Kubeczek menstruacyjny – co warto o nim wiedzieć?
Kubeczek menstruacyjny to niewielki pojemniczek, który podczas miesiączki wkłada się do wnętrza pochwy. Zbiera się w nim krew menstruacyjna, którą można opróżniać nawet raz na 8 godzin, co jest tutaj wielką zaletą dla kobiet, które muszą często biegać do łazienki. Ponadto warto podkreślić, że z jednego kubeczka menstruacyjnego można korzystać nawet kilka lat!
Kubeczek menstruacyjny to niewielki pojemniczek, który podczas miesiączki wkłada się do wnętrza pochwy. Zbiera się w nim krew menstruacyjna, którą można opróżniać nawet raz na 8 godzin, co jest tutaj wielką zaletą dla kobiet, które muszą często biegać do łazienki. Ponadto warto podkreślić, że z jednego kubeczka menstruacyjnego można korzystać nawet kilka lat! Warto wiedzieć, że kubeczek menstruacyjny nie ma jednego rozmiaru – producenci wprowadzili rozmiary od S do XL, które różnią się między sobą długością, średnicą oraz pojemnością pojemniczka. To, jaki wybrać rozmiar kubeczka, zależy od rozmiarów pochwy oraz obfitości miesiączki. Jak prawidłowo założyć kubeczek menstruacyjny? Kubeczek menstruacyjny wymienia się, co kilka godzin (w zależności od potrzeb). Kiedy go usuniemy, należy opróżnić go z krwi, wypłukać pod bieżącą wodą, a następnie dokładnie osuszyć. Trzeba też pamiętać o jego sterylizacji. Należy to zrobić na pewno przed pierwszym użyciem, potem na początku miesiączki, a następnie po jej zakończeniu. Przed założeniem kubeczka trzeba dokładnie umyć ręce. Etapy zakładania kubeczka menstruacyjnego: do wnętrza pochwy wkłada się go szerszą stroną, następnie należy ścisnąć boki kubeczka, a później złożyć na pół, tworząc kształt litery U albo S; rozluźniamy mięśnie, wolną ręką oddzielamy wargi sromowe, a potem wkładamy zakrzywioną krawędź złożonego kubeczka poziomo do pochwy, wsuwamy go do pochwy i puszczamy – nie wolno go wkładać głęboko, ponieważ krew mogłaby wyciekać. Zalety korzystania z kubeczka menstruacyjnego Kubeczek menstruacyjny ma kilka zalet. Na pewno są to niższe koszty użytkowania niż ciągłe kupowanie tradycyjnych podpasek oraz tamponów, ponieważ kubeczek menstruacyjny jest wielorazowego użytku. Niektóre z tych kubeczków można używać nawet przez kilka lat. Poza tym można go wymieniać nawet, co osiem godzin, a to sprawia, że nie trzeba często biegać do toalety – jest to szczególnie przydatne, gdy jesteśmy poza domem i konieczne jest odwiedzenie publicznej toalety. Do tego dba się o środowisko, ponieważ podpaski i tampony są jednorazowe, a kubeczek menstruacyjny nie. Dowiedziono, że taki kubeczek korzystnie wpływa na pH pochwy i podczas jego użytkowania jest mniejsze ryzyko wystąpienia podrażnień. Jeśli chodzi o tampony, to chłoną one całą krew i przetrzymują ją we wnętrzu pochwy. Jeśli nie będzie się ich zbyt często wymieniało, to może to doprowadzić do rozwoju infekcji.
Krwawienie międzymiesiączkowe - czy powinno zaniepokoić? Przyczyny krwawienia międzymiesiączkowe
Krwawienie międzymiesiączkowe może pojawić się u zdrowych kobiet w wyniku przyjmowania doustnej antykoncepcji lub podczas owulacji. Niekiedy jest spowodowane poważnymi chorobami, np. nowotworem szyjki macicy, endometriozą lub zespołu policystycznych jajników.
Krwawienie międzymiesiączkowe może pojawić się u zdrowych kobiet w wyniku przyjmowania doustnej antykoncepcji lub podczas owulacji. Niekiedy jest spowodowane poważnymi chorobami, np. nowotworem szyjki macicy, endometriozą lub zespołu policystycznych jajników. Krwawienie międzymiesiączkowe może być spowodowane różnymi przyczynami. Nierzadko jest wynikiem zmian hormonalnych pojawiających się wskutek przyjmowania tabletek antykoncepcyjnych. Może również być objawem mięśniaków i polipów jajnika oraz infekcji. Co oznacza prawidłowe krwawienie miesięczne? Prawidłowy cykl miesiączkowy trwa od 21 do 35 dni, średnio 28 dni. Regularna miesiączka traktowana jest jako oznaka zdrowej kobiety. Menstruacja powinna trwać od 3 do 7 dni. Mogą towarzyszyć jej dolegliwości bólowe, których nasilenie jest indywidualne u każdej kobiety. Prawidłowa miesiączka nie powinna być nadmiernie bolesna ani zbyt obfita. Krwawienia międzymiesiączkowe są niepokojące dla każdej kobiety. Bardzo często pojawiają się u młodych dziewcząt, które dopiero zaczynają miesiączkować. W tej sytuacji jest to normalne, gdyż cykl miesiączkowy z czasem się ureguluje. Przyjęte jest, że przez dwa lata od menarche (pierwsza miesiączka) menstruacje mogą być nieregularne. Krwawienie międzymiesiączkowe a antykoncepcja Krwawienie międzymiesiączkowe może być spowodowane przyjmowaniem doustnych środków antykoncepcyjnych. Najczęściej pojawia się przez pierwsze trzy miesiące zażywania tabletek. W przypadku, gdy krwawienia międzymiesiączkowe nie ustępują i trwają dłużej niż trzy miesiące należy zgłosić się do lekarza ginekologa. Jego zadaniem jest określenie, czy zastosowany preparat antykoncepcyjny jest odpowiedni dla kobiety czy należy go zastąpić innym. Niekiedy organizm potrzebuje więcej czasu, aby przyzwyczaić się do zmian hormonalnych wywoływanych przez środek. Nasilenie krwawień międzymiesiączkowych wywołanych antykoncepcją hormonalną może być różne - od niewielkich plamień do bardzo obfitych. Przyczyną krwawień międzymiesiączkowych może być również owulacja przypadająca na połowę cyklu miesięcznego. Charakteryzują się one umiarkowanym nasileniem i zwykle trwają 2-3 dni. Plamienie przy owulacji jest spowodowane nagłym spadkiem poziomu estrogenów - żeńskich hormonów płciowych. Krwawienie międzymiesiączkowe a infekcje intymne Krwawienia międzymiesiączkowe mogą być wywołane infekcjami narządów płciowych. Bakterią odpowiedzialną nierzadko za wystąpienie plamień śródcyklicznych jest Chlamydia trachomatis. Objawami zakażenia są krwawienia miesiączkowe nasilające się zwykle po stosunku płciowym, bóle brzucha, ropne upławy, częste parcie na mocz oraz pieczenie podczas oddawania moczu. Przy stanie zapalnym szyjki macicy krwawienie może pojawić się w czasie badania ginekologicznego. Przyczyną plamienia lub krwawienia międzymiesiączkowego mogą być również inne patogeny wywołujące choroby przenoszone drogą płciową. Diagnostyka polega na pobraniu wymazu z kanału szyjki macicy i poddaniu uzyskanego materiału badaniom mikrobiologicznym lub innym testom pozwalającym na rozpoznanie przyczyny infekcji. Krwawienie międzymiesiączkowe - jakie choroby mogą je wywołać? Krwawienie międzymiesiączkowe niekiedy jest wywołane silnym stresem, nadmiernym wysiłkiem fizycznym oraz osłabieniem organizmu. Może być jednak wynikiem poważnych chorób wymagających wdrożenia właściwego leczenia. Przyczyną krwawień międzymiesiączkowych, a także obfitych i przedłużających się miesiączek mogą być mięśniaki lub polipy macicy. Mięśniaki macicy są najczęstszymi łagodnymi nowotworami macicy. Powstają w wyniku zaburzeń hormonalnych oraz wysokiego poziomu estrogenów w stosunku do progesteronu. Duże mięśniaki mogą wywoływać obfite krwawienia międzymiesiączkowe, w niektórych przypadkach wymagające hospitalizacji. Polipy mogą lokalizować się w błonie śluzowej szyjki macicy lub w trzonie macicy. Początkowo mają przebieg bezobjawowy, ale gdy się rozrosną prowadzą do krwawień międzymiesiączkowych, często po stosunku. Innymi przyczynami krwawień śródcyklicznych mogą być: zespół policystycznych jajników (PCOS) - zaburzenie hormonalne, często będące przyczyną niepłodności, endometrioza, nazywana inaczej “wędrującą śluzówką” lub gruczolistością zewnętrzną - choroba polegająca na rozroście błony śluzowej macicy (tzw. endometrium) poza jamą macicy, choroby nowotworowe narządów rodnych, np. rak szyjki macicy, jajnika lub endometrium, dysplazja szyjki macicy, czyli stan przednowotworowy - najczęstszą przyczyną jest wirus brodawczaka ludzkiego (HPV), nadżerka szyjki macicy - zmiana chorobowa będąca ubytkiem nabłonka lub błony śluzowej macicy; może rozwijać się w wyniku stanu zapalnego pochwy lub szyjki macicy.
Bóle przed miesiączką: objaw PMS-u, endometriozy, infekcji czy ciąży pozamacicznej?
Ból podbrzusza przed okresem może pojawiać się nawet 7 dni przed miesiączką. Najczęściej jest to ból brzucha jak podczas okresu, czyli skurczowy – wtedy najprawdopodobniej jego przyczyną jest zespół napięcia przedmiesiączkowego. Może być jednak objawem choroby albo ciąży ektopowej, czyli pozamacicznej.
