Party Stories
Martyna Wojciechowska o dramatycznej diagnozie
Doda w zielonej marynarce
Agnieszka Woźniak Starak w białym t-shircie na konferencji Big Brothera
beata-kozidrak
„Hotel Paradise” Ata Postek rozstała się z partnerem, ale już ma nowego! Zdradziła, jak się poznali
Michał Kostrzewski i pozostali jurorzy You Can Dance
Justyna Steczkowska z fanami
Ida Nowakowska prowadzącą "You Can Dance"
Doda
Kobieta siedzi przy stole z głową zakrytą dłońmi. Wygląda na załamaną. Przed nią leży telefon i filiżanka.
©kieferpix/Fotolia.com
Styl życia

Przygnębienie i apatia. Jak odróżnić dystymię od depresji i jak ją leczyć

Dystymia to zaburzenie charakteryzujące się m.in. przewlekłym obniżeniem nastroju, trudnościami z koncentracją i niską motywacją do działania. Choć jej objawy są podobne do objawów depresji, występują w mniejszym nasileniu. Psychoterapia to podstawowa forma pomocy w dystymii. Leki bywają stosowane pomocniczo.

Dystymia to zaburzenie charakteryzujące się m.in. przewlekłym obniżeniem nastroju, trudnościami z koncentracją i niską motywacją do działania. Choć jej objawy są podobne do objawów depresji, występują w mniejszym nasileniu. Psychoterapia to podstawowa forma pomocy w dystymii. Leki bywają stosowane pomocniczo.

 

Osoba cierpiąca na dystymię często traktuje swoje samopoczucie jako coś naturalnego, może nawet nie próbować z nim walczyć. Nieleczona dystymia może przerodzić się w depresję.

Czym jest dystymia według ICD-10

Zgodnie z Międzynarodową Statystyczną Klasyfikacją Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD-10 dystymia należy do kategorii F34, czyli „uporczywych zaburzeń nastroju”. Sama dystymia w klasyfikacji ICD-10 jest oznaczona kodem F34.1. Ten rodzaj zaburzeń utrzymuje się przewlekle, przynajmniej przez kilka lat, choć często nawet przez większą część dorosłego życia. Dystymia ma zróżnicowane nasilenie, czasem odczuwany smutek i niechęć do działania są na tyle silne, że skłaniają daną osobę do ograniczania życia towarzyskiego, pogarszają jej relacje z ludźmi i obniżają wydajność w pracy. Zdarza się jednak, że te objawy ustępują na pewien czas, np. na miesiąc lub dwa.

Objawy dystymii – podstawy do rozpoznania tej choroby

U danej osoby można rozpoznać dystymię, kiedy przez przynajmniej 2 lata występują u niej przynajmniej 2 z poniższych objawów:

  • ciągłe uczucie zmęczenia (towarzyszy mu także nieumiejętność efektywnego wypoczywania),
  • problemy ze snem (trudności z zasypianiem, zbyt wczesne budzenie się, płytki sen),
  • trudności z koncentracją i uwagą,
  • obniżona samoocena,
  • brak nadziei na przyszłość,
  • zaburzenia łaknienia (nadmierny apetyt, brak apetytu, zaniedbywanie jedzenia),
  • problemy z podejmowaniem decyzji i ponoszeniem ich konsekwencji.
  • Ustąpienie tych objawów nie może w ciągu 2 lat trwać krócej niż 2 miesiące.

 

Osoba, u której występują objawy dystymii, może być postrzegana przez otoczenie jako wiecznie smutna, powolna, marudna i leniwa. Dystymii często towarzyszą lęk, prokrastynacja oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne.

Czym dystymia różni się od depresji

Objawy dystymii i depresji są podobne, w przypadku depresji są one jednak bardziej intensywne. Choć dystymia w znaczący sposób może obniżać poczucie własnej wartości danej osoby i pogarszać jakość jej życia, to jej symptomy nie są jednak na tyle ciężkie, by można było na ich podstawie rozpoznać epizod depresyjny (F32 w ICD-10) lub nawracające zaburzenia depresyjne (F33 w ICD-10). Depresja uniemożliwia często wykonywanie podstawowych czynności samoobsługowych: dbania o higienę osobistą, przygotowywania posiłków i jedzenie ich. W postaci ciężkiej może być przyczyną prób samobójczych. Najczęściej też w przypadku depresji występują więcej niż 2 charakterystyczne objawy jednocześnie. Aby rozpoznać epizod depresji, przez przynajmniej 2 tygodnie muszą utrzymywać się przynajmniej 2 z poniższych objawów:

  • obniżony nastrój (smutek, przygnębienie, brak motywacji),
  • utrata zainteresowań i anhedonia,
  • brak energii, zmniejszenie aktywności, zmęczenie i osłabienie.

 

Ponadto muszą występować także przynajmniej 2 z następujących objawów:

  • trudności z koncentracją i uwagą,
  • obniżona samoocena,
  • zmniejszony apetyt,
  • obniżone poczucie własnej wartości i poczucie winy,
  • pesymizm,
  • myśli oraz próby samobójcze,
  • problemy ze snem.

