Zerowy PIT dla młodych - zwolnienie z podatku do 26 roku życia
Zerowy PIT dla młodych wejdzie w życie już od 1 sierpnia 2019 roku. Ulga podatkowa dotyczy osób, które nie skończyły 26 lat i pozostają w stosunku pracy wynikającej z umowy o pracę lub umowy zlecenie. Co trzeba zrobić, aby skorzystać z programu "Bez PIT dla młodych"? Komu przysługuje zerowy podatek dochodowy? Na czym polega zerowy PIT dla młodych? Program zerowego PIT-u dla młodych to zwolnienie z podatku dochodowego osób do 26 roku życia. Jest jednym z elementów "nowej piątki PIS", w której skład wchodzą również: 500 plus na pierwsze dziecko, trzynastka dla emerytów i rencistów, niższa stawka PIT dla wszystkich podatników, lokalne połączenia autobusowe. Ulgą zostaną objęte przychody do wysokości 85 528 zł w roku podatkowym. Jeśli przekroczymy ten próg, podatek zostanie naliczony jedynie za nadwyżkę przychodu. W tym roku limit zwolnienia będzie wynosił 35 636,67 zł, gdyż zostanie on naliczony od dnia wejścia ustawy w życie, czyli od sierpnia do grudnia. Zwolnienie z podatku dochodowego będzie obowiązywać niezależnie od liczby umów lub liczny płatników. Kto zostanie zwolniony z podatku dochodowego? Z zerowego podatku PIT dla młodych, będą mogły skorzystać osoby, które: Nie ukończyły 26 roku życia. Są zatrudnione na postawie umowy o pracę lub umowy zlecenie. Płacą pełny podatek od dochodu na zasadach ogólnych. Ze zwolnienia z podatku nie będą mogli skorzystać młodzi przedsiębiorcy oraz osoby zatrudnione na umowę o dzieło. Podobna sytuacja tyczy się podatników pobierające zasiłki chorobowe, macierzyńskie lub świadczenie rehabilitacyjne. Kiedy zerowy PIT dla młodych wejdzie w życie? Przepisy dotyczące PIT-u zero wejdą w życie już 1 sierpnia 2019 roku. Obejmą zatem przychody uzyskane od dnia 1 sierpnia 2019 roku aż do skończenia 26 lat. Ile zyskasz na obniżce PIT dla osób do 26 roku życia? Wysokość podatku dochodowego w Polsce zależna jest od wysokości uzyskanego dochodu w danym roku. Istnieją dwa progi podatkowe: 18 proc. – pierwszy próg podatkowy do dochodu 85 528 zł, 32 proc. – drugi próg podatkowy powyżej dochodu 85 528 zł. Młodzi do 26 lat zwolnieni będą z pierwszego progu podatku dochodowego. Oznacza to, że zyskają 18% ze swojej aktualnej pensji. Osoby, które zarabiają minimalną krajową (2250 brutto) zyskają 133 zł miesięcznie. Podatnicy ze średnim wynagrodzeniem (4765 brutto) 355 zł miesięcznie. Maksymalnie będzie można zyskać 564 zł miesięcznie, czyli 6768 zł w skali roku. Jak skorzystać z zerowego PIT-u dla młodych? Aby skorzystać z ulgi podatkowej od 1 sierpnia 2019 roku trzeba będzie złożyć stosowny oświadczenie. Po jego złożeniu pracodawca przestanie pobierać z Twojego wynagrodzenia zaliczkę na podatek dochodowy. Jeśli nie złożysz oświadczenia, podatek zostanie zwrócony w formie zwrotu z tytułu ulgi po rozliczeniu PIT-u za 2019 rok. W 2020 roku zwolnienie z podatku dla osób do 26 roku życia będzie naliczane automatyczne.
Pani Katarzyna wygrała milion w "Milionerach"! Ile będzie musiała zapłacić podatku od wygranej?
W polskiej edycji "Milionerów" padła kolejny raz główna nagroda. A nową milionerką została pani Katarzyna Kant-Wysocka z Gdańska. Wcześniej wygrali Krzysztof Wójcik (marzec 2010 roku) i Maria Romanek (marzec 2018 roku). Milion niby już jest w kieszeni, ale zaraz, zaraz... Od wygranej trzeba zapłacić podatek. Ile on wynosi? Ile pani Katarzyna będzie musiała zapłacić podatku? Od wygranej na loterii czy w konkursie trzeba zapłacić podatek. Obowiązek odprowadzenia podatku ciąży na organizatorze gry, jednak kwota podatku zwykle jest potrącana z wypłaty dla wygrywającego. Wygrana w grze, konkursie, loterii itp. należy do dochodu osoby fizycznej, podlegającemu opodatkowaniu na mocy ustawy o podatku dochodowym, prowadzi więc do powstania obowiązku podatkowego. Obowiązuje podatek zryczałtowany w wysokości 10% wartości nagrody. Zapłaci go pani Katarzyna. Jak to działa? Jak to działa? Stawka podatku wynosi 10%. Jest on opłacany przez organizatora konkursu czy loterii, który jest płatnikiem podatku, natomiast podatnikiem, czyli osobą obciążoną obowiązkiem podatkowym, jest wygrywający. Zobacz także: Wracają "Milionerzy"! A czy Ty miałbyś szansę na milion, gdyby pytano Cię o gwiazdy? TEST! Organizator powinien pobrać należny podatek i odprowadzić go we właściwym dla siebie urzędzie skarbowym. W praktyce w przypadku wygranych pieniężnych dojdzie do potrącenia 10% wartości wygranej, natomiast gdy w grę wchodzi nagroda rzeczowa – organizator konkursu czy loterii powinien przed jej wydaniem pobrać od wygrywającego odpowiednią kwotę, stanowiącą 10% wartości wygranego przedmiotu. Zobacz także: W Milionerach padło pytanie za MILION! Czy Zbigniew Zamachowski i Borys Szyc wiedzieli jak odpowiedzieć? Polecamy: QUIZ Sprawdź się w "Milionerach"! Czy znasz odpowiedzi na pytania za... 500 zł! Pani Katarzyna wygrała milion trzeci raz w historii „Milionerów". Wcześniej - jako druga w historii polskiej edycji - milion wygrała pani Maria:
Jak obliczyć wymiar podatku należnego i podatku naliczonego?
Podatek należny i podatek naliczony to często mylone pojęcia. Oblicza się je na różnej podstawie – podatek należny wynika z przychodu firmy. Podatek naliczony to suma zapłaconego podatku od towarów i usług. Pomniejsza on podatek należny. Różnica między jednym a drugim zostaje później uregulowana – na rzecz Urzędu Skarbowego, lub na rzecz podatnika.
Podatek należny i podatek naliczony to często mylone pojęcia. Oblicza się je na różnej podstawie – podatek należny wynika z przychodu firmy. Podatek naliczony to suma zapłaconego podatku od towarów i usług. Pomniejsza on podatek należny. Różnica między jednym a drugim zostaje później uregulowana – na rzecz Urzędu Skarbowego, lub na rzecz podatnika. Podatek naliczony Ten podatek wynika z faktur VAT, które podatnik otrzymuje w chwili nabycia towaru lub usługi. Jego wysokość zależy od ceny netto towaru i stawki podatku VAT. Przy imporcie zaś podatek należny stanowi sumę kwot podatku wynikających z dokumentów celnych. O kwotę tego podatku można obniżyć podatek w rzeczywistości „należący się” budżetowi państwa, czyli podatek należny. Podatek należny Podatek ten oblicza się od przychodów ze sprzedaży towarów i usług. Wynika on z faktur własnych podmiotu prowadzącego działalność. Podatek VAT należny obliczany jest od podstawy opodatkowania, czyli wartości netto towaru lub usługi. Obliczanie podatku należnego i naliczonego Podstawowa zasada jest taka, że płatnik podatku VAT, czyli sprzedawca, oblicza podatek należny od danych transakcji i pomniejsza go o zapłacony wcześniej podatek naliczony. Podatek naliczony związany jest z wcześniejszą transakcją opodatkowaną zawartą w fakturach zakupu. Uwzględnia on wszelkie upusty i rabaty. Obliczanie tych podatków wymaga od płatnika prowadzenia specjalnych rejestrów dokonywanych sprzedaży i zakupów. W sytuacji, gdy podatek należny jest wyższy od naliczonego, wówczas różnicę trzeba odprowadzić do Urzędu Skarbowego. W sytuacji przeciwnej – różnica zostanie zwrócona podatnikowi, lub też ma on prawo do odliczenia różnicy w następnym okresie płatności. Prawo do odliczenia nie przysługuje jednak każdemu. Zarezerwowane jest dla osób prowadzących działalność gospodarczą, nie dotyczy podmiotów zwolnionych z podatku VAT. Ustawodawca wprowadził też szereg wyłączeń od możliwości odliczenia podatku należnego – nie ma możliwości odliczenia od usług noclegowych i gastronomicznych oraz w przypadku umowy darowizny bądź świadczenia usług nieodpłatnie. Wydatki takie nie są ujmowane w ewidencji zakupów VAT. Obliczanie podatku należnego i podatku naliczonego: przykłady Jeśli podatnik dokonał sprzedaży towarów opodatkowanych stawką podstawową, czyli 23%, a wartość netto sprzedaży wynosi 40 000 zł, to podatek VAT wyniósł 9 200 zł. Jeśli w tym samym okresie rozliczeniowym dokonał zakupu towarów i usług o wartości netto 10 000 zł, to odlicza podatek naliczony w wysokości 2 300 zł. Kwota 9 200 zł minus 2 300 zł, czyli 6 900 zł, to nadwyżka podatku należnego nad naliczonym. W tej sytuacji kwotę 6 900 zł odprowadzić należy na rachunek urzędu skarbowego. W sytuacji, gdy podatnik dokonał sprzedaży opodatkowanej stawką 8% na wysokość netto 8 000 zł, to podatek VAT wyniósł 640 zł. Jeśli w tym okresie rozliczeniowym dokonał on zakupów z których wartość podatku naliczonego wynosi 1 500 zł, to kwota 1 500 zł minus 640 zł, czyli 860 zł, to nadwyżka podatku naliczonego nad należnym. Kwotę tę można wykazać w deklaracji jako należną do zwrotu od urzędu skarbowego, lub też przenieść ją na kolejny okres rozliczeniowy. Kwota podatku liniowego nie zmienia się zależnie od wysokości dochodów. Stawka podatku liniowego to 19%. Podatek od psa waha się od 30 do 70 zł. Wysokość podatku od posiadania psa ustalana jest corocznie. Firmy prowadzące pełną księgowość płacą podatek liniowy. Podatek liniowy odzwierciedla rzeczywistą sytuację finansową przedsiębiorstwa.
