Nie daj się przeziębieniu i chroń swoje dziecko!
Na katar, zatkane zatoki, gorączkę i ból głowy rozważ podanie dziecku od 6. roku życia APAP przeziębienie Junior.
Kto ma dzieci, ten wie, że okres wiosenny nie jest łatwy dla dzieci (i ich rodziców). Mimo że robi się coraz bardziej słonecznie, wokół krąży wiele wirusów. Pogoda wciąż też bywa zmienna – raz jest ciepło, raz zimno. W wyniku przewiania dochodzi do spadku odporności wskutek czego może rozwinąć się infekcja np. wirusowa. Liczy się odpowiednia higiena Naturalna odporność maluchów nie jest jeszcze w pełni ukształtowana. Dzieci wolniej przyzwyczajają się do zmian temperatur, więc okres przesilenia wiosennego jest dla nich trudniejszy. Jeśli chodzą do przedszkola czy szkoły, narażone są również na kontakt z chorymi kolegami. Łapią infekcję, a potem przenoszą zarazki do domu, zarażając przy tym rodzeństwo i rodziców. Właśnie dlatego tak ważne jest, by wiedzieć, w jaki sposób zareagować przy pierwszych objawach przeziębienia. Pomocne będą inhalacje, które udrożniają zatkany nos, a także nawilżają śluzówki. Możesz wykonać je za pomocą roztworów soli fizjologicznej, naparów z ziół czy olejków eterycznych. Użyj miski z gorącą wodą i ręcznika (który nałożysz na głowę dziecka) albo kup inhalatory dostępne w każdej aptece. Liczy się przede wszystkim systematyczność. Inhalacje wykonujemy dwa razy dziennie*. Należy pamiętać również o odpowiedniej higienie nosa. Zalegająca wydzielina stanowi siedlisko zarazków, więc trzeba systematycznie usuwać ją poprzez wydmuchiwanie nosa. W przypadku gorączki, po uprzednim podaniu leku przeciwgorączkowego, mogą sprawdzić się ochładzające kąpiele i kompresy, które przyniosą dziecku ulgę. W trakcie choroby dziecko powinno pić dużo płynów (rozgrzewające herbatki, woda, woda z cytryną), co pomoże nawilżyć błonę śluzową i ułatwi samooczyszczanie się zatok i nosa, a także jeść produkty bogate m.in. w witaminę B, C, potas, żelazo czy kwas foliowy**. Warto też zadbać o odpowiednią wilgotność powietrza w pomieszczeniach. Sposób na łagodzenie przeziębienia i grypy W domowej apteczce dobrze mieć leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Rozważ podanie dziecku np. APAP przeziębienie Junior – leku, który zwalcza typowe objawy przeziębienia i grypy. Odblokowuje zatoki, pomaga uporać się z katarem, obniża gorączkę i łagodzi bóle (głowy, mięśniowo-stawowe, gardła). To lek dla dzieci w wieku od 6 lat. Pamiętajmy, że katar i zatkane zatoki są nie tylko szczególnie mocno uciążliwe dla dziecka, ale – nieodpowiednio leczone – mogą wywołać szereg następstw, w tym np. zapalenie zatok przynosowych. Powodują m.in. kaszel, ale często też osłabienie, ból głowy, a nawet gorączkę czy zapalenie spojówek***. APAP przeziębienie Junior to lek złożony, zawierający substancje czynne: paracetamol, fenylefrynę oraz witaminę C. Zawarty w leku paracetamol zmniejsza wrażliwość na ból i działa przeciwgorączkowo. Fenylefryna zmniejsza obrzęk oraz przekrwienie błony śluzowej, a witamina C wspiera odporność****. To jedyny taki skład bez barwników*****. Ma truskawkowy smak i rozgrzewającą formułę podania. Wystarczy wsypać zawartość saszetki do gorącej wody (100 ml), dokładnie wymieszać aż do całkowitego rozpuszczenia proszku i spożyć w ciągu 15 minut od przygotowania. Można stosować go na czczo. Należy pamiętać o zachowaniu cztero-do sześciogodzinnego odstępu pomiędzy dawkami. Inaczej wygląda dawkowanie u dzieci 6-12 lat (jednorazowo 1 saszetka, max 4 saszetki na dobę) a inaczej u młodzieży pow. 12 lat i dorosłych (jednorazowo 1-2 saszetki, max 6 saszetek na dobę). Jeśli po trzech dniach zażywania leku nie nastąpiła poprawa bądź twoje dziecko czuje się gorzej, należy niezwłocznie udać się do lekarza. APAP​​ Przeziębienie Junior to lek złożony wskazany do krótkotrwałego stosowania w leczeniu objawów przeziębienia i grypy, takich jak: gorączka i dreszcze, ból głowy, bóle mięśniowo-stawowe, ból gardła, niedrożność przewodów nosowych i zatok przebiegająca z bólem, nieżyt błony śluzowej nosa (katar). Nie należy stosować go, jeśli pacjent ma uczulenie na którąkolwiek substancję czynną, na aminy sympatykominetyczne lub którykolwiek z pozostałych składników bądź, jeśli u pacjenta występuje którykolwiek z następujących stanów: niestabilna choroba wieńcowa, zaburzenia rytmu serca, wysokie ciśnienie tętnicze, wrodzony niedobór enzymów: dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej lub reduktazy methemoglobinowej, ciężka niewydolność wątroby lub nerek, wirusowe zapalenie wątroby, choroba alkoholowa, jaskra z wąskim kątem przesączania, anatomicznie wąski kąt przesączania. Leku nie należy stosować też podczas leczenia inhibitorami MAO i w okresie do 2 tygodni od zaprzestania ich stosowania, a także w okresie leczenia zydowudyną Lek ma formę proszku do sporządzania roztworu, doustnego w saszetce, a jego substancjami czynnymi są: paracetamol, kwas askorbowy, fenylefryny chlorowodorek. 1 saszetka zawiera 300 mg paracetamolu, 20 mg kwasu askorbowego i 5 mg fenylefryny chlorowodorku. Pozostałe składniki pomocnicze to: mannitol (E421), kwas cytrynowy, sodu cytrynian, sodu cyklaminian, sacharyna sodowa, wapnia glukonian, aromat pomarańczowy, aromat truskawkowy, krzemionka koloidalna bezwodna Skład aromatu pomarańczowego: olejek pomarańczowy, olejek cytrynowy, alkohol C-12, linalol, alkohol benzylowy, cytronelal, dekstroza, guma arabska, syrop glukozowy z odwodnionej kukurydzy, butylohydroksyanizol). Skład aromatu truskawkowego: cis-3heksenol, furaneol, etylo-2-metylomaślan, kwas heksanowy, metylu cynamonian, maltol, guma arabska, syrop glukozowy z odwodnionej kukurydzy, krzemu dwutlenek. Podmiot odpowiedzialny: US Pharmacia Sp. z o.o. ul. Ziębicka 40, 50-507 Wrocław Przed użyciem zapoznaj się z ulotką, która zawiera wskazania, przeciwwskazania, dane dotyczące działań niepożądanych i dawkowanie oraz informacje dotyczące stosowania produktu leczniczego, bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, gdyż każdy lek niewłaściwie stosowany zagraża twojemu życiu lub zdrowiu. * Inhalacje z soli fizjologicznej: na co, proporcje, dla kogo | Mamotoja.pl ** Menu chorowitka, czyli co podawać dziecku, gdy jest chore | Mamotoja.pl *** Zapalenie zatok u dziecka – przyczyny, objawy i leczenie. Jak przebiega i ile trwa? | Mamotoja.pl **** Według ChPL: kwas askorbowy „jest uważany za modulator odporności poprzez udział w wytwarzaniu immunoglobulin”. *****Wśród leków w saszetce o składzie: paracetamol 300 mg + fenylefryna 5 mg + witamina C 20 mg. Artykuł powstał z udziałem APAP
Przeziębienie precz! Oto skuteczne sposoby, jak poradzić sobie z kaszlem i katarem
Początek wiosny, a jednocześnie koniec zimy, to zdecydowanie trudny czas dla naszej odporności. Robi się coraz cieplej, nie przywiązujemy już tak dużej wagi do odpowiedniego zabezpieczania się przed zimnem, dlatego nasz organizm wystawiony jest na większe ryzyko na przykład przeziębienia się. Co robić, jeśli katar, kaszel czy gorączka nas dopadną? Poznaj kilka produktów, które wzmocnią twoją odporność. Nasic - czyli pożegnaj katar! Zatkany nos i uczucie dyskomfortu? Dręczy Cię straszny katar? Przegoń go dzięki sprayowi Nasic, który udrożnia nos i przyspiesza gojenie. Dzięki połączeniu dwóch substancji czynnych, szybko przynosi ulgę odblokowując zatkany nos i regenerując podrażnioną błonę śluzową nosa. Szybkie udrożnienie nosa zapewnia komfort oddychania w ciągu dnia i spokojny sen w nocy. Groprinosin Forte Tabletki Groprinosin Forte to lek przeciwwirusowy, a także pobudzający układ odpornościowy. Substancją czynną leku jaką jest pranobeks inozyny hamujący w warunkach in vitro namnażanie wirusów z grupy Herpes, które są chorobotwórcze dla człowieka. Groprinosin Forte stosuje się przy obniżonej odporności, gdy występują nawracające infekcje górnych dróg oddechowych, jak również u osób ze zdiagnozowanym wirusem opryszczki pospolitej podczas wystąpienia jej na wargach lub skórze. Produkt leczniczy jest przeznaczony dla osób powyżej 1-ego roku życia. Soledum Forte czyli jak pozbyć się kaszlu? Podczas infekcji produkowana jest w nadmiarze gęsta, lepka wydzielina, trudno ją odkrztusić i usunąć, Soledum® forte rozrzedza wydzielinę ułatwiając pozbycie się jej z organizmu. Działa przeciwzapalnie w drogach oddechowych. Neo-Angin Antyseptyczny Neo-Angin to produkt leczniczy do stosowania w stanach zapalnych gardła, jamy ustnej, które przebiegają z obrzękiem, bólem czy zaczerwienieniem. Melisana Klosterfrau Melisana Klosterfrau. Odkryj unikalną kompozycję 12 ziół, która działa łagodząco w sytuacjach napięcia i wielu innych dolegliwościach bólowych. Junior-angin Junior-angin to syrop dla dzieci powyżej 1. roku życia o smaku czereśniowym. Syrop Junior-angin jest zalecany dzieciom do złagodzenia suchego, drażniącego kaszlu, bólu gardła i stanów podrażnienia błony śluzowej jamy ustnej i gardła.
Powikłania po chorobie Kawasakiego: tachykardia, zawał serca, zapalenie mięśnia sercowego i tętniaki tętnic wieńcowych
Choroba Kawaski, zwana również zespołem Kawasakiego, jest zapaleniem tętnic o niezidentyfikowanym podłożu. Zwykle chorują na nią dzieci do 5. roku życia. Wśród najczęstszych powikłań po chorobie Kawasakiego można wymienić: przyśpieszenie akcji serca, zawał serca, a nawet tętniaki naczyń wieńcowych.
