mężczyzna trzymający się za kostkę u nogi
© ave_mario/Fotolia.com
Styl życia

Pęknięta torebka stawowa powoduje obrzęk i ból uszkodzonego stawu

Zerwanie torebki stawowej jest bolesne i powoduje obrzęk uszkodzonego stawu. Leczenie polega przede wszystkim na usztywnieniu miejsca z urazem i na likwidowaniu opuchlizny.

Zerwanie torebki stawowej jest bolesne i powoduje obrzęk uszkodzonego stawu. Leczenie polega przede wszystkim na usztywnieniu miejsca z urazem i na likwidowaniu opuchlizny.

 

Torebka stawowa osłania staw i łączy powierzchnie stawowe kości. Zawiera maź, która sprawia, że nie odczuwa się bólu, zginając kończynę w stawie. Jej zadanie to zmniejszenie tarcia kości o kość podczas ruchów i zapewnienie tym kościom przyczepności.

Objawy zerwanej torebki stawowej

Do skręcenia stawu dochodzi podczas urazu. Najczęściej dotyczy to stawów skokowych i kolanowych. Uraz ocenia się w czterostopniowej skali i przeważnie wedle tego podejmuje odpowiednie leczenie. Pęknięta torebka stawowa oznacza drugi lub trzeci stopień skręcenia, w zależności od tego, czy podczas kontuzji doszło także do rozerwania więzadeł.

 

Po czym rozpoznać skręcenie stawu drugiego lub trzeciego stopnia? Zerwana torebka stawowa powoduje duży ból, a w miejscu uszkodzenia bardzo szybko pojawia się obrzęk i krwiak. Skóra wokół opuchniętego stawu może być gorąca.

Leczenie zerwanej torebki stawowej

Leczenie polega na jak najszybszym usztywnieniu stawu i próbach zmniejszenia obrzęku. Najpierw jednak powinno zostać wykonane badanie USG, które pozwoli stwierdzić, z jakim dokładnie urazem trzeba sobie poradzić. Pęknięta torebka stawowa wymaga założenia ortezy lub gipsu, a co najmniej opaski uciskowej. Opuchliznę zmniejsza się poprzez przykładanie do kończyny w miejscu urazu lodu albo chłodzących opatrunków. Można także w tym celu wykorzystać maści na obrzęki.

 

upadek kobiety
©Narong Jongsirikul/fotolia
Styl życia
3 najczęstsze urazy stawu skokowego dolnego
Staw skokowy dolny nazywany jest także stawem skokowo-piętowym lub stawem skokowym tylnym. Odpowiada on za ruch pochylania stóp w bok (ruch supinacji – rotacja zewnętrzna i pronacji – rotacja wewnętrzna). Najczęstsze urazy stawu skokowego dolnego to skręcenia, złamania i niestabilność stawu.