Faktura uproszczona – kiedy się ją wystawia?
Faktura uproszczona wystawiana jest wtedy, gdy wartość sprzedaży nie przekracza 450 złotych lub 100 euro. Jest to uprawnienie podatnika, a nie jego obowiązek – możliwość wystawienia faktury uproszczonej nie wyłącza możliwości wystawienia faktury zwykłej.
Faktura uproszczona wystawiana jest wtedy, gdy wartość sprzedaży nie przekracza 450 złotych lub 100 euro. Jest to uprawnienie podatnika, a nie jego obowiązek – możliwość wystawienia faktury uproszczonej nie wyłącza możliwości wystawienia faktury zwykłej. Faktura uproszczona: kiedy się ją wystawia? Zgodnie z ustawą o podatku od towarów i usług, fakturę uproszczoną można wydać w przypadku, gdy wartość sprzedaży wynosi do 450 zł lub 100 euro. Nie jest to obowiązek podatnika – może on wystawić od takiej transakcji również zwyczajną fakturę. Możliwość wystawienia faktury uproszczonej nie dotyczy jednak wszystkich takich przypadków, bowiem nie można jej wystawić w następujących sytuacjach: przy sprzedaży wysyłkowej – na terytorium kraju, jak i za granicę, w przypadku WDT, czyli wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, w sytuacji dostawy towarów bądź świadczenia usług na rzecz jednostek z innych państw członkowskich, a także wówczas, gdy zobowiązanym do zapłaty podatku VAT jest nabywca towaru lub usługi. Faktura uproszczona: elementy Faktura uproszona może nie zawierać elementów określonych w art. 106e ust. 1 pkt 3 w odniesieniu do nabywcy oraz danych z ust. 1 pkt 8-9 i 11-14, jeśli zawiera dane, które umożliwiają określenie kwotę podatku dla odpowiednich stawek. Faktura taka nie musi więc zawierać: imion i nazwisk/nazw podatnika i nabywcy, a także ich adresów, miary i ilości dostarczonych towarów/zakresu usług, ceny jednostkowej towaru lub usługi netto, wartości sprzedaży netto, stawki podatku, sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż od podatku zwolnioną, kwoty podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku. Powinna zaś zawierać obowiązkowo: datę wystawienia, kolejny numer faktury, numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany dla potrzeb podatku, numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany dla potrzeb podatkowych, datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi, jeśli jest ona określona przez strony i różni się od daty wystawienia faktury, nazwę/rodzaj towaru/usługi, kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, kwotę należności ogółem.
Zgłoszenie działalności gospodarczej do podatku VAT – kiedy się opłaca?
W przypadku prowadzenia działalności bywa, iż zgłoszenie się jako płatnik VAT jest obowiązkowe. Istnieje jednak szereg przypadkiem, gdy to od przedsiębiorcy zależy, czy dokona takiego zgłoszenia. W niektórych wypadkach okaże się to opłacalne.
W przypadku prowadzenia działalności bywa, iż zgłoszenie się jako płatnik VAT jest obowiązkowe. Istnieje jednak szereg przypadkiem, gdy to od przedsiębiorcy zależy, czy dokona takiego zgłoszenia. W niektórych wypadkach okaże się to opłacalne. Działalność gospodarcza a opłacanie VAT: kiedy trzeba? Do zgłoszenia się jako płatnicy VAT zobowiązani są przedsiębiorcy, którzy: zamierzają kupować i sprzedawać na terenie pozostałych krajów UE, co łączy się z obowiązkiem do VAT-u unijnego; w poprzednim roku osiągnęli wartość sprzedaży ponad 150 tys. zł; zamierzają sprzedawać wyroby z metali szlachetnych bądź z udziałem tych metali, towary objęte podatkiem akcyzowym, nieużywane środki transportu, tereny budowlane bądź pod zabudowę przeznaczone; zajmować się będą świadczeniem usług prawniczych, usług w zakresie doradztwa, oraz usługami jubilerskimi. Działalność gospodarcza a opłacanie VAT: kiedy warto? Jeśli prowadzona działalność nie należy do którejś z kategorii podanych powyżej, wówczas należy się zastanowić, czy zgłoszenie się jako podatnik VAT nie będzie korzystne. Warto zgłosić się do opłacania podatku VAT: jeśli spodziewamy się w działalności przedsiębiorstwa dużych kosztów z tytułu zakupów materiałów i towarów – wówczas możliwe będzie odliczenie VAT-u. Przy niski kosztach wybór taki nie będzie opłacalny; jeśli w swej działalności będziemy przeprowadzać transakcje z VAT-owcami – podmioty te zwykle preferują dostawców odliczających VAT. Przy sprzedaży dla osób fizycznych bardziej opłaci się nie zgłaszać do VAT-u, gdyż wtedy produkty okazać się mogą bardziej konkurencyjne cenowo; jeśli kupujemy towary z wyższą stawką podatku niż stawka VAT usług świadczonych przez naszą firmę; jeśli będziemy świadczyć głównie na rzecz podmiotów zagranicznych. Wówczas, mimo wystawiania faktur ze stawką 0% lub z adnotacją „np”, wciąż będziemy uprawnieni do odliczenia VAT z faktur kosztowych.
Wymagania wobec faktur elektronicznych oraz korzyści z wykorzystania tej formy
Faktura elektroniczna może być wystawiana, jeśli klient wyraził zgodę na jej otrzymanie. Wówczas przesyła się ją przez internet, co przynosi wiele korzyści, takich jak oszczędność czasu i pieniędzy czy ułatwienia w zarządzaniu dokumentacją.
Faktura elektroniczna może być wystawiana, jeśli klient wyraził zgodę na jej otrzymanie. Wówczas przesyła się ją przez internet, co przynosi wiele korzyści, takich jak oszczędność czasu i pieniędzy czy ułatwienia w zarządzaniu dokumentacją. Faktura elektroniczna: wymagania Aby można było wysłać do klienta fakturę elektroniczną, należy uzyskać na to jego zgodę. Może ona być wyrażona również w formie ustnej. Na otrzymywanie faktur wystarczy zgodzić się raz, nie potrzeba akceptacji tej formy wyrażać wobec każdej kolejnej wystawianej przez danego przedsiębiorcę faktury. Zgodnie z definicją zawartą w przepisach ustawy, fakturą elektroniczną jest faktura w formie elektronicznej w dowolnym formacie elektronicznym. Mogą to być dokumenty utworzone w specjalnych programach księgowych, bądź też w wersji PDF. Mogą to także być faktury papierowe, które zostały zeskanowane i wysłane mailem, o ile jednakże ich wersja papierowa nie zostanie wprowadzona do obrotu. Przesyłając e-fakturę klientowi, sprzedawca jest zobowiązany zachować ją równocześnie w swojej dokumentacji. W sytuacji, gdy dotyczy ona sprzedaży zaewidencjonowanej na kasie fiskalnej, w swojej dokumentacji musi mieć on również paragon fiskalny z tej transakcji. Przy wystawianiu e-faktur obowiązują takie same wymagania, jak w przypadku faktur papierowych. Powinny się więc na nich znaleźć elementy ujęte w ustawie, a więc między innymi data wystawienia, numer faktury, data dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi bądź otrzymania zapłaty, imiona i nazwiska sprzedającego i nabywcy, numery NIP (nie dotyczy klienta, wobec którego wystawiana jest faktura imienna), nazwa, ilość i cena towaru czy usługi, stawka podatku. Zgodnie z ustawą o VAT na przedsiębiorcy ciąży obowiązek zapewnienia autentyczności, integralności oraz czytelności e-faktury, w wybrany przez siebie sposób. Może on opatrzyć więc e-fakturę np. bezpiecznym podpisem elektronicznych, lub zastosować inną dostępną, bezpieczną i uznaną metodę, jak choćby stosowanie odpowiednich systemów finansowo-księgowych. Faktura elektroniczna: korzyści Decyzja posługiwania się e-fakturami ma wiele istotnych korzyści: Oszczędność czasu – dostęp do rachunków jest już w momencie ich wystawienia, skraca się więc czas oczekiwania na rachunek. Możliwość wyboru sposobu otrzymywania rachunku – to klient decyduje, czy chce otrzymywać faktury każdorazowo na swój adres e-mail, czy mieć do nich dostęp po zalogowaniu się do odpowiedniej platformy usługodawcy. W wielu przypadkach można także zażyczyć sobie otrzymywanie powiadomień sms dotyczących wystawienia e-faktury. Ułatwienie dostępu do wystawionych faktur – znajdują się zawsze w jednym miejscu, a dostęp do nich mamy przez całą dobę, z każdego miejsca – potrzebny jest jedynie dostęp do Internetu. Są bezpieczne – dostęp do nich chroniony jest przez hasło do skrzynki odbiorczej lub odpowiedniej platformy przedsiębiorcy, dodatkowo chronione są również protokołem SSL. Korzyści ekologiczne poprzez oszczędność papieru. Korzyści dla firmy – stosowanie e-faktur pozwala zredukować koszty wystawiania faktur o 80%. Ich stosowanie zwiększa efektywność, płatności są szybciej realizowane, a także łatwiej jest zarządzać dokumentami.
