Party Stories
Martyna Wojciechowska o dramatycznej diagnozie
Doda w zielonej marynarce
Agnieszka Woźniak Starak w białym t-shircie na konferencji Big Brothera
beata-kozidrak
„Hotel Paradise” Ata Postek rozstała się z partnerem, ale już ma nowego! Zdradziła, jak się poznali
Michał Kostrzewski i pozostali jurorzy You Can Dance
Justyna Steczkowska z fanami
Ida Nowakowska prowadzącą "You Can Dance"
Doda
smutna kobieta
© nikodash/Fotolia.com
Styl życia

Więcej niż smutek, mniej niż depresja – czym jest dystymia?

Brak chęci do życia jest jednym z objawów dystymii, która niestety często pozostaje nierozpoznana, a w związku z tym nie jest leczona. Dystymia jest czasami nazywana łagodną, chroniczną depresją i dotyka zarówno dorosłych, jak i dzieci.

Brak chęci do życia jest jednym z objawów dystymii, która niestety często pozostaje nierozpoznana, a w związku z tym nie jest leczona. Dystymia jest czasami nazywana łagodną, chroniczną depresją i dotyka zarówno dorosłych, jak i dzieci.

 

Przyczyny dystymii

Eksperci nie są pewni co powoduje dystymię. Może mieć na nią wpływ uwarunkowanie genetyczne, ale z drugiej strony często się zdarza, że osoba na nią chorująca jest jedyną z tym zaburzeniem w rodzinie. Brak chęci do życia wywołuje także stres – szczególnie ten przewlekły, chroniczny, który nie jest wywołany jednym wydarzeniem.

Diagnoza dystymii

Nie ma żadnych badań krwi ani innych testów laboratoryjnych, które mogą jednoznacznie zdiagnozować dystymię. Kluczowe są objawy, które powinny się utrzymywać przez przynajmniej 2 lata.

 

Objawy dystymii:

  • smutek lub depresyjny nastrój przez większość dnia lub nawet codziennie;
  • brak chęci do życia;
  • duże wahania wagi – przybranie lub utrata nawet 5% wagi w ciągu miesiąca;
  • zmiany apetytu;
  • bezsenność lub nadmierna senność niemal każdego dnia;
  • brak energii i zmęczenie prawie codziennie;
  • poczucie beznadziei;
  • anhedonia, czyli brak zdolności odczuwania przyjemności;
  • niskie poczucie własnej wartości lub nawet poczucie bezwartościowości;
  • problemy z koncentracją i podejmowaniem decyzji.

Leczenie dystymii – jak zwalczyć brak chęci do życia

Na szczęście dystymia, mimo że jest poważnym schorzeniem, bardzo dobrze reaguje na leczenie. Lekarze proponują w leczeniu psychoterapię i leki antydepresyjne. Najskuteczniejsze jest łączenie tych metod. Równie ważny jest styl życia, podczas którego należy pamiętać o tym, by:

  • trzymać się planu leczenia, zaleconego przez lekarza – nie opuszczaj sesji psychoterapeutycznych ani nie odstawiaj samodzielnie leków nawet jeśli czujesz się lepiej;
  • dowiedz się czegoś więcej o swojej chorobie – wiedza na temat tego, jak się może rozwijać, zwiększy twoją motywację do leczenia. Wtajemnicz też rodzinę na czym polega dystymia, aby bliscy mogli cię właściwie wspierać;
  • dbaj o siebie – jedz zdrowo, uprawiaj aktywność fizyczną, wysypiaj się;
  • zwracaj uwagę na sygnały ostrzegawcze – jeśli zauważysz pogorszenie nastroju, powiedz o tym swojemu lekarzowi;
  • unikaj alkoholu i innych używek – na dłuższą metę mogą pogłębić objawy dystymii.

Co jeszcze możesz zrobić?

W sytuacji apatii i braku chęci do życia trudno jest skupić się spontanicznie na czymś innym niż zły nastrój. Podczas leczenia pamiętaj o tym, by:

  • skupić się na swoich celach – powinny być realne i możliwe do zrealizowania przez ciebie, dzięki czemu twoja motywacja nie spadnie. Daj sobie jednak też przyzwolenie na to, żeby zrobić trochę mniej niż wcześniej było założone, szczególnie gdy zdarzy się gorszy dzień, tzw. dołek;
  • uprość swoje życie – pozbądź się tylu zobowiązań, ile to możliwe, szczególnie jeśli nie przynosi ci to wymiernych profitów;
  • planuj swój czas – staraj się być zorganizowaną osobą, możesz sobie robić przypominajki w postaci kolorowych karteczek na lodówce itd.;
  • prowadź dziennik – pozwoli ci wyładować negatywne emocje – złość, ból, lęk;
  • nie izoluj się – bądź cały czas w kontakcie z rodziną, przyjaciółmi. Dodatkowo możesz rozważyć grupy wsparcia;
  • naucz się radzić sobie ze stresem – praktykuj techniki relaksacyjne, medytację, jogę i inne;
  • nie podejmuj ważnych decyzji gdy jesteś w dołku – kiedy jesteś w wyjątkowo złym nastroju, unikaj decydowania o ważnych sprawach. Poczekaj, aż twój umysł będzie czysty i spokojny.
 

