Party.pl
type: channel
link: https://party.pl
date: 2026-02-24T10:01:07.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Akop Szostak wyznał to już przed potwierdzeniem rozstania z narzeczoną. "Tłumiłem emocje, udawałem…"
items: Ikona lat 80. nie żyje. Aktor przez lata walczył z chorobą. Rodzina wydała oświadczenie
items: Książę William dopiero teraz to ujawnił. Wielu nie miało pojęcia, co się działo
items: Bianca Censori namówiła Kanye Westa na badania. Ujawnił diagnozę
items: Julia Wieniawa gorzko o nauczycielach: "Podcinali mi skrzydła. Co tam gwiazdeczko, nauczyłaś się?"
items: Julia Wieniawa smutno o swoim zdrowiu psychicznym: "Byłam w bardzo złym momencie"
items: Kiedy moczenie nocne jest powodem do niepokoju?
items: Migrena z aurą, czyli zaburzenia wzrokowe poprzedzające ból głowy. Jakie są jej przyczyny i czym się objawia?
items: Obsesyjne wyrywanie włosów, czyli trichotillomania – przyczyny, objawy, leczenie
items: Jak działają narkotyki? Marihuana, amfetamina, kokaina, LSD, heroina
items: Zespół Otella – obsesyjna podejrzliwość. Objawy, przyczyny i leczenie urojeń
items: Zespół Aspergera – wychowywanie i leczenie. Jak pomóc dziecku
items: Ciekawe miejsca w Japonii: Aokigahra, Ōkunoshima i Fudżi-Hakone-Izu
items: Jak poznać osobę ze schizofrenią? Przyczyny choroby, objawy i diagnostyka
items: Jak wyznać miłość dziewczynie? Sprawdzone sposoby okazywania uczuć
items: Zespół Cotarda to negacja swojego życia i przekonanie o tym, że ciało się rozkłada
items: Ćwiczenia i higiena układu nerwowego mogą opóźnić postęp niektórych chorób
items: Czy da się skutecznie zapobiec Alzheimerowi?
items: Nagły atak głodu może świadczyć o cukrzycy. Recepta na wilczy apetyt to 5 posiłków dziennie i picie wody
items: Czy depresja jest dziedziczna? Genetyczne i środowiskowe przyczyny zaburzeń nastroju
items: Podstawowe rodzaje zaburzeń dysocjacyjnych: trans, osłupienie i amnezja
items: Wenlafaksyna – stosowanie, przeciwwskazania, skutki uboczne, dawkowanie
items: Choroby psychiczne u dzieci: objawy schizofrenii, depresji, nerwicy natręctw
items: Choroba afektywna dwubiegunowa: fazy i objawy ChAD
items: Czym charakteryzuje się upośledzenie umysłowe w stopniu lekkim i umiarkowanym?

Akop Szostak wyznał to już przed potwierdzeniem rozstania z narzeczoną. "Tłumiłem emocje, udawałem…"
type: item
date: 2026-02-24T10:00:32.000Z
creator: Mateusz Sidorek
subject: Newsy
subject: Akop Szostak
subject: Choroby
subject: depresja
subject: gwiazdy
subject: Instagram
subject: oświadczenie
subject: problemy psychiczne
subject: psychologia
subject: zaburzenia psychiczne
description: W poniedziałek Akop Szostak i Michalina Zagórska ogłosili rozstanie. Ich związek był już zaawansowany, a gwiazdy planowały ślub. Niedługo przed ujawnieniem tej informacji trener personalny podzielił się bardzo osobistym wyznaniem z internautami. Wspomniał o leczeniu.
encoded: Wiadomość o zakończeniu związku Akopa Szostaka i Michaliny Zagórskiej okazała się dużym szokiem dla fanów. Para szykowała się do ślubu, jednak w ostatnim czasie przestała pokazywać się razem w mediach społecznościowych. Po fali pytań wreszcie gwiazdy potwierdziły rozstanie. Tego samego dnia Akop podzielił się z internautami osobistym wyznaniem, w którym opowiedział o walce o swoje zdrowie psychiczne. Akop Szostak podzielił się swoją historią walki z depresją. Miał ważny powód W poniedziałek, 23 lutego obchodziliśmy Światowy Dzień Walki z Depresją. W związku z tym wiele osób publicznych postanowiło zabrać głos i opowiedzieć własną historię. Dzielenie się doświadczeniem depresji ma nie tylko pokazać cierpiącym na to zaburzenie, że nie są sami, ale także przeciwdziałać stygmatyzacji. O swojej walce z depresją opowiedział też Akop Szostak za pośrednictwem mediów społecznościowych. Trener i zawodnik MMA zaznaczył, że w odpowiednim momencie sięgnął po profesjonalną pomoc. Rozpoczął leczenie i farmakoterapię. Podkreślił, że to zaburzenie, którego nie należy bagatelizować. Później zaapelował do fanów, by pamiętali, że proszenie o pomoc nie jest oznaką słabości, ale odwagi. Podkreślił, że każdy czasem znajduje się w sytuacji, w której potrzebuje wsparcia. Warto przypomnieć, że 21 marca Akop Szostak zawalczy na gali MMA w Gliwicach. To oznacza powrót do profesjonalnych walk po pięciu latach. Akop Szostak potwierdził rozstanie z Michaliną Zagórską. Ślubu nie będzie Tego samego dnia Michalina Zagórska potwierdziła rozstanie z Akopem Szostakiem na Instagramie. Przekazała, że plany dotyczące ślubu zostały już odwołane i poprosiła o uszanowanie jej prywatności w tym trudnym czasie. Niedługo po niej głos zabrał sportowiec, który potwierdził te doniesienia. Akop zaznaczył, że choć postanowił publicznie ogłosić rozstanie w odpowiedzi na mnóstwo pytań, to nie zamierza w przyszłości komentować swojego życia osobistego. Podziękował też za wsparcie, jakie otrzymał od fanów. Jeśli jesteś …

1-30bc3da.jpg
width: 1200
height: 900

Ikona lat 80. nie żyje. Aktor przez lata walczył z chorobą. Rodzina wydała oświadczenie
type: item
date: 2026-02-24T07:30:42.000Z
creator: Mateusz Sidorek
subject: Newsy
subject: breaking news
subject: Choroby
subject: gwiazdy
subject: Hollywood
subject: problemy psychiczne
subject: śmierć
subject: zaburzenia psychiczne
description: Robert Carradine, znany z ról w filmach "Straceńcy" i "Zemsta frajerów" oraz serialu "Lizzie McGuire", nie żyje. Aktor zmarł w wieku 71 lat, co potwierdziła rodzina w oficjalnym oświadczeniu. Bliscy ujawnili przyczynę śmierci i zaapelowali o uszanowanie ich prywatności w tym trudnym czasie.
encoded: Robert Carradine nie żyje, ta wiadomość wstrząsnęła światem kina i fanami aktora znanego z kultowych ról w filmach "Straceńcy", "Zemsta frajerów" oraz serialu "Lizzie McGuire". Jak potwierdziła rodzina w oficjalnym oświadczeniu przekazanym do mediów, aktor zmarł w wieku 71 lat. Artysta odebrał sobie życie po blisko dwudziestoletniej walce z chorobą afektywną dwubiegunową. Ta tragiczna decyzja była następstwem długotrwałych problemów psychicznych, z jakimi zmagał się Carradine. Robert Carraine nie żyje. Rodzina aktora wydała oświadczenie Bliscy Roberta Carradine’a wydali wstrząsające oświadczenie, w którym wyrazili głęboki żal po stracie ukochanego ojca, dziadka, wujka i brata. W dalszej części bliscy aktora przekazali, że Carradine przez lata zmagał się z poważnymi problemami psychicznymi. Rodzina poprosiła także o uszanowanie prywatności w tym niezwykle trudnym czasie oraz wyraziła nadzieję, że historia Roberta zwróci uwagę na problem stygmatyzacji osób cierpiących na zaburzenia psychiczne. Kim był Robert Carradine? Widzowie pamiętają go z serii "Zemsta frajerów" Robert Carradine przyszedł na świat 24 marca 1954 roku. Debiutował na wielkim ekranie już w 1972 roku w filmie "Kowboje", gdzie partnerował Johnowi Wayne’owi. Jego aktorska droga szybko nabrała tempa. Występował w takich produkcjach jak "Powrót do domu", "Ulice nędzy", a w 1980 roku pojawił się aż w dwóch filmach prezentowanych w Cannes: "Wielka czerwona jedynka" i "Straceńcy". Największą popularność zdobył jednak jako Lewis Skolnick w "Zemście frajerów" oraz jako ojciec głównej bohaterki w serialu "Lizzie McGuire". Oprócz kariery aktorskiej Carradine pasjonował się muzyką, grał na gitarze, występował razem z braćmi w Sheridan Opera House w Telluride i współtworzył zespół The Waybacks. Warto przypomnieć, że niedawno zmarł Eric Dane, gwiazdor "Chirurgów". Aktor, który niedawno zagrał w trzecim sezonie głośnego serialu "Euforia", również zmagał się z nieuleczalną chorobą. Jeśli przeżywasz trudności i myślisz…

