Jak zmienia się organizm po 26. roku życia? KolagenCito, czyli sposób na młodość
Ze zgubnymi skutkami upływu czasu musimy zmagać się wcześniej, niż się nam wydaje. Jesteśmy przekonani, że mając nieco ponad 20 lat dopiero na poważnie wkraczamy w dorosłe życie, a okazuje, że w niektórych aspektach nasz organizm już zaczyna... zwalniać.
Już po 26. roku życia w naszym organizmie zaczyna spadać poziom kolagenu, który jest jednym z najważniejszych składników w ludzkim ciele. Jest budulcem kości, zębów, skóry, chrząstek, mięśni, ścięgien, a nawet naczyń krwionośnych. Kolagen: o co w tym chodzi? Niedobór kolagenu, na który jesteśmy niestety narażeni już w tak młodym wieku, niesie ze sobą wiele zgubnych skutków. Pojawiają się rozstępy, cellulit, zmarszczki, zaczynamy odczuwać bóle bioder, łokci, kolan, kości i mięśni, doskwierają nam kłopoty z kręgosłupem, karkiem, barkami, opadają policzki i powieki, a włosy i paznokcie tracą blask. Jego brak zaburza również funkcjonowanie organów wewnętrznych i prowadzi do spadku odporności. Szczególne młode kobiety szybko zauważają, że w ich organizmie zaczyna się coś dziać. Szybciej niż zwykle pojawia się zmęczenie, a do złego samopoczucia dochodzą łatwo zauważalne na ciele oznaki, takie jak pogorszenie się stanu cery, widoczna sucha skóra. Biust nie jest w najlepszej kondycji, a na udach pojawia się cellulit. Wiele osób podaje właśnie wiek około 25-26 lat jako czas, kiedy zaczynają się u nich pojawiać pierwsze oznaki starzenia się organizmu. Tak naprawdę w dużej mierze stoi za tym kolagen, a dokładniej - jego stale obniżający się poziom. Czy jednak musimy bezczynnie patrzeć na to, co dzieje się z naszym ciałem i godzić się z takim stanem rzeczy w tak młodym wieku? Zdecydowanie nie! Starajmy się regularnie od wewnątrz wspierać kolagenem. Jednak powinien być on wysokiej jakości, jak na przykład Pastylki KolagenCito od niemieckiej firmy Reutter, znanej z wysokiej jakości produktów, wyłącznie oryginalnych. KolagenCito w każdej pastylce ma aż 400 mg cennego, wysokogatunkowego kolagenu, który wspiera odbudowę organizmu i wygląd. Zaleca się ssać regularnie do 3 pastylek dziennie. KolagenCito zawiera także odpowiednio dobraną dawkę witaminy C, która wspomaga proces odbudowy włókien kolagenowych. Ponad stuletnie istnienie firmy Reutter to gwarancja ogromnego doświadczenia i niepowtarzalnie wysokiej jakości procesów produkcyjnych. KolagenCito firmy Reutter to dobroczynny produkt dla ciebie. Zaufaj niemieckiej jakości reprezentowanej przez firmę Reutter i bądź wyposażony w znakomite wsparcie swojego organizmu. KolagenCito jest chroniony prawem patentowym na świecie. Kupisz go w dobrej cenie w aptekach i sklepach medyczno-zielarskich za ok. 35 zł. Artykuł powstał z udziałem marki Reutter
Jak przygotować modne garden party? Zobacz nasze pomysły na dekoracje i przepisy na pyszne jedzenie!
Planujesz garden party? A może masz niedługo urodziny, imieniny czy rocznicę i szukasz pomysłu na wyjątkową imprezę? Świetnie trafiłeś! Imprezy na świeżym powietrzu to trend, który pokochały zarówno hollywodzkie gwiazdy, jak i „zwykli śmiertelnicy”. Ogrodowe imprezy przywodzą na myśl raj, beztroskę i zawsze są niezapomniane. Co więcej, mają w sobie więcej luzu, niż tradycyjne przyjęcia, więc przygotowywanie ich jest znacznie przyjemniejsze:) Zobacz jak łatwo możesz zorganizować garden party i zaskoczyć swoich gości! Dekoracje na garden party Dekoracje to jeden z najważniejszych elementów naszej ogrodowej imprezy. To właśnie one nadadzą wyjątkowego charakteru wydarzeniu i mają nam pomóc stworzyć sielankowy klimat. Stół warto przystroić dużą ilością kwiatów oraz ziół w doniczkach! Nie tylko będą przepięknie wyglądać, ale również sprawią, że wszystko będzie oszałamiająco pachnieć. Możesz również postawić na stole oraz w okół niego aromatyczne świece, które oświetlą miejsce po zmroku. Nie zapomnij również o wygodnych leżakach, poduszkach oraz kocach. Ma być przede wszystkim wygodnie i niezobowiązująco. Bardzo stylowo wyglądają zawieszone łapacze snów, balony czy girlandy w stylu boho. Jedynym ograniczeniem jest twoja wyobraźnia! Najlepsze jedzenie i drinki na garden party Jedzenie na garden party powinno być przede wszystkim lekkie, zdrowe i łatwe do skonsumowania. Idealnie sprawdzają się wszystkie rodzaje szaszłyków (wegetariańskie, jak i mięsne), hummus z warzywami pokrojony w słupki, wytrawne babeczki, kanapeczki oraz sałatki. Świetnym pomysłem jest również deska serów lub wędlin. Oczywiście nie może zabraknąć pysznego pieczywa – na garden party nie przejmujemy się dietą ;) Najważniejsze, by nasze przekąski można było łatwo wziąć „do ręki” i nie bać się, że zaraz coś nam spadnie i pobrudzimy sobie ubranie. My przygotowaliśmy dla was kilka pomysłów na pyszne dania oraz bezalkoholowy drink. Musicie je wypróbować! Włoskie szaszłyki z bazylią Ta przekąska jest nie tylko prosta, ale super szybka do zrobienia i po prostu pyszna! Będziesz potrzebować długich patyczków, pomidorków cherry, mozzarelli w kulkach, bazylii w doniczce, soli i pieprzu. Umyj pomidorki, następnie nabij jeden z nich na patyczek, potem kulkę mozzarelli, bazylię i ponownie pomidor, ser, listek bazylii, aż zapełnisz cały patyczek. Przyprósz szaszłyk odrobiną soli oraz pieprzu i gotowe! Mini tortilla z łososiem, awokado i kolendrą Ten przepis podbije serca (i żołądki) waszych gości! Potrzebujesz małych wykałaczek, tortilli (może być kupna), śmietankowego serka do smarowania, wędzonego łososia, awokado, doniczki z kolendrą, sól i pieprz. Rozłóż tortille i posmaruj całą serkiem. Następnie przy jednym z brzegów tortilli połóż duży plaster łososia, na to pokrojone w paski awokado, listki kolendry i posyp wszystko solą oraz pieprzem. Zawiń całość w rulon (tak jak naleśnik) i pokrój na mniejsze części. Na środek pokrojonych części tortilli, włóż wykałaczki - dzięki temu wszystko będzie się lepiej trzymać. Mohito bezalkoholowe Impreza na świeżym powietrzu nie może odbyć się bez pysznych napojów! My jesteśmy fanami mohito bezalkoholowego, ponieważ doskonale smakuje, orzeźwia i możemy po nim prowadzić samochód. Czego potrzebujemy? Wody gazowanej lub niegazowanej (w zależności od preferencji), limonki lub cytryny, odrobiny cukru trzcinowego oraz mięty w doniczce. Do wysokich szklanek należy wrzucić listki mięty i pokrojoną w plasterki cytrynę lub limonkę. Następnie dodać łyżeczkę cukru trzcinowego i zalać wszystko wodą. Twoje bezalkoholowe mohito jest gotowe! Nie każdy wie, ale jeśli wybierzemy zioła w doniczce od Baziółki, nie będziemy musieli ich myć przed spożyciem! Baziółka to polska marka ze szwedzkim doświadczeniem, która zajmuje się hydroponiczną uprawą świeżych ziół. Taka uprawa to oszczędność wody, brak jakichkolwiek pestycydów oraz wyłącznie biologiczna ochrona roślin. Dzięki temu możemy je zjeść od razu po zerwaniu z gałązki! Do tego przepięknie pachną oraz mogą stanowić wspaniałą ozdobę nie tylko podczas garden party, ale i na co dzień w naszej kuchni. Artykuł powstał z udziałem marki Baziółka
Zapachy do domu: jak zrobić domowe potpourri na 3 różne sposoby
Potpourri to pachnąca mieszanka, najczęściej ziół i kwiatów, którą służy jako odświeżacz powietrza do domu. Można kupić ją gotową w sklepie, ale i zrobić samodzielnie. Do przygotowania domowych mieszanek sprawdzają się również liście, łodygi oraz przyprawy, zwłaszcza cynamon, goździki oraz imbir.
Potpourri to pachnąca mieszanka, najczęściej ziół i kwiatów, którą służy jako odświeżacz powietrza do domu. Można kupić ją gotową w sklepie, ale i zrobić samodzielnie. Do przygotowania domowych mieszanek sprawdzają się również liście, łodygi oraz przyprawy, zwłaszcza cynamon, goździki oraz imbir. W tworzeniu domowego potpourri nie ma ograniczeń co do rodzaju pachnących dodatków czy ich ilości. Aby jednak wykonana mieszanka skutecznie sprawdzała się jako odświeżacz powietrza, wymaga utrwalacza, jakim jest, np.: mech dębowy, laska cynamonu, wysuszony pęd irysa, korzeń tataraku, żywica olibanum lub styraks, wióry drzewa cedrowego, trociny czy sosnowe szyszki. Potpourri - jak zrobić domowy odświeżacz, krok po kroku Zanim zapach domowego potpourri rozwinie się całkowicie potrzeba trochę czasu, ale cierpliwość opłaci się wyjątkowym, własnoręcznie zaprojektowanym odświeżaczem. Składniki mieszanki należy umieścić w szklanym słoiku o dość szerokim wieczku i delikatnie wymieszać je ze sobą. Słój należy zakręcić i odstawić w chłodne, zaciemnione i wolne od przeciągu miejsce w domu na ok. 4-6 tygodni. W tym czasie należy codziennie potrząsać słoikiem. Gotowe potpourri wystarczy otworzyć i postawić w dowolnie wybranym miejscu w domu bądź przesypać do materiałowych woreczków i powiesić w szafie lub włożyć do szuflady z bielizną. Przedstawione poniżej mieszanki zapachowe to jedynie propozycje dodatków zapachowych, które można dowolnie modyfikować. W tworzeniu potpourri liczy się, przede wszystkim, kreatywność. Metodą prób i błędów można stworzyć unikalny i niepowtarzalny zapach do domu, jakiego nie kupi się w żadnym sklepie. Potpourri różano-lawendowe 1 szklanka płatków róż, 1 szklanka pąków lawendy, ½ szklanki sproszkowanego irysa, 1 laska cynamonu, 5 kropli olejku z sandałowca, 5 kropli olejku różanego, garść liści werbeny cytrynowej. Potpourri miętowo-cytrynowe ½ szklanki kłączy tataraku, 1 szklanka liści mięty, 15 całych goździków, 2 łyżki skórki startej z cytryny, 10 kropel olejku cytrynowego, 5 kropel olejku pomarańczowego. Potpourri bergamotowo-grejpfrutowe 1 łyżka korzenia irysa, 1 szklanka liści melisy, ½ szklanki liści mięty, 1 łyżka skórki startej z grejpfruta 10 kropli olejku grejpfrutowego, 10 kropli olejku bergamotowego, 1 łyżka kolendry, 5 kropli olejku cytrynowego.
Olej żywokostowy z gojnikiem w kosmetyce i lecznictwie
Olej z żywokostu z dodatkiem wyciągu z gojnika to naturalny preparat leczniczy polecany jako środek na ból kości, regenerujący rany oraz wspomagający powrót do zdrowia przy chorobach kręgosłupa. W kosmetyce stosowany jest głównie jako środek regenerujący, nawilżający i łagodzący podrażnienia skórne.
Olej z żywokostu z dodatkiem wyciągu z gojnika to naturalny preparat leczniczy polecany jako środek na ból kości, regenerujący rany oraz wspomagający powrót do zdrowia przy chorobach kręgosłupa. W kosmetyce stosowany jest głównie jako środek regenerujący, nawilżający i łagodzący podrażnienia skórne. Żywokost lekarski to roślina wykorzystywana w lecznictwie głównie przy problemach z kośćmi. Łagodzi bóle reumatyczne oraz bóle kolan, wspiera leczenie różnego rodzaju chorób kręgosłupa, pomaga przy rwie kulszowej. Gojnik to z kolei, bogata we flawonoidy, szałwia libańska, nazywana również herbatą górską. Olej z żywokostu – właściwości Olej żywokostowy z gojnikiem działa rozgrzewająco, przez co polecany jest jako środek łagodzący różnego rodzaju bóle, np.: kręgosłupa, kolan. Dzięki zawartości hormonu o nazwie auksyna ma zdolność leczenia ran oraz pobudzania procesu tworzenia nowych tkanek. Najczęściej polecany jest przy problemach z tkanką kostną, a także jako środek wspierający leczenie różnych chorób kręgosłupa. Zawartość alantoiny czyni z oleju żywokostowego również naturalny kosmetyk o właściwościach regeneracyjnych i łagodzących. Olej żywokostowy z gojnikiem w lecznictwie Olej z żywokostu w lecznictwie stosowany jest jako środek wspierający leczenie, nie tylko bólów kręgosłupa, kolan, stawu biodrowego, bólów reumatycznych czy rwy kulszowej, ale również pomaga przy różnego rodzaju urazach, jak: zwichnięciach, złamaniach czy stłuczeniach, a także może być stosowany w przypadku stanów zapalnych żył bądź ścięgien. Olej żywokostowy z gojnikiem w kosmetyce Naturalny olej roślinny można stosować na skórę również w celach pielęgnacyjnych, do twarzy i rąk. Preparat bowiem wykazuje silne właściwości regeneracyjne. Olej żywokostowy z gojnikiem łagodzi podrażnienia skórne, pobudza odbudowę uszkodzonych komórek, a także zmniejsza przebarwienia oraz działa przeciwzmarszczkowo. Produkt łagodzi również owrzodzenia żylne nóg. Jak stosować olej żywokostowy? Olej z żywokostu przeznaczony jest wyłącznie do użytku zewnętrznego. Należy kilka kropel substancji wklepać bądź wmasować w kręgosłup bądź inną część ciała. Olej żywokostowy z gojnikiem można stosować od 2 do 3 razy dziennie.
