Party Stories
Doda z mężem Emilem Stępniem
Krystian Ferretti z "Hotel Paradise 3"
kobieta załamana
©Piotr Marcinski/fotolia
Styl życia

Jakie wydarzenia mogą wywołać depresję?

Czasami nie jest proste określenie, dlaczego dopadł nas zły nastrój. Często depresja nie wynika z jednego powodu, częściej to rezultat kombinacji wielu czynników, czasem wydarzeń z przeszłości, sytuacji obecnej, genów albo innych. Można wyróżnić sześć najczęstszych zewnętrznych czynników, które mogą wywołać depresję.

Czasami nie jest proste określenie, dlaczego dopadł nas zły nastrój. Często depresja nie wynika z jednego powodu, częściej to rezultat kombinacji wielu czynników, czasem wydarzeń z przeszłości, sytuacji obecnej, genów albo innych. Można wyróżnić sześć najczęstszych zewnętrznych czynników, które mogą wywołać depresję.

 

1. Chroniczny stresstres może mieć dobry wpływ i motywować do działania, mówimy wtedy o eustresie. Jednak chroniczny stres może prowadzić do nadprodukcji hormonu stresu – kortyzolu, i zmniejszyć produkcję serotoniny i kluczowych neurotransmiterów jak dopamina. Te chemiczne zmiany w ciele decydują nie tylko o tym, jaki ktoś ma nastrój, ale także regulują biologiczne procesy jak apetyt, senność, popęd płciowy i poziom energii. W odpowiedzi na pojedynczą sytuację stresową jak śmierć bliskiej osoby, ciało reaguje na ten stres normalnym szokiem, ale kiedy ten mechanizm zawodzi, może skutkować depresją.

 

2. Długi – nie ma wątpliwości, że pieniądze są ważne. Jednak to nie brak pieniędzy szybko doprowadza ludzi do depresji, a raczej stan ciągłego zadłużenia. Badania Lawrence'a Bergera z Uniwersytetu w Madison pokazały, że osoby z długami o 10% częściej zapadają na depresję, mają także o 14% intensywniejsze objawy choroby. Największy wpływ długów na depresję występuje u osób, które mają powyżej 50 lat.

 

3. Poczucie nieatrakcyjności – w społeczeństwie mającym obsesję na punkcie idealnego ciała nie jest zaskakujące, że wiele kobiet a także mężczyzn jest niezadowolonych z tego, jak postrzega swoje ciało. Mają tendencję do porównywania siebie ze szczupłymi ideałami, które często oglądają w czasopismach, telewizji i internecie. Wiele badań wskazuje, że negatywny obraz swojego ciała jest powiązany z występowaniem depresji, często prowadzącej nawet do samobójstwa. Niezadowolenie z ciała może prowadzić także do stosowania radykalnych diet i głodówek, których konsekwencją mogą być zaburzenia odżywiania.

 

4. Rozwody/rozstania – rozpad małżeństwa to jedno z najbardziej stresujących wydarzeń w życiu. Nieudany związek jest szczególnie trudny, jeśli wiąże się z zależnością od drugiej osoby. Część osób po rozstaniu przeżywa załamanie i nie wierzy, że jeszcze kiedykolwiek z kimś się zwiąże i czeka ją w życiu coś dobrego.

 

5. Starzenie się – starszy wiek zazwyczaj jest postrzegany jak czas na refleksję, odpoczynek, ale także szansę na zrobienie rzeczy, których się nie doświadczyło do tej pory ze względu na zawodowe obowiązki czy wychowywanie dzieci. Jednak proces starzenia nie zawsze jest łagodny. Wydarzenia, takie jak śmierć współmałżonka lub przyjaciół, pogorszenie stanu zdrowia, samotność, mogą znacząco pogorszyć stan psychiczny. Starsze osoby mogą czuć utratę kontroli nad swoim życiem, ponieważ ich sprawność fizyczna, a czasem i umysłowa, jest coraz mniejsza.

 

6. Śmierć bliskich – żal i żałoba są zupełnie naturalne. Jednak jeśli sposób radzenia sobie z okresem żałoby nie jest prawidłowy, może prowadzić do chronicznej depresji.

 

Pamiętaj, że nie zawsze możesz kontrolować wszystko, co dzieje się w twoim życiu. Możesz jednak mieć kontrolę nad tym, jak sobie z tym poradzisz.


