Rezonans magnetyczny
Flickr/Ed Uthman/CC BY-SA 2.0/https://creativecommons.org/licenses/by-sa/2.0/
Styl życia

Technika diagnostyki obrazowej – rezonans magnetyczny

Rezonans magnetyczny jest metodą uzyskiwania obrazu przekroju narządów we wszystkich płaszczyznach. Często stosowaną nazwą zamienną jest skrót MRI (ang. magnetic resonance imaging). Rezonans magnetyczny jest metodą uzyskiwania obrazu przekroju narządów we wszystkich płaszczyznach. Często stosowaną nazwą zamienną jest skrót MRI (ang. magnetic resonance imaging).

Rezonans magnetyczny jest metodą uzyskiwania obrazu przekroju narządów we wszystkich płaszczyznach. Często stosowaną nazwą zamienną jest skrót MRI (ang. magnetic resonance imaging).

Co to jest rezonans magnetyczny i czy badanie rezonansem boli?

Można powiedzieć, że rezonans to skaner, który za pomocą jednego dużego magnesu i trzech mniejszych, dzięki wytworzonemu polu magnetycznemu tworzy dokładną mapę ciała człowieka. W celu uzyskania dobrego odbioru sygnału z ciała ludzkiego system MR (ang. magnetic resonance) musi być odizolowany od wszystkich zewnętrznych fal elektromagnetycznych. W tym celu aparat MR umieszczony jest w specjalnie ekranowanym pomieszczeniu (w tzw. klatce Faradaya).

Badanie MRI jest wykonywane przy wykorzystaniu atomów wodoru znajdujących się w ludzkim organizmie. Podczas namagnesowania ustawiają się one w jednym kierunku, po czym wirują wokół własnej osi (rezonują). Z atomów wysyłany jest do komputera sygnał radiowy o częstotliwości typowej dla danego fragmentu ciała. Z racji tego, że liczba jąder wodoru w każdej tkance jest różna możliwe jest powstanie dokładnego obrazu. Badanie MRI jest to nieinwazyjna i bezbolesna metoda.

Wskazania do badania rezonansem magnetycznym

Badanie wykonywane jest na zlecenie lekarza (wymagane jest skierowanie). Za pomocą MRI diagnozowane są wady rozwojowe oraz inne schorzenia w obrębie poszczególnych struktur np.:

  • Miednica, śródpiersie i klatka piersiowa: nowotwory narządów rodnych kobiet oraz prostaty u mężczyzn, naciekające na klatkę piersiową guzy płuc, choroby dużych naczyń, guzy serca i inne.
  • Ośrodkowy układ nerwowy: nowotwory mózgu trudne do diagnozy w innych badaniach, zaburzenia neurologiczne o niewyjaśnionej etiologii, ocena anatomiczna struktur kanału kręgowego, guzy kanału kręgowego, rozszczepy czaszkowo-mózgowe, ocena struktur okolicy przysadki mózgowej, oczodołu, tylnego dołu mózgu, choroby otępienne (np. choroba Alzheimera), choroby demielinizacyjne (np. stwardnienie rozsiane) i inne.
  • Tkanki miękkie: guzy i urazy tkanek miękkich (stawów, mięśni, więzadeł) i inne.

Przeciwwskazania do badania rezonansem magnetycznym

Posiadacze rozrusznika serca nie mogą nawet wchodzić do pomieszczenia, w którym jest rezonans. Pole magnetyczne mogłoby zakłócić działanie rozrusznika, stwarzając zagrożenie dla zdrowia i życia. Kobiety w ciąży muszą informować o swoim stanie osobę prowadzącą badanie. Pozostałe przeciwwskazania, to:

  • metalowe klipsy naczyniowe, sztuczne stawy, metaliczne implanty i stabilizatory ortopedyczne, inne metalowe części w organizmie (np. stały aparat ortodontyczny, opiłki metali po urazach, spirala antykoncepcyjna – jeśli jest wykonana z metalu);
  • klaustrofobia;
  • alergie oraz reakcje uczuleniowe (jeśli wystąpiły w przeszłości) na środki kontrastowe oraz leki;
  • skłonność do krwawień.

Przygotowanie do badania i przebieg rezonansu magnetycznego

Badanie trwa od 30 minut do godziny, ale zdarza się, że zostaje przedłużone nawet do trzech godzin. Co najmniej 6 godzin przed badaniem nie można nic jeść. Nie trzeba zdejmować ubrania, ale należy pamiętać o pozbyciu się wszystkich metalowych elementów, tj. broszki, spinki, paski, guziki, klucze, zegarki itp. Zgłaszamy wykonującemu badanie wszystkie dotyczące nas przeciwwskazania do wykonania rezonansu, oraz dostarczamy wyniki badań poprzedzających. Czasem podawany jest tzw. kontrast, który ma na celu m. in. uwidocznienie naczyń krwionośnych, przepływu krwi, ocenę struktury i funkcji tkanek oraz anomalii naczyniowych.