Bogactwo smaku i aromatu - wielbiciele kawy mają swoje ulubione rodzaje tego naparu, jednak równie często szukają czegoś nowego. Sprawdź, co pije się na świecie.
Nie wyobrażasz sobie poranka bez kawy? Miłośnicy tego naparu mają ogromne szczęście. Na rynku dostępnych jest jej wiele rodzajów. Niektórzy wolą ziarniste, inni mielone. Różne są też sposoby ich przyrządzania. Przedstawiamy Wam kawy z różnych stron świata, które możecie nabyć w sklepach internetowych.
Bogactwo smaku i aromatu - wielbiciele kawy mają swoje ulubione rodzaje tego naparu, jednak równie często szukają czegoś nowego. Sprawdź, co pije się na świecie. Nie wyobrażasz sobie poranka bez kawy? Miłośnicy tego naparu mają ogromne szczęście. Na rynku dostępnych jest jej wiele rodzajów. Niektórzy wolą ziarniste, inni mielone. Różne są też sposoby ich przyrządzania. Przedstawiamy Wam kawy z różnych stron świata, które możecie nabyć w sklepach internetowych. Kawa po indyjsku Jest idealna na długie, zimowe wieczory. Przyrządza się ją z kardamonem, co nadaje jej dodatkowego aromatu. Ma łagodny i delikatny smak. Zawdzięcza go w dużej mierze procesowi monsunowania. Kiedyś podczas transportu drogą morską kawa nabierała specyficznego koloru oraz smaku, który cenią sobie klienci. Dziś dla uzyskania swoich wyjątkowych właściwości, ziarna są wystawiane na 7 tygodni na działanie powietrza monsunowego. Kopi Luwak - czym jest? Ten rodzaj kawy uzyskiwany jest w bardzo oryginalny sposób. Pochodzi z Indonezji. Jej ziarna są zjadane, a następnie wydalane przez zwierzę zwane Łaskunem Muzanginem (luwakiem). Oczywiście przed wypaleniem są dokładnie czyszczone. O tej kawie mówi się, że jest najlepsza i najdroższa na świecie. Czy tak jest naprawdę i czy wykorzystywanie zwierząt do produkcji kawy jest moralnie słuszne? Na te pytania trzeba odpowiedzieć sobie samodzielnie. Kawa brazylijska Brazylia jest kawową potęgą i największym producentem kawy - ⅓ plonów światowych należy właśnie do tego kraju. Brazylijska arabika jest pozbawiona kwasowości i ma wyczuwalne nuty czekolady oraz orzechów. Jej smak można określić jako “klasyczny”, stąd smakuje większości ludzi i jest produkowana na przemysłową skalę. Kawa Jamaica Blue Mountain Ta egzotyczna kawa w drogę do palarnii jest pakowana w drewniane beczki, a nie jak większość w jutowe worki, czemu ma zawdzięczać swój niepowtarzalny smak. Jest kwaskowata, jednak nie ma w sobie goryczy. Wyczuwa się w niej wyraźnie nuty owocowe. Jej aromat jest intensywny i bardzo mocny, smak zaś długotrwały. Meksykańska kawa na co dzień Do częstego spożywania można śmiało polecić kawę z Meksyku. Mexico Topacio Altura to zmysłowe nuty czekoladowe połączone z aromatem owoców cytrusowych. Zachowuje równowagę między kwaskowością a słodyczą. Kawy świata - cena Ile trzeba zapłacić za cieszenie się smakiem zagranicznej, dobrej kawy? Słynna Kopi Luwak to koszt ok. 200 zł za filiżankę! Z kolei Jamaica Blue Mountain może kosztować do 800 zł za kilogram. Na szczęście istnieją też wyśmienite kawy włoskie, które można kupić od 50 zł.
Karkówka z grilla - sekret smaku tkwi w marynacie
Karkówka z grilla to typowy posiłek podczas obiadów na świeżym powietrzu, zwłaszcza w sezonie wiosenno-letnim. Aby urozmaicić to danie, odpowiednia będzie oryginalna marynata do karkówki na grilla.
Karkówka z grilla to typowy posiłek podczas obiadów na świeżym powietrzu, zwłaszcza w sezonie wiosenno-letnim. Aby urozmaicić to danie, odpowiednia będzie oryginalna marynata do karkówki na grilla. Mięso samo w sobie po grillowaniu może być suche i twarde. Dlatego tak ważne jest wcześniejsze przygotowanie go w marynacie. Marynata to mieszanka różnych aromatycznych produktów (najczęściej ziół) z tłuszczem, który pozwala przeniknąć smakom w głąb mięsa. Dzięki temu zamarynowana karkówka nie tylko zyskuje nowy smak, ale także jest bardziej soczysta, nie wysusza się w trakcie obróbki cieplnej. Warto pamiętać o tym, że marynowane mięso powinno być przechowywane w lodówce, co pozwoli zachować jego świeżość i zahamuje rozwój bakterii. Karkówka w marynacie może być przechowywana nawet 48 godzin przed grillowaniem, chociaż najczęściej zaleca się 12-24 godziny. Jeśli do grilla pozostało tylko kilka godzin, również warto zamarynować mięso, ponieważ przez ten czas aromaty zdążą poprawić jakość smaku. Marynata do karkówki na grilla Jeśli ktoś zastanawia się, jak zamarynować karkówkę na grilla, nie ma w tym nic skomplikowanego. Należy przyrządzić marynatę według jednego z przepisów, natrzeć nią mięso, a następnie odłożyć do lodówki na kilka lub kilkanaście godzin - karkówka na grilla spokojnie może poczekać w marynacie nawet dobę. W przygotowaniu karkówki z grilla ważny jest też sam grill - warto pamiętać, że temperatura w grillu jest zmienna. Grillowanie karkówki należy rozpocząć, kiedy węgiel i brykiet są dobrze rozżarzone - pojawia się wtedy na ich powierzchni biały popiół. Nie należy umieszczać rusztu bardzo blisko węgla, ponieważ wtedy wysoka temperatura zwęgli mięso na zewnątrz, przez co nie upiecze się ono w środku. Średni czas grillowania karkówki to 5 do 7 minut na każdą stronę w przypadku plastrów o grubości około 1 centymetra. Karkówka z grilla - przepis na marynatę ziołową Grillowana karkówka w marynacie ziołowej to doskonały sposób na aromatyczne mięso. Na około 1 kilogram karkówki należy przygotować na marynatę: ⅓ szklanki oliwy (ewentualnie oleju), 5 ząbków czosnku, po 1 łyżeczce ulubionych ziół, mogą to być: suszona bazylia, suszone oregano, mieszanka ziół prowansalskich, suszony majeranek, ostra papryka mielona, słodka lub wędzona papryka mielona, 1 łyżeczkę zmielonego pieprzu, 1 łyżeczkę soli, 1 łyżkę ostrej musztardy, 2 łyżki ketchupu lub sosu typu barbecue. Przygotowanie: Karkówkę, po umyciu i osuszeniu, należy pokroić na plastry o pożądanej przez nas grubości - żeby mięso szybciej się zgrillowało, plastry powinny mieć około 1 centymetr. W osobnym naczyniu mieszamy wszystkie składniki marynaty, dodajemy przeciśnięty przez praskę czosnek. Każdy plaster mięsa smarujemy marynatą z dwóch stron i odkładamy do naczynia. Na koniec wstawiamy mięso do lodówki. Mięso może marynować się nawet 48 godzin, ale optymalny czas to kilkanaście godzin. Owocowa marynata do karkówki z grilla - marynata śliwkowa Słodkie owocowe nuty mogą być odpowiedzią na pytanie, jak przyprawić karkówkę na grilla, dla wszystkich tych, którzy poszukują nowych smaków. Do tej marynaty, przewidzianej na około 1 kilogram mięsa, potrzebne będą: 1/2 szklanki oliwy z oliwek, 8-10 ząbków czosnku, 6 łyżek miodu, 4 łyżki octu balsamicznego, 10 łyżek powideł śliwkowych, starta skórka z cytryny, pieprz czarny zmielony, sól. Wszystkie składniki mieszamy, pieprz i sól dodajemy w ilości zależnej od naszych upodobań smakowych. Następnie nacieramy mieszanką plastry karkówki i odstawiamy do lodówki na kilka lub kilkanaście godzin, zależy ile czasu pozostało do grilla. Warto przygotować nieco więcej marynaty i smarować nią mięso również w trakcie grillowania. Soczysta karkówka z grilla - marynata piwna Piwna marynata do karkówki na grilla oraz polewanie mięsa w trakcie grillowania piwem pozwala mu zachować wilgoć, dzięki czemu jest soczyste. Do przygotowania tego przepisu należy zaopatrzyć się w następujące składniki: 1 kilogram karkówki, cebula, duża szklanka jasnego piwa, 6 ząbków czosnku, 1 łyżka musztardy, 3 łyżki oliwy z oliwek (ewentualnie oleju), przyprawy: 1 łyżeczka słodkiej lub wędzonej mielonej papryki, mielona kolendra, sól i pieprz w zależności od upodobań smakowych. Umytą i osuszoną karkówkę należy pokroić na plastry o grubości około 1 centymetra. Następnie mieszać wszystkie wilgotne składniki: posiekaną drobno cebulę, przeciśnięty przez praskę czosnek, oliwę, musztardę oraz piwo. Do mieszanki z mokrych składników należy wsypać suche przyprawy i dokładnie wymieszać. Posmarowane po obu stronach mięso układamy w naczyniu i przykrywamy folią - karkówka w takiej marynacie powinna przez kilkanaście godzin być przechowywana w lodówce. W trakcie grillowania można polewać mięso pozostałą mieszanką przypraw na bazie piwa.
Makaron z pesto jest daniem smacznym, sycącym i zdrowym. Można je zrobić w ekspresowym tempie, a wszystkim będzie smakować. Sprawdź jak można zrobić zielone i czerwone pesto w domu. Jak przygotować makaron z pesto bazyliowym i z suszonych pomidorów. Wypróbuj przepis na makaron z pesto i kurczakiem lub makaron z pesto i tuńczykiem.
Makaron z pesto jest daniem smacznym, sycącym i zdrowym. Można je zrobić w ekspresowym tempie, a wszystkim będzie smakować. Sprawdź jak można zrobić zielone i czerwone pesto w domu. Jak przygotować makaron z pesto bazyliowym i z suszonych pomidorów. Wypróbuj przepis na makaron z pesto i kurczakiem lub makaron z pesto i tuńczykiem. Dania z makaronem kojarzą się z Włochami, nic więc dziwnego, że często mają inny składnik także kojarzący się z tym krajem. Makaron z pesto jest fantastyczną bazą do przygotowania wielu znakomitych potraw. W zależności od naszych upodobań smakowych, możemy przygotować makaron z pesto i kurczakiem, makaron z pesto i pomidorami czy makaron z pesto i tuńczykiem. Jednak wiele możliwości różnych kombinacji smakowych to nie koniec zalet. Makaron z pesto – pomysł na zdrowe jedzenie Pesto wywodzi się z Włoch, a od lat jest obecne także w naszej kuchni. Oryginalne pesto robione jest z bazylii, parmezanu, orzeszków piniowych, czosnku, oliwy i soli, ale do kupienia są też inne odmiany, na przykład z suszonych pomidorów. Pesto jest nie tylko smaczne, ale i zdrowe. Stawiając na makaron z pesto bazyliowym, mamy pewność, że wspieramy organizm. Bazylia usprawni procesy trawienne, będzie działać antydepresyjnie i przeciwzapalnie. Pesto zawiera też sporo witamin. Poza tym parmezan dostarcza białko, a oliwa nienasyconych kwasów tłuszczowych. Makaron z pesto jest też dietetyczny. Szczególnie, jeśli sięgniemy po makaron pełnoziarnisty, który ugotujemy al dente. Oznacza to, że nawet w tygodniu, kiedy nasz czas jest mocno ograniczony, możemy w kilkanaście minut przygotować coś, co będzie zdrowe i pożywne. Makaron z pesto – przepis Przepisów na dania z pesto można znaleźć wiele, ale poniższy jest jeden z najszybszych. Można zrobić makaron z pesto ze słoika, ale jest ono tak proste w przygotowaniu, że lepiej zrobić je samemu i mieć przy tym pewność, że wraz z nim dostarczamy organizmowi witaminy i minerały. W trakcie gotowania dowolnego makaronu bierzemy pęczek bazylii, około pół szklanki oliwy, garść pestek słonecznika, pół szklanki oliwy, szczyptę soli i pieprzu. W przeciwieństwie do oryginalnego pesto nie ma tutaj orzeszków piniowych, a ich funkcję przejmują pestki słonecznika. W części przepisów na makaron z pesto zielonym proponuje się, by do samego pesto dodać pół ugotowanego ziemniaka, który zagęści nieco sos. Zmiksowany sos wystarczy wymieszać z ugotowanym makaronem i gotowe. Przepis na makaron z pesto i kurczakiem Chociaż przepis na makaron z pesto w podstawowej formie niekoniecznie przypadnie do gustu wielbicielom mięsa, dobra wiadomość jest taka, że makaron z pesto będzie się świetnie komponował również z kurczakiem. Wykonanie takiego dania wcale nie trwa wiele dłużej. Makaron gotujemy, jeden filet kroimy w kostkę i doprawiamy pieprzem oraz ziołami prowansalskimi. Smażymy do czasu, aż mięso się zarumieni. Pesto robimy według wskazówek z poprzedniego przepisu, a następnie mieszamy je z makaronem i smażonym mięsem. Makaron z pesto i kurczakiem po przełożeniu na talerze możemy udekorować świeżą bazylią, pokrojonymi pomidorkami koktajlowymi i potartym serem. Makaron z pesto z bazylii i tuńczykiem Jeśli mamy przygotowane pesto bazyliowe lub w lodówce stoi pesto ze słoika, możemy przygotować bardzo szybko makaron z pesto i tuńczykiem. Bierzemy jedną puszkę tuńczyka w sosie własnym i odsączamy rybę. Do tuńczyka dodajemy 100 g pesto i 2 łyżeczki granulowanego czosnku lub świeże ząbki przeciśnięte przez praskę. Oprószamy pieprzem i mieszamy. Gotujemy makaron i zostawiamy około 50 ml wody, do której dodajemy tuńczyka z pesto i jogurt naturalny. Makaron łączymy z pesto i tuńczykiem i dorzucamy trochę żółtego sera. Chwilę gotujemy, a po tym przekładamy na talerze. Potrawę możemy posypać startym serem. Makaron z pesto czerwonym Chociaż podstawowe pesto jest przygotowane z bazylii, popularnością cieszy się też pesto czerwone, które w swoim składzie ma suszone pomidory. Makaron z pesto pomidorowym jest tak proste w wykonaniu jak poprzednie dania. Zaczynamy od zblendowania szklanki suszonych pomidorów, łyżki przecieru pomidorowego, 4 łyżek prażonych orzechów laskowych, 10 łyżek oliwy z pomidorów i 4 ząbków czosnku. Jest to bazowy przepis na pesto pomidorowe, który może zostać wykorzystany w każdej potrawie, gdzie zaleca się skorzystanie z czerwonego pesto. Oto prosty przykład na makaron z pesto czerwonym. Wystarczy ugotować makaron, wymieszać go z pesto i posypać parmezanem. Równie szybki w wykonaniu jest przepis na danie mięsne. Marynujemy 3 filety z kurczaka w 2 łyżkach pesto i smażymy. Gotujemy makaron, który również mieszamy z paroma łyżkami pesto. Łączymy makaron z pesto z kurczakiem, dodajemy parmezan, posypujemy rukolą i oprószamy pieprzem.
