Córka Michaela Jacksona ma dziurę w nosie przez używki. "Zrujnowało mi to życie"
Paris Jackson ujawniła przerażające skutki uzależnienia. Na TikToku pokazała dziurę w przegrodzie nosowej i ostrzegła młodych przed tą destrukcyjną drogą. W styczniu córka Michaela Jacksona ogłosiła, że jest trzeźwa już od 5 lat.
Paris Jackson, 27-letnia córka nieżyjącego króla popu, Michaela Jacksona, od najmłodszych lat była wystawiona na ogromne zainteresowanie mediów. Już jako dziecko musiała mierzyć się z teoriami spiskowymi i plotkami na temat swojego pochodzenia. Mimo wątpliwości podsycanych przez media, Paris zawsze zapewniała, że to Michael Jackson był jej prawdziwym ojcem. Tragedia dotknęła ją w wieku 11 lat, gdy straciła ojca. To wydarzenie miało ogromny wpływ na jej dalsze życie. Teraz zaskoczyła wyznaniem. Paris Jackson opowiedziała o skutkach uzależnienia Paris Jackson opublikowała na TikToku wideo, w którym pokazała szokujące skutki uzależnienia od narkotyków. Z pomocą latarki ujawniła dziurę w swojej przegrodzie nosowej, która jest efektem zażywania substancji odurzających drogą donosową. W nagraniu powiedziała wprost, że choć od pięciu lat jest trzeźwa, jej ciało nadal nosi trwałe ślady przeszłości. To pierwszy raz, kiedy tak otwarcie opowiedziała o konsekwencjach, z jakimi zmaga się każdego dnia. Na nagraniu Paris Jackson wyznała, że nie planuje operacyjnego leczenia perforacji przegrody nosowej. Powód? Obawa przed koniecznością przyjmowania silnych leków przeciwbólowych po zabiegu. Jako osoba, która zmagała się z uzależnieniem, nie chce ryzykować nawrotu. Dodała również, że w związku z uszkodzeniem nosa jej oddech wydaje głośny gwizd, co czasem bywa zauważalne dla otoczenia. Pomimo tego nie zamierza poddawać się operacji i woli żyć z tym skutkiem ubocznym niż ryzykować powrót do nałogu. Niestety narkotyki stanowią duży problem również w show-biznesie. W ubiegłym roku gwiazdor serialu Przyjaciele, Matthew Perry zmarł po zażyciu nielegalnych substancji, co wywołało szok w całym Hollywood. Paris Jackson przeszła odwyk, teraz apeluje do fanów Córka Michaela Jacksona przyznała, że już jako nastolatka uzależniła się od alkoholu i silnych substancji. W 2019 roku podjęła decyzję o pójściu na odwyk. Dzięki terapii oraz wsparciu przyjaciół i bliskich, udało jej się zerwać z nałogiem. W styczniu 2025 roku celebrytka obchodziła pięciolecie trzeźwości. W emocjonalnym wpisie podkreśliła, że to właśnie dzięki abstynencji może dziś doświadczać radości z tworzenia muzyki, opiekować się zwierzętami i przeżywać emocje w pełni. Podczas nagrania na TikToku Paris Jackson wystosowała dramatyczny apel do młodych ludzi. Zobacz także: Nie żyje Sally Kirkland. Gwiazda „Anny” przed śmiercią przeżyła dramatyczne chwile View oEmbed on the source website
10 lat temu cała Polska śpiewała jej hit. Dziś Karolina Czarnecka opowiada o walce z nałogiem
Karolina Czarnecka nagrała piosenkę „Hera, koka, hasz, LSD” w 2014 roku. Utwór szybko zyskał popularność i stał się hitem. Wokalistka rok później musiała sięgnąć po profesjonalną pomoc. Trafiła na odwyk i przeszła terapię. Tak wygląda dzisiaj.
Polacy poznali Karolinę Czarnecką podczas 35. Przeglądu Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu. Wówczas, w 2014 roku młoda artystka zaprezentowała przed publicznością cover utworu „Heroin nad Cocaine” zespołu The Tiger Lillies. Jej wersja natychmiast podbiła internet. Do tej pory nagranie ze stolicy Dolnego Śląska wyświetlono ponad 17,5 mln razy. Później los Czarneckiej był dość trudny. 25-latka zmagała się z uzależnieniem od narkotyków i alkoholu. Rok po występie musiała pójść na odwyk. Opowiedziała o niełatwych doświadczeniach. Karolina Czarnecka 10 lat po utworze „Hera, koka, hasz, LSD” Od niezapomnianego występu Karoliny Czarneckiej mija dekada. Życie 35-letniej dzisiaj wokalistki wygląda dzisiaj zupełnie inaczej. Gdy wykonywała swój hit, tematyka używek wydawała się czymś normalnym wśród artystów. Okazało się, że Czarnecka wylądowała na odwyku. O swoich przeżyciach opowiedziała w podkaście „Po odwyku” Jakuba Żulczyka i Juliusza Strachoty. Czarnecka regularnie sięgała po najróżniejsze używki. Nadużywała alkoholu, brała też narkotyki. Ujawniła, że gdy nałóg zaczął kłaść cień na jej relacje – szczególnie tę ze starszą siostrą – zauważyła, że coś jest nie tak. W tym czasie też podpisała kontrakt. Coraz więcej osób z otoczenia zaczęło jej sugerować, że być może zmaga się z poważnym problemem. Kilka razy próbowała odstawić używki. Podczas wyjazdu do Gruzji miała wiele podejść. Zrozumiała, że rzeczywiście jest osobą silnie uzależnioną. Po powrocie do Warszawy czuła się coraz gorzej. W wieku 26 lat postanowiła pójść na odwyk i rozpoczęła intensywną terapię. Na szczęście udało jej się wytrwać w trzeźwości. Rozwinęła się nie tylko jej kariera, ale i życie osobiste. Karolina Czarnecka nadal zajmuje się muzyką i aktorstwem. W 2022 roku urodziła córkę Józefinę. Niedawno premierę miała jej nowa płyta „Matka”. W podkaście Jakuba Żulczyka i Juliusza Strachoty pojawia się wiele gwiazd, które otwarcie mówią o trudnej walce z uzależnieniem. Niedawno gościem pisarzy był znany wokalista Krzysztof Zalewski. Artysta opowiedział nie tylko o trzeźwieniu, ale również chorobie matki, która odcisnęła na nim duże piętno. Słuchacze „Po odwyku” mogli poznać historie takich gwiazd jak Michał Koterski, Kasia Nosowska czy Borys Szyc. Zobacz także: Krzysztof Zalewski przekazał radosną nowinę. "Nie mogę się doczekać"
Martyna Wojciechowska w nowym wpisie: "Mam 47 lat. Jestem uzależniona"
Martyna Wojciechowska pisze wprost na Instagramie, że jest uzależniona. Zrobiła to w ważnym celu! Z czym zmaga się prezenterka TVN?
Martyna Wojciechowska zdecydowała się na poruszające wyznanie na temat swojego uzależnienia. Podróżniczka zdradziła wprost, że jest uzależniona od telefonu. Okazuje się, ze to coraz poważniejszy problem, szczególnie wśród młodych osób i wiąże się z poważnymi zagrożeniami. Ile godzin dziennie Martyna Wojciechowska korzysta ze smartfona? Ta odpowiedź może zaskoczyć! Martyna Wojciechowska po raz pierwszy szczerze o swoim uzależnieniu! Martyna Wojciechowska po raz kolejny porusza ważny i aktualny temat. Ostatnie wyniki badań opublikowane przez Naukową i Akademicką Sieć Komputerową NASK dotyczące czasu, jaki nastolatkowie spędzają przed ekranem smartfona mogę szokować. Okazuje się, że w 2020 roku młodzież ucząca się spędzała nawet 12 godzin w sieci! Wpłynęła na to nauka zdalna, ale teraz wcale nie jest dużo lepiej, bo młodzi ludzie deklarują, że w wolnym czasie spędzają w sieci 4 godziny 50 minut. To poważny problem i teraz wprost mówi o nim Martyna Wojciechowska, przyznając, że sama jest uzależniona od telefonu! Mam na imię Martyna. Mam 47 lat. JESTEM UZALEŻNIONA. A Ty? Ile godzin dziennie spędzasz przy telefonie? Tak szczerze. - pyta Martyna Wojciechowska na Instagramie. Podróżniczka zdradziła, że codziennie spędza w sieci ok. 2, 3 godziny. Zdradziła też, że swój pierwszy telefon miała dopiero w wieku 20 lat. Ja z niego korzystam w pracy, podróży, podczas zakupów, do czerpania wiedzy i dla zwykłej przyjemności. Ze 2-3 godz. dziennie na pewno, ale pierwszy telefon kupiłam sobie kiedy miałam 20 lat. Martyna Wojciechowska podkreśla, że w internecie jest wiele wartościowych treści i możliwości, ale również wiele zagrożeń, których wszyscy powinni być świadomi. W końcu najmłodsze pokolenie zagląda do telefonu nawet... 80 razy dziennie! Nasze dzieci w większości nie wyobrażają sobie życia bez nowych technologii, z telefonami są obeznane niemal od urodzenia. Niektóre spędzają w wirtualnym świecie nawet 8 godz dziennie! BYWA, ŻE NASTOLATKI ZAGLĄDAJĄ DO TELEFONU NAWET… 80 RAZY DZIENNIE!!! Masz nad tym kontrolę? Zobacz także: Martyna Wojciechowska przyznaje szczerze: "Nie powiem, że to był najlepszy rok" Martyna Wojciechowska tym wyznaniem zaczęła w sieci dyskusję na temat rozsądnego korzystania ze smartfonów i ilości czasu, jaki poświęcamy każdego dnia na przeglądanie mediów społecznościowych. Wiele osób zauważa, że to coraz poważniejszy problem, szczególnie wśród dzieci: My dorośli jesteśmy uzależnieni bez dwóch zdań, ale w większości potrafimy jeszcze skupić się na życiu poza telefonem. Dzieci natomiast uczą się od Nas i cała w Nas siła, aby nie dopuszczać do takiego stanu. ludzie na świecie używają s.m 2 godziny a internetu łącznie aż6 godzin dziennie Martyna Wojciechowska w ostatnim czasie sporo miejsca poświęca na tematy dotyczące obecnych zagrożeń, jakie niosą ze sobą media społecznościowe. Niedawno szokowała swoim przerobionym zdjęciem i mówiła o samoakceptacji w dobie Instagrama, a teraz zdecydowała się poruszyć temat uzależnienia od smartfonu, który dotyczy większej ilości osób niż mogłoby się wydawać. O Martynie Wojciechowskiej w ostatnim czasie było też głośno w kontekście rozwodu z Przemkiem Kossakowskim, kiedy na jaw wyszło, że para rozstała się zaledwie trzy miesiące po ślubie.
Uzależnienie od cukru - dlaczego tak trudno z nim walczyć?
Nazywany białą śmiercią cukier rafinowany uzależnia mocniej niż kokaina. W walce z nim zakazano sprzedaży słodkich napojów i drożdżówek w sklepikach szkolnych. Od cukru naprawdę można się uzależnić, przyzna to każdy kto choć raz próbował wyeliminować go całkowicie z diety. Dlaczego tak trudno z nim walczyć?
