Party.pl
type: channel
link: https://party.pl
date: 2023-10-11T12:42:30.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Jak odróżnić zaburzenia psychiczne od chorób neurologicznych?
items: Padaczka, czyli powszechna choroba neurologiczna. Rodzaje napadów padaczkowych i ich charakterystyczne cechy
items: Opieka nad chorym na alzheimera: przystosowanie mieszkania, wsparcie psychologiczne oraz zajęcia, pobudzające mózg do pr
items: Jak poznać osobę ze schizofrenią? Przyczyny choroby, objawy i diagnostyka
items: Rola witamin, składników odżywczych i sposób żywienia w stwardnieniu rozsianym
items: Objawy choroby neurologicznej: depresja, omdlenia, lęki, światłowstręt
items: Zaburzenia hiperkinetyczne u dziecka – przyczyny, objawy i leczenie
items: Zespół chronicznego zmęczenia odbiera siły do życia
items: Drżenie zamiarowe i spoczynkowe – mimowolne ruchy rąk
items: Dziecko chodzi na palcach: powyżej 3 lat może to być objaw choroby
items: Pięć grup przyczyn niepełnosprawności intelektualnej
items: Atak hiperwentylacyjny: najczęstszą przyczyną stres lub choroby płuc
items: Czy da się skutecznie zapobiec Alzheimerowi?
items: Padaczka przebiegająca z drgawkami toniczno-klonicznymi – jak się objawia
items: Drżenie nóg – nie ignoruj tego objawu. RLS może zwiastować zaburzenia neurologiczne
items: Choroby ośrodkowego układu nerwowego: przyczyny, objawy i skutki. Zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych
items: Chorobę Huntingtona leczy się objawowo
items: Zanik kory mózgowej w wyniku uszkodzenia, chorób i infekcji mózgu
items: Chorobę Huntingtona powoduje mutacja genów
items: Skąd się biorą tiki nerwowe u dzieci i jak je załagodzić?
items: Zapalenie opon mózgowych. Skutki zapalenia opon mózgowych w dorosłym życiu
items: Taniec świętego Wita – najważniejsze różnice między pląsawicą Sydenhama a pląsawicą Huntingtona
items: Tiki nerwowe – przyczyny występowania i stopień ich nasilenia
items: Jak rozpoznać chorobę Parkinsona?
items: Dziecięce choroby neurologiczne: padaczka, porażenie mózgowe i tiki nerwowe

Jak odróżnić zaburzenia psychiczne od chorób neurologicznych?
type: item
date: 2018-02-01T06:01:02.000Z
creator: ezwolak
subject: Porady
subject: psychologia
subject: zaburzenia neurologiczne
subject: zaburzenia psychiczne
description: Zaburzenia psychiczne niekiedy mogą być mylone z chorobami neurologicznymi. Jest to możliwe ze względu na podobieństwo objawów – w obu przypadkach mogą pojawiać się zaburzenia świadomości, koncentracji, a także omamy i halucynacje. Szczególnym typem choroby psychicznej, mylonej ze schorzeniami somatycznymi, jest nerwica lękowa.
encoded: Zaburzenia psychiczne niekiedy mogą być mylone z chorobami neurologicznymi. Jest to możliwe ze względu na podobieństwo objawów – w obu przypadkach mogą pojawiać się zaburzenia świadomości, koncentracji, a także omamy i halucynacje. Szczególnym typem choroby psychicznej, mylonej ze schorzeniami somatycznymi, jest nerwica lękowa. Po zauważeniu pierwszych objawów, mogących sugerować chorobę o podłożu psychicznym, należy udać się do psychiatry. We wszystkich większych miastach działają ośrodki leczenia psychicznego, w których na bezpłatną wizytę specjalisty nie trzeba długo czekać. Jeśli psychiatra zauważy niepokojące objawy, mogące sugerować chorobę neurologiczną, skieruje pacjenta do neurologa i na specjalistyczne badania. Zaburzenia psychiczne – objawy Zaburzenia psychiczne to grupa niejednorodnych problemów, związanych z różnymi aspektami życia człowieka. Wyróżnia się wiele typów tych zaburzeń, różniących się od siebie objawami oraz grupą wiekową, w jakiej zazwyczaj występują. Zalicza się do nich m.in.: nerwicę, depresję, autyzm, ADHD, schizofrenię, chorobę afektywną dwubiegunową, demencję starszą oraz anoreksję (typ nerwicy natręctw). Najczęstsze z nich to zaburzenia nerwicowe, którym towarzyszy: silny lęk, napady paniki, wzmożone reakcje na sytuacje stresogenne oraz zaburzenia snu. Ponadto w wielu zaburzeniach psychicznych mogą pojawić się zawroty głowy, omdlenia, napady agresji oraz zaburzenia osobowości. Choroby neurologiczne – jak je odróżnić od zaburzeń psychicznych? Bardzo często choroby neurologiczne bywają mylone z zaburzeniami psychicznymi ze względu na podobieństwo niektórych objawów. W większości przypadków ciężkich chorób neurologicznych pojawiają się zawroty głowy, mrowienie kończyn, zaburzenia widzenia i mowy, problemy z koncentracją i orientacją w terenie. Oprócz tego mogą pojawić się takie symptomy, jak: zaburzenia osobowości, halucynacje czy napady agresji. Objawy te pojawiają się w przypadku stwardnienia zanikowego bocznego, choroby Parkinsona, ch…

img6O0cLO-86aea68.jpg
width: 1200
height: 800

Padaczka, czyli powszechna choroba neurologiczna. Rodzaje napadów padaczkowych i ich charakterystyczne cechy
type: item
date: 2017-08-07T06:58:05.000Z
creator: bpanek
subject: Porady
subject: Choroby
subject: pierwsza pomoc
subject: zaburzenia neurologiczne
description: Padaczka charakteryzuje się napadami epileptycznymi, które są wynikiem chwilowego zaburzenia czynności mózgu. Uogólniony napad padaczkowy wiąże się z utratą przytomności. Pierwsza pomoc polega na ochronie głowy chorego przed ewentualnymi urazami.
encoded: Padaczka charakteryzuje się napadami epileptycznymi, które są wynikiem chwilowego zaburzenia czynności mózgu. Uogólniony napad padaczkowy wiąże się z utratą przytomności. Pierwsza pomoc polega na ochronie głowy chorego przed ewentualnymi urazami. Padaczka jest jedną z częstszych chorób o podłożu neurologicznym. Istotą schorzenia są samoczynne, nagłe wyładowania bioelektryczne wewnątrz komórek nerwowych mózgu. W konsekwencji dochodzi do napadów padaczkowych, które mogą mieć różne objawy i charakter. Jakie są przyczyny padaczki? Padaczka, nazywana inaczej epilepsją jest chorobą neurologiczną, która polega na gwałtownych wyładowaniach bioelektrycznych w neuronach, czyli komórkach nerwowych jednej bądź obu półkul mózgowych. Napady padaczkowe pojawiają się wskutek przejściowych zaburzeń w funkcjonowaniu mózgu. Choroba najczęściej , jedujawnia się przed 20. rokiem życianak przyczyna epilepsji jest często nieustalona. Ze względu na przyczynę choroby, padaczkę dzieli się na trzy rodzaje: objawową - o znanej przyczynie, skrytopochodną – o prawdopodobnej, ale nie potwierdzonej przyczynie, idiopatyczną – o nieustalonej przyczynie. Najczęstszą poznaną przyczyną padaczki jest uszkodzenie mózgu, do którego może dojść w okresie życia płodowego lub podczas nieprawidłowo przebiegającego porodu. Choroba często rozwija się na skutek niedotlenienia okołoporodowego mózgu, urazów głowy oraz mózgowego porażenia dziecięcego. U osób dorosłych i w starszym wieku przyczynami epilepsji są: choroby nowotworowe ośrodkowego układu nerwowego, stwardnienie rozsiane, choroby otępienne oraz udary i guzy mózgu. Rodzaje napadów padaczkowych Padaczka jest chorobą o bardzo zróżnicowanym przebiegu. Wyróżnia się dwa podstawowe rodzaje napadów padaczkowych: małe – inaczej ogniskowe, częściowe, które dotyczą jednej półkuli mózgu oraz duże – uogólnione. U osób z ogniskowymi napadami padaczkowymi wyładowania bioelektryczne pojawiają się w określonej okolicy mózgu, ale mogą rozprzestrzenić się i przekształcić w…