Osoba, która dostrzega u siebie wymienione powyżej objawy, powinna zgłosić się do psychologa lub psychiatry i zdać się na nich przy rozpoznawaniu dystymii i depresji.

Jak leczy się dystymię

W terapii dystymii najczęściej stosuje się w niej psychoterapię, rzadziej farmakoterapię. Osoba z objawami dystymii często przez lata funkcjonuje w zaburzony sposób. Odbiera i interpretuje rzeczywistość w sposób, który jeszcze bardziej pogarsza jej nastrój i utrwala pesymistyczne przekonania. W niewłaściwy sposób postrzega też samą siebie, w związku z czym ma obniżone poczucie własnej wartości oraz wrażenie, że jej wpływ na rzeczywistość jest znikomy. Mimo że tego typu schematy często prowadzą do psychicznego cierpienia, są utrwalone, stają się integralną częścią osobowości danej osoby. W związku z tym psychoterapia na ogół musi być ukierunkowana na długofalowe i wszechstronne działanie. Dobrze jest jeśli łączy się w niej elementy terapii poznawczo-behawioralnej oraz psychodynamicznej. Możliwe jest wówczas kształtowanie zarówno bardziej konstruktywnych sposobów postrzegania rzeczywistości, jak i poczucia kontroli nad życiem. Taka terapia pomaga jednocześnie w rozwiązywaniu wewnętrznych konfliktów, które mogą leżeć u podłoża dystymii. Jeśli dystymii towarzyszą zaburzenia lękowe lub obsesyjno-kompulsyjne (np. nerwice natręctw, obsesje), pomocniczo stosuje się leki uspokajające. Jeżeli psychiatra dostrzeże taką potrzebę, może także zalecić stosowanie niewielkich dawek leków antydepresyjnych.

 

smutna kobieta
© nikodash/Fotolia.com
Styl życia
Więcej niż smutek, mniej niż depresja – czym jest dystymia?
Brak chęci do życia jest jednym z objawów dystymii, która niestety często pozostaje nierozpoznana, a w związku z tym nie jest leczona. Dystymia jest czasami nazywana łagodną, chroniczną depresją i dotyka zarówno dorosłych, jak i dzieci.

Brak chęci do życia jest jednym z objawów dystymii, która niestety często pozostaje nierozpoznana, a w związku z tym nie jest leczona. Dystymia jest czasami nazywana łagodną, chroniczną depresją i dotyka zarówno dorosłych, jak i dzieci.   Przyczyny dystymii Eksperci nie są pewni co powoduje dystymię . Może mieć na nią wpływ uwarunkowanie genetyczne, ale z drugiej strony często się zdarza, że osoba na nią chorująca jest jedyną z tym zaburzeniem w rodzinie. Brak chęci do życia wywołuje także stres – szczególnie ten przewlekły, chroniczny, który nie jest wywołany jednym wydarzeniem. Diagnoza dystymii Nie ma żadnych badań krwi ani innych testów laboratoryjnych, które mogą jednoznacznie zdiagnozować dystymię. Kluczowe są objawy, które powinny się utrzymywać przez przynajmniej 2 lata.   Objawy dystymii: smutek lub depresyjny nastrój przez większość dnia lub nawet codziennie; brak chęci do życia; duże wahania wagi – przybranie lub utrata nawet 5% wagi w ciągu miesiąca; zmiany apetytu; bezsenność lub nadmierna senność niemal każdego dnia; brak energii i zmęczenie prawie codziennie; poczucie beznadziei; anhedonia, czyli brak zdolności odczuwania przyjemności; niskie poczucie własnej wartości lub nawet poczucie bezwartościowości; problemy z koncentracją i podejmowaniem decyzji. Leczenie dystymii – jak zwalczyć brak chęci do życia Na szczęście dystymia, mimo że jest poważnym schorzeniem, bardzo dobrze reaguje na leczenie. Lekarze proponują w leczeniu psychoterapię i leki antydepresyjne. Najskuteczniejsze jest łączenie tych metod. Równie ważny jest styl życia, podczas którego należy pamiętać o tym, by: trzymać się planu leczenia, zaleconego przez lekarza – nie opuszczaj sesji psychoterapeutycznych ani nie odstawiaj samodzielnie leków nawet jeśli czujesz się lepiej;...

Smutna kobieta
Image by Lifetimestock.com
Styl życia
Dystymia, czyli „mała depresja”
Dystymia jest zespołem objawów psychicznych i fizycznych. To zaburzenie jednobiegunowe, przypominające depresję, jednak nie wpisuje się w cały zbiór jej symptomów. Co ważne, trudno zdiagnozować dystymię, ponieważ przypominać może zwykłe obniżenie nastroju.