Choroba Kawaski, zwana również zespołem Kawasakiego, jest zapaleniem tętnic o niezidentyfikowanym podłożu. Zwykle chorują na nią dzieci do 5. roku życia. Wśród najczęstszych powikłań po chorobie Kawasakiego można wymienić: przyśpieszenie akcji serca, zawał serca, a nawet tętniaki naczyń wieńcowych. Powikłania po chorobie Kawasakiego są stosunkowo częste, ponieważ zapalenie tętnic jest schorzeniem bardzo trudnym do zdiagnozowania. Dzieje się tak dlatego, że w początkowym stadium rozwoju tej choroby, objawy mogą być mylone z innymi, powszechniejszymi chorobami, np. przeziębieniem. Przyśpieszenie akcji serca po chorobie Kawasakiego Najczęstszym powikłaniem po chorobie Kawasakiego jest arytmia, czyli zmiana rytmu serca. Niekiedy po wyleczeniu tego schorzenia pacjenci jeszcze przez wiele lat muszą zmagać się z problemami zdrowotnymi. Po chorobie Kawasakiego można zaobserwować znacznie przyśpieszoną akcję serca, której mogą towarzyszyć: ból w klatce piersiowym, uczucie kołatania serca, duszności oraz ogólne osłabienie organizmu. Niekiedy przy arytmii może pojawić się również nadciśnienie tętnicze. Najczęściej leczy się ją farmakologicznie – w rzadszych przypadkach stosuje się kardiowersję elektryczną czy leczenie operacyjne zastawki serca. Zawał serca a choroba Kawasakiego Jednym z najgroźniejszych powikłań po chorobie Kawasakiego jest zawał serca, do którego dochodzi w wyniku nienaturalnego powiększenia naczyń wieńcowych, które sprzyjają powstawania zakrzepów. Ryzyko zawału serca po chorobie Kawasakiego jest znacznie mniejsze wówczas, gdy podczas leczenia zastosowano kwas acetylosalicylowy, który jest podawany w bardzo dużych dawkach w zaawansowanym stadium chorobowym. Środek ten zapobiega powstawaniu zakrzepów w tętnicach wieńcowych. Nie bez znaczenia jest to, że choroba Kawasakiego jest typowym schorzeniem wieku dziecięcego. Zawał serca u dzieci zazwyczaj prowadzi do ich śmierci, ponieważ najczęściej przybiera formę bezobjawową – bez charakterystycznych zmian w badaniu EKG. Ryzyko rozwoju tętniaków tętnic wieńcowych Oprócz zawału serca bardzo groźnym powikłaniem choroby Kawasakiego są tętniaki tętnic wieńcowych. Ich ryzyko zwiększa się wówczas, gdy schorzenie zostało późno wykryte lub gdy dotychczasowe leczenie nie przynosi efektów. Innymi słowy: im dłuższy przebieg choroby, tym większe ryzyko rozwoju tętniaków tętnic wieńcowych. Nie bez znaczenia jest to, że tętniaki rozwijają się zazwyczaj w drugim i trzecim tygodniu choroby. Do powstania zakrzepów najczęściej dochodzi w okolicy serca, ale zmianami mogą być objęte również inne narządy, np. wątroba, nerki, jądra czy mózg. Zapalenie mięśnia sercowego Ostry przebieg choroby Kawasakiego może powodować również nieodwracalne uszkodzenie serca, któremu zazwyczaj towarzyszy zapalenie mięśnia sercowego. Wśród typowych objawów można wymienić: duszność, intensywny ból w klatce piersiowej, kołatanie serca, przyśpieszenie akcji serca, poczucie osłabienia organizmu, obrzęki nóg, a niekiedy również bóle głowy i mięśni, a także podwyższoną temperaturę ciała.
Ektoina łagodzi objawy alergii i intensywnie nawilża skórę
Ektoina to aminokwas wytwarzany przez bakterie, które zamieszkują środowisko o ekstremalnych dla życia warunkach. To właśnie ektoina pomaga im się do niego przystosować. Substancja ta stosowana jest w lekach i kosmetykach. Zmniejsza objawy alergii i atopowego zapalenia skóry, ponadto intensywnie nawilża skórę i opóźnia jej starzenie się.
Ektoina to aminokwas wytwarzany przez bakterie, które zamieszkują środowisko o ekstremalnych dla życia warunkach. To właśnie ektoina pomaga im się do niego przystosować. Substancja ta stosowana jest w lekach i kosmetykach. Zmniejsza objawy alergii i atopowego zapalenia skóry, ponadto intensywnie nawilża skórę i opóźnia jej starzenie się. Ektoina pozyskiwana jest m.in. z bakterii metanotroficznych (żywiących się metanem), żyjących w skałach przywęglowych. W Polsce skały takie znajdują się w kopalni Bogdanka (w województwie lubelskim). Czym jest ektoina Ektoina to niewystępujący w ludzkim organizmie aminokwas, który działa jako osmolit, niewielka cząsteczka ułatwiająca osmoregulację, czyli utrzymanie równowagi wodno-elektrolitowej komórek organizmu. Ektoinę wytwarzają pewne gatunki bakterii, m.in.: Ectothiorhodospira halochloris, bakterie gram dodatnie, bakterie gram ujemne, Brevibacterium linens Halomonas elongata Marinococcus halophilus Pseudomonas stutzeri. Mikroorganizmy te zamieszkują przede wszystkim słone gleby i wody. To właśnie ektoina chroni je przed szkodliwym wpływem stresu osmotycznego, wywołanego przez ekstremalne warunki bytowania i umożliwia im przystosowanie się do środowiska. Właściwości zdrowotne i kosmetyczne ektoiny Ektoina wykorzystywana jest w leczeniu i łagodzeniu objawów alergii, szczególnie tych, które dotyczą błon śluzowych, a zatem: kataru siennego, drapania i bólu gardła, kichania, łzawienia. Może być też stosowana pomocniczo w leczeniu stanów zapalnych górnych dróg oddechowych. Dzięki nawilżającym właściwościom ektoina łagodzi także objawy atopowego zapalenia skóry oraz kontaktowego zapalenia skóry: zmniejsza łuszczenie, zmiękcza naskórek, wygładza i redukuje świąd. Preparaty z ektoiną stosowane są także podczas miejscowego naświetlania zmian nowotworowych, aby zabezpieczyć tkankę zdrową. Znany jest też korzystny wpływ ektoiny na stan zdrowia osób chorych na chorobę Alzheimera oraz zarażonych wirusem HIV. Nawilżające właściwości ektoiny są także wykorzystywane w celach kosmetycznych. Kosmetyki z tą substancją intensywnie nawilżają skórę i zabezpieczają ją przed nadmierną utratą wody. Ponadto zabezpiecza ona przed szkodliwym wpływem promieniowania UV. W jakiej postaci dostępna jest ektoina Ektoina jest składnikiem preparatów leczniczych dostępnych w postaci sprayu do nosa, maści oraz kropli do oczu. Stanowi ponadto składnik kremów i maseczek nawilżających, ochronnych i redukujących objawy starzenia się skóry, przeznaczonych dla cery dojrzałej, wysuszonej i wrażliwej.
Dlaczego mój nos jest czerwony? Najczęstsze przyczyny oraz leczenie czerwonego nosa
Czerwony nos może być jednym z objawów kataru oraz alergii. Rozszerzone naczynka, widoczne pod skórą w postaci pajączków są również charakterystyczne dla osób nadużywających alkoholu. Zaczerwieniony nos może być także objawem trądziku różowatego, a jeśli jest dodatkowo nienaturalnie duży, może świadczyć o tzw. rhinophymie czyli przeroście lub guzowatości nosa.
Czerwony nos może być jednym z objawów kataru oraz alergii. Rozszerzone naczynka, widoczne pod skórą w postaci pajączków są również charakterystyczne dla osób nadużywających alkoholu. Zaczerwieniony nos może być także objawem trądziku różowatego, a jeśli jest dodatkowo nienaturalnie duży, może świadczyć o tzw. rhinophymie czyli przeroście lub guzowatości nosa. Częstą przyczyną zaczerwienienia skóry na nosie jest też używanie kosmetyków, które podrażniają i wysuszają skórę. Każdy kosmetyk do twarzy warto najpierw przetestować w mniej widocznym miejscu, np. na skórze wewnętrznej strony nadgarstka. Nieżyt nosa przyczyną czerwonego nosa Najczęstszą przyczyną czerwonego nosa jest zapalenie błony śluzowej nosa, czyli nieżyt nosa albo inaczej katar. Objaw ten często towarzyszy infekcyjnym chorobom górnych dróg oddechowych, np. przeziębieniu lub grypie. Jest też charakterystyczny dla alergii. Nos oprócz tego, że jest zaczerwieniony, staje się wówczas mniej drożny. Dodatkowymi objawami są: ściekanie wydzieliny, świąd, łzawienie oczu, niekiedy ból głowy. Jeżeli nieżyt nosa współwystępuje z infekcją bakteryjną lub wirusową, prawdopodobnie ustąpi wtedy, kiedy wyleczy się te choroby. Jeśli natomiast jest on jednym z objawów reakcji alergicznej, należy unikać kontaktu z alergenami i stosować leki odczulające, np. leki przeciwhistaminowe. Zaczerwienienie nosa podczas kataru wzmacniane jest przez mechaniczne podrażnianie skóry, np. podczas wycierania nosa. Podrażnieniom tym można zapobiec poprzez stosowanie kosmetyków natłuszczających skórę. Trądzik różowaty i rhinophyma Trądzik różowaty to choroba skóry naczynkowej, która często powoduje zmiany skórne w okolicy nosa. Ma ona trzy stadia. W pierwszym występuje rumień skóry, w drugim grudki i krostki, a w trzecim przerost tkanek nosa i jego zniekształcenie, tzw. rhinophyma. Trądzik różowaty leczy się poprzez miejscowe stosowanie maści zawierających metronidazol lub kwas azelainowy. Czasem podaje się też antybiotyki. Postać przerostową trądziku można leczyć chirurgicznie, poprzez usunięcie nadmiaru tkanki nożem elektrycznym lub laserem. Nadużywanie alkoholu Charakterystyczną cechą wyglądu osób, które nadużywają alkoholu, jest czerwony nos. Przebarwienia te spowodowane są pękającymi naczynkami, które często przypominają na skórze nosa rozlane plamy. Alkohol (przede wszystkim czerwone i białe wino) zaostrza też objawy trądziku różowatego. Najczęściej zmiany te są nieodwracalne, choć zmniejszają się po odstawieniu alkoholu i odżywieniu organizmu. Pęknięte naczynka można też zamknąć za pomocą zbiegu laserem. Rozszerzone naczynka na nosie Niektórzy ludzie, szczególnie osoby o jasnej cerze, mają skłonność do rozszerzonych naczynek włosowatych, tzw. teleangiektazji. Naczynka prześwitują wówczas pod skórą w postaci pajączków lub większych, rozlanych plam, rumienia. Osoby, które mają tendencję do tego typu zmian skórnych, powinny unikać pikantnych oraz gorących potraw, mocnej kawy i herbaty, alkoholu i papierosów oraz opalania. Powinny również stosować kosmetyki ochronne, takie jak kremy przeciwsłoneczne z wysokimi filtrami (np. 20, 30), tłuste kremy chroniące przed skutkami mrozu. Mogą one także zdecydować się na laserowe zamykanie naczynek. Permanentny katar jest bardzo uciążliwy. Dowiedz się, jak diagnozuje się i leczy przewlekły nieżyt nosa. Masz duży obrzęk błony śluzowej i ciągle kichasz? Zobacz, jak objawia się naczynioruchowy nieżyt nosa, czyli katar naczynioruchowy. Zapalna, przewlekła choroba twarzy to trądzik różowaty. Poznaj, przyczyny trądziku różowatego.