Faktury VAT wystawiane są w razie zadeklarowania celów gospodarczych dokonanego zakupu. Klient będący osobą fizyczną otrzymuje zasadniczo jedynie paragon, może jednak zażyczyć sobie wystawienia faktury imiennej.
Faktury VAT wystawiane są w razie zadeklarowania celów gospodarczych dokonanego zakupu. Klient będący osobą fizyczną otrzymuje zasadniczo jedynie paragon, może jednak zażyczyć sobie wystawienia faktury imiennej. Faktura do paragonu: kiedy jest wystawiana? Ogólna zasada mówi, że klientowi, który nie dokonuje zakupu w celach gospodarczych, wystawia się, w momencie dokonania płatności, paragon fiskalny. Wyjątek dotyczy przedsiębiorstw, które nie są zobowiązane do korzystania z kas fiskalnych. Zdarzyć się jednak może, że taki klient zażyczy sobie również wystawienia faktury do paragonu, i to niekoniecznie już w chwili, gdy go otrzymuje. Wówczas sprzedawca powinien wystawić fakturę imienną opiewającą na daną transakcję. Faktura do paragonu: zasady wystawiania Pamiętać należy, że wystawienie takiej faktury nie zwalnia z obowiązku wręczenia osobie fizycznej paragonu. Żądanie wydania takiej faktury może dotyczyć również sprzedaży zwolnionej z podatku VAT. Faktura wystawiania jest na podstawie paragonu, który klient zobowiązany jest okazać. Faktury takie nie są księgowane. Nie podaje się w nich również numeru NIP kupującego, gdyż nie jest on płatnikiem podatku VAT. Podatnik ma obowiązek spełnić żądanie klienta, jeśli ten przedstawi żądane wystawienia faktury w terminie do 15. dnia kolejnego miesiąca po miesiącu sprzedaży, jeśli żądanie to zostało zgłoszone do końca miesiąca, w którym dokonano transakcji. Jeśli zgłoszenie nastąpiło później, bądź też otrzymano całość lub część zapłaty – obowiązuje przedsiębiorcę termin 15 dni na wystawienie takiej faktury, liczony od dnia zgłoszenia żądania jej otrzymania. Jeśli jednak prośba klienta wpłynęła po upływie 3 miesięcy od końca miesiąca, w którym dokonana została transakcja, to sprzedawca nie ma obowiązku jej wystawienia. Może jednakże to uczynić mimo upływu tego terminu, jednak zależy to wówczas jedynie od tego dobrej woli.
Faktura bez VAT: podatnik zwolniony z opodatkowania
Istnieje kilka przypadków, gdy na fakturze brak jest podanej kwoty VAT. Jednym z nich jest sytuacja, gdy podatnik zwolniony jest z opodatkowania podatkiem VAT ze względu na nieprzekroczenie limitu obrotu, który wynosi 150 00 zł.
Istnieje kilka przypadków, gdy na fakturze brak jest podanej kwoty VAT. Jednym z nich jest sytuacja, gdy podatnik zwolniony jest z opodatkowania podatkiem VAT ze względu na nieprzekroczenie limitu obrotu, który wynosi 150 00 zł. Zwolnienia z podatku VAT W ustawie o podatku od towarów i usług znajduje się szereg wyłączeń zarówno podmiotowych, jak i przedmiotowych od obowiązku opłacania podatku VAT. Zwolnienie podmiotowe obejmuje tych podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła w roku poprzednim 150 000 zł, po odliczeniu kwoty podatku. Są to tak zwani mali podatnicy. Zwolnienie podmiotowe obejmuje również podatników nowych, rozpoczynających działalność. Dokonywaną przez nich sprzedaż zwalnia się z podatku, jeśli rozpoczynają działalność w trakcie roku podatkowego, jeśli przewidywana przez tego przedsiębiorcę wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty 150 000 zł. Trzeba jednak pamiętać, że ze zwolnienia podmiotowego wyłączone są pewne typy działalności. Są to np. usługi związane z doradztwem, usługi prawnicze, dostawa wyrobów jubilerskich czy nowych środków transportu. Podatnik zwolniony z obowiązku uiszczania VAT Przedsiębiorca zwolniony przez ustawę z obowiązku opłacania VAT nie musi aktualnie rejestrować się jako podatnik VAT – wówczas wystawia rachunki bez informacji o VAT. Jeśli jednak zarejestruje się jako taki podatnik – ma prawo wystawiania faktur z oznaczeniem „zw”. Aby móc je wystawiać, musi zarejestrować się jako podatnik VAT, dokonując zgłoszenia na formularzu VAT-R. Faktura podatnika korzystającego ze zwolnienia z VAT Mimo zwolnienia z obowiązku opłacania podatku VAT przedsiębiorca taki zobowiązany jest wystawić fakturę na żądanie nabywcy. Powinna ona zawierać: datę wystawienia faktury, kolejny numer faktury, imiona i nazwiska lub nazwy obu stron oraz ich adresy, nazwę lub rodzaj towaru bądź usługi, miarę i ilość dostarczonych towarów lub zakres usług, cenę jednostkową, kwotę należności ogółem. Nie trzeba natomiast, tak jak w przypadku faktury wystawianej na sprzedaż zwolnioną z podatku VAT, czyli objętą zwolnieniem przedmiotowym, podawać podstawy prawnej uprawniającej do zwolnienia. Można pominąć także numer NIP nabywcy, stawkę podatku oraz kwotę podatku.
Faktura VAT marża to dokument potwierdzający sprzedaż opodatkowaną od wysokości marży, nie zaś od całej kwoty sprzedaży. Nie zawiera ona niektórych elementów, które obowiązkowe są według zasad ogólnych.
Faktura VAT marża to dokument potwierdzający sprzedaż opodatkowaną od wysokości marży, nie zaś od całej kwoty sprzedaży. Nie zawiera ona niektórych elementów, które obowiązkowe są według zasad ogólnych. Faktura marża: co to oznacza? Przedsiębiorca, który uprawniony jest to wystawiania faktury marża, opłaca podatek VAT nie od całej kwoty sprzedaży, a jedynie od wysokości marży, czyli różnicy pomiędzy kwotą należności, jaką ma zapłacić nabywca, a ceną nabycia, pomniejszoną o kwotę podatku. W związku z tym kwota podatku jest niższa, niż gdyby transakcja opodatkowana była w sposób tradycyjny. Zakup, na który wystawiona jest faktura marża, nie pozwala jednak na odliczenie podatku VAT. Faktura marża: kiedy można ją wystawić? Transakcje, które można opodatkować według procedury marży, określa ustawa o podatku od towarów i usług. Możliwość taka dotyczy podatników, którzy zajmują się usługami turystycznymi, dostawą rzeczy używanych, dzieł sztuki, antyków oraz przedmiotów kolekcjonerskich. Faktura marża: cechy charakterystyczne Według art. 119 i 120 ustawy o VAT, podatnicy tacy wystawiają faktury zawierające następujące elementy: oznaczenie „Faktura VAT marża”, imię i nazwisko lub nazwy obu stron, ich adresy oraz numery NIP, dzień, miesiąc i rok albo miesiąc i rok dokonania sprzedaży, datę wystawienia oraz numer kolejny faktury, nazwę towaru lub usługi, miarę i ilość sprzedanych towarów, bądź rodzaj wykonanych usług, kwotę należności wraz z należnym podatkiem. W fakturze marża nie wykazuje się natomiast: ceny jednostkowej netto towaru/usługi, wartości sprzedaży netto, stawki podatku, kwoty podatku od sumy wartości sprzedaży netto, wartości sprzedaży towarów lub usług brutto.
Wady i zalety podatku liniowego: kiedy się opłaca?
Podatek liniowy to forma opodatkowania działalności gospodarczej, z której skorzystać mogą podatnicy. Nie wszystkim opłaci się zastosowanie tej metody naliczania podatku, gdyż jego stawka jest stała i wynosi 19%.
