kobieta z bólem głowy
©danielkrol/Fotolia
Styl życia

Co powoduje ruchy mimowolne u dzieci i dorosłych?

Mimowolne ruchy mogą wystąpić w obrębie niemal każdej części ciała: rąk, nóg, twarzy czy szyi. Istnieje wiele przyczyn występowania hiperkinez: u dzieci mogą być powodowane m.in. niedoborem tlenu w czasie porodu, u dorosłych – zażywaniem narkotyków czy przebytym udarem mózgu.

Mimowolne ruchy mogą wystąpić w obrębie niemal każdej części ciała: rąk, nóg, twarzy czy szyi. Istnieje wiele przyczyn występowania hiperkinez: u dzieci mogą być powodowane m.in. niedoborem tlenu w czasie porodu, u dorosłych – zażywaniem narkotyków czy przebytym udarem mózgu.

Przyczyny ruchów mimowolnych u dzieci

Ruchy mimowolne wywołują uszkodzone nerwy lub obszary mózgu, które są odpowiedzialne za koordynację ruchową. U dzieci hiperkinezy mogą być następstwem niedoboru tlenu w czasie porodu. Ruchy mimowolne obserwuje się także w porażeniu mózgowym. Trwałe uszkodzenie mózgu wpływa na zaburzenie pracy mięśni, postawy ciała i ruchów człowieka. Do porażenia mózgowego, a zatem nieprawidłowego funkcjonowania poszczególnych części ciała, może doprowadzić żółtaczka jąder podkorowych mózgu, która jest wywołana odkładaniem się bilirubiny (pigmentu produkowanego w wątrobie), gdy noworodek przechodzi żółtaczkę.

Przyczyny ruchów mimowolnych u osób dorosłych

U dorosłych wskazuje się następujące powody występowania ruchów mimowolnych: zażywanie narkotyków (takich jak kokaina, amfetamina), uraz i udar mózgu. Przyczyną hiperkinez może być też stosowanie leków neuroleptycznych, które przepisywane są w przypadku zaburzeń psychicznych. Guzy, choroby zwyrodnieniowe i nieleczona kiła oraz choroba tarczycy i zaburzenia napadowe także mogą prowadzić do wystąpienia ruchów mimowolnych. Hiperkinezy mogą również być wywołane zaburzeniami genetycznymi, na przykład chorobą Wilsona lub chorobą Huntingtona.

Jak leczy się hiperkinezy?

Niektóre leki wpływają na zmniejszenie nasilenia ruchów mimowolnych. Pomagają one trzymać pod kontrolą hiperkinezy związane z napadami drgawkowymi.

 

W celu wzmocnienia koordynacji ruchowej należy wprowadzić do planu dnia aktywność fizyczną zgodną z zaleceniami lekarza. Ćwiczenia mogą wpłynąć na spowolnienia tempa uszkodzenia mięśni. Wśród zalecanych form aktywności wyróżnia się pływanie, chodzenie, rozciąganie i ćwiczenia równowagi.

Na stan emocjonalny korzystny wpływ może mieć uczestnictwo w grupach wsparcia i samopomocy. Dotyczy to zarówno cierpiącego na schorzenie, jak i jego rodziny. 

 

kobieta trzymająca się za głowę
©inesbazdar/Fotolia
Styl życia
Ruchy mimowolne: dyskineza późna, drżenie, tiki, mioklonie i atetoza
Terminem ruchy mimowolne, czyli inaczej hiperkinezy, w medycynie określa się ruchy, które są objawem chorób układu pozapiramidowego.

