Party Stories
Krystian Ferretti z "Hotel Paradise 3"
Luiza "Hotel Paradise 3"
Małgorzata Rozenek w białym garniturze
Bezwładnie leżąca dłoń i tabletki
Pixabay/HASTYWORDS/CC0 https://creativecommons.org/publicdomain/zero/1.0/
Styl życia

Trauma zgwałcenia – jak przebiega

Gwałt, czyli zmuszenie drugiej osoby do odbycia stosunku seksualnego, ma dla ofiary bardzo duże konsekwencje psychiczne, czasem także fizyczne. Wywołuje traumę zgwałcenia, która – jak każda trauma – jest urazem psychicznym, mogącym prowadzić do poważniejszych zaburzeń.

Gwałt, czyli zmuszenie drugiej osoby do odbycia stosunku seksualnego, ma dla ofiary bardzo duże konsekwencje psychiczne, czasem także fizyczne. Wywołuje traumę zgwałcenia, która – jak każda trauma – jest urazem psychicznym, mogącym prowadzić do poważniejszych zaburzeń.

 

Trauma zgwałcenia (ang. Rape Trauma Syndrome, RTS) to trauma psychiczna, która jest konsekwencją zmuszenia kobiety do odbycia stosunku seksualnego wbrew jej woli. Jest odmianą Zespołu Stresu Pourazowego (ang. Post Traumatic Stress Disorder, PTSD). RTS obejmuje trzy fazy – ostra reakcja pourazowa, zewnętrzne dostosowanie i wreszcie faza renormalizacji.

Fazy przechodzenia przez traumę zgwałcenia

Faza pierwsza – ostra reakcja pourazowa, może trwać od kilku dni do nawet kilku tygodni po gwałcie. Nie ma jednej typowej reakcji na gwałt, jednak w większości przypadków można wyróżnić jedno z trzech rodzajów zachowań:

  • ekspresyjne – może przypominać atak histerii, napady lęku, płaczu,
  • kontrolowane – kobieta sprawia wrażenie pozbawionej emocji, udaje, że nic się nie stało.
  • szok/niedowierzanie – towarzyszy mu poczucie dezorientacji, trudności z koncentracją. Nie wszystkie ofiary są w stanie okazywać jakiekolwiek emocje, część z nich sprawia wrażenie, jakby to ich nie dotyczyło.

 

Objawy w ostrej fazie mogą obejmować: osłabioną czujność, odrętwienie, otępienie, zaburzenia pamięci, wymioty, nudności, lęk, histeria, płacz, nadwrażliwość, obsesyjne mycie się,

 

Druga faza, nazywana bierną fazą regulacji, polega na podjęciu próby wznowienia normalnego życia. Cały czas jednak osoby, które doświadczyły gwałtu, czują ogromny wewnętrzny zamęt. Etap ten może trwać od kilku miesięcy do wielu lat po gwałcie i również może objawiać się w różny sposób:

  • bagatelizowanie, czyli udawanie, że wszystko jest w porządku,
  • dramatyzowanie, nie może przestać mówić o zdarzeniu,
  • tłumienie, odmawianie poruszania tematu,
  • wyjaśnianie, analizowanie co się stało i szukanie przyczyn,
  • ucieczka, przeniesienie się do nowego miejsca, zmiana wyglądu.

 

Inne mechanizmy, które mogą towarzyszyć fazie zewnętrznego dostosowania to ogólne pogorszenie stanu zdrowia, ciągły niepokój, poczucie bezradności, hiperczujność, kłopoty z utrzymaniem wcześniejszych bliskich relacji, depresja, wahania nastroju, gniew i wrogość, zaburzenia snu z powtarzającymi się koszmarami, poczucie dysocjacji (odłączenia od własnego ciała), ataki paniki, flashbacki (nagle pojawiające się intensywne wspomnienia), samookaleczenia, sięganie po używki – alkohol lub narkotyki. Powszechną reakcją obronną przy przeżywaniu traumy zgwałcenia są różnego typu lęki – przed przebywaniem w zatłoczonych pomieszczeniach, byciem samej gdziekolwiek, lęk przed mężczyznami (androfobia), przed wychodzeniem z domu (agorafobia), przed dotykiem (hafefobia), przed obcymi ludźmi. Lęki mogą się rozwijać i wzmagać.

 

Faza renormalizacji – podczas niej osoby, które przeżył gwałt, włączają napaść seksualną do swojego życia jako jedno z doświadczeń. Nie jest już ona głównym tematem, na którym całkowicie się koncentrują. W tej fazie ofiara gwałtu nie odczuwa już poczucia wstydu ani nie obwinia siebie za wydarzenie.