EN016663220299-4e5381b.jpg
width: 2000
height: 1334

Książę William dopiero teraz to ujawnił. Wielu nie miało pojęcia, co się działo
type: item
date: 2026-02-21T08:00:10.000Z
creator: Mateusz Sidorek
subject: Newsy
subject: brytyjska rodzina królewska
subject: problemy psychiczne
subject: rodzina królewska
subject: wywiad
subject: zdrowie
description: Książę William udzielił szczerego wywiadu, w którym poruszył temat zdrowia psychicznego. Następca brytyjskiego tronu pojawił się w specjalnej audycji BBC Radio 1. Opowiedział o tym, jak sam mierzył się z poważnymi problemami. Zaapelował, by mężczyźni nie bagatelizowali swoich emocji.
encoded: Księżna Kate i książę William regularnie biorą udział w kampaniach społecznych i starają się wspierać potrzebujących obywateli. Udzielają się w akcjach na rzecz m.in. chorujących albo samotnych. Ostatnio następca brytyjskiego tronu pojawił się w audycji BBC Radio 1 i poruszył temat rozumienia oraz akceptowania własnych uczuć przez mężczyzn. Opowiedział też o walce o zdrowie psychiczne i swoich trudnych doświadczeniach, gdy pracował jako ratownik. Książę William opowiedział o trudnych doświadczeniach. Przeszedł kryzys W trakcie audycji książę William opowiedział o okresie, gdy pracował jako ratownik i pilot pogotowia lotniczego. W latach 2015-2017 przeżywał trudne doświadczenia, które miały wpływ na jego zdrowie psychiczne. Następca tronu przyznał, że w takich momentach należy szczególnie uważnie śledzić swoje samopoczucie. Przyszły król nie ukrywał podczas rozmowy, że w pewnym momencie zaczął czuć się coraz gorzej. Obciążenie emocjonalne prowadziło też do uczucia osamotnienia. Przyznał, że dopiero po odejściu z pogotowia dotarło do niego, jak bardzo był psychicznie zmęczony. Książę William wspierał księżną Kate w chorobie. Za nimi najtrudniejszy rok w życiu Warto przypomnieć, że nie tak dawno książę William znów musiał mierzyć się ze stresującą sytuacją w związku z chorobą ukochanej żony. Niedawno księżna Kate pierwszy raz tak szczerze opowiedziała o walce z rakiem. Przez cały czas przyszły król wspierał matkę swoich dzieci. Po ogłoszeniu diagnozy na miesiąc zamieszkał z Kate pod Londynem i zrezygnował z obowiązków. Później spadło na niego jeszcze więcej pracy. Podczas gdy księżna Kate oraz król Karol III przechodzili leczenie w związku z rakiem, książę William musiał reprezentować rodzinę królewską. Nieoficjalnie mówi się, że obecnie jest dyskretnie przygotowywany do przejęcia tronu, ponieważ jego ojciec jest coraz słabszy po wyniszczającej chorobie. Zobacz także: Były książę Andrzej zatrzymany przez policję! Trafił do aresztu w urodziny

EN016722420087-0110b4e.jpg
width: 2000
height: 1333

Bianca Censori namówiła Kanye Westa na badania. Ujawnił diagnozę
type: item
date: 2025-02-06T19:15:38.000Z
subject: Newsy
subject: breaking news
subject: Choroby
subject: Grammy
subject: gwiazdy
subject: Hollywood
subject: problemy psychiczne
subject: psychologia
subject: wywiad
subject: zaburzenia psychiczne
description: Kanye West to amerykański raper i jeden z najpopularniejszych muzyków na świecie. Razem ze swoją partnerką Biancą Censori wywołali skandal podczas tegorocznej gali Grammy. Australijska modelka rozebrała się na czerwonym dywanie. Po aferze artysta ujawnił, że wybranka namówiła go na badania. West publicznie ogłosił diagnozę.
encoded: Kanye West przez lata otwarcie mówił o swoich problemach psychicznych. W 2016 roku trafił do szpitala psychiatrycznego po nagłym przerwaniu trasy koncertowej. Wówczas lekarze postawili mu diagnozę choroby afektywnej dwubiegunowej. Jednak sam artysta twierdzi, że została mu przypisana błędna diagnoza. Kanye West zaznaczył, że nie cierpi na tę chorobę, a jego zachowania wynikają z tego, że znajduje się w spektrum autyzmu. Jego wyznanie wywołało falę komentarzy, zarówno ze strony fanów, jak i ekspertów zajmujących się zdrowiem psychicznym. Wielu z nich podkreśla, że diagnoza autyzmu u dorosłych jest skomplikowana i wymaga specjalistycznych badań. Kanye West jest w spektrum autyzmu. Na badania namówiła go partnerka Bianca Censori Kanye West, jedna z najbardziej kontrowersyjnych postaci światowego show-biznesu, po raz kolejny wstrząsnął opinią publiczną. Artysta ujawnił, że przez lata był błędnie diagnozowany. Wcześniej lekarze twierdzili, że cierpi na chorobę afektywną dwubiegunową, jednak on sam jest przekonany, że w rzeczywistości znajduje się w spektrum autyzmu. W podcaście Justina Laboya pt. „The Download” przyznał, że to obecna partnerka namówiła go na to, by ponownie się przebadał. Internauci usłyszeli tę informację niedługo po tym, jak Kanye West i Bianca Censori wywołali skandal na gali Grammy. W dalszej części rozmowy Kanye West przyznał, że diagnoza pomogła mu zrozumieć, niektóre z jego zachowań z przeszłości. Przypomniał, jak publicznie deklarował swoje poparcie wobec obecnego prezydenta Stanów Zjednoczonych, Donalda Trumpa. Raper był widywana w charakterystycznej czerwonej czapce z hasłem „Make America Great Again”. Przy okazji West zdradził, że już od dłuższego czasu nie korzysta z farmakologicznej metod leczenia choroby afektywnej dwubiegunowej. Raper przyznał, że przestał brać leki, ponieważ te – jak twierdzi – miały przeszkadzać mu w rozwoju artystycznym. Kanye West i Bianca Censori wywołali skandal na Grammy 2025 Na 67. ceremonii rozdania nagród Grammy,…

EN016435180011-715a2d7.jpg
width: 2000
height: 1333

Julia Wieniawa gorzko o nauczycielach: "Podcinali mi skrzydła. Co tam gwiazdeczko, nauczyłaś się?"
type: item
date: 2024-10-30T21:50:56.000Z
subject: Newsy
subject: breaking news
subject: Julia Wieniawa
subject: problemy psychiczne
subject: zaburzenia psychiczne
description: Julia Wieniawa otwarcie opowiedziała o swoich szkolnych doświadczeniach, w których brak wsparcia od nauczycieli sprawiał, że nie było jej łatwo. Wieniawa wyznała : "Oceniali mnie po tym, że występuję w serialu. Traktowali mnie na zasadzie: A, ładniutka, to głupiutka".
encoded: Julia Wieniawa opowiedziała o trudnych doświadczeniach z okresu szkoły i ich wpływie na zdrowie psychiczne. Jak radziła sobie z presją i brakiem wsparcia? Julia Wieniawa wyznała to po latach. Mało kto zdawał sobie z tego sprawę Julia Wieniawa, jedna z najbardziej rozpoznawalnych młodych aktorek w Polsce, nie ukrywa, że jej droga do sukcesu nie zawsze była usłana różami. Chociaż dziś ma na swoim koncie liczne role filmowe i muzyczne, to szkolne lata były dla niej pełne wyzwań, które mocno wpłynęły na jej zdrowie psychiczne. Wieniawa w szczerym wywiadzie dla magazynu „K Mag” wspominała, jak codzienny brak wsparcia w szkole odcisnął trwały ślad na jej pewności siebie oraz stabilności emocjonalnej. Aktorka dodała, że zawsze była najniższa w klasie i do tej pory w głowie ma słowa koleżanki, która powiedziała jej, że wygląda dziecinnie. Wieniawa nie ukrywa, że jej słowa mocno zapadły jej w pamięć i wzięła je mocno do serca. Gwiazda nie ukrywała, że wiele się zmieniło, odkąd zaczęła grać w "Rodzince.pl" - jednak mimo ogromnego sukcesu musiała się mierzyć z przykrymi komentarzami i to nie tylko ze strony rówieśników, ale również nauczycieli! Julia Wieniawa przyznała, że zamiast ją wspierać, nauczyciele tylko dolewali oliwy do ognia. Pomimo trudności, Julia Wieniawa znalazła w sobie siłę, by kontynuować realizację swoich marzeń. Szczerze przyznaje jednak, że tamte doświadczenia mocno wpłynęły na jej zdrowie psychiczne i wymagały od niej wypracowania własnych sposobów na radzenie sobie z trudnymi emocjami. Spodziewaliście się takiego wyznania? Zobacz także: Julia Wieniawa już tego nie ukrywa. O kryzysie mówi wprost: "Emocjonalny zjazd"

OTWARCIOWE--kopia-2024-10-30T141247.723-5b5b96f.jpg
width: 1200
height: 900

Julia Wieniawa smutno o swoim zdrowiu psychicznym: "Byłam w bardzo złym momencie"
type: item
date: 2024-10-14T14:00:44.000Z
subject: Newsy
subject: breaking news
subject: Julia Wieniawa
subject: kryzys
subject: problemy psychiczne
subject: Psychika
subject: zaburzenia psychiczne
description: Julia Wieniawa poruszyła temat zdrowia psychicznego: "Zauważyłam, że im wyżej jestem, im więcej osiągnęłam, tym moja głowa czuje się gorzej".
encoded: Julia Wieniawa, jedna z najpopularniejszych młodych gwiazd w Polsce, otwarcie podzieliła się swoimi trudnościami związanymi z kryzysem psychicznym. Wieniawa ujawniła, że przeszła przez okres intensywnych zmagań emocjonalnych, w tym stanów lękowych i depresyjnych. Julia Wieniawa o walce z kryzysem psychicznym Julia Wieniawa otwarcie mówi o swoich doświadczeniach związanych z kryzysem psychicznym, który przeżywała w ostatnich latach. Aktorka wyznała, że od dłuższego czasu zmagała się z falami emocji, przechodząc od stanów euforii do głębokiego smutku i lęków. Jak sama przyznała, były to dla niej chwile stagnacji, w których nie wiedziała, jak szukać pomocy. Dopiero wsparcie bliskiego przyjaciela pomogło jej postawić pierwszy krok w kierunku poprawy. Wieniawa zwróciła na fakt, że zdrowie psychiczne w Polsce nadal bywa tematem tabu, szczególnie w pewnych kręgach. Na kanapie "Dzień Dobry TVN" Julia Wieniawa opowiedziała o swoich zmaganiach z lękiem i przyznała, że mimo sukcesów zawodowych, nie była w stanie cieszyć się tym, co osiągnęła. Wieniawa wyznała, że te zmienne emocje pojawiały się falowo, powodując coraz większą frustrację i stagnację. Aktorka przyznała również, że nie wiedziała, jak szukać pomocy. Wtedy na jej drodze pojawił się przyjaciel, którego wsparcie okazało się kluczowe. Julia podkreśliła, że jest mu bardzo wdzięczna i wiele to zmieniło. Aktorka dodała również, że ważne jest, by mówić o zdrowiu psychicznym i przypomniała, że problemy psychiczne mogą dotknąć każdego, niezależnie od statusu czy kariery. Wieniawa zwróciła uwagę na to, że młodzi ludzie są szczególnie narażeni na stres związany z presją społeczną i zawodową. Jednym z ważnych działań, w które Julia Wieniawa się angażuje, jest projekt „Młode Głowy” wspierany przez Fundację Unaweza. Projekt ten ma na celu promowanie zdrowia psychicznego wśród młodzieży, szczególnie w obliczu rosnących wyzwań związanych z presją społeczną i życiem w mediach społecznościowych. Projekt ten promuje nie tylko otwarto…