img68Wz2o-36deb9f.jpg
width: 1200
height: 800

Opieka nad chorym na alzheimera: przystosowanie mieszkania, wsparcie psychologiczne oraz zajęcia, pobudzające mózg do pr
type: item
date: 2017-07-20T06:44:34.000Z
creator: awadowska
subject: Porady
subject: Choroby
subject: depresja
subject: zaburzenia neurologiczne
subject: zaburzenia psychiczne
description: Choroba Alzheimera jest jednym z najpowszechniejszych rodzajów otępienia. Charakteryzuje się ona wieloetapowym przebiegiem, o zróżnicowanych objawach. Zwykle dotyka ludzi w wieku starczym i znacząco wpływa na komfort życia zarówno osób, dotkniętych alzheimerem, jak i ich opiekunów. Chorzy potrzebują wsparcia zarówno psychicznego, jak i pomocy przy wykonywaniu codziennych czynności.
encoded: Choroba Alzheimera jest jednym z najpowszechniejszych rodzajów otępienia. Charakteryzuje się ona wieloetapowym przebiegiem, o zróżnicowanych objawach. Zwykle dotyka ludzi w wieku starczym i znacząco wpływa na komfort życia zarówno osób, dotkniętych alzheimerem, jak i ich opiekunów. Chorzy potrzebują wsparcia zarówno psychicznego, jak i pomocy przy wykonywaniu codziennych czynności. Choroba Alzheimera jest schorzeniem o podłożu neurologicznym o bliżej nieznanych przyczynach. Cechują ją zróżnicowane objawy: począwszy od zaburzeń pamięci krótkotrwałej, przez upośledzenie mowy i słuchu, aż po całkowitą utratę mobilności. Choroba Alzheimera jest schorzeniem nieuleczalnym o postępującym przebiegu. Na zaawansowanym etapie choroby pacjent jest całkowicie uzależniony od pomocy bliskich mu osób. Przystosowanie mieszkania do potrzeb chorego na alzhaimera Podstawą w opiece nad osobą chorą na alzhaimera jest zadbanie o jej bezpieczeństwo w domu. Należy zdać sobie sprawę z tego, że pacjent zmagający się z tym schorzeniem nie myśli racjonalnie i może w sposób nieświadomy wyrządzić krzywdę zarówno sobie, jak i innym domownikom. Przy dostosowaniu mieszkania do potrzeb chorego na alzhaimera w szczególności należy pamiętać o: usunięciu z zasięgu wzroku wszystkich przedmiotów (w tym również detergentów), którymi chory mógłby zrobić sobie krzywdę, zabezpieczeniu kuchenki gazowej, zamontowaniu w oknach dodatkowych zabezpieczeń, zabezpieczeniu lustra lub całkowicie usunięcie go z zasięgu wzroku chorego, uniemożliwieniu choremu dostępu do samochodu i innych pojazdów mechanicznych, zabezpieczeniu naczyń szklanych – choremu podawać jedzenie w naczyniach plastikowych, zabezpieczeniu kontaktów. Wsparcie psychologiczne osoby chorej na alzheimera Wsparcie duchowe jest potrzebne w szczególności na pierwszym etapie rozwoju choroby i w momencie jej diagnozowania. Wówczas chory zaczyna zdawać sobie sprawę ze zmian w swoim zachowaniu. Ponadto zaczynają się zaburzenia pamięci krótkotrwałej, które znac…

imgVsp32q-753daf3.jpg
width: 1208
height: 800

Jak poznać osobę ze schizofrenią? Przyczyny choroby, objawy i diagnostyka
type: item
date: 2017-06-28T05:30:47.000Z
creator: delmaczynski
subject: Porady
subject: problemy psychiczne
subject: psychologia
subject: zaburzenia neurologiczne
description: Schizofrenia jest zaburzeniem psychicznym, w których chory ma błędne pojęcie na temat siebie i świata. Przyczyną choroby są czynniki genetyczne oraz środowiskowe (zażywanie narkotyków, traumy). Schizofrenia objawia się m.in. urojeniami, halucynacjami, problemami z koncentracją i wycofaniem społecznym.
encoded: Schizofrenia jest zaburzeniem psychicznym, w których chory ma błędne pojęcie na temat siebie i świata. Przyczyną choroby są czynniki genetyczne oraz środowiskowe (zażywanie narkotyków, traumy). Schizofrenia objawia się m.in. urojeniami, halucynacjami, problemami z koncentracją i wycofaniem społecznym. Schizofrenia to choroba psychiczna, w której chory ma zaburzone postrzeganie siebie i otaczającego go świata. Istnieje wiele rodzajów tej choroby, więc każdy pacjent może przeżywać ją na swój sposób. Początek choroby zaczyna się zwykle we wczesnej dorosłości pomiędzy 18. a 35. rokiem życia. Objawy schizofrenii Osoba cierpiąca na schizofrenię ma błędne postrzeganie własnej osobowości, myśli i emocji. Objawy choroby można ująć w trzech kategoriach: Objawy wytwórcze – urojenia i omamy (zwykle słuchowe), które objawiają się jako widziane przez chorego osoby lub głosy. Chory jest przekonany o ich istnieniu, wchodzi z nimi w interakcje, reaguje na sygnały od nich (schizofrenia paranoidalna). Schizofrenik boi się, że tworzy się spisek przeciwko niemu oraz że ktoś go śledzi. Objawy poznawcze – problemy z pamięcią, koncentracją, przyswajaniem nowych informacji oraz wykorzystywaniem ich do późniejszych działań. Osoba chora jest zamknięta na nowe wiadomości, uważa za słuszne tylko to, o czym przekonała się w przeszłości. Objawy negatywne – ograniczenie emocji i stopniowa izolacja od ludzi. Osoba chora systematycznie wycofuje się ze społeczeństwa oraz obniża się jakość przeżywanego przez nią życia. Omamy i fałszywe przekonania sprawiają, że chory panicznie się boi i jest stale napięty. Osoba staje się agresywna, ponieważ chce się obronić przed atakami z zewnątrz. Schizofrenicy systematycznie stają się coraz bardziej nieufni i niezdolni do okazywania uczuć. Ostatecznie tracą sens i chęć do życia. Przyczyny schizofrenii Schizofrenia jest związana z destabilizacją biochemiczną w mózgu. Przyczyną tego stanu są czynniki genetyczne i środowiskowe. Jeśli matka bądź ojciec chorowali na sc…

imgh2wddr-ceb0dc9.jpg
width: 1200
height: 800

Rola witamin, składników odżywczych i sposób żywienia w stwardnieniu rozsianym
type: item
date: 2017-06-22T06:37:55.000Z
creator: jjedrzejczyk
subject: Porady
subject: Choroby
subject: witaminy
subject: zaburzenia neurologiczne
subject: zdrowe diety
subject: zdrowe produkty
description: Stwardnienie rozsiane (SM - sclerosis multiplex) to neurologiczna choroba przewlekła o podłożu autoimmunologicznym. Istnieje wiele mitów dotyczących specjalnego żywienia, które rzekomo ma polepszać stan zdrowia osób cierpiących na to schorzenie. Do tej pory jednak nie przeprowadzono żadnych badań, które by jednoznacznie świadczyły o tym, że istnieje dieta lecząca stwardnienie rozsiane.
encoded: Stwardnienie rozsiane (SM - sclerosis multiplex) to neurologiczna choroba przewlekła o podłożu autoimmunologicznym. Istnieje wiele mitów dotyczących specjalnego żywienia, które rzekomo ma polepszać stan zdrowia osób cierpiących na to schorzenie. Do tej pory jednak nie przeprowadzono żadnych badań, które by jednoznacznie świadczyły o tym, że istnieje dieta lecząca stwardnienie rozsiane. W SM, tak samo jak w innych chorobach, bardzo ważne jest, aby codzienny jadłospis dostarczał organizmowi wszystkich niezbędnych składników odżywczych. Istotne jest również utrzymanie prawidłowej masy ciała i rezygnacja ze złych nawyków żywieniowych. Rola witaminy B12 w leczeniu stwardnienia rozsianego Witamina B12 jest składnikiem, który uczestniczy w procesie tworzenia osłonek mielinowych komórek nerwowych. Jej znaczące niedobory mogą dawać objawy przypominające symptomy charakterystyczne dla SM, dlatego popularny jest pogląd, że jej suplementacja może być skuteczną profilaktyką stwardnienia rozsianego. Nie istnieją jednak żadne badania potwierdzające tę tezę. Najczęściej chorzy na SM mają prawidłowy poziom tej witaminy w organizmie. Kwasy tłuszczowe a dieta w stwardnieniu rozsianym Nienasycone kwasy tłuszczowe (omega-3, omega-6 i omega-9) pochodzące z roślin oraz ryb są niezbędne do funkcjonowania układu nerwowego. Mają działanie przeciwzapalne i ograniczające wytwarzanie przeciwciał, co w przypadku osób chorych na SM jest szczególnie ważne, ponieważ łagodzi agresywne reakcje układu odpornościowego. Witamina D i antyoksydanty w żywieniu chorych na SM Witamina D dostarczana jest z pożywieniem a aktywowana przez promienie słoneczne. Łączono występowanie stwardnienia rozsianego z zamieszkiwaniem na terenach o mniejszym nasłonecznieniu, co ostatecznie nie zostało jednak potwierdzone. Witamina D jest ważnym składnikiem w profilaktyce osteoporozy, dlatego musi się znajdować szczególnie w jadłospisie osób o ograniczonych możliwościach poruszania się, czyli chorych na SM. Antyoksydanty, czy…