Nazywany białą śmiercią cukier rafinowany uzależnia mocniej niż kokaina. W walce z nim zakazano sprzedaży słodkich napojów i drożdżówek w sklepikach szkolnych. Od cukru naprawdę można się uzależnić, przyzna to każdy kto choć raz próbował wyeliminować go całkowicie z diety. Dlaczego tak trudno z nim walczyć? Słodkie uzależnienie Badania naukowców z Princeton University dowiodły, że mając jednakowy dostęp do obu substancji, zwierzęta chętniej sięgały po cukier (85% z nich) niż kokainę, a żeby zdobyć słodki narkotyk są nawet w stanie znieść bolesne elektrowstrząsy. Co ciekawe ich zamiłowanie do cukru nie słabło, gdy został on rozpuszczony w wodzie - działała na nie nawet jego niewielka ilość. Pozbawione cukru gryzonie stawały się rozdrażnione i agresywne, trudno było skupić im się na wykonywanych zadaniach, ich zachowanie do złudzenia przypominało to jakie charakteryzuje narkomana, któremu odebrano narkotyk. Skąd to znamy? Z życia codziennego. Podczas nauki do ważnego egzaminu czy skupiając się na uzupełnieniu skomplikowanego raportu, stymulujemy się słodyczami. Efekt jest natychmiastowy i lepszy niż po kofeinie. Otrzymujemy natychmiastowy przypływ energii i łatwiej nam się skupić, szybciej myślimy i czujemy się lepiej. Nasz mózg żywi się glukozą, a nagle dostarczona do organizmu duża porcja tej substancji daje mu dodatkowego “kopa”. Jej źródłem nie powinien być jednak cukier rafinowany, bo jego działanie przynosi naszemu organizmowi więcej złego niż dobrego. Negatywne skutki cukroholizmu Mimo że jednostka chorobowa o nazwie “cukroholizm” nie istnieje, po zapoznaniu się ze skutkami uzależnienia od cukru należałoby zastanowić się nad jej opisaniem. Zbędne kalorie ukryte w pozbawionych wartości odżywczych słodkich napojach, wyrobach cukierniczych czy sklepowych słodyczach to najmniejszy z problemów, z którymi boryka się uzależniona od cukru osoba. Sprawdź, jakie są negatywne skutki nadmiernego spożywania cukru: Szybsze starzenie się skóry - cukier zaburza działanie kolagenu i elastyny, białek budujących skórę i wpływających na jej elastyczność. W procesie glikacji (połączeniu się komórek białek i cukrów - glukozy i fruktozy) przyspieszeniu ulega proces starzenia się skóry. Zwiększenie apetytu - narkotyczne działanie cukru sprawia, że trudno jest ci się nim nasycić. Odczuwasz ciągły głód i zjadasz więcej w ciągu dnia. Częstsze choroby i stany zapalne organizmu - począwszy od jamy ustnej (i kamienia nazębnego) na dnie moczanowej i stanach zapalnych stawów skończywszy. Cukier rafinowany zwiększa ryzyko zachorowań i przyspiesza rozwój choroby.
Rodzaje zależności od alkoholu - uzależnienie fizyczne i psychiczne. Na czym polegają?
Alkohol jest silną substancją psychoaktywną mogącą wywoływać uzależnienie psychiczne lub fizyczne. Największym problemem jest zależność psychiczna, która doprowadza do ponownego sięgania po wysokoprocentowe trunki. Uzależnienie fizyczne wyraźnie ujawnia się po odstawieniu alkoholu w postaci zespołu abstynencyjnego.
Alkohol jest silną substancją psychoaktywną mogącą wywoływać uzależnienie psychiczne lub fizyczne. Największym problemem jest zależność psychiczna, która doprowadza do ponownego sięgania po wysokoprocentowe trunki. Uzależnienie fizyczne wyraźnie ujawnia się po odstawieniu alkoholu w postaci zespołu abstynencyjnego. Alkohol wywołuje uzależnienie fizyczne i psychiczne. Zależność fizyczna ujawnia się w postaci tolerancji lub objawów abstynencyjnych po odstawieniu trunków. Alkoholizm uznawany jest za przewlekłą i postępującą chorobę prowadzącą do bardzo poważnych powikłań zdrowotnych. Uzależnienie od alkoholu - kiedy można je stwierdzić? Uzależnienie od alkoholu, nazywane inaczej alkoholizmem jest przewlekłych schorzeniem mogącym doprowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Charakterystycznymi objawami uzależnienia od alkoholu są m.in.: niemożność powstrzymywania się od picia, przyjmowanie coraz większych ilości alkoholu, zaniedbywanie ważnych sfer życia, czyli obowiązków domowych, rodzinnych, zawodowych, kontynuowanie picia mimo stwierdzenia choroby, której przebieg się pogarsza w wyniku alkoholizmu, ciągłe myślenie o spożyciu alkoholu, który staje się najwyższym celem, picie alkoholu w sytuacjach niedozwolonych, np. w pracy, w trakcie prowadzenia pojazdu, spożywanie alkoholu niekonsumpcyjnego, np. spirytusu salicylowego, pojawienie się objawów odstawiennych po zaprzestaniu picia, objaw tolerancji, czyli pozorna trzeźwość przy utrzymywaniu się określonego stężenia alkoholu we krwi. Alkohol prowadzi do uzależnienia fizycznego i psychicznego. Zależność psychiczna polega na odczuwaniu silnej potrzeby spożycia alkoholu w celu poprawy ogólnego samopoczucia. Uzależnienie fizyczne jest związane ze wzrostem tolerancji organizmu na alkohol oraz pojawieniem się objawów abstynencji alkoholowej po odstawieniu źródła uzależnienia. Uzależnienie psychiczne od alkoholu - czym się objawia? Uzależnienie psychiczne od alkoholu jest bardzo silną i trudną do przezwyciężenia potrzebą przyjmowania środka psychoaktywnego, który przyczynia się do wystąpienia zaburzeń psychicznych. Początkowo pije się dla towarzystwa, inicjując tzw.“kolejki”. Osoba uzależniona zdaje sobie sprawę, że alkohol przynosi rozluźnienie i ulgę oraz zwalcza stres. Sięgając po wysokoprocentowe trunki, tłumaczy się potrzebą odstresowania i poprawy samopoczucia. Alkohol staje się ucieczką od problemów dnia codziennego oraz próbą wyjścia z trudnej sytuacji. Uzależnienie psychiczne jest więc odczuwaniem przymusu spożywania alkoholu w celu uzyskania tzw. gratyfikacji emocjonalnej, czyli poprawy nastroju i osiągnięciu ogólnego odprężenia. Uzależnienie psychiczne jest bardzo poważnym problemem w chorobie alkoholowej, gdyż to ono odpowiada za powracanie do wyniszczającego schematu przyjmowania alkoholu. Uzależnienie fizyczne od alkoholu - na czym polega? Uzależnienie fizyczne może przyjmować postać dwóch zjawisk. Jednym z nich jest rosnąca tolerancja na alkohol. Polega ona na konieczności zwiększenia dawki substancji, gdyż poprzednio przyjmowana przestaje działać i nie przynosi już pożądanych efektów. Drugim zjawiskiem jest wystąpienie objawów abstynencyjnych (odstawiennych) po zaprzestaniu picia, które określa się jako zespół abstynencyjny. Jest to stan zaburzeń somatycznych i psychicznych, które mogą mieć różne nasilenie. Pojawia się on po 12-24 godzinach od odstawienia alkoholu. Objawy zespołu abstynencyjnego najczęściej utrzymują się przez 3-4 dni, zwykle nie dłużej niż tydzień. Charakterystycznymi objawami odstawiennymi są: drżenia mięśniowe (np. kończyn, języka), rozdrażnienie, uczucie ogólnego rozbicia, złe samopoczucie, bóle głowy, zaburzenia snu (najczęściej bezsenność), wzmożona potliwość, wzrost ciśnienia tętniczego krwi, rozszerzenie źrenic, tachykardia, lęki, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (np. biegunki), nudności, wymioty. Tego rodzaju objawy abstynencyjne są odczuwane przez alkoholika jako przykre i uciążliwe, jednak nie stanowią poważnego zagrożenia dla jego zdrowia. Ustępują samoistnie w ciągu kilkunastu godzin lub kilku dni. Uzależnienie a majaczenie alkoholowe Niebezpieczną postacią zespołu abstynencyjnego przy uzależnieniu od alkoholu jest tzw. majaczenie alkoholowe, określane inaczej jako biała gorączka, majaczenie drżenne lub delirium tremens. Należy do psychoz alkoholowych występujących najczęściej po 2-3 dniach od zaprzestania picia. Biała gorączka uznawana jest za najgroźniejszą postać zaburzeń somatycznych i psychicznych pojawiających się w wyniku odstawienia alkoholu. Objawami majaczenia alkoholowego są: zaburzenia orientacji czasowo-przestrzennej, znaczne pobudzenie, omamy słuchowe i wzrokowe, urojenia, silne wahania nastroju, lęk, niepokój, odwrócenia rytmu snu i czuwania. Innymi symptomami występującymi przy delirium tremens są drgawki, gorączka, tachykardia, przyspieszenie oddechu. Majaczenie alkoholowe jest ciężkim stanem zagrażającym życiu. Śmierć najczęściej następuje w wyniku zaburzeń elektrolitowych lub zaburzeń bilansu cieplnego, które są spowodowane silnym pobudzeniem psychoruchowym.
Działanie marihuany na organizm człowieka - nielegalna używka i lecznicza substancja
Marihuana to narkotyk o działaniu psychoaktywnym. Używka osłabia pamięć, koncentrację i motywację. Częste palenie marihuany może przyczynić się do rozwoju schizofrenii. Leczniczą marihuanę stosuje się w celu łagodzenia objawów m.in. jaskry, stwardnienia rozsianego i padaczki.
Marihuana to narkotyk o działaniu psychoaktywnym. Używka osłabia pamięć, koncentrację i motywację. Częste palenie marihuany może przyczynić się do rozwoju schizofrenii. Leczniczą marihuanę stosuje się w celu łagodzenia objawów m.in. jaskry, stwardnienia rozsianego i padaczki. Marihuana jest mieszanką zielono-brązowych kwiatostanów roślin kopnych. Narkotyk zawiera związki chemiczne, które nazywane są kannabinoidami. Izomer THC odpowiada za efekty psychoaktywne stosowania używki. Jak działa marihuana na organizm człowieka? Istnieją dwa podstawowe rodzaje marihuany – sativa, działająca rozweselająco i energetyzująco, oraz indica, która uspokaja, lecz mocniej odurza. Marihuana intensyfikuje przeżywane emocje, jednak większość osób krótko po zapaleniu czuje się wesoło i euforycznie. Często kolejną fazą przeżywaną po marihuanie jest wyciszenie. Na tym etapie osoby mają wrażenie oderwania od rzeczywistości i od otaczających problemów. Ostatni etap działania używki polega na izolacji. Można wtedy odczuwać senność, spadek energii życiowej oraz problemy z określeniem czasu i przestrzeni. Jak marihuana wpływa na mózg? Marihuanę pali się zwykle w postaci skrętów mieszanki z tytoniem. Po zapaleniu marihuany człowiek ma ograniczone zdolności prowadzenia samochodu oraz ma trudności z integracją kilku zmysłów. Prowadzi to do upośledzenia zdolności logicznego myślenia i problemów z pamięcią. Przy nadmiernym i długotrwałym stosowaniu używki pojawia się zespół abstynencyjny, który skutkuje rozdrażnieniem, sennością, migrenami i apatią. Sam narkotyk nie jest szczególnie uzależniający, lecz jego efekty sprawiają, że ludzie szybko się uzależniają od relaksu, który daje. Jednak obecnie na czarnym rynku marihuana jest zwykle mieszana z chemicznymi dodatkami, które powodują wymioty oraz stany depresyjne. Problemy psychiczne i fizyczne związane z paleniem marihuany „Skręty” na bazie marihuany w przeciwieństwie do papierosów nie mają filtra, przez co do płuc wchłania się znacznie więcej szkodliwych substancji. Wykazano też związek marihuany z powstawaniem chorób psychicznych. Substancja bezpośrednio nie wywołuje zaburzeń, jednak może uaktywnić je u osób bardziej na nie podatnych. Długotrwałe stosowanie marihuany może zwiększyć poczucie lęku i depresji. Jeden „skręt” dziennie powoduje zaburzenia funkcji kory przedczołowej, która jest odpowiedzialna za zapamiętywanie i podejmowanie decyzji. Tego rodzaju zaburzenia są charakterystyczne dla schizofrenii. Lecznicze właściwości marihuany Marihuana jest używana na całym świecie w celu zmiany nastroju, relaksu lub euforii. Coraz częściej stosuje się ją też do celów medycznych. Badania potwierdzają, że marihuana łagodzi objawy jaskry i artretyzmu. Stosowanie medycznej marihuany wspiera leczenie padaczki dziecięcej oraz chorób jelita grubego. Osobom starszym stosowanie używki pomaga w leczeniu alzheimera i ogranicza występowanie drgawek i spazmów. Chorzy cierpiący na przewlekłe bóle, po zapaleniu marihuany odczuwają złagodzenie objawów. Lecznicza marihuana jest znacznie częściej przyjmowana w formie doustnej niż palonej. Narkotyk jest podawany w czystym, pierwotnym składzie, dzięki temu pacjent stosujący kurację tym środkiem nie doznaje tylu skutków ubocznych. Długotrwałe przyjmowanie substancji nie powoduje też uzależnienia i głodu narkotykowego po odstawieniu.
Zwiększenie adrenaliny – skok na bungee, skok ze spadochronem
Adrenalina to hormon, który jest wydzielany w momencie silnego stresu lub zagrożenia życia. Substancja sprawia, że ludzie są w stanie robić rzeczy ponad swoje siły. Najłatwiej osiągnąć wysoki poziom adrenaliny, uprawiając sporty ekstremalne, skacząc na bungee lub ze spadochronem. Inne popularne sporty podnoszące poziom adrenaliny to BASE jumping, downhill, kitesurfing, parkour i highline.
