bolące mięśnie
© glisic_albina/Fotolia.com
Styl życia

Powszechne oraz rzadko występujące przyczyny bólu mięśni

Osłabienie mięśni może sprawiać, że poruszanie rękami i nogami staje się trudniejsze niż dotychczas. Osłabieniu może towarzyszyć wiotkość mięśni oraz drżenie. Najczęściej jest ono spowodowane zmęczeniem, infekcją lub odwodnieniem. Bywa też jednak objawem poważnych chorób, m.in. miastenii i zaniku mięśni.

Osłabienie mięśni może sprawiać, że poruszanie rękami i nogami staje się trudniejsze niż dotychczas. Osłabieniu może towarzyszyć wiotkość mięśni oraz drżenie. Najczęściej jest ono spowodowane zmęczeniem, infekcją lub odwodnieniem. Bywa też jednak objawem poważnych chorób, m.in. miastenii i zaniku mięśni.

 

Do lekarza powinny niezwłocznie wybrać się zarówno te osoby, które obserwują u siebie stopniowo zwiększające się osłabienie mięśni, jak i te, u których zmęczenie wystąpiło gwałtownie i niespodziewanie.

Niedobór elektrolitów przyczyną osłabienia mięśni

Jedną z częstych przyczyn osłabienia mięśni jest niedobór elektrolitów: potasu i sodu. Może on być związany z intensywnym treningiem fizycznym, biegunką i wymiotami, odwodnieniem lub stosowaniem ścisłej, nieprawidłowo ułożonej diety. Innymi objawami niedoboru elektrolitów są: kurcze mięśniowe, obrzęk i ból nóg albo ramion, nieprawidłowe ciśnienie krwi, zaburzenia rytmu serca.

Stosowanie niektórych leków

Osłabienie mięśni może być skutkiem ubocznym stosowania leków obniżających stężenie cholesterolu, zawierających statyny. Również benzodiazepiny, stosowane w leczeniu lęku i bezsenności, mogą sprawić, że mięśnie będą sprawiały wrażenie osłabionych i wiotkich.

Osłabienie mięśni jednym z objawów grypy

Ból oraz osłabienie mięśni są powszechnymi symptomami grypy. Oprócz objawów mięśniowych podczas choroby występują także wysoka gorączka (około 39 stopni Celsjusza), ból głowy, suchy kaszel, łzawienie oczu.

Niedoczynność tarczycy a osłabienie mięśni

Zmęczenie i osłabienie mięśni może świadczyć także o nieprawidłowym funkcjonowaniu gruczołu tarczycy: jego niedoczynności. Innymi charakterystycznymi objawami tej choroby są: ospałość, przybieranie na wadze, wysuszenie skóry, zaparcia, obniżony nastrój.

Niedokrwistość (anemia) przyczyną osłabienia mięśni

Ogólne osłabienie, w tym także osłabienie mięśni, jest charakterystyczne również dla niedokrwistości. Jej najczęstszą przyczyną jest niedobór żelaza, który jest głównym składnikiem hemoglobiny. Innymi objawami niedokrwistości są: bladość skóry i dziąseł, wypadanie i łamliwość włosów, problemy z koncentracją, zawroty głowy, szumy w uszach, senność i obniżony nastrój.

Osłabienie mięśni w cukrzycy

Jednym z powikłań cukrzycy może być neuropatia cukrzycowa. Długotrwałe wysokie stężenie glukozy we krwi prowadzi do uszkodzenia włókien nerwowych. Konsekwencjami tego stanu mogą być objawy mięśniowe: osłabienie, drętwienie, zaburzenia czucia oraz bolesność nóg i rąk.

Udar mózgu lub zawał a osłabienie mięśni

Gwałtowne osłabienie mięśni i utrata czucia w wybranym rejonie ciała może być objawem udaru mózgu. Oprócz tego udarowi towarzyszy silny ból głowy, wymioty, często utrata przytomności. Typowym objawem jest też opadnięcie kącika ust po jednej stronie twarzy.

 

Nagłe osłabienie mięśni nóg może też świadczyć o zawale mięśnia sercowego. Inne, bardziej charakterystyczne objawy zawału, to silny, piekący ból w klatce piersiowej, panika oraz duszność i zawroty głowy.

Zespół Guillaina i Barrégo a postępujące osłabienie mięśni

Zespół Guillaina i Barrégo jest chorobą autoimmunologiczną, objawiającą się postępującą degeneracją nerwów obwodowych (bezpośrednio sterujących ruchami kończyn), a co za tym idzie osłabieniem mięśni. Choroba zaczyna się na ogół od łagodnej infekcji układu pokarmowego lub oddechowego. Następnie pojawiają się zaburzenia czucia w palcach rąk i nóg oraz osłabienie mięśni. W ciągu kilku dni może to doprowadzić do paraliżu mięśni, także mięśni oddechowych. Może to doprowadzić do śmierci. Szybko zdiagnozowana choroba jest jednak uleczalna.