Kobieta siedzi przy stole z głową zakrytą dłońmi. Wygląda na załamaną. Przed nią leży telefon i filiżanka.
©kieferpix/Fotolia.com
Styl życia
Przygnębienie i apatia. Jak odróżnić dystymię od depresji i jak ją leczyć
Dystymia to zaburzenie charakteryzujące się m.in. przewlekłym obniżeniem nastroju, trudnościami z koncentracją i niską motywacją do działania. Choć jej objawy są podobne do objawów depresji, występują w mniejszym nasileniu. Psychoterapia to podstawowa forma pomocy w dystymii. Leki bywają stosowane pomocniczo.

Dystymia to zaburzenie charakteryzujące się m.in. przewlekłym obniżeniem nastroju, trudnościami z koncentracją i niską motywacją do działania. Choć jej objawy są podobne do objawów depresji, występują w mniejszym nasileniu. Psychoterapia to podstawowa forma pomocy w dystymii. Leki bywają stosowane pomocniczo.   Osoba cierpiąca na dystymię często traktuje swoje samopoczucie jako coś naturalnego, może nawet nie próbować z nim walczyć. Nieleczona dystymia może przerodzić się w depresję. Czym jest dystymia według ICD-10 Zgodnie z Międzynarodową Statystyczną Klasyfikacją Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD-10 dystymia należy do kategorii F34, czyli „uporczywych zaburzeń nastroju”. Sama dystymia w klasyfikacji ICD-10 jest oznaczona kodem F34.1. Ten rodzaj zaburzeń utrzymuje się przewlekle, przynajmniej przez kilka lat, choć często nawet przez większą część dorosłego życia. Dystymia ma zróżnicowane nasilenie, czasem odczuwany smutek i niechęć do działania są na tyle silne, że skłaniają daną osobę do ograniczania życia towarzyskiego, pogarszają jej relacje z ludźmi i obniżają wydajność w pracy. Zdarza się jednak, że te objawy ustępują na pewien czas, np. na miesiąc lub dwa. Objawy dystymii – podstawy do rozpoznania tej choroby U danej osoby można rozpoznać dystymię , kiedy przez przynajmniej 2 lata występują u niej przynajmniej 2 z poniższych objawów: ciągłe uczucie zmęczenia (towarzyszy mu także nieumiejętność efektywnego wypoczywania), problemy ze snem (trudności z zasypianiem, zbyt wczesne budzenie się, płytki sen), trudności z koncentracją i uwagą, obniżona samoocena, brak nadziei na przyszłość, zaburzenia łaknienia (nadmierny apetyt, brak apetytu, zaniedbywanie jedzenia), problemy z podejmowaniem decyzji i ponoszeniem ich konsekwencji....

Smutna kobieta
Image by Lifetimestock.com
Styl życia
Dystymia, czyli „mała depresja”
Dystymia jest zespołem objawów psychicznych i fizycznych. To zaburzenie jednobiegunowe, przypominające depresję, jednak nie wpisuje się w cały zbiór jej symptomów. Co ważne, trudno zdiagnozować dystymię, ponieważ przypominać może zwykłe obniżenie nastroju.

Dystymia jest zespołem objawów psychicznych i fizycznych. To zaburzenie jednobiegunowe, przypominające depresję , jednak nie wpisuje się w cały zbiór jej symptomów. Co ważne, trudno zdiagnozować dystymię, ponieważ przypominać może zwykłe obniżenie nastroju.   Od 3 do 6% populacji cierpi na dystymię, a objawia się ona przede wszystkim w pierwszych dekadach życia. Często osoby cierpiące na tę chorobę uważają, że z natury są ponure i smutne. Dlatego dystymia jest tak niebezpieczna, ponieważ jej objawy są bagatelizowane nie tylko przez samą osobę chorą, ale również przez otoczenie, które mówi: on przeważnie tak ma, on nigdy się nie uśmiecha. Dystymia: czy przyczyny leżą w środowisku? Podłoże dystymii jest biologiczne, genetyczne, ale i środowiskowe (podobnie jak w depresji): zaburzenie pracy układu nerwowego (nerwica), zaburzona gospodarka hormonalna, sytuacja życiowa, szczególne cechy charakteru, które sprzyjają powstaniu dystymii: nadwrażliwość, myślenie pesymistyczne, szczególna wrażliwość na odczuwanie złych emocji. Objawy dystymii Jeżeli obniżony nastrój , bierność i apatia (główne objawy choroby) utrzymują się przez co najmniej dwa lata, można stwierdzić, że osoba cierpi właśnie na dystymię. Jak to się objawia: 1. Wiecznie smutny Osoba cierpiąca na dystymię jest wycofana, rzadko okazuje emocje na zewnątrz i ogólnie pojmowana jest przez otoczenie jako „ponura, smutna i cicha”. 2. Zawsze za innymi Dystymik raczej nie będzie duszą towarzystwa, woli „chować” się za plecami innych, a wystąpienia publiczne paraliżują go. 3. Osoba z dystymią jest bierna i nigdy nie wychodzi z inicjatywą. Nie wynika to z tego, że jest leniwa i czeka na ruch innej osoby, tylko zwyczajnie się boi. Nie wierzy we własny potencjał oraz ma niską samoocenę. 4. Doskwiera mu poczucie bezsensu...