Żeberka na grilla. Jak przyrządzić grillowane żeberka, by wszystkim smakowały?
W trakcie sezonu grillowego szukamy coraz to nowych przepisów na przepyszne dania. Żeberka z grilla będą fantastycznym urozmaiceniem. Żeberka grillowane wyglądają efektownie i równie dobrze smakują. Jakie są przepisy na żeberka z grilla?
W trakcie sezonu grillowego szukamy coraz to nowych przepisów na przepyszne dania. Żeberka z grilla będą fantastycznym urozmaiceniem. Żeberka grillowane wyglądają efektownie i równie dobrze smakują. Jakie są przepisy na żeberka z grilla? Żeberka z grilla są fenomenalnym daniem na rodzinne lub towarzyskie spotkania. Część osób nie wyobraża sobie grillowania bez tego mięsa. Danie to wcale nie musi być trudne i czasochłonne. W zależności od tego, jakie są nasze preferencje smakowe, przepis na żeberka z grilla może być mniej lub bardziej skomplikowany. Mogą się pojawić na stole podczas codziennych posiłków i wystawnych przyjęć. Jak przygotować żeberka na grilla, żeby były miękkie i soczyste? Jak przygotować grillowane żeberka, by zasmakowały wszystkim? Dlaczego zrobić żeberka grillowane? Żeberka z grilla mają tę zaletę, że są ciekawszą propozycją niż tradycyjne kiełbaski. Poza tym wyglądają dużo bardziej wykwintnie. Mało tego, wcale nie muszą być bardzo trudne i czasochłonne, choć na takie wyglądają. Zwłaszcza jeśli na talerzu fantazyjnie ułożymy nie tylko żeberka z grilla, lecz także kolorowe dodatki. Często wystarczy odpowiednia marynata do żeberek z grilla, by wszystkim zasmakowały i momentalnie znikały z talerzy. Nikt nawet nie pomyśli, że zrobienie dania zajęło tak mało czasu. Żeberka nadają się na grill opalany węglem drzewnym, grill elektryczny i gazowy. Można je również upiec w piekarniku. Dobrze przygotowane grillowane żeberka będą charakteryzowały się lekko chrupiącą skórką. Samo mięso powinno być soczyste, miękkie i odchodzić od kości. Żeberka na grilla – przepis podstawowy Żeby zrobić szybko żeberka na grilla, przygotowujemy około 2 kg żeberek z kością, które myjemy i kroimy na mniejsze porcje. Szykujemy mieszankę przypraw - możemy kupić gotową przyprawę do żeberek na grilla lub zrobić swój własny zestaw. Ciekawą propozycją jest połączenie: 3 łyżek cukru, 3 łyżek wędzonej papryki, 1 niepełnej łyżki soli, 1 łyżeczki pieprzu i rozgniecionej gorczycy, 1 łyżki granulowanego czosnku, ¼ szklanki oleju, pół szklanki pikantnego keczupu. Zanim żeberka damy na grill, dokładnie pokrywamy je przygotowaną marynatą i na co najmniej 12 godzin odstawiamy do lodówki, żeby mięso przeszło jej aromatem. Jeśli mięso jest cienkie, żeberka na grillu smażymy około 15 minut z każdej strony. Przy grubszych żeberkach czas ten będzie trochę dłuższy. Żeberka z grilla – marynata Powyższa propozycja marynaty nie jest jedyną, jaką można przygotować do żeberek z grilla. Oto przykład marynaty, którą można wykorzystać również do innych mięs. Karkówka i boczek będą z nią smakowały tak samo dobrze, jak żeberka na grilla. Jest ona łatwa w wykonaniu, ale - podobnie jak w przypadku każdej innej marynaty - nie można zapominać o tym, że mięso powinno być marynowane co najmniej kilkanaście godzin, najlepiej całą noc. Żeberka na grilla w marynacie będą miały jeszcze lepszy smak. Aby ją wykonać potrzeba: 6 przeciśniętych przez praskę ząbków czosnku, pół łyżeczki majeranku, lubczyku i pieprzu, 1 łyżki słodkiej papryki, 1,5 łyżki soli, łyżeczki chili, 4 łyżek ketchupu, łyżki musztardy, po szklance oleju i wytrawnego czerwonego wina. Następnie można przygotować żeberka z grilla w oparciu o powyższy przepis. Żeberka na grilla w miodzie Wiele osób nie może się przekonać do smaku tego mięsa, póki nie spróbuje żeberek na grilla w miodzie, które przekonają do siebie każdego. Opłukujemy, osuszamy i dzielimy na cztery porcje kilogram żeberek. Następnie przygotowujemy marynatę. Mieszamy 2 łyżki miodu i oleju, z jedną drobno pokrojoną cebulą i sokiem z połówki cytryny. Do tego dodajemy sól, pieprz i zioła prowansalskie. Żeberka przygotowane na grilla dokładnie smarujemy marynatą i wkładamy na co najmniej kilka godzin do lodówki. Przy czym im dłużej będą się marynowały, tym będą smaczniejsze. Chcąc mieć gwarancję, że żeberka z grilla zachowają swój unikalny smak i soczystość, przed tym jak zostaną położone na ruszcie możemy je obgotować w wodzie z solą. Jeśli natomiast zależy nam, by żeberka z grilla były szybko gotowe, można je podpiec w piekarniku w naczyniu żaroodpornym lub w rękawie do pieczenia. Żeberka z grilla w coli Polecane do wypróbowania są też żeberka na grilla w marynacie z coli. Pomijając skład marynaty, postępowanie podczas grillowania wygląda dokładnie tak samo. Przed tym jak żeberka trafią na grilla, smaruje się je marynatą i wsadza na kilka lub kilkanaście godzin do lodówki. Jak zrobić samą marynatę do żeberek z grilla? Kroimy cebulę w drobną kostkę, a do niej dodajemy 3 łyżki soku z cytryny, po 1 łyżce miodu i oliwy, sól, pieprz. Wszystkie składniki mieszamy ze szklanką coli.
3 przepisy na wegańskie przystawki, które sprawdzą się na każdej letniej imprezie!
Wegańskie przystawki i przekąski na lato można przygotować w kilkanaście minut. Znakomicie w tej roli sprawdzają się ciecierzycowe chrupki oraz dip o smaku sera przyrządzony z ziemniaka. Tego rodzaju potrawy są lekkie i stanowią również idealny dodatek do dań.
Wegańskie przystawki i przekąski na lato można przygotować w kilkanaście minut. Znakomicie w tej roli sprawdzają się ciecierzycowe chrupki oraz dip o smaku sera przyrządzony z ziemniaka. Tego rodzaju potrawy są lekkie i stanowią również idealny dodatek do dań. Doskonałym wegańskim dodatkiem do potraw są płatki drożdżowe. Nadają bardzo ciekawy, serowy posmak i dodatkowo stanowią doskonałe źródło dobrze przyswajalnych witamin z grupy B. Przepis na wegański serowy dip z ziemniaka Składniki: 3 świeżo ugotowane i jeszcze gorące ziemniaki, 1 średniej wielkości ugotowana marchewka, 1 średnia cebula, około 10 łyżek ciepłej wody, pół łyżeczki kurkumy, pół łyżeczki wędzonej papryki w proszku, 6 łyżek płatków drożdżowych, 10 łyżek oleju rzepakowego lub rafinowanego oleju kokosowego, pół łyżeczki mielonego białego pieprzu, sól do smaku – około pół łyżeczki, 1 ząbek czosnku. Czas przygotowania: około 30 minut Stopień trudności: łatwe Sposób przygotowania: Obierz cebulę, pokrój w bardzo drobną kostkę i zeszklij na oleju. Gdy cebula będzie złota, dodaj przeciśnięty przez praskę czosnek i smaż przez około pół minuty. Wszystkie pozostałe składniki umieść w kielichu blendera lub misce i po dodaniu oleju z cebulą oraz czosnkiem zblenduj na gładką masę, dodając stopniowo ciepłą wodę. Wstaw „ser” do lodówki by stężał. Przygotowany w ten sposób dip jest znakomitym dodatkiem do surowych warzyw. Przepis na chrupki z ciecierzycy na ostro Składniki: 2 puszki odsączonej z zalewy cieciorki, 1 łyżeczka ostrej papryki w proszku, 3 łyżki oleju, np. rzepakowego, 1 łyżeczka suszonego lubczyku, szczypta soli, 1 ząbek czosnku przeciśnięty przez praskę. Czas przygotowania: około 30 minut Stopień trudności: łatwe Sposób przygotowania: W niewielkiej miseczce połącz olej, przyprawy, czosnek i sól. Wymieszaj dokładnie i odstaw na około 5 minut. Ustaw piekarnik na 180 stopni Celsjusza. Wyłóż blaszkę folią aluminiową lub papierem do pieczenia. Umieść cieciorkę w dużej misce i polej przygotowanym wcześniej ziołowo-czosnkowym olejem. Wymieszaj wszystko dokładnie. Rozłóż cieciorkę na blaszce i piecz przez około 15-20 minut do momentu, aż skórka stanie się chrupiąca, a ziarenka zaczną „strzelać” w piekarniku. Przygotowana w ten sposób ciecierzyca jest znakomitym zastępnikiem chipsów oraz dodatkiem do dań z grilla i sałatek. Przepis na wegańskie daktyle na słono nadziewane orzechami Składniki: 2/3 szklanki masła orzechowego, około 300 g suszonych daktyli, 100 g migdałów, 1 łyżka podprażonego na patelni czarnego sezamu, 1 łyżka soli gruboziarnistej, szczypta mielonych ziaren kolendry. Czas przygotowania: około 30 minut Stopień trudności: łatwe Sposób przygotowania: Wymieszaj masło orzechowe z kolendrą i nadziewaj nim daktyle następnie włóż w każdego jednego migdała. Układaj faszerowane daktyle na dużym płaskim talerzu, posyp je solą i sezamem. Włóż daktyle do lodówki na około 3 godziny. Nadziewane w ten sposób daktyle są bardzo pożywną i sycącą przystawką. Smacznego!
Kuchnia wschodu ze sklepowej półki, czyli co zawierają tanie smaki orientu
Potrawy kuchni hinduskiej, wietnamskiej, chińskiej czy azjatyckiej, takie jak: sajgonki, pierożki samosa, sushi czy kurczak w sosie słodko-kwaśnym, są już łatwo dostępne na sklepowych półkach. Kuszą apetycznym kolorowym wyglądem, unikalnym smakiem i zapachem - szczególnie przypraw indyjskich i tajskich. Niestety, przed ich zjedzeniem powinniśmy sprawdzić z czego się składają, ponieważ większość z nich jest dawką glutaminianu sodu oraz sztucznych barwników i słodzików, po których zaczynamy odczuwać syndrom chińskiej restauracji.