imgwNXAQS-5569bac.jpg
width: 1242
height: 800

Objawy choroby neurologicznej: depresja, omdlenia, lęki, światłowstręt
type: item
date: 2017-01-11T22:48:09.000Z
creator: delmaczynski
subject: Porady
subject: Choroby
subject: depresja
subject: zaburzenia neurologiczne
description: Choroba neurologiczna silnie oddziałuje na cały organizm. Jest związana z nieprawidłowym funkcjonowaniem układu nerwowego. Jej główne objawy to: zawroty głowy, zaburzenia widzenia, omdlenia czy zaburzenia psychiczne.
encoded: Choroba neurologiczna silnie oddziałuje na cały organizm. Jest związana z nieprawidłowym funkcjonowaniem układu nerwowego. Jej główne objawy to: zawroty głowy, zaburzenia widzenia, omdlenia czy zaburzenia psychiczne. Choroby układu nerwowego występują tak często, jak zaburzenia innych systemów. Jednak podstawowa funkcja układu nerwowego (m.in. odbiór bodźców i kontrola narządów wewnętrznych) sprawia, że choroby z nim związane są niezwykle ciężkie oraz uniemożliwiają pracę całego organizmu. Choroby układu nerwowego – ogólna charakterystyka objawów Choroby neurologiczne zaczynają się niepostrzeżenie. Wiele zaburzeń może rozwijać się przez lata, pozostając niezauważone. Najczęściej pierwsze objawy są ogólne, przez co choroba jest trudna do zdiagnozowania. Zawroty głowy – diagnostyka i konsekwencje Zawroty głowy mogą mieć podłoże neurologiczne wtedy, gdy powtarzają się regularnie lub powodują zagrożenie dla zdrowia. Objawiają się poczuciem braku „twardego gruntu” pod stopami, zawirowaniami w głowie lub lękiem przed nagłym upadkiem. Potencjalne choroby neurologiczne, które mogą wywoływać zawroty głowy, to: uszkodzenia nerwów czaszkowych, ataksja (problemy z koordynacją ruchów i utrzymaniem równowagi), zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych lub udar mózgu. Zaburzenia psychiczne – występowanie 50% pacjentów trafiających do neurologa skarży się na zaburzenia psychiczne. Do podstawowych nieprawidłowości świadczących o chorobie neurologicznej można zaliczyć: zaburzenia depresyjne: patologiczne przypadki tej choroby występują w większości chorób neurologicznych (u osób cierpiących na chorobę Parkinsona, depresja diagnozowana jest w 50% przypadków, natomiast w przebiegu padaczki może dotyczyć nawet 75%); zaburzenia świadomości: dezorientację, zaburzenia myślenia i pamięci, urojenia; zaburzenia lękowe: paniczny lęk, zaburzenia snu, zaburzenia rytmu serca. Omdlenia – niebezpieczeństwo czy fałszywy alarm? Najczęstsze typy omdleń to omdlenia ortostatyczne, odruchowe i pochodzenia serco…

imgrDDEy9-b6a60a3.jpg
width: 1201
height: 800

Zaburzenia hiperkinetyczne u dziecka – przyczyny, objawy i leczenie
type: item
date: 2016-10-20T06:00:05.000Z
creator: mfidut
subject: Porady
subject: Choroby
subject: opieka nad dzieckiem
subject: zaburzenia neurologiczne
description: Zaburzenia hiperkinetyczne, inaczej nadpobudliwość ruchową, można leczyć. Dziecko wysyłane jest na sesje do terapeuty i dodatkowo otrzymuje specjalnie dobrane do niego leki.
encoded: Zaburzenia hiperkinetyczne, inaczej nadpobudliwość ruchową, można leczyć. Dziecko wysyłane jest na sesje do terapeuty i dodatkowo otrzymuje specjalnie dobrane do niego leki. Nadmierna aktywność, niemożność skupienia uwagi na lekcjach lub ciągłe przeszkadzanie w klasie może być objawem zaburzeń hiperkinetycznych. Dziecko z tym schorzeniem można leczyć za pomocą leków lub psychoterapii. Czym są zaburzenia hiperkinetyczne? Zaburzenia hiperkinetyczne ujawniają się we wczesnej fazie dzieciństwa i odznaczają się: brakiem wytrwałości w wykonywaniu zadań przez dziecko, szybką zmianą uwagi, nadmierną aktywnością, impulsywnością dziecka. Schorzenie uwarunkowane jest częściowo genetycznie. Jego przyczyną są zaburzenia w połączeniach neuronalnych, które prowadzą do zakłóceń pracy mózgu. Mogą się objawiać zaburzeniami: nastroju dziecka, poziomu jego pobudzenia, pamięci, oraz umiejętności wykonywania poleceń. Co wpływa na występowanie zaburzeń hiperkinetycznych u dziecka? Nadpobudliwość psychoruchowa występuje rodzinnie. Na jej rozwój wpływa przebieg ciąży i przyjmowane przez ciężarną substancję psychoaktywne (narkotyki, alkohol itp.). Dodatkowo naturalny wpływ na chorobę ma środowisko w jakim wychowuje się dziecko. Jak zachowuje się dziecko z nadpobudliwością psychoruchową? Dziecko które cierpi na zaburzenia hiperkinetyczne: robi bezmyślne błędy, jest głośne, nie potrafi być cierpliwe, nie udaje mu się wykonywać poleceń, szybko się nuży, łatwo się rozprasza, ma trudności ze zorganizowaniem sobie pracy. Często również zagrożone jest złymi ocenami w szkole i izolacją w klasie. Nie potrafi ono współpracować z rówieśnikami, grać z nimi w gry zespołowe lub przygotowywać wspólnych projektów. W efekcie obniża się jego samoocena i jest większe prawdopodobieństwo, że może trafić w złe towarzystwo. Jak leczyć zaburzenia hiperkinetyczne? Badania pokazują (zobacz badania) , że w przypadku występowania zaburzeń hiperkinetycznych leki są pomocne. Najlepiej działają, gdy są stosowane jako elem…

imgz6EKQ8-545200d.jpg
width: 1200
height: 800

Zespół chronicznego zmęczenia odbiera siły do życia
type: item
date: 2016-09-27T06:25:58.000Z
creator: aharasymiuk
subject: Porady
subject: Choroby
subject: nerwica
subject: zaburzenia neurologiczne
description: Nie potwierdzono dotychczas, co wywołuje zespół chronicznego zmęczenia. Objawy są bardzo uciążliwe, ponieważ odbierają siły witalne. Odczuwalne zmęczenie jest ciągłe lub nawracające i występuje nawet mimo braku wysiłku fizycznego.
encoded: Nie potwierdzono dotychczas, co wywołuje zespół chronicznego zmęczenia. Objawy są bardzo uciążliwe, ponieważ odbierają siły witalne. Odczuwalne zmęczenie jest ciągłe lub nawracające i występuje nawet mimo braku wysiłku fizycznego. W zespole chronicznego zmęczenia pojawiają się bóle głowy, mięśni i stawów, zaburzenia pamięci i problemy z koncentracją i ze snem. Przyczyny zespołu chronicznego zmęczenia Nie udowodniono, co wywołuje zespół chronicznego zmęczenia. Przypuszcza się, że za wystąpienie tej choroby mogą odpowiadać wirusy XMRV lub Epsteina-Barra, odpowiedzialny też za mononukleozę zakaźną. Niektóre hipotezy mówią, że przyczyną zespołu chronicznego zmęczenia może być nieprawidłowy metabolizm kwasu mlekowego w mięśniach w połączeniu z zarażeniem enterowirusem – badanie tkanki mięśni u osób z podejrzeniem choroby wykazało obecność tego wirusa u jednej piątej badanych. Inne teorie upatrują przyczyny w niedoborze składników odżywczych. Możliwa etiologia choroby to również stres powodujący zmiany hormonalne. Jako możliwość dopuszcza się również twierdzenie, że zespół chronicznego zmęczenia jest uwarunkowany genetycznie. Grupa ryzyka zachorowania na zespół chronicznego zmęczenia Jako że zespół chronicznego zmęczenia może pojawić się w wyniku silnego i długotrwałego stresu, do grupy ryzyka zalicza się przede wszystkim osoby w wieku od 20 do 30 lat, które mają stresującą pracę lub pracują bardzo długo i bez przerwy odczuwają presję. Będąc w takiej sytuacji, osoby te często sięgają po używki, które zaburzają pracę organizmu i zmniejszają skuteczność układu odpornościowego. Wówczas łatwiej o infekcję bakteriami, wirusami i grzybami, co może pośrednio lub bezpośrednio przyczyniać się do wystąpienia zespołu chronicznego zmęczenia. Objawy zespołu chronicznego zmęczenia bywają mylone z depresją Zespół chronicznego zmęczenia to przede wszystkim niemożność wstania z łóżka rano czy podjęcia wysiłku. Ale w przeciwieństwie do depresji nie polega to na braku chęci, a na braku rzec…

imgNzJsiN-d51434e.jpg
width: 1200
height: 800

Drżenie zamiarowe i spoczynkowe – mimowolne ruchy rąk
type: item
date: 2016-09-23T06:59:17.000Z
creator: aharasymiuk
subject: Porady
subject: Choroby
subject: zaburzenia neurologiczne
description: Drżenie zamiarowe występuje podczas wykonywania ruchu. Drżenie spoczynkowe pojawia się w spoczynku, gdy ręce są stabilnie podparte. Oba rodzaje drżenia wynikają z deficytu komórek mózgu. W pierwszym przypadku – uszkodzenia móżdżku, w drugim – obumierania komórek na skutek choroby.
encoded: Drżenie zamiarowe występuje podczas wykonywania ruchu. Drżenie spoczynkowe pojawia się w spoczynku, gdy ręce są stabilnie podparte. Oba rodzaje drżenia wynikają z deficytu komórek mózgu. W pierwszym przypadku – uszkodzenia móżdżku, w drugim – obumierania komórek na skutek choroby. Najczęstszymi przyczynami drżenia rąk u osób młodych są: silne pobudzenie emocjonalne, stres lub niedobór magnezu. Mimowolne ruchy rąk mogą być spowodowane także nadczynnością tarczycy bądź chorobami neurologicznymi, np. stwardnieniem rozsianym. Drżenie zamiarowe podczas wykonywania ruchu Drżenie zamiarowe to mimowolne ruchy wykonywane przeważnie rękoma. Są nierytmiczne i mają różne nasilenie. Charakterystyczne dla drżenia zamiarowego jest jego nasilenie podczas wykonywania ruchu (np. ręką). Ponadto w miarę zbliżania się do celu, np. żeby przesunąć przedmiot czy go podnieść, dłoń drży coraz mocniej. Drżenie zamiarowe zazwyczaj występuje tylko po jednej stronie ciała. Przyczyną drżenia zamiarowego jest uszkodzenie móżdżku, czyli części mózgu odpowiadającej m.in. za zdolność zachowania równowagi i koordynację ruchową. Uszkodzenie może być wynikiem: genetycznej choroby Friedreicha polegającej na zwyrodnieniu części układu nerwowego oraz serca, rozwijającego się w móżdżku guza, zakażenia i powstania ropnia, udaru niedokrwiennego lub krwotocznego, stwardnienia rozsianego. Towarzyszące drżeniu zamiarowemu objawy to: ataksja – zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenia mowy, dysmetria – brak możliwości zatrzymania ruchu w dowolnym momencie, brak możliwości prawidłowej oceny odległości, adiadochokineza – niezdolność do wykonywania ruchów naprzemiennych z zachowaniem odpowiedniego tempa, np. otwieranie i zamykanie dłoni. Drżenie spoczynkowe a choroba Parkinsona O drżeniu spoczynkowym można mówić wówczas, gdy stabilnie oparte ręce wykonują ruchy mimowolne. Ruchy w drżeniu spoczynkowym są rytmiczne i występują po obu stronach ciała. W przeciwieństwie do drżenia zamiarowego w drżeniu spoczynkowym ruc…