Terminem ruchy mimowolne, czyli inaczej hiperkinezy, w medycynie określa się ruchy, które są objawem chorób układu pozapiramidowego.   Do ruchów mimowolnych zalicza się: drżenie, ruchy atetotyczne, ruchy o charakterze balizmu oraz ruchy pląsawicze, które występują u osób w starszym i średnim wieku. Stwierdza się również tiki i mioklonie.   Mimowolne ruchy mogą wystąpić w niemal każdej części ciała, włączając szyję, kończyny dolne i górne oraz twarz. Jest wiele przyczyn powstawania niekontrolowanych ruchów. Zazwyczaj pojawiają się na skutek uszkodzenia nerwów odpowiedzialnych za koordynację. Mimowolne ruchy mogą być okresowe i szybko mijać lub stanowić problem zdrowotny i nasilać się. Dyskineza późna Dyskineza późna to objaw schorzeń neurologicznych. Powstaje u osób z zaburzeniami psychicznymi na skutek. terapii lekami neuroleptycznymi. Niekontrolowane ruchy dotyczą rąk, języka i twarzy. Dyskineza późna objawia się m. in. wysuwaniem języka, szybkim mruganiem oczami i mlaskaniem. Co istotne, te symptomy mogą utrzymywać się nawet już po przerwaniu stosowania leków neuroleptycznych. Drżenie Drżenie spoczynkowe to rytmiczne ruchy części ciała: rąk, głowy, warg. Są wywołane przez skurcze mięśni antagonistycznych. Zazwyczaj można je zaobserwować w pozycji spoczynkowej, w czasie ruchu są mniej dostrzegalne. Drżenie może wystąpić w reakcji na niski poziom cukru we krwi, wyczerpanie, stres i nadmiar wrażeń czy odstawienie alkoholu. Takie hiperkinezy mogą być również związane z zaburzeniami: chorobą Parkinsona czy stwardnieniem rozsianym. Mioklonie Mioklonie to zrywania mięśniowe, które powstają nagle i są gwałtowne. Są związane ze zmianami w ośrodkowym układzie nerwowym. Występują naturalnie w trakcie snu (w czasie fazy snu głębokiego), czkawki, wzmożonego wysiłku fizycznego albo w momencie zaskoczenia. Dla...

Zespół Tourettea
© Sunny studio/Fotolia.com
Styl życia
Mimowolne zachowania i niekontrolowane okrzyki mogą być objawami zespołu Tourette'a
Zespół Tourette'a w powszechnej świadomości funkcjonuje jako choroba, której podstawowym objawem jest mimowolne przeklinanie. Przeklinanie jest w rzeczywistości tylko jednym z tików, które przewlekle występują u osób z tą chorobą.

Zespół Tourette'a w powszechnej świadomości funkcjonuje jako choroba, której podstawowym objawem jest mimowolne przeklinanie. Przeklinanie jest w rzeczywistości tylko jednym z tików, które przewlekle występują u osób z tą chorobą.   Pierwsze symptomy choroby Tourette'a pojawiają się u dzieci, najczęściej w wieku 7. lat. Jednym z kryteriów diagnostycznych wg stosowanej w Polsce klasyfikacji ICD-10 jest pojawienie się tików przed 18. rokiem życia. Przyczyny zespołu Tourette'a Choroba Tourette'a jest wrodzona i w większości przypadków dziedziczna. Jej przyczyną jest mutacja genetyczna , która odpowiada za pojawienie się organicznych zmian w mózgu. Pewne znaczenie dla częstotliwości i nasilenia objawów mają czynniki środowiskowe, m.in.: substancje chemiczne zawarte w środkach czystości, kurz, pewne rodzaje jedzenia (np. słodycze i produkty mleczne) , alkohol. Objawy mogą się też nasilać pod wpływem czynników psychologicznych: stresu lub ekscytacji. Na syndrom Tourette'a choruje czterokrotnie więcej mężczyzn niż kobiet. Objawy zespołu Tourette'a Pierwsze objawy zespołu Tourette'a pojawiają się u dzieci między 2. a 15. rokiem życia, najczęściej u siedmiolatków. Początkowo są to proste tiki ruchowe, np. grymasy, podskakiwanie, mruganie, rzucanie głową i unoszenie ramion, przypominające otrząsanie się. Potem mogą pojawić się też objawy wokalne: chrząkanie, mlaskanie, pomruki, odgłosy przypominające szczekanie.   Niekiedy u chorych występują też ruchowe objawy złożone. Do takich objawów należą m.in.: przymusowe dotykanie ludzi i przedmiotów, kręcenie się w kółko, powtarzanie ruchów innych osób, wykonywanie wulgarnych lub obscenicznych gestów. Świadczą one o ciężkiej postaci zespołu Tourette'a. Typowymi wokalnymi objawami ciężkiej postaci tej choroby są pokrzykiwanie, gwałtowne wypowiadanie niezrozumiałych słów,...

