Jak powinien ubierać się mężczyzna do pracy w biurze?
Problem odpowiedniego ubierania się do pracy w biurze dotyczy nie tylko kobiet. Mimo że w przypadku mężczyzn możliwości stylizacji adekwatnej do wykonywanej pracy jest mniej, to o ryzyko popełnienia faux pas jest równie duże. Aby uniknąć modowych wpadek, wystarczy pamiętać o podstawowych zasadach, które pomagają w dopasowaniu właściwego stroju do pracy w biurze.
Problem odpowiedniego ubierania się do pracy w biurze dotyczy nie tylko kobiet. Mimo że w przypadku mężczyzn możliwości stylizacji adekwatnej do wykonywanej pracy jest mniej, to o ryzyko popełnienia faux pas jest równie duże. Aby uniknąć modowych wpadek, wystarczy pamiętać o podstawowych zasadach, które pomagają w dopasowaniu właściwego stroju do pracy w biurze. O tym, jak ważną kwestią w kontaktach biznesowych jest pierwsze wrażenie i wizerunek chyba nikogo nie trzeba przekonywać. Odpowiedni, stylowy ubiór dodaje profesjonalizmu i pomaga zwiększyć zaufanie. To z kolei może przełożyć się na osiągane efekty. Czym kierować się przy wybieraniu ubrań do pracy w biurze? Nie ma jednego odgórnie ustalonego schematu stroju, który byłby uniwersalny i pasował do pracy we wszystkich firmach działających w branży biznesowej. Przede wszystkim trzeba zaznaczyć, że niektóre firmy same ustalają własny dress code do którego muszą dostosować się pracownicy. Jeżeli jednak nie ma narzuconych szczegółowych wytycznych, to dobrze jest zwrócić uwagę na: kolorystykę wybieranych ubrań - najlepiej stawiać na stonowane, ciemne kolory marynarki i spodni oraz jasną koszulę (białą albo jasnoniebieską), wygodę ubioru - zakładając, że w pracy spędza się kilka, a czasami nawet kilkanaście godzin, strój musi być wygodny i komfortowy, specyfikę wykonywanej pracy - zazwyczaj trzeba mieć przygotowanych kilka wariantów strojów na różne okazje. Inaczej powinno wyglądać ubranie na spotkanie z kontrahentem, a inaczej strój na rozmowę z przełożonym. Najczęstsze modowe błędy w stylizacjach do pracy Wielu mężczyzn przykłada zbyt mało uwagi do dbania o własny wygląd. W przypadku panów pracujących w branżach biznesowych to duży błąd i niejako skazanie się na niepowodzenie. Jak można zauważyć, ludzie sukcesu dbają o detale w swoim wyglądzie i dlatego podobnie powinni postępować ci, którzy chcą z powodzeniem realizować się w pracy. Komponując strój do pracy w biurze, absolutnie nie wolno popełniać takich błędów, jak: zakładanie koszuli z krótkim rękawem pod garnitur, zakładanie krawata do koszuli z krótkim rękawem, zakładanie jasnych skarpet do ciemnego garnituru, noszenie bransoletek czy naszyjników do stroju formalnego, wybieranie obuwia sportowego do garnituru, zakładanie brudnych butów, wkładanie akcesoriów (m.in. długopisu i okularów) do kieszeni zewnętrznej w marynarce. Aby możliwie najlepiej skomponować strój do pracy w biurze, dobrze jest skorzystać z pomocy osoby godnej zaufania, która oceni różne warianty. Mężczyźni, którym zależy na poprawie swojego wizerunku, powinni również szukać inspiracji wśród znanych biznesmenów. Ci zazwyczaj mają własnych stylistów, którzy ubierają ich zgodnie z panującymi trendami.
Etykieta w biznesie - restauracyjny savoir-vivre
Biznesowa kolacja lub służbowy lunch z klientem to dobry sposób na zawiązanie bliższych więzi pomiędzy nim a twoją firmą. Podczas spotkania odbywającego się poza siedzibą firmy także obowiązuje odpowiednia etykieta. Sprawdź, jak zachować się zgodnie z nią w określonych sytuacjach.
Biznesowa kolacja lub służbowy lunch z klientem to dobry sposób na zawiązanie bliższych więzi pomiędzy nim a twoją firmą. Podczas spotkania odbywającego się poza siedzibą firmy także obowiązuje odpowiednia etykieta. Sprawdź, jak zachować się zgodnie z nią w określonych sytuacjach. Biznesowa etykieta - sprawdź, co o niej wiesz Etykieta biznesowa, a zwłaszcza to, jak powinniśmy zachować się podczas spotkania w restauracji lub w domu kontrahenta często przyprawia nas o szybsze bicie serca. Bo co jeśli przez pomyłkę użyjemy złych sztućców albo swoją niefrasobliwością urazimy naszego gościa? Chciałoby się rzec: “Spokojnie, to tylko kolacja”. Każdy popełnia błędy, sukcesem jest obrócenie niezręcznej sytuacji w żart lub ukrycie jej przed gościem. Jak zachować się podczas służbowego posiłku? Restauracyjny savoir-vivre Panująca w restauracji podczas uroczystego spotkania lub biznesowej kolacji etykieta nie jednego pracownika przyprawia o szybsze bicie serca. Niepotrzebnie. Poniżej prezentujemy kilka porad przydatnych na spotkaniach, podczas których spożywane są posiłki. Sprawdź, czy wiesz jak zachować się na obiedzie w restauracji lub proszonej kolacji w domu. Co zrobić z serwetką, kiedy w trakcie biznesowego obiadu zadzwoni twój telefon? Odłożyć na swoje krzesło i oddalić się od stolika w celu odbycia rozmowy. Pamiętaj, żeby odejść od stolika tylko wtedy kiedy jest to naprawdę konieczne - priorytetem dla ciebie powinna być osoba, z którą odbywasz spotkanie. Kiedy razem z deserem podawany jest w restauracji szampan, którego ty nie pijesz, nie odmawiaj przyjęcia kieliszka - nie musisz spożywać trunku, ale powinien on zostać ci nalany. Co zrobić, kiedy niechcący zrzucisz któryś ze sztućców na podłogę? Nie podnoś go, zostaw na podłodze i poproś kelnera o nowy. Kiedy zauważysz resztki jedzenia na zębach osoby jedzącej z tobą lub w twoim pobliżu lunch, nic nie mów. Udawaj, że niczego nie widzisz - w innym wypadku możesz zawstydzić tę osobę. Czasami zdarza się tak, że ktoś przez pomyłkę częstuje się twoim daniem, myląc talerzyki z pieczywem albo osobno podawane sałatki. Możesz dwojako zachować się w takiej sytuacji albo zupełnie ignorując ten fakt i skupiając się na talerzu głównym albo prosząc kelnera o doniesienie “zagrabionej” części potrawy. Wyobraź sobie, że jesteś na spotkaniu z gościem z zagranicy, który chce zaznajomić cię ze smakami jego, dosyć egzotycznego, kraju. Spoglądasz na talerz i widzisz coś czego nie masz najmniejszej ochoty zjeść, co zrobić? Nie odmawiaj, zjedz jak najwięcej możesz, a przynajmniej spróbuj każdej z potraw. Nie komentuj ich smaku i nie dawaj do zrozumienia, że próbujesz ich tylko dlatego, że gość cię o to poprosił. To niegrzeczne.
Zastosowanie zasad z gier do zmiany różnych zachowań człowieka, czyli grywalizacja w edukacji, marketingu i rekrutacji
Grywalizacja, nazywana również gamifikacją, jest zjawiskiem polegającym na zastosowaniu mechanizmów ze znanych gier w celu modyfikacji zachowań ludzi w rzeczywistym życiu. Przyczynia się przede wszystkim do wzrostu zaangażowania, np. w proces uczenia się, który staje się atrakcyjniejszy.
Grywalizacja, nazywana również gamifikacją, jest zjawiskiem polegającym na zastosowaniu mechanizmów ze znanych gier w celu modyfikacji zachowań ludzi w rzeczywistym życiu. Przyczynia się przede wszystkim do wzrostu zaangażowania, np. w proces uczenia się, który staje się atrakcyjniejszy. Grywalizacja opiera się na systemie pozytywnych wzmocnień, np. punktów, ocen, które mają motywować ludzi do zaangażowania w konkretne działania. Znalazła ona zastosowanie w rozmaitych obszarach działalności człowieka m.in. w biznesie, marketingu, edukacji oraz w rekrutacji kandydatów na określone stanowiska pracy. Grywalizacja w edukacji: na czym polega? Podstawowym obszarem, w którym stosuje się gamifikację jest edukacja. Grywalizacja w edukacji polega na zmodyfikowaniu sposobu nauczania określonego przedmiotu lub prowadzenia kursu tak, by jego struktura została upodobniona do gry. Zastosowanie grywalizacji w edukacji przyczynia się do urozmaicenia metod nauczania, a w konsekwencji do osiągania przez uczniów i studentów lepszych wyników w nauce, która staje się atrakcyjniejsza oraz efektywniejsza. Młodzi ludzie znacznie chętniej angażują się w proces uczenia, jeśli sprawia on im przyjemność, nie jest nużący i przypomina w pewien sposób zabawę. W szkolnictwie, zwłaszcza na poziomie nauczania początkowego, coraz częściej wykorzystuje się gry edukacyjne, które silnie oddziałują na sferę psychiczną i intelektualną dzieci. Gry, posiadające rozbudowaną warstwę fabularną, przyczyniają się między innymi do rozwijania logicznego myślenia i umiejętności łączenia ze sobą różnych faktów oraz zjawisk. W edukacji młodzieży oraz studentów gamifikacja polega przede wszystkim na tym, by nauka stała się w najwyższym stopniu atrakcyjna, a wygrana była utożsamiana z nabyciem nowych umiejętności oraz ze zdobyciem wiedzy w określonym zakresie. Przykładem silnie zgrywalizowanej placówki edukacyjnej jest nowojorska szkoła Quest to Learn. Uczniowie tej szkoły nie uczestniczą w tradycyjnych zajęciach lekcyjnych, ale podejmują liczne wyzwania polegające na znalezieniu rozwiązań określonego problemu. Na koniec wyznaczonej misji ma miejsce ostateczna walka pomiędzy uczestnikami. Aby ją wygrać, młodzież musi wykorzystać wiedzę i doświadczenie uzyskane na poszczególnych etapach wyzwania. Grywalizacja w marketingu i w rekrutacji Zastosowanie zasad z gier w marketingu staje się coraz powszechniejszym zjawiskiem. Spowodowane jest to m.in. nadmierną ilością i różnorodnością produktów na rynku, co znacznie utrudnia konsumentom podjęcie decyzji o kupnie danego produktu lub usługi. Grywalizacja w marketingu wdrażana jest m.in. do kampanii promocyjnych. W jej konsekwencji obserwuje się wzrost zaangażowania i efektywniejsze budowanie wizerunku określonej marki, a także wzrost świadomości istnienia marki wśród potencjalnych klientów. Gamifikację marketingową zastosowała np. firma Delta Airlines w Nowym Jorku, której pracownicy (stewardessy i stewardzi) nazywani są „czerwonymi kurtkami”. Grywalizacja polegała na stworzeniu gry miejskiej, której uczestnicy mieli odnajdywać ukryte w różnych częściach miasta czerwone kurtki w oparciu o wskazówki i współpracę grupową. Promocja firm przy pomocy gamfikacji okazuje się znacznie skuteczniejsza od tradycyjnych reklam zamieszczanych w mediach społecznościowych. Podobnie jest w przypadku grywalizacji w rekrutacji, która jest innowacyjnym i atrakcyjnym sposobem na pozyskiwanie kandydatów na określone stanowisko pracy. Polega ona np. na stworzeniu gry komputerowej, w której gracz odgrywa pewną rolą, np. wciela się w menadżera firmy. Określona liczba osób, które najlepiej poradzą sobie z zadaniami związanymi ze stanowiskiem pracy, zapraszana jest do dalszego postępowania rekrutacyjnego. Bulimia to choroba, które dewastuje nie tylko ciało ale i psychikę. Poznaj, metody leczenia bulimii. Zaburzenie odżywiania przypominające bulimię to diabulimia. Zobacz, jak się objawia i jak się leczy diabulimię. Jedzenie w samotności, nagły spadek wagi czy jednorazowe pochłanianie kilku tysięcy kalorii to objawy zaburzeń odżywiania. Zobacz, czy nie cierpisz na zaburzenia odżywiania.