imgVeTFMy-aa6ff66.jpg
width: 1200
height: 800

Dziecko chodzi na palcach: powyżej 3 lat może to być objaw choroby
type: item
date: 2016-09-23T06:37:12.000Z
creator: aharasymiuk
subject: Porady
subject: Choroby
subject: zaburzenia neurologiczne
description: Chodzenie na palcach do 3. roku życia nie jest niepokojącym objawem, wręcz pomaga ukształtować dziecięcą stopę. U dzieci powyżej 3 lat może być objawem autyzmu, dziecięcego porażenia mózgowego bądź zaburzeń neurologicznych.
encoded: Chodzenie na palcach do 3. roku życia nie jest niepokojącym objawem, wręcz pomaga ukształtować dziecięcą stopę. U dzieci powyżej 3 lat może być objawem autyzmu, dziecięcego porażenia mózgowego bądź zaburzeń neurologicznych. W początkowym etapie rozwoju, gdy dziecko uczy się chodzić, chodzenie na palcach jest nawet wskazane. Pomaga walczyć z płaskostopiem. W późniejszym wieku zbyt częste chodzenie na palcach obciąża mięśnie i stawy. Chodzenie na palcach u dzieci do 3. roku życia Dla dzieci, które uczą się chodzić, chodzenie na palcach jest naturalne i nie powinno wzbudzać niepokoju. Poruszanie się na palcach ułatwia malcom zachowanie równowagi i reguluje napięcie mięśni odpowiedzialnych za prostowanie tułowia. Chodzenie na palcach u dzieci, które potrafią już chodzić, może być objawem choroby i wymaga konsultacji z lekarzem pediatrą, ortopedą lub neurologiem bądź z fizjoterapeutą. Chodzenie na palcach u dzieci od 3 lat U maluchów w 3. roku życia i później chodzenie na palcach może być oznaką: wrodzonego skrócenia ścięgna Achillesa – przeważnie udaje się to zdiagnozować już u dzieci młodszych, zaniku (dystrofii) mięśni – dziecko ma bardzo słabe napięcie mięśni, nie siada ani nie chodzi samodzielnie, nie ma odruchów głębokich (ścięgnowych), hipotonii (obniżonego napięcia mięśniowego) – nieprawidłowe napięcie mięśni może wymuszać na dziecku chodzenie na palcach, często występuje w połączeniu z dysplazją bioder (niestabilność, nieprawidłowy zakres ruchu bioder), niezintegrowanego odruchu pierwotnego – toniczny odruch błędnikowy (TOB) w wyproście pojawia się u dziecka przy porodzie i powinien zaniknąć od 7. tygodnia do 3. roku życia, polega na tym, że gdy dziecko rusza głową do tyłu, automatycznie prostuje ręce i nogi, uszkodzenia zmysłu kinestetycznego, czyli zmysłu orientacji ułożenia własnego ciała, nadwrażliwością podeszew stóp w odbieraniu bodźców – zbyt duża wrażliwość na dotyk sprawia, że dziecko chodzeniem na palcach minimalizuje powierzchnię odbierającą bodźce. C…

imgs7sxRk-90a1a3f.jpg
width: 1200
height: 800

Pięć grup przyczyn niepełnosprawności intelektualnej
type: item
date: 2016-09-23T06:31:11.000Z
creator: aluszczynska
subject: Porady
subject: Choroby
subject: zaburzenia neurologiczne
description: Najczęstszymi przyczynami niepełnosprawności intelektualnej są czynniki genetyczne, środowiskowe lub schorzenia w okresie dzieciństwa. Największą grupą przyczyn są zaburzenia w rozwoju embrionalnym, np. urazy mechaniczne i infekcje bakteryjne.
encoded: Najczęstszymi przyczynami niepełnosprawności intelektualnej są czynniki genetyczne, środowiskowe lub schorzenia w okresie dzieciństwa. Największą grupą przyczyn są zaburzenia w rozwoju embrionalnym, np. urazy mechaniczne i infekcje bakteryjne. Czynniki uszkadzające płód i powodujące niepełnosprawność umysłową mogą działać w okresie prenatalnym oraz postnatalnym. Podział przyczyn niepełnosprawności Wśród przyczyn niepełnosprawności intelektualnej można wyróżnić pięć grup: zaburzenia w rozwoju embrionalnym, zaburzenia okołoporodowe, czynniki genetyczne, schorzenia w okresie dzieciństwa, czynniki środowiskowe. Zaburzenia w rozwoju embrionalnym – największa grupa przyczyn niepełnosprawności Czynniki negatywnie wpływające na rozwój embrionalny płodu to zaburzenia chromosomalne i aberracje chromosomowe. Na zaburzenia chromosomalne płód jest najbardziej narażony w pierwszych trzech miesiącach ciąży. Ich przyczynami mogą być, np. urazy mechaniczne, zatrucia alkoholem, infekcje bakteryjne, wirusy i pasożyty (np. toksoplazmoza). Inne czynniki uszkadzające płód w łonie matki to promienie Roentgena i zaburzenia hormonalne matki. Aberracje chromosomowe to inaczej mutacje chromosomowe. Dochodzi do nich pod wpływem czynników mutagennych (np. promieniowania ultrafioletowego) lub spontanicznie. Polegają na zmianie w strukturze lub liczbie chromosomów. Sprzyjają wystąpieniu zaburzeń takich jak: zespół Downa (spowodowany obecnością jednego dodatkowego chromosomu 21), zespół Klinefeltera (polegający na obecności co najmniej jednego dodatkowego chromosomu X) lub zespół Turnera (całkowity lub częściowy brak jednego z chromosomów X). Zaburzenia perinatalne Okres perinatalny obejmuje ostatni trymestr ciąży, poród oraz pierwsze siedem dób życia niemowlęcia. Do grupy czynników powodujących zaburzenia w tym czasie należą, np. złe odżywienie dziecka, niedotlenienie, konflikt serologiczny i poród przedwczesny. Upośledzenie umysłowe często jest spowodowane przez urazy okołoporodowe – czynniki us…

imgqphA4K-e9a8333.jpg
width: 1202
height: 800

Atak hiperwentylacyjny: najczęstszą przyczyną stres lub choroby płuc
type: item
date: 2016-09-23T06:11:27.000Z
creator: mfidut
subject: Porady
subject: Choroby
subject: nerwica
subject: zaburzenia neurologiczne
description: Podczas ataku hiperwentylacyjnego chory ma szybszy i głębszy oddech. Bierze ponad 20 wdechów na jedną minutę i wdycha duże ilości tlenu. Zespół hiperwentylacyjny ma podłoże psychiczne.
encoded: Podczas ataku hiperwentylacyjnego chory ma szybszy i głębszy oddech. Bierze ponad 20 wdechów na jedną minutę i wdycha duże ilości tlenu. Zespół hiperwentylacyjny ma podłoże psychiczne. Zespół hiperwentylacyjny dotyczy osób mających zaburzenia na tle psychogennym lub pracujących w stresie. Często jest on też oznaką chorób układu krwionośnego i płuc. Przyczyny hiperwentylacji Zespół hiperwentylacyjny może być wywołany przez: ciążę, działanie alergenów, działanie toksyn, zmiany zwyrodnieniowe ośrodkowego układu nerwowego, niedobór tlenu w wyniku zmniejszonej jego dyfuzji (płuca nie pracują właściwie), działania wzmożonych bodźców nerwowych (nerwica, stres, zimno, lot samolotem). Objawy hiperwentylacji Atak hiperwentylacji trwa od kilku minut do nawet kilku godzin. Jego objawami są: duszności, pobudzenie, lęk, składanie ust na tzw. rybę, bladość skóry, mrowienie rąk i nóg, zaburzenia czucia kończyn i okolic ust, ból w klatce piersiowej, nudności, gazy, wzdęcia, bóle brzucha, utrata przytomności, przyspieszona akcja serca. Leczenie hiperwentylacji Skutecznym sposobem na przerwanie ataku hiperwentylacji jest zastrzyk z wapniem. Zwiększa on obecność dwutlenku węgla, który został gwałtownie wydalony z organizmu. Dodatkowo efekt można spotęgować poprzez oddychanie przez papierową torebkę. Są to jednak środki doraźne, które nie rozwiązują trwale problemu. Problemy z zespołem hiperwentylacji mają swoje źródło głównie w psychice chorego. Warto więc skonsultować się z psychiatrą. Hiperwentylacja może być jedną z oznak chorób płuc. Zobacz, na czym polega przewlekła obturacyjna choroba płuc i jakie są przyczyny POChP. To jedna z przewlekłych chorób płuc. Czy wiesz, jak wygląda przewlekła obturacyjna choroba płuc i jakie są objawy POChP? Ktoś w Twojej rodzinie choruje na POChP? Sprawdź, czym jest przewlekła obturacyjna choroba płuc i jak przebiega diagnostyka POChP. Powoduje przewlekłe problemy z układem oddechowym. Dowiedz się, czym jest przewlekła obturacyjna choroba płuc i jak p…

