Przestraszona kobieta
Image by Lifetimestock.com
Styl życia

Czy dorośli również cierpią na koulrofobię?

Koulrofobia to odczuwanie silnego lęku przed kontaktem z klaunem. Jego charakterystyczny wygląd – czerwony nos, zadziwiający makijaż oraz nienaturalny kolor włosów – sprawiają, że może przestraszyć nie tylko dzieci.

Koulrofobia to odczuwanie silnego lęku przed kontaktem z klaunem. Jego charakterystyczny wygląd – czerwony nos, zadziwiający makijaż oraz nienaturalny kolor włosów – sprawiają, że może przestraszyć nie tylko dzieci.

 

Idąc za encyklopedyczną formułą klaun to „komediowy artysta pojawiający się na arenie cyrkowej”. Często można go spotkać na różnego rodzaju festynach i piknikach. Samo słowo wywodzi się z greki i oznacza człowieka na szczudłach, jednak w kręgu języków skandynawskich określa bardziej niezdarę, człowieka niezdarnego, przewracającego się.

Skąd wzięła się koulrofobia?

Lęk przed klaunami może mieć podłoże w ich wyglądzie. Groteskowy ubiór, kolorowe włosy, ekscentryczny makijaż i czerwony nos – oto główne atrybuty jego stylizacji. Biała twarz, najczęściej przykryta mąką oraz szminka na ustach, która wyraźnie wychodzi poza ich kąciki to dobra charakteryzacja do horroru. Nic więc dziwnego, że irracjonalny lęk przed klaunem mogą odczuwać zarówno dzieci, jak i dorośli. Dodatkowo wykonuje on dziwne gesty – zarówno ciałem, jak i mimiką – niezrozumiałe ruchy mogą powodować strach. Osobiste, negatywne doświadczenia z dzieciństwa ze spotkania się z klaunem mogą ugruntować poważne problemy psychiczne w życiu dorosłym – znerwicowanie, lęki, poczucie napięcia wewnętrznego.

Klaun w horrorze

Klaun jest również bohaterem wielu horrorów, np. „Duch”, „Hiszpański cyrk”, czy „To” („It”) według prozy mistrza horroru Stephena Kinga. Jego charakteryzacja jest nie tylko intrygująca, ale wręcz przerażająca i łatwo wpada w pamięć.

 

Na koulrofobię cierpi ponoć ok. 8 procent populacji. Osoby cierpiące na tę fobię zaakceptują obecność klauna w cyrku, ale gdyby spotkały go na ulicy – najprawdopodobniej wpadłyby w panikę.

 

Warto dobrze się zastanowić, zanim wynajmiemy klauna na przyjęcie dla dzieci. To, co dorosłym (w każdym razie tym, którzy nie cierpią na koulrofobię) może wydawać się zabawne, dla dzieci może stać się traumatycznym przeżyciem. 

Kobiece usta, makijaż na Halloween
©Subbotina Anna/Fotolia
Styl życia
Za co przebrać się na Halloween? Przebrania dla dzieci i dorosłych
Za co przebrać się na Halloween? Przebrania dla dzieci i dorosłych

