Monocyty to komórki należące do grupy leukocytów. Powstają przede wszystkim w szpiku kostnym. W organizmie pełnią funkcję oczyszczania krwi z pozostałości po obumarłych tkankach i bakteriach.

WIDEO

player placeholder

Liczba monocytów określana jest podczas badania morfologii krwi z rozmazem.

Przygotowanie do badania krwi i przebieg badania

Należy poinformować osobę wykonującą badanie o aktualnie przyjmowanych lekach oraz ewentualnie występującej skłonności do krwawień oraz omdleń podczas pobierania krwi.

Zobacz także:

Na badanie najlepiej przyjść rano. Musimy być na czczo (oznacza to, że od ostatniego posiłku upłynęło co najmniej 6 godzin), można tylko pić wodę, ale też w niewielkich ilościach. Jeżeli termin badania wypada po południu lub wieczorem – pamiętajmy o zachowaniu 6 godzin przerwy od ostatniego posiłku. Krew pobierana jest z żyły łokciowej w pozycji siedzącej, u osób ze skłonnością do omdleń – w pozycji leżącej.

Monocyty – normy, objawy nadmiaru i niedoboru monocytów

Norma: podawane są dwie wartości 0-0,8 x 109/l – wartość bezwzględna; 2-8% – wartość odsetkowa

Podwyższony wskaźnik monocytów, to najczęściej przyczyna takich schorzeń jak: gruźlica, zapalenie wsierdzia, bruceloza, kiła, dur brzuszny, mononukleoza zakaźna, choroba Leśniowskiego-Crohna i Colitis.

Wysoka wartość monocytów występuje też: w ziarnicy złośliwej, w ostrej i przewlekłej białaczce mielomonocytowej oraz monoblastycznej, szpiczaku mnogim, czerwienicy, osteomielofibrozie, nieswoistym zapaleniu jelit, toczniu rumieniowatym układowym, w kolagenozach, marskości wątroby oraz w wyniku urazów chirurgicznych.

Przyczyną zmniejszonej liczby monocytów są np. infekcje, a także stosowanie glikokortykosteroidów.