imgSdQ5uh-7f56e5b.jpg
width: 1205
height: 800

Czy da się skutecznie zapobiec Alzheimerowi?
type: item
date: 2016-09-12T07:07:30.000Z
creator: akrasa
subject: Porady
subject: Choroby
subject: depresja
subject: problemy psychiczne
subject: zaburzenia neurologiczne
description: Objawy początkowe Alzheimera obejmują: nieustanne poszukiwanie słów, problemy z pamięcią świeżą, trudności z przetwarzaniem nowych faktów, zmiany nastroju i osobowości. Aby zapobiegać chorobie, należy aktywnie dbać o kondycję mózgu, np. rozwiązywać krzyżówki oraz zadbać o codzienną aktywność fizyczną, np. spacery.
encoded: Objawy początkowe Alzheimera obejmują: nieustanne poszukiwanie słów, problemy z pamięcią świeżą, trudności z przetwarzaniem nowych faktów, zmiany nastroju i osobowości. Aby zapobiegać chorobie, należy aktywnie dbać o kondycję mózgu, np. rozwiązywać krzyżówki oraz zadbać o codzienną aktywność fizyczną, np. spacery. Chorobę Alzheimera prawdopodobnie warunkują mutacje nieznanego dotąd genu. Okoliczności zachorowania wciąż pozostają dla naukowców nie do końca wyjaśnioną tajemnicą. Czym charakteryzuje się choroba Alzheimera Na Alzheimera (otępienie starcze) może cierpieć nawet 14 milionów osób na świecie. To schorzenie otępienne ujawnia się zwykle po 60. roku życia W ciągu 7-12 lat umiera nawet połowa komórek nerwowych, zwanych neuronami, co powoduje stopniową utratę pamięci i zdolności poznawczych, dezorientację, trudności z planowaniem i radzeniem sobie z problemami. W jakim wieku występuje choroba Alzheimera i czy jest dziedziczna? Nie wykryto jednoznacznej przyczyny zachorowań na chorobę Alzheimera. Występuje ona rodzinnie, co sugeruje genetyczną etiologię (przyczynę) otępienia starczego. Występowanie choroby mogą wyzwalać dodatkowo czynniki środowiskowe, takie jak oddziaływanie na organizm aluminium czy niski poziom hormonów. Zachorować może nawet 30-latek (najmłodszy na świecie odnotowany przypadek zachorowania na dziedziczną postać Alzheimera miał 17 lat), dlatego tak ważna jest profilaktyka. Początki choroby Alzheimera - objawy Pierwsze objawy choroby Alzheimera, występujące we wczesnym stadium choroby to m.in. utrata pamięci świeżej, szukanie słów, problemy z zapamiętywaniem i przetwarzaniem nowych informacji, chwiejność nastroju, zmiany osobowości. Następnie upośledzona zostaje pamięć o dawnych wydarzeniach, postępuje zagubienie, nawet w obrębie własnego mieszkania, mnożą się bezcelowe wędrówki, chory zachowuje się wrogo w stosunku do osób z najbliższego otoczenia. Sposoby zapobiegania chorobie Alzheimera Dotychczas nie wynaleziono skutecznego leku na chorobę A…

imgwEePuR-037c838.jpg
width: 1202
height: 800

Padaczka przebiegająca z drgawkami toniczno-klonicznymi – jak się objawia
type: item
date: 2016-09-12T06:21:28.000Z
creator: bpanek
subject: Porady
subject: Choroby
subject: rozwój dziecka
subject: zaburzenia neurologiczne
description: Padaczka jest chorobą, która charakteryzuje się nawracającymi napadami drgawek o różnym nasileniu. Często występują drgawki toniczno-kloniczne z towarzyszącą utratą przytomności.
encoded: Padaczka jest chorobą, która charakteryzuje się nawracającymi napadami drgawek o różnym nasileniu. Często występują drgawki toniczno-kloniczne z towarzyszącą utratą przytomności. Padaczka jest zaburzeniem neurologicznym. Jej charakterystycznym objawem są napady silnych wstrząsów przebiegających z utratą świadomości osoby chorej. W Polsce na padaczkę cierpi około 1 procent populacji. Przyczyny padaczki Padaczka, inaczej epilepsja jest schorzeniem neurologicznym. Jej podłożem jest zaburzona czynność bioelektryczna mózgu. Może powstać w określonej części, a z czasem ulec rozprzestrzenieniu na cały mózg. Przyczyną rozwoju epilepsji może być uszkodzenie mózgu, do którego doszło w okresie okołoporodowym bądź w późniejszych latach życia. Padaczka pojawiająca się u dzieci i osób młodych jest najczęściej wynikiem urazu, natomiast u ludzi starszych skutkiem niedokrwienia mózgu. U osób dorosłych może również wiązać się z uzależnieniem alkoholowym. Rodzaje napadów padaczkowych Padaczka objawia się powtarzającymi napadami drgawek o różnym charakterze. Wśród napadów padaczkowych wyróżnia się: ogniskowe (częściowe) – dotyczą części jednej półkuli mózgu, mogą pojawić się w każdym wieku, są najpowszechniejszym rodzajem napadów, uogólnione – obejmują obie półkule mózgu, mogą przebiegać z drgawkami lub bez, atoniczne – dochodzi do utraty świadomości przebiegającej z nagłym zwiotczeniem mięśni co skutkuje upadkiem i często ciężkimi urazami głowy, miokloniczne – są to krótkie i gwałtowne zrywania mięśni, dotyczą dzieci i najczęściej występują rano po nieprzespanej nocy, nie dochodzi do utraty świadomości, toniczno-kloniczne – mogą wystąpić w każdym wieku, przebiegają z utratą świadomości; czas trwania napadu wynosi około 1 – 3 minuty. Drgawki toniczno–kloniczne Jednym z rodzajów napadów drgawkowych w padaczce są drgawki toniczno-kloniczne. Określane są mianem dużego napadu, w trakcie którego osoba chora traci przytomność oraz upada. Mięśnie ulegają bardzo silnemu napięciu, natomiast gło…

imgsatQQv-ec68ed5.jpg
width: 1200
height: 800

Drżenie nóg – nie ignoruj tego objawu. RLS może zwiastować zaburzenia neurologiczne
type: item
date: 2016-09-07T06:26:18.000Z
creator: bpanek
subject: Porady
subject: Choroby
subject: sen
subject: zaburzenia neurologiczne
description: Drżenia nóg są nieprzyjemną dolegliwością, która najczęściej wskazuje na zespół niespokojnych nóg. Diagnostyka choroby polega przede wszystkim na wykluczeniu zaburzeń neurologicznych i metabolicznych, którym często towarzyszy RLS.
encoded: Drżenia nóg są nieprzyjemną dolegliwością, która najczęściej wskazuje na zespół niespokojnych nóg. Diagnostyka choroby polega przede wszystkim na wykluczeniu zaburzeń neurologicznych i metabolicznych, którym często towarzyszy RLS. Drżenie nóg jest niepokojącym objawem skłaniającym do wizyty u lekarza. Ta specyficzna dolegliwość najczęściej związana jest zaburzeniem o podłożu neurologicznym. Zespół niespokojnych nóg RLS, czyli zespół niespokojnych nóg jest jedną z częstszych przyczyn występowania u pacjenta drżenia nóg. Objawem towarzyszącym chorobie jest uczucie przymusu poruszania nogami oraz ruchy mimowolne. Pacjent odczuwa zmęczenie oraz ciężkość nóg, pojawiają się parestezje polegające na nieprzyjemnym uczuciu mrowienia. Dolegliwości nasilają się w ciągu nocy, co skutkuje bezsennością. Zespół niespokojnych nóg znacznie pogarsza jakość życia osoby chorej, która odczuwa ciągły niepokój w nogach. Wtórny zespół niespokojnych nóg RLS może występować pod dwoma postaciami: pierwotną oraz wtórną. Przyczyna pierwotnego zespołu zazwyczaj nie jest znana, a dotychczasowe badania naukowe wskazują na uwarunkowania genetyczne. Natomiast wtórny zespół niespokojnych nóg pojawia się wskutek istnienia innego schorzenia. Wtórny RLS może towarzyszyć różnym stanom, na przykład niedoborom żelaza, schyłkowej niewydolności nerek, stwardnieniu rozsianemu, chorobom reumatycznym oraz cukrzycy. Również ciąża, niewydolność żylna czy zażywanie określonych substancji jak alkohol, nikotyna, leki przeciwdepresyjne mogą predysponować do rozwoju wtórnego zespołu niespokojnych nóg. Inne przyczyny drżenia nóg Do innych przyczyn powstawania drżenia nóg zalicza się zaawansowane drżenia samoistne oraz chorobę Parkinsona. Drżenie nóg w przebiegu choroby Parkinsona jest symptomem rzadkim, ale może towarzyszyć innym objawom tej choroby. Schorzenie najczęściej objawia się drżeniem rąk o charakterze naprzemiennym, które pojawia się w momencie spoczynku. W przypadku choroby jaką są drżenia samoistne, dolegli…