Cechy osobowości i CV – o czym warto wspomnieć przy rekrutacji?
Pisząc CV, należy skupić się na zawarciu swoich cech osobowości. Mają one oddawać charakter pracownika, ale też przedstawić go w jak najlepszym świetle. Przy tworzeniu CV warto wspomnieć o takich cechach, jak: elastyczność, samodzielność czy pozytywne nastawienie do życia.
Pisząc CV, należy skupić się na zawarciu swoich cech osobowości. Mają one oddawać charakter pracownika, ale też przedstawić go w jak najlepszym świetle. Przy tworzeniu CV warto wspomnieć o takich cechach, jak: elastyczność, samodzielność czy pozytywne nastawienie do życia. Cechy wpisywane w CV pokazują ogólny zarys osobowości kandydata. Każda z nich powinna stawiać pracownika w jak najlepszym świetle. Warto więc zwrócić uwagę, jakich osób poszukuje pracodawca. Należy również zastanowić się, jakie cechy i wartości będą pożądane na stanowisku, na które się aplikuje. To okazja, aby już przy składaniu CV pokazać się jako osoba wpisująca się w kulturę i etos firmy. Czy warto wspominać o swoich cechach osobowości w CV? W CV należy wpisywać takie cechy, które będzie można potwierdzić na rozmowie kwalifikacyjnej. Powinny one wyróżniać pracownika spośród innych kandydatów. Kiedy po pierwszym etapie rekrutacji zostanie grupa osób o podobnym doświadczeniu, często to cechy osobowości decydują o wyborze pracownika. Pracodawcy porównują umiejętności personalne zawarte w CV z tymi, na które zwrócili uwagę na rozmowie kwalifikacyjnej. Aby więc nie wypaść na osobę nieszczerą, należy pisać prawdę o sobie. Opis siebie jest na tyle istotną kwestią, że warto zawrzeć te informacje w widocznym miejscu. Cechy osobowości pożądane przez pracodawców Elastyczność. W pracy często zmieniają się przełożeni i współpracownicy. Rodzaj wykonywanego zawodu również jest inny z biegiem czasu. Aktualnie poszukiwani są pracownicy, którzy potrafią dostosować się do zmieniających się warunków. Najłatwiej jest wspomnieć o tym osobom, którzy nabyli różne, często odmienne umiejętności związane z przyszłym zawodem. Komunikatywność. Ta cecha oznacza nie tyle zdolność do mówienia dużo, lecz jasność wypowiedzi. Dbanie o to, aby wyrazić swoje myśli precyzyjnie, zrozumiale dla słuchającego. Jest to niezwykle ważna cecha, ponieważ w pracy nie ma czasu na przysłowiowe „owijanie w bawełnę”. Bardzo łatwo sprawdzić stopień komunikatywności podczas rozmowy kwalifikacyjnej, więc należy zachować pełną szczerość wspominając o tym w CV. Umiejętność zarządzania czasem. Umiejętność kontrolowania czasu oznacza punktualność, trzymanie się terminów oraz ocenę długości planowanej pracy. Pracownik, który nie traci czasu na nieistotne sprawy, jest bardzo wartościowy na rynku. W tym celu pomocne są aplikacje on-line pozwalające na umiejętne zarządzanie czasem, jak kalendarz Google lub Outlook. Samodzielność. Jest to istotna cecha, która pozwala powierzyć pracownikowi konkretne zadania, bez ciągłego sprawdzania efektów pracy. Samodzielność ułatwia zadanie innym oraz pozwala zaoszczędzić czas. Pozytywne nastawienie do życia. Każdy pracodawca chce funkcjonować w przyjemnej atmosferze, która nie tylko umila pracę, ale też czyni ją bardziej wydajną. Pozytywny pracownik sprawia też wrażenie godnego zaufania. Szukasz pracy? Sprawdź, jak przygotować się do rozmowy kwalifikacyjnej. Zdobądź wymarzoną pracę. Poznaj przebieg rozmowy kwalifikacyjnej i dowiedz się, jak zwykle wygląda. Zaproszono cię na rozmowę w sprawie pracy? Sprawdź, jakie trudne pytania pojawiają się na rozmowie kwalifikacyjnej: pytania z odpowiedziami. Będziesz pracował za granicą? Przygotuj się do rozmowy kwalifikacyjnej po angielsku.
O jakich wadach opowiedzieć na rozmowie rekrutacyjnej
Pytań o negatywne cechy charakteru nie warto się bać podczas rozmowy kwalifikacyjnej. Najlepiej sprytnie je ominąć, rozładować napięcie poczuciem humoru, wymienić wadę już przepracowaną bądź właśnie eliminowaną.
Pytań o negatywne cechy charakteru nie warto się bać podczas rozmowy kwalifikacyjnej. Najlepiej sprytnie je ominąć, rozładować napięcie poczuciem humoru, wymienić wadę już przepracowaną bądź właśnie eliminowaną. Można też opowiedzieć rekruterowi o wadzie, która nie jest związana ze stanowiskiem pracy lub może być wręcz uznana za zaletę. Na rozmowach rekrutacyjnych jesteśmy coraz częściej pytani o nasze słabe strony. To niewygodne i trudne pytanie może mieć na celu sprawdzenie pierwszej reakcji na sytuację, do której mało kto jest dobrze przygotowany. Nie jest łatwo o tym rozmawiać, a co dopiero na rozmowie o pracę. Najbezpieczniej będzie nie przyznawać się do słabości, które mogłyby znacząco obniżyć wykonanie przez nas zadań w pracy, o którą się właśnie staramy. Warto przygotować wcześniej scenariusz i go realizować. Poniżej kilka przykładowych strategii radzenia sobie z pytaniem o negatywne strony charakteru: Poczucie humoru. Obrócenie pytania w żart może odwrócić uwagę rekrutera od braku odpowiedzi. Ominięcie pytania. „Moje słabe punkty nie przeszkadzałyby mi w wykonywaniu pracy, o którą się staram” jest zdecydowanie lepsza odpowiedzią niż „Nie mam takich”. Ktoś może uznać, że jesteśmy zadufani w sobie, nieinteligentni, nie mamy zdolności do autoanalizy, nie jesteśmy świadomi błędów, a więc brak nam umiejętności zmiany działania. Podanie już wyeliminowanej wady. Opowiadamy, w czym nam przeszkadzała i jak sobie poradziliśmy z jej eliminacją. Istotna jest szczerość, fakt, że samym nam wada przeszkadzała i coś z tym zrobiliśmy. Podanie wady właśnie eliminowanej. Można wspomnieć o znajomości angielskiego: pisanie nie sprawia mi problemu, jedynie akcent jest kłopotliwy, dlatego zapisałem się na intensywny kurs i już jest dużo lepiej. Podanie wady nieistotnej w oferowanej pracy. Np. aplikując na księgowego - „Nie jestem zbyt dobry w wystąpieniach publicznych” czy na mechanika „Słabo idzie mi pisanie po angielsku”. Podanie cechy, którą można uznać za zaletę na konkretnym stanowisku. Chcesz być telemarketerem, wspomnij o gadatliwości, pielęgniarką – o empatii. Można podać przykład sytuacji, w której w związku z tym popełniło się błąd, ale wyciągnęło się wnioski na przyszłość (łącząc z odpowiedzią na pytanie o największą porażkę, które zapewne niebawem padnie).
Rozmowa kwalifikacyjna - przykłady trudnych pytań i możliwych odpowiedzi
Trudne pytania podczas rozmowy kwalifikacyjnej to te dotyczące finansów oraz opisania swoich słabych stron. Trudne pytania dotyczyć mogą też życia prywatnego.
Trudne pytania podczas rozmowy kwalifikacyjnej to te dotyczące finansów oraz opisania swoich słabych stron. Trudne pytania dotyczyć mogą też życia prywatnego. Stresu związanego z rozmową kwalifikacyjną doświadcza wiele osób ubiegających się o pracę. Obawy dotyczą często trudnych pytań, które mogą paść ze strony rekrutera. Aby podczas rozmowy dobrze wypaść i czuć się pewniej, wcześniej można przemyśleć i przygotować odpowiedzi. Trudne pytania na rozmowie kwalifikacyjnej: „coś” o sobie „Coś” o sobie to pytanie o tyle trudne, że po pierwsze pada często na samym początku rozmowy, gdzie poziom stresu jest jeszcze wysoki, a po drugie – jest mało precyzje. Do odpowiedzi na tak postawione pytanie na szczęście można się zawczasu przygotować. Można opisać (skupiając się na aspektach zawodowych i edukacyjnych) swoją obecną sytuację, najważniejsze doświadczenia i wizję własnej przyszłości: „Jestem tegoroczną absolwentką studiów magisterskich, pisałam pracę dyplomową na temat skuteczności technik sprzedaży. W trakcie studiów zdobyłam doświadczenie zawodowe związane z obsługą klienta i przekonałam się, że praca z ludźmi daje mi dużo satysfakcji. Dlatego chciałabym wykorzystać swoje umiejętności i wiedzę, angażując się w rozwój Państwa firmy.” Trudne pytania na rozmowie kwalifikacyjnej: słabe strony Bezpiecznym wyjściem będzie szczere przyznanie się do jednej ze swoich słabości i wybranie takiej, która nie jest istotna dla przyszłego pracodawcy. Jeśli kandydat ubiega się o stanowisko związane z pracą biurową (gdzie nie ma konieczności przemieszczania się w celu wykonywania obowiązków), może powiedzieć: „Zdecydowanie moją słabą stroną jest nienajlepsza orientacja w terenie. Na szczęście w samochodzie pomaga mi GPS, a podczas spacerów – życzliwi przechodnie”. Trudne pytania na rozmowie kwalifikacyjnej: pingwiny Mogą pojawić się pytania o tyle trudne, że dość dziwaczne: „Dlaczego pingwiny nie latają?”. Zakładając, że rekrutacja nie jest w żaden sposób związana z wiedzą na temat pingwinów, to nie chodzi tu o „właściwą” odpowiedź. Takie pytanie może mieć na celu sprawdzenie, jak kandydat radzi sobie z sytuacją problemową albo czy z łatwością przychodzi mu kreatywne myślenie. Bez względu na to, co pytanie sprawdza, trzeba zachować zimną krew, wziąć głęboki oddech i znaleźć powód (mniej lub bardziej abstrakcyjny) dlaczego to właśnie pingwiny nie latają. Trudne pytania na rozmowie kwalifikacyjnej: prywatne życie Pytania o prywatność i plany osobiste pojawiać się nie powinny. Realia są jednak inne. Dobrze mieć zestaw neutralnych odpowiedzi: „Moje zobowiązania prywatne nie kolidowały z obowiązkami zawodowymi. Potrafię pogodzić obie te dziedziny”. Trudne pytania na rozmowie kwalifikacyjnej: oczekiwania finansowe Aby móc rozmawiać o finansach, trzeba wiedzieć, jakie pieniądze można zarobić na konkretnym stanowisku, z uwzględnieniem wielkości firmy oraz jej lokalizacji: „Moje wymagania mieszczą się w zakresie typowych wynagrodzeń za pracę na takim stanowisku w tym regionie”. Rozmowa kwalifikacyjna to forma spotkania biznesowego – pracodawca chce zyskać doświadczenie, wiedzę i umiejętności, a kandydat chce je zaoferować. Ubiegasz się o pracę? Dowiedz się, jakie powinny być cechy osobowości wpisywane w CV. Będziesz pracował za granicą? Przygotuj się do rozmowy kwalifikacyjnej po angielsku. Szukasz pracy? Sprawdź, jak przygotować się do rozmowy kwalifikacyjnej. Zdobądź wymarzoną pracę. Poznaj przebieg rozmowy kwalifikacyjnej i dowiedz się, jak zwykle wygląda.