Zapalenie gardła i migdałków, czyli angina. Czy można się nią zarazić od osoby chorej?
Angina należy do chorób zakaźnych przenoszonych drogą kropelkową. Można się nią zarazić od osoby chorej, która kaszle w obecności ludzi zdrowych. Objawia się silnym bólem gardła i podwyższoną temperaturą ciała. Anginę leczy się antybiotykami.
Angina należy do chorób zakaźnych przenoszonych drogą kropelkową. Można się nią zarazić od osoby chorej, która kaszle w obecności ludzi zdrowych. Objawia się silnym bólem gardła i podwyższoną temperaturą ciała. Anginę leczy się antybiotykami. Angina jest chorobą dróg oddechowych, najczęściej wywoływaną przez bakterie – paciorkowce. Początkowo wywołuje łagodne objawy: katar, gorączkę i ból gardła, z czasem ból narasta i mocno powiększają się migdałki. Anginy nie wolno lekceważyć, gdyż może prowadzić do poważnych powikłań, na przykład zapalenia ucha środkowego lub ostrego kłębuszkowego zapalenia nerek. Angina jest chorobą, którą można się zarazić Angina należy do chorób zakaźnych, co oznacza, że jest zaraźliwa. Paciorkowce, które wywołują chorobę mogą przenosić się na inne osoby drogą kropelkową. Oznacza to, że anginą można zarazić się od chorego człowieka, gdy kasze lub kicha w obecności osób zdrowych. Zdarzają się przypadki zachorowania na anginę przy używaniu tych samych sztućców lub szklanek co osoba chora. Dzieci przenoszą sobie wzajemnie chorobę całując się, na przykład w trakcie zabawy w przedszkolu. Objawy anginy uwidaczniają się najczęściej po 2-5 dniach od kontaktu z osobą chorą. Osoba chora przestaje być zagrożeniem dla otoczenia i staje się niezaraźliwa po 25 godzinach od przyjęcia antybiotyku. Autozakażenie anginą – na czym polega? Bakterie odpowiedzialne za wywoływanie anginy mogą zaatakować organizm człowieka i trwać w nim w stanie uśpienia. Ich aktywację powodują: nadmierny stres, przemęczenie oraz choroby przewlekłe. Wówczas dochodzi do spadku odporności organizmu i jego osłabienia, w konsekwencji czego bakterie namnażają się i wywołują anginę. Taki proces rozwoju choroby nazywa się autozakażeniem. Angina u matki karmiącej piersią Paciorkowce, czyli bakterie odpowiedzialne za wywoływanie anginy, nie są obecne w mleku kobiety karmiącej piersią. Oznacza to, że matka chorująca na anginę nie zarazi niemowlęcia chorobą podczas karmienia. Jednak powinno się surowo przestrzegać zasad higieny, gdyż istnieje ryzyko przeniesienia bakterii z rąk (np. przez kichnięcie i zasłonięcie ust dłońmi) na skórę w okolicy sutka. W ten sposób paciorkowce mogą dostać się drogą ustną do organizmu niemowlęcia i wywołać u niego anginę. Zalecenia, które powinno się stosować przy anginie Osoba chora powinna wypijać duże ilości mineralnej lub przegotowanej wody, gdyż na skutek gorączki i wzmożonej potliwości może dojść do szybkiego odwodnienia. Ze względu na silny ból gardła, który utrudnia przełykanie należy unikać potraw pikantnych oraz bardzo gorących. Najlepiej zastosować dietę półpłynną lub rozdrobnioną, aby nie podrażniać gardła. Łagodząco na stan zapalny gardła działają domowe płukanki naparem z szałwii lub rumianku. Angina paciorkowcowa to choroba głównie dzieci i nastolatków. Angina paciorkowcowa: powikłania i leczenie. Anginie najczęściej towarzyszy bardzo wysoka gorączka, ostry ból gardła i biały nalot na migdałkach. Angina ropna, czyli zapalenie migdałków: jak leczyć. Zapalenie krtani to choroba występująca m.in. u palaczy i osób pracujących głosem. Objawy i przyczyny zapalenia krtani. Domowym sposobem na ból gardła jest płukanka z kuchennej soli jodowanej. Domowe sposoby na zapalenie krtani.
Jak wyleczyć kaszel u dziecka domowymi sposobami?
Czosnek, cebula, buraki i imbir pomogą zwalczyć kaszel u dziecka domowymi sposobami. Syropy domowej roboty mogą być skuteczniejsze i zdrowsze niż te z apteki.
Czosnek, cebula, buraki i imbir pomogą zwalczyć kaszel u dziecka domowymi sposobami. Syropy domowej roboty mogą być skuteczniejsze i zdrowsze niż te z apteki. Kaszel towarzyszący zwykłemu przeziębieniu można próbować załagodzić domowymi sposobami. Nawilżanie powietrza Zbyt suche powietrze podrażnia śluzówkę, zwiększa uczucie suchości i drapania w gardle. Do nawilżania powietrza można stosować specjalne nawilżacze. Dobrze sprawdzi się rozwieszenie mokrego ręcznika na ciepłym kaloryferze, ustawienie w pokoju (w miejscu niedostępnym dla dziecka) garnka z gorącą, parującą wodą. Można też zraszać pomieszczenie wodą ze spryskiwacza. Należy pamiętać też o częstym wietrzeniu mieszkania. Podawanie płynów Dzieci w czasie przeziębienia powinny przyjmować zwiększoną dawkę płynów w postaci ciepłej herbaty z sokiem malinowym z miodem i cytryną. Można podać dziecku łagodzący drapanie w gardle napar z lipy, wodę z miodem, imbirem lub mleko z czosnkiem. Inhalacje Dobre rezultaty przynosi inhalacja samą wodą, bądź też wodą z dodatkiem olejków eterycznych – eukaliptusowego, tymiankowego. Można przygotować napar z szałwii, rumianku lub lipy. Pozycja półsiedząca i poklepywanie W pozycji półsiedzącej zmniejsza się ilość wydzieliny spływającej z nosa do gardła, zmniejszony jest też nacisk na tylną stronę gardła, co znacznie ułatwia odkrztuszanie. Delikatne oklepywanie pleców (w kierunku od żeber do ramion) wspomaga odrywanie się wydzieliny. Syropy domowej roboty Zanim sięgniemy po syropy dostępne w aptece warto spróbować syropów domowej roboty: Syrop z cebuli: cebulę obrać i pokroić, włożyć do słoika i zasypać cukrem. Po 24 godzinach syrop jest gotowy. Ma działanie wykrztuśne, zawiera witaminy A i C, zwalcza bakterie i podnosi odporność. Syrop z buraka: startego na tarce buraka wymieszać w słoiku z trzema łyżkami miodu. Zakręcony słoik należy ogrzewać przez kilka godzin w garnku z gorącą wodą. Powstały w ten sposób sok pić po łyżeczce dzienne. Zwiększa odporność i łagodzi kaszel. Napój imbirowy: obrany i starty centymetrowy korzeń imbiru zalać wrzątkiem i odstawić na 10 minut. Przecedzić, posłodzić miodem i wypić. Napój ułatwia odkrztuszanie i nawilża śluzówkę, łagodzi kaszel i ból gardła. Mleko z czosnkiem: do szklanki ciepłego mleka dodaj starte kilka ząbków czosnku i łyżkę miodu. Czosnek ma działanie antybakteryjne, uważany jest za naturalny antybiotyk, łagodzi kaszel i infekcje. Jeśli objawy nasilają się i domowe metody nie skutkują należy skonsultować się z lekarzem. Inhalacja to jeden ze sposobów łagodzenia kaszlu. Poznaj, inne skuteczne sposoby na uporczywy kaszel u dziecka. Czy wiesz, że imbirem można leczyć kaszel? Zobacz, działanie i stosowanie imbiru na kaszel. Kaszel, który utrzymuje się dłużej niż 8 tygodni może być objawem gruźlicy lub przewlekłego zapalenia oskrzeli. Dowiedz się, skąd się bierze długotrwały kaszel. Jakie są przyczyny refluksu (ulewania) u niemowląt?
Udrażnianie zatkanego nosa u dziecka – krople, olejki zapachowe i gruszka
Bardzo małemu dziecku trzeba pomóc oczyścić zatkany nos. Jest to ważne tym bardziej, że niemowlę, a tym bardziej noworodek, nie potrafi oddychać przez usta.
Bardzo małemu dziecku trzeba pomóc oczyścić zatkany nos. Jest to ważne tym bardziej, że niemowlę, a tym bardziej noworodek, nie potrafi oddychać przez usta. Z powodu zatkanego nosa dziecko ma nie tylko złe samopoczucie w ciągu dnia, ale nie może spać w nocy. Jeśli domowe sposoby nie pomogą, warto zasięgnąć opinii lekarza. Zatkany nos u dziecka kontra sól fizjologiczna i woda morska Jeśli wydzielina jest gęsta i nie chce wypływać samodzielnie, można ją rozrzedzić. W tym celu używa się roztworu soli fizjologicznej albo wody morskiej. Dziecko należy położyć na plecy i zakroplić do każdej dziurki po jednej lub dwie krople. Po zapuszczeniu kropli trzeba przewrócić malca na brzuch i pozwolić wydzielinie wydostać się na zewnątrz. Po takim oczyszczeniu trzeba delikatnie wytrzeć okolice nosa i ust dziecka. Na zatkany nos u dziecka aspirator Zalegająca w nosie wydzielina może zostać usunięta także w inny sposób niż wypłukiwanie. Przyda się do tego aspirator. Może być stosowany nawet u bardzo małych dzieci, ale im dziecko młodsze, tym delikatniej trzeba obchodzić się z aspiratorem. Końcówkę aspiratora wsuwa się delikatnie do dziecięcego nosa i wyciąga zalegającą wydzielinę. Zatkany nos u dziecka w wyniku obrzęku śluzówki – pomoże nawilżenie Jeśli zatkany nos u dziecka jest wynikiem obrzękniętej i podrażnionej śluzówki, np. po kontakcie z alergenem lub zbyt suchym powietrzem, trzeba nawilżyć błonę śluzową nosa. Krople z solą morską nie tylko rozpuszczają wydzielinę, gdy problemem jest katar, ale i zmniejszają opuchnięcie śluzówki nosa. Innym sposobem na to, jak pomóc dziecku na zatkany nos, jest nawilżenie powietrza w pomieszczeniu, w którym maluch przebywa. Czasem wystarczy przewietrzyć pokój, a gdy wilgotność wciąż jest zbyt mała, można użyć nawilżacza albo po prostu rozwiesić na kaloryferze mokre ręczniki. Inhalacje na zatkany nos u dzieci już w wieku niemowlęcym Zatkany nos u dziecka pomogą odetkać inhalacje z dodatkiem olejków eterycznych. Jednak nie wszystkie olejki się do tego nadają, należy wystrzegać się tych z mentolem i kamforą. Jeśli dziecko jest na tyle duże, że może pochylić się nad garnkiem z gorącą wodą i w ten sposób się inhalować, to należy mu na to pozwolić. Jednak gdy jest zbyt małe, można przygotować mu inhalację w postaci umieszczenia blisko łóżeczka naczynia z gorącą wodą z dodatkiem olejków zapachowych. Woda będzie parowała i pomoże dziecku w oddychaniu. Czy wiesz, jak zapobiegać problemom z oddychaniem u małego dziecka? Dowiedz się, jakie są przyczyny sapki u noworodka. Czy znasz kolejne etapy rozwoju malucha w pierwszych 12. miesiącach jego życia? Zobacz, jakie są skoki rozwojowe w pierwszym roku życia dziecka. Jeżeli maluszek nie może się wypróżnić, można mu w tym pomóc. Poznaj, sposoby na zatwardzenie u noworodka.