imgX6ZzDy-5b51bb9.jpg
width: 1199
height: 800

Choroby ośrodkowego układu nerwowego: przyczyny, objawy i skutki. Zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych
type: item
date: 2016-09-05T06:14:49.000Z
creator: awadowska
subject: Porady
subject: Choroby
subject: zaburzenia neurologiczne
description: Zakażenia OUN, czyli ośrodkowego układu nerwowego, mogą być wywołane przez wirusy, bakterie, grzyby i pasożyty. Objawiają się zwykle bólami głowy i gorączką. Czasem występują zaburzenia czucia i mowy lub poruszania się.
encoded: Zakażenia OUN, czyli ośrodkowego układu nerwowego, mogą być wywołane przez wirusy, bakterie, grzyby i pasożyty. Objawiają się zwykle bólami głowy i gorączką. Czasem występują zaburzenia czucia i mowy lub poruszania się. Zakażenia ośrodkowego układu nerwowego (OUN) mogą różnić się objawami. Symptomy zależą od przyczyn, które wywołały infekcję. Objawy wspólne dla wszystkich zakażeń OUN to pogorszenie samopoczucia, osłabienie i brak chęci do życia. Charakterystyka zakażeń ośrodkowego układu nerwowego Cechy wspólne wszystkich chorób ośrodkowego układu nerwowego wywołanych przez infekcję to: kłopoty z rozpoznaniem choroby i jej leczeniem, postacie kliniczne różniące się nasileniem objawów i przebiegiem: łagodne, podostre, ostre oraz przewlekłe, niekiedy prowadzące do śmierci, różne okresy wylęgania choroby i jej leczenia. Przyczyny zakażeń ośrodkowego układu nerwowego Zakażenie ośrodkowego układu nerwowego wywołują bakterie, wirusy, pasożyty i grzyby. Najczęściej występują zakażenia bakteryjne. Mają też najcięższy przebieg. Bakterie stają się odporne na antybiotyki, dlatego leczenie zakażeń jest coraz bardziej utrudnione. Objawy zakażeń ośrodkowego układu nerwowego Objawy pojawiające się przy zakażeniach ośrodkowego układu nerwowego to: wysoka gorączka, silny ból mięśni, zaburzenia świadomości, nieprzemijające uczucie senności, bóle głowy i światłowstręt spowodowane zwiększonym ciśnieniem śródczaszkowym, nudności i wymioty, sztywność karku, wybroczyny na skórze, zwolnienie lub przyspieszenie akcji serca, zwiększona potliwość, czasem ślinotok. Skutki zakażeń ośrodkowego układu nerwowego Skutkiem infekcji ośrodkowego układu nerwowego są zwykle zaburzenia neurologiczne. Należą do nich: problemy z mówieniem, zaburzenia pamięci, brak możliwości poruszania gałkami ocznymi, zdarzają się problemy z czuciem, czasem jest to niedowład i porażenie pewnych części ciała. Każde podejrzenie infekcji OUN powinno zostać skonsultowane z lekarzem. Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowy…

imglzdie9-989f1c1.jpg
width: 1200
height: 800

Chorobę Huntingtona leczy się objawowo
type: item
date: 2016-08-09T06:17:00.000Z
creator: aharasymiuk
subject: Porady
subject: Choroby
subject: zaburzenia neurologiczne
description: Leczenie choroby Huntingtona (pląsawicy) opiera się na eliminacji objawów fizycznych i psychicznych. Pląsawica wymaga zwiększenia kaloryczności posiłków, zażywania leków hamujących mimowolne ruchy. Stosowane są też leki łagodzące depresję oraz zaburzenia pamięci i funkcje poznawcze.
encoded: Leczenie choroby Huntingtona (pląsawicy) opiera się na eliminacji objawów fizycznych i psychicznych. Pląsawica wymaga zwiększenia kaloryczności posiłków, zażywania leków hamujących mimowolne ruchy. Stosowane są też leki łagodzące depresję oraz zaburzenia pamięci i funkcje poznawcze. Pląsawica Huntingtona pojawia się najczęściej u osób w przedziale wiekowym 35-50 lat. Jej odmiana młodzieńcza daje symptomy u chorych do 20. roku życia. Od postawienia diagnozy chory żyje od około 15 do 20 lat (zobacz badania). Leczenie przyczynowe choroby Huntingtona Przyczynowe leczenie choroby Huntingtona nie jest możliwe. Dotychczas nie wynaleziono sposobu na zatrzymanie postępującej degradacji komórek nerwowych. Nie podejmowano również prób ingerencji w strukturę ludzkiego DNA. Osoby cierpiące na pląsawicę Huntingtona poddawane są rehabilitacji i leczeniu objawowemu. Niwelowanie objawów poprawia komfort życia chorych i może wydłużyć ich sprawność oraz życie nawet o kilka lat. Redukcja fizycznych objawów choroby Huntingtona W leczeniu choroby Huntingtona bardzo ważne jest maksymalne wydłużenie okresu sprawności osoby chorej. Mimowolne ruchy pląsawiczne i trudności z połykaniem oraz brak apetytu powodują spadek masy ciała i osłabienie. Aby zminimalizować skutki tych symptomów, warto z pomocą dietetyka ustalić dietę o wartości energetycznej i odżywczej pokrywającej zwiększone zapotrzebowanie chorego. W chorobie Huntingtona problemem jest także upośledzenie mowy i połykania. Utrzymanie sprawności aparatu mowy opóźnia pogorszenie stanu psychicznego osób z pląsawicą. Istotne są wizyty u logopedy i samodzielne ćwiczenia zalecone przez tego specjalistę. Gdy pozwala na to stan chorego i korzyści przewyższają możliwe skutki uboczne, w leczeniu choroby Huntingtona stosuje się: blokery receptorów dopaminowych, leki zmniejszające poziom dopaminy – łagodzące ruchy pląsawiczne, leki zmniejszające sztywność mięśni (dopaminergiczne). Łagodzenie objawów psychicznych choroby Huntingtona Stan psychiczn…

imgoqKxXC-b6bb573.jpg
width: 1200
height: 800

Zanik kory mózgowej w wyniku uszkodzenia, chorób i infekcji mózgu
type: item
date: 2016-08-09T05:56:25.000Z
creator: aharasymiuk
subject: Porady
subject: Choroby
subject: zaburzenia neurologiczne
description: Zanik kory mózgowej to przyczyna demencji. Objawia się spadkiem sprawności umysłowej, zmianami osobowości, pogorszeniem wzroku i problemami z mową. Choroby powodujące zanik kory mózgowej dają także inne symptomy, m.in. mimowolne ruchy ciała.
encoded: Zanik kory mózgowej to przyczyna demencji. Objawia się spadkiem sprawności umysłowej, zmianami osobowości, pogorszeniem wzroku i problemami z mową. Choroby powodujące zanik kory mózgowej dają także inne symptomy, m.in. mimowolne ruchy ciała. Profilaktyka demencji polega na prowadzeniu aktywnego trybu życia, dbaniu o serce, wysypianiu się i „trenowaniu” mózgu poprzez zaangażowanie społeczne i intelektualne. Komfort życia osób z demencją poprawiają leki stosowane w leczeniu m.in. choroby Alzheimera czy choroby Parkinsona. Demencja, czyli otępienie – jeden z objawów zaniku kory mózgowej Zanik kory mózgowej objawia się demencją, czyli otępieniem. Pierwsze symptomy demencji pojawiają się zwykle między 50. a 60. rokiem życia (zobacz badania). Są to przeważnie problemy z widzeniem i percepcją, gdy zanika tylna część kory mózgowej (PCA). Niepokój powinny wzbudzić takie zaburzenia jak: problem z oceną odległości, pogorszenie wzroku, kłopoty z rozróżnianiem przedmiotów ruchomych i nieruchomych, trudności w używaniu i rozpoznawaniu przedmiotów codziennego użytku. Objawy zaniku kory mózgowej to także: zaburzenia pamięci i myślenia, przetwarzania informacji, utrata orientacji, osłabienie zdolności rozumienia, problemy z liczeniem, zmniejszona zdolność do przyswajania wiedzy, problemy z mową, zaburzenia świadomości, rozdrażnienie, apatia, rozchwianie emocjonalne. Symptomy demencji w miarę postępu atrofii (zaniku) kory mózgowej się nasilają. Mogą być inne u poszczególnych chorych, ponieważ obszar zaniku kory mózgowej zależy od przyczyny tego zjawiska. Uszkodzenia, choroby i infekcje powodujące zanik kory mózgowej Kora mózgowa może zacząć zanikać na skutek fizycznego uszkodzenia mózgu. Powodem uszkodzenia może być rana odniesiona w wypadku, udar niedokrwienny mózgu lub długotrwałe stosowanie kortykosteroidów (zobacz badania). Przyczynami zaniku kory mózgowej powodującego demencję mogą być również choroby i zaburzenia. Nie tylko powodują one zanik kory mózgowej, ale też mogą go znac…