Potrawy kuchni hinduskiej, wietnamskiej, chińskiej czy azjatyckiej, takie jak: sajgonki, pierożki samosa, sushi czy kurczak w sosie słodko-kwaśnym, są już łatwo dostępne na sklepowych półkach. Kuszą apetycznym kolorowym wyglądem, unikalnym smakiem i zapachem - szczególnie przypraw indyjskich i tajskich. Niestety, przed ich zjedzeniem powinniśmy sprawdzić z czego się składają, ponieważ większość z nich jest dawką glutaminianu sodu oraz sztucznych barwników i słodzików, po których zaczynamy odczuwać syndrom chińskiej restauracji. Dania kuchni orientalnej to jedne z najchętniej wybieranych przez Polaków potraw. Po raz pierwszy pojawiły się one w Polsce w latach 90. Gotowe produkty kuchni orientalnej - syndrom kuchni chińskiej i glutaminian sodu Orientalne dania znajdziemy nie tylko w restauracjach specjalizujących się w przygotowywaniu takich specjałów, ale też na sklepowych półkach w wersji gotowej do zjedzenia lub w postaci półproduktów, które możemy przygotować samodzielnie w domu. Niestety, często po zjedzeniu takich dań zaczynamy odczuwać bóle głowy, chwilowy paraliż, uderzenia gorąca, kołatanie serca czy bóle głowy. Objawy te są określane mianem syndromu chińskiej restauracji i pojawiają się po zjedzeniu dań kuchni orientalnej. Jest to rodzaj alergii pokarmowej, który najprawdopodobniej zawdzięczamy glutaminianowi sodu - składnikowi, który obficie dodawany jest do dań kuchni chińskiej, azjatyckiej i hinduskiej. Wybierając glutaminian sodu, zamiast oryginalnych przypraw, producenci zmniejszają koszty wyprodukowania dania przy równoczesnym zachowaniu smaku potrawy. Powinniśmy wiedzieć, że poza tym wzmacniaczem smaku w takich gotowych daniach znajdują się również barwniki, substancje konserwujące, regulatory kwasowości i aspartam - sztuczny środek słodzący. Imbir - jedna z głównych przypraw kuchni wschodu Obok przypraw indyjskich, takich jak chili, kolendra czy kurkuma, główną przyprawą, która pojawia się w daniach orientalnych - szczególnie kuchni tajskiej - jest imbir. Ma nie tylko unikalny smak, ale też działa jak naturalny antybiotyk. Zapobiega zakwaszaniu organizmu, działa przeciwgrzybicznie i antybakteryjnie. Redukuje mdłości (szczególnie zalecany kobietom w ciąży), zmniejsza odczucie bólu i obniża poziom cukru we krwi. Imbir możemy kupić w postaci sproszkowanej lub świeżego korzenia, niezastąpionego do zup w stylu tajskim i jako rozgrzewający dodatek do napojów. Na sklepowych półkach znajdziemy też imbir kandyzowany i niezbędny do sushi - marynowany. Kupując imbir, powinniśmy zachować szczególną uwagę, ponieważ od jego jakości będzie zależeć ostateczny smak naszego orientalnego dania: Imbir świeży - powinien być jędrny, twardy i pachnący. Korzeń, na którym będą ciemne plamy, będzie stary, włóknisty i zwietrzały. Imbir marynowany - najlepiej przygotować samodzielnie, ponieważ ten dostępny na rynku jest dawką sztucznych słodzików i substancji konserwujących. Domowy imbir marynowany łatwo przygotujemy, wykorzystując: 200 gramów imbiru, szklankę octu ryżowego, 3 łyżeczki cukru i szczyptę soli. Imbir obieramy ze skórki, kroimy w cienki plasteki i wrzucamy na pół minuty do wrzącej wody. W drugim garnku gotujemy pozostałe składniki, które posłużą nam jako zalewa. Ugotowany imbir przekładamy do słoiczków i zalewamy gorącą zalewą. Po wystygnięciu słoiki wstawiamy do lodówki, a imbir nadaje się do jedzenia po 4 dniach. Marynowany imbir zyska różową barwę, jeżeli dodamy do słoika plasterek czerwonego buraka lub łyżeczkę soku z buraka. Wykonanie imbiru marynowanego zajmie nam niespełna 20 minut, a dzięki niemu nasze domowe danie orientalne będzie zdrowsze i smaczniejsze.
Melisa lekarska w kosmetyce - właściwości i zastosowanie kosmetyków naturalnych z dodatkiem leczniczej rośliny
Kosmetyki naturalne z dodatkiem melisy lekarskiej przeznaczone są do pielęgnacji delikatnej i wrażliwej cery oraz trądzikowej, ze względu na swoje łagodzące i przeciwzapalne właściwości. Antyseptyczne działanie rośliny powoduje, że tworzy się z niej również kremy przeciwzmarszczkowe. Melisa lekarska występuje również w odżywkach i szamponach przeciwłupieżowych.
Kosmetyki naturalne z dodatkiem melisy lekarskiej przeznaczone są do pielęgnacji delikatnej i wrażliwej cery oraz trądzikowej, ze względu na swoje łagodzące i przeciwzapalne właściwości. Antyseptyczne działanie rośliny powoduje, że tworzy się z niej również kremy przeciwzmarszczkowe. Melisa lekarska występuje również w odżywkach i szamponach przeciwłupieżowych. Melisa lekarska najbardziej znana jest ze swoich cennych właściwości leczniczych. Roślina działa uspokajająco, pomaga na bezsenność, bóle brzucha, wzdęcia, a także problemy z trawieniem. Melisa - właściwości kosmetyczne Melisa lekarska to bogate źródło kwasu rozmarynowego, który wykazuje silne właściwości antyseptyczne i przeciwzapalne, dlatego bywa częstym składnikiem kosmetyków przeciwzmarszczkowych i przeciwtrądzikowych. Roślina działa również przeciwgrzybiczo, dlatego jest dodatkiem kremów do stóp oraz płynów do higieny jamy ustnej. Przeciwzapalne właściwości melisy lekarskiej wykorzystywane są również do zwalczania łupieżu specjalnymi ziołowymi szamponami i odżywkami. Krem przeciwzmarszczkowy z melisą Lecznicza melisa to silny przeciwutleniacz. Właściwości antyseptyczne rośliny wykorzystuje się produkcji kosmetyków do cery dojrzałej. Kremy przeciwzmarszczkowe z melisą mają delikatny ziołowy zapach oraz lekką konsystencję, dlatego sprawdzają się jako baza pod makijaż. Kosmetyki do twarzy z dodatkiem leczniczej rośliny mogą również stosować osoby z cerą wrażliwą i trądzikową. Melisa lekarska reguluje nadmierne wydzielanie sebum, łagodzi podrażnienia i wykazuje właściwości odkażające. Ziołowy tonik do twarzy Melisa lekarska regeneruje, łagodzi i odświeża cerę. Tonik do twarzy na bazie wyciągu z melisy mogą stosować osoby z trądzikiem, podrażnieniami skórnymi, a także z pierwszymi oznakami starzenia się skóry. Naturalny kosmetyk sprawdza się w codziennej pielęgnacji cery. Szampony i odżywki do włosów z melisą lekarską Ekstrakt z melisy zawarty w kosmetykach do pielęgnacji włosów łagodzi stany zapalne i podrażnienia skóry głowy a także ją tonizuje. Odżywki i szampony z wyciągiem roślinnym skutecznie zwalczają łupież oraz zapobiegają przetłuszczaniu się kosmyków. Ziołowe receptury kosmetyków do włosów z dodatkiem melisy często wzbogacane są o inne składniki, takie jak: ekstrakt z nagietka, witaminę E, olejek łopianowy czy pszczeli wosk.
Jak smakuje yerba mate? Jak przygotować yerba mate? Parzenie yerba mate krok po kroku
Yerba mate nie jest herbatą, dlatego nie parzy się jej tak jak herbatę. Susz wsypuje się do specjalnego naczynia zwanego matero nawet do ¾ jego objętości. Ważne jest by woda, którą zalewana jest yerba nie była zagotowana. Ciekawym sposobem na przygotowanie napoju z ostrokrzewu paragwajskiego jest zalanie suszu zimną, wręcz lodowatą wodą. Takie rozwiązanie o nazwie terre jest bardzo praktyczne w czasie upałów.
Yerba mate nie jest herbatą, dlatego nie parzy się jej tak jak herbatę. Susz wsypuje się do specjalnego naczynia zwanego matero nawet do ¾ jego objętości. Ważne jest by woda, którą zalewana jest yerba nie była zagotowana. Ciekawym sposobem na przygotowanie napoju z ostrokrzewu paragwajskiego jest zalanie suszu zimną, wręcz lodowatą wodą. Takie rozwiązanie o nazwie terre jest bardzo praktyczne w czasie upałów. Smak yerba mate trudno porównać do czegokolwiek. Jest uzależniony od intensywności naparu. Wyczuwalne są delikatne wędzone nuty i gorycz. Do picia mate trzeba się przyzwyczaić, dlatego na początek najlepiej przyrządzać ją z kilku-kilkunastu łyżeczek, stopniowo zwiększając ich liczbę. Na rynku dostępne są różne rodzaje mate z aromatycznymi dodatkami, np. cytryny, opuncji czy limonki. Na wstępie przygody z yerba mate można skorzystać z tego udogodnienia. Sposób parzenia yerba mate krok po kroku Wsyp susz do naczynia, może to być matero, tykwa, a nawet zwykła szklanka lub kubek. Odmierz 6-10 łyżeczek, z czasem będziesz pić yerba mate przygotowaną z ilości suszu wypełniającej matero w ½ a nawet ¾ objętości. Bardzo ważne dla komfortu picia mate jest pozbycie się pyłu. W tym celu przykryj naczynie dłonią i przechyl o 180 stopni, tak by susz dotknął twojej dłoni, pamiętaj trzymaj ją mocno, aby nic się nie wysypało, teraz potrząśnij. Przekręć naczynie i opłucz dłoń z proszku. Możesz tę czynność powtórzyć kilkukrotnie. Odwracając naczynie po raz ostatni, delikatnie odsuń dłoń w taki sposób, by w przestrzeń między dnem a suszem włożyć bombiję. Nie mieszaj nią suszu, ponieważ skutecznie zatkasz jej otwory. Naczynie z rurką postaw na stole lub ociekaczu zlewozmywaka – w czasie zalewania można bardzo łatwo wlać za dużo wody. Podgrzej wodę do 80-85 stopni Celsjusza. Tutaj przyda ci się termometr spirytusowy lub czajnik z termostatem. Gorącą wodą zalej susz. Po kilku minutach konieczne będzie dolanie wody. Mieszkańcy Ameryki Południowej wierzą, że ubytek płynu to skutek tego, że pierwszy łyk yerba zawsze bierze święty Tomasz. Po kilku minutach mate jest gotowa do picia. Uzupełniaj ubytek wody, najlepiej po każdych 2-3 łykach. Aby za każdym razem nie podgrzewać wody do „dolewki”, najlepiej mieć termos. Wodę możesz uzupełniać do momentu, gdy zaczniesz wyczuwać, że smak stracił intensywność. Bardzo praktyczne są pojemne matero, np. 300 ml. Yerba mate jest również dostępna w saszetkach do ekspresowego zaparzania (cocido). Nie jest to pochwalana metoda picia mate, ale można w ten sposób przekonać się, czy jej smak będzie ci odpowiadał. Yerba mate w torebkach zalej wodą o temperaturze 85 stopni Celsjusza i zaczekaj 3-5 minut, aż się „zaparzy”. W tym przypadku też możesz uzupełniać ubytek wody, dolewając nową.
Kuchnia karaibska: przepisy, składniki, przyprawy, połączenia smaków
W kuchni karaibskiej dużo się dzieje. Rządzą w niej kolorowe i soczyste owoce tropikalne, które na talerzach współwystępują z pieczonym, duszonym lub grillowanym mięsem. Nie brakuje też orzeźwiających napojów, także tych alkoholowych, które powstają najczęściej na bazie rumu.