Ból podbrzusza przed okresem może pojawiać się nawet 7 dni przed miesiączką. Najczęściej jest to ból brzucha jak podczas okresu, czyli skurczowy – wtedy najprawdopodobniej jego przyczyną jest zespół napięcia przedmiesiączkowego. Może być jednak objawem choroby albo ciąży ektopowej, czyli pozamacicznej. Bóle przed miesiączką mogą zdarzać się w różnym wieku, a najczęściej skarżą się na nie kobiety młode oraz te po 40. roku życia. Bóle podbrzusza przed okresem jako jeden z objawów zespołu napięcia przedmiesiączkowego wynikają ze zmian hormonalnych zachodzących w organizmie. PMS jako przyczyna bólu brzucha przed okresem Bóle przed miesiączką najczęściej są objawem PSM (z angielskiego premenstrual syndrome), czyli zespołu napięcia przedmiesiączkowego. Mogą pojawiać się nawet na tydzień przed okresem i mają różne natężenie. To, ile dni przed okresem boli brzuch, jest kwestią indywidualną i zależy od wahania poziomu hormonów w organizmie. Ból podbrzusza przed okresem to nie jedyny objaw PMS, mogą towarzyszyć mu inne przykre dolegliwości, których nasilenie może nawet uniemożliwiać normalne funkcjonowanie kobiecie w ostatniej fazie cyklu (fazie lutealnej). Czasem w PMS-ie występują: bóle głowy, zmęczenie, obrzęki nóg, wzdęcia, bolesność piersi w reakcji na dotyk. Oprócz dolegliwości fizycznych często pojawiają się też objawy związane ze sferą psychiczną, w tym: drażliwość, wahania nastroju, osłabienie koncentracji, napięcie, zaburzenia snu, wzrost apetytu, lęk, niepokój. Zespół napięcia przedmiesiączkowego ustępuje, gdy zaczyna się okres. Jeśli bóle brzucha nasilają się zamiast łagodnieć, może to oznaczać zespół bolesnego miesiączkowania. Ból podbrzusza pojawia się na krótko przed rozpoczęciem krwawienia i jest bardzo silny, może utrzymywać się przez cały pierwszy, a czasem też drugi i kolejny dzień. Endometrioza powodująca ból brzucha jak na okres Skurczowy ból brzucha jak na okres przed miesiączką może oznaczać endometriozę. To choroba polegająca na nadmiernym rozroście i migracji śluzówki macicy do innych rejonów ciała – narządów płciowych oraz jamy otrzewnej, w tym jelit. Śluzówka zachowuje się prawidłowo, czyli złuszcza się pod wpływem działania hormonów. Powoduje to ból w miejscach, w których ta tkanka się przeniosła, może skutkować też powstawaniem torbieli wypełnionych krwią i martwym nabłonkiem. Bóle brzucha przed okresem rzadziej bywają objawem nieprawidłowej budowy macicy. Infekcje intymne i ciąża pozamaciczna mogą powodować ból podbrzusza przed okresem Jeszcze rzadziej ból podbrzusza przed okresem wynika z infekcji intymnych czy ciąży pozamacicznej. Stan zapalny przydatków może powodować ból, ale jest on niezależny od cyklu menstruacyjnego. Ból brzucha przed spodziewanym okresem u osób w ciąży pozamacicznej jest naturalną reakcją organizmu, który próbuje samodzielnie pozbyć się nieprawidłowo zagnieżdżonego zapłodnionego jaja. Leczenie bólu przed miesiączką Jeśli można rozpoznać przyczynę bólu podbrzusza przed okresem, należy ją usunąć. W przypadku endometriozy oraz infekcji i stanów zapalnych konieczne jest leczenie operacyjne lub farmakologiczne. Operacja niezbędna jest też w ciąży pozamacicznej. Gdy bóle brzucha przed okresem są objawem zespołu napięcia przedmiesiączkowego, można leczyć je objawowo. W tym celu stosuje się leki przeciwbólowe i rozkurczające, ciepłe okłady i techniki relaksacyjne. Wskazany jest także ruch, który ułatwia przepływ krwi i może redukować dolegliwości bólowe. Silne bóle przed okresem mogą zmaleć lub całkowicie zaniknąć po porodzie, ale nie jest to norma.
Kubeczki menstruacyjne, podpaski i tampony: wady i zalety. Co wybrać?
Tampony i jednorazowe podpaski to najczęściej wybierane artykuły higieniczne podczas miesiączki. Konkurencją są dla nich wielorazowe podpaski oraz kubeczki menstruacyjne wpisujące się w trend proekologiczny. Wszystkie te opcje mają wady i zalety, które warto wziąć pod uwagę, dokonując wyboru.
Tampony i jednorazowe podpaski to najczęściej wybierane artykuły higieniczne podczas miesiączki. Konkurencją są dla nich wielorazowe podpaski oraz kubeczki menstruacyjne wpisujące się w trend proekologiczny. Wszystkie te opcje mają wady i zalety, które warto wziąć pod uwagę, dokonując wyboru. Okres, czyli pierwsza faza cyklu menstruacyjnego – krwawienie miesiączkowe, trwa od 3 do 7 dni. W tym czasie kobieta traci od około 50 do 150 mililitrów krwi. Oprócz krwi na zewnątrz wydostają się śluz oraz złuszczony nabłonek macicy. Rynek artykułów higienicznych dla kobiet oferuje cztery rodzaje produktów na „te” dni: podpaski jedno- i wielorazowe, tampony oraz kubeczki menstruacyjne. Tampony i kubeczki menstruacyjne – higiena użytkowania Tampony i kubeczki menstruacyjne działają w podobny sposób – zapobiegają wypływaniu wydzieliny na zewnątrz pochwy. Tampony ją pochłaniają, a kubeczki gromadzą w zbiorniczku. Te dwa artykuły różni także wpływ na środowisko. Tampony jednorazowe są nieekologiczne – po zużyciu wyrzuca się je, a w trakcie jednej miesiączki zużywa się kilkanaście sztuk; kubeczek menstruacyjny jest wielokrotnego użytku, dzięki czemu nie produkuje odpadów – należy go regularnie opróżniać, płukać i można aplikować ponownie. Zarówno tampony, jak i odpowiednio dopasowane pod względem twardości i rozmiaru kubeczki menstruacyjne pozwalają na dużą swobodę ruchów i mogą być komfortowe w noszeniu. Tampony ani kubeczki menstruacyjne nie podrażniają skóry w okolicach zewnętrznych narządów płciowych i są dyskretne. Obie metody zabezpieczenia przed przeciekaniem mają też wady. Tampony mogą u niektórych wywoływać zespół wstrząsu toksycznego, co może zagrażać zdrowiu i życiu. Mogą też sprzyjać nasilaniu infekcji intymnych, jeśli podrażniają śluzówkę pochwy. Kubeczki menstruacyjne są ekologiczne, ponieważ jeden kubeczek może posłużyć nawet przez kilkanaście lat, ale ich aplikowanie wymaga wprawy, a wymiana kubeczka nie jest prosta w publicznych toaletach. Kubeczek należy wsunąć do pochwy i rozłożyć, dbając, by był dokładnie pod szyjką macicy, w przeciwnym razie może przeciekać. Trzeba go rozłożyć wewnątrz i uszczelnić. Wymiana kubeczka polega na rozszczelnieniu go, wyjęciu z pochwy, opróżnieniu i umyciu, a następnie ponownej aplikacji. Kubeczki menstruacyjne nie uczulają, bo są wykonane z bezpiecznych materiałów, np. silikonu. Podpaski jednorazowe i wielorazowe – wady i zalety Podpaski jednorazowe są wygodne w użytkowaniu, ponieważ nie wymagają aplikacji wewnątrz ciała. Podpaskę wystarczy przykleić do bielizny, a zużytą wyrzucić do kosza. Z tego powodu są nieprzyjazne dla środowiska, bo generują odpady. Mogą też podrażniać skórę w okolicy genitaliów oraz powodować powstawanie nieprzyjemnego zapachu. Są mniej dyskretne niż tampony i kubeczki menstruacyjne i nie pozwalają na komfortowe uprawianie sportu. Podpaski wielorazowe wymagają prania i odplamiania, przeważnie są też jeszcze grubsze niż podpaski jednorazowe. Są za to ekologiczne i tańsze niż jednorazowe odpowiedniki, gdy bierze się pod uwagę żywotność obu produktów. Podpaski sprawdzą się u tych kobiet, które nie mogą stosować tamponów ani nie chcą korzystać z kubeczków.
Jak obliczyć dni płodne i niepłodne? Metoda kalendarzyka i obserwacje
Objawy dni płodnych występują nie u każdej kobiety i nie zawsze. Dni płodne można szacunkowo obliczyć na podstawie dat kolejnych cykli menstruacyjnych, pomiarów temperatury ciała oraz oceny śluzu szyjki macicy. Ta metoda to tzw. kalendarzyk małżeński, nie jest ona metodą antykoncepcji.
Objawy dni płodnych występują nie u każdej kobiety i nie zawsze. Dni płodne można szacunkowo obliczyć na podstawie dat kolejnych cykli menstruacyjnych, pomiarów temperatury ciała oraz oceny śluzu szyjki macicy. Ta metoda to tzw. kalendarzyk małżeński, nie jest ona metodą antykoncepcji. Kalendarzyk małżeński nie jest metodą antykoncepcji. Pozwala jedynie w przybliżeniu określić, kiedy wypadają w cyklu menstruacyjnym dni płodne. Obserwacje temperatury ciała i śluzu szyjki macicy w trakcie cyklu, na podstawie których można przypuszczać ten czas, powinny trwać przynajmniej rok. Dni płodne i niepłodne w cyklu miesiączkowym Jak obliczyć dni płodne? Jeśli cykle menstruacyjne są regularne i każdy z nich trwa tyle samo, można obliczyć przybliżoną datę owulacji i tym samym dni płodne. W cyklu trwającym 28 dni do owulacji dochodzi między 10. a 16. dniem przed kolejną miesiączką, najczęściej na 14 dni przed następnym krwawieniem. Za dni płodne uznaje się 5 dni przed jajeczkowaniem i 4 dni po nim. Tak duży margines spowodowany jest tym, że organizm kobiecy reaguje na nawet niewielkie zmiany, np. infekcje czy silny stres. Przez to owulacja może się przesunąć – opóźnić lub wystąpić nawet kilka dni wcześniej. Ponadto plemnik może przeżyć w drogach rodnych kobiety nawet do 5 dni i w tym czasie jest zdolny do zapłodnienia dojrzałej komórki jajowej. Komórka jajowa jest zdolna do zapłodnienia przez 24 godziny po owulacji. Jeśli nie dojdzie do zapłodnienia, jest wydalana z organizmu. Dni niepłodne także można obliczyć w przybliżeniu. To 4 lub 5 dni po owulacji oraz od 1. dnia cyklu do 5 dni przed jajeczkowaniem. Dni płodne i niepłodne można określić również dzięki prostemu testowi owulacyjnemu do kupienia za kilka złotych w aptece. Aby z większym prawdopodobieństwem wyznaczać dni płodne metodą tzw. kalendarzyka małżeńskiego, należy brać pod uwagę także temperaturę ciała podczas cyklu miesiączkowego i wygląd śluzu wydobywającego się z pochwy. Temperatura i śluz jako wskaźniki dni płodnych Objawy dni płodnych to podniesione o dwie kreski temperatura ciała (metoda termiczna) oraz bardzo rzadki i przezroczysty śluz szyjki macicy. Aby te dwa parametry mogły być brane pod uwagę przy określaniu, kiedy są dni płodne, pomiary należy prowadzić i wyniki notować przez rok. W trakcie jajeczkowania temperatura ciała wzrasta o około 2 kreski, a po owulacji o kolejne 2 do 4. Na podstawie regularnych badań ciepłoty ciała przez minimum 3 miesiąca, a najlepiej przez rok należy wykonać wykres i sprawdzić, czy temperatura wzrasta w określonym czasie i czy ta metoda w danym przypadku jest wiarygodna. Temperaturę należy mierzyć rano codziennie o tej samej porze, po przespanej nocy i przed wstaniem z łóżka. Równolegle należy badać śluz szyjki macicy. Badanie śluzu także należy wykonywać przez rok, oceniając gęstość i przejrzystość śluzu wydobywającego się z pochwy w poszczególnych dniach cyklu. Podczas owulacji śluz powinien być najrzadszy, śliski i mokry oraz przejrzysty. Jeśli zjawisko to występuje regularnie w kolejnych cyklach i koreluje z podwyższoną temperaturą ciała, może być wskazówką do wyznaczenia dni płodnych. Inne objawy dni jajeczkowania, które mogą występować u niektórych kobiet, to obrzęk piersi i ich zwiększona wrażliwość na dotyk, większe libido, ból w dole brzucha i senność.
Monitorowanie cyklu menstruacyjnego: kiedy są największe szanse na ciążę?
Cykl menstruacyjny składa się z 4 faz: menstruacyjnej, pęcherzykowej, owulacyjnej i lutealnej. Największe szanse na zajście w ciążę występują w fazie owulacyjnej (około 14. dnia cyklu) i w fazie pęcherzykowej (pomiędzy miesiączką a owulacją).