Leczenie traumy zgwałcenia

Powrót do zdrowia jest powolnym procesem, który nie przychodzi łatwo ani bezboleśnie. Osoba, która doświadczyła gwałtu musi być wysłuchana i mieć poczucie, że jest rozumiana. Trudno określić jak dużo czasu potrzeba, by wyjść z traumy – to kwestia bardzo indywidualna. Leczenie nie sprawia, że gwałt traktowany jest, jakby nigdy nie miał miejsca, ale ułatwia pogodzenie się z nim. Polega na nauce skuteczniejszych sposobów radzeniu sobie z wydarzeniem i pozwoleniu na uwolnienie od lęku. Kluczowe jest zachowanie otoczenia – zarówno bliskich, jak i osób, które uczestniczą w procedurach, mających na celu wymierzenie sprawiedliwości sprawcy gwałtu – policji, sądu. Postawa, w której brak empatii i zrozumienia może doprowadzić do wtórnej wiktymizacji ofiary.


Komentarze
Zapraszamy do dyskusji
Czekamy na Twoją opinię w tym temacie. Dołącz do dyskusji!
Smutna kobieta
Flickr/Matthew Kenwrick/CC BY-ND 2.0 https://creativecommons.org/licenses/by-nd/2.0/
Styl życia
Nie rób z siebie ofiary! Niezrozumienie drogą do wtórnej wiktymizacji
Wiktymizacja polega na identyfikacji z rolą ofiary. Osoba doświadczająca na przykład przemocy, nie umiejąc poradzić sobie z tą sytuacją, z czasem może przestać się bronić i pogodzić się z tym, że „już taki jej los”.

Wiktymizacja polega na identyfikacji z rolą ofiary. Osoba doświadczająca na przykład przemocy, nie umiejąc poradzić sobie z tą sytuacją, z czasem może przestać się bronić i pogodzić się z tym, że „już taki jej los”.   Wiktymizacja pierwotna to konsekwencja wyrządzenia krzywdy drugiej osobie. To jak duży wpływ będzie miała na ofiarę doznana krzywda, zależy od jej kondycji psychicznej i subiektywnej oceny sytuacji. Fazy radzenia sobie z traumą Każdy człowiek ma swój własny sposób na radzenie sobie z sytuacją traumatyczną, można jednak na podstawie tych indywidualnych reakcji określić ogólne fazy: 1. Szok – początkowo osoby reagują szokiem i niedowierzaniem, trwającym od kilkunastu minut do nawet kilku dni. Ofiara zdaje się być odrętwiała fizycznie i psychicznie, trudno z nią nawiązać jakikolwiek kontakt. 2. Dezorganizacja – jest to faza, w której do ofiary dociera, co się stało. Powoduje to nagromadzenie silnych emocji, nad którymi trudno zapanować. W tej fazie człowiek może z zewnątrz zachowywać się dziwnie i chaotycznie, uruchamiają się różne mechanizmy obronne takie jak wyparcie, zaprzeczenie, a także sięganie po używki. Przede wszystkim ta faza wymaga interwencji i pomocy, choć czasem ofiara może się zachowywać w sposób niebudzący współczucia ani sympatii. Zachowania, które nie są spójne z naszym wyobrażeniem ofiary, mogą wzbudzić nieufność wobec jej wiarygodności. Jest to jednak normalna reakcja, ponieważ wciąż nie powróciła w pełni do równowagi psychicznej. 3. Faza reorganizacji – towarzyszy jej rezygnacja, smutek, a nawet depresja . Emocje nie są już tak silne, ale jeśli nie pojawi się w tym momencie pomoc z zewnątrz, stan taki może trwać przez wiele lat. W konsekwencji rozwinie się tendencja do izolacji –...

Neymar
EastNews
Newsy
Neymar oskarżony o gwałt! Co zarzuca mu poszkodowana kobieta?
Neymar oskarżony o gwałt! Co zarzuca mu poszkodowana kobieta?