W kuchni karaibskiej dużo się dzieje. Rządzą w niej kolorowe i soczyste owoce tropikalne, które na talerzach współwystępują z pieczonym, duszonym lub grillowanym mięsem. Nie brakuje też orzeźwiających napojów, także tych alkoholowych, które powstają najczęściej na bazie rumu. Dania kuchni karaibskiej zyskały popularność zwłaszcza w Stanach Zjednoczonych, głównie ze względu na bliskość terytorialną. Jednak moda na te egzotyczne smaki zaczyna docierać nawet do Polski. Gdzie serwuje się kuchnię karaibską? Karaiby obejmują obszar około 25 rejonów w basenie Morza Karaibskiego – są to zarówno niepodległe państwa, jak i terytoria zależne, m.in.: Kuba, Bahamy, Barbados, Dominikana, Gwadelupa, Portoryko, Haiti, Jamajka, Martynika, Trynidad i Tobago. Tamtejsze tradycje ukształtowane zostały przez burzliwą historię, która sprawiła, że lokalne plemiona indiańskie znalazły się pod wpływem imperiów europejskich (Francji, Hiszpanii i Wielkiej Brytanii). Wkrótce po opanowaniu nowego lądu (jak początkowo sądzono – Indii) kolonizatorzy sprowadzili na wyspy niewolników z Afryki. Nie trzeba było też długo czekać, aż mieszanka ludności wzbogaci się o przybyszów z Azji. Karaiby stały się więc prawdziwym tyglem kulturowym, co ma swoje odzwierciedlenie we wszystkich płaszczyznach funkcjonowania ludności tego obszaru, również w obyczajach związanych z przyrządzaniem posiłków. Kuchnia karaibska: najważniejsze cechy O kuchni karaibskiej można mówić wyłącznie w dużym uogólnieniu, ponieważ od strony kulinarnej każdy kraj w basenie Morza Karaibskiego wygląda inaczej. Wspólne mieszkańcom tych terenów jest umiłowanie owoców morza i ryb oraz masowe wykorzystywanie tamtejszych płodów ziemi: manioku, trzciny cukrowej, batatów, plantanów (słodkich ziemniaków przypominających banany), kokosów, tamandrynowców. Oddzielnie należy wymienić owoce, które cieszą się tam szczególnym uznaniem. Są to głównie: banan, mango, marakuja, pigwa, papaja, ananas, melon, granat, breadfruit (owoc chlebowy), starfruit (gwiezdny owoc). Na Karaibach można zjeść wiele dań serwowanych na ostro (z dodatkiem chili łagodzonego często przez gałkę muszkatołową, curry i imbir) oraz na słodko (desery są tam podawane praktycznie po każdym posiłku). Dużą popularność zdobył także ryż, który najczęściej ląduje na talerzach w formie puree na mleku kokosowym, podobnie zresztą jak wszelkie warzywa bulwiaste. Wśród mięs króluje kurczak, na drugim miejscu znajduje się zaś wieprzowina. Typowa karaibska mieszanka ziół i przypraw to colombo, składająca się m.in. z kolendry, gorczycy, kurkumy, kuminu, pieprzu, imbiru, goździków oraz kozieradki. Jest ona przede wszystkim składnikiem marynat, ale dodaje się ją także do bardzo chętnie przygotowywanych sałatek owocowych, które mają jeszcze jeden tajemniczy składnik – rum. Najlepszy rum na świecie produkuje się na Barbadosie. To jednak nie jedyny słynny alkohol rodem z Karaibów, wszak na jednej z tamtejszych wysp powstał likier curaçao. Kuchnia karaibska: potrawy kubańskie Na Kubie mocno zaznacza się wpływ kuchni hiszpańskiej. W wielu daniach pojawia się fasola łączona z ryżem i wieprzowiną. Daniem narodowym jest tutaj dwubarwne moros y cristianos, czyli – w dosłownym tłumaczeniu – „Maurowie i chrześcijanie”. Nazwa nawiązuje do czasów rekonkwisty: Maurów ma tu symbolizować czarna fasola, natomiast chrześcijan – ryż. Bardzo często jada się też inny przysmak, ropa vieja (długo gotowaną wołowinę). Do ulubionych przypraw Kubańczyków należy czosnek – główny składnik aromatycznej pasty sofrito. Na obiad chętnie serwuje się sycące mięsne zupy, a w ulicznych budkach można skosztować tłustej kanapki z pieczoną wieprzowiną (pan con lechón). Wieczorami na Kubie popija się mojito, cuba libre, daiquiri i inne drinki z rumem. Kuchnia karaibska: potrawy jamajskie Jamajska odmiana kuchni karaibskiej kojarzy się głównie ze słodko-kwaśnymi daniami. Niektóre składają się z samych owoców i warzyw. Za ulubiony owoc Jamajczyków, nieznany w Europie, uchodzi ackee (bligia), podawane zwykle z podsuszanym dorszem, pomidorami, cebulą i pieczywem. Ten soczysty przysmak jest jednak bardzo niebezpieczny, bo póki nie osiągnie dojrzałości, wykazuje właściwości trujące. Na Jamajce w bardzo charakterystyczny sposób przygotowuje się mięso – zanim trafi ono na grill, jest peklowane z użyciem przyprawy jerk, która swój smak zawdzięcza połączeniu gałki muszkatołowej, pieprzu, tymianku, ziela angielskiego, cynamonu, cebuli i czosnku z olejem i sokiem z cytrusów. Kuchnia karaibska: potrawy portorykańskie W Portoryko podstawą kuchni są plantany, z których przygotowuje się tamtejszy przysmak, czyli mofongo. Jest to rodzaj puree z czosnkiem, oliwą i chrupkim boczkiem. Podaje się je w formie kulek, jako dodatek do pieczonej wieprzowiny lub kurczaka. W tej części Karaibów można też spróbować emoanadillas – pierożków nadziewanych serem i mięsem z homara – oraz asapo – pikantnego gulaszu pomidorowego z ryżem i mięsem.
Napar i odwar z liści orzecha włoskiego - przepisy, właściwości lecznicze
Liście orzecha włoskiego to surowiec zielarski szczególnie skuteczny w leczeniu różnego typu zmian skórnych. Wykazuje również właściwości niwelujące nadmierną potliwość dłoni i stóp. Napar i odwar z liści orzecha włoskiego można przygotować samodzielnie w domu. Należy jednak zaznaczyć, że prozdrowotne działanie liści orzecha włoskiego nie zostało potwierdzone badaniami klinicznymi, a jedynie wieloletnią tradycją w ich stosowaniu.
Liście orzecha włoskiego to surowiec zielarski szczególnie skuteczny w leczeniu różnego typu zmian skórnych. Wykazuje również właściwości niwelujące nadmierną potliwość dłoni i stóp. Napar i odwar z liści orzecha włoskiego można przygotować samodzielnie w domu. Należy jednak zaznaczyć, że prozdrowotne działanie liści orzecha włoskiego nie zostało potwierdzone badaniami klinicznymi, a jedynie wieloletnią tradycją w ich stosowaniu. Napar z liści orzecha włoskiego jest doskonały do płukania włosów. Ma działanie wzmacniające, pobudzające cebulki do wzrostu oraz przeciwłupieżowe. Osoby o jasnych włosach powinny wiedzieć, że taka forma kuracji może znacznie je przyciemnić. Liście orzecha włoskiego – sposób użycia Liście orzecha włoskiego można stosować zarówno wewnętrznie, jak i zewnętrznie. W obu przypadkach można je przyjmować w postaci: naparu, odwaru, wyciągów alkoholowych – intraktów, nalewek, sproszkowanego surowca, np. wymieszanego z miodem. Należy pamiętać, że liście orzecha włoskiego silnie barwią, dlatego w czasie ich przetwarzania i korzystania z odwarów należy używać rękawiczek. Ta właściwość liści znalazła zastosowanie w kosmetyce, ekstrakty z nich są składnikiem samoopalaczy. Napar z liści orzecha włoskiego – właściwości Przetwory z liści orzecha włoskiego są bogate w substancje wykazujące właściwości: antyseptyczne, przeciwpasożytnicze, ściągające, przeciwgrzybiczne, przeciwpotne, przeciwkrwotoczne, przeciwzapalne, zmniejszające świąd, przeciwobrzękowe, hamujące procesy ropne, łagodzące niestrawność, łagodzące dolegliwości związane z biegunką i wzdęciami, wzmacniające włosy, ponadto przyciemniają ich kolor, delikatnie też niwelując siwiznę, likwidujące łupież. Napar i odwar z liści orzecha włoskiego – przepisy Przygotowanie naparu: 5 g sproszkowanych wysuszonych liści (około 1 łyżka) zalej 1 szklanką wrzątku. Zaparzaj pod przykryciem 15 minut, przecedź. Napar stosuj wewnętrznie. W przypadku dolegliwości trawiennych i innych wymienionych powyżej, napar należy pić 2-3 razy dziennie (po pół szklanki) przed posiłkiem. Przygotowanie odwaru: 20 g suszu z liści orzecha włoskiego zalej szklaną zimnej wody i gotuj 20 minut. Odstaw na 10 minut, przecedź i używaj do okładów, płukanek i przemywania skóry.
Świetlik lekarski, rumianek i chaber – zioła na zmęczone i chore oczy
Świetlik lekarski dzięki działaniu antyseptycznemu wspomaga leczenie zapalenia spojówek. Rumianek koi i nawilża zmęczone oczy. Chaber bławatek działa przeciwobrzękowo. Zioła, które łagodzą stany zapalne i podrażnienia oczu są łatwo dostępne, dlatego warto zawsze mieć je pod ręką. Wszystkie te rośliny wchodzą często w skład preparatów okulistycznych.
Świetlik lekarski dzięki działaniu antyseptycznemu wspomaga leczenie zapalenia spojówek. Rumianek koi i nawilża zmęczone oczy. Chaber bławatek działa przeciwobrzękowo. Zioła, które łagodzą stany zapalne i podrażnienia oczu są łatwo dostępne, dlatego warto zawsze mieć je pod ręką. Wszystkie te rośliny wchodzą często w skład preparatów okulistycznych. Przed kuracją z użyciem świetlika lekarskiego należy najpierw upewnić się, czy nie jest się na niego uczulonym. Aby wykluczyć nadwrażliwość na niego, najlepiej posmarować wewnętrzną część nadgarstka przygotowanym z suszu odwarem. Jak stosować rumianek pospolity na oczy? Ze względu na wysoką zawartość olejku eterycznego rumianek ma silne właściwości bakteriobójcze. Dlatego jest szczególnie skuteczny jako środek na zapalenie spojówek. Napar z koszyczków rumianku jest znakomicie tolerowany przez skórę, łagodzi podrażnienia i delikatnie nawilża. Chamazulen to związek przeciwalergiczny, w który bogaty jest rumianek. Z tego względu szczególnie skutecznie łagodzi wszelkiego rodzaju reakcje uczuleniowe. Z rumianku można robić okłady, używając zaparzonych i ostudzonych ekspresowych torebek z tym ziołem. Napar stosuje się do przemywania oczu, szczególnie w czasie zapalenia spojówek lub profilaktycznie w przypadku przemęczenia narządu wzroku. W tym celu najlepiej zamoczyć w ciepłym (lecz nie gorącym) płynie wacik kosmetyczny lub jałową gazę i przemyć każde oko. Ważne jest, by nie zamaczać ponownie gazika, który miał kontakt z chorym okiem, ponieważ można w ten sposób zainfekować napar. Napar z rumianku można przygotować z koszyczków rumianku lub zioła w postaci torebek. 1 łyżkę suszu zalewa się wrzątkiem i naparza pod przykryciem przez 15 minut, przecedza i stosuje zgodnie z potrzebą. Płukanki i okłady ze świetlika lekarskiego Świetlik działa antyalergicznie, przeciwzapalnie i ściągająco, dzięki czemu łagodzi obrzęki, niwelując tzw. worki pod oczami. Ponadto zawarte w nim garbniki i histamina działają uszczelniająco na naczynia włosowate znajdujące się w siatkówce oka. Stosowanie okładów oraz maści z dodatkiem świetlika zaleca się w przypadku zapalenia spojówek. Tego rodzaju kuracja jest również skuteczna na zmęczone i przekrwione oczy. Jak przygotować płukankę ze świetlika? 1 łyżkę suszu zalać szklanką wody i gotować na małym ogniu pod przykryciem przez około 20 minut. Odstawić na 5 minut, przecedzić i ostudzić. Zmoczyć jałową gazę w płynie i przemyć kilkukrotnie oczy. Proces należy powtarzać do momentu ustąpienia objawów. Za każdym razem należy przygotować świeży odwar. Chaber bławatek – okulistyczne właściwości Łodygi i kwiaty chabra są bogate w flawonoidy, które wykazują działanie silnie antyseptyczne i przeciwzapalne. Przygotowany z nich napar jest szczególnie pomocny w łagodzeniu podrażnień i zaczerwienień wywołanych słońcem, zbyt długą pracą przy komputerze lub zapaleniem spojówek. Obecne w chabrze antocyjany niwelują obrzęki i poprawiają ukrwienie w naczyniówce i tęczówce oka, co poprawia jakość widzenia. Chaber najlepiej stosować w postaci kompresów. W tym celu należy zaparzyć pod przykryciem 1 łyżkę suszonych kwiatów bławatka, zalewając je szklanką wrzątku. Po 15 minutach przecedzić i ostudzić i stosować do przemywania powiek, ich brzegów. Kuracja taka szybko przynosi ulgę. Inne zioła łagodzące podrażnienia oczu Inne rośliny, które przynoszą ulgę w czasie alergicznego podrażnienia, zaczerwienienia oraz łzawienia oczu, to nagietek lekarski, gorzkink kanadyjski, gwiazdnica pospolita oraz prawoślaz. Natomiast skrzyp polny szczególnie dobrze sprawdza się w leczeniu pomocniczym jęczmienia i jaskry.
Owoce i liście berberysu pospolitego – zastosowanie lecznicze oraz kosmetyczne
Berberys pospolity nazywany również kwaśnicą pospolitą to ozdobny krzew rosnący niemal w całej Europie. Owoce (jagody) i liście Berberis vulgaris są surowcem leczniczym ponieważ zawierają szereg cennych dla ludzkiego organizmu substancji. Stosuje się je m.in. w postaci naparów wzmacniających odporność oraz jako dodatek do maseczek niwelujących przebarwienia skóry.
