Echolia
© pathdoc/Fotolia.com
Styl życia

Co to jest echolia i jakim chorobom towarzyszy?

Echolia świadczy o zaburzeniach w toku myślenia. Prowadzi to do problemów w komunikacji między ludźmi. Dzieli się ją na echolię natychmiastową i odroczoną.

Echolia świadczy o zaburzeniach w toku myślenia. Prowadzi to do problemów w komunikacji między ludźmi. Dzieli się ją na echolię natychmiastową i odroczoną.

 

Echolia wśród małych dzieci nie powinna stanowić powodu do zmartwień. W trakcie nauki mówienia jest ona naturalnym etapem dla malucha.

Czym jest echolia?

Echolia jest zaburzeniem charakterystycznym dla osób z zespołem Tourette’a lub autyzmem. Polega na bezcelowym powtarzaniu zasłyszanych słów lub całych zdań.

Rodzaje echolii

Istnieją dwa rodzaje echolii – natychmiastowa i odroczona. Ta pierwsza oznacza, że chory od razu powtarza usłyszane zwroty. Echolia odroczona cechuje się zaś powtarzaniem całych zdań, a nawet monologów zasłyszanych przez pacjenta kilka dni lub tygodni wcześniej. Często są to dialogi zasłyszane z telewizji.

Echolia a autyzm

Autyzm najczęściej dotyka chłopców. Ujawnia się przed ukończeniem 3 roku życia. Echolia jest jednym z objawów choroby. Występuje u 70% przypadków. Wypowiedzi echolityczne są odtwarzane przez dziecko z taką samą intonacją i melodią, jakiej użył autor. Nasila się w sytuacjach zabawnych, nowych, stresowych oraz przy zmianie otoczenia. Dla osób z autyzmem może pozostać głównym sposobem wypowiadania się i utrzymywać się przez całe życie.

Echolia a zespół Tourette’a

Zespół Gilles de la Tourette’a to choroba charakteryzująca się przede wszystkim występowaniem licznych tików ruchowych i werbalnych. Jej objawy pojawiają się między 2. a 15. rokiem życia. Z początku ograniczają się one do zaburzeń koncentracji i nadpobudliwości, jednak wraz z wiekiem mogą uniemożliwić choremu normalne funkcjonowanie (pojawiają się np. nieskoordynowane ruchy). Jednym z objaw zespołu Tourette’a jest też echolia. Przejawia się ona ekspresyjnym i obscenicznych wypowiadaniem nieprzyzwoitych słów. Chory nie potrafi stłumić swoich emocji. Przyczyną ich wypowiadania jest zazwyczaj stres.

Leczenie echolii

Echolia jest trudna w leczeniu. Gdy towarzyszą jej choroby zespołu Tourette’a lub autyzm, jest praktycznie niemożliwa do wyeliminowania. Dzieci które uczą się mowy i występuje u nich echolia, powinny być zachęcane przez rodziców do nie powtarzania usłyszanych wyrazów. Stosuje się wtedy m.in. systemy nagród i pouczenia.

 

dziecko zasłania oczy
Pixabay/kheinz/CC0 1.0 https://creativecommons.org/publicdomain/zero/1.0/
Styl życia
Objawy autyzmu – jak wykryć go u niemowlaka?
Autyzm to jedno z najbardziej tajemniczych zaburzeń rozwojowych dzieci. O tym, jak rozpoznać objawy autyzmu przed trzecim rokiem życia, opowiada psycholog.