Cykl menstruacyjny składa się z 4 faz: menstruacyjnej, pęcherzykowej, owulacyjnej i lutealnej. Największe szanse na zajście w ciążę występują w fazie owulacyjnej (około 14. dnia cyklu) i w fazie pęcherzykowej (pomiędzy miesiączką a owulacją). Każda kobieta, która chce zajść w ciążę powinna uważnie obserwować swój cykl miesiączkowy. Wzorcowo trwa on średnio 28 dni, ale w normie mieszczą się cykle od 21 do 35 dni. Faza krwawienia miesięcznego – bardzo niskie szanse na zajście w ciążę Cykl menstruacyjny zaczyna się w pierwszym dniu miesiączki. Dochodzi wówczas do złuszczania błony śluzowej macicy i następuje krwawienie. Kobieta w fazie menstruacyjnej może odczuwać bóle brzucha i spadek nastroju. Szanse na zajście w ciążę podczas krwawienia miesięcznego są bardzo niskie, bliskie zeru. Zdarza się to tylko w przypadku nieregularnych lub bardzo krótkich cykli. Faza pęcherzykowa (folikularna, proliferacyjna) – dobre szanse na poczęcie Druga faza cyklu miesiączkowego to faza pęcherzykowa zwana również folikularną lub proliferacyjną. Trwa około 9-11 dni. Jest to okres, w którym błona śluzowa macicy odbudowuje się i przygotowuje na przyjęcie zapłodnionej komórki jajowej. Dojrzewa wtedy pęcherzyk Graffa wydzielający estrogeny. Hormony pobudzają do produkcji płodny śluz szyjkowy. W fazie pęcherzykowej śluz staje się gęsty i rozciągliwy. Plemniki mają możliwość przeżyć w nim aż do momentu owulacji. Szanse na zajście w ciążę w fazie folikularnej są więc dobre w drugiej części tej fazy – na 2-3 dni przed owulacją. Faza owulacyjna – najlepszy czas na zajście w ciążę Faza owulacyjna cyklu menstruacyjnego to czas, kiedy pęcherzy Graffa pęka i uwalnia komórkę jajową do jajowodu. W przypadku książkowego, 28-dniowego cyklu, owulacja następuje 14. dnia. Przy dłuższych i krótszych cyklach dzieje się to na około 10-16 dni przed zakończeniem cyklu. Faza owulacyjna to najlepszy moment na poczęcie dziecka, ale trwa zaledwie jeden dzień. Komórka jajowa uwalnia się przez około 12 godzin. Możliwe jest także zajście w ciążę przez 24 godziny po uwolnieniu jajeczka – tyle czasu obumiera dojrzała komórka. Faza lutealna (progesteronowa, ciałka żółtego) – dni niepłodne Ostatnim etapem cyklu menstruacyjnego jest faza lutealna, znana też jako progesteronowa lub faza ciałka żółtego – uaktywnia się wówczas progesteron, a ciałko żółte stopniowo zanika. Faza lutealna trwa zwykle od 10 do 16 dni. W czasie jej trwania występuje zespół napięcia przedmiesiączkowego (PMS). Zajście w ciążę podczas fazy progesteronowej jest bardzo trudne. Ten okres cyklu określa się jako dni niepłodne. Jak radzić sobie przed okresem? PMS, czyli zespół napięcia przedmiesiączkowego: jak sobie radzić? Jak zabezpieczać się przed ciążą? Rodzaje tabletek antykoncepcyjnych - wybór zależy od wieku.
Test ciążowy, aby był wiarygodny, należy zrobić po minimum 10 dniach od współżycia
Test ciążowy można wykonać z moczu lub z krwi. W obu tych płynach bada się stężenie hormonu hCG, czyli gonadotropiny kosmówkowej. Po jakim czasie test ciążowy jest wiarygodny? Wskazujący na ciążę poziom hCG po 10 dniach od zapłodnienia powinien zostać wykryty przez test.
Test ciążowy można wykonać z moczu lub z krwi. W obu tych płynach bada się stężenie hormonu hCG, czyli gonadotropiny kosmówkowej. Po jakim czasie test ciążowy jest wiarygodny? Wskazujący na ciążę poziom hCG po 10 dniach od zapłodnienia powinien zostać wykryty przez test. Testy ciążowe wykonywane przed upływem 10 dni od współżycia są niewiarygodne Po około 9-10 dniach zapłodniona komórka jajowa zagnieżdża się w macicy i organizm zaczyna wydzielać większe ilości gonadotropiny kosmówkowej. Dlatego wcześniej wykonany test może być niewiarygodny i dać wynik fałszywie negatywny. Test ciążowy alarmuje o stężeniu hCG powyżej 10 mIU/ml, natomiast u zdrowych kobiet poza ciążą poziom tego hormonu nie przekracza 5 mIU/ml. Po jakim czasie test ciążowy da miarodajny wynik? Można go wykonać kilka dni po spodziewanej miesiączce, w zależności od tego, jak bardzo jest czuły. Dostępne na rynku testy płytkowe wykrywają ciążę już w drugim tygodniu, po minimum 10 dniach od zapłodnienia. Wynik testu może być fałszywie pozytywny lub fałszywie negatywny Jeśli test zostanie wykonany zbyt wcześnie po zapłodnieniu, może dać wynik fałszywie negatywny. Także test wykonany po 10 dniach od współżycia czasem może nie być wiarygodny, jeśli są wątpliwości co do tego, należy badanie powtórzyć po 14 dniach od stosunku. Fałszywie negatywny wynik daje także ciąża pozamaciczna na wczesnym etapie. Wynik testu ciążowego może być też fałszywie pozytywny. Czasem powodują to przyjmowane leki przeciwdepresyjne, choroby tarczycy albo nerek, jak również zaburzenia hormonalne związane z przekwitaniem. Fałszywie pozytywny test może wskazywać także na patologiczny rozrost w macicy zapłodnionych nieprawidłowych komórek – zaśniad groniasty. W takim wypadku stężenie hCG jest bardzo wysokie, o wiele wyższe niż w przypadku ciąży na jej początku. Gonadotropina kosmówkowa pozwala zarodkowi na przeżycie, dlatego podczas ciąży jest niezbędna Gdy dojrzała komórka jajowa zostaje uwolniona (owulacja), w jajniku pojawia się ciało żółte. Jest ono odpowiedzialne za wytwarzanie progesteronu, hormonu niezbędnego do zagnieżdżenia się zapłodnionej komórki jajowej w macicy i podtrzymania ciąży. Część komórek zarodka wytwarza hormon beta-hCG, który zwiększa produkcję progesteronu przez ciałko żółte. Zatem im zarodek większy, produkuje więcej beta-hCG, by ciało żółte wytwarzało wystarczającą do podtrzymania ciąży ilość progesteronu. Katar, gorączka i napady kaszlu - to typowe objawy krztuśca. Jeśli twoje dziecko jest chore, musisz iść do lekarza! Podczas ciąży nie wolno pić alkoholu! Jesteś pewna, że piwo 0% nie zaszkodzi dziecku? Chciałabyś, żeby twoje dziecko rozwijało się szybciej? Wybierzcie się razem na basen. Maleństwo ma podkrążone oczy? To może być wynik niedoboru żelaza.
Wpływ hormonów na przebieg cyklu miesiączkowego – progesteron, estrogeny
Cykl miesiączkowy kobiety charakteryzuje się występowaniem czterech faz, w trakcie których zmienia się poziom poszczególnych hormonów płciowych. Hormony odpowiadają za regulację cyklu, a także wpływają na samopoczucie i wygląd kobiety.
Cykl miesiączkowy kobiety charakteryzuje się występowaniem czterech faz, w trakcie których zmienia się poziom poszczególnych hormonów płciowych. Hormony odpowiadają za regulację cyklu, a także wpływają na samopoczucie i wygląd kobiety. Cykl miesiączkowy zdrowej kobiety trwa około 28 dni. W trakcie poszczególnych faz cyklu dochodzi do zmian w poziomie hormonów, które w istotny sposób wpływają na psychikę, samopoczucie oraz wygląd kobiety. Najważniejszymi hormonami są estrogeny i progesteron. Cykl miesiączkowy Za prawidłowe cykle miesięczne u kobiet uważane są te, które trwają od 21 do 36 dni. Krwawienie trwa najczęściej od 3 do 5 dni. Wystąpienie u dziewcząt pierwszej miesiączki sygnalizuje osiągnięcie przez nią pełnej dojrzałości płciowej. W cyklu miesiączkowym wyróżnia się 4 fazy: krwawienie miesięczne – I faza, faza przedowulacyjna (folikularna) – II faza, owulacja – III faza, faza poowulacyjna (lutealna) – IV faza. Regulacja hormonalna cyklu miesięcznego Cykl miesiączkowy kobiety kontrolowany jest przez oś podwzgórze – przysadka – gonady. Podwzgórze odpowiada za uwolnienie hormonu gonadoliberyny, w skrócie określanej GnRH. Gonadoliberyna stymuluje przedni płat przysadki mózgowej do wydzielania dwóch hormonów: FSH – hormonu folikulotropowego oraz LH – hormonu luteinizującego. FSH i LH odpowiedzialne są za pobudzenie aktywności jajników, które produkują estrogeny oraz progesteron - bardzo ważne hormony w cyklu miesięcznym. FSH – hormon folikulotropowy Przedni płat przysadki mózgowej, zarówno u kobiet jak i u mężczyzn odpowiada za wydzielanie hormonu folikulotropowego. U kobiet jego poziom jest zależny od fazy cyklu miesięcznego. Odpowiada za pobudzenie dojrzewania pęcherzyków Graffa oraz za produkcję estrogenów. Hormon FSH ma zastosowanie w leczeniu niepłodności, gdyż pobudza proces jajeczkowania. LH – hormon luteinizujący Komórki gonadotropowe należące do przedniego płata przysadki mózgowej wydzielają hormon luteinizujący (LH). Podobnie jak poziom FSH, również stężenie LH we krwi jest uzależnione do trwającej fazy cyklu menstruacyjnego u kobiety. LH przyczynia się do wzrostu pęcherzyka Graffa oraz do wystąpienia owulacji. Powoduje przemianę pęcherzyka Graffa do ciałka żółtego, a także pobudza wydzielanie estrogenów i progesteronu. Progesteron Progesteron, nazywany również luteiną, jest hormonem, za którego sekrecję (wydzielanie przez komórki) odpowiada ciałko żółte oraz łożysko. Warunkuje przygotowanie błony śluzowej macicy do przyjęcia zapłodnionej komórki jajowej. Progesteron hamuje czynność skurczową macicy oraz proces dojrzewania pęcherzyków Graffa. Estrogeny Do grupy estrogenów zalicza się estradiol, estron oraz estriol. Produkcja estrogenów podlega regulacji i kontroli przez hormon folikulotropowy. Hormony te w organizmie kobiety pełnią niezwykle ważną funkcję. Są odpowiedzialne za powstawanie drugorzędnych cech płciowych – między innymi za rozwój piersi. U kobiet estrogeny regulują przebieg cyklu miesiączkowego, natomiast u mężczyzn mają wpływ na libido oraz dojrzewanie plemników. Czy wiesz, kiedy masz dni płodne? Zobacz, czym jest owulacja. Zmiany hormonalne w trakcie cyklu odpowiadają za zespół napięcia przedmiesiączkowego (PMS). Zobacz, na czym polega badanie stężenia we krwi estrogenów, żeńskich hormonów płciowych.
Niski progesteron może odpowiadać za nieregularne miesiączki i tycie
Progesteron (inaczej luteina) jest hormonem wydzielanym u kobiet przez jajniki, a w czasie ciąży przez ciałko żółte oraz łożysko. Zbyt mała ilość progesteronu może być przyczyną nieregularnych miesiączek i tycia, może też odpowiadać za trudności z donoszeniem ciąży.