Adrenalina to hormon, który jest wydzielany w momencie silnego stresu lub zagrożenia życia. Substancja sprawia, że ludzie są w stanie robić rzeczy ponad swoje siły. Najłatwiej osiągnąć wysoki poziom adrenaliny, uprawiając sporty ekstremalne, skacząc na bungee lub ze spadochronem. Inne popularne sporty podnoszące poziom adrenaliny to BASE jumping, downhill, kitesurfing, parkour i highline. Adrenalina to hormon pierwotnie pozwalający przetrwać konfrontację z groźnym zwierzęciem lub poradzić sobie w trudnych warunkach. Obecnie można podnieść poziom tego hormonu, uprawiając sporty ekstremalne. Czym jest adrenalina? Adrenalina (epiferyna) jest hormonem odpowiadającym za reakcje obronne w sytuacjach stresowych lub w momencie zagrożenia życia. Substancja pobudza do działania, walki lub ucieczki, wyzwalając ogromne pokłady energii. Dzięki niej można wykonywać czynności ponad swoje siły. Ludzie z podwyższonym stopniem adrenaliny są skłonni robić rzeczy, na które nie byłoby ich stać w zwykłych warunkach. Hormon ten rozszerza drogi oddechowe, zwiększa akcje serca oraz przyspiesza przepływ krwi w mięśniach, aby były wydajniejsze. Dzięki temu człowiek jest w stanie szybciej biegać i sprawniej działać. Sporty ekstremalne – najlepszy sposób na wyrzut adrenaliny Najwięcej adrenaliny wydziela się w sytuacji zagrożenia życia. Najlepszym sposobem na wyrzut tego hormonu jest więc uprawianie sportów ekstremalnych. Najpopularniejsze z nich to: BASE jumping – skakanie ze spadochronem ze stosunkowo niskich wysokości bez zapasowego sprzętu. Największe ryzyko stanowią bliskie obiekty, takie jak góry czy mosty. Wystarczy bowiem podmuch wiatru, aby skoczek zginął rozbity o skałę. Nie zniechęca to jednak śmiałków przed ryzykowaniem życia w tak niebezpiecznych warunkach! Downhill – jest to zjazd rowerem po stromym i wąskim stoku. Sport jest niezwykle urazowy, szczególnie w trudnym terenie, na kamienistym podłożu i przy dużej szybkości. Maksymalna prędkość, jaką udało się osiągnąć na downhillu to 270 km/h! Jest to więc sport dla najodważniejszych! Parkour – celem sportu jest najszybsze pokonywanie przeszkód ulicznych bez dodatkowych akcesoriów i pojazdów. Tylko za pomocą możliwości fizycznych, takich jak bieganie, wspinaczka i skakanie, pokonuje się ściany, bariery, żywopłoty i schody. Uczestnicy skaczą po dachach wysokich budowli lub robią akrobacje nad schodami. Kitesurfing – sport polegający na skakaniu na desce surfingowej nad powierzchnią wody będąc przyczepionym do latawca. Przy mocnym wietrze osiąga się prędkość nawet do 100 km/h! W tym sporcie bardzo łatwo o kontuzję, jednak kitesurferzy zaryzykują wiele, aby przeżyć niesamowitą dawkę adrenaliny unosząc się w powietrzu! Highline – jest to metoda chodzenia po linie na olbrzymich wysokościach. Wyczynowcy robią różne akrobacje na linie, rozciągniętej nad przepaścią lub szczeliną górską. Śmiałkowie, którzy są w stanie poruszać się na linie na wysokości ponad 1000 m nad ziemią czują niesamowite pokłady adrenaliny. Emocje doznawane na linie działają na śmiałków jak narkotyk, więc napędzają ich do coraz niebezpieczniejszych wyczynów i stanowią nawet silne uzależnienie psychiczne! Uzależnienie od adrenaliny – agresja, skrajne zainteresowania Uzależnienie od adrenaliny objawia się tym, że osoba mimo fizycznych i psychicznych problemów nie rezygnuje z uprawiania aktywności. Ludzie uzależnieni od sportów ekstremalnych, które powodują stały wyrzut tego hormonu widzą, że dana aktywność przynosi coraz więcej szkody, jednak nie chcą oni z tego zrezygnować. Nadmierne produkowanie adrenaliny powoduje agresję i zainteresowania, które budzą skrajne emocje. Leczenie uzależnienia od adrenaliny najczęściej odbywa się u psychoterapeuty.
Jak działają narkotyki? Marihuana, amfetamina, kokaina, LSD, heroina
Narkotyki opioidowe (heroina, opium) mają silne działanie uzależniające, a dłuższe ich stosowanie upośledza funkcje społeczne i wyniszcza organizm. Kokaina i amfetamina pobudzają, jednak niszczą pracę serca i powodują stany depresyjne dzień po zażyciu. Marihuana ma działanie relaksujące, jednak regularne palenie pozbawia motywacji i koncentracji. LSD i grzyby halucynogenne nie powodują uzależnienia, jednak są dużym zagrożeniem dla osób niestabilnych emocjonalnie.
Narkotyki opioidowe (heroina, opium) mają silne działanie uzależniające, a dłuższe ich stosowanie upośledza funkcje społeczne i wyniszcza organizm. Kokaina i amfetamina pobudzają, jednak niszczą pracę serca i powodują stany depresyjne dzień po zażyciu. Marihuana ma działanie relaksujące, jednak regularne palenie pozbawia motywacji i koncentracji. LSD i grzyby halucynogenne nie powodują uzależnienia, jednak są dużym zagrożeniem dla osób niestabilnych emocjonalnie. Wszystkie narkotyki uzależniają, jednak jedne robią to szybciej, a inne wolniej. Należy pamiętać, że stosowanie tzw. „miękkich” narkotyków na dłuższą metę powoduje poważne szkody w organizmie człowieka. Narkotyki silnie uzależniające: heroina, opium, kokaina, amfetamina, metaamfetamina Narkotyki silnie uzależniające cechują się silnymi objawami abstynencyjnymi, takimi jak potliwość, nerwowość i drżenie mięśni. Te substancje wywołują czasem nieprzewidywalne reakcje lub w dłuższym okresie prowadzą do poważnego wyniszczenia organizmu. Zaliczają się do nich narkotyki opioidowe, takie jak heroina i opium. Są to substancje, których częste stosowanie prowadzi do chorób skóry, układu krążenia i upośledzenia społecznego. Kokaina ma działanie pobudzające, przez co osoba jest bardzo pewna siebie i uważa, że jest w stanie zrobić wszystko. Substancja znacznie przyspiesza akcję serca, co na dłuższą metę jest destrukcyjne dla układu krążenia. Dzień po zażyciu substancji osoba odczuwa znacznie obniżony nastrój i anhedonię, cierpi na bezsenność, a w skrajnych przypadkach ma myśli samobójcze. Uzależniony ma przeświadczenie, że tylko kolejna dawka narkotyku przywróci go do normalnego funkcjonowania. Amfetamina natomiast powoduje silne uzależnienie psychiczne. Osoba po zażyciu jest pobudzona bardziej niż po kokainie i ma większą skłonność do agresji. Częste stosowanie narkotyku prowadzi do osłabienia akcji serca, wyniszczenia organizmu i utraty wagi. Metaamfetamina to pochodna amfetaminy, która jest silnie neurotoksyczna. Po jej zażywaniu osoba doświadcza psychoz, a skóra staje się szara i sucha. Pozostałe szkodliwe silnie uzależniające narkotyki to morfina, ketamina i benzodiazepiny. Narkotyki z ograniczonym stopniem uzależnienia – marihuana, LSD, grzyby halucynogenne Najbardziej popularnym narkotykiem miękkim jest marihuana. Używka ma działanie rozweselające i euforyczne. Marihuana ma znacznie niższą szkodliwość niż poprzednie narkotyki, jednak negatywnie wpływa na psychikę. Częste palenie używki sprawia, że obniża się koncentracja i motywacja, występują problemy z pamięcią i logicznym myśleniem, a w niektórych przypadkach przyczynia się to do rozwoju schizofrenii. Palenie skrętów suszu konopnego z tytoniem ma też działanie nowotworowe. Coraz częściej stosuje się jednak leczniczą marihuanę do wspierania walki z takimi chorobami, jak ADHD, jaskra, stwardnienie rozsiane czy choroba Parkinsona. Narkotykiem, który cechuje się ograniczonym stopniem uzależniania, jest LSD. Osoba po zażyciu tej substancji czuje się, jakby doświadczała innej rzeczywistości. Jest to na tyle silne przeżycie, że trudno jest je regularnie powtarzać. Jednak osoby w trudnych sytuacjach życiowych oraz z problemami psychologicznymi mogą doświadczać psychozy, a nawet mieć myśli samobójcze. Grzyby halucynogenne natomiast mają podobne działanie do LSD, lecz mają naturalne pochodzenie. Narkotyk jest szczególnie niebezpieczny dla osób niestabilnych emocjonalnie oraz ze skłonnościami do depresji i paranoi.
Zespół Otella – obsesyjna podejrzliwość. Objawy, przyczyny i leczenie urojeń
Zespół Otella to rodzaj urojenia objawiającego się obsesyjnym podejrzewaniem partnerki o zdradę. Choroba jest skutkiem niskiej samooceny osoby uzależnionej od alkoholu. Leczenie zespołu Otella polega na farmakoterapii i rozmowach z psychiatrą.
Zespół Otella to rodzaj urojenia objawiającego się obsesyjnym podejrzewaniem partnerki o zdradę. Choroba jest skutkiem niskiej samooceny osoby uzależnionej od alkoholu. Leczenie zespołu Otella polega na farmakoterapii i rozmowach z psychiatrą. Urojenia to nieuzasadnione sądy, które nie mają związku z rzeczywistością. Mają one podłoże psychiczne. Osoby chore nie dają się przekonać do innego punktu widzenia niż swój własny. Zespół Otella – objawy Nazwa choroby pochodzi z dramatu Szekspira o tym samym tytule. Główny bohater za sprawą intryg podejrzewa swoją kobietę o cudzołóstwo. Zespół Otella polega na urojeniu na temat niewierności swojej partnerki. W związku z tym chory nieustannie szuka dowodów potwierdzających jej zdradę. Często przeszukuje kieszenie partnerki, przegląda zawartość szuflad i sprawdza wszystkie połączenia telefoniczne i internetowe. Ludzie chorzy na to zaburzenie są w stanie nawet wynajmować szpiegów – zrobią wszystko, aby dowieść zdrady partnera. Takie urojenia prowadzą do kłótni, psują relacje małżeńskie oraz mogą być przyczyną rozpadu związku. Inne objawy zaburzenia to: pretensje do partnera o drobne rzeczy, takie jak głuchy telefon lub niechęć do seksu, ponieważ jest to niezbitym dowodem zdrady, planowanie zamachu na życie partnerki lub jej znajomych, ciągłe prośby o przyznanie się do zdrady, wybuchy agresji, przemoc fizyczna, popadanie w uzależnienia od alkoholu lub narkotyków, zaniedbywanie obowiązków domowych przez obsesyjne myśli. Zespół Otella - przyczyny Zespół Otella powstaje na skutek obniżonej samooceny osoby uzależnionej od alkoholu. Chory zdaje sobie sprawę, że jego zachowanie jeszcze pogarsza sytuację i przez to jego kobieta jeszcze bardziej się do niego zniechęca. Choroba częściej występuje u alkoholików, którzy mają skłonności paranoiczne. Zespół Otella – leczenie Zespół Otella jest psychozą alkoholową, która wymaga leczenia psychiatrycznego. Bez farmakoterapii i pracy z psychiatrą choroba może rozwijać się do końca życia. Leczenie polega na podawaniu neuroleptyków, które hamują występowanie niepożądanych objawów. Konieczne jest również kategoryczne zaprzestanie picie alkoholu. Często jednak zespół abstynencyjny zwiększa występowanie objawów. Kiedy chory nie chce przyjmować leków psychotropowych, to choroba nie ustępuje, a pacjent staje się jeszcze bardziej drażliwy. Często więc niezbędne jest leczenie zlecone odgórnie nakazem sądowym. Zdarza się bowiem, że osoba chora jest na tyle niebezpieczna, że zagraża życiu swojej partnerki.
Na czym polega fiksacja rozwojowa w psychoanalizie?
Fiksacja rozwojowa to jedno z pojęć stosowanych w klasycznej, freudowskiej psychoanalizie. Jeśli nie zostaną zaspokojone potrzeby dziecka na danym etapie rozwoju, może ono w pewnych sferach życia zatrzymać się na tym etapie. Już jako dorosły człowiek będzie prawdopodobnie powtarzało charakterystyczne dla tego etapu dojrzewania schematy zachowań.