OTWARCIOWE--kopia-2024-10-14T114853.780-65fa964.jpg
width: 1200
height: 900

Kiedy moczenie nocne jest powodem do niepokoju?
type: item
date: 2018-06-18T06:34:35.000Z
creator: mrozmus
subject: Porady
subject: Choroby
subject: choroby dziecięce
subject: Dziecko
subject: problemy psychiczne
subject: rozwój dziecka
description: Moczenie nocne dzieci bywa przyczyną bardzo trudnych emocji u rodziców. Budzi ono w nich pytania o to, czy ich pociechy są zdrowe, prawidłowo się rozwijają i nie mają problemów natury emocjonalnej. Problem ten potrafi być niezwykle uciążliwy.
encoded: Moczenie nocne dzieci bywa przyczyną bardzo trudnych emocji u rodziców. Budzi ono w nich pytania o to, czy ich pociechy są zdrowe, prawidłowo się rozwijają i nie mają problemów natury emocjonalnej. Problem ten potrafi być niezwykle uciążliwy. Moczenie nocne stanowi poważny problem o wiele rzadziej niż się wydaje i często jego rozwiązanie polega na zmniejszeniu napięcia, które mu towarzyszy. Warto jednak wiedzieć, kiedy zwrócić się o pomoc do specjalisty. Czym jest moczenie nocne i kiedy jest nieprawidłowe? Jako moczenie nocne interpretuje się taką sytuację, kiedy dziecko regularnie i bezwiednie oddaje mocz podczas snu po 3. roku życiu. U większości dzieci problem ten ma charakter rozwojowy i wynika z braku uzyskania pełnej kontroli nad zwieraczami, wyjątkowo głębokiego snu czy naturalnych mechanizmów fizjologicznych. Jeżeli występuje w miarę regularnie od okresu odpieluchowania do 6. roku życia i nie towarzyszą mu żadne inne objawy, to najczęściej jest częścią procesu rozwojowego dziecka. Niepokojącą sytuacją może być też, jeżeli dziecko nie moczyło się już od jakiegoś czasu, a potem nagle zaczęło i trwa to już jakiś czas. Moczenie nocne – kiedy zwrócić się lekarza? Do lekarza należy zwrócić się wówczas, gdy ma się obawy, że moczenie nocne może być związane z problemami zdrowotnymi. Przesłanką do tego mogą być objawy infekcji dróg moczowych (gorączka, ból brzucha, ból lub pieczenie przy oddawaniu moczu, zaczerwienienie okolic cewki moczowej). Do lekarza koniecznie należy się udać również wówczas, gdy dziecko nie opanowało kontroli nad zwieraczami i ma więcej niż 6 lat. Moczenie nocne – kiedy zwrócić się do psychologa? Do psychologa z problem moczenia nocnego warto się udać, jeżeli u już odpieluchowanego dziecko, problem pojawił się na skutek jakiegoś trudnego wydarzenia i utrzymuje się przez dłuższy czas. Przejściowe moczenie nocne w nowych sytuacjach (rozpoczęcie przedszkola, pojawienie się rodzeństwa) nie stanowi powodu do niepokoju. Jeżeli jest tak, że rodzice ba…

imgs1n2oh-cc95fe5.jpg
width: 1176
height: 800

Migrena z aurą, czyli zaburzenia wzrokowe poprzedzające ból głowy. Jakie są jej przyczyny i czym się objawia?
type: item
date: 2017-08-09T07:00:28.000Z
creator: bpanek
subject: Porady
subject: Choroby
subject: problemy psychiczne
subject: sen
description: Migrena z aurą najczęściej przybiera postać wzrokową. Towarzyszą jej objawy, takie jak: błyski przed oczami, niedowidzenie, a niekiedy całkowita utrata wzroku. Symptomy te mają charakter odwracalny.
encoded: Migrena z aurą najczęściej przybiera postać wzrokową. Towarzyszą jej objawy, takie jak: błyski przed oczami, niedowidzenie, a niekiedy całkowita utrata wzroku. Symptomy te mają charakter odwracalny. Migrena jest dolegliwością o podłożu neurologicznym, która występuje najczęściej u kobiet. Podstawowym objawem jest bardzo silny, napadowy ból głowy. Migrena z aurą polega na symptomach wzrokowych, które pojawiają się przed bólem głowy. Na czym polega migrena z aurą – przyczyny Migrena jest powszechnie występującą dolegliwością neurologiczną, która polega na epizodach silnego bólu głowy. Można ją podzielić na dwa główne rodzaje: migrenę z aurą (inaczej oczną) oraz bez aury. Pierwsze napady migrenowe pojawiają się najczęściej między 25. a 50. rokiem życia. Przyczyny migreny nie są dokładnie poznane, ale prawdopodobnie odpowiadają za nią uwarunkowania genetyczne, gdyż obserwuje się rodzinne występowanie choroby. Czynnikami, które wyzwalają napad są: zmiany hormonalne, odwodnienie organizmu, stres, zaburzenia lub niedostatek snu, bardzo głośne dźwięki, używki (alkohol, napoje z dużą zawartością kofeiny), jasne światło oraz nadmierny wysiłek fizyczny. Atak migreny może być sprowokowany również przez niektóre produkty żywnościowe. Są to najczęściej sery pleśniowe oraz cytrusy. Migrena jest wynikiem zaburzeń nerwowo-naczyniowych. Zmiany w układzie nerwowym powodują tzw. odpowiedź naczyniową, czyli zwężenie naczyń krwionośnych. Skutkiem jest przejściowe niedokrwienie tkanki mózgowej prowadzące do aury migrenowej, której towarzyszą objawy wzrokowe lub słuchowe. Objawy aury migrenowej Aura migrenowa oznacza ogniskowe napady neurologiczne, które występują bezpośrednio (nie więcej niż godzinę) przed atakiem migreny, czyli napadowym bólem głowy. Objawy aury mogą mieć charakter wzrokowy lub słuchowy, jednak najczęstszym rodzajem jest aura wzrokowa, nazywana również oczną. Wyróżnia się jej dwa rodzaje. Pierwszym z nich jest aura oczna typowa, której symptomami są: błyski, jasne plamki…

img6RpH7b-e9bd902.jpg
width: 1199
height: 800

Obsesyjne wyrywanie włosów, czyli trichotillomania – przyczyny, objawy, leczenie
type: item
date: 2017-07-12T06:26:35.000Z
creator: mbytys
subject: Porady
subject: Choroby
subject: nerwica
subject: problemy psychiczne
description: Trichotillomania to zaburzenie obsesyjno-kompulsywne, które polega na niekontrolowanym wyrywaniu włosów, najczęściej z głowy. Przyczyną schorzenia są najczęściej traumatyczne przeżycia z przeszłości. Objawem trichotillomanii są łyse plamy na głowie, rzadsze brwi. Leczenie farmakologiczne polega na stosowaniu leków przeciwdepresyjnych.
encoded: Trichotillomania to zaburzenie obsesyjno-kompulsywne, które polega na niekontrolowanym wyrywaniu włosów, najczęściej z głowy. Przyczyną schorzenia są najczęściej traumatyczne przeżycia z przeszłości. Objawem trichotillomanii są łyse plamy na głowie, rzadsze brwi. Leczenie farmakologiczne polega na stosowaniu leków przeciwdepresyjnych. Trichotillomanii mogą towarzyszyć bóle głowy i brzucha, a także nudności. Osoba z zaburzeniem może mieć problemy z zasypianiem oraz koncentracją w ciągu dnia. Na czym polega trichotillomania? Trichotillomania to zaburzenie psychiczne, które polega na nerwowym i niekontrolowanym wyrywaniu włosów, np.: z głowy, rzęs, pach, brwi, brody czy miejsc intymnych. Impulsywny nałóg charakteryzuje nawracające usuwanie sobie owłosienia, skutkujące widocznymi jego ubytkami. Bezpośrednio przed wyrywaniem włosów lub próbą oparcia się tej czynności pojawia się uczucie silnego napięcia emocjonalnego. W trakcie usuwania owłosienia osoba czuje satysfakcję i ulgę. Zaburzenie prowadzić może do zaburzeń w kontaktach społecznych, lęków, fobii, problemów rodzinnych i zawodowych czy unikania wchodzenia w związki partnerskie. Zjawisku czasem towarzyszy trichofagia, czyli zjadanie wyrwanych włosów. W czasie usuwania owłosienia osoba najczęściej wykonuje rytualne czynności jak, np.: drapanie skóry, wybieranie i zwijanie włosów do wyrwania lub ich przechowywanie. W skrajnych przypadkach dochodzi do powstania trichobezoarów, czyli tzw. kamieni włosowych, w przewodzie pokarmowym. Mogą być one bezpośrednim zagrożeniem życia dla człowieka. Trichotillomania u dzieci Zaburzenie obsesyjno-kompulsywne może dotknąć każdego, niezależnie od wieku. Jednak największy odsetek osób z trichotillomanią odnotowuje się u dzieci w przedziale wiekowym od 12 do 18 lat. W większości przypadków są to kobiety, co nie znaczy, że mężczyźni nie cierpią na to zaburzenie. Mężczyzna ubytek owłosienia może tłumaczyć łysieniem i znacznie łatwiej jest mu ukryć braki włosów. Wyrywanie włosów z cebul…