Berberys pospolity nazywany również kwaśnicą pospolitą to ozdobny krzew rosnący niemal w całej Europie. Owoce (jagody) i liście Berberis vulgaris są surowcem leczniczym ponieważ zawierają szereg cennych dla ludzkiego organizmu substancji. Stosuje się je m.in. w postaci naparów wzmacniających odporność oraz jako dodatek do maseczek niwelujących przebarwienia skóry. Świeże jagody berberysu są bardzo kwaśne w smaku. Można je dosładzać, np. miodem, stewią czy ksylitolem. Ze względu na wysoką zawartość witaminy C owoce berberysu nazywane są polską cytryną lub cytryną północy. Właściwości lecznicze berberysu pospolitego Zawarta w berberysie witamina C powoduje, że jest on ziołem wspomagającym odporność oraz przyspieszającym rekonwalescencję w czasie przeziębienia i grypy. Obecna w nim berberyna i berbamina są związkami przeciwbakteryjnymi i jednocześnie pobudzającymi wydzielanie żółci. Z tego względu berberys jest polecany w fitoterapii (ziołolecznictwie) osobom cierpiącym z powodu dolegliwości ze strony układu pokarmowego. Szczególnie skutecznie działa w przypadku: bólu spowodowanego kamieniami żółciowymi, braku łaknienia, problemów z wypróżnianiem, schorzeniach wątroby. Znajdujące się w berberysie saponiny są związkami moczopędnymi, dlatego picie naparu z jego liści lub soku wyciśniętego z owoców wspomaga pracę nerek oraz kuracji detoksykujących. Ponadto suszone owoce berberysu zaleca się dodawać do herbaty. Dzięki temu napój staje się doskonałym panaceum profilaktycznym w czasie wzmożonej podatności na przeziębienia. Obniża gorączkę, wzmacnia odporność i witalność całego organizmu. Świeże jagody berberysu znakomicie nadają się do robienia z nich soków, syropów, dżemów, konfitur, nalewek, win oraz likierów. Zastosowanie berberysu w kosmetyce Wyciągi z owoców berberysu są często składnikiem kremów i maseczek do twarzy. Ceni się je szczególnie ze względu na wysoką zawartość antyutleniaczy, rutyny oraz witamin C i E. Dzięki temu działają rozjaśniająco, tonizująco oraz regenerująco. Berberys znajduje zastosowanie jako zioło kojące stłuczenia, niwelujące tzw. pajączki, przyspieszające gojenie się zasinień i krwiaków oraz redukujące zmiany trądzikowe. Obecne w nim antyoksydanty likwidują wolne rodniki odpowiedzialne za procesy degeneracyjne. Dlatego produkty z dodatkiem wyciągu z berberysu opóźniają powstawanie zmarszczek i ujędrniają skórę. Ponadto wyciąg z jagód często jest składnikiem kosmetyków przeznaczonych dla cery zniszczonej, np. działaniem promieni UV. Oprócz kosmetyków z dodatkiem berberysu można również stosować kompresy z jego naparów i odwarów. Warto również dodawać owoce berberysu do domowych maseczek i kąpieli. Przeciwwskazania do stosowania berberysu Berbamina i berberyna mogą powodować nieznaczny wzrost ciśnienia tętniczego krwi. Sytuacja taka jest szczególnie groźna w przypadku kobiet w ciąży. Może doprowadzić do zagrożenia zdrowia a nawet poważnych zaburzeń w rozwoju płodu. Dlatego preparaty na bazie berberysu lub z jego dodatkiem, jak również napary, odwary czy soki nie są zalecane ciężarnym. Ponadto berberys u małych dzieci może powodować nudności i wymioty, z tego względu najlepiej nie podawać im tej rośliny w żadnej postaci.
Dieta oczyszczająca po świętach: oczyszczanie organizmu poprawia samopoczucie
Dieta oczyszczająca po świętach może być jedno- lub kilkudniowa. Diety kilkutygodniowe wymagają nadzoru specjalisty lekarza lub dietetyka. Żeby dodatkowo nie obciążać organizmu, który musi radzić sobie z trudnymi warunkami zimowymi, warto stosować diety krótsze.
Dieta oczyszczająca po świętach może być jedno- lub kilkudniowa. Diety kilkutygodniowe wymagają nadzoru specjalisty lekarza lub dietetyka. Żeby dodatkowo nie obciążać organizmu, który musi radzić sobie z trudnymi warunkami zimowymi, warto stosować diety krótsze. Oczyszczanie organizmu z toksyn i zbędnych produktów przemiany materii oraz nadmiaru wody, która może powodować obrzęki, polega na ułatwieniu im drogi na zewnątrz. Jest to możliwe dzięki rezygnacji z produktów ciężkostrawnych i takich, do przetworzenia których organizm musi zużyć dużo energii. Zamiast tego warto zażyć dużą dawkę witamin i minerałów oraz zdrowej wody. Jak schudnąć po świętach? Dieta oczyszczająca jednodniowa i kilkudniowa Jak schudnąć po świętach? Przede wszystkim rezygnując z tłustych i ciężkich potraw, ciast, używek oraz nieregularnego jedzenia. Dobre efekty może przynieść jednodniowa głodówka. Polega ona na tym, że przez 24 godziny nie przyjmuje się żadnych pokarmów, można pić wyłącznie wodę niegazowaną bez dodatków. Zaleca się dodatkowo w tym czasie nieużywanie kosmetyków. Pomaga to zlikwidować obrzęk i znacznie poprawia samopoczucie, likwiduje uczucie ciężkości i wspiera organizm w powrocie do zwykłego trybu żywienia bez objadania się. Trzydniowa dieta oczyszczająca także redukuje opuchliznę ciała oraz poprawia samopoczucie, a dodatkowo oczyszcza układ pokarmowy, regulując jego pracę, likwidując zaparcia. Dzięki niej poprawia się też wygląd cery, która wygląda promiennie i z której mogą zniknąć niedoskonałości powstałe w wyniku świątecznego „zaśmiecenia” i przeciążenia organizmu. Ta dieta oczyszczająca polega na rezygnacji z mięsa, tłuszczów zwierzęcych oraz słodyczy i słonych przekąsek na rzecz warzyw, owoców oraz produktów pełnoziarnistych. Kluczowe jest picie nie mniej niż 1,5 litra wody niegazowanej dziennie. Dłuższe diety oczyszczające tuż po świętach mogą nadwyrężyć organizm, ponieważ po obżarstwie i leniuchowaniu nagła zmiana trybu żywienia wywołuje szok. Dlatego dieta po świętach powinna być krótka. Dłuższe kuracje warto zastosować już po Nowym Roku, chociaż karnawał to nie najłatwiejszy czas na odchudzanie. Zioła przyspieszające chudnięcie i oczyszczanie organizmu Jak oczyścić organizm po świętach przy pomocy ziół? Wystarczy napary z poszczególnych ziół pić regularnie, by wspomóc detoksykację organizmu. Pierwsze efekty można zauważyć dopiero po kilku dniach, a w niektórych przypadkach – po kilku tygodniach. Dzięki działaniu moczopędnemu napary z pokrzywy, zielonej herbaty, mniszka lekarskiego czy lipy przyspieszają wydalanie toksyn z organizmu. Wypłukują w ten sposób tzw. piasek z układu moczowego, zapobiegając powstawaniu kamieni nerkowych. Usuwają też nadmiar kwasu moczowego, co przynosi poprawę samopoczucia szczególnie osobom cierpiącym na choroby reumatyczne. Zioła na odchudzanie oczyszczają i wspierają działanie narządów wewnętrznych, zwłaszcza wątroby i nerek. Mają przez to pozytywny wpływ na ogólny stan zdrowia, redukują zmęczenie i dodają energii oraz poprawiają kondycję cery.
Jak jeść awokado – przepisy makaron z awokado i pieczoną papryką oraz pesto z kolendrą
Przyrządzając potrawy z awokado, bardzo ważne jest, by było ono dojrzałe. Niedojrzałe jest delikatnie gorzkie, cierpkie, twarde i niesmaczne. To, czy owoc jest dobry do jedzenia najłatwiej rozpoznać, lekko naciskając jego skórkę. Powinno pozostać w niej wgłębienie. Aby przyspieszyć proces dojrzewania, należy włożyć awokado do papierowej torebki lub położyć obok bananów na 2-3 dni.
Przyrządzając potrawy z awokado, bardzo ważne jest, by było ono dojrzałe. Niedojrzałe jest delikatnie gorzkie, cierpkie, twarde i niesmaczne. To, czy owoc jest dobry do jedzenia najłatwiej rozpoznać, lekko naciskając jego skórkę. Powinno pozostać w niej wgłębienie. Aby przyspieszyć proces dojrzewania, należy włożyć awokado do papierowej torebki lub położyć obok bananów na 2-3 dni. Dzięki aksamitnej strukturze awokado jest znakomitą bazą do rozmaitych sosów. Sprawdza się w postaci pesto z dodatkiem zieleniny oraz świetnie smakuje jako dodatek do makaronu podawanego na ciepło. Awokado ma mnóstwo substancji odżywczych, dzięki czemu zyskało miano superfood, dlatego warto włączyć je do jadłospisu na stałe. Jak jeść awokado – jak je pokroić? Awokado najlepiej jest przekroić dookoła dużej, okrągłej pestki, i przekręcając rozdzielić na dwie połówki. Miąższ najłatwiej wydrążyć ze skórki za pomocą łyżeczki. Ze względu na bardzo miękkie wnętrze dojrzałe awokado trudno obiera się ze skórki, a przy tym traci się wiele cennego miąższu. Przepis na zielone pesto z awokado i kolendry Składniki na około 3 porcje: 2 dojrzałe awokado, 1 mała cebula, np. szalotka, 1 pęczek świeżej kolendry, 5 suszonych pomidorów odsączonych z zalewy, 1 ząbek czosnku, 1 łyżeczka soku z cytryny, 1 łyżka sosu sojowego jasnego, szczypta sproszkowanej papryczki chili. Stopień trudności: łatwe Czas przygotowania: około 20 minut Sposób przygotowania: Obierz awokado – przekrój je wokół pestki na dwie równe połówki, usuń pestkę i wydrąż miąższ do miseczki za pomocą łyżeczki. Rozgnieć miąższ widelcem na gładka masę. Pokrój w bardzo drobną kostkę cebulkę i suszone pomidory. Czosnek przeciśnij przez praskę lub zetrzyj na tarce. Posiekaj drobno kolendrę. Umieść wszystkie składniki w dużej misce i dokładnie wymieszaj. Przygotowane w ten sposób pesto jest znakomitym dodatkiem do makaronu, kaszy bulgur, gotowanych warzyw strączkowych, np. cieciorki, oraz grillowanych warzyw. Świetnie sprawdza się również jako smarowidło do pieczywa. Przepis na makaron z awokado, pieczoną papryką i orzechami Składniki na około 2 porcje: 2 dojrzałe awokado, 2 czerwone papryki, 1 szklanka orzechów np. piniowych, 1 mała cebula, 1 łyżeczka cukru trzcinowego, 1 łyżka sosu sojowego jasnego, 2 ząbki czosnku, szczypta soli, 1 łyżka soku z cytryny, pół łyżeczki startego imbiru, 2 łyżki oleju kokosowego nierafinowanego, 3 łyżeczki masła orzechowego, 500 g makaronu – spaghetti lub farfalle (kokardki), 1 litr bulionu warzywnego. Stopień trudności: łatwe Czas przygotowania: około 20 minut Sposób przygotowania: Ugotuj makaron w bulionie al dente – zgodnie z instrukcją podaną na opakowaniu i odcedź. Upiecz papryki – wyszoruj je po bieżącą wodą, dokładnie osusz i natrzyj olejem (użyj tylko 1 łyżki oleju). W każdej z nich zrób z boku małe nacięcie i umieść w środku obrany ząbek czosnku, następnie owiń paprykę w folię aluminiową. Piecz w piecu nagrzanym do 180 stopni Celsjusza przez około 10-15 minut. Po wyjęciu odstaw do ostygnięcia, odwiń z folii, obierz ze skórki i pokrój w słupki. Upieczony czosnek również pokrój. W czasie, gdy papryki się pieką obierz i pokrój drobno cebulę. Zeszklij ja na rozgrzanym oleju (1 łyżce). Następnie dodaj sos sojowy i cukier i smaż jeszcze przez około 2-3 minuty często mieszając. Dodaj masło orzechowe i ponownie wymieszaj całość. Przekrój awokado, usuń pestkę, wydrąż miąższ łyżeczką i rozgnieć widelcem. Dodaj sok z cytryny, imbir i sól. Dokładnie wymieszaj powstałą pastę. Upraż orzechy na suchej patelni. Do cebulowo-orzechowego sosu dodaj pokrojony czosnek, paprykę i wymieszaj, podsmaż przez około minutę i zdejmij z ognia. Wsyp makaron i wymieszaj. Rozdziel makaron na talerze, udekoruj kleksem z awokadowego musu i posyp orzechami. Smacznego!
Yerba mate, czyli napój z suszonych i rozdrobnionych liści ostrokrzewu paragwajskiego, ma dobroczynny wpływ na organizm ludzki. Tradycja jego picia pochodzi z Ameryki Południowej, ale szybko rozprzestrzeniła się niemal na cały świat. Do picia mate warto mieć bombillę, czyli specjalną słomkę, dzięki której do ust nie dostają się fragmenty suszu. Yerba mate to nie herbata!
Yerba mate, czyli napój z suszonych i rozdrobnionych liści ostrokrzewu paragwajskiego, ma dobroczynny wpływ na organizm ludzki. Tradycja jego picia pochodzi z Ameryki Południowej, ale szybko rozprzestrzeniła się niemal na cały świat. Do picia mate warto mieć bombillę, czyli specjalną słomkę, dzięki której do ust nie dostają się fragmenty suszu. Yerba mate to nie herbata! Istnieje wiele sposobów przyrządzania yerba mate. Najprościej jest po prostu zalać susz gorącą, ale nie wrzącą wodą. Można również użyć zimnej wody, co sprawdza się najlepiej w czasie upałów. Do picia mate można kupić specjalne naczynie wykonane z drewna lub tykwy (calabasa). Przed jego pierwszym użyciem należy przeprowadzić tzw. currado, czyli oczyścić. Akcesoria do yerba mate Bombilla (wym. bombija) to podstawowe akcesorium, bez którego picie mate jest niemożliwe. To rurka zakończona sitkiem, dzięki któremu do ust dostaje się przefiltrowany płyn. Rodzajów bombilli jest bardzo dużo, ale można je podzielić w następujący sposób: materiał, z którego jest wykonana: alpaka, stal niklowana, srebro, stal nierdzewna lub bambus, długość: długa i krótka, kształt: prosta, wygięta, w formie łyżeczki, liczba, rozmiar i rodzaj filtrów: filtr może być jeden – umieszczony na końcu rurki, może też ich być nawet trzy lub cztery, niektóre z nich są rozkręcane, co ułatwia czyszczenie, obecność, wielkość i ilość pierścieni chłodzących: służą one do ochładzania ciepłej mate i ogrzewania mate zimnej (terere). Wybór bombilli zależy od użytkownika, każdy dostosowuje ten element do swoich preferencji. Do czyszczenia bombilli bardzo przydatny jest specjalny czyścik, np. pokryty kawałkami frotte cienki drucik, którym można dokładnie wyszorować jej wnętrze. W czym pić mate – naczynie to yerba mate Specjalne naczynie do picia yerba mate wiąże się z tradycją jej przyrządzania. Nic jednak nie stoi na przeszkodzie, by raczyć się tym płynem ze zwykłego kubka – niezbędna jednak również w tym przypadku jest bombilla. Osoby, które pragną parzyć mate wyłącznie w przeznaczonych do tego naczyniach, czyli matero (po brazylijsku mate) mają duży wybór. Rodzaj materiału, z którego wykonane jest naczynie znacząco wpływa na smak przyrządzonej w nim yerba. Matero ma podłużny, kielichowaty lub okrągły pękaty kształt i może być wykonane z: drewna (często z metalowymi okuciami), ceramiki, gliny, porcelany, rogu lub kopyta bawołu (guampa), metalu oraz tykwy (calabasa). Naczynia metalowe bardziej przypominają kielich z krótką nóżką, niż tradycyjne matero. Guampa często są obszyte skórą lub ozdobione stalowymi okuciami. Zdarza się również, że matero są wykonane z tworzywa sztucznego na wzór guampa. Nie warto jednak kupować tego rodzaju imitacji, ponieważ plastik może zaburzać smak mate. Matero wykonuje się z dwóch rodzajów tykwy (czyli owocu drzewa o tej samej nazwie): tykwy pospolitej typ argentyński, porongo tykwa typu brazylijskiego wykonana z górnej części owocu tykwy. Porongo wymaga zaopatrzenia się w dodatkowy stojaczek, ponieważ jej ostro zakończony spód uniemożliwia postawienie naczynia na płaskiej powierzchni. Zdecydowanie najmniej uwagi i pielęgnacji wymagają naczynia ceramiczne i porcelanowe, z tego względu są szczególnie polecane osobom początkującym. W przypadku pozostałych konieczne jest odpowiednie konserwowanie materiału i przeprowadzenie tzw. currado przed pierwszym zalaniem yerba mate.