Progesteron (inaczej luteina) jest hormonem wydzielanym u kobiet przez jajniki, a w czasie ciąży przez ciałko żółte oraz łożysko. Zbyt mała ilość progesteronu może być przyczyną nieregularnych miesiączek i tycia, może też odpowiadać za trudności z donoszeniem ciąży. Zmiany stężenia progesteronu w czasie cyklu miesięcznego odpowiadają za występowanie menstruacji oraz owulacji. W czasie ciąży hormon ten ułatwia zagnieżdżenie się zarodka w łożysku. Przyczyny niedoboru progesteronu Niedobór progesteronu często wiąże się z nadmiarem estrogenów. Taka dysproporcja może być efektem prowadzenia siedzącego trybu życia, nieprawidłowej diety oraz nadwagi. Do zakłócenia równowagi hormonalnej może dojść także wskutek zażywania środków hormonalnych i leków steroidowych, spożywania żywności zawierającej fitoestrogeny (np. potraw z soi) lub zanieczyszczonej pestycydami. Przyczyną niedoboru progesteronu może być także podwyższony poziom kortyzolu, czyli hormonu stresu. Skutków związanych ze zbyt małą ilością progesteronu mogą więc doświadczać osoby narażone na przewlekły stres. Niski poziom progesteronu występuje również u osób z zespołem policystycznych jajników (PCOS) - choroby, która bywa częstą przyczyną niepłodności. Objawy niedoboru progesteronu Objawami zbyt małej ilości progesteronu mogą być nieregularne, zbyt obfite lub zbyt skąpe miesiączki. Cykl może być zbyt długi albo zbyt krótki. Jednym z objawów bywa też ból podczas owulacji. Niedobór progesteronu może też być przyczyną tycia mimo stosowania diety dostarczającej składników odżywczych w ilościach adekwatnych do zapotrzebowania danej osoby. Może on objawiać się także trądzikiem. Kobiety, które doświadczają wskazanych wyżej objawów, powinny wykonać badanie poziomu progesteronu. Polega ono na pobraniu krwi żylnej. Najlepiej jest wykonać je wtedy, kiedy stężenie progesteronu jest największe, czyli w 7 albo 8 dniu po owulacji. Jego wartość powinna wtedy mieścić się w granicach 15,9 – 63,6 nm/l. Skutki niedoboru progesteronu w ciąży Progesteron ma istotne znaczenie dla rozwoju płodu, a także dla utrzymania ciąży. Powstrzymuje bowiem skurcze macicy, które mogą doprowadzić do przedwczesnego porodu. Objawami zbyt niskiego progesteronu w ciąży mogą być: bóle i skurcze brzucha, plamienia i krwawienie. Często, gdy występują takie objawy, lekarz przepisuje kobiecie zawierające progesteron leki, pomagające wyrównać niedobory i podtrzymać ciążę aż do naturalnego porodu. Progesteron w ciąży często podaje się także kobietom, które wcześniej poroniły lub miały problem z donoszeniem ciąży. Czy nieprawidłowy poziom hormonów w organizmie może być groźny? Poznaj objawy nadmiaru testosteronu u kobiet. Badaj się regularnie! Jak sprawdzić poziom testosteronu - badanie testosteronu. Nadmierne owłosienie i niepłodność? Czym jeszcze skutkuje nadmiar testosteronu u kobiet i mężczyzn? Twoje hormony wyraźnie wariują? Przeczytaj o prawidłowym poziomie i objawach nadmiaru testosteronu u mężczyzn. Jedz cenne jaja! Poznaj kalorie i wartości odżywcze żółtek jaja.
Ciałko żółte – rola w cyklu miesięcznym i wpływ na ciążę
Ciałko żółte powstaje podczas owulacji. Jeśli komórka jajowa zostanie w tym czasie zapłodniona, ciałko żółte przekształci się w ciałko żółte ciążowe. Jego podstawową funkcją będzie wówczas przygotowanie łożyska na przyjęcie zarodka oraz utrzymanie ciąży przez pierwszych kilka tygodni.
Ciałko żółte powstaje podczas owulacji. Jeśli komórka jajowa zostanie w tym czasie zapłodniona, ciałko żółte przekształci się w ciałko żółte ciążowe. Jego podstawową funkcją będzie wówczas przygotowanie łożyska na przyjęcie zarodka oraz utrzymanie ciąży przez pierwszych kilka tygodni. Ciałko żółte wydziela progesteron, dzięki któremu może pełnić swoje funkcje. Jeśli wydziela go za mało, kobieta może mieć problem z zajściem w ciążę i utrzymaniem jej. Cykl życia ciałka żółtego W trakcie cyklu miesiączkowego dojrzewa jeden z około 300 tysięcy obecnych w organizmie kobiety pęcherzyków Graffa. W pęcherzyku Graffa znajduje się komórka jajowa. W procesie luteinizacji, do którego dochodzi mniej więcej w połowie cyklu, podczas owulacji, pęcherzyk pęka i przekształca się w ciałko żółte. Jeśli dojdzie wtedy do zapłodnienia, ciałko żółte przekształci się w ciałko żółte ciążowe. Jeśli do niego nie dojdzie, ciałko żółte zacznie zanikać, przekształcając się w ciałko żółte miesiączkowe. Funkcje ciałka żółtego Ciałko żółte wytwarza progesteron. Przygotowuje w ten sposób błonę śluzową macicy na zagnieżdżenie się w niej zarodka. Po zapłodnieniu powiększa się ono i jako żółte ciałko ciążowe odpowiada za utrzymanie ciąży, dopóki jego roli ok. 9 tygodnia ciąży nie przejmie łożysko. Jeśli nie dojdzie do zapłodnienia, pod koniec cyklu przekształceniu się ciałka żółtego w ciałko żółte miesiączkowe towarzyszy nagły spadek progesteronu, co skutkuje pojawieniem się miesiączki. Niewydolność ciałka żółtego a problemy z zajściem w ciążę Jeśli ciałko żółte nie może wytworzyć wystarczającej ilości progesteronu, kobieta może mieć problem z zajściem w ciążę, narażona jest też na większe ryzyko poronienia. Niewydolność ciałka żółtego może być spowodowana przez nieprawidłowe funkcjonowanie przysadki i podwzgórza, choroby jajników, np. zespół policystycznych jajników, niedoczynność tarczycy i związany z nią podwyższony poziom TSH, a także podwyższony poziom prolaktyny (hiperprolaktynemia). Oprócz trudności z zajściem w ciążę i utratą dziecka we wczesnej fazie ciąży, objawami nieprawidłowego funkcjonowania ciałka żółtego mogą być: zbyt długie (dłuższy niż 32 dni) lub za krótkie (krótszy niż 26 dni) cykle miesiączkowe; bardzo uciążliwy zespół napięcia przedmiesiączkowego; plamienia w trakcie cyklu, niepoprzedzające bezpośrednio miesiączki. Leczenie niewydolności ciałka żółtego polega na uzupełnieniu niedoborów progesteronu lub stymulowaniu ciałka żółtego do jego produkcji poprzez zastosowanie innych hormonów, np. gonadotropiny kosmówkowej. Jeśli nieprawidłowe funkcjonowanie ciałka żółtego wynika z innych chorób, np. niedoczynności tarczycy, leczenie ukierunkowane jest na pozbycie się ich.
Stres może sprawić, że okres się spóźni lub pojawi się za wcześnie
Silne emocje i stres mogą być przyczyną brak okresu w przewidywanym terminie. Duże napięcie i hormon stresu – kortyzol – sprawiają, że gospodarka hormonalna zostaje zaburzona. Przez to duży stres skutkuje spóźnieniem okresu lub jego przyspieszeniem.
Silne emocje i stres mogą być przyczyną brak okresu w przewidywanym terminie. Duże napięcie i hormon stresu – kortyzol – sprawiają, że gospodarka hormonalna zostaje zaburzona. Przez to duży stres skutkuje spóźnieniem okresu lub jego przyspieszeniem. Ciągłe napięcie i silny stres wpływają na okres – przez nagromadzenie negatywnych emocji może się on opóźnić o nawet kilkanaście dni. Długotrwały stres źle wpływa na cały organizm, w tym zaburza gospodarkę hormonalną. Dlatego miesiączka się przesuwa. Stres powoduje zaburzenia gospodarki hormonalnej Stres nie jest jedyną przyczyną rozregulowania cyklu menstruacyjnego, ale ma na niego wpływ. Aby okres się spóźnił lub pojawił zbyt wcześnie, stres musi być silny lub długotrwały. Wstrząsające przeżycie czy stany lękowe wpływają na cykl miesiączkowy zwłaszcza wtedy, gdy występują po owulacji, jednak niezależnie od fazy cyklu mogą przesunąć krwawienie w czasie. Przyspieszony okres w stresie zdarza się rzadziej niż spóźniony, ale jego przyczyna jest taka sama – zaburzenie gospodarki hormonów. Stres może powodować skąpą miesiączkę Często spóźnienie okresu samo w sobie jest powodem do stresu. Szczególnie w przypadku osób, które obawiają się nieplanowanej ciąży. W takim wypadku powstaje zamknięte koło – stres opóźnia wystąpienie okresu, co z kolei potęguje napięcie. Dlatego jeśli w ciągu kilku wcześniejszych tygodni nie było żadnych powodów do stresu ani silnych złych emocji, warto wykonać test ciążowy. Tym bardziej, że stres może powodować skąpą miesiączkę, którą trudno określić, czy jest prawidłową menstruacją, czy krwawieniem lub plamieniem związanym z ciążą lub chorobą. Każda kobieta powinna znać swoje ciało i wiedzieć, jak funkcjonuje. Przeczytaj o cyklu miesiączkowym, czyli menstruacyjnym i jego prawidłowym przebiegu. Nie możesz zajść w ciążę od kilku miesięcy - to może być problem hormonalny. Zobacz, czym się zajmuje i co leczy endokrynolog. Spóźnia ci się okres, ale nie współżyłaś w ostatnim czasie? Poznaj przyczyny braku okresu inne niż ciąża.
Czy podczas okresu można zajść w ciążę? Zależy od regularności cyklu
Choć można zajść w ciążę podczas okresu, zdarza się to bardzo rzadko. Plemniki żyją do 72 godzin, a komórka jajowa może być zapłodniona tylko przez 24 godziny.
Choć można zajść w ciążę podczas okresu, to zdarza się to bardzo rzadko. Miesiączki muszą być bardzo nieregularne, a cykle niezwykle długie lub krótkie, aby doszło do zapłodnienia. Uwolniona komórka jajowa może być zapłodniona tylko przez 24 godziny, a plemniki żyją w drogach rodnych kobiety maksymalnie 72 godziny, o ile są bardzo zdrowe. Nie zmienia to faktu, że w pewnych okolicznościach podczas okresu można zajść w ciążę. Nieregularne miesiączki sprawiają, że można zajść w ciążę podczas okresu To, czy podczas okresu można zajść w ciążę, zależy od regularności cykli miesiączkowych. Pary starające się o dziecko podejmują próby poczęcia w planowanym czasie owulacji, nie zaś podczas miesiączki, kiedy szansa na zapłodnienie jest bardzo mała. Niemniej jednak ta szansa jest, dlatego zaleca się używanie prezerwatyw podczas zbliżeń w dni krwawienia. Odpowiedź twierdzącą na pytanie „Czy można zajść w ciążę podczas okresu?” dają nieregularne cykle. Bardzo długie albo bardzo krótkie cykle menstruacyjne uniemożliwiają przewidzenie, kiedy wystąpi owulacja, a zatem kiedy pojawi się szansa na zapłodnienie. W niektórych wypadkach z okresem można pomylić krwawienie w środku cyklu, wówczas szansa na zajście w ciążę rośnie. Seks bez zabezpieczenia w trakcie okresu nie wyklucza zajścia w ciążę Czy w czasie okresu można zajść w ciążę? Tak, a ponadto jest się narażonym na infekcje bardziej niż na innych etapach cyklu menstruacyjnego. Zapłodnienie w trakcie miesiączki jest mało prawdopodobne, ale możliwe. Trudny do przewidzenia termin owulacji w danym cyklu i niestandardowe zachowania organizmu, jak np. krwawienia czy plamienia w środku cyklu, sprzyjają „wpadce”. Jeśli jednak cykle są regularne, szansa na zajście w ciążę podczas menstruacji jest minimalna, a wręcz teoretyczna. Cierpisz na migreny? Oto domowe sposoby na ból głowy przed okresem. Planujesz zmianę kolory włosów? Czy można farbować włosy podczas okresu?