img2kSZUk-ac9019d.jpg
width: 1247
height: 800

Jak działają narkotyki? Marihuana, amfetamina, kokaina, LSD, heroina
type: item
date: 2017-07-05T06:55:34.000Z
creator: delmaczynski
subject: Porady
subject: problemy psychiczne
subject: uzależnienia
subject: zdrowie
description: Narkotyki opioidowe (heroina, opium) mają silne działanie uzależniające, a dłuższe ich stosowanie upośledza funkcje społeczne i wyniszcza organizm. Kokaina i amfetamina pobudzają, jednak niszczą pracę serca i powodują stany depresyjne dzień po zażyciu. Marihuana ma działanie relaksujące, jednak regularne palenie pozbawia motywacji i koncentracji. LSD i grzyby halucynogenne nie powodują uzależnienia, jednak są dużym zagrożeniem dla osób niestabilnych emocjonalnie.
encoded: Narkotyki opioidowe (heroina, opium) mają silne działanie uzależniające, a dłuższe ich stosowanie upośledza funkcje społeczne i wyniszcza organizm. Kokaina i amfetamina pobudzają, jednak niszczą pracę serca i powodują stany depresyjne dzień po zażyciu. Marihuana ma działanie relaksujące, jednak regularne palenie pozbawia motywacji i koncentracji. LSD i grzyby halucynogenne nie powodują uzależnienia, jednak są dużym zagrożeniem dla osób niestabilnych emocjonalnie. Wszystkie narkotyki uzależniają, jednak jedne robią to szybciej, a inne wolniej. Należy pamiętać, że stosowanie tzw. „miękkich” narkotyków na dłuższą metę powoduje poważne szkody w organizmie człowieka. Narkotyki silnie uzależniające: heroina, opium, kokaina, amfetamina, metaamfetamina Narkotyki silnie uzależniające cechują się silnymi objawami abstynencyjnymi, takimi jak potliwość, nerwowość i drżenie mięśni. Te substancje wywołują czasem nieprzewidywalne reakcje lub w dłuższym okresie prowadzą do poważnego wyniszczenia organizmu. Zaliczają się do nich narkotyki opioidowe, takie jak heroina i opium. Są to substancje, których częste stosowanie prowadzi do chorób skóry, układu krążenia i upośledzenia społecznego. Kokaina ma działanie pobudzające, przez co osoba jest bardzo pewna siebie i uważa, że jest w stanie zrobić wszystko. Substancja znacznie przyspiesza akcję serca, co na dłuższą metę jest destrukcyjne dla układu krążenia. Dzień po zażyciu substancji osoba odczuwa znacznie obniżony nastrój i anhedonię, cierpi na bezsenność, a w skrajnych przypadkach ma myśli samobójcze. Uzależniony ma przeświadczenie, że tylko kolejna dawka narkotyku przywróci go do normalnego funkcjonowania. Amfetamina natomiast powoduje silne uzależnienie psychiczne. Osoba po zażyciu jest pobudzona bardziej niż po kokainie i ma większą skłonność do agresji. Częste stosowanie narkotyku prowadzi do osłabienia akcji serca, wyniszczenia organizmu i utraty wagi. Metaamfetamina to pochodna amfetaminy, która jest silnie neurotoksyczna. Po j…

imgdChOVz-e74333e.jpg
width: 1199
height: 800

Zespół Otella – obsesyjna podejrzliwość. Objawy, przyczyny i leczenie urojeń
type: item
date: 2017-07-04T06:05:11.000Z
creator: delmaczynski
subject: Porady
subject: problemy psychiczne
subject: problemy w związku
subject: psychologia
subject: uzależnienia
description: Zespół Otella to rodzaj urojenia objawiającego się obsesyjnym podejrzewaniem partnerki o zdradę. Choroba jest skutkiem niskiej samooceny osoby uzależnionej od alkoholu. Leczenie zespołu Otella polega na farmakoterapii i rozmowach z psychiatrą.
encoded: Zespół Otella to rodzaj urojenia objawiającego się obsesyjnym podejrzewaniem partnerki o zdradę. Choroba jest skutkiem niskiej samooceny osoby uzależnionej od alkoholu. Leczenie zespołu Otella polega na farmakoterapii i rozmowach z psychiatrą. Urojenia to nieuzasadnione sądy, które nie mają związku z rzeczywistością. Mają one podłoże psychiczne. Osoby chore nie dają się przekonać do innego punktu widzenia niż swój własny. Zespół Otella – objawy Nazwa choroby pochodzi z dramatu Szekspira o tym samym tytule. Główny bohater za sprawą intryg podejrzewa swoją kobietę o cudzołóstwo. Zespół Otella polega na urojeniu na temat niewierności swojej partnerki. W związku z tym chory nieustannie szuka dowodów potwierdzających jej zdradę. Często przeszukuje kieszenie partnerki, przegląda zawartość szuflad i sprawdza wszystkie połączenia telefoniczne i internetowe. Ludzie chorzy na to zaburzenie są w stanie nawet wynajmować szpiegów – zrobią wszystko, aby dowieść zdrady partnera. Takie urojenia prowadzą do kłótni, psują relacje małżeńskie oraz mogą być przyczyną rozpadu związku. Inne objawy zaburzenia to: pretensje do partnera o drobne rzeczy, takie jak głuchy telefon lub niechęć do seksu, ponieważ jest to niezbitym dowodem zdrady, planowanie zamachu na życie partnerki lub jej znajomych, ciągłe prośby o przyznanie się do zdrady, wybuchy agresji, przemoc fizyczna, popadanie w uzależnienia od alkoholu lub narkotyków, zaniedbywanie obowiązków domowych przez obsesyjne myśli. Zespół Otella - przyczyny Zespół Otella powstaje na skutek obniżonej samooceny osoby uzależnionej od alkoholu. Chory zdaje sobie sprawę, że jego zachowanie jeszcze pogarsza sytuację i przez to jego kobieta jeszcze bardziej się do niego zniechęca. Choroba częściej występuje u alkoholików, którzy mają skłonności paranoiczne. Zespół Otella – leczenie Zespół Otella jest psychozą alkoholową, która wymaga leczenia psychiatrycznego. Bez farmakoterapii i pracy z psychiatrą choroba może rozwijać się do końca życia. Leczenie…

imggbFn4T-8ccf477.jpg
width: 1199
height: 800

Zespół Aspergera – wychowywanie i leczenie. Jak pomóc dziecku
type: item
date: 2017-07-03T06:16:40.000Z
creator: delmaczynski
subject: Porady
subject: Dziecko
subject: opieka nad dzieckiem
subject: problemy psychiczne
description: Zespół Aspergera objawia się problemami w relacjach społecznych i nietypowymi zainteresowaniami i zachowaniami. Leczenie zespołu Aspergera polega na pracy z psychologiem zajmującym się spektrum autyzmu. Rodzic powinien uwidaczniać talenty dziecka i dostosować się do jego przyzwyczajeń.
encoded: Zespół Aspergera objawia się problemami w relacjach społecznych i nietypowymi zainteresowaniami i zachowaniami. Leczenie zespołu Aspergera polega na pracy z psychologiem zajmującym się spektrum autyzmu. Rodzic powinien uwidaczniać talenty dziecka i dostosować się do jego przyzwyczajeń. Co to jest zespół Aspergera? Zespół Aspergera jest to choroba, którą diagnozuje się po 3. roku życia dziecka. Schorzenie charakteryzuje się nieprawidłowościami w zakresie interakcji społecznych oraz ograniczonymi i stereotypowymi zachowaniami, zainteresowaniami oraz aktywnościami. To zaburzenie często utrzymuje się w wieku młodzieńczym i w życiu dorosłym. W początkach wieku dojrzałego mogą pojawić się również epizody psychotyczne. Zespół Aspergera różni się od autyzmu przede wszystkim brakiem opóźnienia lub upośledzenia rozwoju mowy i funkcji poznawczych. Zaburzenie dotyczy głównie zachowań nieprawidłowych w relacjach społecznych. Jak pomagać dziecku z zespołem Aspergera? Aby pomóc dziecku z zespołem Aspergera, warto zwrócić się o pomoc do profesjonalisty, np. do psychologa, pedagoga specjalizującego się w pracy z dziećmi ze spektrum autyzmu. Ważna jest również praca własna z dzieckiem. Należy jasno i prosto się komunikować, nie używać skomplikowanych zdań. Warto pomagać sobie w rozmowie, np. wyśpiewując co się ma do powiedzenia lub przygotowując schemat rysunkowy. Zawsze trzeba się upewnić, że zostało się zrozumianym. Dziecko z zespołem Aspergera lubi rutynę i zarazem ma problemy z ukończeniem zdań. Dobrze jest, gdy rodzic pomaga w tym za pomocą wyznaczania jednoznacznych rutynowych zadań. Trzeba określić moment rozpoczęcia i zakończenia pracy, a dzieciom młodszym, nieumiejącym się jeszcze posługiwać zegarkiem, należy określić czas, np. po kolacji, do czasu kąpieli. Warto też pamiętać o talentach dziecka, takich jak dobra pamięć, spostrzegawczość. Należy je uwidaczniać, aby inni mogli je podziwiać, dzięki czemu mniej skupia się ono na trudnościach w relacjach społecznych. Trzeba poka…

