lekarz trzyma tabliczkę z napisem "urologie"
©DOC RABE Media/Fotolia

Leczenie łagodnego przerostu prostaty należy podjąć niezwłocznie po zauważeniu jego objawów. Trudności z opróżnianiem pęcherza mogą prowadzić do infekcji dróg moczowych oraz kamicy nerkowej. Przerost gruczołu krokowego leczy się przy pomocy leków lub chirurgicznie.

Leki na łagodny przerost prostaty

Farmakologiczne leczenie prostaty jest ukierunkowane na leczenie dolegliwości towarzyszących przerostowi gruczołu krokowego, zahamowanie rozrostu jego komórek i ułatwienie oddawania moczu. Najczęściej stosowanymi lekami są tzw. alfablokery oraz leki hormonalne.

 

Działanie lecznicze alfablokerów polega na rozluźnieniu mięśni gładkich prostaty i zmniejszeniu ucisku na cewkę moczową. To właśnie ucisk zbyt dużego gruczołu krokowego na cewkę moczową jest przyczyną trudności z oddawaniem moczu. Alfablokery co prawda nie zmniejszają prostaty, ale sprawiają, że mimo jego przerostu oddawanie moczu staje się łatwiejsze. Efekt jest odczuwalny już po tygodniu regularnego przyjmowania leków. Objawami ubocznymi związanymi ze stosowaniem alfablokerów, zwłaszcza w pierwszych dniach, mogą być zawroty i bóle głowy oraz przemęczenie. Alfablokery obniżają też ciśnienie.

 

Przerośniętą prostatę zmniejsza stosowanie leków blokujących przemianę testosteronu w dihydrotestosteron, który stymuluje rozrost komórek prostaty. Do działań niepożądanych wywołanych przez leki tego rodzaju należą obniżenie libido oraz pojawienie się problemów z erekcją.

Chirurgiczne leczenie łagodnego przerostu prostaty

Kiedy leczenie farmakologiczne nie przynosi efektów, należy rozważyć chirurgiczne usunięcie nadmiaru tkanki tworzącej prostatę. Operacja staje się konieczna w momencie, kiedy zaleganie moczu w pęcherzu zaczyna prowadzić do wodonercza, kamicy nerkowej i nawracających infekcji dróg moczowych. Do chirurgicznych metod leczenia łagodnego przerostu prostaty należy: przezcewkowe nacięcie prostaty (TUIP), laserowe usunięcie nadmiaru tkanki (VLAP) oraz elektrowaporyzacja (EVP).