Przygotowanie się do Assessment Center pomoże uniknąć błędów
Błędy, które kandydaci popełniają podczas Assessment Center to odgrywanie roli kogoś, kim nie są w rzeczywistości i brak przygotowania do typowych dla AC zadań.
Błędy, które kandydaci popełniają podczas Assessment Center to odgrywanie roli kogoś, kim nie są w rzeczywistości i brak przygotowania do typowych dla AC zadań. Assessment Center (AC) to forma rekrutacji, do udziału w której można się przygotować, przynajmniej częściowo. Częściowo dlatego, że sesje AC w różnych firmach i na różne stanowiska będą przebiegać inaczej. Pozostaje jednak nadal obszar, nad którym kandydat może popracować, aby uniknąć kilku błędów. Błędy „przed” Assessment Center Kandydat może się przygotować przynajmniej na cztery sposoby, aby uniknąć błędów w przyszłości. Po pierwsze należy zdobyć możliwie najwięcej informacji o firmie. Po drugie zgromadzić wiedzę na temat stanowiska. Po trzecie przygotować i przećwiczyć wystąpienie na swój temat (np. prezentację swojego dorobku zawodowego, zgodnie z zasadami tworzenia prezentacji). I po czwarte – sprawdzić jakie są typowe zadania wykorzystywane podczas Assessment Center (in basket, case study, symulacje rozmów, odgrywanie dialogu z klientem, zarządzanie grupą, itp.). Pozwoli to uniknąć zaskoczenia i niepotrzebnego stresu, a także znaleźć wskazówki, które mogą być pomocne przy rozwiązywaniu zadań. Błędy „w trakcie” Assessment Center Podczas sesji Assessment Center kandydaci obserwowani są przez wyszkoloną do obserwacji i oceny grupę asesorów. Brak naturalnego zachowania, odgrywanie roli kogoś, kim się nie jest i próba pokazania kompetencji, które nie są dominującymi – to pierwszy z błędów. Najlepszym wyjściem jest, jakkolwiek trywialnie to zabrzmi, być sobą. Z dwóch powodów – gra aktorska zostanie rozpoznana, na czym kandydat traci. A jeśli rozpoznana nie zostanie i dobry aktor dostanie posadę – traci ponownie, bo cechy, które potrzebne są na tym stanowisku, nie są jego predyspozycjami i zmęczy się ciągłym graniem. Asesorzy oceniają zarówno wiedzę merytoryczną, jak i kompetencje społeczne. Dlatego, aby uniknąć błędu nadmiernego skupienia się na merytoryce, a zignorowaniu innych osób, można zapamiętać, że zadania są istotne, ale mogą nie być najistotniejsze. Kandydat nie wie, jakie kryteria przyjął zespół asesorów do oceny kompetencji, a bywa, że zakłada, które kompetencje są mierzone i te cechy chce pokazać. Może to być błędna taktyka, znów z pomocą przyjdzie bycie sobą i zaprezentowanie w dobrym świetle własnych zasobów i predyspozycji. Błędy „po” Assessment Center Po zakończonym procesie kandydat może otrzymać informację zwrotną od organizatorów. Może też sam przeanalizować, co zrobił dobrze, a nad czym warto byłoby jeszcze popracować. Błędem na tym etapie będzie nieuczenie się na błędach.
Przygotowanie do rozmowy kwalifikacyjnej: pytanie o mocne strony
Kandydat na rozmowie kwalifikacyjnej w odpowiedzi na pytanie o mocne strony może mówić o swoich cechach i kompetencjach, dzięki którym osiągał sukcesy.
Kandydat na rozmowie kwalifikacyjnej w odpowiedzi na pytanie o mocne strony może mówić o swoich cechach i kompetencjach, dzięki którym osiągał sukcesy. Rozmowa kwalifikacyjna to rodzaj spotkania biznesowego. Pracodawcy zależy na tym, aby zyskać jak najlepszy pakiet umiejętności, doświadczeń i wiedzy, a kandydatowi, aby przedstawić się jak najlepiej. Kompetencje i cechy kluczowe dla stanowiska Mówiąc o mocnych stronach można wymieniać cechy (komunikatywny, zdecydowany), można też mówić o kompetencjach (umiejętność nawiązywania kontaktu, szybkość podejmowania decyzji). Najważniejsze, aby mówić o tych cechach i kompetencjach, które istotne są dla pracodawcy i na wybranym stanowisku oraz dzięki którym firma zyska, wybierając właśnie tego kandydata. Metoda STAR Jest to metoda, którą wykorzystują rekruterzy do konstruowania pytań. STAR to akronim od czterech angielskich słów: Situation (sytuacja), Task (zadanie), Action (działanie) i Result (rezultat). Inaczej zabrzmi odpowiedź: „Moją mocną stroną są umiejętności organizatorskie. Współtworzyłam liczne eventy”, a inaczej ta sama mocna strona opisana metodą STAR: „Moją mocną stroną są umiejętności organizatorskie. W lipcu nasza firma zaangażowała się w targi, na których prezentowała swoją ofertę. Szef zlecił mi to zadanie (S-sytuacja). Mój cel był taki, aby profesjonalnie i atrakcyjnie zaprezentować naszą firmę na targach. Tak, by zainteresować ofertą jak największą liczbę osób (T-zadanie). Przygotowałam prezentację, odpowiednią liczbę folderów, zaprosiłam do współpracy koleżankę, która chętnie zgodziła się przedstawić firmę podczas krótkiego wystąpienia na otwarciu imprezy (A-działania). Byłam bardzo zadowolona z efektów mojej pracy, włożyłam w to dużo wysiłku i nasza firma zaprezentowała się świetnie. W rezultacie firma uzyskała trzech nowych ważnych klientów (R-rezultat).” Pewność siebie Umiejętność mówienia o sobie dobrze jest rozwijać. Rozmowa kwalifikacyjna to nie czas i miejsce na umniejszanie swoich atutów, sukcesów i osiągnięć. Spokojny ton, pewność w głosie, kontrola nad własnym ciałem i świadomość swoich mocnych stron pomagają w budowaniu wizerunku osoby profesjonalnej i rzeczowej. Nie wszystkim mówienie o swoich zaletach przychodzi z łatwością, dlatego można przed rozmową przećwiczyć swoje wypowiedzi. Odpowiedzi można nagrać i podczas odsłuchiwania sprawdzić, czy dla siebie samego brzmi się jako osoba pewna swoich zalet i umiejętności. Pytanie o mocne strony to moment, w którym kandydat ma możliwość pełnego opisania swoich atutów, dzięki którym firma, która go zatrudni, odniesie korzyści. Taką okazję trzeba dobrze wykorzystać. Rozmowa rekrutacyjna może się odbyć przez telefon. Warto wiedzieć, jak się zachować w tej sytuacji. Czasem na rozmowie rekrutacyjnej pojawia się pytanie o słabe strony. Sprawdź, jak wybrnąć z takiej sytuacji. Rozmowa rekrutacyjna przez telefon może być stresująca. Jeśli akurat nie możesz rozmawiać, przełóż rozmowę na inny termin. Komunikacją interpersonalną nazywa się wymianę informacji. Dużą rolę odgrywa przekaz niewerbalny.
Ocena kompetencji kandydatów podczas Assessment Center
Podczas sesji Assessment Center kandydaci obserwowani są przez wyszkolonych rekruterów. Oceniane są kompetencje społeczne oraz wiedza merytoryczna.
Podczas sesji Assessment Center kandydaci obserwowani są przez wyszkolonych rekruterów. Oceniane są kompetencje społeczne oraz wiedza merytoryczna. Assessment Center (AC), zwany również ośrodkiem oceny, jest metodą rekrutacji, polegającą na obserwacji kandydatów przez zespół przygotowanych do tego asesorów. Podczas sesji AC kandydaci realizują powierzone im zadania, a obserwatorzy oceniają od kilku do kilkunastu kompetencji merytorycznych i interpersonalnych, jest to zatem proces złożony. Kompetencje oceniane podczas Assessment Center To, które z kompetencji ocenia zespół rekruterów, zależy od charakterystyki stanowiska, o które ubiegają się kandydaci. Obserwacje dotyczą zarówno kompetencji miękkich (np. umiejętności współpracy, kompetencje przywódcze, zarządzanie sobą w stresie), jak i merytorycznych (specjalistycznej wiedzy zawodowej wymaganej na konkretnym stanowisku). Coraz częściej firmy decydują się na tę metodą rekrutacji i oceniają, że jest to jedna z najtrafniejszych metod oceny kompetencji kandydatów. Dzieje się tak m.in. dlatego, że kandydaci w warunkach zbliżonych do warunków przyszłej pracy, mają możliwości zaprezentowania swoich umiejętności, a nie wyłącznie zadeklarowania ich (jak dzieje się to podczas rozmowy kwalifikacyjnej). Zespół obserwatorów w Assessment Center Asesorzy, którzy oceniają kompetencje kandydatów podczas AC są do tego odpowiednio przygotowani. Mogą to być zarówno osoby świadome specyfiki pracy na danym stanowisku, jak i osoby znające metodologię ośrodków oceny. Kryteria oceny są ujednolicone dla wszystkich kandydatów i powstały wcześniej w oparciu o dogłębną analizę stanowiska. Końcowa ocena jest efektem dyskusji i syntezy ocen zespołu obserwatorów. Zadania podczas AC Zadania i ćwiczenia dobierane są w taki sposób, aby oddawały realia przyszłej pracy i sprawdzały kluczowe kompetencje kandydatów, potrzebne na konkretnym stanowisku, o które się ubiegają. Część zadań kandydaci wykonują samodzielnie, część polega na pracy grupowej. Podczas AC mogą zatem pojawić się gry decyzyjne, symulacje rozmów z klientami, tzw. metoda in basket (czyli koszyk zadań), prezentacje, case study (czyli studium przypadku) czy wywiady kompetencyjne. Metoda Assessment Center, pomimo wysokich kosztów, cieszy się wśród firm coraz większą popularnością.