Jakie badania zrobić, by sprawdzić płodność? Pod lupą wizyta u ginekologa i urologa
Badania na płodność powinny poprzedzać konsultacje z ginekologiem i urologiem, którzy za pomocą badania palpacyjnego i ultrasonograficznego mogą wykryć nieprawidłowości w budowie narządów płciowych. Kolejnym krokiem w sprawdzaniu płodności są badania hormonalne i genetyczne na próbce krwi obwodowej. U mężczyzn można też zrobić posiew nasienia, który jest jedną ze skuteczniejszych metod oceny płodności.
Badania na płodność powinny poprzedzać konsultacje z ginekologiem i urologiem, którzy za pomocą badania palpacyjnego i ultrasonograficznego mogą wykryć nieprawidłowości w budowie narządów płciowych. Kolejnym krokiem w sprawdzaniu płodności są badania hormonalne i genetyczne na próbce krwi obwodowej. U mężczyzn można też zrobić posiew nasienia, który jest jedną ze skuteczniejszych metod oceny płodności. Badanie płodności u ginekologa Pierwszym etapem w diagnostyce niepłodności jest badanie fizykalne. Wizyta u ginekologa wyznacza kierunek dalszych badań. W ramach konsultacji lekarskiej przeprowadzany jest obszerny wywiad i już podczas niego można ustalić prawdopodobną przyczynę problemów z zajściem w ciążę. Bardzo ważne są zwłaszcza: regularność cyklu menstruacyjnego, obfitość krwawienia, wykorzystywane metody antykoncepcji i regularność współżycia, o które lekarz pyta podczas wizyty. Równie istotne jak wywiad jest badanie palpacyjne, polegające na wprowadzaniu palca przez pochwę i rozpoznawaniu za pomocą dotyku rozmiarów, kształtu, twardości i położenia struktur anatomicznych w obrębie układu rozrodczego. Często stosuje się też USG transwaginalne (dopochwowe) – dużo dokładniejsze od tradycyjnej metody badania. Daje ono ogląd na zmiany w budowie narządów płciowych – torbiele, narośle czy nowotwory. Podczas badania ginekologicznego można też pobrać wymaz z pochwy do cytologii – oceny mikroskopijnej komórek nabłonka szyjki macicy (to badanie jest szczególnie cenne w diagnostyce chorób nowotworowych). Badanie płodności u urologa Również mężczyzna, zanim zdecyduje się na bardziej szczegółowe badania na płodność, powinien skonsultować się w urologiem. Już na etapie badania per rectum (wprowadzania palca przez odbyt) można wykryć żylaki powrózka nasiennego, zmiany w obrębie gruczołu krokowego, wnętrostwo czy nieprawidłową budowę anatomiczną prącia. Diagnozę potwierdza badanie USG. W szczególnych przypadkach (gdy badanie nasienia wykaże brak plemników) przeprowadza się też biopsję jąder, czyli pobranie ich wycinka do analizy histopatologicznej. Badanie hormonów Przyczyną trudności z zajściem w ciążę mogą być też zaburzenia gospodarki hormonalnej organizmu. Poziom hormonów mierzy się za pomocą badania krwi. U mężczyzn najważniejsze są hormon folikulotropowy (FSH), luteina (LH), testosteron i prolaktyna, natomiast u kobiet – FSH, LH, AMH, prolaktyna, progesteron i androgeny. Poziom hormonów można też kontrolować samodzielnie, za pomocą dostępnych w aptece testów owulacyjnych, które działają na podobnej zasadzie jak testy ciążowe. Testy owulacyjne pozwalają określić moment, w którym pęka pęcherzyk Graafa i uwalnia się dojrzała komórka jajowa (wtedy LH osiąga najwyższy poziom). Badanie nasienia Za ok. 40% przypadków niepłodności wśród mężczyzn odpowiadają nieprawidłowe parametry nasienia, które można zbadać za pomocą seminogramu. Próbkę ejakulatu oddaje się w laboratorium (po stymulacji prącia w specjalnie do tego przeznaczonym pomieszczeniu). Badanie nasienia sprawdza między innymi ruchliwość i budowę plemników, dzięki czemu z dużą dokładnością można określić prawdopodobieństwo zapłodnienia komórki jajowej. Badanie kariotypu Płodność można sprawdzić także za pomocą badań genetycznych, które wskazane są zwłaszcza u par zmagających się z problemem nawracających poronień w I trymestrze ciąży. Bardzo częstą ich przyczyną jest nieprawidłowy kariotyp, czyli zestaw chromosomów w komórkach (nieprawidłowości mogą być zarówno jakościowe, jak i ilościowe). Dzieci par, w których partnerzy są nosicielami aberracyjnego kariotypu są bardziej narażone na choroby genetyczne, jak np. zespół Downa czy zespół Turnera. Badanie kariotypu polega na laboratoryjnej obserwacji krwi obwodowej. Kiedy należy oznaczyć poziom hormonu luteinizującego? Przeczytaj o badaniu LH, czyli hormonu luteinizującego. Zobacz, kto powinien oznaczyć stężenie tych hormonów. Sprawdź, na czym polega badanie poziomu FSH i HL normy.
Przyczyny krwawienia z dróg rodnych mogą być różne w zależności od wieku
U kobiet w wieku rozrodczym krwawienie z pochwy może występować w środku cyklu, przed miesiączką czy po stosunku. Krwawienie z dróg rodnych spotyka też kobiety po menopauzie, a czasem małe dziewczynki.
U kobiet w wieku rozrodczym krwawienie z pochwy może występować w środku cyklu, przed miesiączką czy po stosunku. Krwawienie z dróg rodnych spotyka też kobiety po menopauzie, a czasem małe dziewczynki. Powody krwawienia z pochwy u kobiet w wieku rozrodczym Plamienia w środku cyklu mogą towarzyszyć owulacji, wówczas nie są powodem do niepokoju. Jeśli występują między miesiączkami i nie można połączyć ich z jajeczkowaniem, trzeba zgłosić problem lekarzowi podczas wizyty. Plamienia nieusprawiedliwione owulacją wskazują na zakażenie, nadżerkę, a nawet na zmiany nowotworowe w obrębie dróg rodnych. Krwawienie po stosunku Inną przyczyną krwawienia z dróg rodnych poza miesiączką jest uszkodzenie ścianek pochwy podczas stosunku. Narząd ten jest bardzo delikatny i podatny na otarcia zwłaszcza wtedy, gdy nie ma odpowiedniego nawilżenia. Jeśli dolegliwości występują po każdym stosunku lub bardzo często, mogą mieć inną przyczynę. Należy zweryfikować, czy nie są symptomem infekcji, choroby wenerycznej, nadżerki, polipów szyjki macicy czy nawet nowotworu. Krwawieniami po stosunku objawia się też zakażenie bakterią Chlamydia trachomatis. Pigułki antykoncepcyjne a krwawienie z pochwy Krwawienie z dróg rodnych między miesiączkami jest powszechne u osób rozpoczynających przyjmowanie antykoncepcji hormonalnej – w pierwszych 3 miesiącach. Przedłużające się ponad 6 miesięcy i coraz bardziej obfite krwawienia są powodem do zmiany pigułek. Zmienić metodę antykoncepcji trzeba także wtedy, gdy plamienia trwają ponad 3 miesiące podczas korzystania z wkładki domacicznej. Innymi powodami krwawienia z dróg rodnych mogą być: zespół wielotorbielowatych jajników, endometrioza, zapalenie endometrium, mięśniaki macicy, nowotwór szyjki bądź trzonu macicy, zaburzenia krzepnięcia w związku z np. białaczką, niedokrwistością hemolityczną czy małopłytkowością. Krwawienie z dróg rodnych po przekwitaniu i przed pierwszą miesiączką Powodów do niepokoju nie ma, jeśli krwawienie z dróg rodnych występuje do pół roku po ostatniej prawidłowej miesiączce. Natomiast po tym okresie plamienie może być objawem zmian łagodnych, jak zanik nabłonka pochwy albo błony śluzowej trzonu macicy. Może sygnalizować też poważniejsze schorzenia, w tym: mięśniaki macicy, przerost błony śluzowej trzonu macicy, polipy endometrium, a nawet raka trzonu macicy. U bardzo młodych kobiet krwawienie dróg rodnych jest powodowane najczęściej przez urazy fizyczne, rzadziej przez zapalenie bądź zmiany nowotworowe.
Test na owulację – kiedy płodność jest najwyższa
Testy owulacyjne wspomagają proces monitorowania jajeczkowania. W ten sposób łatwo określisz, kiedy rozpoczyna się owulacja i zaplanujesz optymalny termin zapłodnienia.
Testy owulacyjne wspomagają proces monitorowania jajeczkowania. W ten sposób łatwo określisz, kiedy rozpoczyna się owulacja i zaplanujesz optymalny termin zapłodnienia. Działanie testów owulacyjnych Sposób działania testów jest prosty – mają wykryć w moczu kobiety hormon luteinizujący LH, którego stężenie wzrasta na 24-36 godzin przed rozpoczęciem owulacji. Dokładne określenie dnia rozpoczynającego się jajeczkowania jest bardzo przydatne dla kobiet, które planują zajść w ciążę. Najbardziej miarodajny wynik otrzymamy, gdy test wykonamy wieczorem, ponieważ poziom hormonu LH jest wtedy najwyższy. Testy przeprowadza się podobnie jak test ciążowy, nanosząc niewielką ilość moczu na specjalne płytki lub paski nasączone substancją aktywną. Testy należy przeprowadzać przez kilka kolejnych dni, przypadających na tę część cyklu, gdy powinno wystąpić jajeczkowanie. Owulacja, czyli właśnie jajeczkowanie, występuje między 12 a 18 dniem cyklu menstruacyjnego. Jako pierwszy dzień cyklu przyjmujemy pierwszy dzień ostatniego krwawienia miesiączkowego. Rodzaje testów owulacyjnych: Na rynku farmaceutycznym bez recepty dostępne są trzy rodzaje testów: strumieniowe – (pałeczki), w których końcówkę testu utrzymujemy kilka sekund pod strumieniem moczu; płytkowe – łatwe w wykonaniu i higieniczne, przy pomocy specjalnej pipety na płytce testowej należy umieścić kilka kropel moczu; wynik testu płytkowego pojawia się błyskawicznie; paskowe – najtańszy rodzaj testów, pasek testowy zostaje zanurzony w sterylnym pojemniku z moczem. Ceny testów wahają się od 20 do 80 zł. Standardowe opakowanie zawiera 5 jednorazowych testów. Użycie testów owulacyjnych rozpoczynamy w połowie cyklu i trwa ono do pojawienia się dwóch wyraźnych kresek, które informują o wysokim stężeniu hormonu luteinizującego, czyli zbliżającej się owulacji. Skuteczność testów oscyluje w okolicach 99% – problem ich wiarygodności wiąże się z faktem, że podniesiony poziom hormonu LH nie zawsze związany jest z uwolnieniem jajeczka i w trakcie jednego cyklu może pojawić się kilkakrotnie. Testy laboratoryjne z krwi lub moczu dają 100% pewność odnośnie ciąży. Rodzaje testów ciążowych. Cytomegalia to choroba zakaźna, wywołuje ją wirus cytomegalii. Cytomegalia groźna dla kobiet w ciąży i dzieci. Pary starające się o dziecko szukają różnych sposobów na to, żeby w końcu się udało. Najlepsza pozycja do zajścia w ciążę. Dodatni wynik testu potrójnego może wskazywać na większe ryzyko pojawienia się wady genetycznej u dziecka. Test potrójny w ciąży.
Ile kosztuje test ciążowy? Średnia cena wynosi 13 zł. Sprawdzamy, które firmy są najpopularniejsze i ile możesz zapłacić za ich produkty.