Podatek liniowy to forma opodatkowania działalności gospodarczej, z której skorzystać mogą podatnicy. Nie wszystkim opłaci się zastosowanie tej metody naliczania podatku, gdyż jego stawka jest stała i wynosi 19%. Podatek liniowy: wymiar podatku Podatek liniowy to taki sposób naliczania należnego podatku, zgodnie z którym jego wymiar jest wprost proporcjonalny do wielkości podstawy opodatkowania, czyli dochodu. Jego cechą charakterystyczną jest to, że jego stawka jest stała, a więc nie zmienia się w zależności od wysokości dochodu, i wynosi zawsze 19%. Obecnie można dobrowolnie wybrać taką formę opodatkowania, która jest bardziej opłacalna. Aby wybór taki był jednak możliwy, należy spełnić pewne warunki. Opodatkowanie liniowe mogą wybrać osoby prowadzące działalność gospodarczą wykonywaną: samodzielnie, w spółce, która nie ma osobowości prawnej. O ile takiej samej działalności nie wykonuje lub nie wykonywał przez ostatni rok w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy. Podatek liniowy: zalety Jedną z podstawowych zalet zastosowania podatku liniowego jest to, że jego stawka pozostaje niezmienna, łatwo więc obliczyć jego wymiar, nie trzeba bowiem uwzględniać różnych stawek podatkowych. Prostota rozliczania się w tym przypadku wynika również z tego, iż płatnik podatku nie ma obowiązku uwzględniać ulg czy kwoty wolnej od podatku, gdyż te kwestie go nie dotyczą. W praktyce wybór tej formy opodatkowania działalności będzie opłacalny dla osób, których dochód jest wysoki i wynosi co najmniej około 100 tys. zł. Właśnie na tym poziomie kształtuje się granica opłacalności skorzystania z tej metody opodatkowania, choć kwotą wejścia w podwyższoną stawkę podatku dochodowego, tj. 32%, wynosi 85 528 zł. Podatek liniowy: wady Decydując się na wybór podatku liniowego trzeba pamiętać o jego wadach, wśród których znajduje się niewątpliwie wyłączenie możliwości rozliczania się razem ze współmałżonkiem. Należy wziąć też pod uwagę brak ulg podatkowych, takich jak ulga prorodzinna, oraz kwoty wolnej od podatku, co wpływa na brak opłacalności zastosowania tej metody przy niższych dochodach. Trzeba również pamiętać o tym, że choć zasadniczo opłacanie podatku tą metodą łączy się z mniejszą liczbą czynności księgowo-formalnych, to jednak jeśli uzyskuje się dochód zarówno z prowadzenia własnej działalności jak i stosunku pracy, to należy składać wobec nich oddzielne deklaracje. W takiej sytuacji również wyłączona jest możliwość połączenia dochodów z tego drugiego stosunku z dochodami współmałżonka. Od obowiązku uiszczania opłaty za płat można być zwolnionym. Podatek od posiadania psa nie obowiązuje m.in. niepełnosprawnych i dyplomatów. Istnieje rodzaj zobowiązania finansowego wobec urzędu skarbowego, który zapisuje się w księgach, ale uiszcza później. Podatek odroczony pozwala oszacować przyszłe zyski i straty. Podatek należny wynika z przychodu firmy. Podatek naliczony jest sumą zapłaconego podatku od towarów i usług.
Ile wynosi podatek od dywidendy i kto go musi płacić?
Podatek od dochodów z dywidend został uregulowany w ustawach o podatku dochodowym – ustawie PIT i CIT. Oba te akty prawne ustaliły wysokość podatku w postaci ryczałtu w wysokości 19%.
Podatek od dochodów z dywidend został uregulowany w ustawach o podatku dochodowym – ustawie PIT i CIT. Oba te akty prawne ustaliły wysokość podatku w postaci ryczałtu w wysokości 19%. Podatek od dywidendy: ile wynosi? Dywidenda, czyli część dochodu spółki kapitałowej wypłacana na rzecz jednego wspólnika lub akcjonariusza, opodatkowana jest na mocy ustaw o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o podatku dochodowym od osób prawnych. Zarówno jedna, jak i druga ustawa ustaliła ten podatek w wysokości 19%. Płatnikami podatku są podmioty, które dokonały wypłaty dywidend – są więc zobowiązane ten podatek odprowadzić z wypłacanej kwoty i uiścić go na rzecz organu skarbowego. Zryczałtowany podatek jest pobierany w dniu wypłaty dywidendy i przekazywany do 7. dnia następnego miesiąca na rachunek odpowiedniego urzędu skarbowego. Podatek od dywidendy: CIT W przypadku wypłaty na rzecz innych osób prawnych właściwość urzędu ustala się ze względu na siedzibę podatnika, czyli osoby otrzymującej dywidendę. Na płatniku ciąży wówczas obowiązek sporządzenia deklaracji CIT-6R, w terminie do końca pierwszego miesiąca kolejnego roku podatkowego. Podatek od dywidendy: PIT W sytuacji, gdy jest to osoba fizyczna, płatnik podatku, czyli podmiot wypłacający dywidendę, obowiązany jest sporządzić deklarację PIT-8A i przekazać ją do właściwego ze względu na miejsce swojej siedziby urzędu skarbowego do 20. dnia miesiąca następującego po tym, w którym doszło do zapłaty podatku. Podatek od dywidendy: podmioty zagraniczne Jeśli dywidenda jest wypłacana na rzecz podmiotu zagranicznego, wówczas należy uiścić podatek na rachunek urzędu skarbowego właściwego dla opodatkowania zagranicznych osób. Kwestia właściwości uregulowana jest w rozporządzeniu Ministra Finansów w sprawie właściwości organów podatkowych. Podatek od dywidendy: zwolnienia Zwolnienia z zapłaty podatku od dywidendy dotyczą tylko beneficjentów będących spółkami, a także spółdzielni europejskich. Osoby fizyczne, zarówno z Polski jak i z zagranicy, nie mają prawa do zwolnień. Aby uzyskać zwolnienie, trzeba spełnić łącznie następujące warunki: wypłacający dywidendę ma siedzibę na terytorium RP i jest płatnikiem podatku dochodowego w Polsce, uzyskującym dochody z dywidendy jest podmiot podlegający podatkowi dochodowemu w RP, innym kraju UE lub EOG, spółka otrzymująca dywidendę posiada co najmniej 10% udziałów w spółce wypłacającej (w przypadku Szwajcarii – 25%), posiada te udziały nieprzerwanie przez okres dwóch lat, oraz nie korzysta ona ze zwolnienia z podatku dochodowego. Kwota wolna od podatku to 3091 zł rocznie. Po jej przekroczeniu podatek dochodowy nalicza się, a następnie odejmuje kwotę wolną od podatku. Należy rozliczyć się nawet z 50 groszy niedopłaconego podatku dochodowego. Niedopłatę podatku z rocznego rozliczenia PIT przelewa się przez internet na konto lub wpłaca w kasie właściwego miejscu zamieszkania urzędu skarbowego. Należy zawsze pamiętać o zapłaceniu podatku od dywidendy. Istnieją przypadki, gdy można uzyskać zwolnienie od konieczności opłacenia podatku od dywidendy.
Ile wynosi podatek od towarów i usług i kto go musi płacić?
Podatek od towarów i usług, czyli podatek od wartości dodanej – PTU, VAT – to podatek pośredni, który wliczony jest w cenę towaru lub usługi. Obowiązują różne stawki tego podatku.
Podatek od towarów i usług, czyli podatek od wartości dodanej – PTU, VAT – to podatek pośredni, który wliczony jest w cenę towaru lub usługi. Obowiązują różne stawki tego podatku. Podatek od towarów i usług: regulacja prawna Podatek od towarów i usług – PTU, czyli podatek od wartości dodanej, to inaczej podatek VAT – od ang. Value Added Tax. Jest to podatek pośredni, opłacany automatycznie przy zakupie towaru lub usługi. Faktycznie płaci go więc konsument, jednak, rzecz jasna, nie on odprowadza VAT do urzędu skarbowego. VAT jest w pewnym sensie podatkiem związanym z obrotem, jest pobierany na każdym kolejnym etapie obrotu towarami lub usługami. W Polsce wprowadzony został ustawą z 8 stycznia 1993 roku. Na skutek konieczności harmonizacji prawa krajowego z prawem UE dnia 11 marca 2004 uchwalona została nowa ustawa dotycząca tego podatku. Podatkowi VAT podlega import i eksport towarów, odpłatna dostawa towarów i świadczenie usług na terytorium RP, a także wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów i wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem w kraju. Podatek od towarów i usług: ile wynosi? Aktualnie obowiązują następujące stawki podatku VAT: podstawowa stawka w wysokości 23%; stawka 8% dla towarów wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy; są to na przykład niektóre rośliny, owoce, krzewy, a także sprzęt medyczny, usługi kulturalne i rozrywkowe, usługi remontowe; stawka 5% - obowiązująca dla większości produktów żywnościowych; stawka 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz przy eksporcie towarów na warunkach określonych w tej ustawie. Koszty podatku VAT ponosi każdy konsument. Można łatwo sprawdzić na paragonie, ile VAT opłacamy w codziennych zakupach. Podatek występuje na paragonie w rozbiciu na poszczególne stawki. Oczywiście, sama wpłata VAT do urzędu skarbowego, spoczywa na sklepie, w którym zrobiliśmy zakupy. Specjalna 8% stawka podatku dotyczy m.in. usług kulturalnych i rozrywkowych. Podatek od usług wynosi obecnie 23%. 0% stawka podatku dotyczy m.in. wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.Podatek od wartości dodanej może wynosić 23, 8 bądź 5%. Po przekroczeniu kwoty zwolnionej z podatku, zawsze należy rozliczyć się z urzędem skarbowym. Handel przedmiotami używanymi zwalnia z obowiązku płacenia podatku za sprzedaż na allegro.