Fiksacja rozwojowa to jedno z pojęć stosowanych w klasycznej, freudowskiej psychoanalizie. Jeśli nie zostaną zaspokojone potrzeby dziecka na danym etapie rozwoju, może ono w pewnych sferach życia zatrzymać się na tym etapie. Już jako dorosły człowiek będzie prawdopodobnie powtarzało charakterystyczne dla tego etapu dojrzewania schematy zachowań. Teoria fiksacji rozwojowej nie jest potwierdzona naukowo. Podczas formułowania jej Freud kierował się wyłącznie swoimi obserwacjami. Fazy rozwoju psychoseksualnego według Freuda Według psychoanalitycznej teorii rozwoju seksualnego dziecko w trakcie swojego rozwoju przechodzi przez kilka etapów. Etapy te wyróżnione są pod względem tego, za pomocą których stref erogennych dziecko przede wszystkim zaspokaja swoje potrzeby. Należy pamiętać, że źródłem motywacji do działania w teorii Freuda jest libido, popęd seksualny, który rządzi zachowaniem człowieka niemal od urodzenia. Wyróżnia się pięć etapów rozwoju psychoseksualnego. Faza narcyzmu pierwotnego, charakterystyczna dla noworodków, które uzależnione są całkowicie od opieki dorosłych i dopiero uczą się rozróżniania siebie i matki. To matka stanowi obiekt, w którym dziecko upatruje możliwości zaspokojenia popędów, Faza oralna, podczas której dziecko ukierunkowane jest na zaspokajanie popędów związanych z obszarami oralnymi ciała, m.in. ustami i gardłem. Fiksacja na tym etapie bywa związana z głodem albo niedostatecznym kontaktem z matką, np. wtedy, kiedy nie karmi ona piersią. Faza analna, podczas której dziecko nabywa umiejętność kontroli wypróżniania się. Nieprawidłowo przeprowadzany trening czystości, np. brak konsekwencji lub nadmierne karanie dziecko za wypróżnianie się w pieluszkę, a nie do nocnika, może doprowadzić do fiksacji. Faza falliczna, która charakteryzuje się tym, że dziecko zaczyna odkrywać swoje narządy płciowe i rozróżniać płcie. W tym okresie pojawia się także kompleks Edypa lub kompleks Elektry (odmiana kompleksu Edypa występująca u dziewczynek). Jeżeli rodzice faworyzują przeciwną płeć, u dziecka może pojawić się fiksacja falliczna. Po tej fazie następuje faza latencji, kiedy potrzeby libidalne ulegają wyciszeniu. Faza genitalna, w którą dziecko wkracza w okresie dojrzewania. Dziecko zaczyna wtedy rozumieć, że przyjemność seksualna podporządkowana jest celom rozrodczym. Do najlepiej opisanych fiksacji należą fiksacja w fazie oralnej oraz fiksacja w fazie analnej, a także fiksacja falliczna. Czym charakteryzuje się fiksacja oralna Skutkiem fiksacji w fazie oralnej może być czerpanie dużej przyjemności z czynności wykonywanych za pomocą ust, np.: palenie papierosów, skłonność do łakomstwa, picie dużej ilości alkoholu, obgryzanie paznokci, żucie gumy, upodobanie do seksu oralnego. Czym charakteryzuje się fiksacja analna Osoby, które doznały fiksacji w fazie analnej, bywają uparte, nadmiernie uporządkowane, nawet pedantyczne. Rozwinąć mogą się u nich także skąpstwo, potrzeba kontrolowania otoczenia, bierna agresja, potrzeba gromadzenia rzeczy, sadyzm i masochizm, ale też systematyczność i wytrwałość w dążeniu do celu. Czym charakteryzuje się fiksacja falliczna Fiksacja falliczna może natomiast skutkować tym, że w dorosłym życiu kobiety mogą czuć potrzebę dominacji nad mężczyznami, uwodzenia ich, ale także całkowitego podporządkowania się im. Chłopcy, którzy doświadczają fiksacji fallicznej, bywają próżni i nadmiernie ambitni. Czy w człowieku drzemie zło? Dowiedz się, na czym polegał eksperyment Zimbardo. Słowa mogą znaczyć coś innego, niż myślisz. Na czym polega manipulacja językowa? Na czym polega mechanizm podejmowania decyzji pod wpływem grupy? Psychologia tłumu: dlaczego robimy to, co inni?
Wpływ alkoholu na plemniki – niska jakość nasienia i alkoholowy zespół płodowy
Regularne picie alkoholu przez ojców obniża liczbę plemników zdolnych do zapłodnienia. Podnosi także ryzyko wystąpienia poważnych zaburzeń rozwojowych u dzieci. Alkoholowy zespół płodowy pijący mężczyźni przekazują potomstwu razem z nasieniem. Skutkuje to licznymi wadami somatycznymi oraz neurologicznymi płodu.
Regularne picie alkoholu przez ojców obniża liczbę plemników zdolnych do zapłodnienia. Podnosi także ryzyko wystąpienia poważnych zaburzeń rozwojowych u dzieci. Alkoholowy zespół płodowy pijący mężczyźni przekazują potomstwu razem z nasieniem. Skutkuje to licznymi wadami somatycznymi oraz neurologicznymi płodu. Nie tylko nadużywanie, ale przede wszystkim regularność spożywania alkoholu znacząco wpływa na jakość plemników oraz podwyższa ryzyko wystąpienia alkoholowego zespołu płodowego. Alkoholowy zespół płodowy Do niedawna za wystąpienie FAS (Fetal Alcohol Syndrome - alkoholowego zespołu płodowego) obwiniano wyłącznie pijące w czasie ciąży matki. To wrodzone zaburzenie rozwojowe obejmuje wady neurologiczne oraz somatyczne, m. in. spowolnienie ogólnego fizycznego rozwoju, anomalie anatomiczne, problemy z motoryką, odbieraniem bodźców, uwagą, pamięcią, uczeniem, mową, komunikacją. Wady te warunkują całe życie dziecka. Przełomowe badania koreańskich naukowców z Seulu przeprowadzane na myszach udowodniły bezpośredni związek picia alkoholu przez przyszłych mysich ojców a zaburzonym rozwojem mysich płodów (http://www.tandfonline.com/doi/full/10.1080/19768354.2013.865675). Po raz pierwszy wykryto zależność między wpływem picia alkoholu samców na nieprawidłowy rozwój narządów (również mózgu) u ich potomstwa. Ani jedna nowo narodzona myszka z grupy kontrolnej - pochodząca od samca nie narażonego na picie alkoholu - nie wykazała żadnych dysfunkcji w budowie. Z męskim nasieniem przenoszą się bowiem odpowiedzialne za właściwy stopień rozwoju geny, na które alkohol wpływa niszcząco. Sperma duńskich żołnierzy Badania przeprowadzone wśród ludzi (http://bmjopen.bmj.com/content/4/9/e005462.full) wykazały, że mimo wyższego stężenia testosteronu (głównego hormonu odpowiedzialnego za zdrowie reprodukcyjne) u mężczyzn spożywających alkohol, znacząco spadała ilość białka, które transportuje go po całym krwiobiegu. A prawidłowa praca układu krwionośnego to podstawa kondycji i sprawności seksualnej. O tym, że alkohol bezpowrotnie niszczy mózg i wątrobę, nie trzeba nawet wspominać. Już 5 jednostek (piwo, kieliszek wina lub 40 ml trunku wysokoprocentowego) alkoholu tygodniowo zmniejsza liczbę plemników w spermie i redukuje ich zdolności do zapłodnienia. Porównanie osoby regularnie wypijającej w ciągu tygodnia aż 25 jednostek alkoholu z mężczyzną praktycznie niepijącym pokazało, że alkohol obniża liczbę plemników o 33%, a liczbę komórek, które mają właściwy kształt, budowę i zdolności do zapłodnienia nawet o 51%. Wysypka po alkoholu, a także znacznie utrudniony oddech, wodnisty katar, męczący kaszel. Alergia na alkohol - czy to możliwe? Wysypka po alkoholu. Alkohol może utrudnić zauważenie hipoglikemii, ale stosując się do zaleceń lekarza, można okazjonalnie sobie na niego pozwolić. Czy osoby z cukrzycą mogą pić alkohol? Alkohol niszczy układ pokarmowy, krwionośny i nerwowy. Jak alkohol wpływa na organizm? Alkohol pity na przeziębienie rozgrzewa i rozluźnia, dzięki czemu na krótko poczujemy się lepiej. Alkohol na przeziębienie: pomaga czy szkodzi? Chcesz urozmaicić imprezę dla znajomych? Sprawdź jak przygotować kolorowe shoty!
Efedryna suplement na odchudzanie i przed treningiem
Efedryna jest jedną z substancji stosowanych podczas odchudzania. Stymuluje centralny układ nerwowy i jest czynnikiem redukcji tłuszczu. Ze względu na liczne skutki uboczne zasady jej stosowania podlegają regulacji prawnej.
Efedryna jest jedną z substancji stosowanych podczas odchudzania. Stymuluje centralny układ nerwowy i jest czynnikiem redukcji tłuszczu. Ze względu na liczne skutki uboczne zasady jej stosowania podlegają regulacji prawnej. Budowa chemiczna efedryny jest podobna do amfetaminy. Efedryna jest w Polsce substancją nielegalną, wykorzystywaną często do produkcji narkotyków. Jej stosowanie może powodować skutki uboczne – szczególnie w fazie początkowej. Status prawny efedryny Pod względem farmakologicznym działanie efedryny nie jest do końca jasne. Źródłem niejasności jest także brak różnicy pomiędzy długofalowym i natychmiastowym efektem stosowania efedryny. Zgodnie z ustawą z dnia 6 września 2001 roku o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz o zmianie innych ustaw – efedryna jest zaliczana do tzw. grupy prekursorów I-R (substancje, które mogą być przetworzone lub mogą służyć do wytworzenia środka odurzającego bądź substancji psychotropowej). Mają do niej zastosowanie wszelkie przepisy dotyczące obrotu, przechowywania, posiadania i utylizacji środków zaliczanych do tej grupy. Efedryna w czystej postaci jest trudno dostępna. W suplementach diety zwykle zawarte są alkaloidy efedrynowe. Działanie efedryny – redukcja apetytu i większa synteza białek Efedryna ogranicza apetyt. Ułatwia uwalnianie noradrenaliny i adrenaliny. Zwiększa syntezę białek i zużycie energii. 50 mg efedryny zwiększa zużycie energii o 4%. Używana jest jako środek dopingujący. Przyjmowana przed treningiem, korzystnie wpływa na wydolność treningową. Zwiększa koncentrację. Zastosowanie efedryny – odchudzanie i dieta redukcyjna Efedryna stosowana jest w odchudzaniu. Redukuje apetyt i przyspiesza proces spalania tkanki tłuszczowej. Analiza wykonana na zlecenie US Department of Health and Human Services opublikowana w The Journal of the American Medical Association wykazuje, że efedryna zwiększa proces utraty wagi o 1,8 funta (0,81 kg) miesięcznie. W połączeniu z kofeiną tempo zwiększone jest do 2,2 funta (0,99 kg) miesięcznie. Efedryna wykorzystywana jest w okresie diety redukcyjnej przez kulturystów, ponieważ chroni mięśnie przed spalaniem. Skutki uboczne stosowania efedryny – nerwowość, uzależnienie psychiczne Najczęstsze skutki uboczne stosowania efedryny to nerwowość, bezsenność, suchość w ustach i bóle głowy. Substancja podnosi ciśnienie krwi. Przyspiesza reakcję serca. Może powodować uczucie euforii lub niepokoju. Rozszerza oskrzela. Powinny jej unikać osoby z cukrzycą, ponieważ może podwyższać poziom insuliny we krwi. Jednorazowe stosowanie wysokich dawek efedryny daje efekt neurotoksyczny podobny do efektu amfetaminowego. Może powodować uzależnienie psychiczne. Nie należy przyjmować jej jednorazowo lub nieregularnie w dużych dawkach, ponieważ może prowadzić do radykalnego podwyższenia ciśnienia krwi, a w efekcie do zgonu. Nie można jej długo stosować (nie dłużej niż przez 6 miesięcy), ponieważ powoduje rosnącą tolerancję organizmu. Tolerancja jest skutkiem zablokowania receptorów i ich braku wrażliwości na działanie efedryny.