Infekcji wirusowej u dzieci nie warto bagatelizować
Po zaobserwowaniu pierwszych objawów wirusówki u dzieci należy odpowiednie kroki, aby nie przekształciła się ona w infekcję bakteryjną. Pierwszymi objawami są katar, gorączka, ból gardła i kaszel pojawiające się nagle, nawet z godziny na godzinę. Leczenie polega przede wszystkim na łagodzeniu tych dolegliwości.
Po zaobserwowaniu pierwszych objawów wirusówki u dzieci należy odpowiednie kroki, aby nie przekształciła się ona w infekcję bakteryjną. Pierwszymi objawami są katar, gorączka, ból gardła i kaszel pojawiające się nagle, nawet z godziny na godzinę. Leczenie polega przede wszystkim na łagodzeniu tych dolegliwości. Zaczyna się od kataru, gorączki, bólu gardła i suchego kaszlu Wirusówka u dzieci atakuje znienacka, objawy pojawiają się z godziny na godzinę. Przeważnie zaczyna się od kataru, bólu gardła i podniesionej temperatury. Czasem w krótkim czasie pojawia się też suchy kaszel. Dla infekcji wirusowej charakterystyczny jest kłujący czy drapiący ból gardła. Utrudnia połykanie i wywołuje ataki suchego kaszlu. Jeśli śluzówka gardła nie jest czerwona ani obrzęknięta, nastąpiło zakażenie wirusem. Gdyby gardło było bardzo czerwone, rozpulchnione, a ból promieniujący, można byłoby podejrzewać infekcję bakteryjną. Suchy kaszel powinien z czasem zamienić się w kaszel mokry, ułatwiający wykrztuszanie zalegającej w drogach oddechowych wydzieliny. Gorączka może być wysoka, ponieważ organizm w ten sposób stara się zwalczyć wirusa, który go zaatakował. Nie dopuścić do infekcji bakteryjnej Wirusówka u dzieci to bardzo dobra okazja dla bakterii do zaatakowania osłabionego organizmu. Aby nie dopuścić do infekcji bakteryjnej, należy unikać ich źródła (np. skupisk ludzi) i przestrzegać zasad higieny. Bolące gardło można odkażać profilaktycznie, a suchy kaszel łagodzić, by nie podrażniał śluzówki. Jeśli wirusówka jednak przekształci się w chorobę bakteryjną, konieczne będzie leczenie antybiotykami. Leczenie wirusówki u dzieci – łagodzenie objawów Po rozpoznaniu pierwszych objawów wirusówka u dzieci powinna być leczona poprzez wzmacnianie odporności, by pomóc organizmowi samodzielnie zwalczyć wirusa i by nie dopuścić do zakażenia bakteriami. Dopóki gorączka nie przekracza 38,5°C, nie trzeba jej zwalczać farmakologicznie. Wysoka temperatura to znak, że organizm malca walczy z infekcją. Można go wspomóc, podając czosnek albo miód. Suchy kaszel, wywołany przeważnie podrażnioną śluzówką i drapiącym bólem gardła można złagodzić, podając płyny i robiąc płukanki ziołowe, np. z rumianku, albo stosując antybakteryjne aerozole. Dziecko z gorączką trzeba nawadniać, dobrze jest podawać maluchowi sok malinowy czy herbatkę z kwiatu lipy działającą napotnie. Kataru można się pozbyć dzięki inhalacji i nawilżaniu błony śluzowej nosa kropelkami czy aerozolem z wodą morską. O infekcji bakteryjnej lub wirusowej mogą świadczyć krostki na języku u dziecka. Zobacz, skąd się biorą. Bolesne i sączące się nadżerki w kącikach ust są bardzo dokuczliwe. Dowiedz się, dlaczego występują i jak leczy się zajady u dzieci. Katar u niemowlaka może być spowodowany bakteriami i wirusami. Zobacz, jak przebiega leczenie wirusowych nieżytów nosa.
Drenaż ułożeniowy na zalegającą wydzielinę w oskrzelach. Jak go poprawnie wykonać
Wyróżnia się trzy rodzaje drenażu ułożeniowego: statyczny, dynamiczny i autogeniczny. Drenaż ułożeniowy jest jednym z rodzajów rehabilitacji oddechowej, jaka stosowana jest u pacjentów z chorobami dróg oddechowych.
Wyróżnia się trzy rodzaje drenażu ułożeniowego: statyczny, dynamiczny i autogeniczny. Drenaż ułożeniowy jest jednym z rodzajów rehabilitacji oddechowej, jaka stosowana jest u pacjentów z chorobami dróg oddechowych. Drenaż ułożeniowy jest rodzajem rehabilitacji oddechowej. Wskazaniem do jego stosowania jest zaleganie wydzieliny w drzewie oskrzelowym. Drenaż ułożeniowy bardzo często jest stosowany u dzieci chorych na mukowiscydozę. Wskazania do wykonania drenażu ułożeniowego Drenaż ułożeniowy jest techniką stosowaną w rehabilitacji oddechowej pacjentów, u których w drogach oddechowych zalega zbyt duża ilość wydzieliny. Taki stan najczęściej występuje w przypadku rozstrzeni oskrzeli, niedodmie płuc oraz mukowiscydozie. Poprzez odpowiednie ułożenie ciała pacjenta odpływ wydzieliny zostaje ułatwiony. Rodzaje drenażu ułożeniowego Istnieje kilka rodzajów drenażu ułożeniowego. U pacjentów można zastosować drenaż statyczny, który polega na przyjęciu określonej pozycji ciała. Może być wspomagany oklepywaniem bądź wprowadzaniem klatki piersiowej w wibrację. Drugim rodzajem jest drenaż dynamiczny, gdzie pacjenta przyjmującego pozycję siedzącą należy rytmicznie poruszać do przodu, do tyłu oraz na boki. Drenaż autogeniczny to umiejętne i kontrolowane oddychanie. Polega na samodzielnym oddychaniu pacjenta w trzech różnych fazach. Jak należy wykonać drenaż statyczny Przebieg drenażu ułożeniowego jest zależny od rodzaju, który należy zastosować. Sposób wykonania drenażu statycznego jest uzależniony od miejsca zalegania wydzieliny. Po stwierdzeniu przez lekarza w jakim odcinku płuc znajduje się wydzielina określa się pozycje ciała, w jakich należy ułożyć pacjenta. W tak ustalonej pozycji chory musi pozostać przez 45 – 60 minut. Pozycją odpowiednią przy infekcji zlokalizowanej w tylnym, górnym segmencie płatów płucnych jest pochylenie osoby chorej w przód. Przebieg drenażu dynamicznego Drenaż dynamiczny jest rodzajem rehabilitacji, której wykonanie nie jest uzależnione od umiejscowienia zmian. W trakcie jego przeprowadzania pacjent zawsze powinien pozostawać w pozycji siedzącej. Chory powinien pochylać się do przodu, do tyłu i na boki, a przy każdej pozycji należy się zatrzymać na 10 – 20 sekund. W momencie, gdy chory jest pochylony można go oklepywać lub przeprowadzić z nim ćwiczenia przeponowe bądź głębokie oddychanie. Przebieg drenażu autogenicznego W trakcie prowadzenia drenażu autogenicznego osoba chora może przyjąć pozycję siedzącą z wyprostowanymi plecami lub leżeć ze zgiętymi kolanami. Ten rodzaj drenażu pacjent przeprowadza samodzielnie. Chory musi kontrolować swój oddech, który powinien przebiegać w trzech fazach. Przy każdej fazie po wykonaniu wdechu należy zatrzymać powietrze na około 3 sekundy. Faza pierwsza polega na tym, że pacjent oddycha do momentu aż osiągnie zapasową objętość wdechową, czyli objętość powietrza jaką może wciągnąć do płuc po zakończeniu spokojnego wdechu. W fazie drugiej chory pogłębia swój oddech, natomiast w trzeciej wydycha maksymalną ilość powietrza. W tym momencie powinno nastąpić odkrztuszenie wydzieliny. Inhalacja z soli pomaga na choroby górnych dróg oddechowych. Zobacz, jak ją przeprowadzić. Zapalenie zatok można wyleczyć za pomocą inhalacji z soli i ziół. Czy wiesz, że astma u dziecka początkowo może mieć objawy podobne do objawów zwykłej infekcji górnych dróg oddechowych? W okresie jesienno-zimowym sięgamy po szybko działające leki na przeziębienie i grypę. Większość zawiera maleinian feniraminy. Sprawdź czym jest ta substancja!
Grzańce z piwa lub wina – idealny pomysł na chłodne wieczory
Grzańce są doskonałym sposobem na rozgrzanie się w chłodne wieczory. Najlepszymi dodatkami, które spotęgują smakowe i zdrowotne właściwości grzanego wina lub piwa są przyprawy korzenne.
Grzańce są doskonałym sposobem na rozgrzanie się w chłodne wieczory. Najlepszymi dodatkami, które spotęgują smakowe i zdrowotne właściwości grzanego wina lub piwa są przyprawy korzenne. Smakowitym i skutecznym sposobem na rozgrzanie organizmu w chłodne jesienne i zimowe wieczory są grzańce, które najczęściej przygotowuje się z wina lub piwa. Unikalny smak i aromat zawdzięczają rozmaitym przyprawom i innym dodatkom. Jakie przyprawy użyć do grzańców W Polsce rozgrzewające trunki były popularne już za czasów średniowiecza. Znany herbarz i lekarz z XVI wieku – Marcin z Urzędowa uważał, że grzańce najlepiej rozgrzewają organizm, wzmacniając go i chroniąc przed przeziębieniami. Oprócz temperatury ważną rolę odgrywają również dodane do trunków przyprawy. Najbardziej polecanymi do grzańców są przyprawy korzenne, które nadają im charakterystycznego smaku i aromatu. Niezastąpionymi dodatkami do grzanego wina są goździki, kardamon, czarny pieprz, wanilia, miód oraz pomarańcze. Natomiast nieodłącznym elementem grzanego piwa oprócz goździków jest cynamon, imbir, gałka muszkatołowa. Odrobinę słodyczy zapewni miód bądź cukier. Jak dobrać przyprawy Dobór przypraw zależy od tego, jaki chcemy uzyskać smak grzańca. Najmocniej rozgrzewającym dodatkiem jest imbir, który znacznie zwiększa aromat napoju. Idealną kompozycją jest połączenie goździków, które nadają trunkom delikatnie piekącego smaku z cynamonem dającym lekko słodkawy posmak. Nutkę pikanterii wprowadzi dodatek czarnego pieprzu, natomiast wanilia nada grzańcom subtelnej słodyczy. Gałka muszkatołowa odpowiada za wzmocnienie słodko – gorzkiego zapachu. O czym warto pamiętać Podstawową zasadą obowiązującą przy przygotowaniu grzańca jest to, że grzanego wina lub piwa nie wolno zagotować. Temperatura wrzenia powoduje utratę właściwości smakowych i aromatu trunku. Ponadto zaleca się by najpierw połączyć ze sobą przyprawy i dodatki, którymi chcemy uzupełnić grzańca, a następnie dodać je do wina lub piwa. Przepis na grzane wino z owocami Składniki: butelka wytrawnego, czerwonego wina. 1 pomarańcza, 3 łyżki cukru, 3 suszone śliwki, kilka plasterków suszonych jabłek, laska cynamonu, pół cytryny, szklanka wody, kilka goździków. Sposób przygotowania: Wino podgrzej i dodaj do niego wcześniej wymieszane przyprawy: cynamon, goździki z cukrem i suszonymi owocami. Pokrojoną w plasterki cytrynę i pomarańczę dodaj do wina. Gdy napój będzie odpowiednio gorący – rozlej go do naczyń. Przepis na grzane piwo z przyprawami Składniki: butelka jasnego piwa (500 mililitrów), 3 goździki, 1 łyżeczka cynamonu, ½ łyżeczki imbiru 1/3 szklanki soku malinowego, 1 łyżka soku z cytryny, 1 łyżka cukru. Sposób przygotowania: Piwo wlej do rondelka i podgrzewaj na małym ogniu. Dodaj do piwa przyprawy: cynamon, imbir i goździki. Wymieszaj. Następnie dodaj sok malinowy oraz z cytryny. Ponownie wymieszaj. Chwilę trzymaj na ogniu, aby trunek stał się bardzo gorący. Nie dopuść do zagotowania. Równie dobrze jak czekolada rozgrzeje napar z lipy. Spróbuj też rozgrzewającej gorącej czekolady. Poznaj najlepsze przepisy na grzane piwo.