Faktura pro forma, choć nie stanowi dokumentu księgowego, jest dokumentem stosunkowo często spotykanym w obrocie gospodarczym. Może stanowić dowód złożenia oferty i być podstawą do żądania wykonania zobowiązania.
Faktura pro forma, choć nie stanowi dokumentu księgowego, jest dokumentem stosunkowo często spotykanym w obrocie gospodarczym. Może stanowić dowód złożenia oferty i być podstawą do żądania wykonania zobowiązania. Faktura pro forma: co to jest? Faktura pro forma nie stanowi dokumentu według ustawy o podatku od towarów i usług, a więc nie wywołuje skutków określonych w tej ustawie. Nie stanowi podstawy ani do zapłaty podatku VAT, ani do jego odliczenia. Ustawa nie zawiera żadnych wytycznych dotyczących jej formy, cech czy sposobu wystawiania. W praktyce wystawia się ją na podobnych zasadach jak fakturę VAT, umieszczając w niej typowe dla tej faktury elementy. Jest to dokument dość często spotykany w obrocie gospodarczym, a różniący się od zwykłych faktur jedynie tytułem. Faktura pro forma wystawiana jest zwykle po to, aby poinformować klienta o cenie produktu lub usługi, a więc przedstawienia oferty, lub dla potwierdzenia zawarcia transakcji. Sama w sobie nie stanowi dokumentu księgowego, a jedynie dokument handlowy. Wystawienie faktury pro forma nie zwalnia podatnika z wystawienia zwykłej faktury VAT w odpowiednim terminie. Faktura pro forma: kiedy warto ją wystawić? Faktura pro forma, stanowiąc potwierdzenie złożenia oferty, stanowi źródło informacji potrzebnych kontrahentowi w celu podjęcia decyzji o dokonaniu transakcji. Stanowi zapowiedź wystawienia faktury VAT, dając pewność co do jej treści. Choć nie stanowi ona dokumentu księgowego, to traktowana może być jako potwierdzenie dokonania transakcji czy złożenia oferty. Wówczas, jeśli kontrahent zdecyduje się na zapłatę faktury, należy to uznać za przyjęcie oferty zgodnie z kodeksem cywilnym (zobacz tekst ustawy). Jeśli faktura taka zostanie właściwie opłacona – stanowi wówczas przyrzeczenie wykonania zobowiązania, daje więc pewność obu stronom. Zazwyczaj w praktyce faktura pro forma opiewa na zaliczkę, może jednakże stanowić o całej kwocie zobowiązania. Warto wystawić fakturę pro forma w kontaktach z nowymi kontrahentami, poprzedzając w ten sposób wykonanie usługi lub przekazanie towaru. Można domagać się jej opłacenia jeszcze przed wykonaniem własnego zobowiązania, stanowi więc ona wówczas zabezpieczenie przed nieuczciwością drugiej strony umowy.
Ile wynosi podatek od umowy sprzedaży i kto powinien go zapłacić?
Obowiązek zapłaty podatku od umowy sprzedaży na podstawie ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych powstaje z chwilą zawarcia umowy i zwykle ciąży na kupującym. Aby sprzedaż podlegała temu podatkowi musi zostać spełniony szereg warunków.
Obowiązek zapłaty podatku od umowy sprzedaży na podstawie ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych powstaje z chwilą zawarcia umowy i zwykle ciąży na kupującym. Aby sprzedaż podlegała temu podatkowi musi zostać spełniony szereg warunków. Podatek od umowy sprzedaży: regulacja prawna Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych w art. 1 poddaje umowy sprzedaży temu podatkowi. Obowiązek podatkowy powstaje zasadniczo z chwilą dokonania czynności, a więc zawarcia umowy sprzedaży. Według art. 4 tej ustawy obowiązek podatkowy ciąży na kupującym, z pewnymi jednak wyjątkami. Podatek od umowy sprzedaży: warunki podlegania Podatkowi temu podlegają transakcje sprzedaży pod warunkiem, że: nieruchomości lub ruchomości będące ich przedmiotem znajdują się na terytorium polskim; gdy znajdują się za granicą w sytuacji, gdy kupujący ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce i umowa została zawarta na terytorium Polski. Umowy sprzedaży nie podlegają natomiast podatkowi od czynności cywilnoprawnych wtedy, gdy: przynajmniej jedna ze stron opodatkowana jest podatkiem VAT lub jest z tego podatku zwolniona, z wyjątkiem sprzedaży nieruchomości lub ich części oraz praw do nieruchomości; zwolnienie to dotyczy więc zdecydowanej większości zawieranych umów sprzedaży dotyczących spraw codziennych; przedmiotem sprzedaży są rzeczy znajdujące się poza granicami RP, a nie zostały spełnione warunki posiadania siedziby przez kupującego w Polsce oraz zawarcia umowy na terytorium Polski; sprzedaż podlega przepisom o gospodarce nieruchomościami; przedmiotem umowy są przedmioty wprowadzone do wolnego obszaru celnego bądź objęte procedurą składu celnego. Podatek od umowy sprzedaży: ile wynosi? Jeśli obowiązek zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych dotyczy danej transakcji, to należy go obliczać od podstawy opodatkowania, czyli wartości rynkowej przedmiotu. Co do zasady będzie to ustalona przez strony cena rzeczy. Stawki od umowy sprzedaży to: 2% dla umów sprzedaży nieruchomości, rzeczy ruchomych oraz praw do nieruchomości (prawa użytkowania wieczystego, spółdzielczych praw do lokali), oraz 1% od sprzedaży innych praw majątkowych. Podatek należy obliczyć samodzielnie, wypełnić deklarację PCC-3 oraz uiścić kwotę podatku na rachunek odpowiedniego urzędu skarbowego. Stawka PCC to nawet 20% kwoty wynikającej z umowy. Podatek od czynności cywilnoprawnych obejmuje szereg umów i orzeczeń sądowych. Jeśli dochód zleceniobiorcy nie przekroczy 200 zł, umowa opodatkowana jest ryczałtowo. Podatek od umowy zlecenia wynosi wówczas 18%, bez uwzględniania kosztów uzyskania przychodów. Przy umowie o dzieło nie trzeba opłacać składek do ZUS. Opodatkowanie umów o dzieło jest standardowe i wynosi 18%.
Ile wynosi składka emerytalna i kiedy jest opłacana?
Składka emerytalna jest obowiązkowym świadczeniem na ubezpieczenia społeczne. Wynosi 19,52% wynagrodzenia brutto pracownika i opłacana jest w równym wymiarze przez pracownika i pracodawcę.
Składka emerytalna jest obowiązkowym świadczeniem na ubezpieczenia społeczne. Wynosi 19,52% wynagrodzenia brutto pracownika i opłacana jest w równym wymiarze przez pracownika i pracodawcę. Składka emerytalna: ile wynosi? Obecnie składka emerytalna wynosi 19,52% podstawy wymiaru składki, czyli wynagrodzenia brutto pracownika. Maksymalna roczna podstawa wymiaru składki na ubezpieczenie emerytalne na dany rok kalendarzowy nie może przekroczyć 30-krotności prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia. Ubezpieczony i płatnik składki, czyli co do zasady pracodawca, ponoszą jej koszt w wysokości po 9,76%. Składka emerytalna: kiedy jest opłacana? Składka emerytalna jest obowiązkową składką na ubezpieczenia społeczne. Odprowadzana jest comiesięcznie, a jej koszty w równej wysokości ponosi ubezpieczony i pracodawca. Obowiązek jej opłacania dotyczy tak pracowników zatrudnionych w oparciu o umowę o pracę, jak i zatrudnionych na podstawie umowy zlecenia. Składka ta jest opłacana: do 10. dnia następnego miesiąca przez osoby fizyczne, które opłacają składkę wyłącznie za siebie, do 5. dnia następnego miesiąca – ten termin obowiązuje dla jednostek budżetowych, zakładów budżetowych i gospodarstw pomocniczych, do 15. dnia następnego miesiąca opłacana jest przez pozostałe podmioty. Składka emerytalna przekazywana jest w całości do ZUS, jeśli pracownik nie dokonał wyboru otwartego funduszu emerytalnego. W przeciwnym razie na konto ZUS trafia 12,22%, natomiast na rzecz OFE – na subkonto w ZUS – 7,3%. Składkę emerytalną opłacaną przez pracownika – podobnie jak pozostałe składki na ZUS – pracodawca potrąca od wynagrodzenia i przelewa na konto Zakładu Ubezpieczeń Społecznych razem z pozostałymi składkami.
Jak obliczyć podatek od kupna mieszkania?
W zależności od tego, czy kupujemy mieszkanie na rynku pierwotnym czy na rynku wtórnym, podatek będzie inny. W przypadku zakupu mieszkania od dewelopera w jego cenę będzie wliczony podatek VAT, nie musimy się więc przejmować zapłatą podatku PCC. Inaczej jest gdy zakupu dokonujemy na rynku wtórnym – wówczas obowiązek opłacenia podatku od czynności cywilno-prawnych (PCC) ciąży na kupującym.