Miastenia

Szybka męczliwość mięśni szkieletowych jest jednym z objawów miastenii. Choroba prowadzi do tego, że nawet obiektywnie niewielki wysiłek zaczyna przewyższać możliwości chorego. Opadające powieki i żuchwa, a także niemożność utrzymania przedmiotów w dłoniach, niewyraźna mowa, upadki przy chodzeniu to charakterystyczne objawy miastenii. Najgorzej rokuje miastenia, której objawy obejmują mięśnie oddechowe. Leczenie miastenii często jednak prowadzi do ustąpienia objawów.

Zanik mięśni (dystrofia mięśniowa)

Postępujące osłabienie mięśni występuje także w dystrofii mięśniowej. Jest to schorzenie dziedziczne. Postępująca degeneracja włókien mięśniowych prowadzi do utraty umięśnienia (atrofii). Zanik mięśni może rozpocząć się już nawet u 3-letniego dziecka (dystrofia mięśniowa Duchenne'a). Z czasem niemożliwe staje się samodzielne chodzenie i wykonywanie innych ruchów ciała. Do śmierci dochodzi najczęściej wskutek niewydolności układu oddechowego lub układu krążenia.


 

Osłabienie mięśni
© Syda Productions/Fotolia.com
Styl życia
Powszechne oraz rzadko występujące przyczyny bólu mięśni
Osłabienie mięśni może sprawiać, że poruszanie rękami i nogami staje się trudniejsze niż dotychczas. Osłabieniu może towarzyszyć wiotkość mięśni oraz drżenie. Najczęściej jest ono spowodowane zmęczeniem, infekcją lub odwodnieniem. Bywa też jednak objawem poważnych chorób, m.in. miastenii i zaniku mięśni.

Osłabienie mięśni może sprawiać, że poruszanie rękami i nogami staje się trudniejsze niż dotychczas. Osłabieniu może towarzyszyć wiotkość mięśni oraz drżenie. Najczęściej jest ono spowodowane zmęczeniem, infekcją lub odwodnieniem. Bywa też jednak objawem poważnych chorób, m.in. miastenii i zaniku mięśni .   Do lekarza powinny niezwłocznie wybrać się zarówno te osoby, które obserwują u siebie stopniowo zwiększające się osłabienie mięśni , jak i te, u których zmęczenie wystąpiło gwałtownie i niespodziewanie. Niedobór elektrolitów przyczyną osłabienia mięśni Jedną z częstych przyczyn osłabienia mięśni jest niedobór elektrolitów: potasu i sodu . Może on być związany z intensywnym treningiem fizycznym, biegunką i wymiotami, odwodnieniem lub stosowaniem ścisłej, nieprawidłowo ułożonej diety. Innymi objawami niedoboru elektrolitów są: kurcze mięśniowe, obrzęk i ból nóg albo ramion, nieprawidłowe ciśnienie krwi, zaburzenia rytmu serca. Stosowanie niektórych leków Osłabienie mięśni może być skutkiem ubocznym stosowania leków obniżających stężenie cholesterolu, zawierających statyny. Również benzodiazepiny, stosowane w leczeniu lęku i bezsenności , mogą sprawić, że mięśnie będą sprawiały wrażenie osłabionych i wiotkich. Osłabienie mięśni jednym z objawów grypy Ból oraz osłabienie mięśni są powszechnymi symptomami grypy. Oprócz objawów mięśniowych podczas choroby występują także wysoka temperatura (około 39 stopni Celsjusza), ból głowy, suchy kaszel i łzawienie oczu. Niedoczynność tarczycy a osłabienie mięśni Zmęczenie i osłabienie mięśni może świadczyć także o nieprawidłowym funkcjonowaniu gruczołu tarczycy : jego niedoczynności. Innymi charakterystycznymi objawami tej choroby są: ospałość, przybieranie na wadze , wysuszenie skóry, zaparcia, obniżony nastrój....

Wózek w pokoju
©ChiccoDodiFC/fotolia
Styl życia
Dystrofia miotoniczna: choroba genetyczna powodująca zanik mięśni
Dystrofia miotoniczna objawia się osłabieniem i zanikiem mięśni. Powoduje też zaćmę, zaburzenia rytmu serca i utrudnia połykanie. Jest nieuleczalna. Jakość życia chorego można poprawić dzięki niwelowaniu symptomów dystrofii miotonicznej.