Przebranie na Halloween to duże wyzwanie - możesz wybrać z setek gotowych strojów lub stworzyć własny look. W ten wieczór nie musisz stawiać tylko na mroczne i przerażające przebrania. To noc podczas której możesz być kimkolwiek chcesz. Poniżej znajdziecie nasze propozycje przebrań na Halloween dla dorosłych i dla dzieci . Przebrania na Halloween dla dorosłych Zakonnica Oglądaliście film Zakonnica z zeszłego roku? Z pewnością nie chcielibyście spotkać takiej kreatury podczas samotnego spaceru. Strój zakonnicy dostaniecie w każdej wypożyczalni strojów. Do tego koniecznie wybielcie twarz i załóżcie kolorowe soczewki. Przygotujcie się jednak na to, że znajomi nie będę chcieli Wam patrzeć prosto w oczy. Wampirzyca Strój wampira to klasyk, możesz go wystylizować na wiele sposobów. Jeśli masz mało czasu, wystarczą sztuczne nakładki na zęby, które imitują wampirze kły. Możesz postawić na seksowną kusicielkę lub mrożące krew w żyłach przebranie - wybór należy od Ciebie. Diabeł Pamiętaj - diabeł to nie tylko rogi, ale również charakter  i elegancja. Czarny garnitur świetnie sprawdzi się w tym przebraniu. Jeśli na co dzień jesteś mało pewny siebie, to tym strojem z pewnością dodasz sobie odwagi. W końcu na jedną noc staniesz się najwyższym z demonów, księciem ciemności i królestwa grzechu. Nieboszczyk Szkielet, duch czy zombie - wszystko co martwe, jest mile widziane na Halloween. Taki strój może być zarówno zabawny, jak i przerażający. Aby stać się duchem wystarczy wybielić twarz, a zombie powinien mieć na sobie trochę sztucznej krwi. Przebrania na Halloween dla dzieci Superbohater Halloween to nie tylko czarne charaktery. Każdy mały chłopiec marzy o tym, by choć na chwilę zmienić się w...

Mężczyzna siedzi nad wodą
Pixabay/Unsplash/CC0 https://creativecommons.org/publicdomain/zero/1.0/
Styl życia
Przyczyny lęku przed bliskością: negatywne doświadczenia i syndrom DDA i DDD
Lęk przed bliskością może być powodem problemów w nawiązaniu i utrzymaniu satysfakcjonujących relacji z innymi ludźmi. Rzutuje on zarówno na przyjaźń, jak i na miłość. Przyczyny lęku przed bliskością często są irracjonalne. Ich źródłem może być wychowanie lub wcześniejsze złe doświadczenia w relacjach z innymi.

Lęk przed bliskością może być powodem problemów w nawiązaniu i utrzymaniu satysfakcjonujących relacji z innymi ludźmi. Rzutuje on zarówno na przyjaźń, jak i na miłość. Przyczyny lęku przed bliskością często są irracjonalne. Ich źródłem może być wychowanie lub wcześniejsze złe doświadczenia w relacjach z innymi. Unikający styl przywiązania przyczyną lęku przed bliskością Dzieciństwo jest źródłem wielu schematów, które przenosimy do dorosłego życia. Te najwcześniejsze doświadczenia często są głęboko zakorzenione w naszej psychice i nieświadomie stosujemy je w dorosłym życiu, mimo że nie zawsze są adekwatne do sytuacji. Jednym z przejawów przenoszenia schematu z relacji z rodzicami na relacje z przyjacielem lub partnerem jest właśnie lęk przed bliskością. Jego występowanie tłumaczy się nieprawidłowym wzorcem więzi między dzieckiem i jego opiekunem (najczęściej matką): unikającym stylem przywiązania .   Unikający styl przywiązania powstaje wtedy, kiedy dziecko jest odrzucane przez matkę i karane za każdą próbę nawiązania z nią bliskiego kontaktu, np. kiedy dziecko próbuje się przytulić, matka reaguje krzykiem lub nie odwzajemnia czułości. Dziecko uczy się wtedy ignorować matkę, powstrzymuje się od kolejnych prób zbliżenia się do niej. Może to prowadzić do społecznego wycofania, a nawet choroby sierocej. W dorosłym życiu takie osoby mają problem z budowaniem intymnej relacji opartej na zaufaniu. Często brak im inicjatywy w nawiązywaniu i podtrzymywaniu kontaktów, ich związki są krótkotrwałe i powierzchowne. Osoby takie mają też skłonność do poświęcania się pracy kosztem relacji z innymi ludźmi. Syndrom DDA lub DDD a zaburzenia przywiązania Innym przykładem wpływu dzieciństwa na umiejętność wchodzenia w bliskie relacje jest syndrom...