Wskazania do zastosowania kontrastu podczas rezonansu:

  • guzy: serca, rdzenia kręgowego, płuc, guzy tkanek miękkich;
  • nowotwory: mózgu, narządów rodnych kobiety, prostaty u mężczyzn;
  • choroby: otępienne (np. Alzheimera), demielizacyjne (np. stwardnienie rozsiane),
  • zmiany wynikające z napromieniowania ośrodkowego układu nerwowego, urazy stawów, mięśni i więzadeł.

 

Badanie polega na umieszczeniu osoby badanej na specjalnym wysuwanym stole znajdującym się w centrum skanera. Układamy się jak najwygodniej. Następnie zostajemy wsunięci do oświetlonego, wentylowanego tunelu, w którym trzeba leżeć bez ruchu. W czasie całego badania słychać stukot pracującego skanera, jest to dźwięk porównywany do wirującej pralki. Można poprosić o słuchawki tłumiące dźwięk.

 

W tracie badania należy natychmiast zgłosić nagłe dolegliwości, np. uczucie klaustrofobii; duszność, nudności, zawroty głowy. Może dojść do reakcji alergicznej na podany kontrast, ale zdarza się to niezwykle rzadko.

 

Samo badanie rezonansem magnetycznym nie jest szkodliwe i nie występują po nim powikłania. Nie powoduje ono żadnych reakcji biologicznych w organizmie. Nie wpływa również na samopoczucie, ani na zachowanie. 

Starsza kobieta jest na wizycie u lekarza
©Syda Productions/Fotolia
Styl życia
Heparyna, czyli środek przeciwzakrzepowy. Wskazania i przeciwwskazania do stosowania
Heparyna stosowana jest jako lek przeciwzakrzepowy. Działa przeciwzapalnie i przeciwłuszczycowo. Środek podawany jest m.in. osobom z chorobami zakrzepowo-zatorowymi żył i zatorowością płucną. Przeciwwskazania do zażycia heparyny to, np. guzy mózgu, nadciśnienie tętnicze i krwotoki z układu pokarmowego.

Heparyna stosowana jest jako lek przeciwzakrzepowy. Działa przeciwzapalnie i przeciwłuszczycowo. Środek podawany jest m.in. osobom z chorobami zakrzepowo-zatorowymi żył i zatorowością płucną. Przeciwwskazania do zażycia heparyny to, np. guzy mózgu, nadciśnienie tętnicze i krwotoki z układu pokarmowego.   Naturalna heparyna wytwarzana jest w organizmie m.in. w sercu, płucach i wątrobie. Jako środek leczniczy wprowadzono ją w 1938 roku. Heparyna – działanie Heparyna to środek, który zapobiega powstawaniu skrzepów krwi w naczyniach krwionośnych. Obniża poziom cholesterolu i lipidów (np. tłuszczy i steroli). Heparyna usprawnia krążenie żylne i chroni naczynia krwionośne. Działa przeciwzapalnie i przeciwłuszczycowo. Heparyna zapobiega chorobom wirusowym. Wskazania do zażywania heparyny Aplikowana dożylnie heparyna stosowana jest na zlecenie lekarza. Środek zalecany jest osobom, które są poddawane zabiegom chirurgicznym i osobom, które są unieruchomione z powodu choroby.   Wskazaniami do podawania heparyny są: choroby zakrzepowo-zatorowe żył, choroby wieńcowe , zatorowość płucna, zawał serca , dializy, przebyta angioplastyka tętnic wieńcowych (zabieg polegający na poszerzeniu naczyń krwionośnych, które zostały zamknięte bądź zwężone w wyniku choroby).   Dostępne bez recepty preparaty z heparyną przeznaczone do stosowania miejscowego stosowana (np.: żele, aerozole, maści) zalecane są w przypadku: żylaków nóg, urazów tkanek i zakrzepowego zapalenia żył. Przeciwwskazania do podawania heparyny Przeciwwskazania do zastosowania heparyny dzielą się na względne i bezwzględne.   Przeciwwskazania względne to m.in.: guzy mózgu , udary krwotoczne, krwiaki pourazowe, niewydolność...

urządzenie do USG
© zayacsk/Fotolia.com
Styl życia
Badania nadnerczy: kiedy wykonuje się USG i badanie hormonów nadnerczy
Badania nadnerczy to badanie hormonów nadnerczy i badania obrazowe, np. USG nadnerczy. Wykonuje się je m.in. wtedy, gdy leczenie nie zmniejsza wykrytego nadciśnienia krwi.