Autyzm to jedno z najbardziej tajemniczych zaburzeń rozwojowych dzieci. O tym, jak rozpoznać objawy autyzmu przed trzecim rokiem życia, opowiada psycholog.   Autyzm diagnozowany jest po trzecim roku życia , jednak najczęściej pierwsze objawy pojawiają się wcześniej. Niepokojące zachowania można dostrzec nawet u niemowlaków. Autyzm – objawy u niemowlaków Już w pierwszych miesiącach życia można zauważyć specyficzne zachowania, które mogą sugerować autyzm. Do niepokojących objawów należą problemy w nawiązywaniu kontaktu – brak podążania wzrokiem za mamą i brak zainteresowania jej twarzą . Problem z komunikacją jest znaczący także później: nie należy bagatelizować nieodwzajemniania uśmiechu, braku reakcji na inicjowanie kontaktu czy ewidentnego unikania przytulania przez najbliższych. Jednym z objawów autyzmu jest powtarzalność, tzw. stereotypie ruchowe – u niemowląt mogą się manifestować powtarzalnością pewnych ruchów dłońmi i palcami blisko twarzy.   Nie można postawić jednoznacznej diagnozy tylko na podstawie tych objawów. Należy je potraktować tylko jako sygnały ostrzegawcze i bodziec do obserwacji dziecka.   W najwcześniejszym okresie, do pierwszego roku życia, niepokoić powinien także brak reakcji na swoje imię – wskazuje psycholog Beata Tarnas-Nowicka – jednak kluczowy jest brak kontaktu wzrokowego i naśladowania mimiki matki. Autyzm – objawy w wieku poniemowlęcym Dzieci z autyzmem w tym wieku nie są zainteresowane nawiązywaniem kontaktu z innymi – nie tylko dorosłymi, ale i rówieśnikami. Gaworzenie czy pierwsze słowa nie służą zwróceniu na siebie uwagi ani nawiązaniu kontaktu. Dzieci sprawiają wrażenie żyjących w swoim własnym świecie , do którego nie chcą dopuścić innych. W dalszym ciągu...

Autyzm u dzieci
© dubova/Fotolia.com
Styl życia
Symptomy autyzmu – co powinno zaniepokoić rodziców
Najczęstsze objawy autyzmu u 3 latka to: brak zainteresowania ludźmi, typowymi zabawami, nieutrzymywanie kontaktu wzrokowego, unikanie kontaktu fizycznego, niezręczność ruchowa, uporczywe powtórzenia wyrazów. Dzieci często nie tolerują zmian, obsesyjnie układają służące im jako zabawki przedmioty.

Najczęstsze objawy autyzmu u 3 latka to: brak zainteresowania ludźmi, typowymi zabawami, nieutrzymywanie kontaktu wzrokowego, unikanie kontaktu fizycznego, niezręczność ruchowa, uporczywe powtórzenia wyrazów. Dzieci często nie tolerują zmian, obsesyjnie układają służące im jako zabawki przedmioty.   Autyzm to inny sposób myślenia i postrzegania świata, będący całościowym zaburzeniem rozwoju. Czym jest autyzm Autyzm to nie choroba, a objawiające się w różny sposób spektrum zaburzeń. Taka sama diagnoza nie oznacza jednakowych objawów, zachowań i możliwości u każdego zdiagnozowanego – u jednych przebieg może być łagodny, a u innych determinować wszystkie sfery życia. U dzieci cierpiących na autyzm obserwuje się zaniki tkanki mózgowej. Mózgi osób cierpiących na autyzm są często cięższe i mają większą objętość niż mózgi osób zdrowych. Zaburzenie wiąże się ponadto z wyższym poziomem endorfin. Częściej dotyka chłopców niż dziewczynki. Przyczyny autyzmu Nie jest znana konkretna przyczyna, determinująca zapadanie na autyzm. Nie istnieje żaden gen ani pojedynczy czynnik warunkujący zaburzenie. Od lat prowadzone są natomiast badania nad elementami, które zwiększają ryzyko wystąpienia autyzmu. Zaburzenie znacznie częściej współwystępuje u bliźniąt jednojajowych. Istnieje też wyższe prawdopodobieństwo, że kolejne dziecko po autystycznym także będzie dotknięte zaburzeniem. W obrębie rodzin, w których zanotowano przypadki autyzmu, częściej obserwuje się cechy charakterystyczne dla zaburzenia (jest to zjawisko szerszego fenotypu autyzmu). Czy występuje związek pomiędzy autyzmem a szczepieniami Wielu rodziców nie szczepi swoich dzieci ze względu na podejrzenia, że szczepionki przyczyniają się do powstania spektrum zaburzeń...