Mężczyzna
Image by Lifetimestock.com
Styl życia
Czy syndrom Piotrusia Pana dotyczy tylko mężczyzn?
Syndrom Piotrusia Pana to zaburzenie funkcjonowania dorosłych ludzi, którzy zachowują się jak dzieci. Są niedojrzali emocjonalnie, boją się brać odpowiedzialność za własne życie, brakuje im chęci do podejmowania ważnych decyzji za samych siebie. Częściej ten syndrom dotyka mężczyzn niż kobiet.

Syndrom Piotrusia Pana to zaburzenie funkcjonowania dorosłych ludzi, którzy zachowują się jak dzieci. Są niedojrzali emocjonalnie, boją się brać odpowiedzialność za własne życie, brakuje im chęci do podejmowania ważnych decyzji za samych siebie. Częściej ten syndrom dotyka mężczyzn niż kobiet.   Bajkowy Piotruś Pan to chłopiec, który nie chce dorosnąć. Odnajduje się idealnie w Nibylandii, gdzie może się ciągle bawić. Ucieka od świata realnego. Ucieczka człowieka z syndromem Piotrusia Pana to oderwanie się od dorosłego życia i unikanie odpowiedzialności za nie. Czy przyczyną syndromu Piotrusia Pana może być wychowanie? Dużym czynnikiem, który wzmacnia powstanie syndromu Piotrusia Pana, jest związek matki z dzieckiem. Dzieje się tak, gdy relacje między nimi: pozostają w sztywnych granicach, są niedostosowane do rozwoju dziecka , uniemożliwiają dziecku prawidłowy rozwój (ograniczają go – np. wyręczanie ze wszystkich obowiązków), przedstawiają matkę w roli kontrolera, szefa i organizatora.   Często inny syndrom – toksycznej matki – skutkuje późniejszym wykształceniem się syndromu Piotrusia Pana. Nie musi to jednak zależeć tylko od matki – całe otoczenie, czyli rodzina i przyjaciele, mogą sprawić, że osoba nieświadomie będzie „wiecznym dzieckiem”. Kim jest Piotruś Pan i dlaczego wszyscy go lubią? Osoba z syndromem Piotrusia Pana to osoba, która z pewnością błyszczy w towarzystwie – lubi zwracać na siebie uwagę, być w centrum wydarzeń i zaskakiwać wszystkich swoją elokwencją czy błyskotliwym żartem. To również osoba miła, uprzejma, z którą świetnie można spędzić czas. Na poziomie fizycznym i intelektualnym nie odstaje od innych osób wokół. Niestety na poziomie emocjonalnym „zaczynają się schody” - człowiek cierpiący na syndrom Piotrusia Pana jest lekkomyślny, impulsywny,...

Nasze akcje
materiały prasowe Lenovo
Fleszstyle

Świetna jakość w stylowym opakowaniu. Natalia Szroeder wybrała laptop Lenovo Yoga Slim 7

Partner
rafal-brzozowski
Newsy

Ci uczestnicy „The Voice of Poland” robią karierę muzyczną. Znasz wszystkich?

Partner
fotona-tatuaż
Fleszstyle

Nieudany tatuaż lub makijaż permanentny ? Wiemy, jak się go pozbyć!

Partner
torebka-skoda-hollie-warsaw
Fleszstyle

Barbara Kurdej - Szatan: "Nie miałam pojęcia, że niezabezpieczone drobiazgi mogą uderzyć z taką siłą"

Partner
justyna-steczkowska
Newsy

Justyna Steczkowska ponownie w „The Voice of Poland”! To wyjątkowy czas dla artystki

Partner
Revitalift Filler L'Oréal Paris
Fleszstyle

Wiele może się zmienić w ciągu 10 lat, ale twoja skóra nie musi! Test linii Revitalift Filler L'Oréal Paris

Partner
kosmetyki-weleda
Fleszstyle

Weleda, czyli pielęgnacja w harmonii z naturą i człowiekiem

Partner
materiały prasowe TVP
TV-Show

Sylwia Grzeszczak nową trenerką w „The Voice of Poland”! Jak się sprawdzi?

Partner