mężczyzna trzymający szklankę w dłoni
© tolikoff2013/Fotolia.com
Styl życia
Niepoznane przyczyny drżenia samoistnego. Jak objawia się i kiedy jest leczona choroba Minora?
Drżenie samoistne jest aż w połowie przypadków chorobą o nieznanych przyczynach. Objawia się drżeniem głowy, warg i zazwyczaj kończyn górnych. Chorobę Minora leczy się, jeśli objawy uniemożliwiają funkcjonowanie. Stosuje się metody farmakologiczne lub operacyjne.

Drżenie samoistne jest aż w połowie przypadków chorobą o nieznanych przyczynach. Objawia się drżeniem głowy, warg i zazwyczaj kończyn górnych. Chorobę Minora leczy się, jeśli objawy uniemożliwiają funkcjonowanie. Stosuje się metody farmakologiczne lub operacyjne.   Chorobie Minora często towarzyszą inne objawy, takie jak kurcze powiek, parkinsonizm (zespół objawów typowych dla choroby Parkinsona ) lub dystonia ( mimowolne ruchy ). Mogą one opóźniać postawienie diagnozy.  Niepoznane do końca przyczyny drżenia samoistnego Przyczyny choroby Minora są zróżnicowane. Połowa chorych dziedziczy schorzenie, natomiast u pozostałych przyczyna jest nieznana. Prawdopodobieństwo zachorowania zwiększa się z wiekiem.   Choroba Minora jest schorzeniem w obrębie części ośrodkowego układu nerwowego - układu pozapiramidowego. Odpowiada on, wraz z układem piramidowym, za czynności ruchowe.   Zmiany w układzie nerwowym odpowiadające za tę chorobę nie zostały poznane. Nie potwierdzono też nieprawidłowości w działaniu układu odpowiedzialnego za wytwarzanie neuroprzekaźnika dopaminy. Dopamina odpowiada m.in. za koordynację i napięcie mięśni. Kiedy ujawnia się drżenie samoistne i jak się rozwija? Choroba objawia się najczęściej w okolicach 20. roku życia. Objawy są nasilone, natomiast potem następuje stabilizacja na kilkanaście lat. Po 65. roku życia objawy znów ulegają nasileniu. Objawy drżenia samoistnego: jakie części ciała obejmuje drżenie? Drżenie samoistne obejmuje ręce, wargi, głowę, język. Wpływa też na sposób mówienia. W przebiegu choroby może ją znacząco zakłócić.    Częstość epizodów choroby Minora to około 10 napadów na sekundę. Drżenia zwiększają swoje nasilenie w przypadku silnych emocji. Kiedy...

Nasze akcje
Strefa luksusu

Marzysz o sielsko-anielskim relaksie? Znajdziesz go w hotelu Bania!

Partner
materiały prasowe Lenovo
Fleszstyle

Świetna jakość w stylowym opakowaniu. Natalia Szroeder wybrała laptop Lenovo Yoga Slim 7

Partner
rafal-brzozowski
Newsy

Ci uczestnicy „The Voice of Poland” robią karierę muzyczną. Znasz wszystkich?

Partner
fotona-tatuaż
Fleszstyle

Nieudany tatuaż lub makijaż permanentny ? Wiemy, jak się go pozbyć!

Partner
torebka-skoda-hollie-warsaw
Fleszstyle

Barbara Kurdej - Szatan: "Nie miałam pojęcia, że niezabezpieczone drobiazgi mogą uderzyć z taką siłą"

Partner
justyna-steczkowska
Newsy

Justyna Steczkowska ponownie w „The Voice of Poland”! To wyjątkowy czas dla artystki

Partner
Revitalift Filler L'Oréal Paris
Fleszstyle

Wiele może się zmienić w ciągu 10 lat, ale twoja skóra nie musi! Test linii Revitalift Filler L'Oréal Paris

Partner
kosmetyki-weleda
Fleszstyle

Weleda, czyli pielęgnacja w harmonii z naturą i człowiekiem

Partner