Ile kosztuje test ciążowy? Średnia cena wynosi 13 zł. Sprawdzamy, które firmy są najpopularniejsze i ile możesz zapłacić za ich produkty. Rodzaje testów Na rynku są dostępne trzy rodzaje testów – paskowe, płytkowe i strumieniowe. Dwa pierwsze wymagają zebrania moczu w specjalnym pojemniku. Test paskowy należy na krótką chwilę zamoczyć w naczyniu, natomiast na test płytkowy aplikuje się pobraną z pojemnika kroplę moczu za pomocą pipety. Inaczej działają testy strumieniowe i są one przez to wygodniejsze oraz szybsze w użyciu. Umieszcza się po prostu ich końcówkę w strumieniu moczu, którego nie trzeba już nigdzie gromadzić. Stąd też te ostatnie są najdroższe. Od czego zależy cena? Na cenę testu wpływa nie tylko jego rodzaj, ale również marka i miejsce zakupu. Dostać je można nie tylko w aptekach, ale i większych supermarketach czy drogeriach, a nawet w sprzedaży internetowej, stąd bardzo duże wahania cenowe. Można przyjąć, że średnio jest to wydatek rzędu 7–13 zł, choć zdarzają się produkty, które znacznie przekraczają tę cenę. Ceny najpopularniejszych testów ciążowych Testy paskowe najczęściej są dostępne w zestawach po kilka sztuk. Najpopularniejsze są produkty firmy LH Test. Opakowanie zawierające 5 pasków kosztuje od 25 do 27 zł. Jeśli chodzi o testy płytkowe, wybór jest bardzo szeroki. Bobo-test można kupić za średnio 8,5 zł. Blue Cross Bio-Medical, Amil i Genexo Quixx Duo są w podobnej cenie. Cena Phamatech Pre-Testu zbliża się natomiast do 12 zł. Test strumieniowy firmy Komfort kosztuje ok. 5,5 zł, natomiast za tego samego typu produkt z serii Bobo-test trzeba zapłacić 16 zł. Pink Express Test w najtańszych aptekach można nabyć już za 4,5 zł, ale taki sam w tych droższych sprzedawany jest już w cenie 14 zł. Wykonałaś test ciążowy online i nie masz pewności, czy jest wiarygodny? Dowiedz się. By test ciążowy okazał się wiarygodny, należy wykonać go w odpowiednim terminie.
Jeśli zdarzyło ci się szukać w internecie informacji na temat objawów ciąży, na pewno trafiłaś na testy ciążowe online. Sprawdziliśmy, czy można im zaufać.
Jeśli zdarzyło ci się szukać w internecie informacji na temat objawów ciąży, na pewno trafiłaś na testy ciążowe online. Sprawdziliśmy, czy można im zaufać. Nie istnieje żadna domowa metoda zdobycia pewnej informacji o tym, czy jesteś w ciąży. Jedynie wizyta u specjalisty daje jednoznaczną odpowiedź. Zawodzić mogą nawet kupowane w aptekach testy, które bazują przecież na badaniu zawartości hormonów ciążowych w organizmie. Co więc z testami, których wysyp można zauważyć ostatnio w sieci? Są to bardzo proste zestawy pytań, w których jedynymi możliwymi do udzielenia odpowiedziami są „tak” lub „nie”. Bazują one na potocznej wiedzy dotyczącej głównych objawów ciąży. Zwykle musisz odpowiedzieć na 10 takich pytań, a wynik wyliczany jest w dość prymitywny sposób. Po prostu, jeśli w większości pytań klikniemy na odpowiedź twierdzącą, program automatycznie gratuluje ciąży, natomiast jeśli zaznaczyliśmy „nie” więcej niż 5 razy, wynik jest negatywny. Absolutnie nie można wierzyć testom ciążowym online. Każdy organizm jest indywidualny, a więc i ciąża u różnych kobiet przebiega inaczej. Czasem nawet najbardziej typowe symptomy w ogóle się nie pojawiają. Zamiast więc poszukiwać niepewnych źródeł informacji w internecie, warto wybrać się do apteki po profesjonalny test ciążowy. By wynik testu ciążowego był wiarygodny, powinnaś wykonać go w odpowiednim czasie. Jeśli podejrzewasz, że jesteś w ciąży udaj się do pobliskiej apteki i kup test. Dowiedz się, ile kosztuje test ciążowy.
Odstawiłaś pigułki antykoncepcyjne a okres się nie pojawił?
Rezygnacja z hormonalnej metody zapobiegania ciąży zwykle wiąże się z tym, że nasz organizm musi znów sam regulować gospodarkę hormonalną, w związku z czym okres po odstawieniu tabletek antykoncepcyjnych może się opóźnić.
Rezygnacja z hormonalnej metody zapobiegania ciąży zwykle wiąże się z tym, że nasz organizm musi znów sam regulować gospodarkę hormonalną, w związku z czym okres po odstawieniu tabletek antykoncepcyjnych może się opóźnić. Stosowanie antykoncepcji hormonalnej jest wygodne, ale zdarza się, że jesteśmy zmuszone z tego komfortu zrezygnować. Przyczyn może być wiele: źle reagujemy na tabletki, jesteśmy rozdrażnione, wystąpiły skutki uboczne, chcemy zajść w ciążę. Co może się wydarzyć, gdy z dnia na dzień postanowimy skończyć z pigułkami? W momencie, gdy kobieta decyduje się na zaprzestanie przyjmowania tabletek antykoncepcyjnych zalecane jest, aby dokończyła opakowanie, nie przerywając go w trakcie, jeżeli nie zachodzi taka konieczność. Okres po odstawieniu pigułek hormonalnych nie pojawi się jednak od razu. Pierwszy okres po tabletkach to krwawienie z odstawienia Po przyjęciu ostatniej pigułki antykoncepcyjnej pojawiają się krwawienia. Nie jest to jednak normalny okres, bo przyjmowanie tabletek hormonalnych zmieniło gospodarkę hormonalną w organizmie kobiety. Pierwsze krwawienie po zakończeniu przyjmowania tabletek antykoncepcyjnych jest krwawieniem z odstawienia. Należy pamiętać, że owulacja może nastąpić już w następnym dniu po zaprzestaniu przyjmowania pigułek. Dlatego należy stosować inną metodę antykoncepcji, jeżeli nie chcemy zajść w ciążę. Przez 3 do 4 miesięcy cykle bywają nieregularne i jeżeli nie zachodzi podejrzenie zapłodnienia, nie należy się martwić brakiem okresu w tym czasie. Owulacja po odstawieniu pigułek hormonalnych Około 4 miesiąca po rezygnacji z pigułek antykoncepcyjnych jako metody zapobiegania ciąży wszystko powinno wrócić do normy, ponieważ organizm wyreguluje własną gospodarkę hormonalną. Jeżeli po upływie 4 miesięcy cykle są nadal nieregularne, miesiączka się nie pojawiła i występują plamienia należy jak najszybciej skonsultować się z ginekologiem. Pamiętajmy, że oczekiwanie na unormowanie się cykli jest uzależnione od kilku czynników. Ważne są: wiek kobiety, rodzaj stosowanych tabletek, czas w jakim były przyjmowane. Jesteś w ciąży? Sprawdź, czy okres podczas ciąży jest możliwy! Jesteś tuż przed okresem? Sprawdź, jak powinien wyglądać śluz przed okresem. Dopiero urodziłaś dziecko? Dowiedz się, kiedy po porodzie pojawia się miesiączka.
Estrogeny – szkodzi zarówno nadmiar, jak i niedobór
Estrogeny i progesteron to główne żeńskie hormony. Estrogeny mają wpływ nie tylko na sferę biologiczną regulują również procesy psychiczne.
Estrogeny i progesteron to główne żeńskie hormony. Estrogeny mają wpływ nie tylko na sferę biologiczną regulują również procesy psychiczne. Hormony są to związki chemiczne wytwarzane przede wszystkim przez gruczoły dokrewne. Organizm ludzki wytwarza ponad 100 rodzajów hormonów – tych wyłącznie kobiecych jest zaledwie kilka. Estrogeny – hormony piękności Estrogeny, do których zaliczamy estradiol, estron i estriol, produkowane są przez jajniki. Główne zadania estrogenów: regulacja cyklu menstruacyjnego: ich stężenie jest najwyższe w pierwszej fazie cyklu, wraz z nastaniem owulacji spada, a najniższe jest tuż przed okresem; wykształcenie żeńskich narządów płciowych oraz piersi – przemiany płciowe w okresie dojrzewania, dzięki nim stajemy się kobietami; regulacja libido oraz nastroju; odpowiedzialność za nawodnienie oraz napięcie skóry poprzez wpływ na produkcję kwasu hialuronowego oraz kolagenu; nawilżenie błon śluzowych organizmu, przygotowanie endometrium (błony śluzowej macicy) do zagnieżdżenia się w nim zarodka; wzrost krzepliwości krwi; hamowanie procesów miażdżycowych poprzez uwalnianie tlenku azotu powodującego rozkurczanie się naczyń krwionośnych; zapobieganie osteoporozie za pomocą zwiększenia poziomu wapnia w kościach. Stężenie hormonów płciowych u kobiet zależy od dnia cyklu. Dlatego też badania należy wykonać w każdej jego fazie (faza folikularna 3-5 dzień cyklu; owulacja 12-14 dzień cyklu – przy cyklu 28 dniowym lub na 12-14 dni przed spodziewaną miesiączką w pozostałych przypadkach; faza lutealna ok. 21 dzień cyklu), aby otrzymać pełny obraz zmian hormonalnych w cyklu menstruacyjnym. Stężenie estrogenów jest najwyższe podczas owulacji. Za dużo lub mało estrogenów Gdy mamy za mało estrogenów, pojawiają się problemy z okresem, cały cykl menstruacyjny ulega rozregulowaniu, mogą też pojawić się problemy z zajściem w ciążę, występuje spadek libido, suchość skóry i błon śluzowych. Pojawić się również mogą objawy takie jak: nadpobudliwość, płaczliwość, bezsenność a nawet depresja. Nadmiar estrogenów może powodować migreny, tycie, zły nastrój, znaczne powiększenie piersi, zaburzenia funkcji wątroby, nudności a nawet wymioty oraz zaburzenia miesiączkowania. Z nadmiarem spotykamy się bardzo rzadko i na ogół związany jest z guzami jajników. Zbyt duża ilość estrogenów może prowadzić do zakrzepicy i zatorów, które są bardzo niebezpieczne dla zdrowia i życia. Kiedy udać się do specjalisty? Jeżeli zauważymy u siebie, któryś z objawów niedoboru lub nadmiaru estrogenów, szczególnie jeśli występuje wraz z bezskutecznymi próbami zajścia w ciążę lub jesteśmy w okresie przed lub pomenopauzalnym. Połóg trwa umownie około półtora miesiąca. Jak długo po porodzie hormony wracają do normy? Objawy napięcia przedmiesiączkowego to znaczny spadek nastroju, huśtawka emocjonalna i ból. Napięcie przedmiesiączkowe, czyli PMS. Najważniejsze funkcje szyszynki to wydzielanie melatoniny, serotoniny oraz kortyzolu. Szyszynka: funkcje, jakie pełni. Fitoestrogeny to naturalne związki przypominające estron i estradiol. Fitoestrogeny, czyli roślinne hormony.
Burza hormonalna – wszystko co powinnaś wiedzieć o swoim cyklu
Często nie zdajemy sobie sprawy jakie niesamowite zmiany zachodzą w naszym organizmie podczas cyklu menstruacyjnego. Cykl miesiączkowy trwa zwykle około 28 dni i składa się z fazy przedowulacyjnej i fazy ciałka żółtego.