Komentarze
Zapraszamy do dyskusji
Czekamy na Twoją opinię w tym temacie. Dołącz do dyskusji!
Kobieta siedzi przy stole z głową zakrytą dłońmi. Wygląda na załamaną. Przed nią leży telefon i filiżanka.
©kieferpix/Fotolia.com
Styl życia
Przygnębienie i apatia. Jak odróżnić dystymię od depresji i jak ją leczyć
Dystymia to zaburzenie charakteryzujące się m.in. przewlekłym obniżeniem nastroju, trudnościami z koncentracją i niską motywacją do działania. Choć jej objawy są podobne do objawów depresji, występują w mniejszym nasileniu. Psychoterapia to podstawowa forma pomocy w dystymii. Leki bywają stosowane pomocniczo.

Dystymia to zaburzenie charakteryzujące się m.in. przewlekłym obniżeniem nastroju, trudnościami z koncentracją i niską motywacją do działania. Choć jej objawy są podobne do objawów depresji, występują w mniejszym nasileniu. Psychoterapia to podstawowa forma pomocy w dystymii. Leki bywają stosowane pomocniczo.   Osoba cierpiąca na dystymię często traktuje swoje samopoczucie jako coś naturalnego, może nawet nie próbować z nim walczyć. Nieleczona dystymia może przerodzić się w depresję. Czym jest dystymia według ICD-10 Zgodnie z Międzynarodową Statystyczną Klasyfikacją Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD-10 dystymia należy do kategorii F34, czyli „uporczywych zaburzeń nastroju”. Sama dystymia w klasyfikacji ICD-10 jest oznaczona kodem F34.1. Ten rodzaj zaburzeń utrzymuje się przewlekle, przynajmniej przez kilka lat, choć często nawet przez większą część dorosłego życia. Dystymia ma zróżnicowane nasilenie, czasem odczuwany smutek i niechęć do działania są na tyle silne, że skłaniają daną osobę do ograniczania życia towarzyskiego, pogarszają jej relacje z ludźmi i obniżają wydajność w pracy. Zdarza się jednak, że te objawy ustępują na pewien czas, np. na miesiąc lub dwa. Objawy dystymii – podstawy do rozpoznania tej choroby U danej osoby można rozpoznać dystymię , kiedy przez przynajmniej 2 lata występują u niej przynajmniej 2 z poniższych objawów: ciągłe uczucie zmęczenia (towarzyszy mu także nieumiejętność efektywnego wypoczywania), problemy ze snem (trudności z zasypianiem, zbyt wczesne budzenie się, płytki sen), trudności z koncentracją i uwagą, obniżona samoocena, brak nadziei na przyszłość, zaburzenia łaknienia (nadmierny apetyt, brak apetytu, zaniedbywanie jedzenia), problemy z podejmowaniem decyzji i ponoszeniem ich konsekwencji....

Dłoń i rozsypane tabletki
Pixabay/HASTYWORDS/CC0 https://creativecommons.org/publicdomain/zero/1.0/
Styl życia
Cechy osobowości depresyjnej: niska samoocena, introwersja i zależność od innych
Psychiatria nie wyróżnia takiego zaburzenia jak osobowość depresyjna. Wskazuje przy tym jednak na pewne cechy osobowości, które mogą zwiększyć podatność na pojawienie się depresji.

Psychiatria nie wyróżnia takiego zaburzenia jak osobowość depresyjna. Wskazuje przy tym jednak na pewne cechy osobowości, które mogą zwiększyć podatność na pojawienie się depresji. Osobowość depresyjna – mechanizmy powstawania Wystąpieniu depresji sprzyjają takie cechy osobowości, jak: niska samoocena , poczucie własnej wartości uzależnione od czynników zewnętrznych, na przykład opinii innych ludzi. Często samoocena uzależniona jest od relacji z innymi ludźmi i ich opinii. Brak lub zachwianie pozytywnego obrazu siebie może zwiększać podatność na zaburzenia nastroju; poczucie zależności od innych osób – zazwyczaj bycie zależnym wiąże się z brakiem kontroli nad swoim życiem, niemożnością podjęcia decyzji życiowych. W przypadku osobowości zależnej depresja pojawia się na przykład w następstwie rozstania z partnerem, na którym do tej pory się polegało; introwersja – czyli preferowanie samotności, mała potrzeba przebywania z innymi ludźmi. Wiąże się z tendencją do przeżywania negatywnych emocji; tłumienie ekspresji – jest związane z problemami w wyrażaniu emocji, zwłaszcza tych negatywnych jak gniew, wrogość. Przewlekły brak rozładowywania destrukcyjnych emocji, a co za tym idzie – utrzymywanie napięcia emocjonalnego, wywołuje frustrację i także sprzyja zaburzeniom depresyjnym; podatność na stres i nieumiejętność radzenia sobie z nim – jest związana po części z temperamentem człowieka, jednak każdy może się nauczyć pewnych technik radzenia sobie w trudnych sytuacjach, na przykład technik relaksacyjnych . Związek melancholii i depresji Wymienione cechy pasują do charakterystyki melancholika, czyli jednego z czterech podstawowych typów temperamentu według koncepcji Hipokratesa. W zależności od sposobu funkcjonowania, podzielił ludzi na...