W zależności od tego, czy kupujemy mieszkanie na rynku pierwotnym czy na rynku wtórnym, podatek będzie inny. W przypadku zakupu mieszkania od dewelopera w jego cenę będzie wliczony podatek VAT, nie musimy się więc przejmować zapłatą podatku PCC. Inaczej jest gdy zakupu dokonujemy na rynku wtórnym – wówczas obowiązek opłacenia podatku od czynności cywilno-prawnych (PCC) ciąży na kupującym. Podatek od czynności cywilnoprawnych: zakup mieszkania Jeśli kupujemy mieszkanie na rynku wtórnym, wówczas w jego cenę nie jest wliczony podatek VAT. W tej sytuacji należy odprowadzić do odpowiedniego Urzędu Skarbowego kwotę podatku od czynności cywilnoprawnych. Obowiązek ten wynika z ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych (PCC), który wynosi 2% wartości rynkowej nabytego mieszkania, czyli jego ceny. Podatek od kupna mieszkania: jak obliczyć? Umowę zakupu nieruchomości trzeba zawrzeć w formie aktu notarialnego. Obowiązek obliczenia wysokości podatku spoczywa więc na notariuszu. Obliczenie go nie jest skomplikowane, bowiem wynosić będzie zawsze podaną powyżej wartość, czyli 2%. Cena rynkowa mieszkania to przeciętna cena stosowana przy obrocie takimi rzeczami. Podatek będzie więc zwykle naliczony od zapłaconej przez nas ceny. Trzeba jednak pamiętać o tym, że jeśli cena mieszkania znacznie odbiega od rzeczywistej jego wartości, wówczas Urząd Skarbowy może zakwestionować tę wysokość. Tak się stanie na przykład wtedy, gdy US uzna, że cena jest zdecydowanie zbyt niska, i że zawarta przez nas umowa sprzedaży stanowi w rzeczywistości obejście prawa o podatku od darowizny. US ma prawo zakwestionować podaną wartość rynkową i wezwać podatnika do jej ponownego określenia w terminie 14 dni od doręczenia wezwania. Urząd skarbowy podaje równocześnie wartość według własnej oceny. Jeśli w tym terminie podatnik nie skoryguje wartości rynkowej, lub jeśli urząd znów będzie miał co do niej wątpliwości, to może on dokonać własnej oceny, posługując się opinią biegłego. Wówczas należy liczyć się z tym, że jeśli wartość rynkowa mieszkania określona w tej opinii będzie różniła się od podanej przez nas kwoty o więcej niż 33%, to będziemy zobowiązani ponieść koszty tej opinii. Podatek od kupna mieszkania: zakup na kredyt Jeśli decydujemy się kupić mieszkanie na kredyt, powstaje kolejny obowiązek podatkowy – pojawi się on w momencie ustanowienia hipoteki. Wynosić będzie 19 zł, jeśli w chwili zapłaty podatku kwota hipoteki jest nieznana. Ma to miejsce w sytuacji, gdy kwota odsetek będzie określana sukcesywnie. W wypadku gdy kwota ta jest w pełni określona – kwota podatku będzie wynosić 0,1%. Kwoty te również wynikają z ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. PCC obejmuje 2% ceny rynkowej nieruchomości z rynku wtórnego. Podatek od zakupu mieszkania opłaca się w ciągu 2 tygodni po zakupie. Nakłady poniesione na remont mieszkania trzeba zawsze udokumentować fakturami VAT. Podatek od sprzedaży nieruchomości przypada na rok sprzedaży. Najemca nieruchomości ma obowiązek rozliczenia się z urzędem skarbowym. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych reguluje zasady uiszczania podatku od wynajmu nieruchomości. Osoba prywatna może sprzedać mieszkanie na rynku wtórnym. Wówczas to kupujący musi zapłacić 2% podatek od zbycia nieruchomości. Home staging pozwoli przygotować mieszkanie na sprzedaż. Mieszkanie musi być zadbane i odpowiednio udekorowane. Sprzedawanie mieszkania wiąże się z pewnymi zasadami. Jeśli sprzedajesz mieszkanie przed upływem 5 lat, licz się z podatkiem.
Co oznacza pojęcie dochodu brutto z działalności gospodarczej?
Podatek dochodowy, należny na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obliczany jest na podstawie dochodu brutto.
Podatek dochodowy, należny na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obliczany jest na podstawie dochodu brutto. Dochód brutto z działalności gospodarczej: podatek dochodowy Kwestie dotyczące obliczania podatku od dochodu z działalności gospodarczej regulują ustawy o podatku dochodowym – ustawa PIT (czyli o podatku dochodowym od osób fizycznych) i CIT (o podatku dochodowym od osób prawnych). Dochód z działalności ustalany jest w oparciu o księgi handlowe przedsiębiorstwa lub podatkową księgę przychodów i rozchodów. Dochód brutto stanowi podstawę opodatkowania, i jest nim przychód pomniejszony o koszt uzyskania przychodu. Dochód brutto z działalności gospodarczej: przychody i koszty Definicje przychodów i kosztów można znaleźć w ustawie o PIT. Określa ona też źródła przychodów. Zgodnie z zamieszczonymi w ustawie wyjaśnieniami, przychodami są otrzymane w danym roku pieniądze, wartości pieniężne, wartość otrzymanych świadczeń w naturze, wartość innych nieodpłatnych świadczeń. Ustawa reguluje też kwestię tego, co stanowi wyjątek od tej zasady. Kosztami uzyskania przychodu są zaś wydatki, które zostały poniesione w celu uzyskania tego przychodu, lub też zabezpieczenia źródła przychodów. Warunkiem zaliczenia określonych wydatków do kosztów przychodu jest więc to, aby miały ścisły związek z prowadzoną działalnością. Kosztami takimi są wszelkie koszty związane z prowadzeniem takiej działalności, takie jak dokonywane zakupy, składki na ZUS, koszty związane z wypłatą wynagrodzeń. Ustawa wskazuje też, jakie wydatki nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu. Faktura imienna jest wystawiana tym kontrahentom, którzy są osobami fizycznymi. Chcesz dofinansować działalność gospodarczą ze środków unijnych? Sprawdź, jak to zrobić. Zanim postawisz pierwsze kroki w biznesie, poznaj zasady prowadzenia działalności gospodarczej. Emerytura nie musi oznaczać końca pracy. Warto założyć własną działalność gospodarczą. Praca na etacie ci nie wystarcza? Możesz połączyć ją z działalnością gospodarczą. Prowadzisz pozarolniczą działalność gospodarczą? Możesz ubezpieczyć się w KRUS.
W obiegu gospodarczym funkcjonują faktury VAT zarówno podpisane, jak i nieopatrzone podpisem ani pieczątką. Te drugie są jednak tak samo ważne – obowiązek podpisywania faktur został zlikwidowany w 2004 roku w związku z przystąpieniem do Unii Europejskiej.
W obiegu gospodarczym funkcjonują faktury VAT zarówno podpisane, jak i nieopatrzone podpisem ani pieczątką. Te drugie są jednak tak samo ważne – obowiązek podpisywania faktur został zlikwidowany w 2004 roku w związku z przystąpieniem do Unii Europejskiej. Elementy faktury VAT Zgodnie z prawem, obowiązkowe elementy faktury to: data wystawienia, kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę, imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy oraz ich adresy, numery identyfikacji podatkowej podatnika oraz nabywcy, data dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi bądź data otrzymania zapłaty, nazwa (rodzaj) towaru lub usługi, miara i ilość towarów lub zakres usług, cena jednostkową netto, kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, wartość towarów lub usług netto, stawka podatku, suma wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i od podatku zwolnioną, kwota podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek, kwota należności ogółem. Konkretne przypadki mogą wymagać dodatkowych elementów, jednak nigdy nie jest wymagany podpis ani pieczątka. Taka konieczność została zniesiona rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 roku. Podpis na fakturze VAT Zgodnie z obowiązującymi przepisami podpis wystawcy ani odbiorcy nie jest wymagany. Wciąż zdarza się, że są one podpisywane, nie ma to jednakże znaczenia z punktu widzenia ważności faktury VAT. Faktem jednak jest, że w praktyce może to mieć znaczenie dowodowe – jeśli wystawca faktury odda sprawę do sądu, przedstawiając nieopłaconą fakturę podpisaną przez odbiorcę, to automatycznie przyjmowana jest ona za dowód w sprawie i może stanowić podstawę wydania nakazu zapłaty. Natomiast dokument niepodpisany nie może stanowić bezspornego dowodu w postępowaniu przed sądem – konieczne będzie dalsze postępowanie dowodowe w sprawie.
Jakie dane powinna zawierać faktura VAT?
Informacje na temat tego, co powinna zawierać faktura VAT, znajdują się w ustawie o podatku od towarów i usług. Wiedza na temat tego, jakie dane potrzebne są do faktury, zabezpiecza przed sytuacją, w której dokument niezawierający obligatoryjnych danych zostałby uznany za nieważny.