Nawet niewielka dawka alkoholu ma wpływ na organizm – oddziałuje na układ nerwowy, krwionośny, może powodować luki w pamięci i utratę koordynacji ruchowej. Osoby nadużywające alkoholu tracą zdolności poznawcze, ich mózg ulega uszkodzeniu, są bardziej podatne na infekcje i wystąpienie chorób nowotworowych układu pokarmowego.
Nawet niewielka dawka alkoholu ma wpływ na organizm – oddziałuje na układ nerwowy, krwionośny, może powodować luki w pamięci i utratę koordynacji ruchowej. Osoby nadużywające alkoholu tracą zdolności poznawcze, ich mózg ulega uszkodzeniu, są bardziej podatne na infekcje i wystąpienie chorób nowotworowych układu pokarmowego. Wpływ niewielkich ilości alkoholu na organizm Jeden kieliszek czerwonego wina do obiadu pozytywnie wpływa na układ sercowo-naczyniowy i poprawia trawienie. Z kolei niewielka ilość piwa, m.in. dzięki zawartości chmielu, rozluźnia i wprawia w doby nastrój, zaostrza apetyt, działa moczopędnie, oczyszczając drogi moczowe ze złogów. Dzięki zawartości witamin z grupy B polecana jest też sportowcom po treningu jako środek zapobiegający zakwasom. Niewielkie ilości wódki z pieprzem i ziołowe trunki są polecane na przejedzenie, ponieważ pobudzają do pracy układ trawienny. Jednak alkohol spożywany w dużych ilościach wpływa na organizm negatywnie, zwłaszcza w przypadku osób uzależnionych. Kobiety w ciąży nie powinny pić go w ogóle. Wpływ dużych ilości alkoholu na organizm człowieka Alkohol źle wpływa na organizm, gdy dostarcza się go często lub w ilościach powodujących odurzenie. Alkohol odciska swój ślad nie tylko w postaci bólu głowy i złego samopoczucia (kaca). Zaburzenie gospodarki elektrolitowej i odwodnienie negatywnie wpływa na pracę całego organizmu. Wiąże się z dużym obciążeniem dla wątroby i zmianami w układzie nerwowym, a zwłaszcza w mózgu. Zażycie dużej dawki alkoholu skutkuje zatruciem organizmu i problemami z poruszaniem się oraz brakiem koordynacji ruchowej. Duże stężenie alkoholu we krwi objawia się utratą jasnego myślenia, zaburza dostrzeganie związków przyczynowo-skutkowych i może powodować luki w pamięci. Alkohol wpływa na organizm człowieka także długofalowo, wypłukując witaminy i minerały konieczne do prawidłowego funkcjonowania wszystkich układów. Nadmiar alkoholu sprzyja też podejmowaniu ryzyka, co często prowadzi do narażania życia swojego i innych. Często też prowadzi do urazów, np. skręceń i złamań. Alkohol bardzo często idzie w parze z nieodpowiedzialnym postępowaniem, skłonnością do przygodnych kontaktów seksualnych i ryzykiem zarażenia chorobami przenoszonymi drogą płciową. Tłumi racjonalne myślenie i zdrowy rozsądek, a działanie sprowadza do poziomu instynktu, dlatego seks bez zabezpieczenia nie wydaje się pijanej osobie niczym złym. Powolna destrukcja, czyli jak alkohol wpływa na organizm alkoholika Alkohol spożywany regularnie w dużych ilościach, niszczycielsko wpływa na organizm człowieka. Pierwszym poważnym problemem jest uzależnienie – alkoholizm. To choroba bardzo wyniszczająca nie tylko samego uzależnionego, ale i jego najbliższe otoczenie. Wpływ alkoholu na organizm ludzki jest widoczny przede wszystkim w działaniu układu nerwowego. Alkohol wyniszcza całe fragmenty mózgu zaburzając nie tylko funkcjonowanie organizmu, ale też reakcje i zachowanie. Alkoholicy mają nie tylko luki w pamięci, tracą kontrolę nad swym działaniem, tracą zdolność podejmowania decyzji i kontakt z rzeczywistością. Stają się agresywni i zagrażają nie tylko sobie, ale też swojemu otoczeniu. Alkoholicy mają też większe szanse na wystąpienie u nich choroby nowotworowej układu pokarmowego, w tym jamy ustnej, wątroby oraz trzustki. Także żołądek, dwunastnica i przewód pokarmowy cierpią od nadmiaru spożywanego alkoholu – częste cofanie się treści żołądkowej podrażnia przełyk i może powodować bolesne i niebezpieczne ze względu na ryzyko perforacji nadżerki. Alkohol sprzyja występowaniu choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy. W jeszcze większym stopniu alkohol wpływa na układ krwionośny. Powoduje skoki ciśnienia, może wywołać arytmię, a nawet udar. Spożywany przez długi czas skutkuje nadciśnieniem i chorobami serca, a nawet śmiercią. Wysypka po alkoholu, a także znacznie utrudniony oddech, wodnisty katar, męczący kaszel. Alergia na alkohol - czy to możliwe? Wysypka po alkoholu. Alkohol może utrudnić zauważenie hipoglikemii, ale stosując się do zaleceń lekarza, można okazjonalnie sobie na niego pozwolić. Czy osoby z cukrzycą mogą pić alkohol? Już 5 jednostek alkoholu tygodniowo redukuje liczbę plemników i ich zdolność do zapłodnienia. Jak alkohol wpływa na jakość plemników? Alkohol pity na przeziębienie rozgrzewa i rozluźnia, dzięki czemu na krótko poczujemy się lepiej. Alkohol na przeziębienie: pomaga czy szkodzi?
Przedawkowanie kofeiny powoduje kłopoty z koncentracją i pamięcią, odwodnienie, spadek formy i niepokój. Nienaturalnie pobudzony człowiek nie jest w stanie zasnąć, a brak snu także odbija się na zdrowiu. Przedawkowanie kofeiny i długotrwała bezsenność mogą doprowadzić nawet do zgonu.
Przedawkowanie kofeiny powoduje kłopoty z koncentracją i pamięcią, odwodnienie, spadek formy i niepokój. Nienaturalnie pobudzony człowiek nie jest w stanie zasnąć, a brak snu także odbija się na zdrowiu. Przedawkowanie kofeiny i długotrwała bezsenność mogą doprowadzić nawet do zgonu. Objawy przedawkowania kofeiny: fizyczne i psychiczne Najczęściej kofeina przyjmowana jest w postaci kawy, ale należy pamiętać, że zawierają ją także inne napoje. Maksymalna dawka kofeiny dla młodego, zdrowego człowieka to 600 mg na dobę. Przedawkowanie kofeiny objawia się problemami z pamięcią i koncentracją, a także nadmiernym pobudzeniem i niepokojem. Kofeina oddziałuje na układ nerwowy i zwiększa wydzielanie adrenaliny w organizmie. Ponadto kawa pita w dużych ilościach negatywnie wpływa na układ pokarmowy. Podrażnia śluzówkę żołądka i obciąża wątrobę, powodując dolegliwości bólowe i problemy z trawieniem. Nadmiernemu spożyciu kofeiny towarzyszyć mogą nudności i wymioty. Natomiast jej działanie moczopędne może skutkować odwodnieniem organizmu, jeśli pije się jej za dużo. Objawem odwodnienia jest zmiana koloru moczu na ciemniejszy. Kofeina uniemożliwia zaśnięcie, a długotrwały brak snu także bardzo negatywnie wpływa na stan zdrowia. Przedawkowanie kofeiny wiąże się też, paradoksalnie, z zauważalnym spadkiem energii. Skutki przedawkowania kofeiny – rozbicie, skok ciśnienia, drgawki, a nawet śmierć Przedawkowanie kofeiny może zakończyć się nawet zgonem, jeśli nie pozwala zasnąć przez więcej niż 70 godzin. Długotrwały brak snu może wywołać halucynacje. Gdy jest jednorazowe, skutkuje rozbiciem, brakiem energii, spadkiem produktywności i silnym niepokojem. Jeśli przyjęta dawka kofeiny była bardzo duża, może powodować drgawki. Przedawkowanie tej substancji skutkuje również skokiem ciśnienia, zwiększając ryzyko udaru i zawału. Przedawkowanie kofeiny w ciąży grozi niedorozwojem płodu. Dziecko może urodzić się z małą masą ciała lub przedwcześnie. Pierwsza pomoc przy przedawkowaniu kofeiny Jeśli doszło do przedawkowania kofeiny, konieczne jest leczenie. Co robić w przypadku przedawkowania kofeiny? Po pierwsze wywołać wymioty. W ten sposób z organizmu zostanie usunięta kofeina, która nie zdążyła się jeszcze wchłonąć. Drugim krokiem jest uspokojenie rytmu serca. Ulgę powinna przynieść chłodna, ale nie zimna kąpiel i położenie się, uspokojenie oddechu i zrelaksowanie się. Po trzecie trzeba uzupełnić płyny i wspomóc organizm w wypłukiwaniu nadmiaru kofeiny – pijąc powoli, małymi łykami, duże ilości wody. Pierwszej pomocy w przedawkowaniu kofeiny udzieli też personel medyczny – jeśli objawy będą się nasilać lub nie ustąpią w ciągu 3-4 godzin, konieczna może być wizyta w szpitalu i płukanie żołądka.
Dozwolona kawa w ciąży – zbożowa, kofeinowa czy bezkofeinowa?
Nie ma potwierdzenia, że kawa bezpośrednio wpływa na płód. Wiadomo jednak, że m.in. wypłukuje z organizmu wapń i magnez, a to pierwiastki niezbędne do prawidłowego rozwoju płodu. Rozwiązaniem alternatywnym w ciąży jest kawa zbożowa. Dostarcza składników odżywczych i może być smakowym zamiennikiem dla kawy kofeinowej.
Nie ma potwierdzenia, że kawa bezpośrednio wpływa na płód. Wiadomo jednak, że m.in. wypłukuje z organizmu wapń i magnez, a to pierwiastki niezbędne do prawidłowego rozwoju płodu. Rozwiązaniem alternatywnym w ciąży jest kawa zbożowa. Dostarcza składników odżywczych i może być smakowym zamiennikiem dla kawy kofeinowej. Kofeina w dużych ilościach nie jest dobra dla ciężarnych Kobiety w ciąży muszą dbać o swoje zdrowie, bo to z ich organizmu płód pobiera składniki odżywcze. Kawa natomiast wypłukuje magnez i wapń. Wzbudzającym kontrowersje składnikiem kawy jest kofeina i to jej wpływ na nienarodzone dziecko bywa najczęściej badany. Nadmiar kofeiny może spowodować, że masa urodzeniowa noworodka będzie mniejsza, a w dawce powyżej 300 miligramów dziennie grozi poronieniem. Kawa ma za zadanie pobudzić organizm, ale gdy stan ten trwa nienaturalnie długo, może mieć skutki uboczne. W organizmie ciężarnej kofeina utrzymuje się nawet do 11 godzin od spożycia. Szczególnie na wzrost ciśnienia powinny uważać te kobiety, które chorują na serce. Duża ilość kofeiny może wywołać niepokój i bezsenność. Badania przeprowadzone na produktach dostępnych na polskim rynku wykazały, że najwięcej kofeiny zawiera kawa rozpuszczalna, bo średnio 61,1 miligrama w 160 mililitrach (filiżance) napoju z 1 łyżeczki. Druga pod tym względem była kawa mielona – 40,7 miligrama w filiżance naparu z jednej łyżeczki, a trzecia – kawa ziarnista – w jej naparze z 1 łyżeczki było średnio 30 miligramów kofeiny. Badacze wskazują, że zawartość kofeiny może się różnić w zależności od tego, jak drobno jest zmielona kawa i od sposobu parzenia (po turecku/z ekspresu). Zdrowe zamienniki zwykłej kawy – kawa bezkofeinowa i kawa zbożowa w ciąży Jeśli przyszła matka nie chce rezygnować ze smaku kawy i rytuału picia tego napoju, może sięgnąć po kawę o znacznie mniejszej zawartości kofeiny. Do wyboru są kawa bezkofeinowa i kawa zbożowa. Kawa bezkofeinowa zawiera śladowe ilości kofeiny, by zachować smak i zapach kawy, natomiast kawa zbożowa nie tylko jest całkowicie pozbawiona kofeiny, ale i ma wiele składników odżywczych. Napój zawdzięcza swój smak paleniu ziaren zbóż wykorzystanych do jego produkcji. Zawartość magnezu, potasu i witamin z grupy B sprawia, że kawa zbożowa w ciąży jest napojem nie tylko nieszkodzącym, ale wręcz pozytywnie wpływającym na zdrowie przyszłej matki i płodu. Ważnym składnikiem takiej kawy jest też błonnik rozpuszczalny. Dzięki niemu poprawia się praca jelit. Kawa zbożowa w ciąży i po jej zakończeniu wpływa na organizm pozytywnie także dlatego, że zawiera antyoksydanty. Ponadto zawarte w niej probiotyki pomagają w stworzeniu i utrzymaniu prawidłowej flory bakteryjnej w układzie pokarmowym. Działają tak także na dziecko karmione piersią przez kobietę pijącą kawę zbożową. Lubisz biegać, ale zaszłaś w ciążę i boisz się, że aktywność fizyczna zaszkodzi twojemu dziecku? Dowiedz się, czy można biegać w ciąży? Jesteś w ciąży i dokuczają ci zaparcia? Poznaj, sprawdzone domowe sposoby na zaparcia w ciąży. Przyszła mama oprócz zdrowej diety, powinna zadbać o aktywność fizyczną, ale odpowiedzialnie. Dowiedz się, jak dbać o siebie, będąc w ciąży.