Często nie zdajemy sobie sprawy jakie niesamowite zmiany zachodzą w naszym organizmie podczas cyklu menstruacyjnego. Cykl miesiączkowy trwa zwykle około 28 dni i składa się z fazy przedowulacyjnej i fazy ciałka żółtego. Cykl menstruacyjny kobiety może trwać od 21 do 35 dni i dzielimy go na dwie fazy: przedowulacyjną (estrogenową) – związaną z dojrzewaniem komórki jajowej. W tej fazie mają miejsce wszelkie zmiany w długości cyklu; fazę ciałka żółtego (progesteronową) – od owulacji (czyli uwolnienia dojrzałej komórki jajowej). Faza przedowulacyjna Faza przedowulacyjna, nazywana inaczej estrogenową lub folikularną. Jej długość ma charakter zmienny, różny u każdej kobiety oraz zmienia się wraz z wiekiem. Dzieli się ona na dwa okresy: niepłodności względnej oraz płodności. Pierwszy dzień miesiączki (czyli pierwszy dzień cyklu) jest okresem niepłodności względnej. Nie wydziela się wówczas śluz szyjkowy a szyjka macicy jest twarda, nisko położona i zamknięta. Środowisko w drogach rodnych kobiety ma kwaśny odczyń uniemożliwiający przedostanie się chorobotwórczych ustrojów co również oznacza, że zabójczo działa na plemniki. Po tej fazie następuje okres płodności, w którym wzrost estrogenów powoduje ponowne rozrastanie się błony śluzowej, dzięki czemu zapłodnione jajeczko będzie miało odpowiednie środowisko do rozwoju. Szyjka macicy mięknie, otwiera się i unosi ku górze. Wysoki poziom estrogenów stwarza przyjazne (zasadowe) środowisko dla plemników poprzez wydzielanie śluzu – co fachowo nazywane jest płodnym śluzem szyjkowym, dzięki któremu mogą one przetrwać w drogach rodnych kobiety nawet kilka dni. Pęcherzyki jajnikowe pierwotne zostają pobudzone do dojrzewania wraz ze wzrostem TSH we krwi. Dalsza produkcja estrogenów powoduje, że na pęcherzyk dominujący (tylko on ulegnie jajeczkowaniu i w nim znajdować się będzie dojrzała komórka jajowa) zostaje wybrany ten z największą zawartością tych hormonów. Pod wpływem swoistej burzy hormonów dojrzały pęcherzyk wraz z komórką jajową pęka, a komórka jajowa opuszcza jajnik i zaczyna się przemieszczać po macicy. Faza ciałka żółtego (lutealna) Faza ta rozpoczyna się, gdy pęknięty pęcherzyk jajnikowy (czyli pęcherzyk Graafa) zamienia się w ciałko żółte, które wydziela gównie progesteron. Pod wpływem tego hormonu macica się obniża, twardnieje i zamyka tzw. czopem śluzowym, który odnawiany jest co 3 dni, aby uniemożliwić plemnikom przedostanie się do swojego wnętrza. Po zaczopowaniu macicy następuje faza tzw. fizjologicznej niepłodności. Pod wpływem dalszego wydzielania progesteronu dochodzi do rozpulchnienia błony śluzowej macicy, czyli tzw. endometrium, które zaczyna być zaopatrywane w substancje odżywcze i tlen przez rozrastające się w nim naczynia krwionośne. Przygotowywane jest w ten sposób środowisko do implantacji, czyli zagnieżdżenia się zapłodnionej komórki jajowej. W tym momencie istnieją dwie możliwości: Jeżeli doszło do zapłodnienia, wówczas temperatura ciała kobiety ulega nieznacznemu podwyższeniu, i utrzymuje się na takim poziomie przez pierwsze trzy miesiące ciąży. Po implantacji jajeczka organizm zaczyna produkować hormon ciążowy (o nazwie gonadotropina kosmówkowa – hCG), co pobudza pusty pęcherzyk do dalszej produkcji estrogenu i progesteronu. Dzięki tym hormonom błona śluzowa macicy nie ulega złuszczeniu do momentu rozwinięcia łożyska będącego w stanie utrzymać ciążę. Jeżeli nie doszło do zapłodnienia, poziom progesteronu spada i błona śluzowa zaczyna obumierać, ulegać złuszczeniu i rozpoczyna się kolejny cykl menstruacyjny. W badaniach okazało się, że masz nieprawidłowy poziom hormonów? Sprawdź, czym się zajmuje i co leczy endokrynolog. Twoje miesiączki stały się nieregularne lub całkowicie zanikły? Dowiedz się, jak stres wpływa na okres. Spóźnia ci się okres i nie wiesz, dlaczego? Zobacz, jakie są inne przyczyny braku okresu niż ciąża.
Zapobieganie ciąży – wady i zalety spirali antykoncepcyjnej
Spirala jest szczególnie polecana kobietom, które mają za sobą pierwszy poród, są aktywne seksualnie i cenią komfort wypływający z braku troski o antykoncepcję hormonalną każdego dnia.
Spirala jest szczególnie polecana kobietom, które mają za sobą pierwszy poród, są aktywne seksualnie i cenią komfort wypływający z braku troski o antykoncepcję hormonalną każdego dnia. Jak wygląda i na czym polega działanie spirali? W czasie miesiączki lub zaraz po niej, lekarz ginekolog zakłada zbudowaną z plastiku z domieszką srebra lub miedzi, zaopatrzoną w pojemniczek z progesteronem wkładkę w kształcie litery T. Stopniowe uwalnianie progesteronu na błonę śluzową macicy zagęszcza jej śluz przez co staje się on nieprzenikalny dla plemników oraz zmniejsza ich ruchliwość w jajowodach. Nie mają wówczas szansy, by zapłodnić komórkę jajową. Zdejmowanie spirali odbywa się również podczas miesiączki. Zalety i wady spirali antykoncepcyjnej Największe korzyści płynące ze stosowania tej metody to przede wszystkim jej wysoka skuteczność (według wskaźnika Pearla wynosi: 0,1), długi czas działania (zabezpiecza przed ciążą od 2 do 6 lat), możliwość stosowania przez matki karmiące, skrócenie krwawień menstruacyjnych (1-2 dni), zapobieganie rozwojowi mięśniaków, polipów i rozrostowi błony śluzowej macicy, ekonomiczność – koszt spirali waha się w granicach 500-1100 zł (rozbieżność w cenie jest uzależniona od rodzaju materiału z jakiego wykonana jest spirala, ponieważ zdarzają się również takie pokryte złotem oraz tego, czy będziemy korzystać z dodatkowych usług, tj. znieczulenie ogólne), przy czym należy zaznaczyć, że jest to jednorazowy wydatek, który rozkłada się na kilka lat. Spirala antykoncepcyjna - przeciwwskazania Jak każda hormonalna forma zapobiegania ciąży wkładka domaciczna posiada całą gamę przeciwwskazań do jej stosowania, tj.: ostre schorzenia wątroby (m.in. guzy); przebyte ciąże pozamaciczne; wady budowy macicy, tj. mięśniaki, deformacje szyjki w wyniku ciąży; bardzo mała lub bardzo duża macica; rak sutka lub jego podejrzenie; krwawienie z dróg rodnych o niewyjaśnionej etiologii; zakrzepowe zapalenie żył lub choroba zakrzepowo-zatorowa (ŻchZZ); nadwrażliwość na którykolwiek składnik wkładki; trwające bądź niedawno przebyte/nawracające zapalenia narządów miednicy mniejszej (PID); osłabiona odporność immunologiczna. Spirala może zwiększyć długość i intensywność krwawień menstruacyjnych – zwłaszcza przez pierwsze miesiące od założenia i nie jest polecana kobietom, które nigdy nie rodziły, ponieważ jej zakładanie może doprowadzić do uszkodzenia szyjki macicy, co może wpłynąć na przebieg ciąży. Antykoncepcja, która nie obciąża wątroby i o której nie musisz pamiętać codziennie to plastry antykoncepcyjne. Podczas stosowania zabezpieczenia powinnaś rzucić palenie i ograniczyć alkohol. Sprawdź czy tabletki antykoncepcyjne należą do najskuteczniejszych metod. Wyróżnia się hormonalne, chemiczne i mechaniczne środki antykoncepcji. Wybierz odpowiednią dla siebie formę antykoncepcji. Jeśli nie jesteś pewna, czy twoja antykoncepcja była w pełni bezpieczna, zastosuj pigułkę awaryjną do 72 godzin po stosunku.
Co organizm mówi o owulacji, czyli jak wygląda śluz przedmiesiączkowy
Wygląd śluzu przed okresem informuje, że dobiegły końca twoje dni płodne. Organizm wysyła sygnały, kiedy kończy się owulacja, wystarczy tylko nauczyć się je interpretować.
Wygląd śluzu przed okresem informuje, że dobiegły końca twoje dni płodne. Organizm wysyła sygnały, kiedy kończy się owulacja, wystarczy tylko nauczyć się je interpretować. Faza niepłodności bezwzględnej Moment, kiedy kobieta zaczyna krwawić, rozpoczyna jej cykl. Tuż przed okresem – od obumarcia komórki jajowej do pojawienia się wydzieliny ze złuszczonej ścianki macicy – trwa faza niepłodności bezwzględnej. Przy wahaniach długości cyklu w zależności od indywidualnych uwarunkowań kobiety okres dni niepłodnych jest zawsze stały, trwa 2 tygodnie. Śluz fazy niepłodności bezwzględnej nazywany jest fachowo śluzem typu G, od gestagenu, pod którego wpływem jest wytwarzany. Powstaje on w najniższych częściach szyjki macicy. Czym charakteryzuje się śluz typu G? Śluz typu G jest śluzem barierowym – tworzy siatkę, blokującą plemnikom przejście do dróg rodnych kobiety. Ma więc przeciwne właściwości do śluzu, pojawiającego się w dniach płodnych. Zupełnie inny jest też jego wygląd. Śluz okresu niepłodnego daje uczucie suchości w pochwie. Ma barwę białą lub żółtą. Jest nieprzejrzysty, gęsty i mętny. Charakteryzuje go przyczepność i lepkość, ale brak mu śliskości cechującej śluz występujący w okresie płodnym. Jak badać śluz? Badanie śluzu nie jest łatwe – wymaga wprawy, bo niektóre okoliczności mogą zmieniać wygląd wydzieliny niezależnie od przebiegu cyklu. Nie jest obojętne, kiedy przeprowadzamy obserwacje. Najlepsze wyniki daje ocena stanu wydzieliny rano, jeszcze przed skorzystaniem z toalety. Mylne mogą być natomiast obserwacje poczynione w przeciągu 3–4 dni od niezabezpieczonego stosunku – w tym czasie z szyjki macicy mogą wyciekać jeszcze pozostałości męskiego nasienia. Ważne jest nie tylko wybranie odpowiedniego momentu, ale również sposób, w jaki zbiera się wydzielinę. Najwięcej z nas obserwuje swój śluz po zebraniu go z szyjki za pomocą papieru toaletowego. Skuteczniejsze i obciążone mniejszym ryzykiem pomyłki jest jednak pobranie próbki bezpośrednio z pochwy poprzez włożenie tam zdezynfekowanego palca. Zdarza się, że kobiety mylą gęstą, obfitą wydzielinę występującą podczas jajeczkowania z upławami, które są objawem infekcji. Jesteś w ciąży? Sprawdź, czy okres podczas ciąży jest możliwy! Dopiero urodziłaś dziecko? Dowiedz się, kiedy po porodzie pojawia się miesiączka. Odstawiłaś pigułki i czekasz na miesiączkę? Kiedy pojawi się okres po odstawieniu tabletek antykoncepcyjnych?
Antykoncepcja mechaniczna, chemiczna czy hormonalna – jak się zabezpieczać?
Żadne środki antykoncepcyjne nie dają całkowitej gwarancji – wskaźnik Pearla to nie wyrocznia. Oprócz skuteczności, warto zwrócić uwagę na inne kryteria wyboru antykoncepcji, bo niechciana ciąża nie jest największym zagrożeniem płynącym ze źle zabezpieczonego seksu.