imgzCgvTK-890f4c9.jpg
width: 1231
height: 800

Ciekawe miejsca w Japonii: Aokigahra, Ōkunoshima i Fudżi-Hakone-Izu
type: item
date: 2017-06-28T06:02:40.000Z
creator: delmaczynski
subject: Porady
subject: problemy psychiczne
subject: sport
description: Japonia to nie tylko wielkie metropolie. Odnajdziemy w niej także wiele niezwykłych miejsc. Szczególnie warto zobaczyć Las Samobójców, Dom Demonów czy Park Narodowy Nikkō. Ponadto, Japonia ma niezwykle bogatą tradycję, którą kultywuje się do dziś.
encoded: Japonia to nie tylko wielkie metropolie. Odnajdziemy w niej także wiele niezwykłych miejsc. Szczególnie warto zobaczyć Las Samobójców, Dom Demonów czy Park Narodowy Nikkō. Ponadto, Japonia ma niezwykle bogatą tradycję, którą kultywuje się do dziś. Jeżeli poszukujesz miejsca na wakacyjną wyprawę, to warto zastanowić się także nad mniej oczywistymi kierunkami. Warto rozważyć wyjazd do niesamowitego kraju dalekiego Orientu, czyli do Japonii. Państwo to położone jest na tysiącach wysp. Znane jest ono nie tylko z anime, sushi czy wysoko rozwiniętego przemysłu technologicznego. Japonia słynie także z bogatej kultury i historii. Miejsce bez miejskiego szumu Aokigahara, zwana również Morzem Drzew, położona jest na Honsiu u podnóża wulkanu Fudżi. Jest to gęsto porośnięty las, który rośnie na zaschniętej lawie. Jest on ciekawą atrakcją turystyczną nie tylko z powodu jego wyglądu. W Aokigaharze panującej także niecodzienna atmosfera, która wynika ze szczególnej ciszy. Gęste zalesienie powstrzymuje wiatr oraz wszelki hałas. Ponadto specyficzna gleba sprawia, że w lesie występują problemy z działaniem urządzeń elektrycznych. Jest on zatem idealnym miejscem na odpoczynek od miejskiego zgiełku. Mówi się, że Aokigahara pełna jest duchów. Dodatkową ciekawostką jest to, że w japońskiej mitologii las ten znany jest jako Dom Demonów. Obecnie nazywa się go także Lasem Samobójców. Niecodzienni mieszkańcy Kolejnym ciekawym miejscem Japonii są tzw. zwierzęce wyspy. Dwie najbardziej znane z nich to Aoshima i Tashirojima. Nazywa się je „Kocimi Wyspami”. Wynika to z tego, że na jedną osobę przypada tam średnio sześć kotów. Kolejną zwierzęcą krainą jest Ōkunoshima. Jest to z kolei „Królicza Wyspa”. Króliki zostały tam sprowadzone podczas II wojny światowej jako obiekty doświadczalne. Dziś są one nietypową atrakcją turystyczną. Ciekawym miejscem dla wielbicieli zwierząt jest wioska Zao Fox, znana jako sanktuarium lisów. Odwiedzenie jej może być urozmaiceniem wycieczki do Tokio. Miejsce dla każd…

imgMaPSVk-4cc9c9d.jpg
width: 1197
height: 800

Jak poznać osobę ze schizofrenią? Przyczyny choroby, objawy i diagnostyka
type: item
date: 2017-06-28T05:30:47.000Z
creator: delmaczynski
subject: Porady
subject: problemy psychiczne
subject: psychologia
subject: zaburzenia neurologiczne
description: Schizofrenia jest zaburzeniem psychicznym, w których chory ma błędne pojęcie na temat siebie i świata. Przyczyną choroby są czynniki genetyczne oraz środowiskowe (zażywanie narkotyków, traumy). Schizofrenia objawia się m.in. urojeniami, halucynacjami, problemami z koncentracją i wycofaniem społecznym.
encoded: Schizofrenia jest zaburzeniem psychicznym, w których chory ma błędne pojęcie na temat siebie i świata. Przyczyną choroby są czynniki genetyczne oraz środowiskowe (zażywanie narkotyków, traumy). Schizofrenia objawia się m.in. urojeniami, halucynacjami, problemami z koncentracją i wycofaniem społecznym. Schizofrenia to choroba psychiczna, w której chory ma zaburzone postrzeganie siebie i otaczającego go świata. Istnieje wiele rodzajów tej choroby, więc każdy pacjent może przeżywać ją na swój sposób. Początek choroby zaczyna się zwykle we wczesnej dorosłości pomiędzy 18. a 35. rokiem życia. Objawy schizofrenii Osoba cierpiąca na schizofrenię ma błędne postrzeganie własnej osobowości, myśli i emocji. Objawy choroby można ująć w trzech kategoriach: Objawy wytwórcze – urojenia i omamy (zwykle słuchowe), które objawiają się jako widziane przez chorego osoby lub głosy. Chory jest przekonany o ich istnieniu, wchodzi z nimi w interakcje, reaguje na sygnały od nich (schizofrenia paranoidalna). Schizofrenik boi się, że tworzy się spisek przeciwko niemu oraz że ktoś go śledzi. Objawy poznawcze – problemy z pamięcią, koncentracją, przyswajaniem nowych informacji oraz wykorzystywaniem ich do późniejszych działań. Osoba chora jest zamknięta na nowe wiadomości, uważa za słuszne tylko to, o czym przekonała się w przeszłości. Objawy negatywne – ograniczenie emocji i stopniowa izolacja od ludzi. Osoba chora systematycznie wycofuje się ze społeczeństwa oraz obniża się jakość przeżywanego przez nią życia. Omamy i fałszywe przekonania sprawiają, że chory panicznie się boi i jest stale napięty. Osoba staje się agresywna, ponieważ chce się obronić przed atakami z zewnątrz. Schizofrenicy systematycznie stają się coraz bardziej nieufni i niezdolni do okazywania uczuć. Ostatecznie tracą sens i chęć do życia. Przyczyny schizofrenii Schizofrenia jest związana z destabilizacją biochemiczną w mózgu. Przyczyną tego stanu są czynniki genetyczne i środowiskowe. Jeśli matka bądź ojciec chorowali na sc…

imgh2wddr-ceb0dc9.jpg
width: 1200
height: 800

Jak wyznać miłość dziewczynie? Sprawdzone sposoby okazywania uczuć
type: item
date: 2016-12-12T08:01:46.000Z
creator: akrasa
subject: Porady
subject: problemy psychiczne
subject: psychologia
description: Wyznanie miłości dziewczynie warto zaplanować. Pierwszy raz swoje uczucie wyraź oryginalnie: w formie listu miłosnego bądź wyryj je na korze drzewa. Na co dzień miłość można wyrażać gestami i drobnymi podarunkami, świadczącymi o myśleniu o drugiej osobie i jej potrzebach.
encoded: Wyznanie miłości dziewczynie warto zaplanować. Pierwszy raz swoje uczucie wyraź oryginalnie: w formie listu miłosnego bądź wyryj je na korze drzewa. Na co dzień miłość można wyrażać gestami i drobnymi podarunkami, świadczącymi o myśleniu o drugiej osobie i jej potrzebach. Mężczyzna nie musi jako pierwszy wyznawać miłości. Ważne jest, aby nie spotkać się z odmową czy wręcz przerażeniem i ucieczką partnerki. Najlepiej odpowiednio się do tego wyznania (i wyzwania) przygotować. Czy dziewczyny potrzebują dowodów miłości i okazywania uczuć Dowody troski i ciepłych uczuć zawsze są mile widziane. Miłość najlepiej jest okazywać i mówić o niej z czułością w cztery oczy, bez tłumu świadków. W miejscu publicznym można trzymać się za ręce, delikatnie przytulać albo całować, ale z zachowaniem umiaru. Okazywanie miłości za pomocą bliskości, spędzania razem czasu, pomocy w codziennych czynnościach i wzajemnej troski to preferowane przez kobiety formy wyznawania uczuć. Seks nie może być traktowany jako dowód miłości – nie warto być z osobą, która tego żąda. Szybko mogłoby się okazać, że niedoświadczony partner lub partnerka padł ofiarą kolekcjonera bądź kolekcjonerki serc. Jak wyrazić miłość po raz pierwszy Pierwsze wypowiedziane słowa „kocham cię” zapadną w pamięć obojga partnerów na zawsze. Oto sprawdzone sposoby na pierwsze wyznanie miłości: wyryj wyznanie miłości na drzewie obok jej domu i uprzedź ją, gdzie ma szukać wiadomości od ciebie. napisz list miłosny i obserwuj z niedalekiej odległości jej reakcję, gdy będzie go czytać. Będziesz mieć dużo czasu na właściwy dobór słów i nie będziesz obawiać się, że w najważniejszym momencie nie będziesz wiedział, co powiedzieć – wszystko będzie bardzo czytelne na papierze. upiecz ciasteczka lub babeczki z ukrytym w środku wyznaniem miłości. ukryj karteczki z napisanym „kocham cię” i twoim imieniem w szufladach i zakamarkach jej pokoju. zrób specjalnie dla niej graffiti z miłosną deklaracją na ścianie niedaleko miejsca spotkań. Jak wyrażać…

