ojciec z kilkuletnim synem
Image by LifetimeStock.com
Styl życia

Jak rozpoznać syndrom jedynaka?

Jedynak jest postrzegany jako osoba egoistyczna i roszczeniowa. Syndrom jedynaka nie dotyczy wyłącznie osób, które nie mają rodzeństwa.

Jedynak jest postrzegany jako osoba egoistyczna i roszczeniowa. Syndrom jedynaka nie dotyczy wyłącznie osób, które nie mają rodzeństwa.

 

Postawa roszczeniowa i egoistyczna zdarza się również u osób, które wychowały się w licznej rodzinie. Zachowanie dziecka uzależnione jest przede wszystkim od wychowania.

Czym jest syndrom jedynaka?

Syndrom jedynaka dotyczy niewielkiego odsetka osób. Nie jest wynikiem życia w pojedynkę, ale predyspozycji genetycznych i temperamentu. Na charakter człowieka nie ma dużego wpływu to, czy ma rodzeństwo.

 

Uważa się, że jedynacy są egocentryczni, a osoby, które mają rodzeństwo, przyjacielskie, co ma wynikać z tego, że jedynacy mogą skupić się na sobie, nie musząc pomagać braciom czy siostrom. To ma powodować, że są mniej empatyczni. Większą rolę w zachowaniu człowieka odgrywa wychowanie i środowisko, w którym dorasta.

 

Syndrom jedynaka może dotknąć też jednej osoby z rodzeństwa, i to paradoksalnie, tej, która była przez rodziców traktowana gorzej. W dorosłym życiu będzie ona charakteryzować się cechami typowymi dla syndromu jedynaka: skąpstwem i egoizmem, ponieważ dopiero wówczas będzie miała możliwość skupić się na odkładanych na bok potrzebach. Trzeba zauważyć, że jedynacy mają trudne zadanie do zrealizowania – rodzice stawiają przed nimi duże wymagania, co sprawia, że żyją w stresie. W jego następstwie jedynak może prezentować postawę roszczeniową i trudno znosić porażki.

W jaki sposób objawia się syndrom jedynaka?

Zjawisku syndromu jedynaka poświęcono uwagę 120 lat temu w Ameryce, gdzie stworzono portret jedynaka. Syndrom jedynaka objawia się brakiem woli dzielenia się swoją własnością z innymi i chęcią przebywania zawsze w centrum uwagi środowiska. Postrzega się taką osobę jako samotnika, który nie lubi towarzystwa.

 

Kieruje się ona chęcią zaspokojenia własnych potrzeb i jest opryskliwa. Jeżeli nie otrzyma dostatecznej porcji uwagi, wówczas potrafi urazić osobę, która ją zlekceważyła. Osoby z syndromem jedynaka nie lubią pomagać innym ludziom, pożyczać swoich rzeczy, a w życiu dorosłym nie chcą dzielić mieszkania z innymi lokatorami. Nie potrafią bowiem dzielić się z innymi swoją przestrzenią do życia. Nie są jednak samotni, mają partnerów. Jednak na pierwszym planie zawsze stawiają siebie, myślą o innych dopiero wtedy, gdy zaspokoją swoje potrzeby. Syndrom jedynaka zauważa się u osób, które pilnie strzegą swoich granic, i cenią działania, które mają zapewnić im pozytywne bodźce. 


 

kilkuletni chłopiec pokazuje pięć palców
Image by LifetimeStock.com
Styl życia
Jedynacy – ani gorsi, ani lepsi. Jedynak nie musi być egoistą
Postrzeganie jedynaków jako osób pozbawionych altruizmu, to stereotyp, czyli opinia zakorzeniona w społeczeństwie, najczęściej bardzo krzywdząca. Choć oczywiście istnieją „stereotypowi jedynacy”, to uogólnienia i przypisywanie komuś negatywnych cech tylko dlatego, że nie ma rodzeństwa, powinny budzić zastrzeżenia.