Dystymia jest zespołem objawów psychicznych i fizycznych. To zaburzenie jednobiegunowe, przypominające depresję , jednak nie wpisuje się w cały zbiór jej symptomów. Co ważne, trudno zdiagnozować dystymię, ponieważ przypominać może zwykłe obniżenie nastroju.   Od 3 do 6% populacji cierpi na dystymię, a objawia się ona przede wszystkim w pierwszych dekadach życia. Często osoby cierpiące na tę chorobę uważają, że z natury są ponure i smutne. Dlatego dystymia jest tak niebezpieczna, ponieważ jej objawy są bagatelizowane nie tylko przez samą osobę chorą, ale również przez otoczenie, które mówi: on przeważnie tak ma, on nigdy się nie uśmiecha. Dystymia: czy przyczyny leżą w środowisku? Podłoże dystymii jest biologiczne, genetyczne, ale i środowiskowe (podobnie jak w depresji): zaburzenie pracy układu nerwowego (nerwica), zaburzona gospodarka hormonalna, sytuacja życiowa, szczególne cechy charakteru, które sprzyjają powstaniu dystymii: nadwrażliwość, myślenie pesymistyczne, szczególna wrażliwość na odczuwanie złych emocji. Objawy dystymii Jeżeli obniżony nastrój , bierność i apatia (główne objawy choroby) utrzymują się przez co najmniej dwa lata, można stwierdzić, że osoba cierpi właśnie na dystymię. Jak to się objawia: 1. Wiecznie smutny Osoba cierpiąca na dystymię jest wycofana, rzadko okazuje emocje na zewnątrz i ogólnie pojmowana jest przez otoczenie jako „ponura, smutna i cicha”. 2. Zawsze za innymi Dystymik raczej nie będzie duszą towarzystwa, woli „chować” się za plecami innych, a wystąpienia publiczne paraliżują go. 3. Osoba z dystymią jest bierna i nigdy nie wychodzi z inicjatywą. Nie wynika to z tego, że jest leniwa i czeka na ruch innej osoby, tylko zwyczajnie się boi. Nie wierzy we własny potencjał oraz ma niską samoocenę. 4. Doskwiera mu poczucie bezsensu...

zmartwiona dziewczyna
©BillionPhotos.com/Fotolia
Styl życia
Epizod depresyjny – pół roku smutku
Epizod depresyjny to obniżenie nastroju, które utrzymuje się przez minimum dwa tygodnie. Jest zaliczany do zaburzeń afektywnych, czyli związanych ze sferą emocjonalną.

Epizod depresyjny to obniżenie nastroju, które utrzymuje się przez minimum dwa tygodnie. Jest zaliczany do zaburzeń afektywnych, czyli związanych ze sferą emocjonalną. Po czym poznać, że to już epizod depresyjny? Epizod depresyjny może mieć różne stopnie nasilenia, w związku z tym bywa mylony ze zwykłą chandrą. Podstawowym kryterium jego rozpoznania jest czas trwania – gdy obniżony nastrój trwa dłużej niż dwa tygodnie, nie jest to już zwykły gorszy okres i należy skonsultować się z lekarzem . Epizod depresyjny trwa około pół roku, po czym następuje okres remisji lub całkowite wyleczenie. W Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD-10, która obowiązuje w Polsce od 1996 roku, znajdziemy go pod numerem F32. Objawy epizodu depresyjnego Według wspomnianej już klasyfikacji, aby zdiagnozować epizod depresyjny, przez dwa tygodnie muszą u osoby wystąpić przynajmniej dwa z poniższych objawów: obniżenie nastroju, zmniejszenie energii i aktywności, utrata zainteresowań i anhedonia (czyli niemożność cieszenia się). Dodatkowo muszą też wystąpić co najmniej dwa z poniższej listy: niska samoocena , poczucie winy i niskiej wartości, zaburzenia snu, zmniejszony apetyt, czarnowidztwo i pesymizm, problemy z koncentracją. Rodzaje epizodów depresyjnych Wyróżniamy kilka rodzajów epizodów depresyjnych: łagodny, umiarkowany, ciężki bez objawów psychotycznych (czyli halucynacji, urojeń, irracjonalnego myślenia), ciężki z objawami psychotycznymi. Mogą więc przypominać bardziej przewlekły smutek, melancholię lub przybrać formę niemal całkowitego oderwania od rzeczywistości i skupienia na negatywnych emocjach. Gdy epizody depresyjne się powtarzają, mówimy o tzw. zaburzeniach depresyjnych nawracających, które podobnie jak epizody, mogą być łagodne,...

Nasze akcje
Delia My Cream
Styl życia

Krem idealnie dopasowany? Zrób go sama, z Delią to łatwe!

Partner
Macchia marki Tubądzin - wystrój we włoskim stylu
Styl życia

Mieszkanie inspirowane słoneczną Italią. Styl, który pokochały gwiazdy!

Partner
lenor-fresh-air-efect
Fleszstyle

Jak urządzić wnętrze, by zawsze zachwycało świeżością?

Partner
dax-cashmere-podklad-moon-blink
Fleszstyle

Klaudia El Dursi i Marcelina Zawadzka pokochały ten drogeryjny podkład i bazy pod makijaż!

Partner
Motorola moto g100
Styl życia

Uwielbiasz spędzać czas z przyjaciółmi? Wiemy, co zrobić, żeby te spotkania dawały ci jeszcze więcej radości!

Partner