Kilka wskazówek, które pomogą dobrze wypaść na rozmowie kwalifikacyjnej
Wcześniejsze przygotowanie prezentacji swoich osiągnięć i odpowiedzi na najczęstsze pytania, pozwoli dobrze wypaść na rozmowie kwalifikacyjnej.
Wcześniejsze przygotowanie prezentacji swoich osiągnięć i odpowiedzi na najczęstsze pytania, pozwoli dobrze wypaść na rozmowie kwalifikacyjnej. Rozmowa kwalifikacyjna dla wielu osób jest stresującym doświadczeniem. Kandydatowi zależy, aby otrzymać pracę, o którą się ubiega, wypaść jak najlepiej podczas rozmowy i przekonać do siebie rekrutera. Poziom stresu można obniżyć dzięki wcześniejszemu przygotowaniu się do rozmowy. Pierwsze wrażenie na rozmowie rekrutacyjnej O tym, jak istotne jest pierwsze wrażenie, nie trzeba chyba nikogo przekonywać. Zatem osoba, która wybiera się na rozmowę kwalifikacyjną, powinna zadbać wcześniej o: strój dopasowany do sytuacji (aby już od progu prezentować się profesjonalnie); dojazd do miejsca rozmowy (jeśli wybiera autobus, sprawdzić odpowiednie połączenia, jeśli samochód – zorientować się jak wygląda sytuacja z miejscem parkingowym) – zapewni tym sobie punktualne przybycie; wizerunek w mediach społecznościowych – powinien być spójny z tym, który chce zaprezentować rekruterowi. Najczęstsze pytania na rozmowie rekrutacyjnej Fora internetowe i portale pełne są przykładów pytań, które prawdopodobnie pojawią się na rozmowie. Jeśli kandydatowi zależy na tym, aby dobrze wypaść, powinien wcześniej przemyśleć (zapisać, powiedzieć głośno czy w najlepszym przypadku przećwiczyć przed „publicznością”) odpowiedzi. Swoje odpowiedzi można nagrać, a odsłuchując je wcielić się w rolę rekrutera i sprawdzić, czy są w nich zawarte informacje istotne dla pracodawcy i przedstawiające kandydata jako właściwą osobę na wybrane stanowisko. Jeśli dla kandydata zdobycie pracy jest bardzo ważne, a sprawienie dobrego wrażenia na rekruterze jest do tej pracy przepustką, to można nagrać nie tylko dźwięk, ale i obraz takiej symulowanej rozmowy. Pozwoli to skorygować ewentualne niedociągnięcia także w komunikacji pozawerbalnej: pstrykanie długopisem, kołysanie się na krześle czy wymachiwanie nogą. Z pewnością opanowanie własnego ciała pomoże dobrze wypaść w trakcie rozmowy. Korzyści dla firmy Nadal często popełnianym przez kandydatów błędem jest skupianie się na korzyściach, które odniosą, dzięki zdobyciu wymarzonej pracy. A w trakcie rozmowy kwalifikacyjnej (jak i w liście motywacyjnym) powinny częściej padać argumenty odwrotne, tzn. mówiące o tym, jakie to firma będzie miała korzyści, zatrudniając właśnie tego kandydata.
W CV można wpisać umiejętności specjalistyczne kompetencje zawodowe, umiejętności manualne, jak również zdolności interpersonalne.
W CV można wpisać umiejętności specjalistyczne kompetencje zawodowe, umiejętności manualne, jak również zdolności interpersonalne. Umiejętności mogą dotyczyć każdej czynności, którą kandydat potrafi wykonać. Może to być powodem, dla którego często w CV pojawiają się informacje o kompetencjach nieistotnych z punktu widzenia pracodawcy. A cała sztuka polega na tym, aby w tej części CV wpisać takie umiejętności, które wyróżnią kandydata i upewnią pracodawcę, że jest on właściwą osobą na określone stanowisko. Korzyści dla firmy Rekruter, czytając CV kandydata, prześwietla je pod kątem takich umiejętności, które przydatne będą z punktu widzenia pracodawcy. Dlatego w tym punkcie CV dobrze skoncentrować się na umiejętnościach dopasowanych do potrzeb stanowiska, na które odbywa się rekrutacja. Informacje na temat pożądanych cech można znaleźć już w ogłoszeniu. Można również zapoznać się ze szczegółowym opisem stanowiska, co też pomoże określić, jakie umiejętności są wskazane w wykonywaniu konkretnej pracy. Rodzaje umiejętności Richard Bolles, lider rynku doradztwa w zakresie rozwoju kariery zawodowej, proponuje wyróżnić takie umiejętności: artystyczne (np. wyrażanie uczuć i myśli przez malarstwo); logiczno-analityczne (np. rozwiązywanie problemów); manualne (np. precyzja ruchów); numeryczne (np. dokonywanie kalkulacji); przywódcze (np. inicjowanie nowych zadań); sensoryczne (np. uwrażliwienie na szczegóły); słowne (werbalne), np. przemawianie; społeczne (np. nawiązywanie kontaktu); związane z intuicją (np. szybka ocena sytuacji); związane z konsekwencją w działaniu (np. planowe działanie); związane z oryginalnością i kreatywnością (np. projektowanie) oraz sprawność fizyczna (np. koordynacja pracy mięśni). Umiejętności mogą dotyczyć zarówno wiedzy specjalistycznej, potrzebnej na danym stanowisku, jak i uniwersalnych kompetencji, które cenione będą w każdej firmie. Umiejętności poparte osiągnięciami Zupełnie inaczej w CV wyglądać będzie hasło „kompetencje dydaktyczne”, a zupełnie inaczej na przykład taka informacja: „kompetencje dydaktyczne: w trakcie studiów przygotowywałam do egzaminu maturalnego 8 uczniów, wszyscy z nich otrzymali pozytywny wynik na egzaminie, 7 z nich zdało maturę z języka angielskiego na poziomie rozszerzonym”. Podsumowując: umiejętności w CV powinny być dopasowane do potrzeb pracodawcy i konkretnego stanowiska oraz poparte realnymi osiągnięciami i doświadczeniami. Student w swoje CV powinien wpisać swoje pasje i osiągnięcia. Sprawdź CV dla studenta. Dowiedz się, co powinieneś wpisać w CV jeśli nie posiadasz doświadczenia zawodowego. Sprawdź, co możesz napisać w mailu do pracodawcy, by otrzymać pracę. Cel zawodowy to miejsce, w którym możesz opisać swoją motywację do pracy. Dowiedz się, co wpisać w CV w punkcie cel zawodowy.
Praca i satysfakcja – jakie studia wybrać, aby osiągnąć te cele?
Trendy społeczne na rynku pracy oraz własne uzdolnienia i wyznawane wartości to czynniki, które pomogą podjąć decyzję, jakie studia wybrać.
Trendy społeczne na rynku pracy oraz własne uzdolnienia i wyznawane wartości to czynniki, które pomogą podjąć decyzję, jakie studia wybrać. Rynek pracy w przyszłości Trudno mówić ze stuprocentową pewnością na temat zawodów, które potrzebne będą na rynku w przyszłości. Natomiast jeśli przyjrzeć się długotrwałym trendom społecznym, można z dużym prawdopodobieństwem stwierdzić, jacy specjaliści znajdą pracę. Dzięki ciągłemu rozwojowi technologicznemu, pracę znajdą specjaliści do spraw technologii komunikacyjnej i informacyjnej. Ponieważ społeczeństwo się starzeje, pracę znajdą również osoby, które będą czuwały nad osobami starszymi – opiekunowie, lekarze specjaliści, fizjoterapeuci itd. Sprzedaż i handel raczej nie znikną z rynku, zatem poszukiwani będą profesjonalni handlowcy i specjaliści ds. sprzedaży. Predyspozycje i wyznawane wartości Pewność zdobycia zatrudnienia to już połowa sukcesu. Druga jego część to satysfakcja z wykonywanej pracy. Na satysfakcję z wykonywanej pracy wpływa wiele czynników i dla każdego może być ważny inny aspekt: relacje ze współpracownikami, relacje praca-płaca, szanse osiągnięcia prestiżowego stanowiska, samodzielność wykonywania pracy, możliwość wykorzystania swoich zdolności, poczucie bycia docenianym, wykonywanie pracy użytecznej itd. Dlatego jeszcze przed wyborem kierunku przyszły student może zastanowić się, które z tych i innych wartości będą dla niego najistotniejsze i jakie jego cechy predysponują go do podjęcia określonych studiów. Miejsce i czas pracy Przyszły student może zastanowić się też nad tym, gdzie i w jakich godzinach chciałby w przyszłości pracować. Miejsc do wyboru jest wiele: jedno konkretne zawsze w tym samym budynku; wiele punktów i konieczność przemieszczania się z miejsca na miejsce; praca zdalna z dowolnego miejsca na ziemi. Również czas przyszłej pracy ma znaczenie: system zmianowy; jasno określone godziny pracy od 8 do 16; zadaniowy system czasu pracy. Już wybierając kierunek studiów można zweryfikować, w jakim trybie pracują przedstawiciele poszczególnych zawodów. Młode osoby, które zastanawiają się na wyborem kierunku studiów, a nie są pewne ani swoich umiejętności, ani oferty edukacyjnej, mogą skorzystać z porady doradcy zawodowego. Podczas spotkania przyszły student będzie miał możliwość lepszego poznania swoich cech oraz dowie się, jakie kierunki studiów adekwatne są do jego predyspozycji. Dobre CV może zadecydować o zatrudnieniu. W dokument wpisz działalność w organizacjach studenckich. Psychologia pojawia się jako przedmiot na wielu kierunkach. Jeśli jednak chcesz zostać psychologiem, musisz ukończyć studia psychologiczne. Studia prawnicze są prestiżowe, ale trudne. Dzięki nim rozwiniesz logiczne myślenie i poznasz historię prawa. Jeśli zależy ci na ciekawej pracy, musisz wybrać coś, co lubisz robić. Zobacz, na jaki zawód się zdecydować.
List motywacyjny można adresować, w zależności od sytuacji, na trzy sposoby: do konkretnej osoby, do firmy lub pozostawić go bez adresata.
List motywacyjny można adresować, w zależności od sytuacji, na trzy sposoby: do konkretnej osoby, do firmy lub pozostawić go bez adresata. List motywacyjny, obok CV, jest najczęściej wymaganym przez pracodawcę dokumentem aplikacyjnym. Kandydat, któremu zależy na pozytywnym przejściu przez proces rekrutacji, zwróci uwagę na każdy szczegół swojego listu. A pierwszym jego elementem jest adresat. Do kogo zatem adresować list motywacyjny? Są trzy sytuacje, od których będzie zależało wypełnienie tej części dokumentów aplikacyjnych. Znany jest rekruter W ofercie widnieje nazwisko rekrutera, zatem bez wątpienia do niego można zaadresować list. Może to być konsultant firmy zajmującej się doradztwem personalnym, może to być osoba z działu rekrutacji, a może to być ktoś, komu zlecono pozyskanie kandydatów do pracy jako jedno z wielu działań. W adresie można wówczas wpisać imię i nazwisko tej osoby oraz nazwę i adres firmy, którą reprezentuje. List rozpocznie się zwrotem: „Szanowny Panie/Szanowana Pani”. Jeśli w ofercie nie pojawiło się nazwisko, ale znana jest nazwa firmy, kandydat może telefonicznie dowiedzieć się, która osoba w firmie odpowiedzialna jest za rekrutację. Znana jest agencja rekrutacyjna W sytuacji, gdy w ogłoszeniu widnieje nazwa agencji rekrutacyjnej, można przy adresowaniu listu ograniczyć się do podania nazwy owej agencji oraz ewentualnie jej adresu. W tym przypadku formą grzecznościową będzie zwrot: „Szanowni Państwo”. Znany jest jedynie portal Trzecia wersja adresowania (choć może lepiej powiedzieć braku konieczności adresowania) dotyczy sytuacji, gdy w ogłoszeniu pracodawca przedstawiony jest jako „Klient Portalu ABC”. Jest to jedyna sytuacja, w której kandydat może pozostawić list motywacyjny bez adresata, a rozpocząć go zwrotem „Szanowni Państwo”. Ponieważ diabeł tkwi w szczegółach, przed wysłaniem listu dobrze jest go ponownie przeczytać i sprawdzić zdanie po zdaniu, zaczynając właśnie od adresata listu.