kobieta w ciąży przykrywa głowę poduszką
©detailblick-foto/Fotolia
Styl życia
Jak sobie radzić podczas depresji ciążowej?
Nie musisz cierpieć z powodu depresji ciążowej przez całą ciążę. Z leczeniem nie należy zwlekać, ponieważ depresja ciążowa może wywołać przedwczesny poród, wpłynąć na niższą masę urodzeniową dziecka, a w okresie niemowlęcym może mieć konsekwencje w postaci zaburzeń lękowych. Przy łagodnym przebiegu depresji może wystarczyć zmiana stylu życia.

Nie musisz cierpieć z powodu depresji ciążowej przez całą ciążę. Z leczeniem nie należy zwlekać, ponieważ depresja ciążowa może wywołać przedwczesny poród, wpłynąć na niższą masę urodzeniową dziecka, a w okresie niemowlęcym może mieć konsekwencje w postaci zaburzeń lękowych. Przy łagodnym przebiegu depresji może wystarczyć zmiana stylu życia. Farmakologiczne leczenie depresji ciążowej W przypadku podejrzenia epizodu depresyjnego należy się skonsultować z psychologiem lub psychiatrą, ponieważ może zajść potrzeba rozpoczęcia leczenia w przypadku, gdy objawy są poważne. Podczas ciąży leczenie farmakologiczne jest otoczone licznymi obostrzeniami i tylko psychiatra będzie wiedział, jakie leki i w jakiej dawce będą bezpieczne dla zdrowia dziecka. Generalnie jednak lekarze starają się unikać ich podawania do momentu, kiedy depresja może być dla matki i dziecka bardziej niebezpieczna niż ewentualne skutki uboczne leków. Zmiana stylu życia złagodzi objawy depresji ciążowej Niezależnie od leczenia i stosowanych farmaceutyków, możesz także sama o siebie zadbać i sprawić, by objawy nie były aż tak dokuczliwe. Troskę o stan emocjonalny traktuj tak samo priorytetowo, jak o stan fizyczny: odpoczywaj tak dużo, jak tylko możesz – kładź się wcześnie spać, śpij do późna lub ucinaj sobie drzemki, gdy tylko możesz. Zmęczenie może nasilać wahania nastroju. spędzaj czas na zewnątrz – wychodź na spacery do parku lub lasu, zaplanuj wypad nad jezioro. Spędzanie czasu na łonie natury redukuje poziom stresu i łagodzi objawy depresji. daj sobie na wstrzymanie! Nie musisz załatwiać wszystkiego, co dotyczy dziecka, akurat teraz. Reorganizacja szafy, przemeblowanie, rezerwacja miejsca w żłobku, przedszkolu, szkole... Jeśli coś jest pilne, pozwól by zrobili to za ciebie twoi bliscy. dbaj o zbilansowaną dietę w czasie ciąży –...

Nasze akcje
Delia My Cream
Styl życia

Krem idealnie dopasowany? Zrób go sama, z Delią to łatwe!

Partner
Macchia marki Tubądzin - wystrój we włoskim stylu
Styl życia

Mieszkanie inspirowane słoneczną Italią. Styl, który pokochały gwiazdy!

Partner
lenor-fresh-air-efect
Fleszstyle

Jak urządzić wnętrze, by zawsze zachwycało świeżością?

Partner
dax-cashmere-podklad-moon-blink
Fleszstyle

Klaudia El Dursi i Marcelina Zawadzka pokochały ten drogeryjny podkład i bazy pod makijaż!

Partner
Motorola moto g100
Styl życia

Uwielbiasz spędzać czas z przyjaciółmi? Wiemy, co zrobić, żeby te spotkania dawały ci jeszcze więcej radości!

Partner