Domowe sposoby na walkę z bólem zatok – inhalacje, okłady, maści, nalewki
Najskuteczniejszymi domowymi sposobami na zatkane zatoki są inhalacje, które można przeprowadzić za pomocą roztworu z solą, ziołami lub olejkami eterycznymi. Ponadto działanie udrażniające wykazują maści rozgrzewające dostępne w aptekach.
Najskuteczniejszymi domowymi sposobami na zatkane zatoki są inhalacje, które można przeprowadzić za pomocą roztworu z solą, ziołami lub olejkami eterycznymi. Ponadto działanie udrażniające wykazują maści rozgrzewające dostępne w aptekach. W okresie jesienno-zimowym wiele osób zmaga się z obniżoną odpornością. Skutkuje to wzrostem podatności na różne infekcje, które nierzadko prowadzą do zapalenia zatok. Przy bólu zatok nie trzeba natychmiast udawać się do lekarza – istnieją domowe sposoby na zatoki. Objawy zapalenia zatok Zapaleniu zatok towarzyszy ból głowy, który nasila się rano oraz przy pochylaniu się. Lokalizuje się w obrębie policzków oraz oczu. Innymi objawami zapalenia są: katar, zatkany nos oraz uczucie ucisku w okolicy nosa, skroni i czoła. Domowe sposoby na zatoki Zapalenie zatok nie zawsze wymaga natychmiastowej wizyty u lekarza. W początkowym etapie choroby warto zwalczać ból zatok przy pomocy domowych sposobów. Inhalacje Jedną ze skuteczniejszych domowych metod, które zwalczają zapalenie zatok są inhalacje. Polegają na wdychaniu pary wodnej, powodując rozrzedzenie wydzieliny i złagodzenie bólu. Inhalację można przeprowadzić z wykorzystaniem ziół, soli lub olejków eterycznych. Przy bólu zlokalizowanym u nasady nosa warto zastosować inhalacje solą – do dwóch litrów gorącej wody wsyp 7 łyżek soli kuchennej. Zamieszaj. Nakryj głowę ręcznikiem i pochyl się nad roztworem. Powstałą parą oddychaj przez kilka minut. Inhalację olejkami eterycznymi, na przykład sosnowym czy migdałowym stosuje się w celu udrożnienia dróg oddechowych – kilka kropli wybranego olejku dodaj do gorącej wody. Postępuj podobnie jak z roztworem soli. Zalegającą wydzielinę łatwo usunie się w trakcie inhalacji ziołami (rumianek, mięta pieprzowa, szałwia) – 50 gram mieszanki lub jednego z ziół zaparz w jednym litrze wody. Inhaluj się przez 10 minut każdego dnia. Okłady Kolejnym domowym sposobem na zatoki są ciepłe okłady, które można wykonać z rozgrzanego grochu. Jak go wykonać? Do lnianego woreczka bądź bawełnianej skarpetki nasyp kilka łyżek grochu, a następnie włóż go do nagrzanego piekarnika do 60 stopni Celsjusza. W woreczku możesz umieścić również 2 łyżki soli jodowo-bromowej, która udrażnia nos. Nacieranie przy pomocy maści Przeciwbólowe i udrażniające działanie wykazują również maści rozgrzewające. Bardzo skuteczna jest maść eukaliptusowa oraz kamforowa. Niewielką ilość maści należy wsmarować w okolice skroni, czoła oraz pod nosem. Nalewka z czosnkiem W przypadku nawracających zapaleń zatok warto przygotować nalewkę z czosnkiem oraz kwiatami dziewanny. Gotowość do spożycia wykazuje po pięciu miesiącach leżakowania. Działa bakteriobójczo i skutecznie udrażnia nos i zatoki. Sposób przygotowania: 10 posiekanych ząbków czosnku zamieszaj z garścią suszonych kwiatów dziewanny. Całość zalej szklanką spirytusu. Uzyskany roztwór przelej do słoiczka, dokładnie zakręć. Odstaw w chłodne i zaciemnione miejsce na trzy tygodnie. Następnie przesącz płyn przez gazę i rozlej do butelek. Inhalacja z soli pomaga na choroby górnych dróg oddechowych. Zobacz, jak ją przeprowadzić. Czy wiesz, że astma u dziecka początkowo może mieć objawy podobne do objawów zwykłej infekcji górnych dróg oddechowych? W okresie jesienno-zimowym sięgamy po szybko działające leki na przeziębienie i grypę. Większość zawiera maleinian feniraminy. Sprawdź czym jest ta substancja!
Powiększone węzły chłonne skutkiem infekcji, nadczynności nadnerczy i zapalenia tarczycy
Węzły chłonne powiększają się na skutek infekcji wywołanych np. bakteriami gronkowca i paciorkowca. Węzły chłonne najliczniej występują na szyi, głowie oraz pachach.
Węzły chłonne powiększają się na skutek infekcji wywołanych np. bakteriami gronkowca i paciorkowca. Węzły chłonne najliczniej występują na szyi, głowie oraz pachach. Średnia wielkość węzła chłonnego wynosi około 10 milimetrów. Jeżeli ich rozmiar zwiększy się do 1-1,5 centymetra, wtedy mówi się o powiększonych węzłach chłonnych. Gdzie są węzły chłonne – skupiska na ciele Węzły chłonne największe skupiska tworzą na szyi, pachach i potylicy. Występują w okolicach tkanki podskórnej, dlatego ich obrzęk jest wyczuwalny. Przyczyny powiększonych węzłów chłonnych na szyi Przyczyną powiększonych węzłów chłonnych szyi są infekcje bakteryjne, wirusowe i grzybicze. Najczęstsze czynniki chorobotwórcze wywołujące powiększone węzły chłonne szyi to: Wirusy – opryszczki pospolitej, różyczki, odry, HIV. Bakterie – paciorkowce, gronkowce, pałeczki francisella (powodujące tularemię), prątek gruźlicy oraz bakterie wywołane nieleczoną próchnicą. Grzyby – wywołujące chorobę Darlinga (histoplazmozę) oraz grzyby powodujące drożdżycę. Pasożyty – wywołujące wszawicę. Powiększone węzły chłonne na szyi towarzyszą także chorobom układu dokrewnego. Najważniejsze z nich to: niedoczynność nadnerczy, nadczynność tarczycy, zapalenie tarczycy. Powiększone węzły chłonne pachowe – przyczyny Do bakteryjnych przyczyn powiększonych węzłów chłonnych pachowych należą: kiła, gruźlica, zadrapania, na skutek których bakterie przenikają w głąb organizmu, bruceloza (zwierzęca choroba zakaźna przenoszona na człowieka). Powiększone węzły chłonne pod pachami a kobiece piersi Powiększone węzły chłonne pod pachami mogą pojawić się u kobiet w ciąży. Zastój pokarmu w przewodach mlecznych piersi powoduje powstawanie bakterii. Dochodzi do zapalenia gruczołu piersiowego, co powoduje powiększenie węzłów chłonnych. Wyczuwalne guzki pod pachą mogą być także oznaką nowotworu piersi, a nawet przerzutów z jednej piersi na drugą. Powiększone węzły chłonne pod pachami mogą być reakcją na ciało obce, np. po zabiegu wszczepienia implantów silikonowych do piersi. Przyczyny powiększonych węzłów chłonnych na głowie Przyczyny powiększonych węzłów chłonnych potylicznych (z tyłu głowy) to najczęściej: zapalenie ucha zewnętrznego, ukąszenie kleszcza (w okolicy potylicy).
Najczęstsze przyczyny długotrwałego kaszlu
Długotrwały kaszel może być objawem gruźlicy, sarkoidozy, rozstrzenia oskrzeli i raka dróg oddechowych. Jeśli jednak wyniki badań RTG nie pokazują nieprawidłowości, przyczyny długotrwałego kaszlu należy szukać gdzie indziej. Mogą nią być m.in. astma, zespół przewlekłego kaszlu związanego z górnymi drogami oddechowymi, alergia lub refluks żołądkowo-przełykowy.