Przygotowanie do rozmowy kwalifikacyjnej: pytanie o słabe strony
Kandydat słabe strony może opisać jako cechy, nad którymi pracuje, może też skupić się na słabościach niemających wpływu na pracę w wybranej branży.
Kandydat słabe strony może opisać jako cechy, nad którymi pracuje, może też skupić się na słabościach niemających wpływu na pracę w wybranej branży. Znajomość mocnych stron, ale także świadomość słabych, jest przydatna nie tylko podczas poszukiwania zatrudnienia. Pracodawcy zależy na tym, aby podczas rozmowy kwalifikacyjnej jak najlepiej poznać kandydata. Zatem nie powinno dziwić pytanie o słabe strony. Słaba strona kandydata jako obszar rozwoju Jeśli kandydat decyduje się na opisanie słabej strony, która może mieć wpływ na wywiązywanie się z obowiązków zawodowych i jest istotna dla potencjalnego pracodawcy, powinien skoncentrować się na słabości, nad którą z sukcesem pracuje i doskonali się w tym obszarze. Przyjmijmy, że Pan Kowalski ubiega się o stanowisko, w którym kluczowym obowiązkiem jest kontakt z klientem, ale do niewielkiej części jego zadań należy również uzupełnianie niezbędnej dokumentacji: „W przeszłości moją słabością była niesystematyczność w wypełnianiu dokumentacji po spotkaniu. Jednak z upływem czasu opracowałem skuteczny system, który motywuje mnie do terminowego uzupełniania tabel. Dzisiaj zdarza mi się to rzadko, wyłącznie w wyjątkowych sytuacjach i nadal pracuję nad poprawą skuteczności mojego systemu motywacji”. Prawdziwa słabość Kandydat może również zdecydować się na opisanie swojej dużej słabości w sytuacji, gdy jest ona kompletnie obojętna dla stanowiska pracy, o które się ubiega. Przyjmijmy, że Pani Kowalska aplikuje na stanowisko pomocy księgowej do niewielkiej firmy, w której nigdy nie było, nie ma i nie będzie konieczności posługiwania się językami obcymi: „Za swoją największą słabość uważam brak talentu do nauki języków obcych. Potrzebuję dużo czasu, aby zapamiętać nowe słowa i nawet w sytuacji, gdy wiem, jak powiedzieć jakieś zdanie, nie potrafię się przełamać, aby powiedzieć je głośno”. Autentyczność Ani dla kandydata, ani dla rekrutera nie jest sekretem, że nie ma ludzi idealnych. Dlatego o swoich słabościach można mówić w sposób naturalny. Jeśli kandydatowi bardzo zależy na zdobyciu konkretnej pracy, może wcześniej nagrać swoje odpowiedzi i odsłuchując je, sprawdzić, czy sam dla siebie brzmiał wiarygodnie. Pytanie o słabe strony pojawia się często i na szczęście można się do niego wcześniej przygotować: wybrać obszar rozwoju i opisać postępy lub opowiedzieć o słabości, która nie będzie miała wpływu na jakość pracy, bo w ogóle nie będzie związana ze stanowiskiem. Rozmowa rekrutacyjna może się odbyć przez telefon. Warto wiedzieć, jak się zachować w tej sytuacji. Podczas rozmowy o pracę często pada pytanie o mocne strony. Przygotuj wcześniej wypowiedź na temat swoich zalet. Rozmowa rekrutacyjna przez telefon może być stresująca. Jeśli akurat nie możesz rozmawiać, przełóż rozmowę na inny termin. Komunikacją interpersonalną nazywa się wymianę informacji. Dużą rolę odgrywa przekaz niewerbalny.
Początek listu motywacyjnego w sytuacji, gdy nie jest on odpowiedzią na ogłoszenie
List motywacyjny jest formą reklamy. Już w pierwszym zdaniu przekonaj pracodawcę, że odniesie korzyść zatrudniając Ciebie, także gdy nie odpowiadasz na ogłoszenie.
List motywacyjny jest formą reklamy. Już w pierwszym zdaniu przekonaj pracodawcę, że odniesie korzyść zatrudniając Ciebie, także gdy nie odpowiadasz na ogłoszenie. Istnieją przynajmniej dwie sytuacje, gdy wysyłamy dokumenty aplikacyjne na stanowisko, na które nie było ogłoszenia. Pierwsza, w której zależy nam na pracy i chcemy zgłosić gotowość do jej podjęcia, pomimo iż pracodawca nie rozpoczął rekrutacji. Druga sytuacja występuje wtedy, gdy firma prowadzi tzw. rekrutację z polecenia. Jak zacząć list motywacyjny w sytuacji, gdy nie jest odpowiedzią na konkretne ogłoszenie? Adresowanie listu motywacyjnego Początek listu musi mieć adresata. Jeśli znasz dane przedstawiciela firmy, do którego kierujesz list, te dane wykorzystaj w adresie oraz zwrocie grzecznościowym, rozpoczynającym list: „Szanowny Panie Iksiński”. Jeśli nie wiesz do kogo konkretnie kierujesz słowa, możesz rozpocząć od „Szanowni Państwo”, a w stopce adresowej umieścić nazwę firmy i działu, do którego aplikujesz. List motywacyjny to forma komunikacji marketingowej Używaj języka korzyści, podobnego do tego, którym posługują się reklamodawcy. Ważne, aby były to korzyści, które pracodawca odniesie wybierając właśnie Ciebie, a nie te, które Ty uzyskasz dzięki otrzymaniu pracy. Początek listu motywacyjnego zaważy na tym, czy pracodawca zdecyduje się przeczytać całość. Jak więc zacząć? Określ, które z Twoich umiejętności będą przydatne na wybranym stanowisku i zacznij na przykład tak: „Chciałabym przedstawić 3 pomysły na to, co mogę zaoferować Państwa Firmie”. Powołaj się na swoje osiągnięcia (do ich opisu najlepiej użyj liczb) i określ w jaki sposób możesz owe doświadczenia wykorzystać na nowym stanowisku. Nawiązanie do konkretnej firmy i stanowiska Ważne, aby list motywacyjny był odpowiedzią na zapotrzebowanie firmy i stanowiska, dlatego istotne jest wcześniejsze zapoznanie się z wizją biznesową i wartościami konkretnego pracodawcy. Ułatwi to również napisanie odpowiedniego początku listu, bo może okazać się, że Twoje wartości są spójne z określanymi przez firmę. I wtedy można zacząć tak: „Wiem, że w Państwa firmie ważną rolę odgrywa promowanie innowacyjnych rozwiązań. Innowacja jest również częścią moich dotychczasowych doświadczeń zawodowych”. Oczywiście po tym rozpoczęciu powołaj się na konkretne przykłady i korzyści, które się z nimi wiążą. Warto podkreślić to raz jeszcze: już na początku listu skoncentruj się na tym, co możesz zaoferować potencjalnemu pracodawcy (nie odwrotnie) i jakie korzyści przyniesiesz firmie.
Jakie informacje powinny znaleźć się w referencjach?
Informacje, które można napisać w referencjach, dotyczą terminu zatrudnienia, zakresu obowiązków, wiedzy i umiejętności pracownika oraz jego predyspozycji.
Informacje, które można napisać w referencjach, dotyczą terminu zatrudnienia, zakresu obowiązków, wiedzy i umiejętności pracownika oraz jego predyspozycji. Referencje są dokumentem, o który rekruterzy pytają coraz częściej. Pozwalają na poznanie opinii innych pracodawców o kandydacie, jego obowiązkach i cechach, którymi wykazał się na poprzednim stanowisku. Przy zmianie stanowiska pracownik powinien zadbać o to, aby uzyskać referencje. Celem wystawienia referencji jest zarekomendowanie pracownika innym firmom. Wygląd dokumentu z referencjami Pracodawca najczęściej umieszcza referencje na papierze firmowym. Istotne dane, które powinny się tam znaleźć to: nazwa firmy, data, imię i nazwisko pracownika, okres zatrudnienia, nazwa stanowiska i zakres obowiązków: „Pani Janina Kowalska była zatrudniona w naszej instytucji w okresie od 01.05.2011 r. do 31.07.2015 r. na stanowisku doradcy klienta. Do jej obowiązków należało: prezentowanie oferty i sprzedaż produktów; aktywne pozyskiwanie oraz kompleksowa obsługa klientów indywidualnych; kształtowanie pozytywnego wizerunku firmy itd.”. Elementy, na które można zwrócić uwagę Referencje mogą zawierać informacje dotyczące wiedzy i umiejętności specjalistycznych pracownika: „Pani Janina Kowalska wykazała się wiedzą na temat produktów bankowości detalicznej oraz produktów inwestycyjnych i ubezpieczeniowych oraz wysokimi umiejętnościami w zakresie aktywnego pozyskiwania nowych klientów”. Można również określić dominujące cechy i kompetencje społeczne, pewne uniwersalne predyspozycje czy umiejętności: „Pani Janina jest osobą zdyscyplinowaną i obowiązkową. Dobrze radziła sobie zarówno w zadaniach wymagających samodzielnego działania, jak i w pracy zespołowej.” Równie istotna dla kolejnego pracodawcy może być sama rekomendacja: „Jako bezpośrednia przełożona Pani Janiny Kowalskiej polecam ją jako dobrego i godnego zaufania pracownika.” Dane osoby do kontaktu Nie jest to punkt konieczny, ale z pewnością uwiarygadnia dokument: „W razie potrzeby uzyskania dodatkowych informacji proszę o kontakt telefoniczny: Imię i nazwisko osoby do kontaktu, stanowisko, numer telefonu.” Pracodawca powinien jednak pamiętać, że informacji telefonicznych udzielić może wyłącznie na wyraźną prośbę lub za zgodą pracownika. Jeśli w ofercie, na którą aplikuje kandydat nie są wymagane referencje, może on umieścić w CV informację „Referencje: na życzenie”. Tym samym wyrazi gotowość przedstawienia niezbędnych dokumentów, jeśli pojawi się taka potrzeba.
Cel zawodowy to miejsce, w którym można opisać swoją motywację do podjęcia pracy na wybranym stanowisku i określić swoje mocne strony. Wciąż niewiele osób umieszcza w swoim CV punkt opisujący cele zawodowe. A zwłaszcza w przypadku, gdy kandydaci aplikują do firm, które obecnie nie prowadzą rekrutacji, taki element CV jest przez rekruterów mile widziany.