Postrzeganie jedynaków jako osób pozbawionych altruizmu, to stereotyp, czyli opinia zakorzeniona w społeczeństwie, najczęściej bardzo krzywdząca. Choć oczywiście istnieją „stereotypowi jedynacy”, to uogólnienia i przypisywanie komuś negatywnych cech tylko dlatego, że nie ma rodzeństwa, powinny budzić zastrzeżenia.   Jedynacy postrzegani są bardzo często jako egoiści, ludzie myślący tylko o sobie, niepotrafiący się dzielić, pozbawieni altruizmu. Są osoby, które nie wyobrażają sobie związku z jedynakiem ze względu na wymienione wyżej cechy. Tymczasem jedynak może być o wiele bardziej czuły i dojrzały niż osoba, która ma rodzeństwo. Jedynacy – szkodliwe stereotypy Jedynacy mogą być mniej nauczeni komunikowania się z innymi dziećmi, w tym dzielenia np. zabawkami, jedzeniem. Jeśli jednak jedynak ma dużo braci i sióstr ciotecznych, może być bardzo wrażliwy na potrzeby innych. Dużo zależy od wychowania – ważne jest na pewno, żeby rodzice od małego nakładali na dziecko pewne ograniczenia, nie spełniali wszystkich jego zachcianek. Niektórzy psycholodzy twierdzą, że największymi egocentrykami są najstarsi i najmłodsi z rodzeństwa – pierwsi do pewnego czasu byli jedynakami, po czym na zawsze utracili tę możliwość, drugim poświęca się z reguły najwięcej uwagi.   Profesor psychologii - Toni Falbo z Uniwersytetu w Teksasie, przeprowadziła w latach 70. XX wieku badania, które jednoznacznie wskazują, że między jedynakami a osobami, które mają rodzeństwo nie ma znaczących różnic – jedynacy nie są bardziej egoistyczni, rozpieszczeni. Przypisywanie im tych negatywnych cech jest więc zatem dużym nadużyciem. Każda „łatka” jest szkodliwa , ponieważ każdy człowiek jest odrębną, wyróżniająca się jednostką, której nie można oceniać, dopóki się jej dobrze nie pozna. Najważniejsze jest wspieranie dziecka przez rodzica...

wydrukowane w słowniku słowo 'egoism' definicja
©aga7ta/Fotolia.com
Styl życia
Zdrowy egoizm – najważniejsze to pokochać siebie!
Zdrowy egoizm, czyli przyznanie sobie prawa do realizacji własnych potrzeb, opiera się przede wszystkim na asertywności.

Zdrowy egoizm, czyli przyznanie sobie prawa do realizacji własnych potrzeb, opiera się przede wszystkim na asertywności.   „Zdrowy egoizm” Richarda Hellera proponuje postawę: „Postępuj tak, żebyś czuł się dobrze z tym, kim jesteś i co robisz.” Od dziecka słyszeliśmy od rodziców, że egoizm jest zły. Dziś karierę robi pojęcie „zdrowego egoizmu”, czyli postawy, która zakłada poszanowanie własnych potrzeb, akceptację swoich uczuć – dbanie o własne szczęście. Co to jest zdrowy egoizm? Egoista to osoba, którą cechuje samolubność i która myśli wyłącznie o swoim szczęściu. Jest skupiona wyłącznie na sobie i ignoruje potrzeby innych ludzi. Postawa egoistyczna jest potępiana społecznie, a samo pojęcie egoizmu jest nacechowane pejoratywnie. Zdrowy egoizm to pojęcie, które spopularyzował Josef Kirschner. Charakteryzuje je przyznanie sobie prawa do własnych emocji – to dbanie o własne potrzeby bez odczuwania przy tym poczucia winy. Zdrowy egoizm wynika z poznania siebie Aby móc egzekwować w społeczeństwie swoje potrzeby trzeba przede wszystkim dobrze się poznać. Trzeba odkryć swoje własne uczucia, preferencje, dowiedzieć się czego tak naprawdę chcemy, a nie tylko co jest nam narzucone przez innych. Mnogość ról społecznych w które wchodzimy w swoim życiu (dziecka, ucznia, pracownika, rodzica) sprawia, że wciąż słyszymy o tym co powinniśmy, że czasem trzeba zrezygnować z tego, czego się chce. Zdrowy egoizm zakłada asertywność . Asertywność – podstawa zdrowego egoizmu Zdrowy egoizm jest oparty przede wszystkim na asertywności – sztuce odmawiania . To umiejętność takiego wyrażania swoich uczuć, aby bronić swojego zdania i swoich praw, jednocześnie nie czując się winnym z powodu ignorowania innych. Polega to przede wszystkim na ustaleniu swoich własnych, osobistych granic, których nie wolno przekroczyć nie tylko obcym...