Długotrwały kaszel może być objawem gruźlicy, sarkoidozy, rozstrzenia oskrzeli i raka dróg oddechowych. Jeśli jednak wyniki badań RTG nie pokazują nieprawidłowości, przyczyny długotrwałego kaszlu należy szukać gdzie indziej. Mogą nią być m.in. astma, zespół przewlekłego kaszlu związanego z górnymi drogami oddechowymi, alergia lub refluks żołądkowo-przełykowy. Choroby powodujące długotrwały kaszel widoczne w obrazie RTG W przypadku kaszlu utrzymującego się ponad 8 tygodni jednym z koniecznych do wykonania badań jest zdjęcie rentgenowskie klatki piersiowej. Widoczne na nim zmiany mogą świadczyć o chorobie, która wymaga dalszej diagnostyki i leczenia. Przyczyną długotrwałego suchego kaszlu widoczną w obrazie RTG może być sarkoidoza. Inną możliwą przyczyną jest nowotwór górnych dróg oddechowych, który potwierdza się lub wyklucza wykonując tomografię komputerową i bronchoskopię. Nieprawidłowy obraz RTG klatki piersiowej może dać też gruźlica, ale zwykle towarzyszą jej inne niż długotrwały kaszel objawy – m.in. gorączka, utrata masy ciała, w zaawansowanym stadium także krwioplucie. Widoczne na zdjęciu RTG jest też rozstrzenie oskrzeli. Jest to choroba powodująca wytwarzanie zbyt dużej ilości wydzieliny i utrudniająca lub uniemożliwiająca jej odkrztuszanie. Choroby te występują niezbyt często, ale dzięki badaniu przy pomocy promieni Roentgena szansa na ich wykrycie jest duża. Wykrywalna jest też przewlekła obturacyjna choroba płuc – POChP. Dotyka ona przeważnie palaczy, ale zdarza się też u ludzi niepalących narażonych na kontakt z dymem tytoniowym. POChP jest nieuleczalna, a polega na stopniowym ograniczaniu przepływu powietrza przez drogi oddechowe. Długotrwały kaszel występuje razem z m.in. dusznością, świszczącym oddechem i dużą ilością plwociny, niekiedy zabarwionej krwią. POChP pozwala wykryć spirometria. Długotrwały kaszel bez widocznych zmian w obrazie RTG Bardziej skomplikowana jest diagnostyka w przypadku prawidłowego obrazu RTG klatki piersiowej. Najczęstszą przyczyną długotrwałego kaszlu jest zespół przewlekłego kaszlu związanego z górnymi drogami oddechowymi, czyli UACS. Pod tą ogólną nazwą kryją się schorzenia związane z: nieżytem nosa – alergiczny, poinfekcyjny, polekowy nieżyt nosa, nieżyt nosa w wyniku nieprawidłowej budowy dróg oddechowych, z powodu działania czynników drażniących, zawodowy lub ciążowy nieżyt nosa; infekcjami zatok – alergiczne grzybicze zapalenie zatok przynosowych, bakteryjne zapalenie zatok przynosowych. Diagnoza powinna uwzględniać objawy towarzyszące długotrwałemu mokremu kaszlowi, np. ściekanie wydzieliny po tylnej części gardła czy przekrwioną śluzówkę. Bardzo często UACS nie daje jednak żadnych objawów poza przewlekłym kaszlem. Popularną przyczyną długotrwałego kaszlu u dzieci i u dorosłych jest astma oskrzelowa. Charakterystyczne jest, że kaszel przybiera na sile w reakcji na nagłą zmianę temperatury powietrza, w wyniku dużego wysiłku fizycznego i nocą. Długotrwały kaszel może być też skutkiem refluksu żołądkowo-przełykowego, czyli zgagi. Treść żołądka przedostająca się do przełyku powoduje nie tylko pieczenie i gorzki smak w ustach, ale i podrażnia drogi oddechowe, wywołując kaszel. Bardzo często długotrwały kaszel u dorosłego to kaszel palacza. Występuje on nie tylko u aktywnych palaczy, ale też u tych osób, które zerwały z nałogiem nikotynowym. Inhalacja to jeden ze sposobów łagodzenia kaszlu. Poznaj, inne skuteczne sposoby na uporczywy kaszel u dziecka. Czy wiesz, że imbirem można leczyć kaszel? Zobacz, działanie i stosowanie imbiru na kaszel. Kaszel u dziecka można leczyć, np. syropem z buraka. Poznaj, inne domowe sposoby na kaszel u dziecka.
Jak objawia się zakażenie bakteriami E.coli?
Bakterie E.coli występują naturalnie w ludzkim organizmie w jelicie grubym i uczestniczą w trawieniu pożywienia i w produkcji witamin z grupy B. Kiedy jednak przedostaną się do innych miejsc w ludzkim ciele, są bardzo groźne.
Bakterie E.coli występują naturalnie w ludzkim organizmie w jelicie grubym i uczestniczą w trawieniu pożywienia i w produkcji witamin z grupy B. Kiedy jednak przedostaną się do innych miejsc w ludzkim ciele, są bardzo groźne. Bakterie Escherichia coli poza jelitem grubym powodują zatrucia pokarmowe i przewlekłe zapalenie zatok. Zakażenie może skończyć się nawet sepsą. Objawy zatrucia i zakażenia bakterią E.coli Jeśli bakterie E.coli przedostaną się z jelita grubego do innych części układu pokarmowego, powodują zatrucie. Objawy ich działalności to wymioty, biegunka, krwawe stolce, bóle brzucha i głowy, gorączka i ogólne osłabienie. Gdy zakażenie obejmie drogi moczowe, bakterie E.coli wywołują stan zapalny pęcherza, a także nerek. Symptomy rozległego zapalenia pęcherza i nerek to ból przy oddawaniu moczu, pieczenie, ból nerek i krew w moczu oraz niekiedy gorączka. Działalność bakterii E.coli w układzie oddechowym może skutkować natomiast przewlekłym zapaleniem zatok i tzw. szpitalnym zapaleniem płuc. Szczególnie groźne bakterie E.coli są wtedy, gdy mogą przedostawać się wewnątrz organizmu przez nadżerki czy tkanki osłabione w wyniku np. radioterapii. Wówczas mogą powodować zapalenie otrzewnej i sepsę, a w konsekwencji śmierć. Leczenie zakażenia bakteriami E.coli W leczeniu zatrucia pokarmowego wywołanego przez bakterie E.coli kluczowe jest nawadnianie organizmu i uzupełnianie elektrolitów. Pozostałe skutki działalności tych bakterii także łagodzi się doraźnie, lecząc objawowo. Oprócz tego we wszystkich chorobach wywołanych przez bakterie E.coli stosuje się antybiotyki z grupy penicylin oraz cefalosporyny, aminoglikozydy, fluorochinolony oraz tetracykliny. Gronkowiec jest odporny na wysokie temperatury. Sprawdź przyczyny i objawy zakażenia gronkowcem. Gronkowiec atakuje osoby z osłabioną odpornością. Poznaj metody leczenia zakażenia gronkowcem. Bakteryjne zapalenie spojówek leczy się antybiotykami. Dolegliwość diagnozuje się u okulisty. Bakteryjne zapalenie spojówek sprawia, że oko jest zaczerwienione i piecze. Przyczyną infekcji jest działanie bakterii.
Co powoduje i jak objawia się przewlekły nieżyt nosa?
Jeśli z nosa niemal bez przerwy cieknie śluzowa albo śluzowo-ropna wydzielina, to jest to przewlekły nieżyt nosa. Może być wynikiem częstych infekcji wirusowych i bakteryjnych zatok.
Jeśli z nosa niemal bez przerwy cieknie śluzowa albo śluzowo-ropna wydzielina, to jest to przewlekły nieżyt nosa. Może być wynikiem częstych infekcji wirusowych i bakteryjnych zatok. Naczynioruchowy przewlekły nieżyt nosa Cieknący nos może być objawem częstych infekcji zatok. Rozwijające się z powodu wirusów i bakterii zakażenie powoduje, że z nosa wydobywa się śluzowa albo śluzowo-ropna wydzielina. Infekcję trzeba zaleczyć, dodatkowo laryngolog może zalecić kurację poprawiającą działanie układu odpornościowego. Na przewlekły nieżyt nosa możemy cierpieć także z powodu alergii. Zwykle zapchanemu nosowi towarzyszy rzadka, wodnista wydzielina. W taki sposób objawia się też najczęstsza przyczyna przewlekłego nieżytu nosa – nadreaktywność błony śluzowej nosa niezwiązana z alergią. Obrzęk i kapiąca z nosa „woda” są skutkiem: zmiany temperatury, zanieczyszczonego powietrza, wdychania intensywnych aromatów, zbyt suchego powietrza. Jest to tzw. naczynioruchowy przewlekły katar. Charakterystyczne w nim są napady kataru. Patologie błony śluzowej przyczyną nieżytu nosa Kiedy błona śluzowa nosa jest pogrubiona, mogą się na niej pojawić polipy i narośle. Także one wywołują przewlekły nieżyt nosa (przerostowy przewlekły nieżyt nosa). Polipy wymagają interwencji chirurgicznej. Również zbyt cienka błona śluzowa daje efekt niedrożnego nosa. Mamy wówczas do czynienia z przewlekłym zanikowym nieżytem. Gruczoły nie wytwarzają wydzieliny, która by nawilżyła śluzówkę. W efekcie tego przewody nosowe są zbyt szerokie i zbiera się w nich wydzielina w postaci strupów. Ich usuwanie może wywoływać krwawienia z nosa. Objawy ostrego nieżytu nosa Ostry nieżyt nosa jest efektem działalności wirusów i bakterii. Zapalenie błony śluzowej obejmuje przeważnie i nos, i gardło. Zazwyczaj towarzyszy temu kichanie, swędzenie gardła i nosa, chrypka, kaszel i łzawienie. Bywa, że pojawia się też opryszczka wargowa. Ostry nieżyt nosa powoduje osłabienie, ból głowy i wzrost temperatury ciała (stan podgorączkowy). Jeśli jest odpowiednio leczony, trwa do tygodnia.
Cała prawda o jedzeniu lodów i przeziębieniach
Lody na przeziębienie to dość kontrowersyjny pomysł. Nieumiejętnie jedzone latem potrafią narobić więcej szkody niż pożytku, zimą mają bardzo dobroczynne działanie. W przypadku infekcji nie powinny zaszkodzić, mają działanie przeciwbólowe i zmniejszające obrzęk.
Lody na przeziębienie to dość kontrowersyjny pomysł. Nieumiejętnie jedzone latem potrafią narobić więcej szkody niż pożytku, zimą mają bardzo dobroczynne działanie. W przypadku infekcji nie powinny zaszkodzić, mają działanie przeciwbólowe i zmniejszające obrzęk. Lody na przeziębienie latem i zimą Obiegowa opinia o lodach bardzo się w ostatnich latach zmieniła, a wszystko to z korzyścią dla zdrowia i samopoczucia. Na ten deser trzeba jednak uważać i zwłaszcza w przypadku małych dzieci, podawać go z rozsądkiem. Latem zimny lód jest ogromnym szokiem temperaturowym dla rozgrzanego gardła, mimo bezsprzecznego działania chłodzącego. Po zjedzeniu go schłodzone gardło ponownie ulega rozgrzaniu pod wpływem temperatury i wówczas łatwo o miejscowy skurcz naczyń krwionośnych i przeziębienie. Różnica temperatur jest zbyt duża i gardło można porządnie wyziębić czy nawet uszkodzić poprzez osłabienie bądź zapalenie śluzówki. Szok termiczny może spowodować bóle gardła czy nawet dolegliwości wrażliwego układu pokarmowego. Zimą przy niższych temperaturach (a zarazem ich mniejszych różnicach między otoczeniem a lodami) jedzenie lodów jest zdecydowanie lepszym pomysłem i nie powoduje aż takiego ryzyka infekcji. Jak jedzenie lodów wpływa na przeziębienie Jedzenia lodów trzeba unikać podczas gorączki, gdyż występuje ryzyko szoku termicznego spowodowanego zbyt dużą różnicą temperatur oraz dreszczy. Przy bólu i drapaniu w gardle zaleca się jedzenie lodów ze względu na ich właściwości przeciwbólowe i zmniejszające obrzęk. Niska temperatura jest ponadto wrogiem paciorkowców, odpowiedzialnych za bakteryjne zapalenie migdałów i hamuje namnażanie się bakterii. Najkorzystniejsze są sorbety na patyku z prawdziwego soku owocowego, bo łagodzą obrzęki śluzówki, nawilżając ją, nawadniając (co jest bardzo istotne przy rozrzedzaniu i usuwaniu zalegających wydzielin) i dostarczają witamin.
Co na przeziębienie polecają nasze mamy? Miód, czosnek, cytrynę i sok z malin – te sprawdzone i naturalne metody działają i przynoszą ulgę w walce z katarem, podrażnionym gardłem i osłabieniem. Ważne jest również przeczekanie najgorszego etapu choroby pod ciepłym kocem, zapewniając organizmowi dużo snu i wypoczynku.