Postne potrawy na Wigilię: mało znane przepisy na dania z ryb morskich i słodkowodnych
Choć potrawy z ryb królują na świątecznym stole, ich lista nie jest długa – wigilijne menu kojarzy się głównie z karpiem i śledziami. Smażone filety i tusze w oleju czy śmietanie mogą jednak wywołać niestrawność, warto więc poszukać przepisów na zdrowsze, a zarazem bardziej apetyczne dania.
Choć potrawy z ryb królują na świątecznym stole, ich lista nie jest długa – wigilijne menu kojarzy się głównie z karpiem i śledziami. Smażone filety i tusze w oleju czy śmietanie mogą jednak wywołać niestrawność, warto więc poszukać przepisów na zdrowsze, a zarazem bardziej apetyczne dania. Smaczne ryby, które nadają się do świątecznych eksperymentów kulinarnych, to m.in. łosoś, tuńczyk, pstrąg, makrela, sola, dorsz, halibut, sandacz, tołpyga, szczupak. Najwięcej wartości odżywczych zachowują, gdy nie są mrożone. Wigilijne dania z ryb: przepis na sernik z łososiem Sernik można podawać nie tylko na słodko. W wersji wytrawnej jest lekkostrawny, delikatny i nie tuczy, a przy tym bardzo ładnie wygląda. Może sprawdzić się zarówno jako potrawa rybna na Wigilię, jak i jako przystawka na sylwestra. Składniki: 600 g mielonego twarogu, 400 g greckiego jogurtu naturalnego, 200 g wędzonego łososia, 100 g słonych krakersów, 30 g masła, 30 g żelatyny, 4 ząbki czosnku, 0,5 cytryny, 0,5 pęczka koperku, szczypta pieprzu i soli. Czas przygotowania: 40 minut Stopień trudności: łatwe Sposób przygotowania: Krakersy pokrusz lub rozdrobnij w blenderze i wymieszaj z masłem. Tortownicę wyłóż papierem do pieczenia i rozsmaruj na jej dnie masę z masła i krakersów, po czym odstaw do schłodzenia w lodówce. Łososia pokrój na drobne kawałki, koperek posiekaj, a czosnek przeciśnij przez praskę. Kilka plasterków łososia i gałązek koperku możesz zostawić do dekoracji. Łososia, koperek i czosnek wymieszaj dokładnie z twarogiem i jogurtem, najlepiej mikserem, dodając sok z cytryny oraz sól z pieprzem. Rozpuść żelatynę w ciepłej wodzie i wymieszaj z łyżką masy serowej, a następnie połącz z resztą masy w misce. Wyłóż wszystko do tortownicy i wstaw gotowy sernik do lodówki na kilka godzin. Jeśli wolisz, możesz go upiec, ale wtedy zamiast żelatyny dodaj ubite białka z 4 jaj. Wigilijne dania z ryb: przepis na pieczonego pstrąga z sosem ziołowym W okresie przedświątecznym stosunkowo łatwo jest dostać świeżego pstrąga, który występuje licznie w stawach hodowlanych. Ma bardzo mało ości i tłuszczu, a za to całe mnóstwo składników mineralnych. Składniki na 2 porcje: 2 pstrągi, 50 ml oliwy z oliwek, 3 ząbki czosnku, 2 łyżeczki miodu, 2 garści mieszanki posiekanych świeżych ziół (natki pietruszki, bazylii, tymianku), 1 łyżka orzeszków ziemnych, 1 cytryna, szczypta pieprzu i soli. Czas przygotowania: 1 godzina Stopień trudności: średnie Sposób przygotowania: Pstrąga umyj i oczyść, a następnie natnij wzdłuż grzbietu. Przy pomocy blendera przygotuj pastę z orzechów, oliwy, miodu, czosnku i ziół. Rybę natrzyj przyprawami i włóż w środek porcję pasty. Piecz 20 minut w piekarniku rozgrzanym do 180°C. Pieczonego pstrąga podawaj z warzywami z piekarnika lub gotowanymi na parze. Smacznego!
Detoksykacja organizmu przyspiesza odchudzanie
Oczyszczanie organizmu powinno być kilkutygodniowe, żeby efektywnie pomogło w spalaniu nadmiaru tłuszczu. Detoksykacja organizmu poprawia działanie układu pokarmowego, usuwa szkodliwe kwasy i inne substancje oraz zmniejsza obrzęki.
Oczyszczanie organizmu powinno być kilkutygodniowe, żeby efektywnie pomogło w spalaniu nadmiaru tłuszczu. Detoksykacja organizmu poprawia działanie układu pokarmowego, usuwa szkodliwe kwasy i inne substancje oraz zmniejsza obrzęki. Odtruwanie organizmu najlepiej wykonywać regularnie co pewien czas, by utrzymać dobre samopoczucie i cieszyć się dobrym zdrowiem. Podczas stosowania diety oczyszczającej może wystąpić tzw. kryzys ozdrowieńczy. Oznacza to, że organizm zaczyna się odtruwać, co skutkuje bardzo złym samopoczuciem przez kilka dni. Należy go przetrwać, nie przerywając procesu detoksykacji. Oczyszczanie organizmu sprzyja redukcji masy ciała Przyczyną nieskutecznego odchudzania może być zatrucie organizmu. Nagromadzone szkodliwe substancje utrudniają pracę wielu układów i uniemożliwiają naturalne wydajne usuwanie toksyn. Efektem tego są obrzęki ciała, cellulit, spowolnienie metabolizmu, ale też osłabienie, zmęczenie i przeważnie szereg innych dolegliwości, które odbierają chęci m.in. do ćwiczeń czy innej aktywności fizycznej. Odchudzanie po oczyszczaniu organizmu jest prostsze i daje lepsze rezultaty w krótszym czasie. Woda nie zatrzymuje się w ciele, dzięki czemu nie powstają obrzęki. Układ pokarmowy pracuje lepiej, co pozwala uniknąć wzdęć, zaparć i innych nieprzyjemnych dolegliwości. Poprawia się ogólny stan zdrowia, zwiększa odporność i ilość energii, co sprzyja podejmowaniu wysiłku fizycznego. Detoksykacja organizmu powoduje też zmniejszenie apetytu na słodycze i niezdrowe jedzenie, np. fast-food. Jak oczyścić organizm? Metody detoksykacji Aby na stałe odtruć organizm, należy wyeliminować z diety szkodliwe produkty, takie jak słodycze, alkohol, słone przekąski i nadmiar mięsa oraz żywność wysokoprzetworzoną. Warto do codziennego jadłospisu włączyć produkty sprzyjające detoksykacji, w tym: cytrynę, jabłka, żurawinę, kapustę (zwłaszcza kiszoną), buraki, awokado, siemię lniane, kaszę jaglaną, zieloną herbatę i napar ze skrzypu polnego, pokrzywy, bratka czy mniszka lekarskiego. Należy pić minimum 2 litry płynów, a najlepiej niegazowanej wody, dziennie. Skuteczność odtruwania organizmu zwiększa też zażywanie probiotyków, czyli pożytecznych kultur bakterii, które naturalnie występują w ludzkim organizmie i zapewniają jego prawidłowe działanie. Dobre rezultaty przynosi też zwiększenie ilości błonnika w diecie. Oczyszczanie organizmu może przebiegać na kilka sposobów: dieta jednodniowa – pomaga doraźnie zmniejszać obrzęki ciała, jest mało skuteczna w odchudzaniu, polega na jedzeniu przez jeden dzień w tygodniu wyłącznie owoców i warzyw oraz piciu wody; efekty powinny pojawić się po 2 do 3 miesiącach regularnego stosowania; dieta trzydniowa – pomaga na zaparcia, przez trzy dni należy jeść tylko owoce i warzywa, należy powtarzać ją raz w miesiącu; dieta kilkutygodniowa – przez od 2 do 6 tygodni stosuje się dietę ułożoną przez lekarza lub dietetyka, musi być ona dostosowana indywidualnie do stanu zdrowia; przeważnie tego typu detoksykacja polega na piciu soków i wody, jedzeniu owoców i warzyw oraz unikaniu produktów szkodliwych. Równolegle ze zmianą diety można prowadzić odtruwanie organizmu poprzez oczyszczanie jelit. Do tego sprawdzą się produkty bogate w błonnik lub robienie lewatywy.
Dieta oczyszczająca organizm, czyli jak pozbyć się toksyn i przyspieszyć odchudzanie
Detoksykacja organizmu ułatwia jego funkcjonowanie i poprawia metabolizm. Dieta oczyszczająca stosowana zgodnie z zaleceniami pomaga w redukcji tkanki tłuszczowej, poprawia samopoczucie, reguluje trawienie i wzmacnia odporność. Jadłospis diety oczyszczającej powinien ułożyć lekarz lub dietetyk.
Detoksykacja organizmu ułatwia jego funkcjonowanie i poprawia metabolizm. Dieta oczyszczająca stosowana zgodnie z zaleceniami pomaga w redukcji tkanki tłuszczowej, poprawia samopoczucie, reguluje trawienie i wzmacnia odporność. Jadłospis diety oczyszczającej powinien ułożyć lekarz lub dietetyk. Dieta oczyszczająca polega na przyspieszeniu usunięcia z organizmu toksyn. Dzięki temu organizm może działać prawidłowo i nie zużywa nadmiernej ilości energii na utrzymanie równowagi kwasowo-zasadowej. Duży wysiłek podczas metabolizmu i naturalnej detoksykacji sprawia, że pojawiają się dolegliwości w różnych częściach organizmu – to nazywa się zakwaszeniem organizmu. Dieta oczyszczająca: jak działa? Dieta oczyszczająca przyspiesza i ułatwia wydalanie z organizmu nagromadzonych toksyn, złogów śluzu oraz kwasu moczowego. Dodatkowo przez ograniczenie spożycia pokarmów dochodzi do redukcji masy ciała, ponieważ organizm przestawia się na tzw. odżywianie wewnętrzne, czyli zużywa zapasy m.in. tłuszczu, zmniejszając tym samym tkankę tłuszczową. W trakcie diety oczyszczającej nie je się produktów zakwaszających organizm, zastępując je owocami i warzywami, wodą oraz sokami. Dostarcza to witamin i przeciwutleniaczy, które wspomagają prawidłową pracę organizmu. Poprawiają odporność, ogólne samopoczucie, stan skóry, włosów i paznokci, wspierają pracę układu pokarmowego. Specjalistyczne diety oczyszczające redukują też ryzyko chorób cywilizacyjnych, jak cukrzyca czy miażdżyca, oraz poprawiają ogólny stan zdrowia i samopoczucie. Po kilku dniach dieta oczyszczająca może powodować tzw. kryzys ozdrowieńczy. Samopoczucie znacznie się pogarsza i jest to oznaka, że organizm rozpoczął detoksykację. Ten trudny czas należy przetrwać i kontynuować kurację oczyszczającą. Dieta oczyszczająca jednodniowa, trzydniowa i inne Jednodniowa dieta oczyszczająca powinna być wykonywana raz w tygodniu przez 2 do 3 miesięcy, by przyniosła pożądane rezultaty. Jednorazowo może pomóc usunąć obrzęki. Dieta oczyszczająca trzydniowa poprawia wygląd cery i może pozytywnie wpływać na usuwanie zaparć. Najlepiej powtarzać ją co miesiąc lub raz na kwartał. Dłuższe diety oczyszczające, które trwają kilka tygodni, należy dopasować pod okiem lekarza lub wykwalifikowanego dietetyka, biorąc pod uwagę stan zdrowia i możliwości organizmu. Efekty przynoszą m.in. dieta doktor Dąbrowskiej, post Daniela, dieta sokowa, jabłkowa, koktajlowa oraz zbożowa. Dieta oczyszczająca jelita może dodatkowo wymagać wykonywania lewatywy, np. w terapii Gersona lewatywy z kawy, by usunąć prawdopodobne złogi z jelit. Kuracja ta to dieta polegająca na tym, by pić soki i wykonywać oczyszczanie jelit. Diety oczyszczające opierają się przeważnie na warzywach i owocach, sokach oraz wodzie mineralnej, wykluczając mięso, sól, używki oraz słodycze. Zioła przyspieszające detoksykację organizmu Aby przyspieszyć odtruwanie organizmu, można stosować po konsultacji z lekarzem lub dietetykiem napary ziołowe. Działanie moczopędne herbaty z pokrzywy czy zielonej herbaty ułatwia wydalanie z organizmu toksyn. W ten sposób działają też m.in. mniszek lekarski i skrzyp polny. Dieta oczyszczająca może być wspomagana także miętą pieprzową, łopianem, aloesem oraz bratkiem. Wszystkie te rośliny wspomagają pracę różnych układów organizmu, m.in. układu pokarmowego i immunologicznego, pozytywnie wpływają na skórę, włosy, paznokcie i samopoczucie.