imgVVlyWR-e7ea82d.jpg
width: 1199
height: 800

Zespół Cotarda to negacja swojego życia i przekonanie o tym, że ciało się rozkłada
type: item
date: 2016-12-06T07:37:17.000Z
creator: Anna Cholewa
subject: Porady
subject: Choroby
subject: depresja
subject: problemy psychiczne
description: Zespół Cotarda, nazywany jest inaczej syndromem chodzącego trupa. Jego objawami są urojenia nihilistyczne: przekonanie, że jest się martwym, a ciało pozbawione jest niektórych części. Zespół Cotarda często towarzyszy depresji psychotycznej oraz schizofrenii. Leczy się go podobnie jak te choroby, przede wszystkim poprzez farmakoterapię.
encoded: Zespół Cotarda, nazywany jest inaczej syndromem chodzącego trupa. Jego objawami są urojenia nihilistyczne: przekonanie, że jest się martwym, a ciało pozbawione jest niektórych części. Zespół Cotarda często towarzyszy depresji psychotycznej oraz schizofrenii. Leczy się go podobnie jak te choroby, przede wszystkim poprzez farmakoterapię. Zaburzenie zostało opisane przez francuskiego neurologa Jules'a Cotarda w 1880 roku. Przyczyny zespołu Cotarda Zespół Cotarda najczęściej pojawia się jako jedno z zaburzeń towarzyszących schizofrenii oraz depresji klinicznej. Występuje on także u osób ze schorzeniami neurologicznymi, np. z uszkodzeniami płatów: czołowego (w środkowej części) i ciemieniowego mózgu. Objawy zespołu Cotarda Dla zespołu Cotarda charakterystyczne są urojenia nihilistyczne. Osoba, która cierpi na to zaburzenie, jest przekonana, że nie żyje, a jej ciało rozkłada się, jest pozbawione niektórych części i organów. Stąd inna nazwa tego zaburzenia: zespół chodzącego trupa. Często występują także urojenia negacyjne: poczucie, że się nie istnieje, nie ma się ciała, a więc nie można umrzeć. Z tego względu niektóre osoby z tym syndromem nie myją się i nie chcą jeść. Znane są przypadki, kiedy to śmierć osoby z tym zaburzeniem nastąpiła wskutek wygłodzenia. Z badań przeprowadzonych w Wielkiej Brytanii (zobacz badanie) wynika, że urojenia związane z ciałem występują u 86% osób z zespołem Cotarda, urojenia dotyczące nieistnienia – u 69%, a poczucie nieśmiertelności u 55%. Dodatkowo występują u nich: lęk, poczucie winy oraz urojenia hipochondryczne, czyli nieprawdziwe przekonanie o chorobach, na które rzekomo się cierpi. Aż 89% osób ze zdiagnozowanym zespołem Cotarda cierpi także na depresję. Zgodnie z Międzynarodową Klasyfikacją Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD-10 zespół Cotarda może być przyporządkowany do zaburzeń urojeniowych, których kod to F22. Dla tych zaburzeń charakterystyczny jest rozwój jednego urojenia lub wielu powiązanych ze sobą urojeń, które na ogół utrzy…

imgvdRoci-1b9ca40.jpg
width: 1234
height: 800

Ćwiczenia i higiena układu nerwowego mogą opóźnić postęp niektórych chorób
type: item
date: 2016-09-23T06:44:11.000Z
creator: aharasymiuk
subject: Porady
subject: nerwica
subject: problemy psychiczne
subject: sen
description: Choroby układu nerwowego mogą wynikać ze stresu i zbyt małej ilości snu. Profilaktyka chorób układu nerwowego opiera się między innymi na ćwiczeniach relaksacyjnych.
encoded: Choroby układu nerwowego mogą wynikać ze stresu i zbyt małej ilości snu. Profilaktyka chorób układu nerwowego opiera się między innymi na ćwiczeniach relaksacyjnych. Dla utrzymania dobrej kondycji układu nerwowego, warto zadbać, by w diecie znalazły się produkty bogate w kwasy omega-3, magnez, cynk oraz witaminy z grupy B. Najlepiej ograniczyć jedzenie tłuszczów zwierzęcych i stosowanie używek. Higiena układu nerwowego: warunki i ćwiczenia Dla utrzymania higieny układu nerwowego kluczowy jest zdrowy sen. Powinien być nieprzerywany i trwać w przypadku osób dorosłych od 7 do 8 godzin na dobę. Bardzo ważne jest także zachowanie prawidłowego rytmu dobowego, czyli spanie w nocy, pracowanie w dzień. Aby sen sprzyjał higienie układu nerwowego, warto podnieść jego jakość. Można to zrobić, wietrząc sypialnię przed pójściem do łóżka, minimalizując hałas z zewnątrz czy powstrzymując się od jedzenia ciężkostrawnych posiłków na kolację. Ważne jest unikanie negatywnego stresu (stres pozytywny to taki, który jest krótkotrwały i motywuje do działania). Stres negatywny, czyli długotrwały i silny, pogarsza jakość snu i samopoczucie psychiczne oraz fizyczne. Aby zachować należytą higienę układu nerwowego i zapobiec jego chorobom, warto wykonywać ćwiczenia relaksacyjne i skutecznie wypoczywać. Polegają one na rozciąganiu, rozluźnianiu mięśni i głębokim, powolnym oddychaniu. Przykładowe ćwiczenie: Ręce kładzie się na brzuchu i klatce piersiowej, a następnie bierze głęboki wdech przez nos. Po sekundzie powietrze powoli wypuszcza się przez usta. Choroby a higiena układu nerwowego Nerwice są grupą chorób układu nerwowego wywołanych przez długotrwały i intensywny stres. Objawy nerwic są fizyczne i psychiczne, np. zaburzenia funkcji poznawczych, zaburzenia emocjonalne, natręctwa ruchowe i inne. Odmianą nerwicy natręctw jest zespół o nazwie zaburzenia obsesyjno-kompulsywne. Tego typu choroby układu nerwowego leczy się poprzez psychoterapię wspomaganą niekiedy farmakologicznie. Chorobą układu …

imgPx0Adu-938f395.jpg
width: 1200
height: 800

Czy da się skutecznie zapobiec Alzheimerowi?
type: item
date: 2016-09-12T07:07:30.000Z
creator: akrasa
subject: Porady
subject: Choroby
subject: depresja
subject: problemy psychiczne
subject: zaburzenia neurologiczne
description: Objawy początkowe Alzheimera obejmują: nieustanne poszukiwanie słów, problemy z pamięcią świeżą, trudności z przetwarzaniem nowych faktów, zmiany nastroju i osobowości. Aby zapobiegać chorobie, należy aktywnie dbać o kondycję mózgu, np. rozwiązywać krzyżówki oraz zadbać o codzienną aktywność fizyczną, np. spacery.
encoded: Objawy początkowe Alzheimera obejmują: nieustanne poszukiwanie słów, problemy z pamięcią świeżą, trudności z przetwarzaniem nowych faktów, zmiany nastroju i osobowości. Aby zapobiegać chorobie, należy aktywnie dbać o kondycję mózgu, np. rozwiązywać krzyżówki oraz zadbać o codzienną aktywność fizyczną, np. spacery. Chorobę Alzheimera prawdopodobnie warunkują mutacje nieznanego dotąd genu. Okoliczności zachorowania wciąż pozostają dla naukowców nie do końca wyjaśnioną tajemnicą. Czym charakteryzuje się choroba Alzheimera Na Alzheimera (otępienie starcze) może cierpieć nawet 14 milionów osób na świecie. To schorzenie otępienne ujawnia się zwykle po 60. roku życia W ciągu 7-12 lat umiera nawet połowa komórek nerwowych, zwanych neuronami, co powoduje stopniową utratę pamięci i zdolności poznawczych, dezorientację, trudności z planowaniem i radzeniem sobie z problemami. W jakim wieku występuje choroba Alzheimera i czy jest dziedziczna? Nie wykryto jednoznacznej przyczyny zachorowań na chorobę Alzheimera. Występuje ona rodzinnie, co sugeruje genetyczną etiologię (przyczynę) otępienia starczego. Występowanie choroby mogą wyzwalać dodatkowo czynniki środowiskowe, takie jak oddziaływanie na organizm aluminium czy niski poziom hormonów. Zachorować może nawet 30-latek (najmłodszy na świecie odnotowany przypadek zachorowania na dziedziczną postać Alzheimera miał 17 lat), dlatego tak ważna jest profilaktyka. Początki choroby Alzheimera - objawy Pierwsze objawy choroby Alzheimera, występujące we wczesnym stadium choroby to m.in. utrata pamięci świeżej, szukanie słów, problemy z zapamiętywaniem i przetwarzaniem nowych informacji, chwiejność nastroju, zmiany osobowości. Następnie upośledzona zostaje pamięć o dawnych wydarzeniach, postępuje zagubienie, nawet w obrębie własnego mieszkania, mnożą się bezcelowe wędrówki, chory zachowuje się wrogo w stosunku do osób z najbliższego otoczenia. Sposoby zapobiegania chorobie Alzheimera Dotychczas nie wynaleziono skutecznego leku na chorobę A…

imgwEePuR-037c838.jpg
width: 1202
height: 800

Nagły atak głodu może świadczyć o cukrzycy. Recepta na wilczy apetyt to 5 posiłków dziennie i picie wody
type: item
date: 2016-08-17T05:15:57.000Z
creator: mladniuk
subject: Porady
subject: Choroby
subject: depresja
subject: problemy psychiczne
description: Niepohamowany apetyt pojawia się, kiedy nie możemy przestać jeść mimo uczucia sytości. Przyczyną nagłych napadów jedzenia może być choroba, problemy emocjonalne, zespół napięcia przedmiesiączkowego lub odchudzanie. Nagłym atakom głodu można zapobiec stosując zbilansowaną dietę.
encoded: Niepohamowany apetyt pojawia się, kiedy nie możemy przestać jeść mimo uczucia sytości. Przyczyną nagłych napadów jedzenia może być choroba, problemy emocjonalne, zespół napięcia przedmiesiączkowego lub odchudzanie. Nagłym atakom głodu można zapobiec stosując zbilansowaną dietę. Badania francuskich naukowców wykazały, że napady niepohamowanego apetytu o podłożu emocjonalnym mają różne przyczyny w zależności od płci. Kobiety są skłonne do nadmiernego objadania się, kiedy mają obniżony nastrój, są złe lub rozdrażnione. Mężczyźni przyznają się do wzmożonego apetytu w momentach, kiedy są najbardziej zadowoleni. Niepohamowany apetyt może być skutkiem choroby Wilczy apetyt tłumaczymy często stanami emocjonalnymi, stresem lub po prostu ogromną ochotą na zjedzenie jakiegoś produktu. Częste napady objadania się nie powinny być jednak lekceważone, ponieważ mogą świadczyć o chorobach takich jak: cukrzyca, niedoczynność tarczycy, depresja i problemy emocjonalne, zaburzenia odżywiania: bulimia, bigoreksja (obsesja na punkcie muskulatury). Objawem wszystkich tych schorzeń może być zwiększony apetyt, ciągła chęć podjadania lub nagły atak głodu. Przyczyny wilczego apetytu: SAD i PMS Napady niepohamowanego apetytu mogą występować także u osób zdrowych, ale doświadczających niegroźnych zaburzeń somatycznych (nerwowych). Narażone na nie są głównie kobiety. Do najpopularniejszych schorzeń tego typu należą SAD (seasonal affective disorders), czyli sezonowe zaburzenia nastroju oraz PMS (premenstrual syndrome), czyli zespół napięcia przedmiesiączkowego. Przyczyną SAD i PMS są zaburzenia równowagi hormonalnej i zmiany w gospodarce wodno-elektrolitowej. Kobiety skarżą się wtedy na obniżone samopoczucie i wzmożony apetyt. Nieodpowiednia dieta może skutkować napadami głodu Zbyt restrykcyjne diety odchudzające również mogą prowadzić do niepohamowanego apetytu. Organizm, któremu gwałtownie ogranicza się ilość dostarczanych kalorii domaga się większych porcji jedzenia. Po kilku dniach ostrej diet…

