Party Stories
Krystian Ferretti z "Hotel Paradise 3"
Luiza "Hotel Paradise 3"
Małgorzata Rozenek w białym garniturze
Mężczyzna zasłania swoją twarz.
Image by LifetimeStock.com
Styl życia

Nieśmiałość – poznaj jej przyczyny

Nieśmiałość to cecha, która powoduje trudności w nawiązywaniu kontaktów z innymi ludźmi. Osoby nieśmiałe nie wykazują inicjatywy, a wycofują się z niekomfortowej dla siebie sytuacji.

Nieśmiałość to cecha, która powoduje trudności w nawiązywaniu kontaktów z innymi ludźmi. Osoby nieśmiałe nie wykazują inicjatywy, a wycofują się z niekomfortowej dla siebie sytuacji.

Niska samoocena i brak wiary we własne siły

Główną przyczyną nieśmiałości jest niska samoocena i brak wiary we własne siły. Przyczyn nieśmiałości można też szukać w przeszłości i w tym, co osobie nieśmiałej się przytrafiło.

Wygórowane oczekiwania rodzicielskie

Zdarza się, że rodzice wymagają od swojego dziecka zbyt wiele, a przekazany dziecku obraz tego, jak powinno się zachowywać i jakie powinno być stanowi podłoże do oceny własnej osoby. Kiedy maluch ma poczucie, że daleko mu do ideału preferowanego przez rodziców zniechęca się do aktywności. Dlatego zbyt wygórowane oczekiwania rodzicielskie względem dziecka, ograniczanie go przez liczne zakazy i nakazy, a także brak konsekwencji wychowawczej rodziców są również powodami pojawienia się nieśmiałości.

Słaby układ nerwowy

Przyczyn nieśmiałości należy też szukać w układzie nerwowym. Cechy typowe dla nieśmiałości są charakterystyczne dla słabego układu nerwowego człowieka. Osoby, które szybciej się męczą, przeżywają przez dłuższy czas niepowodzenia i przykre stany emocjonalne, a także te które rezygnują z działania mają słaby układ nerwowy.

Inne powody nieśmiałości

Inne czynniki wywołujące nieśmiałość to odczuwanie niepokoju pośród obcych ludzi, brak kontroli nad własnymi przeżyciami, a także możliwość dziedziczenia nieśmiałości po przodkach. Niekiedy też nieśmiałość pojawia się u dzieci, których rodzice mają niższy status społeczno-materialny. Dziecko wstydzi się niższego statusu materialnego, który przejawia się tym, że ma ono gorsze ubrania niż rówieśnicy, czy przez to, że jego rodzice nie mają pracy.

 

Komentarze
Zapraszamy do dyskusji
Czekamy na Twoją opinię w tym temacie. Dołącz do dyskusji!
rozkojarzona kobieta
Image by LifetimeStock.com
Styl życia
Jak pokonać uczucie nieśmiałości?
Najczęstszym problemem osób nieśmiałych jest to, że brakuje im pewności siebie i wiary we własne siły. Niestety, tylko nieliczne osoby walczą ze swoim problemem. Nieśmiałość można pokonać na kilka sposobów.

Najczęstszym problemem osób nieśmiałych jest to, że brakuje im pewności siebie i wiary we własne siły. Niestety, tylko nieliczne osoby walczą ze swoim problemem. Nieśmiałość można pokonać na kilka sposobów. Jak przestać być nieśmiałym? 1. Ustalenie sytuacji – pierwszą rzeczą przy pokonaniu nieśmiałości jest ustalenie, w jakich sytuacjach czujemy się nieśmiali. Niektóre osoby obawiają się komunikacji międzyludzkiej, a inne przemówień publicznych . Za to wśród grupy przyjaciół są duszą towarzystwa. Dlatego najważniejszą rzeczą podczas tego kroku jest ustalenie, w jakich sytuacjach i czego się obawiasz. Kiedy ustalisz konkretną przyczynę nieśmiałości, zastanów się jak możesz temu zaradzić.   2. Aktor – niestety, osoby nieśmiałe bardzo często przeżywają niepowodzenia społeczne i uważają, że są gorsze od innych. Nie zauważają mocnych stron, tylko skoncentrowane są na słabościach. Dlatego wyobraź sobie, że jesteś aktorem i odegraj rolę, która najbardziej peszy i wywołuje uczucie nieśmiałości . Im dłużej będziesz przedstawiał tę rolę, tym szybciej nauczysz się zapobiegać wstydowi. Dodatkowo zacznij na głos chwalić samego siebie i przekonuj o wartości jaką posiadasz. Przypomnij sobie sukcesy i mocne strony.   3. Przełamanie lodów – zacznij nawiązywać kontakt z sąsiadką, panią w sklepie, na spacerze w parku, czy ludźmi w autobusie. Zapytaj choćby o godzinę lub porozmawiaj o pogodzie. Kiedy zorientujesz się, że rozmowa z obcymi osobami nie wywołuje nieśmiałości, wykorzystaj to na spotkaniu towarzyskim . Podejdź do osoby, która stoi pod ścianą i rozpocznij z nią rozmowę.   4. Przygotuj materiały – jeśli masz wygłosić publiczne przemówienie zrób sobie notatki i czytaj je na głos stojąc przed...

uśmiechnięty mężczyzna
Image by LifetimeStock.com
Styl życia
Samoocena: co wpływa na postrzeganie siebie?
Samoocena, którą określa się też mianem poczucia własnej wartości, zaczyna się kształtować już we wczesnym dzieciństwie. Jest ogólną i trwałą postawą w stosunku do samego siebie, a jej nieadekwatność rodzi poważne problemy w każdym aspekcie życia społecznego.