mężczyzna w depresji
© BillionPhotos.com/Fotolia.com
Styl życia
Czy depresja jest dziedziczna? Genetyczne i środowiskowe przyczyny zaburzeń nastroju
Depresja bywa uwarunkowana genetycznie. Szacuje się, że geny w ok. 50% odpowiadają za rozwój tej choroby. Drugie 50% to czynniki środowiskowe, przede wszystkim wychowanie, ale też warunki życia i silnie stresujące sytuacje, np. rozwód albo wypadek.

Depresja bywa uwarunkowana genetycznie. Szacuje się, że geny w ok. 50% odpowiadają za rozwój tej choroby. Drugie 50% to czynniki środowiskowe, przede wszystkim wychowanie, ale też warunki życia i silnie stresujące sytuacje, np. rozwód albo wypadek.   Osoby, które mają predyspozycje do depresji, mogą interpretować wydarzenia życiowe w sposób, który będzie obniżał ich samoocenę i chęć działania. Czy gen depresji istnieje Szacuje się, że od 10% do 15% ludzi przynajmniej raz w życiu doświadczyło epizodu depresyjnego , czyli m.in. utrzymujących się przynajmniej przez kilka tygodni: głębokiego smutku, niechęci do działania, trudności w wykonywaniu codziennych, rutynowych czynności, lęku, bezsenności. Z obserwacji rodzin, w których wystąpiła depresja, wynika, że krewni pierwszego stopnia, czyli dzieci i rodzeństwo, obarczeni są nawet czterokrotnie większym ryzykiem zachorowania na nią niż osoby z populacji ogólnej ( zobacz badanie ).   Brytyjscy naukowcy zidentyfikowali miejsce na krótszym ramieniu chromosomu 3. (3p25-26), które może odpowiadać za ciężką postać nawracającej depresji przekazywanej w rodzinie ( zobacz badanie ). Rodzinne ryzyko zachorowania na depresję Powszechną metodą w badaniach nad wpływem genów i środowiska na zachowanie człowieka są obserwacje bliźniąt jedno- i dwujajowych, adoptowanych we wczesnym dzieciństwie i wychowywanych w innych rodzinach. Bliźnięta jednojajowe rodzą się wyposażone w identyczny zestaw genów. Jeżeli każde z nich wychowywane jest w innym środowisku, łatwo zaobserwować, jakie predyspozycje genetyczne ujawniają się pod wpływem różniących się czynników zewnętrznych.   Przykład: Załóżmy, że bliźnięta odziedziczyły po rodzicach geny odpowiedzialne za rozwój cukrzycy typu 2. Jedno z bliźniąt będzie prowadziło zdrowy tryb życia, uprawiało sport i zachowywało prawidłową...

Nasze akcje
Delia My Cream
Styl życia

Krem idealnie dopasowany? Zrób go sama, z Delią to łatwe!

Partner
Macchia marki Tubądzin - wystrój we włoskim stylu
Styl życia

Mieszkanie inspirowane słoneczną Italią. Styl, który pokochały gwiazdy!

Partner
lenor-fresh-air-efect
Fleszstyle

Jak urządzić wnętrze, by zawsze zachwycało świeżością?

Partner
dax-cashmere-podklad-moon-blink
Fleszstyle

Klaudia El Dursi i Marcelina Zawadzka pokochały ten drogeryjny podkład i bazy pod makijaż!

Partner
Motorola moto g100
Styl życia

Uwielbiasz spędzać czas z przyjaciółmi? Wiemy, co zrobić, żeby te spotkania dawały ci jeszcze więcej radości!

Partner