Informacje na temat tego, co powinna zawierać faktura VAT, znajdują się w ustawie o podatku od towarów i usług. Wiedza na temat tego, jakie dane potrzebne są do faktury, zabezpiecza przed sytuacją, w której dokument niezawierający obligatoryjnych danych zostałby uznany za nieważny. Faktura VAT: ustawa o podatku od towarów i usług Ustawa o podatku od towarów i usług określa szczegółowo, co powinna zawierać faktura VAT. Przed rokiem 2014 przepisy dotyczące tej kwestii zawierało rozporządzenie Ministra Finansów. Faktura VAT jest więc, zgodnie z art. 2 pkt 31 ustawy, dokumentem w formie papierowej lub elektronicznej, zawierającym dane wymagane przez ustawę oraz przepisy wydane na jej podstawie. Faktura elektroniczna może być w dowolnym formacie. Obowiązkowe dane do faktury VAT Art. 106e ustawy o VAT określa, że faktura musi zawierać (pkt 1-15): datę wystawienia, kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę, imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy oraz ich adresy, numery identyfikacji podatkowej podatnika oraz nabywcy, datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi bądź datę otrzymania zapłaty, nazwę (rodzaj) towaru lub usługi, miarę i ilość towarów lub zakres usług, cenę jednostkową netto, kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, wartość towarów lub usług netto, stawkę podatku, sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i od podatku zwolnioną, kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek, kwotę należności ogółem. Dalsze dane w fakturze VAT Kolejne przepisy określają elementy obligatoryjne dla faktur wystawianych w poszczególnych przypadkach, a także to, jakie dane w konkretnym przypadku wystąpić nie muszą. Nieco inne zasady obowiązują bowiem np. w przypadku wykonywania usług związanych z turystyką czy sprzedażą dzieł sztuki. Ustawa wskazuje także elementy, których faktura nie powinna zawierać, a także takie, których dokument wystawiany w konkretnym przypadku zawierać nie może. Również te przepisy warto mieć na uwadze, aby mieć pewność, że faktura będzie ważna.
Ile wynosi podatek od zakupu mieszkania?
Kupno mieszkania każdorazowo łączy się z koniecznością zapłaty podatku. Jest on jednak różny w zależności od tego, czy zakupu dokonujemy na rynku pierwotnym od dewelopera czy od osoby prywatnej – na rynku wtórnym.
Kupno mieszkania każdorazowo łączy się z koniecznością zapłaty podatku. Jest on jednak różny w zależności od tego, czy zakupu dokonujemy na rynku pierwotnym od dewelopera czy od osoby prywatnej – na rynku wtórnym. Podatek od zakupu mieszkania: mieszkanie deweloperskie W sytuacji zakupu mieszkania na rynku pierwotnym nabywca mieszkania nie musi martwić się zapłatą podatku, bowiem w jego cenę jest już wliczony podatek VAT, którym opodatkowany (lub z którego zwolniony) jest deweloper. Podatek ten wyniesie 8 lub 23%. Stawce preferencyjnej podlega samo mieszkanie wraz z jego częściami składowymi – posadzkami czy armaturą, natomiast jeśli w jego skład wchodzi dodatkowe wyposażenie, takie jak meble i sprzęt AGD, to elementy te opodatkowane będą według stawki 23%. Jeśli kupujemy mieszkanie razem z garażem lub piwnicą, to również te pomieszczenia mogą być opodatkowane według stawki preferencyjnej. Podatek od zakupu mieszkania: rynek wtórny Jeśli kupujemy mieszkanie na rynku wtórnym, wówczas w jego cenę nie jest wliczony podatek VAT, a więc będziemy zobowiązani do odprowadzenia do odpowiedniego Urzędu Skarbowego kwoty podatku od czynności cywilnoprawnych (PCC). Obowiązek ten wynika z ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, z której wynika, że wynosi on 2% wartości ceny rynkowej nabytego mieszkania, czyli, co do zasady, ustalonej w umowie ceny tej nieruchomości. Należną kwotę podatku od kupna nieruchomości nabywca jest zobowiązany zapłacić w terminie czternastu dni od transakcji. W tym celu należy w odpowiednim urzędzie skarbowym wypełnić formularz PCC-3. Może się jednak zdarzyć, że kupno mieszkania z rynku wtórnego nastąpi również od przedsiębiorcy będącego płatnikiem podatku VAT. Wówczas podatek od czynności cywilnoprawnych nie wystąpi. Od każdego dochodu należy zapłacić podatek. Z dochodu za wynajem nieruchomości także należy uiścić podatek. Po sprzedaży nieruchomości należy zapłacić podatek VAT. Obowiązek podatkowy po zbyciu nieruchomości przenosi się na kupującego, gdy sprzedawca jest przedsiębiorcą nie płacącym VAT. W cenę mieszkania z rynku pierwotnego wliczony jest podatek VAT. Stawka podatku od mieszkania kupionego na rynku wtórnym wynosi 2% jego wartości. Można uniknąć zapłaty podatku od sprzedaży mieszkania. Jeśli sprzedaż mieszkania następuje po 5 latach, podatek od sprzedaży nieruchomości nas nie obowiązuje. Home staging pozwoli przygotować mieszkanie na sprzedaż. Mieszkanie musi być zadbane i odpowiednio udekorowane. Sprzedawanie mieszkania wiąże się z pewnymi zasadami. Jeśli sprzedajesz mieszkanie przed upływem 5 lat, licz się z podatkiem.
Co to jest kapitał zakładowy i ile wynosi jego minimalna wartość?
O tym, czym jest kapitał zakładowy, stanowi kodeks spółek handlowych. Jest to wkład właścicieli spółki, wniesiony przy jej założeniu. Prawo określa również, jaki jest minimalny kapitał zakładowy obowiązujący w Polsce. Jego wysokość różni się w zależności od tego, o jaki rodzaj spółki chodzi.
O tym, czym jest kapitał zakładowy, stanowi kodeks spółek handlowych. Jest to wkład właścicieli spółki, wniesiony przy jej założeniu. Prawo określa również, jaki jest minimalny kapitał zakładowy obowiązujący w Polsce. Jego wysokość różni się w zależności od tego, o jaki rodzaj spółki chodzi. Kapitał zakładowy: co to jest? Kapitał zakładowy określany jest inaczej jako kapitał podstawowy czy kapitał założycielski. Stanowi on pierwotny wkład jego właścicieli, może być jednakże zmieniany wraz z rozwojem spółki. Decyzja taka podejmowana jest na walnym zgromadzeniu wspólników. Wartość kapitału zakładowego musi być zawsze zgodna z danymi ujawnionymi w Krajowym Rejestrze Sądowym. Konieczna jest także jego zgodność z umową spółki oraz statutem danej jednostki gospodarczej. W zależności od rodzaju spółki różni się sposób tworzenia kapitału zakładowego. Brak pokrycia lub pokrycie niepełne kwoty kapitału zakładowego wiąże się z określonymi konsekwencjami dla wspólników i może zakończyć się koniecznością ogłoszenia upadłości tej spółki. Kapitał zakładowy: minimalna wartość Nie wszystkie kraje wprowadzają do swojego ustawodawstwa takie ograniczenia, tak jednak czyni większość państw europejskich. Polska nie należy do wyjątków. Minimalną wartość kapitału zakładowego dla spółek przewidzianych przez kodeks spółek handlowych określa ta ustawa. Zgodnie z jej przepisami wynosi on: Minimum 5 000 zł dla spółek z ograniczoną odpowiedzialnością, Minimum 50 000 zł dla spółek komandytowo-akcyjnych, Minimum 100 000 zł dla spółek akcyjnych. Natomiast jeśli chodzi o pozostałe rodzaje spółek, nieuregulowane przepisami tej ustawy, to minimalne kwoty kapitału zakładowego wynoszą: 30 000 euro dla spółdzielni europejskich, oraz 120 000 euro dla spółek europejskich.
Przy zakupie samochodu trzeba zapłacić podatek. W przypadku nowego samochodu, kupowanego w salonie lub używanego, ale kupionego od firmy – będzie to podatek VAT i płaci go sprzedawca. Przy zakupie samochodu od osoby prywatnej to nabywca musi zapłacić podatek od czynności cywilnoprawnych PCC.
Przy zakupie samochodu trzeba zapłacić podatek. W przypadku nowego samochodu, kupowanego w salonie lub używanego, ale kupionego od firmy – będzie to podatek VAT i płaci go sprzedawca. Przy zakupie samochodu od osoby prywatnej to nabywca musi zapłacić podatek od czynności cywilnoprawnych PCC. Podatek od zakupu samochodu: zakup w salonie W sytuacji gdy samochód kupujemy w salonie albo w komisie samochodowym, to w jego cenę będzie wliczony podatek VAT, którego płatnikiem jest sprzedawca. Obecnie dla samochodów osobowych wynosi on 23%, a więc dotyczy go podstawowa stawka VAT. Podatek od zakupu samochodu: zakup od osoby prywatnej Jeśli kupujemy używane auto od osoby fizycznej, która nie prowadzi działalności gospodarczej, to w jego cenę nie będzie wliczony podatek VAT. Zobowiązani więc będziemy odprowadzić do odpowiedniego urzędu skarbowego podatek od czynności cywilnoprawnych. Ustawa przewiduje różne stawki tego podatku, w przypadku samochodu używanego jest to 2% jego wartości rynkowej, czyli zwykle – jego ceny. Zwolnione od obowiązku zapłaty tego podatku są osoby niepełnosprawne, jeśli kupują samochód na własny, prywatny użytek. Nie ma również obowiązku opłacania go jeśli wartość rynkowa samochodu nie przekracza 1000 zł. Należną kwotę podatku od kupna samochodu nabywca jest zobowiązany zapłacić w terminie czternastu dni od transakcji. W tym celu należy w odpowiednim urzędzie skarbowym wypełnić formularz PCC-3. Samochód można legalnie kupić od osoby prywatnej. Podatek od kupna samochodu nie jest wówczas wliczony w cenę. Najkorzystniej jest, gdy darowizna auta odbywa się na terenie Polski i obie strony są obywatelami naszego kraju. Z płacenia podatku od darowizny samochodu są zwolnione wówczas osoby najbliższe. Podatek od kupna samochodu używanego wynosi 2% jego ceny. Podatek od kupna używanego auta należy zapłacić do 14 dni po dokonaniu transakcji.