Czego warto unikać, a co dobrze robić aby zwiększyć odporność psychiczną?
Na odporność psychiczną składają się pewność siebie, zaangażowanie w postawione cele oraz poczucie kontroli nad życiem. Cechę tę osłabiają toksyczni ludzie, dieta oparta na mięsie oraz nadmierny samokrytycyzm. Z kolei medytacja i praca z ciałem (joga, qi-gong) usprawniają pracę mózgu i ciała, dzięki czemu ludzie są bardziej odporni i mniej podatni na zranienia.
Na odporność psychiczną składają się pewność siebie, zaangażowanie w postawione cele oraz poczucie kontroli nad życiem. Cechę tę osłabiają toksyczni ludzie, dieta oparta na mięsie oraz nadmierny samokrytycyzm. Z kolei medytacja i praca z ciałem (joga, qi-gong) usprawniają pracę mózgu i ciała, dzięki czemu ludzie są bardziej odporni i mniej podatni na zranienia. Inteligencja i talent nie wystarczają do osiągnięcia sukcesu w życiu. Niezbędna jest też umiejętność stawiania czoła wyzwaniom. Czym jest odporność psychiczna? Odporność psychiczna jest cechą osobowości, która określa, w jaki sposób człowiek radzi sobie ze stresem i trudnościami w życiu. Składają się na nią cztery czynniki: wyzwanie – patrzenie na sytuacje życiowe jako szansę na rozwój, pewność siebie – jak bardzo osoba wierzy w sukces swoich działań, zaangażowanie – determinacja w dążeniu do osiągnięcia postawionych sobie celów, poczucie kontroli nad swoim życiem – świadomość wewnątrzsterowności, czyli poczucia, że ma się decydujący wpływ na swoje życie. Co osłabia odporność psychiczną? Odporność psychiczną w znacznym stopniu osłabia niewłaściwa dieta. Produkty, takie jak mięso, cukier, białe pieczywo i herbata, zakwaszają organizm, co powoduje demineralizację tkanek. Przez to ludzie są bardziej nerwowi i mniej odporni na stres. Odporność obniżają też toksyczni ludzie, którzy ciągle narzekają, marudzą oraz wszystkich krytykują. Warto więc tak dobierać sobie znajomych, żeby jak najrzadziej poddawać się wpływowi tego typu osób. Życie w stresie również osłabia odporność psychiczną. Ciągły niepokój wyzwala kortyzol, który wpływa na obniżoną pamięć, koncentrację oraz prowadzi do zaburzenia równowagi psychofizycznej. A w takim stanie człowiek jest znacznie bardziej podatny na zranienia. Dialog wewnętrzny oparty na samokrytyce przyczynia się też do osłabienia organizmu. Warto zwrócić uwagę na to, jakie komunikaty wysyła się do siebie oraz jakie ma się zdanie na swój temat. Jeśli często krytykuje się siebie, to osłabia się swój potencjał. Co poprawia odporność psychiczną? Techniki pochodzące z Krajów Dalekiego Wschodu przyczyniają się do zwiększenia odporności psychicznej oraz usprawniają przepływ energii w ciele. Takim ćwiczeniem jest medytacja, która polega na świadomej koncentracji na swoim umyśle bez próby jakiejkolwiek ingerencji w procesy mózgowe. Medytację najlepiej jest praktykować w spokojnym miejscu i z zamkniętymi oczami. Ta metoda wprowadza mózg w fale gamma i alfa, które odpowiadają zarówno za relaks, jak i skupienie. Regularne praktykowanie medytacji sprawia, że emocje i impulsy nie kierują działaniem człowieka, a jego decyzje są bardziej zgodne z jego naturą. Podobne skutki przynosi ćwiczenie jogi lub qi-gong. Niewątpliwie duże korzyści w kształtowaniu odporności psychicznej zapewnia dieta wegetariańska. Dodatkowo warto też pić zioła, które mają działanie pobudzające i dodające energii. Zalicza się do nich: pokrzywa – bogactwo witamin i minerałów, żeń-szeń syberyjski – wykorzystywany przez olimpijczyków do zwiększenia wytrzymałości, astragalus – wzmacniający układ odpornościowy, ashwagandha – zioło redukujące stres, maca – stymulująca układ hormonalny, rhodiola – usprawniająca sen oraz poprawiająca samopoczucie.
Macierzanka piaskowa – roślina o szerokim zastosowaniu w ziołolecznictwie i kosmetyce. Właściwości ziela macierzanki. Kiedy i jak należy je stosować?
Macierzanka piaskowa jest rośliną o różowofioletowych kwiatach. W lecznictwie wykorzystuje się jej suszone i kwitnące pędy. Napar z ziela macierzanki posiada właściwości antybakteryjne, przeciwzapalne oraz odkażające. Można go stosować przy oparzeniach skórnych oraz w pielęgnacji skóry trądzikowej.
Macierzanka piaskowa jest rośliną o różowofioletowych kwiatach. W lecznictwie wykorzystuje się jej suszone i kwitnące pędy. Napar z ziela macierzanki posiada właściwości antybakteryjne, przeciwzapalne oraz odkażające. Można go stosować przy oparzeniach skórnych oraz w pielęgnacji skóry trądzikowej. Macierzanka piaskowa jest krzewinką o niewielkich rozmiarach, która jest łatwa w uprawie. Doskonale sprawdza się jako roślina ogrodowa. Wykazuje wiele właściwości leczniczych, m.in. zwalcza dolegliwości żołądkowo-jelitowe. Macierzanka piaskowa – co zawiera? Macierzanka piaskowa jest krzewinką posiadającą różowofioletowe kwiaty. Osiąga wysokość około 10-30 centymetrów. Nierzadko sadzona jest w przydomowych ogródkach, np. w wolnych przestrzeniach między roślinami bylinowymi czy na skalniakach. W składzie macierzanki piaskowej znajdują się substancje, które cenione są w ziołolecznictwie, ale również w przemyśle kosmetycznym i perfumeryjnym. Roślina ta zawiera olejki eteryczne, garbniki, kwasy organiczne oraz sole mineralne. W macierzance obecne są również naturalne przeciwutleniacze, takie jak witamina C oraz flawonoidy, które opóźniają procesy starzenia się skóry oraz chronią przez rozwojem różnych schorzeń, np. nowotworów oraz chorób układu krążenia. Surowcem leczniczym są wysuszone, kwitnące pędy macierzanki piaskowej. Należy je zbierać na początku kwietnia w pogodne dni. Ważne jest, by w zebranym surowcu nie pojawiły się zdrewniałe części rośliny. Jakie właściwości lecznicze wykazuje ziele macierzanki? Macierzanka piaskowa wykorzystywana jest w celach leczniczych już od starożytności. Ziele to działa odkażająco, przeciwbakteryjnie i ściągająco, dlatego zalecane jest przy różnych problemach skórnych, np. osobom z cerą trądzikową czy z oparzeniami. Herbata z macierzanki wskazana jest przy dolegliwościach trawiennych, gdyż skutecznie zwalcza wzdęcia, bóle brzucha, niestrawność, poprawia apetyt, a także likwiduje problem zaparć i biegunek. Macierzanka piaskowa posiada właściwości wykrztuśne, dlatego można ją stosować przy infekcjach górnych dróg oddechowych, zwłaszcza z towarzyszącym suchym i męczącym kaszlem. Napar z tego ziela oczyszcza drogi oddechowe – warto go pić przy nawracających oraz przewlekłych chorobach układu oddechowego. Ziele macierzanki doskonale sprawdza się w leczeniu przeziębień, grypy, stanów zapalnych dziąseł, jamy ustnej oraz zębów. Zaleca się je kobietom uskarżającym się na bóle menstruacyjne oraz częste bóle głowy, gdyż działa rozkurczowo oraz przeciwbólowo. Kąpiele przygotowane z dodatkiem suszonych kwiatów macierzanki wykorzystywane są w celach relaksacyjnych. Powinny je stosować przede wszystkim osoby z chorobami reumatycznymi. Zastosowanie macierzanki piaskowej w kosmetyce i w kuchni Macierzanka piaskowa znajduje szerokie zastosowanie w przemyśle kosmetycznym. Napar z macierzanki ze względu na swoje właściwości antybakteryjne i odkażające zaleca się stosować do przygotowania okładów na miejsca ukąszenia przez owady, oparzenia, zranienia i wrzody skórne oraz do przemywania cery trądzikowej. Wywar z macierzanki piaskowej posiada działanie dezynfekujące, dlatego może być wykorzystywany w pielęgnacji skóry głowy, zwłaszcza z łojotokiem lub zakażeniem grzybiczym. Macierzanka swoim wyglądem i aromatem przypomina tymianek. Stosuje się ją w kuchni jako przyprawę do potraw mięsnych i rybnych, ale również do sosów oraz warzywnych sałatek.
Maski, wcierki, szampony, odżywki i dieta, czyli co zrobić, żeby włosy szybko rosły
Szybki porost włosów możliwy jest dzięki ograniczeniu ich łamliwości. Włosy powinny być nawilżone i odżywione, a do ich stylizacji nie należy stosować gorących narzędzi, jak prostownica czy lokówka, ani kosmetyków z alkoholem w składzie.
Szybki porost włosów możliwy jest dzięki ograniczeniu ich łamliwości. Włosy powinny być nawilżone i odżywione, a do ich stylizacji nie należy stosować gorących narzędzi, jak prostownica czy lokówka, ani kosmetyków z alkoholem w składzie. Włosy mogą urosnąć w ciągu miesiąca od około 1 do 1,5 centymetra. Stosując regenerujące kosmetyki i domowe sposoby na porost włosów, można nieco przyspieszyć ten proces. Co zrobić, by włosy szybciej rosły? Przede wszystkim nie niszczyć ich. Domowe sposoby na szybki porost włosów Skutecznym sposobem na to, żeby włosy szybciej rosły, może okazać się płukanka wykonana samodzielnie. Do płukania włosów po myciu można użyć wody z octem jabłkowym w proporcjach 3 do 1, piwa rozcieńczonego wodą lub naparu ziołowego. Zioła przyspieszające porost włosów to np.: pokrzywa, skrzyp polny, szałwia, rozmaryn, kminek, hibiskus, cebula i czosnek. Domowe sposoby na szybki porost włosów to także olejowanie i maseczki. Olejowanie wystarczy wykonywać raz w tygodniu, by przyniosło efekty. Na włosy można nanosić olej kokosowy, oliwę z oliwek lub olej lniany, a olejek rycynowy raz na dwa tygodnie. Najlepiej unikać olejowania skóry głowy, skupiając się na samych włosach. Rozwiązaniem problemu, co zrobić żeby włosy szybciej rosły, może być też nawilżająco-odżywcza maseczka z siemienia lnianego. W 1 szklance wody należy przez 15 minut gotować 1 łyżkę nasion lnu, a następnie odwar ostudzić i przecedzić. Powstały kisiel na włosy nakłada się na 30 minut, a następnie myje włosy jak zwykle. Wcierkę na porost włosów robi się z mieszanki olejków, np. lawendowego, jojoba, tymiankowego czy różanego. Po dokładnym, ale delikatnym wtarciu olejku i upływie 15 minut włosy należy umyć delikatnym szamponem. Łamliwość włosów domowym sposobem można ograniczyć poprzez ich zaplatanie na noc. Dzięki temu włosy nie będą tarły o poduszkę, co nie jest bez znaczenia dla ich kondycji. W dzień także lepiej upinać lub związywać włosy niż nosić je rozpuszczone. Przyspieszy to wzrost włosów, ponieważ pozytywnie wpłynie na ich kondycję. Kosmetyki i dieta jako sposoby na to, żeby włosy szybciej rosły W sklepach fryzjerskich można kupić specjalistyczne kosmetyki regenerujące, a tym samym przyspieszające porost włosów. Kluczowe w zapuszczaniu włosów jest ich odżywianie i zapobieganie ich łamliwości. Żeby włosy rosły szybciej, lepiej nie obciążać ich nadmiarem kosmetyków do stylizacji, wskazane jest całkowite wykluczenie pianek, lakierów oraz preparatów do włosów z alkoholem. Alkohol wysusza włosy i je osłabia, stają się matowe, łamliwe i wyglądają niezdrowo. Do codziennej pielęgnacji warto używać szamponów, odżywek i masek regenerujących i nawilżających. Poprawią one kondycję włosów i ograniczą ich łamliwość. Od środka włosy można wzmacniać, wprowadzając do diety produkty bogate w białko, witaminy z grupy B (szczególnie biotynę) oraz pijąc minimum 2 litry płynów dziennie. Pokarmowym źródłem biotyny są m.in. podroby, drożdże, jaja i orzechy. Witaminę B można także suplementować. Porost włosów przyspiesza też prawidłowy poziom żelaza w organizmie. Najwięcej żelaza jest w podrobach, owocach morza, mięsie, a także roślinach zielonych, np. w szpinaku.