imgxB4aiw-838c763.jpg
width: 1184
height: 800

Chorobę Huntingtona powoduje mutacja genów
type: item
date: 2016-08-09T05:52:12.000Z
creator: aharasymiuk
subject: Porady
subject: Choroby
subject: zaburzenia neurologiczne
description: Pląsawica Huntingtona jest dziedziczna. O wystąpieniu objawów, jego czasie i intensywności decyduje to, jak bardzo zaawansowana jest mutacja. Pląsawica Huntingtona najczęściej daje symptomy u chorych od 35. do 50. roku życia.
encoded: Pląsawica Huntingtona jest dziedziczna. O wystąpieniu objawów, jego czasie i intensywności decyduje to, jak bardzo zaawansowana jest mutacja. Pląsawica Huntingtona najczęściej daje symptomy u chorych od 35. do 50. roku życia. Pląsawica Huntingtona daje objawy fizyczne i psychiczne, w tym emocjonalne i poznawcze. Mimowolne ruchy przypominające pląsanie, drażliwość, depresja i problemy z pamięcią i oceną sytuacji to jedne z najczęstszych dolegliwości osób cierpiących na tę chorobę. Grupy ryzyka i zapadalność na chorobę Huntingtona Na chorobę Huntingtona najczęściej zapadają osoby pomiędzy 35. a 50. rokiem życia (zobacz badania). Pląsawica ma też odmianę młodzieńczą, tzw. postać Westphala, która objawia się do 20. roku życia. Pod postacią Westphala choroba Huntingtona postępuje szybko i ma zwykle ostry przebieg. Zachorowanie przed 20. rokiem życia daje szansę na 15 do 20 lat życia. Postać młodzieńcza i przypadki choroby Huntingtona u osób powyżej 50 lat są rzadkie. Na świecie są regiony, w których pląsawica występuje częściej niż w Europie, np. Wenezuela, lub rzadziej, np. Japonia, Chiny, niektóre obszary w Afryce. Mutacja genów i sposób dziedziczenia Człowiek ma 23 pary chromosomów. Chromosomy składają się z kwasu dezoksyrybonukleinowego, czyli DNA. Łańcuch DNA złożony jest z tzw. zasad, które powinny występować w konkretnym porządku. Wszelkie odstępstwa i zaburzenia kolejności ich występowania są określane jako mutacja genów. Przyczyną choroby Huntingtona jest mutacja w genie o nazwie IT15. Gen ten jest położony na 4 chromosomie. Choroba Huntingtona jest dziedziczna w sposób autosomalny dominujący. Autosomalny oznacza, że nie odpowiada za nią chromosom związany z płcią – zachorować mogą zarówno mężczyźni, jak i kobiety. Dominujący – że do zachorowania wystarczy gdy jedno z rodziców jest nosicielem wadliwego genu. Prawdopodobieństwo zachorowania rośnie, gdy gen przekazywany jest przez ojca. Wykonanie badań molekularnych (DNA) pozwala stwierdzić, czy choroba Huntington…

imgTGXcsl-be62ca7.jpg
width: 1199
height: 800

Skąd się biorą tiki nerwowe u dzieci i jak je załagodzić?
type: item
date: 2016-08-08T06:45:41.000Z
creator: abader
subject: Porady
subject: Choroby
subject: zaburzenia neurologiczne
description: Objawami tików nerwowych są: wzruszanie ramionami, szybkie ruchy kończyn oraz mruganie powiekami. Leczenie skurczów mięśni odbywa się przy pomocy leków i psychoterapii.
encoded: Objawami tików nerwowych są: wzruszanie ramionami, szybkie ruchy kończyn oraz mruganie powiekami. Leczenie skurczów mięśni odbywa się przy pomocy leków i psychoterapii. Tiki nerwowe są mimowolnymi skurczami mięśni, powstającymi na tle nerwowym. Dolegliwość może obejmować całe ciało bądź jego część, na przykład głowę. Nasilaniu tików u dzieci sprzyja stres i problem z wyrażaniem emocji. Objawy występowania tików nerwowych u dzieci Tiki nerwowe mogą być ruchowe (motoryczne) lub wokalne (głosowe). Do najpopularniejszych rodzajów niekontrolowanych skurczów mięśni należą: mruganie powiekami, wzruszanie ramionami, zaciskanie powiek, zaciskanie pięści, wzdryganie, kręcenie szyją, ruchy kończyn, ruchy głowy, podskakiwanie, pocieranie ciała, gwizdanie, niekontrolowany śmiech, głośne oddychanie, wzdychanie, pociąganie nosem, chrząkanie, mlaskanie, mruczenie, sapanie, pokrzykiwanie. Diagnozowanie tików nerwowych u dziecka Rodzic powinien obserwować dziecko, by potwierdzić lub wyeliminować u niego tiki nerwowe. Należy zwrócić szczególną uwagę na wyżej wymienione objawy i sprawdzić, czy maluch wykonuje te czynności świadomie, czy mimowolnie. Wszelkiego rodzaju pokrzykiwania lub nagłe ruchy kończynami mogą być oznaką chwilowego zdenerwowania. W przypadku podejrzenia tiku nerwowego, warto skontaktować się z lekarzem pierwszego kontaktu, neurologiem i psychologiem. Leczenie tików nerwowych u dzieci W przypadku, gdy tiki nerwowe utrudniają dziecku codzienne funkcjonowanie lub trwają ponad rok, należy udać się do neurologa. Lekarz zaleci kurację farmakologiczną, najczęściej neuroleptykami. Leki te wpływają na układ nerwowy, jednak mogą też osłabić koncentrację i zdolności do nauki. Neurolog może też zaproponować zażywanie ziołowych środków uspokajających oraz tabletek z kwasami omega, niacyną, magnezem, kwasem foliowym i witaminami z grupy B. Warto również pójść na wizytę do psychologa dziecięcego. Specjalista sprawdzi, czy tikom nerwowym nie towarzyszą zaburzenia emocjonalne, a takż…

imgPUuxhy-3ad8a61.jpg
width: 1170
height: 800

Zapalenie opon mózgowych. Skutki zapalenia opon mózgowych w dorosłym życiu
type: item
date: 2016-08-08T06:44:49.000Z
creator: mbytys
subject: Porady
subject: Choroby
subject: zaburzenia neurologiczne
description: Zapalenie opon mózgowych skutkuje w dorosłym życiu problemami z koordynacją ruchową, mową, słuchem oraz wzrokiem. Skutki uboczne u dzieci to wodogłowie i zaburzenia snu oraz moczenie się w nocy.
encoded: Zapalenie opon mózgowych skutkuje w dorosłym życiu problemami z koordynacją ruchową, mową, słuchem oraz wzrokiem. Skutki uboczne u dzieci to wodogłowie i zaburzenia snu oraz moczenie się w nocy. Pierwsze objawy zapalenia opon mózgowych to głównie gorączka (39-40 stopni Celsjusza), ból głowy i nieuzasadnione przemęczenie. Symptomów nie można ignorować. Od tego jak szybko podejmie się leczenie, zależy, jakie będą skutki choroby w dorosłym życiu. Zapalenie opon mózgowych a powikłania Bakterie, wirusy i pasożyty to najczęstsze przyczyny wywołujące zapalenie opon mózgowych. Im szybciej rozpocznie się leczenie, tym ryzyko niepożądanych skutków choroby jest mniejsze. Najczęstszym powikłaniem jest zapalenie mózgu, którego skutkiem są: zaburzenia słuchu, a nawet głuchota, pogorszenie się wzroku albo całkowita utrata wzroku, problemy z koncentracją i zapamiętywaniem, zaburzenia koordynacji ruchowej (niedowłady, porażenia rąk i nóg a nawet paraliż całego ciała), trudności z wysławianiem się, zaburzenia psychiczne, takie jak depresja, lęk, niepokój, zgorzel, czyli martwica tkanek, której leczenie polega na chirurgicznym usunięciu obumarłych tkanek z organizmu. Do najrzadziej występujących skutków choroby należą: ropień mózgu – zagrażający życiu, powstały na skutek zakażenia tkanki mózgowej drobnoustrojami, poprzeczne zapalenie rdzenia kręgowego – powodujące uszkodzenia neuronów ruchowych i czuciowych, tętniak pozapalny – rozwijający się głównie w tętnicy środkowej mózgu.

img4tPXVw-365d986.jpg
width: 1395
height: 800

Taniec świętego Wita – najważniejsze różnice między pląsawicą Sydenhama a pląsawicą Huntingtona
type: item
date: 2016-08-08T05:50:52.000Z
creator: abader
subject: Porady
subject: badania diagnostyczne
subject: Choroby
subject: zaburzenia neurologiczne
description: Taniec świętego Wita, czyli pląsawica, ma dwie formy. Pierwsza z nich dotyka dzieci i może być efektem infekcji paciorkowców, natomiast druga jest chorobą genetyczną osób dorosłych.
encoded: Taniec świętego Wita, czyli pląsawica, ma dwie formy. Pierwsza z nich dotyka dzieci i może być efektem infekcji paciorkowców, natomiast druga jest chorobą genetyczną osób dorosłych. W średniowieczu objawy pląsawicy były uznawane za opętanie przez szatana. Na chorych wykonywano egzorcyzmy, w których specjalizowali się duchowni z kościoła świętego Wita w Strasburgu. Na cześć egzorcystów pląsawica jest nazywana również tańcem świętego Wita. Czym jest pląsawica? Pląsawicą jest ogólnym określeniem dwóch chorób: pląsawicy Sydenhama oraz pląsawicy Huntingtona. Ta pierwsza dotyka dzieci i młodzież, natomiast druga jest charakterystyczna dla osób po 30. roku życia. Pląsawica jest związana z zaburzeniami pracy mózgu, a objawia się: niekontrolowanymi ruchami całego ciała, osłabionym bądź wzmożonym napięciem mięśni oraz drżeniem kończyn. Choroba powinna być leczona przez neurologa. Pląsawica Sydenhama dotyka dzieci Pląsawica Sydenhama, zwana też pląsawicą małą, dotyka dzieci i młodzież do około 15. roku życia. Jest typową dolegliwością wieku młodzieńczego, która ma postać choroby reumatycznej. Przyczyną pląsawicy Sydenhama są uszkodzenia w układzie nerwowym. Do rozwoju choroby mogą przyczynić się paciorkowce, czyli rodzaj bakterii. Innym powodem wystąpienia dolegliwości są zaburzenia autoimmunologiczne, gdy układ odpornościowy omyłkowo zaczyna niszczyć własne komórki. Pląsawica Sydenhama ustępuje samoistnie po kilku tygodniach, choć może wielokrotnie nawracać. Objawy pląsawicy Sydenhama Pląsawica Sydenhama charakteryzuje się następującymi objawami: pulsującymi ruchami mimowolnymi w obrębie twarzy i kończyn (na przykład: wzruszanie ramionami lub zaciskanie powiek), nadpobudliwością ruchową, wzmożonym napięciem mięśni, natrętnymi zachowaniami (na przykład mycie rąk kilka razy na godzinę), stanami zapalnymi stawów, gorączką reumatyczną (jest powikłaniem po anginie), zaburzeniami psychicznymi (na przykład halucynacje, zdenerwowanie). Czym się charakteryzuje pląsawica Huntingtona? T…