img9lLvhW-44c5e2c.jpg
width: 1200
height: 800

Czy depresja jest dziedziczna? Genetyczne i środowiskowe przyczyny zaburzeń nastroju
type: item
date: 2016-08-09T06:52:26.000Z
creator: Anna Cholewa
subject: Porady
subject: Choroby
subject: depresja
subject: problemy psychiczne
description: Depresja bywa uwarunkowana genetycznie. Szacuje się, że geny w ok. 50% odpowiadają za rozwój tej choroby. Drugie 50% to czynniki środowiskowe, przede wszystkim wychowanie, ale też warunki życia i silnie stresujące sytuacje, np. rozwód albo wypadek.
encoded: Depresja bywa uwarunkowana genetycznie. Szacuje się, że geny w ok. 50% odpowiadają za rozwój tej choroby. Drugie 50% to czynniki środowiskowe, przede wszystkim wychowanie, ale też warunki życia i silnie stresujące sytuacje, np. rozwód albo wypadek. Osoby, które mają predyspozycje do depresji, mogą interpretować wydarzenia życiowe w sposób, który będzie obniżał ich samoocenę i chęć działania. Czy gen depresji istnieje Szacuje się, że od 10% do 15% ludzi przynajmniej raz w życiu doświadczyło epizodu depresyjnego, czyli m.in. utrzymujących się przynajmniej przez kilka tygodni: głębokiego smutku, niechęci do działania, trudności w wykonywaniu codziennych, rutynowych czynności, lęku, bezsenności. Z obserwacji rodzin, w których wystąpiła depresja, wynika, że krewni pierwszego stopnia, czyli dzieci i rodzeństwo, obarczeni są nawet czterokrotnie większym ryzykiem zachorowania na nią niż osoby z populacji ogólnej (zobacz badanie). Brytyjscy naukowcy zidentyfikowali miejsce na krótszym ramieniu chromosomu 3. (3p25-26), które może odpowiadać za ciężką postać nawracającej depresji przekazywanej w rodzinie (zobacz badanie). Rodzinne ryzyko zachorowania na depresję Powszechną metodą w badaniach nad wpływem genów i środowiska na zachowanie człowieka są obserwacje bliźniąt jedno- i dwujajowych, adoptowanych we wczesnym dzieciństwie i wychowywanych w innych rodzinach. Bliźnięta jednojajowe rodzą się wyposażone w identyczny zestaw genów. Jeżeli każde z nich wychowywane jest w innym środowisku, łatwo zaobserwować, jakie predyspozycje genetyczne ujawniają się pod wpływem różniących się czynników zewnętrznych. Przykład: Załóżmy, że bliźnięta odziedziczyły po rodzicach geny odpowiedzialne za rozwój cukrzycy typu 2. Jedno z bliźniąt będzie prowadziło zdrowy tryb życia, uprawiało sport i zachowywało prawidłową wagę ciała, podczas gdy drugie przez swój styl życia stanie się otyłe. Pierwsze ma dużą szansę uniknąć zachorowania na cukrzycę, drugie prawdopodobnie zachoruje. Podobnie jest z depr…

imgFdwu1j-4aa0ca6.jpg
width: 1428
height: 800

Podstawowe rodzaje zaburzeń dysocjacyjnych: trans, osłupienie i amnezja
type: item
date: 2016-08-09T05:08:04.000Z
creator: abader
subject: Porady
subject: problemy psychiczne
subject: psychologia
description: Zaburzenia dysocjacyjne mogą wynikać z traumatycznych przeżyć. Objawiają się na przykład utratą świadomości w sytuacjach stresowych. Można doświadczyć utraty pamięci, osłupienia, drgawek, niekontrolowanych ruchów oraz transu.
encoded: Zaburzenia dysocjacyjne mogą wynikać z traumatycznych przeżyć. Objawiają się na przykład utratą świadomości w sytuacjach stresowych. Można doświadczyć utraty pamięci, osłupienia, drgawek, niekontrolowanych ruchów oraz transu. Osoby, które uległy wypadkowi, doświadczyły kataklizmu żywiołowego lub zamachu terrorystycznego często nie pamiętają momentu tragedii. Mają też poczucie, że to nie one uczestniczyły w bolesnym wydarzeniu. Czym są zaburzenia dysocjacyjne? Dysocjacja to sposób działania umysłu, dzięki któremu możliwe jest wykonywanie kilku czynności jednocześnie. Niektóre zadania są realizowane automatycznie, bez zaangażowania świadomości, natomiast na innych trzeba się skupić. Zaburzenia dysocjacyjne są reakcją na stresujące sytuacje, polegającą na ograniczeniu świadomości. Taka osoba może mieć poczucie, że nie brała udziału w jakimś wydarzeniu lub zupełnie zapomnieć o jego przebiegu. Zdarza się też, że pod wpływem silnego stresu człowiek traci nad sobą kontrolę, wpada w szał, traci głos, natychmiastowo siwieje (w przeciągu kilku godzin) lub czuje ból w konkretnej partii ciała. Zaburzenia dysocjacyjne sprawiają, że osoba zestresowana przestaje panować nad swoim umysłem. Rodzaje zaburzeń dysocjacyjnych: między innymi - rozdwojenie jaźni, fuga i utrata czucia. Zaburzenia dysocjacyjne przyjmują 8 podstawowych rodzajów. Te formy dysocjacji mają doprowadzić od odreagowania intensywnych przeżyć. Amnezja – polega na wybiórczej utracie pamięci. Osoba w amnezji dysocjacyjnej nie pamięta momentu traumatycznego wydarzenia, na przykład napaści lub pożaru domu. Fuga – czyli ucieczka. Osoba w fudze nieświadomie wyrusza w podróż przed siebie, bez określonego celu. Może wejść w pierwszy napotkany autobus lub pociąg. Człowiek w fudze dysocjacyjnej nie sprawia wrażenia zagubionego, jego zachowanie nie odbiega od normy postępowania innych pasażerów. Przebywaniu w fudze może towarzyszyć amnezja. Osłupienie – charakteryzuje się brakiem reakcji na jakiekolwiek bodźce zewnętrzne. Akty…

img1pU3LR-d16b273.jpg
width: 1036
height: 800

Wenlafaksyna – stosowanie, przeciwwskazania, skutki uboczne, dawkowanie
type: item
date: 2016-08-08T06:03:58.000Z
creator: mfidut
subject: Porady
subject: Choroby
subject: depresja
subject: problemy psychiczne
description: Wenlafaksyna jest lekiem na depresję. Stosowana jest też przy zaburzeniach lękowych. Przedawkowanie wenlafaksyny objawia się zaburzeniami pracy serca, może prowadzić do drgawek.
encoded: Wenlafaksyna jest lekiem na depresję. Stosowana jest też przy zaburzeniach lękowych. Przedawkowanie wenlafaksyny objawia się zaburzeniami pracy serca, może prowadzić do drgawek. Działanie wenlafaksyny polega na wybiórczym hamowaniu wychwytu zwrotnego noradrenaliny i serotoniny. Powoduje to przewodnictwo impulsów elektrycznych w połączeniach między określonymi obszarami mózgu. Przedawkowanie wenlafaksyny prowadzi do zaburzeń działania mięśnia sercowego, tachykardii (przyspieszenia akcji serca), zaburzeń świadomości, oraz drgawek. Stosowanie wenlafaksyny Wenlafaksyna działa na wszystkie typy depresji, łącznie z zaburzeniami lękowymi. Jest pomocna w walce z fobią społeczną i zespołem lęku napadowego z agorafobią. Zapobiega również nawrotom depresji. Kiedy nie można brać wenlafaksyny? Wenlafaksyny nie powinny brać osoby wrażliwe na którykolwiek jej składnik, chorzy z niewydolnością nerek, wątroby, stwierdzonymi w przeszłości napadami padaczki i z cukrzycą. Gdy podczas leczenia występują drgawki, należy je przerwać. Nie zaleca się podawania wenlafaksyny osobom poniżej 18. roku życia. Skutki uboczne brania wenlafaksyny Działania niepożądane występują zazwyczaj w pierwszym okresie brania wenlafaksyny. Chorzy stosujący lek narażeni są na: zmęczenie, osłabienie, biegunkę, tachykardię, drgawki kloniczne mięśni, szumy uszne, wysypkę, łysienie, nadciśnienie, większy cholesterol we krwi, brak apetytu, spadek masy ciała, pocenie się, zmniejszenie popędu seksualnego, bezsenność, zawroty głowy, nerwowość, zaburzenia erekcji. Pacjenci mogą doświadczać również efektu zwanego brain zaps. Powoduje ono odczucie przebiegania przez mózg impulsów elektrycznych, pojawiających się co kilka sekund. Brain zaps ustępuje po trzech tygodniach. Dawkowanie wenlafaksyny Wenlafaksyna występuje w dawkach: 25 miligramów, 37,5 miligramów, 75 miligramów, 150 miligramów. Lek produkuje się również w specjalnych kapsułkach, które przedłużają jego wydzielanie. Wenlafaksynę o przedłużonym działaniu należy prz…