Co na przeziębienie polecają nasze mamy? Miód, czosnek, cytrynę i sok z malin – te sprawdzone i naturalne metody działają i przynoszą ulgę w walce z katarem, podrażnionym gardłem i osłabieniem. Ważne jest również przeczekanie najgorszego etapu choroby pod ciepłym kocem, zapewniając organizmowi dużo snu i wypoczynku. 1. Co na przeziębienie – czosnek, cebula, propolis i imbir Pamiętajmy, że – zgodnie z zasadą katar nieleczony trwa 7 dni a leczony tydzień – możemy jedynie łagodzić jego skutki. Pomocne w tym są czosnek i cebula, które zawierają witaminę C, tak samo jak propolis i imbir. Ponadto działają antyseptycznie, więc zapobiegają namnażaniu się drobnoustrojów a tym samym ponownym zakażeniom, o które bardzo łatwo podczas przeziębienia, gdy odporność organizmu jest znacznie obniżona. Czosnek możemy dodawać do potraw lub smarować nim pieczywo, tak samo jak cebulę, imbir najlepiej smakuje z miodem i cytryną a propolis w postaci kropel może posłużyć jako dodatek do herbaty lub środek do inhalacji. 2. Co na przeziębienie – inhalacje, olejki eteryczne i siemię lniane Suchy, męczący kaszel można złagodzić nawilżając powietrze w domu. W czasie sezonu grzewczego najprostszym sposobem jest położenie mokrej szmatki – najlepiej z dodatkiem kilku kropel olejku eukaliptusowego – na kaloryfer. Pomocna również jest gorąca kąpiel lub prysznic, para wodna przynosi ulgę i ułatwia oddychanie również przy katarze. Pod wpływem ciepła rozrzedza się też wydzielina spływająca po tylnej części gardła lub zalegająca w oskrzelach przez co jej odksztuszanie jest prostsze. Siemię lniane – 1 łyżeczka zalana szklanką ciepłej wody – wytwarza śluz, który wykazuje działanie nawilżające i osłaniające. Jeżeli nie przeszkadza nam jego smak i konsystencja, warto wypijać taką miksturę szczególnie w przypadku podrażnień i bólu gardła. Siemię dostarczy białko, witaminy z grupy B i wapń. 3. Co na przeziębienie – sok z malin, miód i napary ziołowe Miód łagodzi podrażnione i obolałe gardło, ale pamiętajmy by nie był to ostry miód gryczany lub spadziowy, który niestety może działać drażniąco. Wybierzmy delikatny w smaku miód wielokwiatowy lub lipowy. Można go dodawać do herbat ziołowych lub pić z wodą. Pamiętajmy, aby nie zalewać miodu wrzątkiem, ponieważ wówczas straci większość ze swych zdrowotnych właściwości. Miód działa antyseptycznie i przeciwzapalnie, ponadto zawiera witaminy i niezbędne (szczególnie w okresie osłabienia organizmu) węglowodany pochodzenia naturalnego. Miód lipowy dodatkowo działa napotnie, podobnie jak herbata z lipy. Sok z malin możemy dodawać do herbaty i naparów ziołowych. Jeżeli nie mamy soku domowej roboty możemy kupić go w sklepie, ale wybierzmy ten z największą zawartością malin. Maliny zawierają dużo witaminy C, również wzmagają potliwość – dzięki czemu z organizmu usuwane są toksyny i ciało jest naturalnie schładzane – co jest szczególnie przydatne w przypadku wysokiej gorączki. 4. Co na przeziębienie – gorące kąpiele i sen Relaksująca kąpiel z dodatkiem kamfory lub olejku różanego jednocześnie zadziała jak inhalacja. Pod wpływem ciepła pory się rozszerzą, krew szybciej będzie krążyć, wskutek czego organizm szybciej się oczyści. Odpowiedni wypoczynek to podstawa, gdy szybko chcemy wrócić do zdrowia. W czasie przeziębienia organizm jest szczególnie podatny na dodatkowe infekcje oraz groźne dla zdrowia powikłania, dlatego warto na ten czas zostać w domu. Pamiętajmy również, że gorączka do 38 stopni Celsjusza tworzy idealne środowisko dla organizmu do zwalczania drobnoustrojów. Dlatego nie warto jej zbijać. Jeżeli żadna z domowych metod nie przynosi ulgi, a stan zdrowia się pogarsza – należy jak najszybciej udać się do lekarza.
Rumianek jako lek na ból gardła – płukanka i napar
Rumianek – w postaci naparu albo jako herbata – jest bardzo dobrze przyswajany przez organizm. Stanowi antidotum na ból gardła.
Rumianek – w postaci naparu albo jako herbata – jest bardzo dobrze przyswajany przez organizm. Stanowi antidotum na ból gardła. Zastosowanie rumianku na ból gardła Płukanka lub napar z rumianku to dwa najpopularniejsze i najskuteczniejsze sposoby na walkę z infekcją gardła. Rumianek działa kojąco przy stanach zapalnych gardła i szybko przynosi ulgę choremu. Dodatkowo napar z rumianku zapobiega wysychaniu śluzówki. Dla lepszych efektów można dodać do naparu z rumianku szałwii i tymianku, które spotęgują działanie płukanki na gardło. Taki naturalny preparat w przeciwieństwie do antybiotyków nie przynosi żadnych skutków ubocznych. Napar z rumianku – przepis Aby przygotować napar z rumianku, wystarczy zaparzyć saszetkę herbaty rumiankowej w szklance wody albo zalać szklanką wrzątku dwie lub trzy łyżki suszonych kwiatów rumianku. Napój należy pić do trzech razy dziennie po pół szklanki, aby przyspieszyć efekty kuracji. Masz problemy z trawieniem i trzymaniem nerwów na wodzy? Sprawdź, na co jeszcze stosować rumianek. Nie używaj rumianku przy alergiach. A jakie właściwości lecznicze ma rumianek? Lubisz herbaty? Dowiedz się, jakie właściwości ma herbata z rumianku.
Syrop z cebuli to łatwy w przygotowaniu domowy środek na kaszel. Działa zarówno na kaszel mokry, jak i na suchy. Dodatkowo podnosi odporność organizmu i poprawia krążenie krwi.
Syrop z cebuli to łatwy w przygotowaniu domowy środek na kaszel. Działa zarówno na kaszel mokry, jak i na suchy. Dodatkowo podnosi odporność organizmu i poprawia krążenie krwi. Syrop z cebuli jako sposób na pozbycie się kaszlu jest znany od dawna. Tego naturalnego specyfiku, obok mleka z masłem i czosnkiem, używały już nasze babcie. Niejednemu dorosłemu choroba z dzieciństwa kojarzy się dzisiaj wyłącznie ze słodkim syropem z cebuli. Drogocenne działanie cebuli Cebula ma wiele cennych witamin i właściwości. Bogata jest w witaminę A, B i C, wapń, kwas foliowy, żelazo, błonnik, fosfor i magnez. Wytwarzany z cebuli syrop jest dobrym, sprawdzonym lekarstwem na przeziębienie i kaszel. Jego stosowanie ma wiele plusów – radzi sobie także z niską odpornością, chorobami pęcherza, a dodatkowo poprawia krążenie. Często okazuje się, że syrop z cebuli działa lepiej niż syrop z apteki – jest całkowicie naturalny. Syrop z cebuli pomaga na kaszel zarówno mokry, jak i suchy. Przy kaszlu mokrym syrop pomoże rozrzedzić, a następnie pozbyć się nieprzyjemnej wydzieliny z gardła. Przy kaszlu suchym zniweluje uczucie suchości w gardle i zapobiegnie bólowi gardła, zmniejszy także częstotliwość kaszlu. Syrop z cebuli: przepis Do wykonania syropu z cebuli potrzebne będą tylko dwa składniki: cukier oraz cebula. Dodatkowo trzeba przygotować słoik, w którym znajdzie się lekarstwo. Cebulę pokroić na talarki i układać w słoiku warstwowo: cebulę, następnie dużo cukru, który całkowicie zasłoni cebulę, po czym znowu cebulę i tak naprzemiennie aż do wyczerpania składników. Po tym czasie należy przykryć i odstawić słoik z zawartością. Cebula szybko zacznie puszczać soki – po godzinie można już stosować powstały syrop. Zaleca się picie od dwóch do trzech łyżeczek syropu dziennie. Nie ma przeciwwskazań co do przyjmowania lekarstwa – mogą je stosować nawet dzieci.
Oczyszczanie zatok: proste sposoby na swobodne oddychanie
Ból w okolicach nosa, który nasila się przy pochylaniu i uniemożliwia swobodne oddychanie to najczęściej ból zatokowy. Zapalenie zatok występuje głównie w okresie jesienno-zimowym. Najprostszymi sposobami na oczyszczenie zatok są inhalacje i stosowanie maści rozgrzewających.
Ból w okolicach nosa, który nasila się przy pochylaniu i uniemożliwia swobodne oddychanie to najczęściej ból zatokowy. Zapalenie zatok występuje głównie w okresie jesienno-zimowym. Najprostszymi sposobami na oczyszczenie zatok są inhalacje i stosowanie maści rozgrzewających. Inhalacje – inhalowanie się oparami z wrzącej wody z dodatkiem kilku kropel ziołowych roztworów (np. mięty) oczyści przede wszystkim zatoki przynosowe. Do inhalacji można używać również soli (do wrzącej wody dodać jej 4-5 łyżek). Maści rozgrzewające – korzystanie z maści, które mają właściwości rozgrzewające, uśmierzy ból. W aptekach dostępne są np. maści z eukaliptusa, sosny czy rozmarynu. Kompres z soli – korzystanie z ciepłych okładów z solą jodowo-bromową również rozgrzeje zatoki i pomoże je udrożnić. Wdychanie zapachu cebuli i czosnku – zapach tych warzyw jest ostry i drażniący, ale bardzo skutecznie udrażnia zatoki zarówno przynosowe jak i przyczołowe. Przyprawy kuchenne – dodawanie przypraw rozgrzewających do potraw pomoże udrożnić górne drogi oddechowe. Oczyszczanie zatok powinno być dłuższą kuracją, wtedy staje się skuteczne i usuwa ból w okolicy nosa.
Zapalenie zatok? Poznaj domowe sposoby: ciepłe okłady z soli, borowiny i gorczycy
Ciepłe okłady z soli, gorczycy i borowiny złagodzą objawy zapalenia zatok przynosowych i ułatwią oddychanie. Wykonując domowe okłady na zatoki należy zachować ostrożność, aby nie położyć na skórę zbyt gorącego okładu, który może podrażnić lub poparzyć skórę.