Kaloryczność piwa będzie zależała m.in. od ilości zawartego w nim alkoholu. To, co może być również zagrożeniem diety to fakt, że piwo wzmaga apetyt.
Kaloryczność piwa będzie zależała m.in. od ilości zawartego w nim alkoholu. To, co może być również zagrożeniem diety to fakt, że piwo wzmaga apetyt. Czy piwo tuczy? Łączenie diety odchudzającej z alkoholami z reguły nie jest dobrym pomysłem. Po pierwsze dlatego, że napoje alkoholowe, w tym piwo, są dość kaloryczne. Po drugie indeks glikemiczny piwa jest na bardzo wysokim poziomie (110). Oznacza to, że po jego wypiciu gwałtownie rośnie stężenie glukozy we krwi, co powoduje wyrzut insuliny. To z kolei przyczynia się do szybkiego spadku poziomu glukozy i odczucia wilczego głodu. Zatem jeśli samo piwo pite jest w ramach dziennego zapotrzebowania energetycznego, to nie będzie tuczące. Ale w połączeniu z przekąskami i posiłkami, które często idą w parze z piwnym trunkiem może już okazać się tuczącym i niezdrowym zestawieniem. Tabela kaloryczna piwa Przykładowe piwa wraz z liczbą kalorii Marka piwa Kaloryczność Carlsberg 160 kcal Corona 210 kcal Dębowe mocne 265 kcal Guineess 199 kcal Heineken 175 kcal Koźlak 250 kcal Lech 205 kcal Leżajsk 225 kcal Okocim 210 kcal Redd's 220 kcal Tatra 230 kcal Tyskie 320 kcal Warka 245 kcal Żubr 255 kcal Żywiec 245 kcal Co przemawia na korzyść piwa Piwo oprócz kalorii, zawiera także witaminy i minerały. Proces pasteryzacji wpływa na obniżenie zawartości składników odżywczych piwa, zatem to piwa niepasteryzowane są bogatsze w minerały i witaminy. Piwo, dzięki swoim właściwościom moczopędnym i oczyszczającym, polecane jest osobom cierpiącym na problemy z układem moczowym i pęcherzykiem żółciowym. Piwo pobudza również do pracy układ pokarmowy, wzmagając wydzielanie soków żołądkowych. Dzięki zawartości antyoksydantów przyczynia się również do opóźnienia procesów starzenia. Co przemawia na niekorzyść piwa Piwa produkowane na masową skalę (a takie są najczęściej wybierane) mają mniej wartości odżywczych, zatem wówczas kufel piwa będzie bliższy kuflowi pustych kalorii. Dodatkowo regularne picie alkoholu (w tym piwa) może przyczyniać się do rozwoju uzależniania, a to z kolei systematycznie wyniszczy organizm. Biorąc pod uwagę fakt, że piwo ma również działanie relaksujące i uspokajające, nietrudno wpaść w pułapkę codziennej porcji takiej formy relaksu. Piwo, pomimo kaloryczności, może znaleźć się okazjonalnie w jadłospisie, jednak dobrze podchodzić do niego z umiarem, w przeciwnym razie może przynieść więcej szkody, niż pożytku. Alkohol, wypijany w odpowiednich ilościach może pozytywnie wpływać na ludzki organizm. Który alkohol jest najzdrowszy: wino, piwo czy nalewka? Jałowiec pospolity to idealny dodatek do ciężkostrawnych posiłków. Podpowiadamy, jak zrobić nalewkę z jałowca. Im lepsze wino, tym mniejsze szanse, że jest ono sztucznie dosładzane. Sprawdź, czy wino tuczy. Jak przetrwać imprezę? Jak pić wódkę, żeby się nie upić?
Uzależniający Facebook – czy go jeszcze kontrolujesz?
Uzależnienie od Facebooka jest pozornie nowym zaburzeniem, należącym do grupy zaburzeń od nowych technologii. W rzeczywistości przebiega jak i inne uzależnienia, spowodowane problemem z panowaniem nad swoimi impulsami.
Uzależnienie od Facebooka jest pozornie nowym zaburzeniem, należącym do grupy zaburzeń od nowych technologii. W rzeczywistości przebiega jak i inne uzależnienia, spowodowane problemem z panowaniem nad swoimi impulsami. Po czym poznać, że to już uzależnienie od Facebooka Uzależnienie od Facebooka przebiega niestety w ten sam sposób, jak każde inne uzależnienie. Osoba uzależniona nie może normalnie funkcjonować, dopóki nie otrzyma określonych bodźców czy substancji – w tym przypadku popularnego portalu społecznościowego. Jeśli zauważasz u siebie poniższe symptomy, prawdopodobnie używasz Facebooka w sposób niezdrowy: sprawdzenie Facebooka jest pierwszą i ostatnią czynnością, jaką wykonujesz w ciągu dnia; czujesz pustkę bez Facebooka; chcesz spędzać cały czas na Facebooku, nawet podczas pracy lub spotkań; nie możesz wytrzymać dłużej niż jeden dzień bez sprawdzenia Facebooka; jeżeli okoliczności cię do tego zmuszają, zaczynasz mieć objawy odstawienia – nie możesz znaleźć nic interesującego do roboty, odczuwasz niepokój, próbujesz za wszelką cenę sprawdzić portal, używając nawet nie swojego komputera; masz mnóstwo przyjaciół na Facebooku, ale nadal czujesz się samotna. Nawet jeśli nie siedzisz na Facebooku cały czas, ale sprawdzasz go wiele razy w ciągu dnia, jest to już oznaka kompulsywnego zachowania. Jak ograniczyć korzystanie z Facebooka? Przede wszystkim, jak przy każdym uzależnieniu, znajdź jego przyczynę – po co spędzasz na nim tak dużo czasu? Czy dzięki portalowi porównujesz się z innymi? Czy tam poznajesz nowych ludzi? A może to miejsce spotkań ze znajomymi? W jaki inny bardziej konstruktywny sposób możesz zaspokoić te potrzeby? Zdecyduj jakie rzeczy, które robisz na Facebooku, są faktycznie wartościowe? Które z nich naprawdę pomagają ci ulepszać zawodowe i osobiste życie? Zanim usiądziesz przed komputerem, postanów sobie, ile czasu spędzisz przed Facebookiem i co konkretnie chcesz sprawdzić. Zanim dodasz kogoś do znajomych, zastanów się czy znasz tę osobę. Jeśli nie – co ci da jej obecność na liście znajomych? Posiadanie większej liczby znajomych niż faktycznych kontaktów z nimi jest źródłem dużej frustracji. Powiedz swoim znajomym, że przez jakiś czas nie będziesz korzystać z portalu – wtedy nie będzie cię kusić, by sprawdzić konto i wiadomości od nich. Walkę z uzależnieniem od Facebooka możesz rozpocząć samodzielnie bez pomocy specjalisty, jeśli jednak poczujesz, że jest to ponad twoje siły, skorzystaj z pomocy profesjonalisty lub przynajmniej bliskich. Poproś np. domowników, żeby zmienili hasło na portalu lub ogólnie w twoim komputerze. Niech utrudnią ci korzystanie z portalu jak to tylko możliwe. Możesz nawet dezaktywować konto. Nie nadużywasz leków? Dowiedz się więcej o lekomanii i poznaj objawy uzależnienia od leków. W mechanizmie uzależnienia ważne są odgrywane role. Jak pomóc narkomanowi wyjść z nałogu? Jak walczyć z depresją? Poznaj skutki uboczne trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych.
Żeby walczyć z uzależnieniem, trzeba porzucić odgrywane role
Gdy ktoś dowiaduje się, że jego bliska osoba jest uzależniona, często jest w szoku i mimo najszczerszych chęci nie od razu wie, jak pomóc narkomanowi. Uzależnienie przebiega w podobny sposób niezależnie od substancji, jakiej dotyczy.
Gdy ktoś dowiaduje się, że jego bliska osoba jest uzależniona, często jest w szoku i mimo najszczerszych chęci nie od razu wie, jak pomóc narkomanowi. Uzależnienie przebiega w podobny sposób niezależnie od substancji, jakiej dotyczy. W co grają ludzie... jak pomóc narkomanowi, pomagając całej rodzinie Eric Berne stworzył psychologiczną koncepcję relacji między ludźmi, którą nazwał analizą transakcyjną (AT). Według niego ludzie w różnych sytuacjach zawsze przyjmują określone role: Dorosłego, Dziecka lub Rodzica. Jedna osoba może przyjmować różne role i zależą one od okoliczności, a samo odgrywanie tych określonych scenariuszy nazywa Berne grami. Jedną z podstawowych gier, którą zajmował się badacz, była gra pt. Alkoholik. Mimo że dotyczy uzależnienia od innej substancji, pomaga wyjaśnić także jak pomóc narkomanowi. Osoba uzależniona stawia się w roli Dziecka, nawet jeśli jest pełnoletnia, na potrzeby gry Berne nazywa ją właśnie rolą Alkoholika – nie odpowiada za swoje zachowanie, nie ponosi konsekwencji, sprawdza granice. Osoby z otoczenia odgrywają role: Oskarżyciela – to najczęściej ktoś bliski, kto odwołuje się do norm, zakazów, czyni wyrzuty; Wybawiciela – to ktoś, kto nakłania do leczenia, do zmiany zachowania, okazuje troskę i zainteresowanie; Kozła ofiarnego – czyli kogoś, kto nie ingeruje w sam problem, ale pomaga rozwiązać problemy wywołane braniem, np. pożycza pieniądze, opłaca rachunki, kryje przed rodziną; Pośrednika – to osoba, która dostarcza narkotyki, krótko mówiąc – diler. Zdarza się, że rolę Oskarżyciela, Wybawiciela i Kozła ofiarnego pełni ta sama osoba, np. rodzice utrzymujący uzależnionego syna i na zmianę proszący o rozpoczęcie odwyku i czyniący wymówki. Dlaczego tak ważne jest zrozumienie tej gry? Najpierw trzeba zrozumieć, że wszystko ma jakąś przyczynę i problemy nie biorą się znikąd. Pierwsza próba narkotyku oczywiście może być po prostu z ciekawości, ale jeśli osoby bliskie nie zauważają sygnałów postępującego uzależnienia lub na nie nie reagują, znaczy to, że cały system relacji od początku nie działał właściwie. Każda rodzina jest systemem, który dąży do homeostazy – jeśli jakiś element w niej szwankuje, inny będzie próbował działać w taki sposób, by powróciła równowaga, nawet jeśli jest to robione przez destrukcyjne zachowania. Podobnie gdy jedna z osób przyjmuje daną rolę, wszyscy bliscy automatycznie wchodzą w pozostałe. Dlatego tak ważne jest, by terapii poddała się cała rodzina, ponieważ pierwsze, co należy zrobić, to wyjść z roli i przestać traktować osobę uzależnioną z pozycji Rodzica jak Dziecko, a zastąpić to relacją Dorosły-Dorosły. Jak pomóc narkomanowi wyjść z nałogu? Przede wszystkim należy traktować go jak Dorosłego, czyli osobę, która jest odpowiedzialna za swoje czyny i powinna ponosić ich konsekwencje. W innej sytuacji, mając poczucie, że ciągle ktoś coś za niego zrobi, będzie to wykorzystywać. Dlatego też: nie przychodź narkomanowi ciągle z pomocą (jak Kozioł Ofiarny) i pozwól mu na poniesienie konsekwencji swojego zachowania nawet jeśli wiąże się to z jego cierpieniem; nie wyręczaj go w niczym, co mógłby zrobić sam; nie groź (jak Oskarżyciel), a zamiast tego po prostu realizuj to, co mówisz; nie przyjmuj obietnic ani też ich nie wymuszaj (jak Wybawiciel), dając kolejną szansę, tylko działaj konsekwentnie. Nieważne czy jesteś rodzicem, czy partnerem – zgłoś się na terapię dla osób współuzależnionych. Samemu bardzo trudno wyjść z roli, którą się odgrywało przez długi, długi czas. Okres leczenia także nie przebiega błyskawicznie, przyda ci się więc i cierpliwość, i wsparcie od profesjonalisty, żeby znów nie powrócić do odgrywania dobrze znanych ról. A gdy zrobisz to ty, za tobą automatycznie pójdzie też osoba uzależniona oraz reszta domowników. Nie nadużywasz leków? Dowiedz się więcej o lekomanii i poznaj objawy uzależnienia od leków. Czy kontrolujesz każdy aspekt swojego życia? Jak rozpoznać i leczyć uzależnienie od Facebook'a? Jak walczyć z depresją? Poznaj skutki uboczne trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych.
