Inulina jest naturalnym prebiotykiem, który wspiera rozwój pożytecznych dla ludzkiego organizmu bakterii – Lactobacillus i Bifidobacterium. Wspomaga pracę układu pokarmowego i odpornościowego. Stosuje się ją w profilaktyce cukrzycy, miażdżycy i podczas odchudzania.

WIDEO

player placeholder

Inulina jest składnikiem tzw. żywności funkcjonalnej, czyli takiej, która nie tylko zaspokaja głód, ale ma pozytywny wpływ na organizm.

Inulina – prebiotyk czy probiotyk?

Inulina to prebiotyk usprawniający pracę jelit – nie należy utożsamiać jej z probiotykami, które co prawda mają taki sam cel, czyli zwiększenie liczby korzystnych bakterii w jelitach. Jednak probiotyki działają dostarczając te bakterie (np. jogurty, kiszonki), a prebiotyki stymulują rozwój już tych, które w jelitach się znajdują. Inulina nie jest trawiona, a ulega fermentacji, stając się tym samym pożywką dla bakterii. Prebiotyki są też zawsze pochodzenia roślinnego.

Zobacz także:

Działanie inuliny

Już tydzień przyjmowania inuliny skutkuje znacznym zwiększeniem korzystnej mikroflory jelitowej, co skutkuje poprawą trawienia i regulacją wypróżniania. Inulina ponadto:

  • zmniejsza stężenie glukozy we krwi, regulując gospodarkę węglowodanową,
  • zwiększa poczucie sytości, zmniejszając jednocześnie apetyt,
  • wspomaga pracę układu odpornościowego,
  • zwiększa wchłanianie różnych składników mineralnych, zwłaszcza magnezu – w konsekwencji poprawia mineralizację i gęstość kości, poprawia funkcjonowanie układu nerwowego,
  • zmniejsza poziom cholesterolu w osoczu.

Badania wskazują również na antynowotworowe działanie inuliny – może ona zwiększać zdolność do apoptozy, czyli „samobójczej” śmierci komórek. Pozwala to na usunięcie z ciała zmienionych nowotworowo i uszkodzonych komórek. Dotychczasowe badania koncentrują się na raku jelita grubego i wskazują, że inulina jest wskazana nie tylko w profilaktyce, ale i w leczeniu (link: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/19250571?dopt=Abstract ).

Zastosowanie inuliny

Ze względu na swoje szerokie działanie, inulina jest wykorzystywana jako:

  • zamiennik cukru – ma słodkawy smak i może być stosowana jako słodzik,
  • zamiennik tłuszczu i mąki – ponieważ absorbuje wilgoć, zmieniając konsystencję na galaretowatą, może być dodawana do potraw, poprawiając ich konsystencję, a jednocześnie nie zmienia ich smaku,
  • element żywności funkcjonalnej – wzbogaca posiłki, które nie tylko są sycące, ale także wywołują pozytywne zmiany w ciele,
  • suplement diety – odbudowuje florę bakteryjną, co jest szczególnie ważne w przypadku terapii antybiotykowej i innych działań, które mogły tę florę zniszczyć.

Źródła inuliny

Inulinę można kupić jako składnik gotowych suplementów diety, mających odbudować florę bakteryjną. Zwykle takie preparaty zawierają zarówno probiotyk, jak i prebiotyk, czyli nie tylko dostarczają same zdrowe bakterie, ale także pożywkę dla nich.

Inulina występuje również w czystej postaci – jest dostępna przede wszystkim w formie sproszkowanej i pochodzi z cykorii.

Inulina występuje także w naturalnych produktach, przede wszystkim w owocach i warzywach. Najobfitsze w inulinę warzywa to cebula, czosnek, karczochy, por i szparagi, a także korzenie cykorii i mniszka lekarskiego. Poza tym można ją znaleźć w bananach, agawie i w niektórych zbożach (nieoczyszczonej pszenicy i surowym owsie).

Jak zażywać inulinę – dawkowanie i skutki uboczne

Nie powinno się przekraczać 20 g inuliny dziennie, a już po 10 g może pojawić się lekkie działanie przeczyszczające. Przyjmując ją należy pamiętać o tym, by pić w tym czasie więcej wody.

W przypadku przyjmowania zbyt dużej dawki inuliny, mogą pojawić się jelitowe dolegliwości:

  • wzdęcia,
  • odbijanie się,
  • burczenie w brzuchu,
  • skurcze.

Oprócz tego, szczególnie u osób wrażliwych, wystąpić może biegunka oraz reakcje alergiczne.