Samoocena, którą określa się też mianem poczucia własnej wartości, zaczyna się kształtować już we wczesnym dzieciństwie. Jest ogólną i trwałą postawą w stosunku do samego siebie, a jej nieadekwatność rodzi poważne problemy w każdym aspekcie życia społecznego. Co to jest samoocena? Samoocena to uogólniona i trwała ocena własnej osoby, która rzutuje tak na zachowania osobiste, jak i na zachowania społeczne człowieka. Postawa w stosunku do samego siebie może przybierać formy samoakceptacji bądź samoodtrącenia. Działa na zasadzie samospełniającego się proroctwa. Zaniżona objawia się biernością i brakiem wiary we własne siły, które doprowadzają do rzeczywistego spadku efektywności działań. Natomiast samoocena utrzymująca się na wysokim poziomie motywuje do działania i podwyższa szanse na odniesienie sukcesu. Pojęcie samooceny jest ważne w sferze społecznej i poznawczej, rodzinnej i zawodowej. „Ja” realne, „ja” idealne, „ja” powinnościowe Samoocena według klasycznej koncepcji „ja” Williama Jamesa jest jednym z centralnych mechanizmów sterujących funkcjonowaniem człowieka. Prócz samooceny na postrzeganie samego siebie wpływają: Samoświadomość (poczucie tożsamości osobistej i społecznej). Samowiedza (tworzenie i przekształcanie koncepcji siebie). Samoregulacja (planowanie i modyfikowanie własnych zachowań). Samoocena istnieje w ścisłej korelacji z każdym z tych elementów – zaburzona objawia się trudnościami w dokonaniu rzetelnej autoanalizy. Hazel Markus opracowała tzw. autoschemat, który obrazuje mechanizm powstawania samooceny. Markus wyróżnia trzy rodzaje „ja”: „ja” realne, „ja” idealne, „ja” powinnościowe. W momencie, gdy te aspekty postrzegania siebie zaczynają od siebie w znacznym stopniu odbiegać, postawa w stosunku do własnej osoby staje się negatywna. Kształtowanie...

Dziewczynka
Image by Lifetimestock.com
Styl życia
Skolionofobia czyli fobia szkolna – jak pomóc dziecku, które nie chce chodzić do szkoły?
Fobia szkolna, inaczej skolionofobia jest rodzajem nerwicy sytuacyjnej, która objawia się m.in. bólem brzucha, biegunką, głowy, suchością w ustach, szybszym biciem serca. To chorobliwy lęk przed konkretnymi sytuacjami, które mają miejsce w szkole, np. uszczypliwym kolegą. Jedną z przyczyn fobii szkolnej może być lęk matki, która podświadomie sprawia, że dziecko boi się rozłąki z nią.

Fobia szkolna, inaczej skolionofobia jest rodzajem nerwicy sytuacyjnej, która objawia się m.in. bólem brzucha, biegunką, głowy, suchością w ustach, szybszym biciem serca. To chorobliwy lęk przed konkretnymi sytuacjami, które mają miejsce w szkole, np. uszczypliwym kolegą. Jedną z przyczyn fobii szkolnej może być lęk matki, która podświadomie sprawia, że dziecko boi się rozłąki z nią. Fobia szkolna – trzy typy lęków Lęk przed pójściem do szkoły jest nasilony od poniedziałku do piątku, w weekend, czyli dni wolne od szkoły, strach znika. Wyróżnia się trzy odmiany fobii szkolnej: strach przed kompromitacją , np. nieumiejętnością sznurowania butów w pierwszych klasach szkoły; lęk przed złymi ocenami – dziecko, z jednej strony chce uszczęśliwić rodziców dobrymi ocenami, z drugiej obawia się, że wyjdzie przed rówieśnikami na kujona; lęk przed niespełnieniem szkolnych wymagań – nieprzystosowanie do warunków szkolnych może powodować ogólne przemęczenie i niechęć do szkoły, która zaczyna budzić negatywne skojarzenia. Fobia szkolna może mieć charakter ostry (być spowodowana nagłą, nieprzyjemną sytuacją w szkole) lub przewlekły (lęki towarzyszą dziecku miesiącami; najczęściej przyczyna lęku przed szkołą wiążę się również z trudną sytuacją w domu). Fobia szkolna – sposoby radzenia sobie z nerwicą sytuacyjną Bardzo ważne jest kształtowanie w dziecku pewności siebie, wiary we własne siły. Kiedy pojawia się lęk przed pójściem do szkoły, niezwykle istotna jest obserwacja dziecka i szczera rozmowa z rodzicem. Pomocne jest czytanie dziecku bajek terapeutycznych. Może okazać się, że pociecha jest np. bardzo ambitna i boi się, że zawiedzie nauczycieli, rodziców i siebie. Kiedy u dziecka występuje fobia szkolna, warto porozmawiać z wychowawcą, aby jak najdokładniej zbadać podłoże problemu. Leczenie fobii...

Nasze akcje
Jenny Fairy Midday Coctail
Newsy

Ten stylowy dodatek przeniesie cię w świat wakacji i słodkiego lenistwa!

Partner
piekna-kobieta-bella
Fleszstyle

Jak się czuć pewnie i wygodnie przez cały dzień? Stawiaj na jakość

Partner
huawei-6-band-opaska
Fleszstyle

Asystent i trener personalny w jednym?

Partner
Kolekcja-wiosna-lato-CCC-2021
Fleszstyle

Czy zdrowe i wygodne dziecięce buty nie mogą być modne?

Partner
Kolekcja-wiosna-lato-CCC-2021
Fleszstyle

O tych butach marzy twoje dziecko!

Partner
catering-tajm
Fleszstyle

Pyszne, zdrowe i niebanalne dania z dostawą pod twoje drzwi?

Partner