załamany mężczyzna u psychoterapeutki
©zinkevych/Fotolia.com
Styl życia
Zespół urojeniowy - przyczyny, objawy i leczenie. Jakie są rodzaje urojeń?
Zespół urojeniowy jest chorobą psychiczną polegającą na obecności urojeń, np. prześladowczych, erotycznych, zazdrości czy hipochondrycznych. W leczeniu zaburzeń urojeniowych stosuje się leki przeciwpsychotyczne, psychoterapię i psychoedukację.

Zespół urojeniowy jest chorobą psychiczną polegającą na obecności urojeń, np. prześladowczych, erotycznych, zazdrości czy hipochondrycznych. W leczeniu zaburzeń urojeniowych stosuje się leki przeciwpsychotyczne, psychoterapię i psychoedukację. Zespół urojeniowy jest zaburzeniem psychicznym, które charakteryzuje się występowaniem urojeń o różnej treści. Osoba chora może mieć np. fałszywe przekonanie o tym, że jest śledzona, stale obserwowana i prześladowana. Nie ma jednak świadomości swojej choroby. Na czym polega zespół urojeniowy? Zespół urojeniowy jest chorobą psychiczną. Jego istotą jest występowanie u osoby chorej usystematyzowanych i spójnych urojeń, które mogą mieć różną treść. Nie towarzyszą im zaburzenia struktury osobowości ani intelektu. Urojenia są zaburzeniami myślenia. Polegają na przekonaniu o istnieniu pewnych zjawisk, rzeczy lub wydarzeń, których w rzeczywistości nie ma. Niektóre z tych zdarzeń mogą mieć miejsce, jednak osoba chora tworzy wokół nich chorobowe treści, przypisuje im nieadekwatne znaczenie. W ten sposób formuje się tzw. system urojeń. Chory jest całkowicie przekonany o prawdziwości urojeń, które nie poddają się korygowaniu - osoba chora nie dopuszcza do siebie racjonalnych argumentów , nie można jej wytłumaczyć, że to, w co wierzy w rzeczywistości nie istnieje. W niektórych przypadkach zdarza się, że opisywane przez chorego zjawiska i wydarzenia są prawdopodobne, co powoduje, że osoby bliskie i znajome wierzą w ich prawdziwość. Do niedawna zaburzenia urojeniowe określane były jako paranoja. Obecnie w klasyfikacji ICD-10 utworzonej przez Światową Organizację Zdrowia określane są jako “uporczywe zaburzenia urojeniowe”. Jakie mogą być przyczyny zespołu urojeniowego? Zespół urojeniowy może...

Nasze akcje
Newsy

Stylowy prezent dla mężczyzny? Łączy w sobie design i praktyczność

Partner
fotona-tatuaż
Fleszstyle

Nieudany tatuaż lub makijaż permanentny ? Wiemy, jak się go pozbyć!

Partner
Newsy

Nowoczesny wymiar kobiecości? Manifestuj go zapachem!

Partner
Newsy

Kosmetyki, które dbają o ciebie i planetę. Poznaj nową linię przeciwzmarszczkową Laboratorium Kosmetycznego Ava

Partner
Revitalift Filler L'Oréal Paris
Fleszstyle

Wiele może się zmienić w ciągu 10 lat, ale twoja skóra nie musi! Test linii Revitalift Filler L'Oréal Paris

Partner
kosmetyki-weleda
Fleszstyle

Weleda, czyli pielęgnacja w harmonii z naturą i człowiekiem

Partner
Kosmetyki Neboa
Newsy

Zadbaj o włosy w duchu eko. Jak duży wpływ na planetę ma zawartość naszych kosmetyczek? Będziesz zaskoczona!

Partner