Brazylijski piłkarz Neymar został oskarżony o gwałt! Do zdarzenia miało dojść 15 maja w Paryżu. Sportowiec miał poznać kobietę przez internet i opłacić jej bilety i zakwaterowanie. Neymar nie przyznał się do winy i twierdzi, że to próba wymuszenia odszkodowania.  Neymar oskarżony o gwałt Neymar i poszkodowana kobieta mieli poznać się na Instagramie. Według raportu policyjnego para umówiła się na spotkanie w Paryżu. Sportowiec miał zapłacić za bilety Brazylijki i pobyt w luksusowym hotelu. Do zdarzenia doszło w nocy 15 maja. Neymar będąc "prawdopodobnie pod wpływem alkoholu" przyszedł do pokoju hotelowego dziewczyny.  Po kilku chwilach „rozmowy i wymiany czułości piłkarz miał stać się agresywny i przemocą, wbrew woli ofiary, zmusić ją do odbycia stosunku seksualnego" - brzmi raport policyjny.  Zobacz także:   Już wiadomo, jak Cristiano Ronaldo będzie się bronić w sprawie o gwałt. To KONIEC jego piłkarskiej kariery? Kobieta do Brazylii wróciła po 17 maja. Była jednak na tyle w złym stanie emocjonalnym, że nie potrafiła zgłosić gwałtu wcześniej.  Sportowiec i jego menadżer (ojciec) zaprzeczyli oskarżeniom. Opublikowali na stronie internetowej 27-latka oficjalne oświadczenie odnosząc się do sytuacji.  „Całkowicie odrzucamy niesprawiedliwe oskarżenia, a przede wszystkim ujawnienie się w prasie niezwykle negatywnej sytuacji. (…) Wszystkie dowody usiłowania wymuszenia i tego, że nie było gwałtu zostaną przedstawione policji w odpowiednim czasie” – napisano.  Obecnie Neymar przebywa na zgrupowaniu brazylijskiej kadry i przygotowuje się do turnieju Copa America. Jego klub nie odniósł się do sytuacji.  Neymar został oskarżony o gwałt...

Tabletki przy łóżku
Image by Lifetimestock.com
Styl życia
Zaburzenia snu różnego typu to parasomnia
Część osób cierpi na bezsenność, natomiast grupa ludzi zmaga się z parasomnią, czyli zaburzeniami snu. Do grupy nieprawidłowości zalicza się lunatykowanie, lęki nocne, koszmary i bruksizm. Ich występowanie łączy się z niedojrzałością ośrodkowego układu nerwowego.

Część osób cierpi na bezsenność, natomiast grupa ludzi zmaga się z parasomnią, czyli zaburzeniami snu . Do grupy nieprawidłowości zalicza się lunatykowanie, lęki nocne, koszmary i bruksizm. Ich występowanie łączy się z niedojrzałością ośrodkowego układu nerwowego. Parasomnia najczęściej występuje u dzieci W związku z tym, że niektóre zaburzenia snu, w tym lunatykowanie, wynikają z niedojrzałości ośrodkowego układu nerwowego, parasomnia najczęściej spotyka dzieci. Także pozostałe zaburzenia, takie jak lęki nocne, koszmary czy bruksizm częściej dotyczą maluchów . Nie oznacza to, że dorośli nie chorują na parasomnię. U nich powodem zaburzeń snu najczęściej jest stres albo uraz psychiczny czyli trauma. Somnambulizm – parasomnia wybudzenia Lunatykowanie u dzieci zdarza się dosyć często, ale chodzić we śnie zdarza się także dorosłym. Osoba lunatykująca ma otwarte oczy, porusza się, może wykonywać różne czynności, które wykonuje się codziennie. Jednak nie ma z nią kontaktu albo odpowiedzi na pytania są powolne. Mimo aktywności fizycznej świadomość jest całkowicie wyłączona. Zwykle lunatycy nie pamiętają rano nocnych epizodów. Somnambulizm pojawia się wówczas, gdy sen jest zbyt głęboki. Lęki nocne to rodzaj parasomnii Lęki nocne najczęściej występują – podobnie jak lunatyzm – u dzieci. Charakterystyczne dla tego zaburzenia snu jest skrajne przerażenie podczas ataku. Często objawia się ono krzykiem, jękami lub płaczem, ale są to czynności wykonywane nieświadomie, nie można z tymi osobami nawiązać kontaktu, mimo że mają otwarte oczy. Świadomość jest wyłączona, w związku z czym nocny atak nie jest odnotowywany w pamięci . Osoba mająca lęki nocne często siada na łóżku lub z niego wstaje, ma dreszcze z przerażenia, czasem drgawki. Podczas ataku nie powinno...

Nasze akcje
Jenny Fairy Midday Coctail
Newsy

Ten stylowy dodatek przeniesie cię w świat wakacji i słodkiego lenistwa!

Partner
piekna-kobieta-bella
Fleszstyle

Jak się czuć pewnie i wygodnie przez cały dzień? Stawiaj na jakość

Partner
huawei-6-band-opaska
Fleszstyle

Asystent i trener personalny w jednym?

Partner
Kolekcja-wiosna-lato-CCC-2021
Fleszstyle

Czy zdrowe i wygodne dziecięce buty nie mogą być modne?

Partner
Kolekcja-wiosna-lato-CCC-2021
Fleszstyle

O tych butach marzy twoje dziecko!

Partner
catering-tajm
Fleszstyle

Pyszne, zdrowe i niebanalne dania z dostawą pod twoje drzwi?

Partner