Cel zawodowy to miejsce, w którym można opisać swoją motywację do podjęcia pracy na wybranym stanowisku i określić swoje mocne strony. Wciąż niewiele osób umieszcza w swoim CV punkt opisujący cele zawodowe. A zwłaszcza w przypadku, gdy kandydaci aplikują do firm, które obecnie nie prowadzą rekrutacji, taki element CV jest przez rekruterów mile widziany. Cel dopasowany do konkretnej oferty Cel zawodowy, podobnie jak całe CV i list motywacyjny, powinien być dopasowany do konkretnej branży i wybranego stanowiska. Zatem na przykład cel: „Chcę rozwijać się zawodowo” jest nie tylko niedopasowany, ale także niewiele mówi o kandydacie. Elementy celu zawodowego Cel zawodowy w CV to miejsce, w którym kandydat powinien krótko opisać swoją obecną sytuację, przedstawić swoją motywację i określić, do czego zmierza na wybranym stanowisku, a także jakie predyspozycje będą mu w tym pomocne. Przykłady celów zawodowych Cel zawodowy przy aplikowaniu na stanowisko sprzedażowe w banku może brzmieć następująco: „Wykorzystanie moich umiejętności, wieloletnich doświadczeń i wiedzy z zakresu sprzedaży i psychologii do profesjonalnej obsługi klienta i dalszy rozwój w branży sprzedaży produktów bankowych”. Z kolei studenci bez doświadczenia zawodowego mogą napisać na przykład tak: „Obecnie jestem studentką III roku filologii angielskiej. Nauka i wykorzystywanie języków obcych to od 9 lat moja pasja, dlatego poszukuję pracy na stanowisku związanym z tłumaczeniami tekstów”. Dobrze określony cel zawodowy (dopasowany do oferty, przedstawiający atuty autora dokumentów aplikacyjnych) wyróżnia CV kandydata, przyciąga uwagę rekrutera i pozwala mu ocenić, czy konkretne stanowisko będzie satysfakcjonujące dla kandydata. Głowisz się, jak napisać skuteczne CV? Zobacz, co napisać w mailu dla pracodawcy, by otrzymać pracę. Występują różne rodzaje CV. Nie masz doświadczenia zawodowego? Dowiedz się co wpisać w CV. Student w swoim CV może wpisać swoje pasje i sukcesy. Sprawdź CV dla studenta. Oprócz doświadczenia zawodowego, w CV należy wpisać swoje umiejętności. Sprawdź.
Praca w straży miejskiej – co zrobić, by ja dostać?
Na pytanie ile zarabia strażnik miejski nie da się udzielić konkretnej odpowiedzi, bo jest to kwota zależna od wielu czynników – przede wszystkim od lokalizacji oddziału i od stopnia funkcjonariusza. Zanim jednak pracownik straży miejskiej otrzyma umowę o pracę na czas nieokreślony, musi przejść badania, złożyć komplet dokumentów, zdać trzyetapowy egzamin i sprawdzić się w czasie okresu próbnego, który może trwać nawet przez rok.
Na pytanie ile zarabia strażnik miejski nie da się udzielić konkretnej odpowiedzi, bo jest to kwota zależna od wielu czynników – przede wszystkim od lokalizacji oddziału i od stopnia funkcjonariusza. Zanim jednak pracownik straży miejskiej otrzyma umowę o pracę na czas nieokreślony, musi przejść badania, złożyć komplet dokumentów, zdać trzyetapowy egzamin i sprawdzić się w czasie okresu próbnego, który może trwać nawet przez rok. Praca strażnika miejskiego – wymagania Kandydat na strażnika miejskiego musi przede wszystkim posiadać obywatelstwo polskie, mieć skończone 21 lat i zdobyte co najmniej średnie wykształcenie. Przystępując do rekrutacji w wybranym oddziale straży miejskiej, powinien pamiętać o obowiązku dostarczenia nie tylko CV i listu motywacyjnego, ale także zaświadczenia o niekaralności z Krajowego Rejestru Karnego. Dodatkowo obowiązuje go wykonanie badań lekarskich i testów psychologicznych, gdyż zawód strażnika miejskiego wymaga sprawności fizycznej, umiejętności poradzenia sobie w ekstremalnych sytuacjach i pełnej poczytalności. Jak dostać się do straży miejskiej? Pracownikiem straży miejskiej nie można zostać od razu, nawet mimo spełniania wszystkich wymogów. Najpierw trzeba przejść przez okres próbny, którego długość jest indywidualnie ustalana przez oddział straży miejskiej (ale nie przekracza 12 miesięcy). W tym czasie kandydat poddany zostaje szkoleniu, w czasie którego uczy się organizacji straży miejskiej, a także technik interwencyjnych, pierwszej pomocy, podstawowych zagadnień z zakresu ruchu drogowego, elementów prawa karnego i administracyjnego, kryminalistyki i psychologii. Po szkoleniu kandydata czeka trzyetapowy egzamin, który rozstrzyga o tym, czy nadaje się on na stanowisko strażnika miejskiego. Jeśli wypadnie pozytywnie, otrzymuje umowę o pracę na czas nieokreślony. Zadanie jednak nie jest łatwe, bo prócz części praktycznej aplikujących obowiązuje część teoretyczna – zarówno ustna, jak i pisemna. Zarobki w straży miejskiej Wysokość wynagrodzenia strażnika miejskiego jest zależna od wielkość oddziału, w którym pracuje. W małych strażach gminnych zarobki są znacznie mniejsze niż w oddziałach straży miast wojewódzkich. Poza tym na wysokość wynagrodzenia wpływa stopień strażnika. Jest ich aż 16: Aplikant. Młodszy strażnik. Strażnik. Starszy strażnik. Młodszy specjalista. Specjalista. Starszy specjalista. Młodszy inspektor. Inspektor. Starszy inspektor. Zastępca kierownika. Kierownik. Zastępca naczelnika. Naczelnik. Zastępca komendanta straży. Komendant straży. Do zdobycia wyższych stopni mogą aspirować tylko strażnicy, którzy zdobyli wykształcenie wyższe (najlepiej jeśli ukończyli prawo, resocjalizację lub pedagogikę) i mają kilkuletni staż. Według danych statystycznych z 2012 roku aplikanci otrzymują miesięcznie od 1500 do 1700 zł, a średnia pensja w straży miejskiej wynosi ok. 3000 zł. Należy zauważyć, że w 2012 roku, z którego pochodzą ostatnie dane GUS na ten temat, płaca minimalna wynosiła 1500 złotych. Powyżej średniej zarabiają straszy inspektor, zastępca kierownika, kierownik, zastępca naczelnika, naczelnik, zastępca komendanta straży i komendant straży. Strażak to odpowiedzialny zawód. Wymaga on odwagi i sumienności. Sprawdź, jak zostać strażakiem? Nie możesz być karany sądownie i musisz posiadać obywatelstwo polskie, by zostać oficerem. W Polsce, na marynarza kształcą trzy państwowe placówki. Dowiedz się, ile zarabia marynarz.
Podanie o praktyki studenckie i zawodowe – co powinno zawierać?
Warto wiedzieć, jak napisać podanie o praktyki, bo przedłożenie poprawnie sporządzonego dokumentu świadczy o profesjonalizmie autora. Odbycie praktyk to pierwszy krok na drodze do podjęcia kariery zawodowej, trzeba więc zaprezentować się z jak najlepszej strony.
Warto wiedzieć, jak napisać podanie o praktyki, bo przedłożenie poprawnie sporządzonego dokumentu świadczy o profesjonalizmie autora. Odbycie praktyk to pierwszy krok na drodze do podjęcia kariery zawodowej, trzeba więc zaprezentować się z jak najlepszej strony. Znajomość formalnych zasad sporządzania pism oficjalnych, estetyka, grzeczność i poprawność językowa – takimi kompetencjami można się wykazać dzięki prawidłowo napisanemu podaniu o praktyki. Poprawne zapisy daty Pierwsze, co powinno się znaleźć w podaniu to informacje o dacie i miejscu sporządzania dokumentu. Już na tym etapie często zdarzają się rażące błędy, które mogą dyskwalifikować w oczach pracodawcy. Zaczynamy od miejsca, w następnej kolejności, po przecinku, zapisujemy datę – słownie, cyframi arabskimi lub rzymskimi (w oficjalnej korespondencji najlepiej widziany jest zapis słowny). Poprawne realizacje każdego z tych wariantów wyglądają następująco: - Kraków, 12 października 2015 roku, - Lublin, 12.10.2015, - Szebietowo, 12 X 2015. Trzeba też pamiętać o wyrównaniu do prawej strony. Dane osobowe w podaniu o praktyki Poniżej daty w podaniu powinny znaleźć się dane nadawcy (wyrównane do lewej strony). Zaczynamy od imienia i nazwiska, w kolejnym wierszu wpisujemy adres, następnie kod pocztowy, a poniżej numer telefonu i adres e-mail. Trzeba tutaj zwrócić uwagę na poprawność interpunkcyjną (najczęstszym błędem jest stawianie kropki po nr). Warto też zadbać o to, by adres e-mail nie czynił z nas w oczach pracodawcy osoby niekompetentnej – lepiej poświęcić kilka minut na założenie nowego konta niż kontaktować się z przełożonym przez skrzynkę założoną w szkole podstawowej na domenie buziaczek.pl. Podanie o praktyki – do kogo kierować? Trudności przy sporządzaniu podania o praktyki pojawiają się w momencie wpisywania danych adresowych odbiorcy. Możliwości są trzy: Wskazanie konkretnego adresata z imienia i nazwiska, np. prezesa firmy. Pominięcie imienia i nazwiska na rzecz stanowiska adresata, np. Specjalista ds. rekrutacji (w pierwszym wariancie także musi się pojawić ta informacja). Potraktowanie jako adresata samej firmy. Oprócz tego trzeba podać także nazwę, adres i kod pocztowy firmy, pamiętać o używaniu form grzecznościowych (Szanowny/a Pan/Pani) oraz o wyrównaniu do prawej strony. Jakie informacje powinny się znaleźć w podaniu o praktyki W zasadniczej części podania o praktyki nie może zabraknąć umotywowania wyboru tej, a nie innej firmy jako miejsca odbywania praktyk. Trzeba też podać termin, w którym chcielibyśmy odbywać praktyki i liczbę godzin, jaką chcemy na nie poświęcić. Musimy też poinformować pracodawcę, w jakiej placówce pobieramy nauki i na jakim etapie kształcenia jesteśmy. Warto też poświęcić trochę miejsca na wypisanie swoich osiągnięć, zawodowych doświadczeń i umiejętności. Należy przy tym pamiętać o klarowności i zwięzłości charakterystycznych dla wypowiedzi oficjalnej. Podanie o praktyki – jak rozpocząć i zakończyć? Pisma oficjalne są silnie sformalizowane, dlatego istnieją gotowe szablony, które można wykorzystać przy ich sporządzaniu. Każdą z trzech części podania – wprowadzającą, rozwijającą i kończącą – należy zawrzeć w oddzielnym akapicie. Przykład 1. – zdanie rozpoczynające „Zwracam się z uprzejmą prośbą o przyjęcie mnie na praktyki w firmie .................................. na stanowisku.................................................”. Przykład 2. – zdanie kończące „Proszę o pozytywne rozpatrzenie mojego podania”. Trzeba też pamiętać o niezbędnym zamykającym zwrocie grzecznościowym, np. „Łączę wyrazy szacunku”, „Z wyrazami szacunku” lub „Z poważaniem”. Powinien on być wyrównany do lewej strony i uzupełniony odręcznym podpisem.