imgzEqwyB-d598741.jpg
width: 1067
height: 800

Tiki nerwowe – przyczyny występowania i stopień ich nasilenia
type: item
date: 2016-08-08T05:25:30.000Z
creator: abader
subject: Porady
subject: Choroby
subject: zaburzenia neurologiczne
description: Tiki nerwowe powstają w wyniku zaburzeń w mózgu. Jest to spowodowane urazami, wieloletnią i obciążającą pracą umysłową lub wadami genetycznymi. Tiki nasilają się pod wpływem sytuacji stresowych.
encoded: Tiki nerwowe powstają w wyniku zaburzeń w mózgu. Jest to spowodowane urazami, wieloletnią i obciążającą pracą umysłową lub wadami genetycznymi. Tiki nasilają się pod wpływem sytuacji stresowych. Tiki nerwowe to ruchy mimowolne o charakterze przymusowym. Skurcze mięśni mogą być dokuczliwe, impulsywne, pozbawione celu, powtarzalne i nawracające. Tiki objawiają się częstym mruganiem powiekami, ruchami kończyn oraz wzruszaniem ramionami. Czym są tiki nerwowe? Tiki nerwowe to niekontrolowane, mimowolne skurcze mięśni. Dokuczliwe ruchy są schorzeniem neurologicznym, które powstaje na skutek sytuacji stresowych lub wad genetycznych. W niektórych przypadkach tiki nerwowe utrzymują się przez całe życie, jednak pod wpływem przyjmowanych leków mogą zaniknąć po kilku miesiącach lub latach. Istnieją dwa główne rodzaje tików. Jednocześnie mogą występować skurcze z obu tych grup. Tiki ruchowe (motoryczne) – ziewanie, sapanie, mruganie, zaciskanie oczu, ruchy głową, podskakiwanie, ruchy kończyn, mruczenie, mlaskanie, wzruszanie ramionami, skręty szyi, zaciskanie pięści. Tiki głosowe (wokalne) – chrząkanie, pociąganie nosem, gwizdanie, głośne oddychanie, pokrzykiwanie, pohukiwanie, wzdychanie, śmiech. Skąd się biorą tiki nerwowe?? Do głównej przyczyny pojawiania się tików nerwowych zalicza się niewłaściwą pracę mózgu. Jest to spowodowane następującymi czynnikami: urazami ciała i głowy, brakiem odpowiedniej ilości serotoniny oraz noradrenaliny we krwi (co skutkuje zaburzeniem funkcjonowania przekaźników mózgu), podwyższonym poziomem kinureniny (jest to organiczny związek chemiczny) w surowicy, pobudzeniem pracy układu dopaminergicznego, zakłóceniami i zaburzeniami w przewodzie nerwowym, wadami genetycznymi, przewlekłym stresem, wieloletnią pracą umysłową, niedoborem magnezu i witamin z grupy B (głównie witaminy B6), zespołem Tourette’a (jest to wrodzone zaburzenie neurologiczne, objawiające się intensywnymi i licznymi tikami nerwowymi). Jakie są czynniki nasilające pojawianie się tik…

imgLQ4vGb-f967ff5.jpg
width: 1200
height: 800

Jak rozpoznać chorobę Parkinsona?
type: item
date: 2016-08-05T06:39:42.000Z
creator: akrasa
subject: Porady
subject: Choroby
subject: zaburzenia neurologiczne
description: Objawy choroby Parkinsona mogą występować już po 21. roku życia. Na początku osoba szybko się męczy, jest osłabiona i spowolniona ruchowo. Równowaga jest zaburzona, pojawiają się: drżenie rąk, trudności z precyzyjnymi czynnościami, obniżenie sprawności umysłowej.
encoded: Objawy choroby Parkinsona mogą występować już po 21. roku życia. Na początku osoba szybko się męczy, jest osłabiona i spowolniona ruchowo. Równowaga jest zaburzona, pojawiają się: drżenie rąk, trudności z precyzyjnymi czynnościami, obniżenie sprawności umysłowej. Przyczyną licznych chorób układu nerwowego jest zwyrodnienie komórek nerwowych czyli neurodegeneracja. Proces ten postępuje i doprowadza do trwającego latami obumierania neuronów. Poważnie uszkodzone komórki nie są w stanie spełniać swoich funkcji. Objawy choroby Parkinsona w młodym wieku Po raz pierwszy symptomy choroby Parkinsona, występującej już od starożytności, opisane zostały w 1871 roku przez londyńskiego lekarza, którego nazwiska używa się od tej pory do określania tego schorzenia. Choroba Parkinsona to najbardziej powszechna choroba zwyrodnieniowa dotykająca układ nerwowy. Za wystąpienie objawów choroby odpowiada postępujące uszkodzenie oraz zanik komórek istoty czarnej mózgu, a także zmniejszenie ilości dopaminy. Najwcześniejsze objawy choroby Parkinsona, występujące nawet po 21. roku życia, pojawiają się jedynie u 5-10% chorych. Dotyczą głównie jednej strony ciała. Pojawiają się stopniowo i narastają powoli, w ciągu kilku lat. To przede wszystkim objawy niespecyficzne, jak: szybka męczliwość, osłabienie, ogólne spowolnienie ruchowe, niezgrabne, sztywne ruchy, problemy z precyzyjnymi czynnościami (pisanie, zapinanie guzików). Następnie nasilają się: zaburzenia równowagi, problemy ze wstawaniem z łóżka, krzesła, z rozpoczęciem ruchu, drżenie rąk (o wiele częstsze niż nóg, tułowia bądź głowy), przypominające manipulacje palcami podczas liczenia pieniędzy, w spoczynku, podczas rozluźniania mięśni, a nie celowych, świadomych ruchów, pochylenie sylwetki do przodu, sprzyjające zmianom zwyrodnieniowym kręgosłupa, trudności z myciem, ubieraniem, jedzeniem (zaburzenia połykania), obniżenie sprawności umysłowej, niewyraźna mowa, ograniczenie ruchów mimicznych – twarz zaczyna przypominać maskę i nie wyraża …

imgjF395Y-dc01667.jpg
width: 1200
height: 800

Dziecięce choroby neurologiczne: padaczka, porażenie mózgowe i tiki nerwowe
type: item
date: 2016-08-05T06:38:36.000Z
creator: mbytys
subject: Porady
subject: Choroby
subject: choroby dziecięce
subject: opieka nad dzieckiem
subject: zaburzenia neurologiczne
description: Najczęściej pojawiające się dziecięce choroby neurologiczne, to: padaczka, porażenie mózgowe i tiki nerwowe. Jednym z symptomów zaburzeń neurologicznych jest np. płacz bez przyczyny połączony z drżeniem rąk i nóg.
encoded: Najczęściej pojawiające się dziecięce choroby neurologiczne, to: padaczka, porażenie mózgowe i tiki nerwowe. Jednym z symptomów zaburzeń neurologicznych jest np. płacz bez przyczyny połączony z drżeniem rąk i nóg. Długi i skomplikowany poród może być przyczyną dziecięcego porażenia mózgowego. Poród kleszczowy może doprowadzić do niedotlenienia dziecka, a co za tym idzie uszkodzenia mózgu. Wykaz chorób neurologicznych Główny Urząd Statystyczny dzieli choroby neurologiczne na następujące kategorie: choroby zapalne ośrodkowego układu nerwowego, układowe zaniki pierwotnie zajmujące ośrodkowy układ nerwowy (np. pląsawica, rdzeniowy zanik mięśni, ataksja dziedziczna), zaburzenia pozapiramidowe i zaburzenia czynności ruchowych (np. choroba Parkinsona podlinkuj, dystonia), inne choroby zwyrodnieniowe układu nerwowego (np. choroba Alzheimera) zaburzenia okresowe i napadowe (np. padaczka, migrena), zaburzenia obejmujące nerwy (np. zaburzenia nerwu trójdzielnego), polineuropatie i inne zaburzenia obwodowego układu nerwowego (np. zespół Guillaina-Barrego), mózgowe porażenie dziecięce i inne zespoły porażenne (np. mózgowe porażenie dziecięce), inne zaburzenia układu nerwowego (np. wodogłowie). Choroby neurologiczne u niemowląt Jedną z dziecięcych chorób neurologicznych jest padaczka. Choroba atakuje centralny układ nerwowy i cechuje się przerwami w komunikacji komórek nerwowych z mózgiem, co powoduje napady padaczkowe. Diagnoza padaczki u niemowląt opiera się na badaniach głowy: EEG oraz tomografii komputerowej). Przyczyną padaczki jest często przedwczesny poród. Dziecięce porażenie mózgowe jest wynikiem uszkodzenia mózgu płodu w okresie między 26. a 34. tygodniem ciąży. Czynniki ryzyka choroby to głównie ciąża zagrożona poronieniem oraz choroby wirusowe matki jak toksoplazmoza i różyczka. Objawy choroby neurologicznych u dzieci Dziecięce choroby neurologiczne mają kilka symptomów, które rodzice powinni jak najszybciej skonsultować z lekarzem. Powodami do do niepokoju są: wygina…

imgEvxUnu-727322f.jpg
width: 1207
height: 800