Nieprzyjemne wychodzenie z nałogu – objawy odstawienia nikotyny
Zerwanie z nałogiem palenia papierosów wymaga silnej woli m.in. dlatego, że objawy odstawienia nikotyny są nieprzyjemne. Złe samopoczucie, problemy z koncentracją, drażliwość i chwiejność nastrojów i podjadanie to najczęstsze skutki tuż po rzuceniu palenia.
Zerwanie z nałogiem palenia papierosów wymaga silnej woli m.in. dlatego, że objawy odstawienia nikotyny są nieprzyjemne. Złe samopoczucie, problemy z koncentracją, drażliwość i chwiejność nastrojów i podjadanie to najczęstsze skutki tuż po rzuceniu palenia. Dolegliwości fizyczne po rzuceniu palenia Organizm, zwłaszcza zatruwany przez wiele lat, musi się oczyścić po rzuceniu palenia. Dlatego jednym z objawów odstawienia nikotyny jest uporczywy kaszel, tzw. kaszel palacza. Powoduje go drapanie w gardle i wydzielina próbująca wydostać się na zewnątrz. W związku z odtruwaniem skutkiem ubocznym zerwania z nałogiem nikotynowym są też zawroty i bóle głowy. Organizm musi nauczyć się funkcjonować bez przeszkód takich jak substancje smoliste czy sama nikotyna, której ciało domaga się po odstawieniu. Psychiczny dyskomfort i zmiany w psychice po rzuceniu palenia Oprócz namacalnych, fizycznych objawów odstawienia nikotyny, były palacz musi radzić sobie z bardzo trudnymi i uciążliwymi dolegliwościami związanymi ze sferą psychiki. Najczęstszym i trudnym do zwalczenia objawem jest drażliwość. Osoba rzucająca palenie jest rozdrażniona, miewa huśtawki nastrojów, bywa nadpobudliwa i agresywna. Objawy odstawienia nikotyny to też problemy z koncentracją, a czasem bezsenność. Kłopoty ze snem potęgują uczucie rezygnacji i zły nastrój, zwiększają drażliwość. Symptomem i fizycznym, i psychicznym, jest zaburzenie żywienia polegające na bardzo częstym podjadaniu. Z jednej strony po odstawieniu papierosów zostają odblokowane receptory odpowiedzialne m.in. za smak, a więc jedzenie smakuje lepiej i dlatego częściej się po nie sięga. Z drugiej strony zwłaszcza na początku bardzo trudno jest pozbyć się nawyku trzymania papierosa w ustach, dlatego przekąski pełnią rolę rzekomo mniej szkodliwego zamiennika. W konsekwencji podjadanie i zwiększenie posiłków powoduje wzrost wagi i przyczynia się przez to do spadku nastroju. Palenie papierosów niszczy urodę i zdrowie. Nikotyna szkodzi również twoim bliskim. Kaszel palacz to jeden ze skutków uzależnienia od nikotyny. Towarzyszy mu uporczywe drapanie w gardle. Nikotyna jest wyjątkowo szkodliwa dla człowieka. Alternatywą dla niej są papierosy ziołowe. Bierne palenie to wdychanie dymu tytoniowego. Osoby, które palą biernie są narażone na raka płuc.
Papierosy bez nikotyny – zdrowsza alternatywa?
Papierosy bez nikotyny dostępne na rynku to albo niektóre e-papierosy albo ziołowe papierosy niezawierające również tytoniu, zamiast niego w składzie znajdziemy np. papaję, eukaliptus czy miętę.
Papierosy bez nikotyny dostępne na rynku to albo niektóre e-papierosy albo ziołowe papierosy niezawierające również tytoniu, zamiast niego w składzie znajdziemy np. papaję, eukaliptus czy miętę. Czym jest nikotyna? Nikotyna powstaje w korzeniach tytoniu, skąd transportowana jest do liści. Główna funkcja jaką pełni w roślinie polega na odstraszaniu owadów. W ludzkim organizmie w niewielkich dawkach powoduje pobudzenie oraz krótkotrwałe uczucie przyjemności i rozluźnienia. Przyjmowana w dużych dawkach przez długi czas może powodować zakrzepy, częste infekcje układu oddechowego, kataraktę, udary oraz zmiany nowotworowe w wielu narządach. Papierosy bez nikotyny – zdrowsze rzucanie palenia? Papieros bez nikotyny według niektórych palaczy jest jaka kawa bez kofeiny. Pozbawienie papierosa jego podstawowej substancji nie oznacza, że jest on wolny od substancji smolistych i innych szkodliwych dla zdrowia zanieczyszczeń. Tak się dzieje w przypadku papierosów ziołowych, które mimo zawartości papai, cynamonu, trawy cytrynowej czy mięty wydzielają przy paleniu tlenek węgla, popiół i smołę, które mogą powodować uszkodzenie płuc. Papierosy bez nikotyny – działanie Istnieje wiele marek produkujących papierosy ziołowe, np. Arkopharma, Guocao, Han Cao, Herbal Gold czy Quism. Papieros nie zawiera tytoniu oraz nikotyny, często zamiast w bibułkę owinięty jest np. liściem eukaliptusa. Paradoksalnie niektóre papierosy ziołowe, np. te zawierające dziewannę mogą mieć pozytywny wpływ na zdrowie np. lecząc płuca uszkodzone dymem tytoniowym. Nie zapominajmy jednak, że w dalszym ciągu jest to wdychanie szkodliwych dla zdrowia substancji. Pozbawiony nikotyny papieros nie spowoduje tych samych reakcji co ten tradycyjny, dlatego osoby uzależnione od nikotyny (wypalające kilka paczek papierosów dziennie) mogą mieć problem z tego typu używką. Niezawierający nikotyny e-papieros czy ziołowe papierosy pozwalają zachować sam rytuał palenia, czego nie zapewniają dostępne na rynku preparaty pomagające walczyć z nałogiem w postaci gum do żucia czy plastrów, które często zawierają też nikotynę. Może to być pomoc przy rzucaniu palenia lub trochę zdrowsza opcja dla tych, którzy nie chcą lub nie potrafią pozbyć się nałogu. Wychodzenie z nałogu może mieć bardzo nieprzyjemne skutki. Gdy rzucasz nikotynę, licz się z dokuczliwym kaszlem i bólami głowy. Palenie papierosów niszczy urodę i zdrowie. Nikotyna szkodzi również twoim bliskim. Kaszel palacza to jeden ze skutków uzależnienia od nikotyny. Towarzyszy mu uporczywe drapanie w gardle. Bierne palenie to wdychanie dymu tytoniowego. Osoby, które palą biernie są narażone na raka płuc.
Przemoc po alkoholu – gdzie szukać pomocy
Agresja po alkoholu jest niestety dość powszechnym zjawiskiem – stała się niemal społecznym problemem, który dotyka coraz więcej polskich domów. Na szczęście pojawia się także coraz więcej miejsc, do których mogą zgłosić się osoby doświadczające przemocy. Takich zachowań nie można bagatelizować i gdy tylko partner podniesie na ciebie po raz pierwszy rękę, powinnaś zareagować.
Agresja po alkoholu jest niestety dość powszechnym zjawiskiem – stała się niemal społecznym problemem, który dotyka coraz więcej polskich domów. Na szczęście pojawia się także coraz więcej miejsc, do których mogą zgłosić się osoby doświadczające przemocy. Takich zachowań nie można bagatelizować i gdy tylko partner podniesie na ciebie po raz pierwszy rękę, powinnaś zareagować. Agresja po alkoholu w badaniach Peter R. Giancola, profesor psychologii Uniwersytetu Kentucky, przeprowadził badanie, mające sprawdzić czy i jak duży wpływ ma spożywanie alkoholu na poziom agresji (link: http://www.sciencedaily.com/releases/2014/08/140813182205.htm). Wyniki nie były zaskoczeniem, ale potwierdziły to, co z codziennej obserwacji było wiadome od dawna – po alkoholu ludzie stają się o wiele bardziej agresywni. Dotyczy to obu płci, jednak poziom agresji u mężczyzn jest o wiele wyższy niż u kobiet. Co robić, gdy jest się ofiarą przemocy Nadużywanie alkoholu i stosowanie przemocy wobec bliskich niestety często idą ze sobą w parze. Osoby, które doświadczają w rodzinie przemocy, mogą liczyć na wsparcie Ogólnopolskiego Pogotowia dla Ofiar Przemocy „Niebieska Linia”. Oferują wsparcie w różnej formie. Poradnia telefoniczna Niebieskiej Linii jest czynna w dni powszednie w godzinach 12-18, a w soboty i niedziele 10-16. Dyżury pełnią specjaliści – psycholodzy i prawnicy, którzy nie tylko poinstruują, w jaki sposób reagować w konkretnej sytuacji, ale także jakie dalsze kroki w związku z trudną sytuacją domową można przedsięwziąć. Telefon Niebieskiej Linii: 22 668-70-00. Oprócz kontaktu telefonicznego można skontaktować się także z poradnią internetową pod adresem pogotowie@niebieskalinia.pl. Specjaliści, odpowiadając na maile, udzielają takich samych informacji jak telefonicznie, czyli mówią o możliwościach prawnych, prawach ofiary, podają informacje ogólnie nt. przemocy, motywują do działania i zmiany zaistniałej sytuacji, a także podają adresy instytucji z regionu, które mogą pomoc w sytuacji przemocy w rodzinie. Na stronie Niebieskiej Linii znajduje się także wyszukiwarka, z której można korzystać samodzielnie, by znaleźć instytucję z danego regionu, do której można się zgłosić z prośbą o pomoc (link: http://www.niebieskalinia.pl/?option=com_instytucje ). W nagłych sytuacjach nie należy zwlekać z zadzwonieniem pod numer alarmowy (112) w celu wezwania policji czy pogotowia. Gdzie jeszcze można szukać pomocy? Agresji po alkoholu nie można bagatelizować nawet, gdy zdarza się sporadycznie. Nie powinno się usprawiedliwiać ataków złości po alkoholu – jeśli to robisz, być może dopadł się syndrom sztokholmski (link: https://party.pl/porady/syndrom-sztokholmski-na-czym-polega-89717-r1/) i potrzebujesz pomocy, by wyjść z toksycznej relacji. Jeśli w twoim domu jest problem agresji po alkoholu, masz prawo domagać się pomocy od: Ośrodków Pomocy Społecznej (GOPS lub MOPS), które m.in. pomagają wyjść z trudnej sytuacji, udzielają poradnictwa psychologicznego, prowadzą tzw. Niebieską kartę czy też udzielają pomocy w załatwianiu spraw urzędowych; Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, które może wezwać partnera na rozmowę ostrzegawczą i wnioskować o zastosowanie wobec osoby uzależnionej od alkoholu poddania się leczeniu; Służby Zdrowia, ponieważ obowiązkiem lekarza jest nie tylko udzielenie pomocy, ale także bezpłatne wystawienie na prośbę pacjenta zaświadczenia o doznanych obrażeniach i podjętym leczeniu. Obdukcja jest już płatna (koszt to około 100 złotych) i wykonują ją jedynie lekarze sądowi, których aktualne listy znajdziesz na stronie każdego sądu okręgowego; Ośrodka Interwencji Kryzysowej – który oferuje specjalistyczne indywidualne konsultacje, całodobowe schronienie (OIK powinien być czynne całą dobę). Lista kontaktów: Niebieska Linia 22 668 70 00 , pon.-pl. 12-18, sob.-ndz. 10-16. Ogólnopolski Telefon dla Ofiar Przemocy w Rodzinie - 801 12 00 02 (płatny pierwszy impuls). Czynny pon.-sob. 10-22, niedz. i święta 8-16. Kryzysowy Telefon Zaufania - 116 123 (połączenie bezpłatne) Telefon zaufania 0 800 100 100 (połączenie bezpłatne) / helpline@helpline.org.pl . Czynny pon.-pt. 11-17. Agresja nie bierze się z braku wychowania, lecz otoczenia. Poznaj przyczyny i objawy agresji u dzieci. Agresja może być formą wyrażania negatywnych emocji. Jak radzić sobie z agresywnym dzieckiem? Boisz się zachowania swojego dziecka? Jak sobie radzić z agresją dziecka w wieku przedszkolnym? Autoagresja może być uzależnieniem od bólu. Sprawdź, czym są zachowania autoagresywne.