Jak zostać nauczycielem – świadomy wybór zawodu
Osoby, które chcą zostać nauczycielami powinny ukończyć specjalistyczne studia oraz uzbroić się w cierpliwość, ponieważ, pomimo najlepszych kompetencji, na rynku pracy może nie być wielu ofert dla pedagogów (jest to spowodowane niżem demograficznym).
Osoby, które chcą zostać nauczycielami powinny ukończyć specjalistyczne studia oraz uzbroić się w cierpliwość, ponieważ, pomimo najlepszych kompetencji, na rynku pracy może nie być wielu ofert dla pedagogów (jest to spowodowane niżem demograficznym). Jak zostać nauczycielem – krok po kroku Zawód nauczyciela wymaga odpowiednich predyspozycji – zarówno jeśli chodzi o wykształcenie, jak i cechy osobowościowe. 1. Powołanie – podstawowy warunek pracy z dziećmi Aby zostać nauczycielem, bardzo ważne jest, by mieć powołanie do pracy z dziećmi oraz odczuwać satysfakcję z przekazywania wiedzy. Tak zwani „urodzeni nauczyciele” (w psychologii używa się terminu „prezenter-gawędziarz”) już od najmłodszych lat wiedzą, że chcą uczyć innych. Decyzja o wyborze zawodu nauczyciela powinna być podjęta świadomie, gdyż w tej pracy odpowiedzialność, systematyczność i sumienność to cechy niezbędne. 2. Odpowiednie studia – krok drugi Następna sprawa to wybór wieku osób, które chciałoby się uczyć oraz tematyki przekazywanych treści. Jeżeli największą przyjemność sprawia nam przebywanie z dziećmi w wieku przedszkolnym, należy skończyć pedagogikę ze specjalnością „edukacja przedszkolna”. Jeśli wolimy uczyć dzieci starsze (klasy I-III), konieczne jest ukończenie pedagogiki ze specjalnością „edukacja wczesnoszkolna”. Kierunki nauczycielskie na studiach specjalistycznych W przypadku, gdy ktoś skończył pedagogikę o innej specjalizacji, konieczne jest ukończenie studiów podyplomowych lub zrobienie kursu nauczycielskiego (uczelnie proponują kursy 2- 3- i 4-semestralne). Jeśli chcemy nauczać konkretnego przedmiotu, należy ukończyć specjalistyczne studia ze specjalnością nauczycielską, np. matematykę, żeby uczyć matematyki, historię, żeby uczyć historii itd. Podobnie jak w przypadku pedagogiki, kierunek o innej specjalizacji niż nauczycielska można uzupełnić o studia podyplomowe lub kurs pedagogiczny. Rozpoczęcie poszukiwania pracy Szukanie pracy w szkole jest rzeczą mozolną, ponieważ zdecydowana większość szkół nie umieszcza w żadnym miejscu ogłoszeń o potrzebie zatrudnienia nowego pracownika (nieliczne placówki informują o tym przez stronę kuratorium oświaty lub serwisy z ogłoszeniami o pracę). Wieść ta rozchodzi się zwykle drogą pantoflową – nauczyciele przekazują informacje rodzinie, znajomym itd. Aby znaleźć pracę w szkole, konieczne jest więc rozsyłanie pocztą (tradycyjną lub elektroniczną) bądź samodzielne roznoszenie i pozostawianie w szkołach CV (najlepiej zacząć to robić w czerwcu; w trakcie roku szkolnego może być potrzebny nauczyciel na zastępstwo, a w wyjątkowych sytuacjach, np. śmierć nauczyciela – etatowy pracownik). Możemy dołączyć również list motywacyjny, pamiętając o tym, że dokument powinien być spersonalizowany – skierowany do konkretnego dyrektora. Opiekunka do dziecka powinna być uczuciowa i lubiana przez dzieciaki. Dowiedz się, jakie zarobki ma opiekunka do dziecka. Dziennikarzem może zostać osoba posiadająca umiejętności nabywania informacji. Sprawdź zarobki dziennikarza. Dyplomatą może zostać osoba po ukończeniu studiów magisterskich i kilku kursów. Sprawdź zarobki dyplomaty.
Kurier najczęściej sam ustala harmonogram pracy – otrzymuje listę adresatów, którym ma przekazać przesyłki, a następnie ustala kolejność dostawy. Powinien wcześniej umówić się telefonicznie z odbiorcą, aby uniknąć marnowania paliwa – w sytuacji, gdy danej osoby nie będzie w domu. W zawodzie kuriera ważna jest dyspozycyjność i umiejętność pracy pod presją czasu.
Kurier najczęściej sam ustala harmonogram pracy – otrzymuje listę adresatów, którym ma przekazać przesyłki, a następnie ustala kolejność dostawy. Powinien wcześniej umówić się telefonicznie z odbiorcą, aby uniknąć marnowania paliwa – w sytuacji, gdy danej osoby nie będzie w domu. W zawodzie kuriera ważna jest dyspozycyjność i umiejętność pracy pod presją czasu. Jak zostać kurierem – wymagania Żeby zostać kurierem nie trzeba posiadać wyższego wykształcenia. Oczekiwania formułuje konkretna firma przewozowa. Są to najczęściej: własna działalność gospodarcza Większość potencjalnych pracodawców wymaga od kuriera prowadzenia własnej działalności gospodarczej. Własna działalność gospodarcza wiąże się jednak z ryzykiem, warto więc wcześniej podjąć współpracę z doświadczonym kurierem (pracuje się wówczas jako podwykonawca); prawo jazdy i samochód – niezbędne narzędzia Firmy kurierskie stawiają bardzo często jeszcze jeden wymóg – posiadanie prawa jazdy i samochodu (osobowego lub – najlepiej – dostawczego). Zabezpieczenia pojazdu i wyposażenie go zgodnie ze standardami konkretnej firmy to także obowiązek potencjalnego pracownika; predyspozycje osobowościowe Aby zostać kurierem, niezbędna jest odporność na stres oraz umiejętność zarządzania czasem. Jest to zawód odpowiedzialny, w którym ważną cechą jest punktualność. W zawodzie kuriera bez wątpienia ważna jest samodyscyplina, komunikatywność i kultura osobista. Dodatkowym atutem na rozmowie kwalifikacyjne będzie doświadczenie zawodowe. Wynagrodzenie kuriera Przeciętne wynagrodzenie kuriera wynosi 2 600 złotych brutto (zarobki wyliczono na podstawie sondażu ankietowego). Jedyne w co firmy kurierskie zwykle wyposażają swoich pracowników, to telefony komórkowe. Listonosz to osoba, która doręcza listy i paczki. Listonoszem może zostać każda osoba, która potrafi obsługiwać komputer. By zostać kierowcą tira, musisz posiadać prawo jazdy kategorii C. Zarobki kierowcy tira różnią się. Kierowca autobusu musi posiadać prawo jazdy na kategorię D. Zarobki kierowcy autobusu różnią się, a wszystko to zależy od miejsca zatrudnienia.
Rekrutacja do policji – testy psychologiczne
Rekrutacja do służby w policji przebiega wieloetapowo. Jednym z nich jest test psychologiczny MultiSelect, który budzi wśród kandydatów najwięcej wątpliwości i lęku.
Rekrutacja do służby w policji przebiega wieloetapowo. Jednym z nich jest test psychologiczny MultiSelect, który budzi wśród kandydatów najwięcej wątpliwości i lęku. Czym jest test MultiSelect? Test MultiSelect to badanie, które pozwala określić predyspozycje kandydata do pracy w policji. Jest przeprowadzane w każdej komendzie wojewódzkiej, czyli osoba ubiegająca się o stanowisko nie musi jechać aż do Warszawy w celu przejścia testu do policji. W każdym miejscu obowiązują takie same zasady oceny. Test psychologiczny do policji składa się z dwóch części: testu wypełnianego na komputerze - zawiera około 300 zadań, rozmowy z psychologiem. Zarówno pierwsza jak i druga część mają za zadanie analizę: zdolności intelektualnych, stabilności emocjonalnej, postawy w pracy, zachowań społecznych. Rozmowa z psychologiem ma też za zadanie zweryfikować wyniki testu psychologicznego i to po niej wydawana jest pozytywna lub negatywna opinia. Jak zdać test MultiSelect? Aby zaliczyć test MultiSelect należy uzyskać minimum 50% możliwych do zdobycia punktów w każdej ze skal. Jeżeli kandydatowi się nie powiedzie nie oznacza to, że jego szanse na karierę w służbach mundurowych zostały przekreślone. Może ponownie ubiegać się o przyjęcie do policji po 12 miesiącach od momentu wykonania testu psychologicznego. Nie ma limitu odnośnie liczby prób. Test MultiSelect jest własnością Policji, w związku z tym nie ma możliwości zdobycia gotowego testu i przygotowania się do jego wypełnienia. Dodatkowo co pewien czas pytania są zmieniane i pojawiają się nowe, udoskonalone wersje. W internecie można znaleźć oferty sprzedaży gotowych testów, jednak należy je traktować z rezerwą i wykorzystać jako narzędzie do redukcji stresu. Nie sposób nauczyć się odpowiedzi i odpowiadać według wytrenowanego klucza, ponieważ może to zostać odkryte za pomocą skali kłamstwa. Najlepszym kluczem jest szczerość i odpowiadanie w zgodzie ze sobą. Tym bardziej, że po etapie testu odbywa się również weryfikacja z psychologiem.
Zaświadczenie o niekaralności – jak je otrzymać?
Wniosek o wydanie zaświadczenia o niekaralności to w języku urzędowym „Zapytanie o udzielenie informacji o osobie”. Zasady udzielania zaświadczenia reguluje art. 7 ustawy z 24 maja 2000 roku. Zaświadczenie o niekaralności bardzo często wymaga pracodawca przed zatrudnieniem na umowę o pracę. Zaświadczenie o niekaralności wydaje Krajowy Rejestr Karny w Warszawie oraz jego oddziały zlokalizowane w całej Polsce.
Wniosek o wydanie zaświadczenia o niekaralności to w języku urzędowym „Zapytanie o udzielenie informacji o osobie”. Zasady udzielania zaświadczenia reguluje art. 7 ustawy z 24 maja 2000 roku. Zaświadczenie o niekaralności bardzo często wymaga pracodawca przed zatrudnieniem na umowę o pracę. Zaświadczenie o niekaralności wydaje Krajowy Rejestr Karny w Warszawie oraz jego oddziały zlokalizowane w całej Polsce. Odbiór zaświadczenia o niekaralności – krok po kroku 1. Należy zacząć od wypełnienia wniosku o wydanie zaświadczenia o niekaralności – można je pobrać ze strony Krajowego Rejestru Karnego (krk.ms.gov.pl) lub wypełnić druk na miejscu. W zapytaniu musimy podać: imię, nazwisko, nazwisko rodowe, datę i miejsce urodzenia, obywatelstwo, adres zamieszkania, potwierdzenie tożsamości (np. numer PESEL), imiona rodziców, nazwisko rodowe matki. Należy także zaznaczyć w jakim celu wnioskujemy o wydanie zaświadczenia. 2. Należy zapłacić 30 złotych za znaczki skarbowe w Krajowym Rejestrze Karnym. Opłatę można uiścić gotówką lub przelewem. 3. Należy przyjść z dowodem osobistym lub innym dokumentem potwierdzającym tożsamość do właściwego pokoju (zazwyczaj widnieje na nim napis - „Wydawanie zaświadczeń o niekaralności”). 4. Zaświadczenie można odebrać osobiście lub przez upoważnione osoby (za dodatkową opłatą 17 zł) w ustawowym terminie 7 dni od daty złożenia. Można także otrzymać je pocztą po uprzednim podaniu adresu zwrotnego w lewym górnym rogu formularza. Zaświadczenie o niekaralności przez internet Formularz zamówienia zaświadczenia o niekaralności wysyła się za pośrednictwem strony – http://www.e-odpisy.pl/zaswiadczenie_o_niekaralnosci_krk.html (koszt – 20 złotych – opłatę uiszczamy przelewem). Bardzo ważne jest, aby dokładnie sprawdzić PESEL, datę urodzenia, imię/imiona i nazwisko. Na e-mail zostaną wysłane wniosek i pełnomocnictwo. Odpowiedź może być wysłana pocztą (wtedy należy pokryć koszty wysyłki) lub odebrana osobiście. Koszt otrzymania zaświadczenia o niekaralności dla podmiotu zbiorowego jest większy – wynosi 100 złotych.