Staw skokowy dolny nazywany jest także stawem skokowo-piętowym lub stawem skokowym tylnym. Odpowiada on za ruch pochylania stóp w bok (ruch supinacji – rotacja zewnętrzna i pronacji – rotacja wewnętrzna). Najczęstsze urazy stawu skokowego dolnego to skręcenia, złamania i niestabilność stawu.   Urazy stopy stanowią 29% wszystkich obrażeń narządu ruchu. Najczęściej obrażeń stawu skokowego dolnego i górnego doznają osoby młode, które rekreacyjnie lub profesjonalnie zajmują się sportem . Urazy stóp najczęściej dotyczą koszykarzy (40%), piłkarzy (30%), siatkarzy (20%) i lekkoatletów. Ryzyko urazów stóp zwiększają czynniki takie jak: otyłość, cukrzyca i osteoporoza. Urazy stawu skokowego dolnego – skręcenia, złamania, przewlekła niestabilność Uszkodzenie stawu skokowego może być wynikiem urazu bezpośredniego lub pośredniego.   Najczęstszym urazem stawu skokowego dolnego jest skręcenie. Powstaje ono pod wpływem gwałtownej supinacji lub pronacji. W efekcie uszkodzona zostaje przednia część torebki stawowej oraz więzadła boczne stawu . Objawem skręcenia jest ostry ból, który pojawia się w trakcie upadku lub w momencie nieprawidłowego ustawienia stopy. Skutkiem skręcenia może być naciągnięcie więzadeł, częściowe zerwanie włókien lub rozerwanie struktury. Skręcony staw skokowy staje się opuchnięty i może pojawić się na nim krwiak. Leczenie skręconego stawu jest zależne od zaawansowania urazu. W przypadku łagodnego skręcenia (naciągnięcia więzadeł) polega na stosowaniu maści i okładów chłodzących oraz ograniczaniu ruchu. Leczenie częściowo zerwanych włókien wymaga noszenia opatrunków lub opasek usztywniających, które mają za zadanie ustabilizować kostkę. W przypadku zerwania więzadeł konieczne będzie unieruchomienie nogi w gipsie przez ok. 3 tygodnie lub 6-tygodniowe noszenie stabilizatora .   Przewlekła...

Kobieta z bóle ręki
©pathdoc/Fotolia
Styl życia
Skręcenie nadgarstka objawia się bólem i sztywnością stawu
Podczas urazu może dojść do skręcenia nadgarstka. Powoduje to ból, sztywność w stawie, opuchliznę i krwiak. Uraz ten wymaga natychmiastowego usztywnienia i łagodzenia obrzęku. Leczenie polega na unieruchomieniu nadgarstka na czas rekonwalescencji i jego rehabilitacji. Czasem konieczna może być operacja.

Podczas urazu może dojść do skręcenia nadgarstka . Powoduje to ból, sztywność w stawie, opuchliznę i krwiak. Uraz ten wymaga natychmiastowego usztywnienia i łagodzenia obrzęku. Leczenie polega na unieruchomieniu nadgarstka na czas rekonwalescencji i jego rehabilitacji. Czasem konieczna może być operacja. Objawy skręcenia nadgarstka po urazie W wyniku urazu kość może nienaturalnie przesunąć się w torebce stawowej, a nawet wypaść z panewki. To powoduje silny ból i unieruchomienie skręconego nadgarstka. Gdy dojdzie również do pęknięcia torebki stawowej , skręcenie nadgarstka skutkuje opuchlizną, w okolicy stawu robi się siniak. Czasem uraz jest bardzo rozległy i uszkodzeniu ulegają też więzadła, chrząstki i łąkotki. Skręcenie nadgarstka wymaga rehabilitacji, a czasem interwencji chirurga Skręcenie stawu już na początku powinno być usztywnione – zapobiega to dalszym urazom w stawie. Na obrzęk i krwiak należy zastosować zimne okłady i preparaty ułatwiające wchłanianie krwiaka. Skręcenie nadgarstka usztywnia się w ortezie przeznaczonej specjalnie na nadgarstek. Gdy podczas badania okaże się, że doszło również do zerwanie więzadeł lub gdy ból nie ustępuje, przeprowadza się zabieg chirurgiczny. Podczas niego zszywa się więzadła i stabilizuje nadgarstek specjalnymi drutami. Po operacji konieczne jest usztywnienie nadgarstka w szynie albo w gipsie i jak najszybsze rozpoczęcie rehabilitacji.   Do powrotu do zdrowia rehabilitacja jest niezbędna, niezależnie od tego, czy konieczna była operacja, czy nie. Ćwiczenia ruchowe powinny być wykonywane na początku z małym, a później z coraz większym obciążeniem. Oprócz terapii ruchowej stosuje się też fizykoterapię, która ułatwia gojenie się tkanek i działa przeciwbólowo.  