placeholder-684e270.jpg
width: 600
height: 400

Choroby psychiczne u dzieci: objawy schizofrenii, depresji, nerwicy natręctw
type: item
date: 2016-08-06T05:32:46.000Z
creator: mbytys
subject: Porady
subject: choroby dziecięce
subject: Dziecko
subject: opieka nad dzieckiem
subject: problemy psychiczne
subject: Psychika
description: Pierwsze objawy częstych chorób psychicznych to unikanie ludzi oraz nieuzasadniony lęk, którego przyczyn dziecko nie potrafi wytłumaczyć. Poczucie zobojętnienia występuje zarówno w schizofrenii, jak i w depresji. Uporczywe myśli np. o tym, że wydarzy się coś złego, nie pozwalają normalnie żyć dzieciom z nerwicą natręctw.
encoded: Pierwsze objawy częstych chorób psychicznych to unikanie ludzi oraz nieuzasadniony lęk, którego przyczyn dziecko nie potrafi wytłumaczyć. Poczucie zobojętnienia występuje zarówno w schizofrenii, jak i w depresji. Uporczywe myśli np. o tym, że wydarzy się coś złego, nie pozwalają normalnie żyć dzieciom z nerwicą natręctw. Przyczyny powstawania chorób psychicznych powiązane są z wcześniejszymi wydarzeniami w życiu dziecka, z którymi nie umiało sobie poradzić. Takie sytuacje to np. nagła śmierć kogoś bliskiego, przeżycie poważnego wypadku samochodowego, molestowanie seksualne. Pierwsze objawy choroby psychicznej – schizofrenia Schizofrenia należy do zaburzeń psychopatycznych, którą cechuje nieadekwatne postrzeganie rzeczywistości przez chorego. To znaczy, że chory na schizofrenię widzi rzeczy faktycznie nieistniejące. Główne objawy schizofrenii u dzieci to: zaburzenia myślenia, np. urojenia, rozkojarzenie, tworzenie nowych wyrazów, zaburzenia percepcji w postaci omamów słuchowych i halucynacji, izolacja od rodziny, rówieśników, uczucie zobojętnienia, autyzm, brak płynności w rozmowie, jednoczesne przeżywanie dwóch sprzecznych emocji, np. radości i smutku, dziwne zachowania np. mówienie do siebie, nierealne przekonania, np. przeświadczenie o istnieniu sił nadprzyrodzonych. Jakie są objawy zaburzeń psychicznych z depresją u dzieci Depresji najczęściej towarzyszą takie objawy, jak paniczny lęk np. przed wyjściem z domu i fobia społeczna, czyli chorobliwa nieśmiałość podczas rozmawiania z ludźmi lub przebywania w ich towarzystwie. Jeżeli u dziecka występują poniższe objawy, warto skonsultować się z psychologiem: smutek, nieuzasadnione wybuchy płaczu, zobojętnienie – dziecko nie cieszy się rzeczami lub sytuacjami, które kiedyś sprawiały mu radość, poczucie lęku i niepokoju, którego dziecko nie umie wyjaśnić, cięcia się ostrymi narzędziami, przypalanie papierosem, myśli typu: „życie jest bez sensu”, „nie wiem po co żyję”, podejmowanie czynności pod wpływem impulsu, np. upija…

imgm6ht9Q-16d2e64.jpg
width: 1200
height: 800

Choroba afektywna dwubiegunowa: fazy i objawy ChAD
type: item
date: 2016-08-05T07:02:16.000Z
creator: awadowska
subject: Porady
subject: Choroby
subject: problemy psychiczne
description: Choroba afektywna dwubiegunowa (ChAD) jest ciężkim schorzeniem, na które składają się trzy epizody. W trakcie fazy depresyjnej pacjent nie ma chęci do życia. Fazy hipomanii i manii charakteryzuje ogromny napływ energii, a czasem zachowań agresywnych.
encoded: Choroba afektywna dwubiegunowa (ChAD) jest ciężkim schorzeniem, na które składają się trzy epizody. W trakcie fazy depresyjnej pacjent nie ma chęci do życia. Fazy hipomanii i manii charakteryzuje ogromny napływ energii, a czasem zachowań agresywnych. Na chorobę dwubiegunową zapadają zwykle młodzi ludzie, do 35. roku życia. ChAD jest trudna do zdiagnozowania, ponieważ nasilenie objawów u każdego pacjenta jest inne. Pomiędzy epizodami występują okresy z trudnymi do zauważenia objawami lub ich brakiem. Faza depresyjna ChAD Epizod depresyjny w chorobie dwubiegunowej charakteryzuje się obniżeniem nastroju. Chory nie ma chęci do życia. Zmniejsza się jego poczucie własnej wartości. Odczuwa ciągłe zmęczenie i stres oraz niechęć do zdobywania nowych doświadczeń. Nie ma motywacji do pracy, ani nauki. Traci zainteresowanie dotychczasowym hobby i przestaje spotykać się ze znajomymi. Chory w trakcie epizodu depresyjnego może wykonywać swoje obowiązki, np. zawodowe. Natomiast po pracy nie ma siły na inne czynności. Robi tylko niezbędne rzeczy, a i to przychodzi mu z trudem. W czasie fazy depresyjnej ChAD pojawiają się też objawy somatyczne. Pacjent ma problemy ze snem, budzi się w nocy lub nad ranem i nie może ponownie zasnąć. Nie ma apetytu lub wręcz przeciwnie – objada się podczas bezsennych nocy. Faza hipomaniakalna ChAD Po epizodzie depresyjnym może wystąpić od razu faza manii lub pośrednia faza – hipomanii. Pacjent w stanie hipomanii ma niespodziewanie dużo energii, jest radosny. Dobrze czuje się między ludźmi. Mówi szybciej niż zwykle, często nie dopuszczając innych do głosu. Często chory w fazie hipomanii jest rozrzutny. Ten epizod charakteryzuje też duża kreatywność i większa sprawność intelektualna. Pacjent śpi kilka godzin, a nawet mniej i nie odczuwa zmęczenia. Faza hipomaniakalna zwykle nie wpływa znacząco na życie chorego i jego otoczenia. Zarówno on, jak i jego bliscy nie widzą, że nagły dopływ energii może być objawem choroby. Faza manii w ChAD Faza maniakalna chor…

imgUyt2sb-c4d939a.jpg
width: 1200
height: 800

Czym charakteryzuje się upośledzenie umysłowe w stopniu lekkim i umiarkowanym?
type: item
date: 2016-08-05T06:32:01.000Z
creator: abader
subject: Porady
subject: problemy psychiczne
subject: psychologia
subject: zaburzenia neurologiczne
description: Osoby z lekką niepełnosprawnością intelektualną mają możliwości zbliżone do dzieci w wieku 10-12 lat. Są w stanie nawiązywać prawidłowe kontakty społeczne, wykonywać pracę zawodową. Osoba z upośledzeniem umiarkowanym może mieć problem z przestrzeganiem norm społecznych i nawiązywaniem relacji z innymi ludźmi.
encoded: Osoby z lekką niepełnosprawnością intelektualną mają możliwości zbliżone do dzieci w wieku 10-12 lat. Są w stanie nawiązywać prawidłowe kontakty społeczne, wykonywać pracę zawodową. Osoba z upośledzeniem umiarkowanym może mieć problem z przestrzeganiem norm społecznych i nawiązywaniem relacji z innymi ludźmi. Osoba z niepełnosprawnością intelektualną nie jest w stanie wykonywać wszystkich czynności umysłowych, które może wykonać osoba bez tego typu zaburzeń. Upośledzenie intelektualne spowalnia proces nauki, przystosowania społecznego, nawiązywania kontaktów międzyludzkich, uniezależnienia się od rodziny oraz usamodzielnienia się. Definicja niepełnosprawności intelektualnej Niepełnosprawność intelektualna (nazywana też upośledzeniem intelektualnym lub obniżeniem możliwości intelektualnych) jest zaburzeniem rozwoju. Może dojść do niego na skutek choroby, wady wrodzonej bądź urazu. Upośledzenie intelektualne ma 4 poziomy: lekkie, umiarkowane, znaczne i głębokie. Warto pamiętać, że niepełnosprawność intelektualna nie jest chorobą, lecz trwałym zaburzeniem psychicznym. Osoba o obniżonych możliwościach intelektualnych może mieć problemy z wykonywaniem następujących czynności: porozumiewanie się z innymi ludźmi, nawiązywanie relacji międzyludzkich, podejmowanie decyzji, samodzielne wykonywanie codziennych obowiązków (na przykład w zakresie higieny, zdrowia lub bezpieczeństwa), przyswajanie wiedzy, wykonywanie obowiązków zleconych w pracy, myślenie abstrakcyjne, organizowanie czasu wolnego. Poziom inteligencji oznacza się za pomocą skali IQ Wechslera. Iloraz inteligencji poniżej 70 jednostek w skali Wechslera świadczy o niepełnosprawności umysłowej. Niepełnosprawność intelektualna w stopniu lekkim Osoba upośledzona umysłowo w stopniu lekkim osiąga wynik między 55 a 69 jednostek w skali Wechslera. Jest to poziom intelektualny charakterystyczny dla dzieci między 10. a 12. rokiem życia. Osoba z lekką niepełnosprawnością może wykazywać poniższe cechy: problemy z nauką w szkole…

imgGXoJgH-2d3c021.jpg
width: 1200
height: 800