Job interview, czyli rozmowa kwalifikacyjna w języku angielskim
Rozmowa kwalifikacyjna po angielsku może być stresująca, nawet dla kandydata, który sprawnie posługuje się językiem. Stres i nerwy mogą wziąć górę, dlatego warto wcześniej prześledzić kilka pytań i zagadnień, z jakimi możemy się zmierzyć.
Rozmowa kwalifikacyjna po angielsku może być stresująca, nawet dla kandydata, który sprawnie posługuje się językiem. Stres i nerwy mogą wziąć górę, dlatego warto wcześniej prześledzić kilka pytań i zagadnień, z jakimi możemy się zmierzyć. Przygotowanie do rozmowy kwalifikacyjnej po angielsku Dni, które zbliżają kandydata do rozmowy kwalifikacyjnej w języku angielskim, powinny być obfite w kontakt z językiem. Warto otoczyć się nim tak, jak to tylko możliwe. Im częściej i dłużej rozmawiasz w obcym języku, tym więcej słów zapamiętujesz, a twój sposób mówienia jest bardziej swobodny. Wyrażasz się wówczas płynniej i jesteś bardziej pewny siebie. Jeżeli chcesz zwiększyć zasób niezbędnych słów zanurz się w materiałach z zakresu Job Interview ‒ prześledź przykładowe rozmowy kwalifikacyjne, obejrzyj filmy, przesłuchaj nagrania. Pozwoli ci to wykreować odpowiedni wizerunek. Każdą chwilę wykorzystuj na angielski. Na głos wypowiadaj odpowiedzi na pytania, których się spodziewasz. Możesz nagrywać swoje odpowiedzi i odsłuchiwać je w celu wychwycenia błędów i zapamiętywania nowych słów ‒ gdy słyszymy swój głos odczuwamy emocje, które ułatwiają zapamiętywanie. Oglądaj filmy, słuchaj muzyki, czytaj teksty po angielsku. Pozwól, aby język nieustannie był wokół ciebie. Poproś o pomoc kogoś, kto dobrze włada językiem angielskim, aby przeprowadził z Tobą podobne rozmowy. Pomóc może też szkoła językowa, np. Lincoln Znajdź informacje o firmie, w której chcesz podjąć zatrudnienie. Popracuj nad słownictwem, opracuj listę słów i zwrotów związanych z branżą, a wykażesz się w ten sposób kompetencjami językowymi i zainteresowaniem firmą. Możesz wykonać telefon do osoby, która umawiała twoje spotkanie i zapytać kto będzie przeprowadzał rozmowę (szef czy pracownik) i jakie są oczekiwania rekrutera. Koniecznie zdobądź dokładne informacje na temat tego, gdzie ma się odbyć spotkanie, aby uniknąć spóźnienia. W trakcie rozmowy kwalifikacyjnej po angielsku trzeba okazać rozmówcy należyty szacunek. Posługuj się więc językiem formalnym. Unikaj słów potocznych, skrótów myślowych. W przywitaniu i zwrotach do przyszłego potencjalnego szefa nie używaj imienia ani nazwiska, używaj zwrotów grzecznościowych – Dear Sir (zwrot formalny do mężczyzny); Dear Madam (zwrot formalny do kobiety). Nawiązując do czegoś (np. związanego z firmą, stanowiskiem pracy czy osiągnięciami) używaj zwrotu: with reference to... W przypadku, gdy rekrutujący pyta dlaczego ubiegasz się o pracę akurat w tej firmie, możesz odpowiedzieć – Your company was highly recommended by... Jeżeli chcesz o coś zapytać możesz rozpocząć od niezobowiązującej prośby formalnej – Would you please tell me... ; Would you be so kind as to...; I would appreciate it if you could tell me more detailed information about...; Mówiąc o swoich doświadczeniach i umiejętności pracy pod presją możesz używać wyrażeń – Even under pressure I can maintain high standards; My area of expertise is..., As can you see from my enclosed résumé, my experience and qualifications match this position's requirements; Na zakończenie rozmowy możesz wybrać zwroty takie jak: Thank you for your time and consideration. Please contact me via...; References can be requested from.... Najczęściej zadawane pytania na rozmowie kwalifikacyjnej po angielsku Can you tell me something more about yourself? Why would you like to work for our company? Could you describe your strengths? What are your weaknesses? Why should I hire you? What do you know about our company? Have you applied for any other job recently? How do you cope with stress and time pressure at work? Why do you want this job? Have you got any questions? What do you like doing in your free time? What are your long-range goals? Ubiegasz się o pracę? Dowiedz się, jakie powinny być cechy osobowości wpisywane w CV. Zdobądź wymarzoną pracę. Poznaj przebieg rozmowy kwalifikacyjnej i dowiedz się, jak zwykle wygląda. Szukasz pracy? Sprawdź, jak przygotować się do rozmowy kwalifikacyjnej. Zaproszono cię na rozmowę w sprawie pracy? Sprawdź, jakie trudne pytania pojawiają się na rozmowie kwalifikacyjnej: pytania z odpowiedziami.
Sztuka przekonującego mówienia, czyli jak odpowiadać na rozmowie kwalifikacyjnej
Pytania na rozmowie kwalifikacyjnej potrafią zaskoczyć niejednego kandydata. Przemyśl swoje osiągnięcia i dokonania, posługuj się faktami i opieraj je na przykładach.
Pytania na rozmowie kwalifikacyjnej potrafią zaskoczyć niejednego kandydata. Przemyśl swoje osiągnięcia i dokonania, posługuj się faktami i opieraj je na przykładach. Najczęściej zadawane pytania podczas rozmowy rekrutacyjnej 1. Dlaczego chce pani/pan pracować w naszej firmie? W odpowiedzi może paść kwestia chęci rozwoju, awansu, który w poprzedniej firmie nie był możliwy. Mówiąc o poprzedniej firmie skoncentruj się na pozytywach, nie narzekaj na szefostwo ani atmosferę (nie chcesz, przecież, aby nowy szef pomyślał, że jesteś konfliktowy). 2. Jakie są pani/pana największe osiągnięcia? Nad tym pytaniem warto popracować jeszcze w domu przed rozmową. Zastanów się, które osiągnięcia były najważniejsze i mogą mieć korzystny wpływ na przebieg rozmowy. Każde dokonanie popieraj konkretnym przykładem. Wspominaj o nagrodach, wyróżnieniach, awansach. 3. Proszę opowiedzieć o sobie. W tym przypadku w kilku zdaniach opisz swoje dokonania. Skup się na głównym temacie rozmowy kwalifikacyjnej, udowodnij jak wiele zyska firma, gdy cię zatrudni. Wymień najmocniejsze cechy swojego charakteru, zainteresowania i pasje. 4. Jakie są pani/pana trzy największe wady/zalety? Pamiętaj, że nikt nie jest ideałem, każdy ma wady. Musisz umieć mówić zarówno o swoich dobrych, jak i złych stronach. 5. Czy potrafi pani/pan pracować w zespole? Przemyśl tę odpowiedź. Zastanów się, jaką funkcję będziesz pełnił w firmie, jeżeli od początku wiesz, że masz pracować z innymi, nie wspominaj, że wolisz pracę samodzielną. 6. Co pani/pan wie na temat firmy? Odpowiedź powinna udowodnić, że kandydat wie, czym zajmuje się firma i wykazuje się świadomością obowiązków, jakie przyjdzie mu wypełnić. Udzielając odpowiedzi na to pytanie, udowodnij, jak cenna jest twoja kandydatura i w jaki sposób możesz pomóc firmie. 7. Ile pani/pan chce zarabiać? To jedno z najbardziej kłopotliwych pytań. Niewielu kandydatów potrafi wprost mówić o swoich oczekiwaniach finansowych, dlatego lepiej wcześniej ustalić sobie swoje oczekiwania. Pamiętaj tylko, aby były one realistyczne i proporcjonalne do twoich obowiązków. 8. Proszę w kilku zdaniach zaprezentować swoją kandydaturę. Odpowiadając na to pytanie uwzględnij wszystkie swoje atuty i mocne strony. Musisz być asertywny. Niech każda cecha będzie poparta konkretnym przykładem. Mów jedynie o tych walorach, które zbudują mocną podstawę twojej kandydatury. 9. Jak pani/pan ocenia swojego poprzedniego szefa? Nie wyrażaj negatywnych opinii o swoim poprzednim szefie. Lepsze wrażenie sprawisz, jeśli powiesz, że mimo różnych zdań udało wam się wiele osiągnąć i wypracować nowe rozwiązania. Udowodnij, że potrafisz pokonywać trudności. 10. Jak pani/pan znosi stres i pracę pod presją czasu? Powiedz, że stres i brak czasu bywają motywujące. Możesz też opowiedzieć o tym, że zawsze starasz się panować nad sytuacją, a gdy zaczynają pojawiać się nerwy, rozważasz czy na pewno są zasadne. Poddenerwowanie bierze się z niepewności i słabego przygotowania do zadań – a przecież ty jesteś zawsze doskonale przygotowany! W trakcie rozmowy o pracę padają także takie pytania, których się nie spodziewamy. Są to na przykład pytania zaczerpnięte z testów na inteligencję, albo pytania wymagające kreatywności. Zaskakujące pytania, z którymi możesz mieć do czynienia na rozmowie kwalifikacyjnej Proszę sprzedać mi ołówek. Gdyby miała pani/pan zostać superbohaterem, kto by to był? Ile razy dziennie wskazówki zegara pokrywają się? Wymień 10 sposobów użycia długopisu, innych niż pisanie. Czy spędza pani/pan aktywnie czas wolny? Jak odpowiadać na takie pytania? Liczy się spontaniczność pomysłowość kandydata, jeśli jednak obawiasz się, że twoja odpowiedź nie będzie najlepsza zaczekaj chwilę, zastanów się i spróbuj wymyślić coś zaskakującego. Najważniejsze, aby nie poddać się panice i udzielić interesującej odpowiedzi. Pamiętaj, że podczas rozmowy kwalifikacyjnej walczysz o to, aby pokazać się z jak najlepszej strony. Nie daj się zaskoczyć i miej na uwadze, że niekiedy najprostsze pytania mogą zbić cię z tropu.