dziecko z ciężarną mamą
© Konstantin Yuganov/Fotolia.com
Styl życia
Jak przygotować dziecko na rodzeństwo? Przydatne rady i zalecenia
Rodzic, który oczekuje kolejnego dziecka nie może zapominać o potrzebach pierwszego. Jedynak, który dotąd był w centrum uwagi rodziców, nie powinien czuć się odrzucony. Należy włączyć go w rodzinne przygotowania na przyjście rodzeństwa.

Rodzic, który oczekuje kolejnego dziecka nie może zapominać o potrzebach pierwszego. Jedynak, który dotąd był w centrum uwagi rodziców, nie powinien czuć się odrzucony. Należy włączyć go w rodzinne przygotowania na przyjście rodzeństwa.   Dziecko, które jest jedynakiem podświadomie tęskni za rodzeństwem. Jednak przyzwyczajone jest do bycia w centrum uwagi. Pierwsze dziecko może być zazdrosne o rodzeństwo, na które rodzice przenieśli zainteresowanie, dotąd okazywane tylko jedynakowi. Wprowadź atmosferę normalności Ważne, by w rodzinie panowała pozytywna atmosfera w trakcie oczekiwania na kolejne dziecko. Pierworodny musi zostać włączony w sprawy rodzinne. Wspólne wybieranie imienia, przygotowanie pokoju dla rodzeństwa czy kupowanie ubranek , to aktywności, które pomogą zneutralizować rosnące napięcie u jedynaka. Dziecku łatwiej będzie przejść ten okres, jeśli wszystko wydawać się będzie zupełnie zwyczajne i naturalne. Przypomnij jedynakowi, jak na niego czekaliście Warto opowiedzieć jedynakowi, jak czekano na niego z niecierpliwością, jakie czytano książki, czy masowano brzuch. Można pokazać mu również zdjęcia z tamtego okresu i zabawki, jakimi bawił się, gdy był jeszcze niemowlakiem. Opowiedzenie o tym wszystkim pozwoli mu zaakceptować nową sytuację. Wyjaśnij, że bycie starszym jest lepsze Warto wytłumaczyć pierworodnemu, że na początku niemowlę tylko leży, je i śpi. Nie potrafi mówić. Swoją komunikację opiera wyłącznie na płaczu. To doskonała okazja do pochwalenia jedynaka i pokazania, jak dobrze być starszym dzieckiem. W końcu tyle rzeczy potrafi zrobić, a nowy brat czy siostrzyczka tylko leży i płacze. Powinno się również dbać o to, by jedynak miał kontakt z innymi dziećmi, bawi się z nimi i widział, że w innych rodzinach koledzy i koleżanki też...

Nasze akcje

Nowa kolekcja Lilou zachęca do świętowania wspólnych chwil

Partner
Pomysł na prezent: perfumy Tom Tailor

Te perfumy symbolizują drogocenne chwile szczęścia i spokoju

Partner

Niebanalna i ponadczasowa biżuteria Pandora zachwyca blaskiem

Partner

Uwielbiasz taniec? Rozwijaj swoje umiejętności i dziel się nimi ze światem!

Partner

Lubisz zieloną herbatę? Poznaj jej prozdrowotne właściwości

Partner

Słuchawki jak ekskluzywne kosmetyki? To możliwe z Huawei FreeBuds Lipstick

Partner