Żadne środki antykoncepcyjne nie dają całkowitej gwarancji – wskaźnik Pearla to nie wyrocznia. Oprócz skuteczności, warto zwrócić uwagę na inne kryteria wyboru antykoncepcji, bo niechciana ciąża nie jest największym zagrożeniem płynącym ze źle zabezpieczonego seksu. Czym się kierować przy wyborze antykoncepcji? Dla większości partnerów najważniejsza jest skuteczność antykoncepcji, czyli prawdopodobieństwo, że stosunek seksualny nie doprowadzi do ciąży. Określa ją wskaźnik Pearla, który przedstawia liczbę niepożądanych ciąż na sto par stosujących daną metodę. Jeśli wartość nie przekracza 2, mamy do czynienia z prawie niezawodnym środkiem antykoncepcyjnym. Prawie, bo żaden nie daje stuprocentowej pewności. Są pary, które nie akceptują pewnych metod ze względów religijno-światopoglądowych. Odrzucają wszelkie nienaturalne sposoby zapobiegania ciąży, bazujące na zabijaniu plemników i ingerowaniu w biologiczne procesy, które zachodzą w organizmie. Kolejną grupę stanowią ci, dla których najważniejsze jest zdrowie. Nie będą oni sięgać po środki obciążone jakimkolwiek ryzykiem wystąpienia skutków ubocznych. Są też tacy, którzy decydując się na antykoncepcję, będą kierować się przede wszystkim ceną. Antykoncepcyjne środki mechaniczne Najczęściej stosowaną grupą środków antykoncepcyjnych są metody mechaniczne. Mają one tworzyć barierę uniemożliwiającą plemnikom dotarcie do komórki jajowej. Najpopularniejsze są prezerwatywy, na które stawia aż 65% Polaków. Wskaźnik Pearla tej formy zabezpieczenia waha się od 3 do 7. Zaletą tej metody jest fakt, iż nie zakłóca ona płodności w trwały sposób. Stanowi także ochronę przed chorobami przenoszonymi drogą płciową. Niczyich możliwości nie powinna przekraczać również cena – prezerwatywę można kupić już za niecałe 2 zł. Metodą mechaniczną jest też spirala (wskaźnik Pearla 1–3). W porównaniu do prezerwatywy stanowi ona jednak metodę nieporównanie groźniejszą dla zdrowia. Może powodować dolegliwości bólowe w okolicach podbrzusza, a w skrajnych przypadkach może być nawet przyczyną przebicia macicy. Poza tym nie daje żadnej ochrony przed chorobami zakaźnymi, a nawet zwiększa ryzyko zakażenia. Do mechanicznych metod zapobiegania ciąży należą też błony pochwowe i kapturki naszyjkowe, które muszą być stosowane w połączeniu ze środkiem plemnikobójczym. Antykoncepcyjne środki chemiczne Właśnie na substancjach plemnikobójczych opiera się działanie chemicznych środków antykoncepcyjnych, do których zaliczają się specjalne żele, pianki, kremy, globulki i gąbki dopochwowe. Ich skuteczność nie jest jednak oceniania zbyt wysoko – wahania wskaźnika Pearla są w przypadku metod chemicznych największe (2–30). Nie zachęca też fakt, że sprzyjają infekcjom pochwy i powodują reakcje alergiczne. Największą zaletę środków chemicznych stanowi łatwość użycia. Antykoncepcyjne środki hormonalne Hormonalne metody antykoncepcji są zdecydowanie najskuteczniejsze i coraz częściej wybierane. Wskaźnik Pearla zamyka się w przedziale 0,1–1 (wyjątkiem są pigułki przyjmowane po stosunku – wskaźnik wynosi 2–5). Tabletki antykoncepcyjne, zastrzyki, implanty, plastry, chipy i pigułki „po” dostarczają kobiecie różne dawki hormonów. Wszystko po to, żeby oszukać organizm i sprawić, żeby zachowywał się tak, jak podczas menopauzy (jeśli przyjmujemy same estrogeny) lub ciąży (jeżeli wybieramy środki estrogenowo-progesteronowe), a – jak wiemy – te dwa stany kobiecego organizmu wywołują w błonie śluzowej macicy zmiany uniemożliwiające zagnieżdżenie się komórki jajowej. Na tę metodę trzeba jednak szczególnie uważać. Istnieje cała lista bezwzględnych przeciwwskazań do stosowania antykoncepcji hormonalnej, np. karmienie piersią, palenie papierosów, migrena, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek. Każdy ze środków ma własny pakiet możliwych skutków ubocznych. Niektóre z nich są bardzo poważne i mogą prowadzić nawet do trwałej niepłodności. Jeśli nie zabezpieczyłeś się podczas seksu, możesz skorzystać z antykoncepcji awaryjnej. Występuje kilka rodzajów antykoncepcji. Dowiedz się, czy tabletki antykoncepcyjne należą do najbardziej skutecznych. Oprócz tabletek i innych metod zabezpieczenia podczas seksu istnieją plastry antykoncepcyjne. Kobiety, które są po pierwszym porodzie mogą zastosować spiralę antykoncepcyjną.
Kiedy się przygotować do pierwszej miesiączki?
Pierwsza miesiączka pojawia się wraz z dojrzewaniem. Możesz się jej spodziewać między 11 a 16 rokiem życia. Rosną ci piersi, pojawia się owłosienie w miejscach intymnych, a twoja waga doszła do 40 kg? Są to objawy dojrzewania płciowego, które jest niesamowicie ważnym epizodem w życiu każdej nastolatki, która staje się kobietą.
Pierwsza miesiączka pojawia się wraz z dojrzewaniem. Możesz się jej spodziewać między 11 a 16 rokiem życia. Rosną ci piersi, pojawia się owłosienie w miejscach intymnych, a twoja waga doszła do 40 kg? Są to objawy dojrzewania płciowego, które jest niesamowicie ważnym epizodem w życiu każdej nastolatki, która staje się kobietą. Wskazówki przy pierwszej miesiączce Nie przejmuj się, jeśli początkowo twoje cykle będą nieregularne, bo nawet przy prawidłowym okresie czas jego trwania waha się od 21 do 35 dni. To wszystko zależy od organizmu i nie ma na to reguły. Okres przeważnie liczy od 7 do 10 dni. Kiedy zauważysz, że miesiączka jest zbyt obfita i występuje dłużej niż 10 dni, zgłoś się do lekarza ginekologa. Nie zapominaj, że przesiadywanie w saunie, czy aktywność fizyczna mogą być przyczyną intensywniejszego krwawienia. Jeśli nastąpi skąpa miesiączka bądź całkowity jej zanik może to być spowodowane odchudzaniem się. Obawiasz się, że w każdej chwili możesz dostać krwawienia? Staraj się nosić w plecaku, czy torebce zapakowaną podpaskę, a jeśli dojdzie do miesiączkowania użyj jej. Może być i tak, że okresu dostaniesz we śnie, ale nie martw się, gdyż pierwsza miesiączka jest mało obfita. Pamiętaj, aby podczas jej trwania szczególnie dbać o swoją higienę. Podpaski zaleca się zmieniać co 3-4 godziny, a kilka razy dziennie podmywać się. Chcesz zastosować tampon? Zanim podejmiesz taką decyzję ważne abyś zapoznała się z ulotką, dołączoną do opakowania. Zawiera ona wskazówki, jak należy go wykorzystywać. Należy wybrać jak najmniejszy tampon i korzystać z niego tylko wtedy, kiedy występuje intensywne krwawienie. Wymieniaj tampony co 3-4 godziny, podmywaj się dosyć często, a co najważniejsze nie zakładaj ich na noc. Dzięki temu unikniesz chorób dróg rodnych, a jedną z nich jest zespół wstrząsu toksycznego. Przypadłość ta powoduje rozmnażanie się bakterii w pochwie, które mogą przedostać się do krwi, a to prowadzi do zakażenia organizmu. Odradza się jednak używanie tamponów przed zakończeniem procesu dojrzewania, który trwa od 2 do 3 lat po pojawieniu się pierwszego krwawienia. Dlaczego? Podczas jego stosowania możesz odczuć intensywny ból. Pierwsze badanie przy pierwszej miesiączce Jeśli miesiączkowaniu towarzyszą bóle, nudności, obrzmienie piersi, czy złe samopoczucie, koniecznie udaj się do lekarza. Krępujesz się? Weź ze sobą mamę. Ważna jest także wizyta u lekarza, kiedy okres nie pojawia się albo jest zbyt skąpy czy obfity. Może to świadczyć o nieprawidłowościach hormonalnych. Im wcześniej wykryje się objawy, tym lepiej, gdyż można rozpocząć leczenie. Zbyt późne rozpoznanie chorób może skończyć się niepłodnością. Zaleca się także założenie kalendarzyka, w którym będziesz zapisywała najważniejsze daty związane z miesiączkowaniem, tj. data pierwszej miesiączki, czy czas trwania krwawienia. Będzie o nie pytał ginekolog podczas następnych wizyt. W czasie dojrzewania u młodych dziewcząt pojawia się miesiączka i owłosienie w miejscach intymnych. Zobacz, jak zmienia się ciało nastolatki w tym czasie. Jedną z oznak dojrzewania, jest pojawienie się wyprysków na twarzy. Zobacz, domowe sposoby na trądzik – maseczka z drożdży. W czasie pokwitania pojawia się owłosienie w miejscach intymnych. Dowiedz się, czym i jak golić włosy łonowe.
Miesiączka jest regularnym, comiesięcznym krwawieniem z dróg rodnych. Jest powodem bólu brzucha, głowy, złego samopoczucia. Wszystko zależne jest od organizmu, dlatego czas trwania okresu jest różny.
Miesiączka jest regularnym oczyszczaniem dróg rodnych. Często może być powodem bólu brzucha, głowy, złego samopoczucia. Wszystko zależne jest od organizmu, dlatego czas trwania okresu jest różny. Jak często pojawia się miesiączka? Okres pojawia się po raz pierwszy w wieku 11-16 lat i może być wtedy nieregularny, gdyż często zdarzają się cykle bezowulacyjne, które u młodych dziewcząt uważa się za stan normalny. Jeśli już zakończy się stadium dojrzewania, krwawienia stają się bardziej obfite. Zaczynają pojawiać się co 28 dni, ale nie w każdym przypadku. Specjaliści twierdzą, że czas trwania cyklu miesiączkowego liczy od 26 do 30 dni. Występuje też częstomiesiączkowanie, gdzie krwawienie pojawia się częściej niż 21-23 dni. Niektóre kobiety mają okres rzadziej – co 32-35 dni. Zależy to od organizmu i nie musi być objawem chorobowym. Ile trwa miesiączka? U dorosłej kobiety miesiączka trwa zazwyczaj od 4 do 6 dni. Kiedy przedłuża się, bądź nie występuje, konieczne jest udanie się do lekarza. Brak krwawienia może być spowodowany, oprócz zaburzeń hormonalnych, zajściem w ciążę. Zmiany w ciele kobiety podczas miesiączki Podczas trwania cyklu miesiączkowego często widoczne są zmiany skórne, wahania nastroju czy temperatury ciała kobiety. Powodem zaburzeń jest zmiana poziomu hormonów żeńskich. Bezpośrednio przed okresem cera często się pogarsza – na przykład pojawiają się pryszcze. Szybciej przetłuszczają się włosy, organizm jest osłabiony, mogą się aktywować infekcje wirusowe, takie jak opryszczka. PMS - co to jest zespół napięcia przedmiesiączkowego? Kobieta przed miesiączką przeżywa często stany rozdrażnienia psychicznego, pogorszenia samopoczucia, rozchwiania emocjonalnego. To tak zwany PMS – zespół napięcia przedmiesiączkowego. Początek okresu wiąże się dla wielu kobiet ze zwiększonym apetytem, lub ochotą na jedzenie rzeczy, na co dzień nieobecnych w jej diecie. Na przykład osoby, które zwykle unikają słodyczy bezpośrednio przed menstruacją odczuwają nieprzepartą ochotę na coś słodkiego.