Zdjęcie rentgenowskie ręki
© Silvia Crisman/Fotolia.com
Styl życia
Zwichnięcie łokcia – jak się objawia i jakie są jego rodzaje?
Są dwa główne typy zwichnięcia stawu łokciowego: zwichnięcie nawracające oraz jednorazowe na skutek mechanicznego uszkodzenia stawu. Urazy pierwszego typu są proste do nastawienia a powstają na skutek choroby. Zwichnięcia drugiego typu natomiast objawiają się ostrym bólem, opuchlizną i nienaturalnym kształtem rannej ręki.

Są dwa główne typy zwichnięcia stawu łokciowego: zwichnięcie nawracające oraz jednorazowe na skutek mechanicznego uszkodzenia stawu. Urazy pierwszego typu są proste do nastawienia a powstają na skutek choroby. Zwichnięcia drugiego typu natomiast objawiają się ostrym bólem, opuchlizną i nienaturalnym kształtem rannej ręki. Choroba i wypadek – przyczyny i rodzaje zwichnięć stawu łokciowego Zwichnięcia łokcia mogą być nawykowe. Przypadłość ta polega na tym, że urazy łokcia powtarzają się. Nie muszą mieć konkretnej przyczyny, zwykle są bezbolesne. Specjaliści uważają, że ten rodzaj zwichnięć stawu łokciowego jest skutkiem źle leczonego urazu łokcia w przeszłości. Natomiast najczęstszym i pierwotnym rodzajem zwichnięć łokcia jest zwichnięcie spowodowane urazem mechanicznym. Dzieli się ono na cztery grupy: zwichnięcie tylne, zwichnięcie tylno-boczne, zwichnięcie boczne, zwichnięcie przednie. Zdecydowana większość urazów tego typu to zwichnięcia tylne. Powstają, gdy np. upadając, podpieramy się wyprostowaną ręką, próbując zamortyzować uderzenie. Częste jest również zwichnięcie tylno-boczne, w tym wypadku torebka stawowa ulega rozerwaniu , uszkodzone zostaje też więzadło poboczne. Ból, obrzęk i nienaturalny wygląd ręki – objawy zwichnięcia łokcia Zwichnięty staw łokciowy boli i szybko puchnie. Jeśli ból umożliwia poruszanie ręką, odczuwalna będzie niestabilność stawu. Widocznym objawem zwichnięcia stawu łokciowego jest również zniekształcenie zarysu stawu. Podczas urazu może dojść do uszkodzenia nerwów lub naczyń krwionośnych. Jeśli dłoń poszkodowanego jest zimna i ma biały albo fioletowy kolor, to doszło do uszkodzenia tętnicy. Natomiast jeśli chory nie jest w stanie poruszyć ręką bądź jej częścią, to oznaka tego, że ucierpiały nerwy. Uraz nerwu łokciowego objawia się też mrowieniem...

Nasze akcje
Zmysłowy i uwodzicielski czy delikatny i czarujący – jaki jest twój zapach?
Newsy

Ponadczasowy czy zaskakujący? Ten zapach ma jedno i drugie!

Partner
Weleda
Newsy

Kosmetyki, które łączą tradycję z nowoczesnością. Poznaj je!

Partner
Sprawdź, jak skutecznie „cofnąć zegar” i odmłodzić spojrzenie!

Spektakularny i jednocześnie naturalny wygląd? Sprawdź, jak odmłodzić spojrzenie!

Partner
Eva Longoria

Wymarzona sylwetka bez wyrzeczeń? To możliwe!

Partner

Nowa kolekcja Lilou zachęca do świętowania wspólnych chwil

Partner
Pomysł na prezent: perfumy Tom Tailor

Te perfumy symbolizują drogocenne chwile szczęścia i spokoju

Partner

Niebanalna i ponadczasowa biżuteria Pandora zachwyca blaskiem

Partner

Uwielbiasz taniec? Rozwijaj swoje umiejętności i dziel się nimi ze światem!

Partner