Badania nadnerczy to badanie hormonów nadnerczy i badania obrazowe, np. USG nadnerczy. Wykonuje się je m.in. wtedy, gdy leczenie nie zmniejsza wykrytego nadciśnienia krwi.   Najczęściej występujące choroby nadnerczy to guzki: łagodne przerosty, czynne hormonalnie gruczolaki i rzadziej nowotwory złośliwe. Korę nadnerczy mogą uszkodzić autoimmunologiczne procesy zapalne i przerzuty nowotworów. Za co odpowiadają nadnercza? Nadnercza należą do narządów parzystych – położone są nad obiema nerkami. Każde składa się z rdzenia i kory. Kora nadnerczy stymuluje wydzielanie hormonów sterydowych. Są to: aldosteron, kortyzol i w nieco mniejszym stopniu hormonów płciowych. Rdzeń nadnerczy jest odpowiedzialny za syntezę adrenaliny oraz noradrenaliny.   Hormony nadnerczy regulują: ciśnienie krwi, gospodarkę wodno-elektrolitową, metabolizm, pracę układu immunologicznego, poziom cukru we krwi. Choroby nadnerczy – objawy Objawy, które mogą wskazywać na choroby nadnerczy i wymagają dokładnych badań to: wysoki poziom cukru we krwi , wysokie ciśnienie tętnicze , źle reagujące na leczenie, zaburzenia pracy serca, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, np. niski poziom potasu we krwi i częste oddawanie moczu. Patologie nadnerczy często nie są rozpoznawane. Niektóre badania specjalistyczne w tym kierunku nie są powszechnie dostępne. Objawy chorób nadnerczy bywają nieswoiste i łatwo można je zbagatelizować bądź pomylić z mniej poważnymi schorzeniami. Hormonalne badania nadnerczy W diagnostyce chorób nadnerczy najczęściej oznacza się poziom kortyzolu w dobowej zbiórce moczu i surowicy krwi. Należy wykonać dobową zbiórkę moczu, ponieważ stężenie kortyzolu różni się w zależności od pory dnia....

ziewająca kobieta
© pushba/Fotolia.com
Styl życia
Przyczyny, objawy i sposoby leczenia niedoboru prolaktyny
Niski poziom prolaktyny może być spowodowany chorobą tarczycy, niedoczynnością przysadki lub chorobą nerek. Jednak zdarza się bardzo rzadko. Za niska prolaktyna powoduje zbyt małą ilość pokarmu u kobiet karmiących piersią.

Niski poziom prolaktyny może być spowodowany chorobą tarczycy, niedoczynnością przysadki lub chorobą nerek. Jednak zdarza się bardzo rzadko. Za niska prolaktyna powoduje zbyt małą ilość pokarmu u kobiet karmiących piersią.   Niedobór prolaktyny może utrudniać zajście w ciążę oraz powodować kłopoty z jej utrzymaniem. Czym jest prolaktyna i gdzie jest wytwarzana? Prolaktyna to hormon wytwarzany przez przysadkę mózgową. Jego nazwa pochodzi od pierwszej roli, którą poznano, a mianowicie laktacji. Prolaktyna odpowiada również za regulowanie funkcji rozrodczych, wpływa na samopoczucie i działanie układu immunologicznego.   Za produkcję prolaktyny w przysadce mózgowej odpowiada przede wszystkim dopamina. To hormon, który hamuje wytwarzanie prolaktyny. Natomiast prolaktyna zwiększa wydzielanie dopaminy . Razem tworzą pętlę układu zwrotnego. Wytwarzanie prolaktyny zwiększają też estrogeny. Przyczyny niedoboru prolaktyny Zbyt niski poziom prolaktyny może być wywołany przez : choroby nerek, choroby tarczycy, niedoczynność przysadki mózgowej, defekt syntezy prolaktyny (wrodzony lub nabyty), zniszczenie przysadki mózgowej (przez stan zapalny, uraz lub zmiany zwyrodnieniowe bądź nowotwory), np. w wyniku zespołu Sheehana, zażywanie leków: glikokortykosteroidów, lewodopy, bromokryptyny, apomorfiny lub witaminy B6 w dużych ilościach. Objawy niedoboru prolaktyny Niski poziom prolaktyny u kobiet ma swoje konsekwencje w produkcji niewystarczającej ilości mleka po porodzie.   Najszerszy zakres objawów powoduje zespół Sheehana , kiedy duża część płata przysadki zostanie zniszczona. Są to: brak laktacji po porodzie, stopniowe zmniejszanie objętości narządów płciowych, zmniejszenie lub zanik owłosienia...

Nasze akcje

Uwielbiasz taniec? Rozwijaj swoje umiejętności i dziel się nimi ze światem!

Partner
Newsy

Kosmetyki, które dbają o ciebie i planetę. Poznaj nową linię przeciwzmarszczkową Laboratorium Kosmetycznego Ava

Partner

Lubisz zieloną herbatę? Poznaj jej prozdrowotne właściwości

Partner

Słuchawki jak ekskluzywne kosmetyki? To możliwe z Huawei FreeBuds Lipstick

Partner
Newsy

Pierścionek zaręczynowy w codziennych stylizacjach. Sprawdź najmodniejsze zestawienia na jesień 2021

Partner
Kosmetyki Neboa
Newsy

Zadbaj o włosy w duchu eko. Jak duży wpływ na planetę ma zawartość naszych kosmetyczek? Będziesz zaskoczona!

Partner