Ciepłe okłady z soli, gorczycy i borowiny złagodzą objawy zapalenia zatok przynosowych i ułatwią oddychanie. Wykonując domowe okłady na zatoki należy zachować ostrożność, aby nie położyć na skórę zbyt gorącego okładu, który może podrażnić lub poparzyć skórę. Zatoki to wypełnione powietrzem przestrzenie, które połączone są 4-5 milimetrowymi kanalikami z nosem. Zadaniem zatok przynosowych jest produkowanie wydzieliny, która oczyszcza i nawilża wdychane powietrze. W trakcie kataru w kanalikach łączących zatoki z nosem powstaje obrzęk, zmniejszający średnicę kanalików o około połowę. Do zapalenia zatok dochodzi, gdy obrzęk jest tak duży, że ujście kanalików jest niemalże całkowicie niedrożne, a wydzielina zalega w zatokach. Domowe sposoby na zatoki: okład z soli Jednym z popularnych sposobów leczenia zatok są okłady z soli. Wysyp na suchą patelnię pół filiżanki soli i przez kilka minut podgrzewaj ją na małym ogniu. Podgrzaną sól wysyp do bawełnianego woreczka lub na lnianą ściereczkę i zamknij tak, aby sól się nie wysypała. Okład połóż u nasady nosa i trzymaj dotąd aż sól wystygnie (ok. 30 minut). Zabieg należy powtarzać dwa razy dziennie rano i wieczorem. Skóra w miejscu, w którym położyliśmy kompres będzie zaczerwieniona, dlatego okładów z soli na zatoki najlepiej nie wykonywać tuż przed wyjściem z domu. Okład na zatoki z gorczycy Okład na zatoki z gorczycy pomoże udrożnić obrzęknięte ujścia kanalików i rozrzedzić wydzielinę zalegającą w zatokach przynosowych. Zawarte w ziarnach gorczycy lotne olejki zadziałają przeciwzapalnie i ułatwią oddychanie. Okład na zatoki z gorczycy przygotuj tak samo jak okład z soli. Zabieg można powtarzać 2-3 razy dziennie. Po zdjęciu okładu skóra może być zaczerwieniona. Borowinowy okład na zatoki Borowina wspomaga leczenie stanów zapalnych i działa przeciwbólowo. Domowy okład na zatoki z borowiny można przygotować używając pasty borowinowej (dostępnej w większości aptek). Pojemnik z pastą borowinową należy wstawić do garnka z gorącą wodą na ok. 14 minut (borowina powinna rozgrzać się do temperatury ok. 40ºC. Pastę dokładnie wymieszaj, aby borowina była równomiernie podgrzana. Pastę borowinową nałóż bezpośrednio na skórę u nasady nosa (grubość borowinowej warstwy powinna wynosić ok. 0,5-1 cm) i okryj folią. Okład na zatoki z borowiny przykryj ręcznikiem i trzymaj przez 30 minut. Po wykonaniu okładu borowinę spłucz ciepłą wodą. Borowinowy okład na zatoki wykonuj raz dziennie.
Imbir skutecznym lekiem na kaszel: przepis na syrop i wywar
Kaszel najlepiej jest zwalczać domowymi, własnoręcznie wykonanymi lekarstwami. Imbir jest jednym z tych składników, które bardzo dobrze sprawdzają się przy zwalczaniu kaszlu. Imbir działa odkrztuśnie, a dodatkowo pomaga uzupełnić niedobory witamin.
Kaszel najlepiej jest zwalczać domowymi, własnoręcznie wykonanymi lekarstwami. Imbir jest jednym z tych składników, które bardzo dobrze sprawdzają się przy zwalczaniu kaszlu. Imbir działa odkrztuśnie, a dodatkowo pomaga uzupełnić niedobory witamin. Imbir jest rozgrzewający i odkażający, łagodzi kaszel i inne dolegliwości towarzyszące przeziębieniu. Ma w sobie także dużo witaminy C wzmacniającej odporność. Warto pamiętać, że imbir należy stosować jako lek zwalczający głównie kaszel suchy. Jest to bardzo ważne, ponieważ imbir nawilża śluzówkę i ułatwia tym samym pozbycie się wydzieliny z gardła. Przepisy z imbirem dobre na kaszel Syrop z imbiru na kaszel: słoik miodu (najlepiej spadziowego, lipowego lub gryczanego ze względu na duże ilości bakteriobójczej inhibiny), 2 cytryny, 3-4 cm świeżego imbiru oraz pusty słoik na syrop. Cytrynę należy pokroić w plasterki, a imbir zetrzeć na tarce. Składniki syropu idą warstwowo: kilka łyżek miodu, następnie kilka plastrów cytryny i odrobina startego imbiru. Taką kolejność nakładania warstw stosować do wyczerpania składników. Po przygotowaniu lekarstwa, należy je odstawić na dobę – składniki muszą się „przegryźć”. Po tym czasie syrop jest gotowy. Można go stosować jako dodatek do herbaty – wystarczy wlać łyżkę lub łyżeczkę roztworu do napoju. Wywar z imbiru: około 50 g imbiru zetrzeć na tarce, po czym wycisnąć sok. Do soku z imbiru dodać dużą łyżkę miodu i cukru trzcinowego, a następnie połączyć to z dwiema szklankami wody. Zaleca się picie trzech filiżanek dziennie. Inhalacja to jeden ze sposobów łagodzenia kaszlu. Poznaj, inne skuteczne sposoby na uporczywy kaszel u dziecka. Kaszel, który utrzymuje się dłużej niż 8 tygodni może być objawem gruźlicy lub przewlekłego zapalenia oskrzeli. Dowiedz się, skąd się bierze długotrwały kaszel. Kaszel u dziecka można leczyć, np. syropem z buraka. Poznaj, inne domowe sposoby na kaszel u dziecka. Jakie są przyczyny refluksu (ulewania) u niemowląt?
Czosnek niedźwiedzi jest zdrowszy od polskiego czosnku. Ten naturalny antybiotyk staje się coraz popularniejszy w Polsce jako dodatek przy przygotowaniu potraw oraz lek na wiele dolegliwości.
Czosnek niedźwiedzi jest zdrowszy od polskiego czosnku. Ten naturalny antybiotyk staje się coraz popularniejszy w Polsce jako dodatek przy przygotowaniu potraw oraz lek na wiele dolegliwości. Cechy ogólne czosnku niedźwiedziego Czosnek niedźwiedzi, inaczej nazywany cebulą czarownic, różni się od czosnku, jakiego zwykle używamy w kuchni. Ma małą cebulkę i duże, podłużne liście, które przypominają liście konwalii. Aby odróżnić czosnek niedźwiedzi od konwalii potrzeć liście – czosnek niedźwiedzi wydzieli charakterystyczny czosnkowy zapach. Czosnek rośnie dziko w Europie, Turcji i na Kaukazie. W Polsce czosnek niedźwiedzi występuje głównie na południu Polski, w Karpatach. Można go także znaleźć w Sudetach oraz w północno-wschodniej Polsce, jednak tylko w śladowych ilościach. Właściwości czosnku niedźwiedziego likwiduje pasożyty w organizmie; zawiera 7 razy więcej związków siarki niż czosnek naturalny; pomocny przy rzucaniu palenia – wytwarza śluz w oskrzelach i oczyszcza górne drogi oddechowe; usuwa drożdżaki; rozrzedza krew; obniża cholesterol; pomaga zwalczyć ból głowy ; posiada 30 razy więcej żelaza niż polski czosnek; wspomaga trawienie; podwyższa poziom dobrego cholesterolu; zmniejsza ryzyko wystąpienia miażdżycy, zawału serca czy udaru; zapobiega nadciśnieniu. Czosnek na przeziębienie i grypę Najpopularniejszym wykorzystaniem czosnku niedźwiedziego jest przede wszystkim jego spożywanie podczas przeziębienia lub grypy. Czosnek działa wtedy jak antybiotyk – niszczy bakterie, nie siejąc jednocześnie spustoszenia w organizmie chorego. Czosnek niedźwiedzi w kuchni Zbiór czosnku niedźwiedziego następuje w kwietniu i zbierane są jedynie liście. Są one doskonałym dodatkiem do różnego rodzaju sosów, dipów, makaronów czy sałatek. Główki czosnku również są jadalne, są one jednak zbierane dopiero jesienią i używa się ich do marynowania lub do nalewek. Kto nie powinien jeść czosnku niedźwiedziego? Nie ma żadnych przeciwwskazań do spożywania czosnku niedźwiedziego, mogą go jeść wszyscy. Masz hodowlę ziół na kuchennym parapecie? Dowiedz się, jak uprawiać czosnek niedźwiedzi! Jeśli lubisz czosnek, mamy coś dla ciebie. Oto przepis na nalewkę z czosnku niedźwiedziego. Przeziębienie, wzdęcia, pasożyty? Dowiedz się, dlaczego warto jeść czosnek.
Wszystko, co trzeba wiedzieć o syropie prawoślazowym
Syrop prawoślazowy można kupić w aptece za kilka złotych i w ciągu kilku dni wyleczyć nim kaszel, pozbyć się chrypki i uśmierzyć ból gardła. Przed zakupem warto jednak skonsultować się z lekarzem, bo choć skład tego leku jest prawie w 100% naturalny, przy niektórych schorzeniach może dojść do działań niepożądanych.
Syrop prawoślazowy można kupić w aptece za kilka złotych i w ciągu kilku dni wyleczyć nim kaszel, pozbyć się chrypki i uśmierzyć ból gardła. Przed zakupem warto jednak skonsultować się z lekarzem, bo choć skład tego leku jest prawie w 100% naturalny, przy niektórych schorzeniach może dojść do działań niepożądanych. Syrop prawoślazowy – działanie Syrop prawoślazowy stosuje się w stanach zapalnych górnych dróg oddechowych. Do produkcji tego syropu służą korzenie prawoślazu lekarskiego – rośliny wykorzystywanej w medycynie już przez starożytnych. Prawoślaz lekarski jest bogaty w śluz, który ma działanie powlekające, łagodzące, nawilżające i przeciwzapalne. Pomaga w leczeniu kaszlu, chrypki, bólu gardła i krtani, nieżytu oskrzeli i przełyku. Syrop prawoślazowy – na kaszel suchy czy mokry? Syrop prawoślazowy można stosować zarówno przy kaszlu suchym jak i mokrym. W zależności od przebiegu choroby łagodzi podrażnienia jamy ustnej i zapobiega odruchowi kaszlu lub rozrzedza wydzielinę w drogach oddechowych, dzięki czemu ułatwia jej odkrztuszanie. Jak długo podawać syrop prawoślazowy? Syrop prawoślazowy, tak jak inne leki na kaszel, stosuje się nie dłużej niż przez 3 dni. Jeśli po tym czasie leczenie nie przynosi efektu, trzeba zgłosić się do lekarza po receptę na silniejszy środek. Czy syrop prawoślazowy można podawać dzieciom? Syrop prawoślazowy można podawać dzieciom od 3. roku życia. U młodszych nie wolno włączać do leczenia żadnych – nawet ziołowych – leków bez konsultacji z pediatrą. Syrop prawoślazowy – jak stosować? Dawkowanie syropu prawoślazowego jest zależne od wieku chorego. Dorośli mogą przyjmować 15 ml, czyli łyżkę stołową leku 3 razy dziennie (po posiłku), mniejsze dzieci (3–6 lat) – od 5 do 10 ml, natomiast większe (6–12 lat) – od 10 do 15 ml. Syrop prawoślazowy a ciąża i karmienie piersią Syrop prawoślazowy nie został przebadany pod względem bezpieczeństwa dla kobiet w ciąży i karmiących piersią, dlatego niezalecane jest przyjmowanie tego leku bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem. Syrop prawoślazowy – przeciwwskazania Syrop prawoślazowy może zaszkodzić cukrzykom, ponieważ zawiera sacharozę. W jego składzie znajduje się też etanol, którego nie mogą przyjmować osoby z chorobą alkoholową, padaczką czy schorzeniami wątroby oraz kwas benzoesowy zagrażający chorym na astmę oskrzelową. Poza tym przeciwwskazaniem do stosowania syropu jest uczulenie na prawoślaz bądź inne składniki leku. Syrop prawoślazowy – cena Cena syropu prawoślazowego waha się od 2 do 3 zł (za butelkę o zawartości 125 g).