Wycieńczenie organizmu: objawy i leczenie
Wycieńczeniu organizmu towarzyszy astenia, która objawia się ogólnym osłabieniem fizycznym i psychicznym. Towarzyszą temu chwiejność emocjonalna, zaburzenia nastroju, problemy z zasypianiem, brak sił do jakiejkolwiek aktywności, bóle i zawroty głowy.
Wycieńczeniu organizmu towarzyszy astenia, która objawia się ogólnym osłabieniem fizycznym i psychicznym. Towarzyszą temu chwiejność emocjonalna, zaburzenia nastroju, problemy z zasypianiem, brak sił do jakiejkolwiek aktywności, bóle i zawroty głowy. Przyczyny wycieńczenia organizmu Wycieńczenie organizmu może wynikać z wielu przyczyn – mniej lub bardziej poważnych. Ich identyfikacja jest niezbędna do tego, żeby określić, w jaki sposób leczyć tę dolegliwość. Czasami osłabienie organizmu jest konsekwencją ciężkiego i długiego przeziębienia – wtedy minie samoistnie wraz z powrotem do zdrowia i normalnego trybu życia. Wycieńczenie organizmu może być wynikiem: zaburzeń psychicznych – towarzyszy sytuacjom, wywołującym kryzysy życiowe i bardzo duży stres. Może być również wynikiem chorób psychicznych – np. psychozy; stosowania używek – nadużywanie alkoholu, nikotyny czy stosowanie narkotyków może w konsekwencji może doprowadzić do tego, że organizm nie otrzymuje wystarczającej ilości pokarmów (zwłaszcza wartościowych); choroby somatyczne – wycieńczenie organizmu może być konsekwencją także poważnych chorób, np. choroby nowotworowej, nieleczonej cukrzycy, niedoczynności tarczycy. złe nawyki żywieniowe - w wyniku nieodpowiedniej diety, która nie dostarcza organizmowi wystarczającej ilości żelaza, może rozwinąć się anemia, czyli najpowszechniejszy rodzaj niedokrwistości. W jej wyniku organizm nie jest w stanie zaopatrywać tkanki w dostateczną ilość tlenu, a co za tym idzie – pojawia się przewlekłe zmęczenie. Niestety wycieńczenie organizmu często jest konsekwencją niewłaściwego sposobu odchudzania się, polegającego na drastycznym ograniczeniu kalorii przy jednoczesnym zwiększeniu aktywności fizycznej. Za szczególnie niezdrową uważa się np. dietę kopenhaską. Na dłuższą metę może to doprowadzić do zaburzeń odżywiania i wyniszczenia organizmu. Leczenie wycieńczenia organizmu Podstawą leczenia wycieńczenia organizmu jest wyeliminowanie przyczyn, które je wywołały. Jeżeli mimo zmiany trybu życia, zmęczenie wciąż nie ustępuje, należy udać się do lekarza, gdyż być może jest wynikiem niezdiagnozowanej choroby. Lekarz rodzinny powinien zlecić wykonanie podstawowych badań krwi i moczu, a następnie w zależności od diagnozy, przestawi plan leczenia.
Odwrotna anoreksja wyniszcza kulturystów
Bigoreksja polega na tym, że chory psychicznie nieustannie wykonuje ćwiczenia na siłowni, ma zaburzony obraz własnego ciała, stosuje rygorystyczną dietę, kontroluje obwody i masę, przyjmuje odżywki i sterydy, jest wyalienowany społecznie.
Bigoreksja polega na tym, że chory psychicznie nieustannie wykonuje ćwiczenia na siłowni, ma zaburzony obraz własnego ciała, stosuje rygorystyczną dietę, kontroluje obwody i masę, przyjmuje odżywki i sterydy, jest wyalienowany społecznie. Czy znasz osobę cierpiącą na bigoreksję 10% kulturystów to właśnie bigorektycy - uzależnieni od ćwiczeń codzienni bywalcy siłowni, u których choroba zaczyna się w głowie i często ma śmiertelne konsekwencje. Nie zależy im na prawidłowym funkcjonowaniu organizmu i jego sprawności. Mocno zaburzony obraz własnego ciała (widzenie w lustrze jedynie braków, za mało wyrzeźbionego, zbyt szczupłego ciała) wywołuje pragnienie morderczego doskonalenia siebie, nawet w sytuacji przeciążenia, kontuzji czy wyczerpania. Gdy człowiek wpadnie w błędne koło choroby, nie widzi problemu. Dodatkowo nie ma przyjaciół i odsuwa się od rodziny, uznając czas niespędzony na siłowni za stracony. Jeśli dostrzegasz w swoim otoczeniu osobę, która spełnia poniższe warunki (nie mylić z motywacją treningową), warto zastanowić się, jak pomóc, a może to uratuje czyjeś życie. Cechy charakterystyczne bigorektyka: kompulsywne wykonywanie większej liczby ćwiczeń niż podpowiada zdrowy rozsądek, nawet w sytuacji kontuzji, do 3 razy w ciągu dnia; przyjmowanie suplementów diety, odżywek, sterydów; fałszywa ocena swojego ciała, niskie poczucie własnej wartości, ciągłe niezadowolenie z wyglądu, dążenie do maksymalnego odtłuszczenia i nieistniejącego ideału; rygorystyczna dieta wysokobiałkowa i beztłuszczowa z niedoborem witamin; ciągłe ważenie się, sprawdzanie obwodów i przeglądanie się w lustrze (gdzie widzi się chuderlaka, gdy w rzeczywistości BMI przekroczyło granicę otyłości); izolacja od ludzi. Przyczyny i skutki bigoreksji (dysmorfii mięśniowej) Chorzy na bigoreksję mieli często w dzieciństwie trudności z odnalezieniem się wśród rówieśników, zaburzone relacje z rodzicami lub opiekunami, z czego nie wyrośli po osiągnięciu dojrzałości. Charakteryzuje ich brak akceptacji dla własnego ciała, kompleksy, uczucie wiecznej niedoskonałości, potęgowane przez wszechobecny kult pięknego ciała. Bigorektyk nigdy nie zaakceptuje samego siebie, nie szuka więc akceptacji u innych. Staje się wyalienowany, zaniedbuje pracę, cierpi na zaburzenia odżywiania, ryzykuje zdrowiem, stosując nielegalne sterydy, jest wiecznie napięty, zestresowany, agresywny, nadpobudliwy. Choroba skutkuje kompletnym wyniszczeniem organizmu, kontuzjami, problemami z nerkami, wątrobą, potencją i płodnością, bólami kręgosłupa. Leczenie bigoreksji Bigoreksja bywa często nazywana odwrotną anoreksją. Jest bardzo poważnym zaburzeniem psychicznym, wymagającym psychoterapii i często leczenia farmakologicznego. Niezbędne jest dostrzeżenie problemu, chęć zmiany i wsparcie otoczenia, a następnie eliminacja dysfunkcyjnego obrazu własnej osoby i zmiana nastawienia do siebie. Podstawy leczenia to psychoedukacja na temat zdrowego odżywiania i ryzyka stosowania sterydów, obalenie mitów na temat panującego kanonu piękna, nauka formułowania realnych i zdrowych życiowych celów.
Rzucanie palenia: jaką dietę stosować , żeby nie przytyć?
Dieta przy rzucaniu palenia powinna być niskokaloryczna (1500 kcal), pełnowartościowa, bogata w witaminy, owoce, warzywa i składać się z 5-6 posiłków w ciągu dnia.
Dieta przy rzucaniu palenia powinna być niskokaloryczna (1500 kcal), pełnowartościowa, bogata w witaminy, owoce, warzywa i składać się z 5-6 posiłków w ciągu dnia. Dieta przy rzucaniu palenia – dlatego palacze nie tyją? Nikotyna, która jest głównym składnikiem papierosów tłumi apetyt i powoduje, że palacz nie ma ochoty na jedzenie. U osób palących często występują problemy z żołądkiem i dwunastnicą, a te również zmniejszają apetyt. Posiłek zastępowany jest więc kawą z papierosem na deser. Jeśli palacze decydują się na rzucenie nałogu, zauważają wzrost wagi (częściej u kobiet niż u mężczyzn). Nikotyna nie ma z tym nic wspólnego, ponieważ nie oddziałuje ona na przemiany metaboliczne. Tycie, które występuje przy rzucaniu palenia spowodowane jest jedzeniem dużych ilości pokarmu. Dieta przy rzucaniu palenia – co jeść, by nie tyć? Dieta przy rzucaniu palenia powinna składać się z pełnowartościowych i nisko przetworzonych posiłków. W ciągu dnia powinno się jeść 5-6 razy w regularnych odstępach czasu. Po rzuceniu palenia u człowieka pojawia się częstsze uczucie głodu, dlatego też zaleca się stosować niskokaloryczną dietę 1500 kcal. Posiłki powinny być przyjmowane regularnie, najlepiej co 3-4 godziny. Zaleca się by pokarm był bogaty w błonnik roślinny, minerały (selen, cynk), a także w witaminy z grupy A, C i E. Bardzo ważne, by osoby rzucające palenie wzbogaciły swój jadłospis o owoce, np. pomarańcze, grejpfruty, porzeczki, truskawki i warzywa, np. o czerwoną paprykę, ziemniaki, kapustę, pietruszkę, szczypior, pomidor. Warto też pamiętać, by podczas stosowanej diety nie podjadać. Ciastka, batony, chipsy, czekoladę należy zastąpić owocem lub warzywem. Bardzo ważne, by przyjmować duże ilości wody mineralnej, najlepiej 2 litry w ciągu dnia.
Pozytywne skutki palenia medycznej marihuany dotyczą głównie jej działania przeciwbólowego przy łagodzeniu objawów wielu chorób (np. stwardnienie rozsiane) i skutków chemioterapii.
Pozytywne skutki palenia medycznej marihuany dotyczą głównie jej działania przeciwbólowego przy łagodzeniu objawów wielu chorób (np. stwardnienie rozsiane) i skutków chemioterapii. Skutki palenia marihuany - wady Zależnie od sytuacji marihuana wpływa na organizm w sposób euforyzujący, uspokajający bądź wykazuje działanie przeciwbólowe. Jej negatywne działanie na ludzki organizm to: zwolnienie czasu reakcji mózgu, zaburzenia logicznego myślenia, trudności ze skupieniem uwagi i motywacją, zapominanie słów, gorsze osiągnięcia naukowe; zaburzenia koordynacji ruchowej; zniekształcone postrzeganie rzeczywistości, zmiana percepcji czasu, odległości, obrazu ciała, widzenie dźwięków i kolorów; spadek zdolności prowadzenia pojazdów mechanicznych; ciężkie zatrucia obejmujące silne omamy i urojenia, bezsenność, poczucie zagubienia, utraty zmysłów, wrażenie umierania; u ciężarnych niedowaga noworodków; bóle gardła, zapalenia oskrzeli, astma; długotrwałe palenie zwiększa ryzyko ataków serca i nowotworów; zaburzenia miesiączkowania bądź produkcji testosteronu; marihuana podwaja ryzyko schizofrenii i psychoz, przyczynia się do powstania lęków i depresji; mózgowi potrzeba aż 90 dni, aby wydalił marihuanę; ma identyczny syndrom odstawienia jak przy heroinie i alkoholu (do tygodnia od zażycia ostatniej dawki występują rozdrażnienie, apatia, bóle głowy, senność lub bezsenność, zaburzenia łaknienia). Skutki palenia marihuany – zalety Palaczy przyciąga mit „miękkiego” czyli nieuzależniającego narkotyku. Ponadto nie odnotowano ani jednego przypadku śmierci z przedawkowania. Jej medyczne właściwości to m. in. łagodzenie objawów jaskry, bólu przy stwardnieniu rozsianym czy chemioterapii, pobudzanie apetytu u chorych na AIDS. Marihuana nie ma zalet? Oto lecznicze właściwości marihuany. Czy rośliny ogrodowe mogą być szkodliwe? Poznaj bielunia dziędzierzawa - daturę, groźny narkotyk halucynogenny. Czy twoje dziecko bierze narkotyki? Jak rozpoznać objawy zażywania narkotyków?