Dystrofia miotoniczna objawia się osłabieniem i zanikiem mięśni. Powoduje też zaćmę, zaburzenia rytmu serca i utrudnia połykanie. Jest nieuleczalna. Jakość życia chorego można poprawić dzięki niwelowaniu symptomów dystrofii miotonicznej.   Dystrofia miotoniczna jest dziedziczona w sposób autosomalny dominujący (podlinkuj Czym jest dziedziczenie autosomalne: dominujące i recesywne?). Oznacza to, że dziedziczony wadliwy gen ma przewagę nad genem prawidłowym i na pewno wywoła chorobę . Objawy dystrofii miotonicznej mogą być silniejsze w każdym kolejnym pokoleniu. Przyczyny dystrofii miotonicznej Dystrofia miotoniczna to choroba genetyczna występująca u 1 na 8000 osób . Wyróżnia się dwa typy dystrofii miotonicznej : dystrofię miotoniczną typu 1 zwaną również chorobą Crushmanna-Steinerta, dystrofię miotoniczną typu 2 znaną też pod nazwą choroba Rickera.   Obie odmiany są wynikiem mutacji genetycznych: typ 1: zachodzi mutacja w genie DMPK na chromosomie 19, typ 2: zachodzi mutacja w genie ZNF9 na chromosomie 3. Objawy dystrofii miotonicznej – miotonia i miopatia Miotonia to przetrwały skurcz mięśni będących w spoczynku. Oznacza to, że po wykonaniu skurczu rozluźnienie mięśni jest opóźnione. Drugim sztandarowym objawem dystrofii miotonicznej jest miopatia – uszkodzenie mięśni i ich wyraźne osłabienie . Gdy choroba ujawnia się u niemowląt, daje następujące objawy: trudności w połykaniu, deformacje kości, przykurcz nóg i rąk, niewydolność oddechowa w ciężkich przypadkach.   Najczęściej dystrofia miotoniczna objawia się u osób w wieku od 20 do 30 lat . Wówczas zauważalne są symptomy: zaburzenia połykania, zaburzenia mowy, opadanie powiek, nieprawidłowe ruchy gałek ocznych, wydłużona, szczupła twarz, zanik mięśni twarzy (na skroniach i przy żuchwie),...

Kobieta leży na łóżku, fizjoterapeuta przeprowadza terapię.
©contrastwerkstatt/Fotolia.com
Styl życia
Dystrofia mięśniowa – choroba dziedziczna o podłożu genetycznym
Dystrofia mięśniowa jest chorobą warunkowaną genetycznie. Najczęstszym rodzajem dystrofii jest dystrofia mięśniowa Duchenne’a, która rozwija się wśród płci męskiej.

    Dystrofia mięśniowa jest chorobą warunkowaną genetycznie. Najczęstszym rodzajem dystrofii jest dystrofia mięśniowa Duchenne’a, która rozwija się wśród płci męskiej.   Dystrofia mięśniowa jest chorobą zwyrodnieniową tkanki mięśniowej, która ma podłoże genetyczne. Wyróżnia się kilka rodzajów dystrofii, które między sobą różnią się przede wszystkim specyfiką objawów. Istota choroby U podłoża dystrofii mięśniowej znajduje się degeneracja mięśni, która powstaje wskutek defektów genetycznych. W niektórych przypadkach dochodzi do całkowitego zaniku tkanki mięśniowej, określanego mianem atrofii . W miejscu włókien mięśniowych pojawia się tkanka tłuszczowa i tkanka łączna . Rodzaje dystrofii wyróżnia się w oparciu o wiek, w jakim choroba się rozwinęła, część ciała, której dotyczy i przebiegu choroby. Najczęstsza postać dystrofii mięśniowej Najczęstszą i jednocześnie najcięższą postacią dystrofii mięśniowej jest dystrofia Duchenne’a . Występuje z częstością trzystu przypadków na milion żywych urodzeń. Choroba dotyczy chłopców, ale istnieją sporadyczne przypadki wśród płci żeńskiej. Dystrofia Duchenne’a uwidacznia się między 2. a 6. rokiem życia i bardzo szybko postępuje. Pierwszymi objawami są trudności w chodzeniu, charakterystyczny „chód kaczkowaty”, objaw luźnych barków będący skutkiem zaniku mięśni barkowych. Specyficznym objawem jest pochylenie tułowia w kierunku nogi podporowej. Osoby cierpiące na ten rodzaj dystrofii umierają bardzo młodo, w większości przypadków przed ukończeniem 30. roku życia. Dystrofia Beckera Drugim rodzajem dystrofii mięśniowej jest dystrofia Beckera. Choroba dziedziczy się w sposób recesywny sprzężony z płcią i, podobnie jak dystrofia Duchenne’a, rozwija się wśród płci męskiej. Powoduje postępujący oraz nieodwracalny zanik tkanki...

Nasze akcje
Newsy

Stylowy prezent dla mężczyzny? Łączy w sobie design i praktyczność

Partner
fotona-tatuaż
Fleszstyle

Nieudany tatuaż lub makijaż permanentny ? Wiemy, jak się go pozbyć!

Partner
Newsy

Nowoczesny wymiar kobiecości? Manifestuj go zapachem!

Partner
Newsy

Kosmetyki, które dbają o ciebie i planetę. Poznaj nową linię przeciwzmarszczkową Laboratorium Kosmetycznego Ava

Partner
Revitalift Filler L'Oréal Paris
Fleszstyle

Wiele może się zmienić w ciągu 10 lat, ale twoja skóra nie musi! Test linii Revitalift Filler L'Oréal Paris

Partner
kosmetyki-weleda
Fleszstyle

Weleda, czyli pielęgnacja w harmonii z naturą i człowiekiem

Partner
Kosmetyki Neboa
Newsy

Zadbaj o włosy w duchu eko. Jak duży wpływ na planetę ma zawartość naszych kosmetyczek? Będziesz zaskoczona!

Partner