O tym, co to jest osoba prawna według polskiego prawa, stanowi kodeks cywilny. Zawiera on definicję osoby prawnej.
O tym, co to jest osoba prawna według polskiego prawa, stanowi kodeks cywilny. Zawiera on definicję osoby prawnej. Definicja osoby prawnej w kodeksie cywilnym Kodeks cywilny (zobacz tekst ustawy) w art. 33 stanowi: „Osobami prawnymi są Skarb Państwa i jednostki organizacyjne, którym przepisy szczególne przyznają osobowość prawną.” Od przepisu konkretnej ustawy będzie więc zależało, czy dana jednostka jest osobą prawną w systemie polskiego prawa, a więc czy stosują się do niej regulacje zawarte w dziale II części ogólnej kodeksu cywilnego. Mogą to być np. szkoły wyższe, fundusze emerytalne, kościoły. Osobowość prawną uzyskuje się z chwilą wpisu do odpowiedniego rejestru. Osoby prawne charakteryzują się tym, że ustawa przyznaje im zdolność prawną i zdolność do czynności prawnych. Zdolność prawna oznacza, że mogą one być samodzielnie podmiotami praw i obowiązków, a więc posiadać majątek czy być pociągnięte do odpowiedzialności. Natomiast zdolność do czynności prawnych pozwala im te prawa nabywać, zaciągać samodzielnie zobowiązania poprzez zawieranie umów, samodzielnie zaciągać kredyty i rozliczać się z obowiązku podatkowego, a także brać czynny udział w postępowaniach sądowych. Zdolność do czynności prawnych jest realizowana przez osoby prawne poprzez działanie ich organów, takich jak np. zarząd. Przepisy regulują powstanie, ustrój i ustanie osób prawnych. Jeśli prawo tak przewiduje, to ich organizację i sposób działania reguluje także statut osoby prawnej. Osoba prawna zawsze działa przez określone przez ustawę oraz jej statut organy. Od siedziby organu zarządzającego zależy siedziba tej osoby, określona jako konkretna miejscowość. Rodzaje osób prawnych Rodzaje osób prawnych to: Korporacje – zbiorowości osób fizycznych, Zakłady (fundacje) – czyli masy majątkowe przeznaczone na dany cel. Odpowiednie stosowanie Przepisy KC w tym zakresie stosuje się również do tzw. ułomnych osób prawnych, czyli jednostek organizacyjnych, które nie posiadają osobowości prawnej, jednakże posiadają zdolność prawną na mocy odpowiedniej ustawy.
Praca na podstawie umowy zlecenia a emerytura
Umowy cywilnoprawne rządzą się innymi prawami niż umowy zawarte w oparciu o Kodeks pracy, jednakże część z nich podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym. Należy do nich umowa zlecenie, co skutkuje tym, iż przepracowany na jej podstawie czas liczy się do lat emerytury. Istnieją jednak wyjątki od tej zasady.
Umowy cywilnoprawne rządzą się innymi prawami niż umowy zawarte w oparciu o Kodeks pracy, jednakże część z nich podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym. Należy do nich umowa zlecenie, co skutkuje tym, iż przepracowany na jej podstawie czas liczy się do lat emerytury. Istnieją jednak wyjątki od tej zasady. Obowiązek uiszczania składki emerytalnej Umowa zlecenia należy do kategorii umów cywilnoprawnych, które na mocy art. 8 ust. 2a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych objęte są obowiązkowymi składkami na ZUS. Dla zleceniobiorców obowiązkowe jest świadczenie emerytalne i rentowe oraz wypadkowe, dobrowolne pozostaje natomiast świadczenie chorobowe. Kiedy umowa zlecenie nie liczy się do emerytury? Ubezpieczeniom społecznym, w tym obowiązkowi uiszczania składki emerytalnej, nie podlegają uczniowie gimnazjum, szkół ponadgimnazjalnych, szkół ponadpodstawowych oraz studenci do ukończenia 26. roku życia. Nie dotyczy to jednak niań, które składki te odprowadzają na podstawie wspomnianej ustawy. Więcej umów zlecenia a składka emerytalna W sytuacji, gdy mamy kilka umów zlecenia, do składek na ubezpieczenia społeczne liczy się ta z nich, która zawarta została najwcześniej. Na pisemny wniosek ubezpieczonego możliwe jest jednak odprowadzanie składek na podstawie pozostałych zawartych umów, bądź też zmiana podstawy odprowadzania składki na inną z nich. Jeśli natomiast zleceniobiorca zawiera umowę zlecenia z pracodawcą, z którym łączy go stosunek pracy w oparciu o umowę o pracę, wówczas podstawę wymiaru składki stanowi łączny przychód z obu tych umów. Umowa zlecenia czy umowa o dzieło? W przypadku wątpliwości, czy zawarta umowa jest w rzeczywistości umową zlecenia czy umową o dzieło, Zakład Ubezpieczeń Społecznych ma prawo zakwestionować błędnie nazwaną umowę w toku postępowania wyjaśniającego lub kontroli. Skutkiem tego może być nałożenie na płatnika obowiązku świadczenia na ubezpieczenia społeczne – jeśli umowa nazwana umową o dzieło okaże się być, zgodnie z zasadami przyjętymi przez polskie prawo cywilne, umową zlecenia. Umowa zlecenie należy do umów cywilnoprawnych. Czy umowa zlecenie liczy się do lat pracy? Umowa zlecenie różni się od tych z Kodeksu Pracy. Dowiedz się, jak wygląda umowa zlecenie z emerytem? Posiadasz umowę zlecenie? Dowiedz się, jaki obowiązuje okres wypowiedzenia. Umowa zlecenie zawiera inne zasady niż umowa o pracę. Czy umowa zlecenie może być podpisana na czas nieokreślony?
Ile wynosi składka chorobowa i kiedy jest opłacana?
Składka chorobowa jest obowiązkową składką na ubezpieczenie społeczne dla pracowników zatrudnionych w oparciu umowę o pracę, natomiast dla osób prowadzących działalność gospodarczą jest dobrowolna. Wynosi 2,45% podstawy wymiaru składki, czyli przychodu.
Składka chorobowa jest obowiązkową składką na ubezpieczenie społeczne dla pracowników zatrudnionych w oparciu umowę o pracę, natomiast dla osób prowadzących działalność gospodarczą jest dobrowolna. Wynosi 2,45% podstawy wymiaru składki, czyli przychodu. Składka chorobowa: kiedy jest opłacana? Składka chorobowa jest obowiązkowa dla pracowników zatrudnionych w oparciu o umowę o pracę. Jest jedyną składką, której koszt ponosi w pełni sam pracownik. Jej płatnikiem, czyli podmiotem zobowiązanym do jej odprowadzania, jest jednak pracodawca. To znaczy, że chorobowe jest potrącane z wynagrodzenia pracownika. Składki na ubezpieczenie chorobowe muszą być odprowadzone, podobnie jak pozostałe składki na ubezpieczenia społeczne: do 10. dnia następnego miesiąca – dla osób fizycznych, które opłacają składkę wyłącznie za siebie, do 5. dnia następnego miesiąca – dla jednostek budżetowych, zakładów budżetowych i gospodarstw pomocniczych, do 15. dnia następnego miesiąca – dla pozostałych podmiotów. Składce chorobowej podlegają dobrowolnie osoby, które prowadzą pozarolniczą działalność gospodarczą. Mogą być objęte tym ubezpieczeniem, jeśli podlegają obowiązkowemu ubezpieczeniu emerytalnemu i rentowemu. Opłacanie ubezpieczenia chorobowego pozwala na otrzymanie zasiłku chorobowego z ZUS w przypadku choroby potwierdzonej zwolnieniem lekarskim. Chorobowe nie ma nic wspólnego z dostępem do służby zdrowia – za możliwość skorzystania z opieki lekarskiej w ramach NFZ odpowiada opłacanie składki zdrowotnej. Dobrowolnie mogą opłacać składkę na ubezpieczenie chorobowe osoby zatrudnione w oparciu o umowę zlecenia, z wyjątkiem uczniów i studentów do 26. roku życia. Składka chorobowa: ile wynosi? Obecnie składka chorobowa wynosi 2,45% podstawy wymiaru składki. Podstawę do obliczania jej wymiaru stanowi, podobnie jak do obliczania składki na ubezpieczenie emerytalne i rentowe, przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym, czyli przychód ze stosunku pracy. O ile maksymalna roczna podstawa wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe na dany rok kalendarzowy nie może przekroczyć trzydziestokrotności prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia, to składki chorobowej to ograniczenie nie dotyczy. W przypadku jednak osób, które składkę tę opłacają dobrowolnie, jej maksymalna wysokość nie może przekroczyć miesięcznie 250% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia.