Wieloletnie rośliny balkonowe - jak przygotować je do zimowania na balkonie?
Rośliny wieloletnie na balkonie można osłonić przed zimnem poprzez odpowiednie zabezpieczenie donicy. Pomocne w tym są takie materiały, jak: włóknina ogrodowa, słoma, styropian, trociny, skrzynia bądź kartonowe pudło, juta, falista tektura, a nawet zwykłe gazety.
Rośliny wieloletnie na balkonie można osłonić przed zimnem poprzez odpowiednie zabezpieczenie donicy. Pomocne w tym są takie materiały, jak: włóknina ogrodowa, słoma, styropian, trociny, skrzynia bądź kartonowe pudło, juta, falista tektura, a nawet zwykłe gazety. Przemarznięcie korzenia praktycznie zawsze wiąże się z koniecznością wyrzucenia roślinki do kosza, dlatego tak ważna jest skuteczna ochrona jej bryły korzeniowej, aby roślina mogła rosnąć i rozwijać się jak najdłużej. Agrowłóknina ogrodowa na 2 sposoby Agrowłóknina ogrodowa to wytrzymały materiał, wykorzystywany do ochrony roślin przed mrozem i można ją kupić w każdym sklepie ogrodniczym. Specjalna mata doskonale sprawdzi się na balkonie, aby zabezpieczyć rośliny wieloletnie przed szkodliwym działaniem mroźnego powietrza w czasie zimy. Kaptur z agrowłókniny ogrodowej Pierwszym ze sposobów na zimowanie rośliny jest okrycie jej w całości, dość luźnym, kapturem z agrowłókniny, aby stworzyć rodzaj komory. Materiał wystarczy zabezpieczyć na spodzie drutem lub sznurkiem, pamiętając, aby ustawić doniczkę na izolacji ze styropianu (o grubości minimum 10 centymetrów), który dodatkowo ochroni roślinę przed zimnem od podłoża. Owinięcie donicy włókniną ogrodową Włókniną ogrodową można również owinąć samą donicę, stosując kilka warstw materiału. Zabezpieczającą matę wystarczy zamocować wykorzystując do tego zwykły sznurek lub elastyczny drut. Podobnie jak w poprzednim przypadku nie należy zapomnieć o izolacji w postaci styropianu, bezpośrednio pod donicą. Włókninę ogrodową można zamienić na inny materiał, np.: słomę, falistą tekturę, jutę, a nawet gazety. Kartonowe pudło lub drewniana skrzynia Rośliny balkonowe można również osłonić przed mrozem wkładając jej donicę do kartonowego pudła bądź skrzyni. Pustą przestrzeń wystarczy tylko wypełnić ocieplaczem, jako który sprawdzi się, np.: pokruszony styropian bądź styropianowy granulat czy trociny. Donicy nie należy stawiać bezpośrednio na dnie pudła, a dopiero na rozsypanej wcześniej warstwie ocieplacza. Zabezpieczenie doniczki od wewnątrz Zabezpieczenie doniczki od wewnątrz sprawdza się wówczas, gdy przesadzamy lub dopiero sadzimy roślinę. Wówczas jej wnętrze wystarczy wyłożyć styropianowym paskami (z podłożem włącznie), a dopiero potem ziemię.
Jakie prace w ogrodzie należy wykonać jesienią?
Aby ogród był zadbany i nie wymagał gruntownych zmian co kilka miesięcy, musi być odpowiednio pielęgnowany. W okresie jesiennym należy wykonać szereg prac ogrodniczych, aby tereny zielone były przygotowane na niesprzyjające warunki atmosferyczne zimą. Dzięki temu można uchronić rośliny przed przemarznięciem, a co za tym idzie, ułatwić sobie pracę na wiosnę.
Aby ogród był zadbany i nie wymagał gruntownych zmian co kilka miesięcy, musi być odpowiednio pielęgnowany. W okresie jesiennym należy wykonać szereg prac ogrodniczych, aby tereny zielone były przygotowane na niesprzyjające warunki atmosferyczne zimą. Dzięki temu można uchronić rośliny przed przemarznięciem, a co za tym idzie, ułatwić sobie pracę na wiosnę. Ogrodnicy podkreślają, że im więcej pracy i serca włoży się w pielęgnację roślin jesienią, tym bardziej odwdzięczą się one w cieplejszych porach roku. Aby tak właśnie było, trzeba również wiedzieć, jak prawidłowo zabezpieczyć rośliny przed zimową aurą. Lista prac do wykonania w ogrodzie jesienią Ochrona roślin przed mrozem, silnym wiatrem i śniegiem można podzielić na dwie kategorie: ochronę naziemną i ochronę podziemną. Rodzaj zabezpieczenia roślin zależy przede wszystkim od ich rodzaju. Jedne mają większą odporność na trudne warunki atmosferyczne, inne mniejszą. W celach ochronnych zazwyczaj stosuje się owijanie roślin słomą, tkaninami i folią, usypuje się kopczyki ziemi oraz stosuje tymczasowe zadaszenia. Aby właściwie zabezpieczyć konkretne rodzaje roślin, trzeba zapoznać się z zasadami ich pielęgnacji. Poza ochroną roślin jesienią w ogrodzie jest wiele innych prac do wykonania. Należy zaliczyć do nich: skoszenie trawy, grabienie i usuwanie liści, przycinanie drzew i krzewów, odchwaszczenie terenu, sadzenie nowych drzew i krzewów liściastych (jesień to na to najlepszy czas), wykopanie niektórych cebulek kwiatów i zasadzenie nowych, usunięcie doniczek z tzw. roślinami ciepłolubnymi, schowanie mebli ogrodowych do zamkniętych pomieszczeń, zadbanie o oczko wodne (usunięcie zwiędniętych pędów roślin i odmulenie dna). Jaki sprzęt jest niezbędny do jesiennych prac w ogrodzie? Niewiele czynności związanych z jesiennymi porządkami w ogrodzie można wykonać bez użycia narzędzi i dodatkowych przedmiotów. Kosiarka do trawy czy sekator do drzew i żywopłotów, to podstawowy sprzęt. Ponadto osobom, które planują prace w ogrodzie, przydadzą się: grabie do liści (alternatywnie dmuchawa lub odkurzacz do liści), łopatki, grabki, widełki do ziemi, materiały do osłony roślin taczka, torba na liście, nożyk ogrodniczy.
Jak zaaranżować balkon lub taras na jesień?
Największe porządki na balkonie lub tarasie wykonywane są zazwyczaj wraz z nadejściem wiosny. W okresie jesienno-zimowym często ten obszar mieszkań i domów jest nieco zaniedbany. Powód jest prosty - z racji warunków pogodowych nie spędza się tam zbyt dużo czasu. Mimo tego warto poświęcić trochę czasu na zadbanie o balkon czy taras jesienią. Zwłaszcza, że aranżacja nie musi wiązać się z dużymi wydatkami.
Największe porządki na balkonie lub tarasie wykonywane są zazwyczaj wraz z nadejściem wiosny. W okresie jesienno-zimowym często ten obszar mieszkań i domów jest nieco zaniedbany. Powód jest prosty - z racji warunków pogodowych nie spędza się tam zbyt dużo czasu. Mimo tego warto poświęcić trochę czasu na zadbanie o balkon czy taras jesienią. Zwłaszcza, że aranżacja nie musi wiązać się z dużymi wydatkami. Jesień w Polsce ma różne oblicza, ale dłużej lub krócej towarzyszy nam dobra, słoneczna pogoda. Temperatura powietrza jest jeszcze na tyle wysoka, że pozwala na spędzanie czasu na świeżym powietrzu. Ten argument powinien przekonywać, że warto na ten czas ciekawie zaaranżować swój balkon lub taras. Pomysły na aranżację balkonu lub tarasu jesienią Decydując się na przearanżowanie balkonu lub tarasu na jesień, należy skupić się nie tylko na wymianie roślin. Warto też zmienić dodatki, aby były spójne z całą koncepcją. Najlepszym czasem na prace międzysezonowe jest końcówka sierpnia albo początek września. Wtedy aura jest zazwyczaj korzystna, co daje więcej chęci i przyjemności z wprowadzanych zmian. Jeśli chodzi o rośliny, to trzeba brać pod uwagę tylko te, które dobrze znoszą niskie temperatury. Jesienne noce bywają bardzo chłodne i wiele mniej odpornych roślin po prostu ich nie wytrzymuje. Popularnymi i polecanymi kwiatami na jesień są: chryzantemy, astry, rozchodnik okazały, wrzosy. Te kwitnące kwiaty dodadzą uroku i kolorytu na każdym balkonie czy tarasie. Jeśli całość aranżacji zostanie uzupełniona o dodatki, można uzyskać świetny efekt. Ciekawymi formami ozdób są jesienne warzywa i owoce, takie jak: dynia, cukinia, żurawina, pigwa, papryka. Na każdym jesiennym balkonie i tarasie powinien znajdować się wygodny fotel z grubym kocem na chłodne wieczory. Dobrze jest również zadbać o oświetlenie. Mogą być to lampiony, latarenki albo cotton balls (kule świetlne). Pełnosezonowy balkon lub taras: rozwiązanie dla leniwych Osoby, które nie mają czasu lub ochoty na zmiany aranżacji między sezonami powinny stworzyć pełnosezonowy balkon lub taras. Wbrew pozorom nie jest to trudne. W sklepie ogrodniczym należy wybrać te rośliny, które są w stanie przetrwać nawet okres zimowy. Będą to głównie: iglaki, małe drzewka (tzw. karłowate), trawy ozdobne. Decydując się na aranżację pełnosezonowego balkonu lub tarasu - jak w każdym innym przypadku - nie można zapominać o pielęgnacji roślin. Nawet te, które są odporne na niskie temperatury, wymagają dodatkowej ochrony przed rozpoczęciem zimowej aury.
Piękna paprotka w trzech prostych krokach
Optymalna wilgotność podłoża i powietrza, dostęp do rozproszonego światła i temperatura to trzy czynniki wpływające na kondycję paprotki. Zadbana paprotka odwdzięcza się jonizacją powietrza i utrzymywaniem komfortowej dla człowieka wilgotności otoczenia.
Optymalna wilgotność podłoża i powietrza, dostęp do rozproszonego światła i temperatura to trzy czynniki wpływające na kondycję paprotki. Zadbana paprotka odwdzięcza się jonizacją powietrza i utrzymywaniem komfortowej dla człowieka wilgotności otoczenia. Paprotki to popularne rośliny doniczkowe. Są nie tylko ozdobą, ale też pozytywnie wpływają na wilgotność powietrza i samopoczucie osób przebywających w tym samym pomieszczeniu. Jest to możliwe dzięki właściwościom jonizującym – paprotka jonizuje powietrze, poprawiając jego czystość. Zapewnij paprotce optymalną temperaturę i dostęp do światła Paprotki to rośliny ciepłolubne. Latem najlepiej rosną w temperaturze pomiędzy 18 a 23°C, zimą powinny mieć zapewnione od 15 do 18°C. Paprotki lubią światło, ale nie mogą być wystawiane na bezpośrednie działanie promieni słonecznych, ponieważ wtedy usychają. Najlepszym stanowiskiem dla paprotki jest miejsce widne, gdzie promienie słoneczne są rozproszone. Warto te rośliny ustawiać na oknach północnych i zachodnich, w innych pomieszczeniach, w których są okna wychodzące na wschód lub południe, można paprotkę umieszczać na półkach czy szafkach, gdzie promienie słoneczne nie będą padały bezpośrednio na liście. Zadbaj o optymalną wilgotność Paprotki najlepiej rosną wtedy, gdy mają stale wilgotne podłoże i wilgotne powietrze. Poziom wilgoci podłoża należy regulować inaczej zimą i latem. W zimie roślinę można podlewać mniej niż w lecie, należy stale utrzymywać lekko wilgotną ziemię w doniczce. Przelanie rośliny jej szkodzi, nadmiar wody powoduje żółknięcie i usychanie liści. Wilgotność powietrza jest równie ważna dla uprawy paprotki. Należy regularnie spryskiwać liście rośliny i zadbać o to, by nie stała w przeciągu. Zimą najlepiej ustawić paprotkę z dala od źródła ciepła, ponieważ suche i gorące powietrze wpływa na nią negatywnie i ją osłabia. Analogicznie latem lepiej trzymać ją z dala od klimatyzatora. Nie dostarczaj paprotce stresu Paprotka może zacząć usychać, a jej liście mogą żółknąć, jeśli dostarcza się jej zbyt wiele stresu. Mowa o radykalnych zmianach warunków uprawy i przesadzaniu lub rozsadzaniu. Przenosząc paprotkę w inne miejsce, najlepiej zapewnić jej podobne warunki, w przeciwnym razie może przez pewien czas podsychać i żółknąć. Szczególnie złym pomysłem jest przestawianie paprotki po rozsadzeniu lub przesadzeniu do większej doniczki. Ważne też, by nie przesadzać ani nie rozmnażać paprotki kiedy indziej niż wiosną. Nieprzestrzeganie tej zasady może prowadzić do osłabienia rośliny. Paprotkę należy regularnie zasilać nawozem raz w miesiącu.
Krokus, tulipan, narcyz i szafirek wiosenne kwiaty w polskich ogródkach
Kwiaty wiosenne zaczynają kwitnąć już w lutym i w marcu. Większość z nich jest odporna na przymrozki, a niektórym nie przeszkadza leżący śnieg. Najpopularniejsze w przydomowych ogródkach są krokusy i tulipany, często sadzi się też narcyzy i szafirki. Wszystkie te rośliny są cebulowe. Wiosenne kwiaty sadzi się jesienią, przeważnie we wrześniu lub w październiku. Dzięki temu mogą wyrosnąć i zakwitnąć już wczesną wiosną. Krokus – kolorowy zwiastun wiosny Krokusy rozkwitają w marcu i w kwietniu, nie straszne im przymrozki ani zalegający śnieg. Krokus ma wiele odmian, a najpopularniejsze są te kwitnące na fioletowo (np. Grand Maitre) i żółto (np. Golden Yellow) oraz krokusy białe (np. Jeanne d’Arc). Krokusy mogą mieć różne odcienie niebieskiego i fioletu, żółci, są też odmiany wielokolorowe, np. posiadające kwiaty w paski. Krokusy wiosenne sadzi się na przełomie września i października do żyznej, próchniczej gleby o lekko kwaśnym odczynie. Najlepiej wybierać stanowiska półcieniste lub słoneczne. Krokusów nie trzeba wykopywać co roku, gdy pozostają w ziemi przez kilka lat, dobrze się rozmnażają. Tulipany w ogrodzie i bukiety Tulipany nadają się na rabaty, obwódki i na bukiety. To jedne z najczęściej wybieranych kwiatów wiosennych do dekoracji mieszkań. Tulipany mają kilkanaście tysięcy odmian, a każda wygląda inaczej. Różnią się kolorem i kształtem kwiatów. Tulipany mogą być białe, kremowe, w odcieniach żółtego, czerwonego, a nawet fioletowego, spotyka się też tulipany w odcieniach niebieskiego, brązu i czarne. Do najbardziej znanych odmian należą: tulipany Kaufmanna, tulipany Greiga, Princess Irene, mieszańce Darwina, np. Apeldoorn. Tulipany najlepiej sadzić na słonecznych stanowiskach w żyznej, przepuszczalnej glebie o obojętnym pH. Narcyz – ozdoba ogrodu i mieszkania Narcyzy mogą być białe, żółte, różowe lub czerwone. W zależności od odmiany mają różne kształty kwiatów. Narcyzy kwitną od marca do kwietnia lub maja. Nadają się na rabaty, obwódki i bukiety. Nie należy mieszać ich w wazonie z innymi kwiatami, ponieważ narcyzy mają sok, który przyspiesza więdnięcie pozostałych gatunków roślin. Narcyzy powinno się sadzić w miejscach nasłonecznionych, w żyznej i przepuszczalnej glebie lekko kwaśnej lub obojętnej. Szafirek – niebieski kwiat wiosenny Szafirki to wiosenne kwiaty nadające się na rabaty i na skalniaki, a także na obwódki. Mogą mieć fioletowe, niebieskie, różowe lub białe kwiaty groniaste na szczytach pędów. Kwiatki są drobne i mają kształt dzbanuszków. Szafirek lubi stanowiska słoneczne i jest tolerancyjny, jeśli chodzi o podłoże. Najlepiej rośnie w glebach obojętnych i lekko zasadowych.
Rośliny pnące do ogrodu – wybór i pielęgnacja
Pnącza kwitnące najlepiej sadzić do gruntu na przełomie kwietnia i maja. Rośliny pnące bardzo szybko rosną, osiągając nawet 3 metry wysokości. Ich kwiaty są ozdobą ogrodu, mogą też pachnieć. Największe kwiaty kwitnących pnączy osiągają wielkość kilkunastu centymetrów.
Pnącza kwitnące najlepiej sadzić do gruntu na przełomie kwietnia i maja. Rośliny pnące bardzo szybko rosną, osiągając nawet 3 metry wysokości. Ich kwiaty są ozdobą ogrodu, mogą też pachnieć. Największe kwiaty kwitnących pnączy osiągają wielkość kilkunastu centymetrów. Kwiaty pnące nadają się do tworzenia kompozycji i konstrukcji rodem z baśni. Przy użyciu pergoli można zrobić kolorowy, żywy korytarz z kwiatów, a dzięki kratkom da się wspomóc wzrost pachnących kwiatów na ścianie budynku. Clematis – Polska powojnikiem stoi Powojnik, czyli Clematis, ma kilkaset odmian, z czego wiele powstało w Polsce. Stąd nazwy poszczególnych odmian takie jak Jan Paweł II, Warszawska Nike czy Maria Skłodowska-Curie. Najchętniej sadzone są także odmiany o nazwach Nelly Moser, Dr Ruppel, Ernest Markham, The President, Bill McKenzie, Jackmanii. Popularnością cieszą się też wszystkie odmiany o niebieskich i błękitnych kwiatach. Kwiaty clematisów mogą być różnokolorowe, osiągają wielkość w zależności od odmiany nawet do około 13 centymetrów. Rama roślina może wyrosnąć na około 3 metry. Powojniki najlepiej sadzić w miejscach dobrze nasłonecznionych, ewentualnie półcienistych, a także osłoniętych od wiatru. Najlepiej rosną na glebach żyznych, próchniczych, lekkich i zasadowych. Wymagają częstego podlewania. Wiciokrzew pierzasty i wiciokrzew Browna do ogrodu Rośliny pnące o oryginalnych, pachnących kwiatach to wiciokrzewy. Kwiaty mają rurkowaty kształt i kolor w odcieniach żółtego i czerwonego. Kontrastują z ciemnozielonymi liśćmi o niebieskawym odcieniu. W Polsce najpopularniejsze są wiciokrzew Browna i wiciokrzew pierzasty, spotyka się też wiciokrzewy japońskie i odmianę Graham Thomas. Wiciokrzewy, tak jak inne kwiaty pnące, rosną najlepiej na stanowiskach słonecznych lub półcienistych i w żyznej, przepuszczalnej glebie. Należy podlewać je umiarkowanie. Wilec – trująca piękność Pnącza mogą być jednocześnie piękne i niebezpieczne. Do tej grupy należy wilec. Wilec ma błyszczące liście i osiągające około 6 centymetrów purpurowe lub niebieskie kwiaty. Niektóre odmiany wilca kwitną w odcieniach czerwonego lub na biało. Okres kwitnienia przypada od lipca do września. Wilec należy sadzić w miejscach słonecznych lub częściowo zacienionych, w żyznej glebie o dużej zawartości wapnia. Wymaga regularnego podlewania. Nasiona wilca są trujące, mogą powodować m.in. halucynacje, euforię, nudności wymioty czy kurcze mięśni.
Wiosna w ogrodzie: jakie kwiaty sadzić w kwietniu, a jakie w maju? Podstawowe zasady sadzenia tulipanów, stokrotek, niezapominajek, mieczyków, tygrysówek, tujałek, mieczyków, czarnuszek, gipsówek i smagliczek
Wiosna w ogrodzie to nie tylko czas intensywnych porządków, odświeżania trawnika i przycinania drzewek, ale również czas sadzenia kwiatów. W kwietniu można sadzić tulipany, stokrotki, niezapominajki, mieczyki i tygrysówki, a w maju – aksamitki, tujałki, czarnuszki, gipsówki i smagliczki. Przy sadzeniu kwiatów należy uwzględnić typ ziemi i poziom nasłonecznienia.
Wiosna w ogrodzie to nie tylko czas intensywnych porządków, odświeżania trawnika i przycinania drzewek, ale również czas sadzenia kwiatów. W kwietniu można sadzić tulipany, stokrotki, niezapominajki, mieczyki i tygrysówki, a w maju – aksamitki, tujałki, czarnuszki, gipsówki i smagliczki. Przy sadzeniu kwiatów należy uwzględnić typ ziemi i poziom nasłonecznienia. Przed przystąpieniem do sadzenia kwiatów należy uporządkować ogród i przygotować ziemię na przyjęcie nowych sadzonek. Koniecznie trzeba najpierw spulchnić podłoże, zasilić ziemię kompostem (nawóz organiczny z odpadów roślin). Niekiedy niezbędne jest także sprawdzenie jakości ziemi, które można wykonać samodzielnie, pobierając próbkę ziemi. Wyróżnia się: gleby piaszczyste, gliniaste, piaszczysto-gliniaste, ilaste i żwirowe. Wiosna w ogrodzie – jakie kwiaty sadzić w kwietniu? Wczesną wiosną zaleca się sadzić takie kwiaty, jak: tulipany, które najlepiej prezentują się w dużych grupach. Przy zakupie cebulek tych kwiatów najlepiej wybrać te największe i bez uszkodzeń mechanicznych – należy zrezygnować z cebulek popękanych ze śladami podrażnienia w wyniku chorób. Tulipany zaleca się sadzić zaraz po zakupie cebulek, gdyż zbyt długie przechowywanie może skutkować ich przesuszeniem. Tulipany najlepiej posadzić w miejscu nasłonecznionym, w glebie żyznej i wilgotnej z odczynem obojętnym. Warto przy tym pamiętać, że kwiaty te można sadzić zarówno wczesną wiosną, jak i wczesną jesienią – w drugim przypadku, będziemy mogli cieszyć się pięknymi tulipanami już w kwietniu, stokrotki, które są bardzo wdzięcznymi kwiatami dla niewprawionych ogrodników, gdyż nie mają zbyt dużych wymagań co do rodzaju ziemi. Mimo to najlepiej sadzić je w glebie żyznej i nieprzepuszczalnej. Stokrotki zaleca się sadzić już na początku kwietnia, a w niektórych przypadkach nawet pod koniec marca, niezapominajki, które najlepiej prezentują się w dużych skupiskach w małych ogrodach. Zaleca się sadzić je pod koniec kwietnia lub na początku maja do ziemi próchniczej i wilgotnej, w lekko zacienionym miejscu. Osobom, które chcą posadzić kwiaty te w pobliżu oczka lub innego zbiornika wodnego, zaleca się wybór niezapominajki błotnej, mieczyki (gladiole), które charakteryzują się okazałymi kwiatostanami. Należy sadzić je w miejscu nasłonecznionym lub lekko zacienionym, w ziemi żyznej i odżywionej. Przy wybieraniu terminu sadzenia tych kwiatów najlepiej kierować się temperaturą ziemi, która powinna wynosić ok. 10˚C, co zwykle ma miejsce na przełomie kwietnia i maja, tygrysówki, które podobnie jak tulipany są kwiatami cebulowymi. Należy sadzić je wczesną wiosną – tuż po ustąpieniu przymrozków. Za najlepszy termin sadzenia tygrysówek uznaje się połowę kwietnia. Kwiaty te lubią miejsca słoneczne i przewiewne, a także przepuszczalną i żyzną ziemię. Wiosna w ogrodzie – jakie kwiaty sadzić w maju? W maju najlepiej zdecydować się na sadzenie takich kwiatów, jak: aksamitki, które są dobrą rośliną dla początkujących ogrodników, gdyż są one łatwe w uprawie. Nasiona tych kwiatów należy rozsiewać od połowy maja. Aksamitki lubią miejsca nasłonecznione (można je także sadzić w lekko zacienionych miejscach), a także ziemię z odczynem lekko kwaśnym, tujałki, które są lejkowatymi kwiatami o barwnych wzorach na płatkach. Zaleca się sadzić je w nasłonecznionych i odsłoniętych od wiatru miejscach, ponieważ tujałki mają bardzo kruche łodygi. Kwiaty te najbardziej lubią żyzną, ciepłą i próchniczą ziemię. Najlepiej sadzić je na początku maja, czarnuszka, którą można posiać już na początku maja. Podobnie jak aksamitki i stokrotki, roślina ta nie ma dużych wymagań, co do ziemi. Natomiast, bardzo ważny jest wybór miejsca – czarnuszki najbardziej lubią miejsca nasłonecznione, gipsówki (łyszczec wiechowaty), które charakteryzują się malutkimi, białymi kwiatami. Najbardziej lubią nasłonecznione miejsca i piaszczystą glebę o dużym stopniu przepuszczalności. Gipsówki najlepiej sadzić w połowie kwietnia, smagliczki, które są niepozornymi kwiatami o silnym miodowym zapachu. Najlepiej prezentują się w ogródkach skalnych, ale można również sadzić je w rabatach kwiatowych. Smagliczki preferują miejsca słoneczne, a także podłoże lekkie, ciepłe i nieprzepuszczalne.
Przedogródek (ogródek frontowy): aranżacja przedogródka nowoczesnego, wiejskiego i małego
Zaprojektowanie przedogródka, zwanego również ogrodem frontowym, jest bardzo ważne, gdyż, pełni on funkcję reprezentatywną, a tym samym stanowi wizytówkę naszej posiadłości. Wbrew pozorom nie jest to zadanie łatwe i niejednokrotnie jego realizacja wymaga zaangażowania specjalistów. Projekt przedogródka powinien być spójny ze stylem domu i pozostałej części ogrodu – można zdecydować się na aranżację w stylu wiejskim lub nowoczesnym.
Zaprojektowanie przedogródka, zwanego również ogrodem frontowym, jest bardzo ważne, gdyż, pełni on funkcję reprezentatywną, a tym samym stanowi wizytówkę naszej posiadłości. Wbrew pozorom nie jest to zadanie łatwe i niejednokrotnie jego realizacja wymaga zaangażowania specjalistów. Projekt przedogródka powinien być spójny ze stylem domu i pozostałej części ogrodu – można zdecydować się na aranżację w stylu wiejskim lub nowoczesnym. Przedogródek to ogród frontowy, który przykuwa naszą uwagę zaraz po przekroczeniu bramy posesji. Pełni on funkcję reprezentatywną, dlatego też jego aranżacja powinna być przede wszystkim schludna. Przedogródek – aranżacja: jaką wybrać? Przedogródek (ogródek frontowy) to istotna część podwórka, która nierzadko jest pomijania przy aranżacji ogrodu. To błąd, ponieważ stanowi ona wizytówkę domu i na jej podstawie goście wyrabiają sobie pierwszą opinię o właścicielu. Sposób zagospodarowania ogródka frontowego uzależniony jest od wielu czynników, w tym m.in. od stylu, w jakim urządzony jest dom i pozostała część ogrodu. Nie mniej istotna jest wielkość przedogródka, a także typ podłoża. Należy uwzględnić również własny budżet, ponieważ w zależności od gustu i preferencji, aranżacja ogrodu frontowego może kosztować od kilkuset do nawet kilku tysięcy zł. Przedogródek w stylu nowoczesnym Do nowoczesnego ogrodu frontowego pasują minimalizm, geometria i funkcjonalność. Ważne jest również to, aby wszystkie elementy przedogródka pełniły spójną i harmonijną całość, nawzajem się uzupełniając. Przy czym w nowoczesnych ogrodach ważniejsze niż sama roślinność, są inne elementy – beton, drewno, metal, kamienie i gabony. Przy projektowaniu przedogródka nowoczesnego najlepiej postawić na mało zróżnicowaną roślinność. Świetnie sprawdzą się: cisy, mahonie, cyprysy żywotniki, bukszpany. Wszystkie te rośliny łączy łatwość pielęgnacji i utrzymania, a także możliwość nadania im pożądanego kształtu (zwykle geometrycznego). W ogrodach nowoczesnych pojawiają się także rabaty kwiatowe, w których zazwyczaj dominuje jeden typ kwiatów. Ważną rolę w przedogródkach, urządzonych w tym stylu pełni oświetlenie – zazwyczaj jest ono jednobarwne. Przedogródek w stylu wiejskim Ogródek frontowy w stylu wiejskim cechuje naturalność i kontrolowany chaos, co w praktyce oznacza, że obok rabatów kwiatowych, można spotkać grządki z warzywami i ziołami. Często zamiast wypielęgnowanego trawnika, przypominającego zielony dywan, występuje łąka kwiatowa. Przedogródek wiejski najlepiej komponuje się z drewnianym domem oraz wiejskim krajobrazem – łączenie nowoczesności z tradycją w przypadku ogrodu nie jest zbyt dobrym pomysłem. Wśród roślin, które powinny znaleźć się w ogrodzie frontowym, urządzonym w wiejskim stylu, można wymienić: hibiskusy, byliny wysokie (łubin, płomyk, ostróżka), byliny średnie (mak wschodni, nachyłek ołówkowy, krwawnik pospolity, margerytki), a także goździki, kocimiętkę, bodziszek i pierwiosnki. Ciekawym rozwiązaniem jest stworzenie rabaty z kilkunastu gatunków kwiatów o zróżnicowanym kształcie, wysokości i kolorystyce. Najlepiej sprawdzają się rośliny niebieskie, fioletowe, różowe, czerwone, brązowe, żółte i pomarańczowe. Obok rabatów kwiatowych można stworzyć grządki warzywne i ziołowe. Jeśli istnieje konieczność zrobienia ścieżki, najlepiej użyć do tego celu żwiru, grubych plastrów pni lub podkładów kolejowych. Przy projektowaniu przedogrodu w stylu wiejskim, warto pamiętać, że tego typu koncept najlepiej sprawdza się na dużych przestrzeniach. Przedogródek w szeregowcu – jak go zagospodarować? Na poważny problem napotykają osoby, które chcą zaprojektować ogródek frontowy w szeregowcu. Przy tego typu domach przedogródek jest zazwyczaj bardzo mały, co znacznie ogranicza możliwości. W takim przypadku należy zrezygnować z drzew i dużych krzewów, ponieważ spowodują one, że przedogródek będzie wydawał się optycznie mniejszy. Warto także pamiętać, że przy projektowaniu małego ogrodu ważny jest każdy detal, a optycznie powiększenie swojego ogrodu nie należy do najłatwiejszych zadań. W takim przypadku najlepiej postawić na trawnik, a także niskie krzewy ozdobne, np. mahonię, trzmielinę, bukszpan i cyprysy wielkokoszyczkowe. Świetnie sprawdzą się także rośliny o dekoracyjnych liściach. Przy małym przedogrodzie ważny jest także sposób sadzenia roślin – najlepiej sadzić je bardzo gęsto. Ponadto należy pamiętać o tym, że przy aranżacji takiego przedogródka należy ograniczyć kolorystykę roślin – najlepiej postawić na 2-3 stonowane akcenty kolorystyczne.
Tulipany - jak zasadzić je w doniczkach, wykorzystując metodę pędzenia?
Tulipany to najpopularniejsze rośliny cebulowe, które kwitną i urozmaicają wygląd mieszkania wczesną wiosną. Aby było to możliwe, należy je sadzić w doniczkach jeszcze w trakcie mroźnych, zimowych dni. W ogrodzie sadzi się je natomiast jesienią.
Tulipany to najpopularniejsze rośliny cebulowe, które kwitną i urozmaicają wygląd mieszkania wczesną wiosną. Aby było to możliwe, należy je sadzić w doniczkach jeszcze w trakcie mroźnych, zimowych dni. W ogrodzie sadzi się je natomiast jesienią. Tulipany są znane głównie z upraw w Holandii. Zanim jednak dotarły do tego kraju, uprawiano je głównie na tureckich stepach i obszarach górskich. Jak wybrać tulipany do sadzenia w doniczkach? Do uprawy w doniczkach nadają się jedynie niektóre odmiany tulipanów. Dorastają one najwyżej do 30 cm i są nazywane karłowatymi. Metoda pędzenia tulipanów sprawdzi się w przypadku takich odmian, jak te z grup Kaufmanna, Fostera lub Greiga oraz tulipanów botanicznych. Należy zwrócić uwagę na nazwę znajdującą się na opakowaniu lub etykiecie cebulek, aby kupić takie, które się przyjmą. Kwiaty pochodzące z wysokich odmian przewieszają się przez doniczkę, ponieważ chcą się wyciągnąć w kierunku światła. Ważne, aby sadzić cebulki dosyć gęsto, jednak w tak dużych odstępach, by się ze sobą nie stykały. Aby zakwitły zimą na dworze, należałoby je sadzić pod koniec września. Jednak można to zrobić także w zimie i wynieść na dwór w kwietniu. Ważne, aby miały kilka miesięcy na ukorzenienie się. Doniczki z tulipanami można postawić w garażu, chłodnej piwnicy lub innym pomieszczeniu o niskiej temperaturze. Kiedy nadejdzie wiosna, a temperatura przekroczy 10 stopni Celsjusza, można wystawić kwiaty na balkon lub taras. Na czym polega zimowe pędzenie tulipanów? Przed sadzeniem cebulek tulipanów należy sprawdzić, czy są zdrowe, czyli nie mają plam ani uszkodzeń. Nie wolno ich zbyt długo przechowywać, ponieważ mogą ulec wtedy nadmiernemu przesuszeniu. Jeśli jednak nie można ich posadzić od razu po zakupie, najlepiej włożyć je do pojemnika i przesypać piaskiem, trocinami lub suchym torfem. Schowane w ten sposób i postawione w chłodnym miejscu nie wyschną tak szybko. Przed wsypaniem ziemi do doniczki należy wysypać na dno warstwę keramzytu. Dzięki niemu przepływ wody będzie lepszy. Cebulki należy sadzić na żyznym, przepuszczalnym podłożu o pH 6,2-7,2. Wystarczy je zakopać do ⅓ wysokości i włożyć do doniczki w odstępach nie większych niż 5 cm. W jednej doniczce może znaleźć się kilka cebulek. Należy je podlać i wstawić do ciemnego, chłodnego pomieszczenia na 10 tygodni. Działanie chłodnego powietrza umożliwia kwitnienie kwiatom i przedłuża ten okres. Po upływie zalecanego czasu można przenieść doniczki do ciemnego, cieplejszego pomieszczenia, a następnie przenieść w jaśniejsze miejsce lub zasadzić w ogrodzie.
Zabezpieczenie roślin na zimę – metody i najlepsza pora na okrywanie
Okrywanie roślin na zimę jest niezbędne w przypadku gatunków niemrozoodpornych, roślin egzotycznych oraz wszystkich innych, jeśli zima jest mroźna i bezśnieżna. Do ochrony roślin przed mrozem wykorzystuje się m.in. liście, korę, słomę, papier lub tekturę, agrowłókninę, stroisz i ziemię.
Okrywanie roślin na zimę jest niezbędne w przypadku gatunków niemrozoodpornych, roślin egzotycznych oraz wszystkich innych, jeśli zima jest mroźna i bezśnieżna. Do ochrony roślin przed mrozem wykorzystuje się m.in. liście, korę, słomę, papier lub tekturę, agrowłókninę, stroisz i ziemię. Nie wszystkie rośliny wymagają ochrony przed mrozem. Na niskie temperatury szczególnie wrażliwe są zwłaszcza kwiaty i krzewy egzotyczne, np. młode magnolie, hortensje, klony palmowe, róże czy powojniki wielkokwiatowe. Krzewy, które zachowują zimą zielone liście, mogą być zagrożone przez mróz i jednoczesny brak śniegu. Do tej grupy należą bukszpany, różaneczniki, berberysy i ostrokrzewy. Najlepsza pora na zabezpieczenie roślin na zimę Zbyt wczesne okrywanie roślin na zimę może im zaszkodzić, skutkując gniciem i zwiększoną wrażliwością na mróz. Za późne – powoduje zmrożenie i obumieranie. Najlepsza pora na zabezpieczenie roślin przed zimą to czas, gdy temperatura powietrza spada do -5 stopni Celsjusza. W takich warunkach nie dojdzie do zmrożenia, ale rośliny zdążą się zahartować. Lekko zamarznięta ziemia zapobiegnie parowaniu wody i gniciu osłoniętych krzewów, drzewek czy powojników. Aby przygotować rośliny na nadejście zimy, należy odpowiednio wcześnie przestać stymulować ich wzrost. Podlewanie nawozami najlepiej zakończyć już w sierpniu. Nie tylko mróz jest szkodliwy zimą dla roślin. Problemem jest też niewystarczająca ilość wody, której nie da się pobrać z zamarzniętego podłoża. Wtedy liście mogą wysychać. Proces ten przyspieszają wiatr i słońce. Metody ochrony roślin przed mrozem Skuteczne zabezpieczenie roślin na zimę powinno uwzględniać zarówno ochronę przed zimnem, jak i przed słońcem oraz wiatrem. W zależności od gatunku i potrzeb rośliny należy chronić w różny sposób: agrowłóknina to specjalna tkanina, która chroni rośliny przed wiatrem i słońcem oraz niewielkimi przymrozkami, warto osłaniać nią krzewy zachowujące zimą zielone liście oraz wszystkie rośliny w czasie, gdy okazjonalnie zdarzają się kilkustopniowe spadki temperatury, późną jesienią; agrowłóknina zimowa jest grubsza od zwykłej agrowłókniny, chroni nie tylko przed wiatrem i słońcem, ale też przed mrozem i utratą wilgoci; warto ochraniać nią rośliny w bezśnieżne zimy; słoma przepuszcza powietrze, a wykonane z niej grube maty i chochoły osłaniają przed mrozem, jednak mogą zwabić gryzonie; słoma nadaje się do ochrony przed zimnem bezlistnych drzew, krzewów i pnączy; liście – nie przepuszczają powietrza, dlatego nie nadają się do okrywania roślin zimozielonych, chronią przed mrozem, ale mogą powodować choroby roślin i wabią gryzonie; kora, trociny i zrąbki chronią przed mrozem, usypuje się z nich kopczyki, zwłaszcza wokół krzewów i drzew oraz na rabatach bylinowych; mogą przyciągać gryzonie; stroisz, czyli gałęzie drzew iglastych – jest przewiewny i stanowi ochronę przed mrozem, wiatrem oraz słońcem, można nim okrywać dowolne rośliny, nie zwabia szkodników; papier i tektura – to materiały nietrwałe, ale chronią od mrozu, wiatru i słońca; nadają się do osłaniania pni i bezlistnych gałęzi; ziemia – w formie kopczyków wokół podstawy krzewów i drzew chroni przez mrozem, najlepiej nadaje się do ochrony róż wielkokwiatowych czy hortensji i powojników. Ochrona roślin przed mrozem przy pomocy folii może bardziej zaszkodzić niż pomóc. Folia nie przepuszcza powietrza, co może prowadzić do gnicia roślin, natomiast przepuszcza światło i w czasie odwilży może zaparzać rośliny.
Jak zabezpieczyć róże na zimę? Ziemią, argowłóniną, korą lub gałązkami świerku
Okrywanie róż na zimę jest niezbędne w przypadku wrażliwych na mróz odmian, np. wielokwiatowych, wielkokwiatowych czy herbacianych. Używa się do tego ziemi, ściółki, gałązek świerku lub kory. Przed zimą róż nie powinno się przycinać ani okrywać zbyt wcześnie.
Okrywanie róż na zimę jest niezbędne w przypadku wrażliwych na mróz odmian, np. wielokwiatowych, wielkokwiatowych czy herbacianych. Używa się do tego ziemi, ściółki, gałązek świerku lub kory. Przed zimą róż nie powinno się przycinać ani okrywać zbyt wcześnie. Najlepsza pora na okrywanie róż na zimę to czas pierwszych przymrozków. Gdy na zewnątrz robi się coraz chłodniej i temperatura codziennie spada poniżej 0 stopni Celsjusza, rośliny można zabezpieczyć na zimę bez obawy, że zgniją. Zwykle pogoda pozwala na zabezpieczenie róż na zimę w listopadzie. Jak zabezpieczyć róże przed zimą w zależności od gatunku roślin? Róże rabatowe i wielkokwiatowe należy zabezpieczyć przed zimą metodą kopczykowania. Oznacza to, że ziemią lub kompostem okrywa się nasadę róży i miejsce szczepienia (okulizacji). Chroni to zarówno pędy, jak i system korzeniowy rośliny przed mrozem. Kopczyk powinien mieć od 20 do 30 centymetrów wysokości, na jego wierzchu można dodatkowo ułożyć gałązki świerkowe, czyli tzw. jedlinę, agrowłókninę albo słomę. Róże okrywowe, do których należą m.in. odmiany, takie jak Dagmar Hastrup, Moja Hammarberg, Smart Roadrunner czy The Fairy, chroni się przed mrozem poprzez ściółkowanie, czyli obsypywanie liśćmi lub korą przy nasadzie. Róże pienne i drzewka różane zabezpiecza się na zimę białą agrowłókniną. Chroni ona przed mrozem, wiatrem i słońcem, jeśli zostanie prawidłowo zamocowana do rośliny. Pędy należy zdjąć z podpór i ułożyć płasko na ziemi, podstawę okryć kopczykiem, a zdjęte pędy przykryć zimową agrowłókniną, słomianymi matami albo gałązkami iglaków. Jeśli zdjęcie pędów z podpór jest niemożliwe, należy je zabezpieczyć przed mrozem na podporze, np. przy użyciu agrowłókniny, tektury lub grubym papierem. Agrowłóknina sprawdzi się też do zabezpieczenia przed zimą drzewek różanych. Koronę wystarczy okryć materiałem i związać przy pniu sznurkiem, a podstawę pnia obsypać ziemią albo ściółką, sam pień warto okryć argowłókniną, słomianą matą albo tekturą. Róże w donicach także należy zabezpieczyć na zimę. Donice wkopuje się w ziemię w miejscu, gdzie rośliny nie będą narażone na bezpośrednie działanie promieni słonecznych. Ochrona zakopanych roślin przed mrozem polega na obsypaniu ich nasady ziemią albo ściółką i obłożeniu pędów np. stroiszem (czyli warstwą gałązek iglastych), agrowłókniną albo słomą. Jeśli nie ma gdzie zakopać róż w donicach, należy je ułożyć w większym pojemniku, na dnie którego powinny znaleźć się wełna mineralna albo styropian. Te materiały dobrze odizolują rośliny od mrozu. Pędy okrywa się tak, jak w przypadku róż okrywowych. Okrywanie róż na zimę a przycinanie Nie należy przycinać róż późną jesienią, ponieważ mogą przez to nie przetrwać zimy. Jeśli rozmiar rośliny uniemożliwia jej skuteczne zabezpieczenie przed mrozem, można obciąć kilka zawadzających pędów. Rany smaruje się specjalną maścią ze środkiem zapobiegającym grzybicy roślin. Można też w drodze wyjątku pozbyć się tych pędów, które są połamane, chore albo uschnięte. W innych przypadkach róże przycina się na wiosnę, a niektóre odmiany – latem po przekwitnięciu.
Formowanie, drutowanie, nawożenie i podlewanie drzewka bonsai
Bonsai to technika, dzięki której zmienia się kształt drzewek na karłowate. Aby to zrobić, przycina się korzenie i pędy roślin oraz drutuje ich gałęzie. Bonsai sadzi się w płaskich donicach, które uwydatniają ich kształt.
Bonsai to technika, dzięki której zmienia się kształt drzewek na karłowate. Aby to zrobić, przycina się korzenie i pędy roślin oraz drutuje ich gałęzie. Bonsai sadzi się w płaskich donicach, które uwydatniają ich kształt. Bonsai to sztuka miniaturyzacji drzewek, która pochodzi z Chin. Do XVII w. zajmowali się nią jedynie arystokraci i duchowni. Formowanie bonsai krok po kroku Najlepsze rośliny ogrodowe na bonsai to fikus, buk pospolity, mirt oraz klon. Spotyka się też bonsai z sosny lub kosodrzewiny. Niektórzy projektują kwitnące karłowate drzewka z jabłoni, azalii lub gardenii. Formowanie bonsai to nieustanna praca, ponieważ rośliny stale rosną. Początkowo usuwa się pędy drzewa, skracając je nawet o połowę. Ma to na celu nadanie roślinie pożądanego kształtu. Eksponuje się też pień, wycinając cienkie gałązki. Wraz z upływem kolejnych lat wycina się tylko te gałęzie i pędy, które zmieniają i zaburzają nadany kształt bonsai. Przycina się gałęzie i liście, które są zbyt długie względem całości rośliny. Te, które wyrosną na ich miejsce, będą mniejsze. Należy też usuwać wyschnięte i chore części rośliny. Drutowanie bonsai to kolejny krok przy miniaturyzacji drzewek. Drut, np. miedziany nakłada się na gałęzie i nagina pod wybranym kątem. Drzewka o prostych pniach mają najczęściej gałązki rozłożone horyzontalnie. Po uformowaniu drutem miękkich pędów, po pewnym czasie zdrewnieją i pozostaną w takim kształcie, w jakim je ukształtowano. Przy formowaniu bonsai, drut trzeba usunąć, zanim wrośnie w korę. Bonsai – pielęgnacja Pielęgnacja bonsai obejmuje: podlewanie – płaskie donice nie zatrzymują wody, dlatego bonsai powinno być regularnie podlewane, aby podłoże nie wyschło całkowicie; nawożenie – obejmuje dostarczenie roślinie przede wszystkim azotu, fosforu i potasu; oprócz tego warto wzbogacić podłoże w bor, miedź, żelazo oraz mangan; przycinanie – dzięki niemu można na bieżąco kształtować koronę bonsai; do mniejszych cięć wykorzystuje się nożyczki, a do większych, np. grubszych gałęzi – wklęsłych kleszczy, dzięki którym rany w roślinach szybko się goją i zarastają; przesadzanie – regularne przesadzanie zapewnia prawidłowy rozwój drzewka; należy wybierać przepuszczalne, lekkie podłoże, dzięki któremu korzenie bonsai mogą się rozwijać; zapobieganie chorobom grzybiczym, bakteriom oraz szkodnikom – wykorzystuje się do tego mieszanki do podlewania lub pryskania: ekologiczne bądź chemiczne.
Rozświetlone i obsypane śniegiem drzewka, balustrady, czy figurki tworzą świąteczny klimat. Przed Bożym Narodzeniem można zdecydować się na rozświetlone drzewka, czy oświetloną balustradę balkonu, świąteczne figurki lub elementy oświetleniowe, np. w kształcie małych choinek.
Rozświetlone i obsypane śniegiem drzewka, balustrady, czy figurki tworzą świąteczny klimat. Przed Bożym Narodzeniem można zdecydować się na rozświetlone drzewka, czy oświetloną balustradę balkonu, świąteczne figurki lub elementy oświetleniowe, np. w kształcie małych choinek. Rozświetlone drzewka i balustrady Rosnące w ogrodzie drzewka iglaste można udekorować kolorowymi światełkami i bombkami. Gdy spadnie śnieg, będą prezentować się bajkowo. Kolorowe światełka mogą rozświetlić balustrady schodów, balkonu, czy futryny okien. Należy pamiętać, by przy zakupie światełek wybierać te przystosowane do stosowania na zewnątrz. Świąteczne figurki Z pewnością największą atrakcją dla dzieci będą ustawione w ogrodzie świąteczne figurki - Mikołaj, renifery, bałwany, elfy czy inne zwierzątka. Niektóre dostępne na rynku figurki świecą po podłączeniu do prądu. Podobnie jak w przypadku lampek ogrodowych należy wybrać figurki, którym nie zaszkodzi zła pogoda. Girlandy do ogrodu Do ozdabiania ogrodów wykorzystuje się girlandy z sosnowych gałązek, sztucznych lub prawdziwych. Girlandy przeważnie umieszcza się pod futryną okna, czy na balkonie. Dodatkowo ozdobione bombkami i światełkami są doskonałą i niedrogą ozdobą. Małe, ozdobne choinki na Boże Narodzenie Ścieżkę prowadzącą do domu można przed świętami oświetlić kolorowymi lampkami. Lampki różnego rodzaju (np. LED) mogą mieć kształt choinek, co jeszcze bardziej podkreśli świąteczny nastrój. Świecące ozdoby świąteczne należy dobrać tak, by były odporne na zimowe warunki pogodowe i by nie pobierały zbyt wiele prądu. Świąteczne lampki ogrodowe będzie można wtedy zostawiać na cały wieczór bez obaw o rachunki. Najbardziej ekonomiczne są lampki z diodami LED. Zużywają one 8-10 razy mniej prądu niż lampki tradycyjne. Ozdoby z diodami LED są nawet kilkukrotnie droższe niż tradycyjne lampki, jednak znacznie niższe zużycie energii pozwala bez obaw o rachunki za prąd cieszyć się świąteczną dekoracją ogrodu. Bałwan i Mikołaj z podświetleniem Nadmuchiwany bałwanek lub Mikołaj doskonale sprawdzą się jako dekoracja świąteczna do ogrodu. Ozdoby takie wykonane z trwałego nylonu są odporne na warunki atmosferyczne. Największe nadmuchiwane ozdoby świąteczne mają około 2 metrów. Podczas wyboru ogrodowych dekoracji świątecznych należy zwracać uwagę na stopień ochrony, który nie powinien być mniejszy niż IP44. Dokładnie też trzeba sprawdzać przewody i połączenia lampek (powinny być gumowe i dokładnie zabezpieczone). Wykonuj sama ozdoby świąteczne! Oto bombki świąteczne z balonów - krok po kroku. Warto udekorować biuro na Boże Narodzenie. Oto pomysły na ozdoby świąteczne w miejscu pracy. Przedłuż życie choinki! Dowiedz się, co zrobić, aby choinka dłużej stała w domu i nie gubiła igieł.
Ogród zimowy – rośliny ciepło i zimnolubne
Rośliny do ogrodu zimowego, czyli oranżerii, powinny pasować do siebie pod względem wyglądu i wymagań środowiskowych. W ciepłym i nasłonecznionym ogrodzie dobrze sprawdzą się storczyki, oleandry i palmy, a w ogrodzie zacienionym skrzydłokwiaty, anturia i paprocie.
Rośliny do ogrodu zimowego, czyli oranżerii, powinny pasować do siebie pod względem wyglądu i wymagań środowiskowych. W ciepłym i nasłonecznionym ogrodzie dobrze sprawdzą się storczyki, oleandry i palmy, a w ogrodzie zacienionym skrzydłokwiaty, anturia i paprocie. Ogród zimowy powinien stanowić całość. Wybierając rośliny do ogrodu zimowego, warto wcześniej określić styl w jakim chcemy go urządzić. Rośliny do nasłonecznionego ogrodu zimowego Dobierając rośliny do ogrodu zimowego na tarasie lub balkonie, powinniśmy wziąć pod uwagę temperaturę panującą wewnątrz, nasłonecznienie i położenie ogrodu względem stron świata. Większość oranżerii zlokalizowanych jest po południowej, południowo-zachodniej lub południowo-wschodniej stronie. W takich pomieszczeniach latem panuje temperatura powyżej 20°C. Zimą możemy regulować temperaturę i najlepiej utrzymywać ją wtedy na poziomie 10°C do 15°C. Wybierzmy do takiej oranżerii gatunki ciepłolubne, np. figowce, oleandry, krotony i zielistki. Rośliny do zacienionego ogrodu zimowego Jeżeli ogród zimowy zlokalizowany jest po słabo nasłonecznionej stronie północnej, będziemy musieli go dogrzewać do temperatury pokojowej i doświetlać. W takich ogrodach najlepiej sprawdzą się rośliny, które dobrze znoszą cień, np. bluszcze, kliwie, cissusy. Rośliny do ogrodu zimowego w stylu śródziemnomorskim Do oranżerii, w której zimą temperatura wynosi ok. 10°C, możemy wstawić palmy, fuksje i drzewka cytrusowe. Dobrze sprawdzą się także storczyki, paprotniki i oleandry. Rośliny o pięknych kwiatostanach to również Choisya ternata, bugenwilla gładka, kwiaty bielunia (datura) i gardenia jaśminowata. Doskonałym tłem dla kwiatów będą paprocie. Po ścianach ogrodu mogą wspinać się soczyście zielone bluszcze. W klimacie śródziemnomorskim dobrze czują się także aukuba japońska i eukaliptus. Ciepłolubne rośliny do ogrodu zimowego w stylu azjatyckim Tropikalne rośliny w stylu azjatyckim to bambusy i figowce (np. fikus Benjamina). Pięknie prezentować się będą także azalie, herbata chińska oraz fatsja i kamelia japońska. Rośliny ciepłolubne, które sprawdzą się w oranżeriach, gdzie zimą temperatura sięga 20°C, to także róża chińska, begonia królewska, sansewieria gwinejska i fiołek afrykański. Całość można dopełnić bambusowymi matami i rattanowymi meblami do ogrodu. Podlewanie roślin rano oznacza mniejszą różnicę temperatur między wodą a powietrzem. Podlewanie ogrodu: rano czy wieczorem? Wejście do domu jest jego wizytówką. Pomysły na stylowe wejście do domu: zimowy ogród i weranda. Szczaw jest rośliną, która ma szerokie zastosowanie w kuchni. Jak uprawiać szczaw w ogrodzie? Jagody goji są bogate w witaminy i białko. Właściwości jagód goji. Jak uprawiać jagody goji w ogródku?
Naturalne piękno, czyli ogród w stylu angielskim
Ogród w stylu angielskim jest odzwierciedleniem natury, łąk, parków krajobrazowych. Pełno w nim kwiatów i wieloletnich drzew. Charakterystyczne są też murki, furtki i przejścia, strumyki, poidełka i rzeźby.
Ogród w stylu angielskim jest odzwierciedleniem natury, łąk, parków krajobrazowych. Pełno w nim kwiatów i wieloletnich drzew. Charakterystyczne są też murki, furtki i przejścia, strumyki, poidełka i rzeźby. Ogrody w stylu angielskim spopularyzowano w XVIII wieku. Wyglądem przypominają naturalny, nieuporządkowany gąszcz, pełen starych drzew, krzewów, kolorowych kwiatów, a także rzeźb, posągów i ławek. Pielęgnacja ogrodów angielskich wymaga minimalnej pracy, a daje piękne efekty i aurę tajemniczości. Wygląd ogrodu angielskiego Ogród w stylu angielskim charakteryzuje się kilkoma typowymi cechami. Naturalny efekt – ogród przypomina zapomniany przez człowieka park lub zagajnik, którego nikt nie pielęgnuje. Asymetria – rośliny, choć sadzone na rabatach, sprawiają wrażenie niczym nieograniczonych. Często wyglądają, jakby rosły w dowolnym miejscu. Dzikość – mile widziane są wszelkie rośliny samosiewne oraz różne gatunki roślin. Minimalna pielęgnacja – ogród angielski nie wymaga dużego nakładu pracy, wystarczy kosić trawnik, wyrywać chwasty, podlewać rośliny i podcinać zbyt długie gałęzie. Poczucie naturalnej swobody - choć ogrody bywają zaprojektowane z rozmysłem, sprawiają wrażenie wymykającego się spod kontroli dzieła natury, czasem nawet nieładu. Zasady aranżacji ogrodu angielskiego Żeby zaaranżować ogród w stylu angielskim, warto wybrać rośliny, które sprawią, że ogród będzie kwitł przez cały rok. Najładniejsze ogrody potrzebują wielu lat, by zyskać naturalny efekt. Poza tym należy kierować się następującymi zasadami: Pielęgnacja trawnika – o ile rośliny mogą rozwijać się swobodnie, trawa zawsze powinna być idealnie przycięta i wypielęgnowana. Strzyż ją regularnie, uzupełniaj ubytki i zraszaj, gdy jest ciepło. Nieregularna roślinność – w ogrodzie angielskim powinno rosnąć kilka lub kilkanaście gatunków roślin. Ważne, by były sadzone nieregularnie, na przemian z innymi, dając efekt piętrowej roślinności. Umiarkowane przycinanie lub radykalne rzeźbienie – pozwól rozwijać się drzewom, kwiatom, krzewom i pnączom przez wiele lat. Nie ingeruj zbyt mocno w ich rozwój. Ogród angielski musi mieć aurę tajemniczości, co zagwarantują rozrośnięte rośliny. Przycinaj je tylko wtedy, gdy za bardzo nachodzą na siebie lub stwarzają niebezpieczeństwo (np. gałęzie dużych drzew). Jest też wariant elegancki, gdy chcesz uzyskać perfekcyjny żywopłot lub rzeźbę roślinną – wówczas przycinaj wybrane formy aby nadać im kształt np. kuli, stożka, półkuli, grzybka, muru. Alejki i ścieżki – powinny sprawiać wrażenie naturalnych, wydeptanych, prowadzących w nieznane. Możesz ułożyć je ze żwiru, piasku lub drobnych kamyczków. Alejki mogą być faliste, nieregularne i kręte lub wytyczone w regularne linie. Mała architektura – nie może przytłaczać ogrodu ani wybijać się na pierwszy plan. Postaw drewniane altanki oplecione pnączem, ławki, niewielkie fontanny, staromodne lampy, duże wazony i donice oraz pokryte mchem rzeźby stylizowane na antyczne. Mała architektura powinna wyglądać, na przypadkową i przestarzałą. Rośliny do ogrodu angielskiego W ogrodzie w stylu angielskim najlepiej zasadzić następujące rośliny: drzewa liściaste – dęby, buki, olchy, wierzby, jesiony, brzozy, drzewa iglaste – świerki, sosny, modrzewie, jałowce, krzewy (liściaste i iglaste) – róże, jaśminowce, budleje, bukszpany, byliny – jaskry, kocimiętki, kokoryczki, dzwonki, języczki, orliki, rośliny jednoroczne i dwuletnie – nagietki, chabry, goździki, bratki, maki, irysy, ostróżki, kosmosy, naparstnice, niezapominajki, nagietki lekarskie. Ogród w stylu francuskim, czyli ogród barokowy, cechują krzewy w kształcie figur geometrycznych i równo przycięty żywopłot. Jak zaaranżować ogród w stylu skandynawskim? Ogrody skandynawskie są schludne i łatwe w utrzymaniu. Jak zaaranżować ogród w stylu skandynawskim? Ogród w stylu wiejskim cechuje duża swoboda. Jak zaaranżować ogród w stylu wiejskim? Ogród w stylu nowoczesnym to miejsce funkcjonalne, łatwe w pielęgnacji, z dużym trawnikiem. Jak zaaranżować ogród w stylu nowoczesnym?
6 ciekawych hobby, które pozwolą zwalczyć nudę
Ciekawymi hobby dla domatorów są: rękodzieło, ogrodnictwo oraz pisanie bloga. Jeśli wolisz ruch na świeżym powietrzu, wybierz geocaching lub rekonstrukcję historyczną. Ze znajomymi możesz zajmować się grami planszowymi lub RPG.
Ciekawymi hobby dla domatorów są: rękodzieło, ogrodnictwo oraz pisanie bloga. Jeśli wolisz ruch na świeżym powietrzu, wybierz geocaching lub rekonstrukcję historyczną. Ze znajomymi możesz zajmować się grami planszowymi lub RPG. Ciekawa pasja pomoże zrelaksować się, odstresować i oderwać od codziennych obowiązków. Hobby można zajmować się w domu lub dołączyć do istniejącej grupy pasjonatów. Geocaching: ciekawe hobby dla poszukiwaczy skarbów Geocaching to rodzaj gry terenowej, podczas której szuka się ukrytych skrzynek. Są one zlokalizowane na terytorium całej Polski oraz za granicą. W skrzynkach znajduje się dziennik odwiedzin, do którego należy się wpisać, oraz drobne upominki, na przykład cukierki. Współrzędne geograficzne miejsca skrytek są podane na stronach internetowych poświęconych geocachingowi, a poszukiwań można dokonywać za pośrednictwem nawigacji GPS. Zabawa zyskuje coraz większą popularność, w Polsce istnieje już ponad 32 tysiące skrzynek. Ogrodnictwo: w ogrodzie, na balkonie, w domu Ogrodnictwo nie wymaga dostępu do gruntu, wystarczą donice, rośliny i parapet lub balkon. W domu można hodować kwiaty, zioła, owoce i warzywa. Wystarczy pamiętać o ich regularnym nawadnianiu i nawożeniu. Popularnością cieszy się uprawa truskawek, poziomek, szpinaku, rzeżuchy, marchewki, cebuli, papryki chili i pomidorów. Hodowla roślin staje się coraz bardziej popularna w miastach, w których dostęp do świeżych i ekologicznych roślin jest utrudniony. Gry planszowe: hobby na spotkania towarzyskie Gry planszowe są popularne, zarówno wśród młodzieży, jak i dorosłych. Dzięki tej formie rozrywki można zintegrować się z grupą, zdobyć wiedzę z różnych dziedzin oraz rozwinąć logiczne myślenie i koncentrację. Planszówki to doskonały pomysł na domówkę ze znajomymi lub wieczór w gronie rodzinnym, są też takie, które umożliwiają grę w pojedynkę. Cena jednej gry planszowej dla dorosłych waha się od 50 do 300 złotych. Rekonstrukcja historyczna: wiedza historyczna i zabawa na świeżym powietrzu Rekonstrukcja historyczna to odtwarzanie wydarzeń z przeszłości. Zwykle, jako najbardziej widowiskowe, odtwarzane są wielkie i słynne bitwy. Niezbędne w tym celu są stroje, przedmioty i rekwizyty z danej epoki oraz wiedza historyczna. W ten sposób można rzetelnie odtworzyć wydarzenia sprzed kilku wieków, na przykład bitwę pod Grunwaldem. Występy grup rekonstrukcyjnych często są oglądane przez publiczność. Rekonstruktorzy często specjalizują się też w rękodziele historycznym: tkaniu materiałów na krosnach, farbiarstwie, wykuwaniu broni tradycyjnymi technikami, garncarstwie. Rękodzieło, czyli handmade: hobby, na którym można zarabiać Rękodzieło polega na tworzeniu przedmiotów własnoręcznie, z dostępnych surowców. Od rękodzieła historycznego, opisanego wyżej, różni się tym, że przy rekonstrukcji używa się jedynie dostępnych w danej epoce narzędzi. Zwykłe rękodzieło nie narzuca takich ograniczeń. Można zająć się przygotowywaniem bransoletek z muliny, kolczyków z drewnianych koralików oraz przerabianiem ubrań. Swoje wyroby można potem na przykład sprzedawać przez internet. Ciekawym hobby jest też renowacja starych mebli lub wykonywanie nowych np. z palet (linkowanie!). Zainteresowaniem wielu osób cieszy się również technika decoupage, polegająca na oklejaniu różnych przedmiotów kawałkami papieru lub serwetek. Pisanie bloga – hobby społeczne w domu Każdy użytkownik Internetu może dać upust swoim emocjom i rozpocząć pisanie bloga. Ten rodzaj hobby świetnie sprawdzi się u osób z zacięciem dziennikarskim, publicystycznym i literackim oraz u specjalistów w jakiejś dziedzinie, na przykład w gotowaniu czy odchudzaniu. Artyści również mogą pochwalić się swoją twórczością na blogu, publikując wiersze, piosenki, rysunki i fotografie. Czytelnicy bloga tworzą zwykle pewną małą społeczność: komentują wpisy, wchodzą z autorem polemiki lub uzupełniają jego artykuły na podstawie własnych doświadczeń. To sposób na poznanie nowych ludzi, którzy mają podobne zainteresowania. Biżuteria hand made jest trendy! Rękodzieło artystyczne jest ciekawym hobby i pomysłem na biznes. Martwisz się, że twoje dziecko się nudzi? Sprawdź, kiedy kreatywna nuda jest potrzebna. Czy z hobby przynoszącego dochód też należy się rozliczać? Czy sprzedaż rękodzieła jest zgodna z prawem? Połącz przyjemne z pożytecznym! Czy warto zapisać dziecko na zajęcia z gimnastyki artystycznej? Lubisz ćwiczenia aerobowe? Jak wyglądają zajęcia fitness dla kobiet?
Wysokie, niskie, rozłożyste czy strzeliste – jakie iglaki posadzić w ogrodzie?
Iglaki dają wiele możliwości aranżacyjnych w ogrodzie. Nadają się na żywopłoty lub jako pojedyncze ozdobne okazy. Są też dobrym tłem dla innych roślin.
Iglaki dają wiele możliwości aranżacyjnych w ogrodzie. Nadają się na żywopłoty lub jako pojedyncze ozdobne okazy. Są też dobrym tłem dla innych roślin. Iglaki wzbogacają wygląd ogrodu, chronią przed słońcem i wzrokiem przechodniów lub sąsiadów, a przy tym nie wymagają wiele pracy. Dobrze sobie radzą w klimacie umiarkowanym. Lubią kwaśną, przepuszczalną glebę. Większość z nich zachowuje zielony kolor również zimą. Mniejsze okazy można sadzić w donicach w ogrodzie, na tarasie lub balkonie. Wszystkie prawidłowo rozwijają się bezpośrednio w ziemi. Do wyboru są rośliny o różnych wysokościach, kształtach, właściwościach oraz barwie igieł i pędów. Jakie iglaki wybrać? Zanim kupisz i posadzisz iglaki, przeanalizuj, jaki masz pomysł na swój ogród. Weź pod uwagę czy znajduje się w cieniu, na słońcu lub terenie podmokłym oraz jaką ma jakość gleby (suchą, piaszczystą itp.). Weź także pod uwagę jak wykorzystać iglaki. Czy ma to być żywopłot, grupa krzewów o fantazyjnym kształcie, tło dla innych roślin czy okazały egzemplarz, będący ozdobą ogrodu. Musisz mieć sprecyzowany plan na funkcję, jaką ma pełnić dana roślina. Innych iglaków potrzebujesz do stworzenia żywopłotu (np. tui), a innych do wykonania wymyślnych kształtów. Ciekawy kształt i piękne kolory mają biota wschodnia, świerk biały czy cyprysik groszkowy. Większość tego typu roślin nadaje się do formowania, zatem można przyciąć je na różne sposoby, np. kulisty lub stożkowy. Będą znakomicie przyciągać wzrok i uwagę w ogrodzie. Można je sadzić zarówno pojedynczo, jak i w grupach. W zależności od wielkości ogrodu, pasować do niego będą różne iglaki. Do miejsca o dość sporych rozmiarach idealne będą drzewa iglaste, np. świerki, sosny czy jodły. Trzeba jednak pamiętać, że będą one rzucać dużo cienia. Ciekawy efekt dają także iglaki płożące, jak sosna kosodrzewina, jałowiec płożący czy rozesłany. Przed zakupem konkretnego typu dowiedz się, jak rośnie dany iglak. Czy jest wysoki, czy niski, przez ile lat żyje oraz czy potrzebuje specjalistycznej pielęgnacji i warunków. Zastanów się, czy roślina nie będzie zbyt wysoka i nie zacieni całego ogrodu. Kolor igieł Oprócz wysokości i stopnia rozłożystości, liczy się również kolor igieł. Często występują rośliny o srebrnoszarej, złocistej i szmaragdowej barwie. Większość iglaków zachowuje zielony kolor przez cały rok, nawet zimą. Tylko niektóre (np. modrzew) zrzucają igły. Najpopularniejszymi iglakami, które przez cały rok cieszą kolorowymi igłami, są: Biota wschodnia – może urosnąć na wysokość aż 10 metrów, ale są też odmiany niskie. Jej pędy są wąskie i łuskowate, mają intensywnie zieloną lub złocistozieloną barwę. Zimą mogą stać się brunatne. Choina kanadyjska – długowieczne i wysokie (do 30 metrów) drzewo, o nieregularnym kształcie korony. Jej igły mają ciemnozielone zabarwienie. Cyprysik japoński – pochodzi z Japonii. Może osiągnąć wysokość aż 40 metrów. Jego liście są gęste i obfite, nachodzą na siebie. Jodła kalifornijska – rośnie na wysokość ok. 10 metrów przez blisko 30 lat. Dobrze sobie radzi w gorszych glebach, np. suchych czy piaszczystych. Posiada niebieskozielone długie igły. Świerk biały – odmiany ‘Daisy White’, ‘Rainbow’s End’ to wolno rosnące drzewka o zwartym, stożkowatym pokroju. Po 10 latach osiągają wysokość 1-2 m. Wiosną młode przyrosty mają złocistozieloną barwę. Sadzenie iglaków Iglaki potrzebują kwaśnej lub lekko kwaśnej, gliniasto-piaszczystej gleby. Wszystkie nadają się do sadzenia w ziemi, jednak mniejsze odmiany można umieścić też w donicy. Gatunki miniaturowe lub wolno rosnące doskonale sprawdzą się do małych ogrodów oraz na balkony. Można też je przenosić do domu. W doniczce warto zasadzić: jałowiec łuskowaty – osiąga maksymalnie 30 cm wysokości, cyprysik groszkowy – rośnie na wysokość pół metra, żywotnik zachodni, czyli tuja – nie przekracza dwóch metrów wysokości, świetnie nadaje się do sadzenia wzdłuż ogrodzeń i płotów, sosnę górską – osiąga maksymalnie 50 cm wysokości. Wszystkie te rośliny rosną w wolnym tempie i służą przez wiele lat. Można umieścić je również w ziemi. Jeśli zależy nam jednak na większych, gruntowych okazach, warto zasadzić takie gatunki, jak: jałowiec pospolity, świerk pospolity, modrzew polski, sosnę zwyczajną, limbę. Pielęgnacja iglaków Wczesną wiosną iglaki należy zasilać nawozem zakwaszającym glebę. Należy pamiętać, że rośliny żyjące w grupie są bardziej narażone na choroby niż te rosnące pojedynczo, gdyż szkodniki i choroby łatwiej się rozprzestrzeniają. Aby zapobiec szkodnikom, w marcu warto spryskać rośliny preparatem olejowym, który niszczy stadia zimujące szkodników. Warto też zaglądać między gałęzie, czy nie widać schnących i rdzawych pędów. Jeśli się pojawią, trzeba je podcinać, a roślinę opryskać odpowiednim preparatem. O diagnozę choroby i dobór preparatów należy poprosić ogrodnika lub sprzedawcę w wykwalifikowanym sklepie ogrodniczym. Niektóre iglaki należy podlewać (szczególnie młode) i przycinać, innych nie. Cięcie żywopłotów oraz formowanie iglaków wykonuje się zwykle trzy razy do roku: w marcu, czerwcu i sierpniu – by rośliny zdążyły się wzmocnić przed zimą. Planując posadzenie drzewa, warto zwrócić uwagę na jego wielkość, rozłożystość oraz wymagania glebowe. Jakie drzewa warto posadzić w ogrodzie? Szybko rosnące krzewy do ogrodu będą pięknie się prezentowały nawet na mało żyznej glebie lub w cieniu. Jakie są szybko rosnące krzewy do ogrodu? Krzewy kwitnące są nieodzownym elementem dekoracyjnym każdego ogrodu. Krzewy kwitnące do ogrodu. Które wybrać?
Ogród w stylu wiejskim – roślinność i wyposażenie
Ogród w stylu wiejskim cechuje duża swoboda. Można w nim spotkać zarówno pięknie kwitnące kwiaty, np. piwonie, petunie, malwy, jak również owoce i warzywa - truskawki, jabłka, cukinię.
Ogród w stylu wiejskim cechuje duża swoboda. Można w nim spotkać zarówno pięknie kwitnące kwiaty, np. piwonie, petunie, malwy, jak również owoce i warzywa - truskawki, jabłka, cukinię. Ogród w stylu wiejskim będzie dobrze się prezentował zarówno na małej, jak i na dużej powierzchni. Doskonale komponuje się z budynkami o spadzistych dachach i gankowych wejściach. Roślinność w wiejskim ogrodzie W wiejskim ogrodzie jest miejsce zarówno dla okazałych rabat, jak również warzywnych i ziołowych grządek. Jest to tzw. uprawa współrzędna – obok siebie sadzi się rośliny ozdobne i użytkowe. Zamiast trawnika można stworzyć kwietną łąkę. Godne polecenia są jednoroczne i dwuletnie rośliny, które rozsiewają się samodzielnie z nasion, np. malwa ogrodowa i dzwonek. Pięknie prezentują się piwonie, ostróżki, maki, margaretki, irysy, nagietki oraz petunie. Umiejętne zagospodarowanie przestrzeni sprawi, że pryskanie warzyw nie będzie konieczne – obok kapusty i selera warto posadzić szałwię i lawendę, zaś dla truskawek, ziemniaków i czosnku najlepszym towarzystwem będą aksamitki. Rośliny, które rodzą owoce i jednocześnie pięknie kwitną, to kabaczki, cukinie i patisony. Krzewy pasujące do ogrodu wiejskiego to między innymi bzy, forsycje, jaśminowce i pigwowce. Nic nie stoi na przeszkodzie, aby posadzić drzewa owocowe. Wnętrze ogrodu pomoże osłonić żywopłot – z grabu, ligustru lub wiciokrzewu. Rabaty mogą mieć nieregularne kształty. Dobrze, by rosły na nich rośliny kwitnące o różnych porach roku – warto posadzić je piętrowo, zaczynając od najniższych. Rabaty powinny zacząć kwitnąć w marcu (razem z krokusami i przebiśniegami), a zakończyć w listopadzie (razem z chryzantemami i astrami). Wysypanie rabat ściółką z kory zmniejszy parowanie wilgoci, ułatwi walkę z chwastami i ociepli rabatę na zimę. Można też wysypać rabatę małymi kamykami. Wyposażenie ogrodu w stylu wiejskim Do podziału stref w ogrodzie bardzo dobrze nadają się łuki do podtrzymywania róż i płotki metalowe. Ogród w stylu wiejskim dopełnią drewniane meble, wiklinowe ławki, altany. Bardzo mile widziane są romantyczne mostki, oczka wodne oraz drewniane pergole (budowle ogrodowe). Ceramiczne naczynia i dzbany pięknie prezentują się w towarzystwie pelargonii. Ciekawie wyglądają wiklinowe kosze oraz drewniana beczka, która może posłużyć jako zbiornik na deszczówkę. Interesującym wyposażeniem ogrodu są stare narzędzia gospodarcze, brony i wozy porośnięte bylinami. Materiały, które rzadko pasują do ogrodu w stylu wiejskim, to beton i metal. Wyjątkiem będzie na przykład metalowa konewka. Ogród angielski charakteryzuje się naturalną przyrodą, tajemniczością i romantyzmem. Naturalne piękno, czyli ogród w stylu angielskim. Ogród w stylu francuskim, czyli ogród barokowy, cechują krzewy w kształcie figur geometrycznych i równo przycięty żywopłot. Jak zaaranżować ogród w stylu skandynawskim? Ogrody skandynawskie są schludne i łatwe w utrzymaniu. Jak zaaranżować ogród w stylu skandynawskim? Ogród w stylu nowoczesnym to miejsce funkcjonalne, łatwe w pielęgnacji, z dużym trawnikiem. Jak zaaranżować ogród w stylu nowoczesnym?
Ogród w stylu nowoczesnym, czyli prostota, elegancja i minimalizm
Ogród w stylu nowoczesnym to przede wszystkim funkcjonalność - jest oszczędny w zdobieniach i kolorach, meble są komfortowe, a rośliny niewymagające. Liczne kwietniki zastępuje duży trawnik.
Ogród w stylu nowoczesnym to przede wszystkim funkcjonalność - jest oszczędny w zdobieniach i kolorach, meble są komfortowe, a rośliny niewymagające. Liczne kwietniki zastępuje duży trawnik. Najlepiej jeśli ogród jest przedłużeniem tarasu – można w nim znaleźć te same materiały wykończeniowe. Podstawowe cechy nowoczesnego ogrodu Podstawowe cechy ogrodu w stylu nowoczesnym to proste formy geometryczne i regularne, geometryczne linie. Charakterystyczne są regularne płaszczyzny (tarasy, żwirowe rabaty, ścieżki i inne nawierzchnie), duży trawnik, formy wodne (sadzawki, kamienne kaskady, kule opływające wodą. Stosowane są materiały wysokiej jakości. Minimalistyczna jest także architektura. Murek oporowy można wykorzystać jako miejsce do siedzenia. Funkcjonalność ogrodu – także nocą, zapewnia oświetlenie. Ważna jest duża płaszczyzna, która może być wykorzystana na aktywny wypoczynek, np. grę w tenisa. Kontrastowe kolory W ogrodzie w stylu nowoczesnym dominują jasne barwy. Aby przełamać monochromatyczną kolorystykę, meble ogrodowe, ścianki lub murki maluje się na kontrastowe kolory, np. pomarańcz, fiolet, seledyn. Rośliny w ogrodzie w stylu nowoczesnym Dużą popularnością cieszą się rośliny zimozielone, dzięki którym ogród wygląda atrakcyjnie: mahonie, ostrokrzewy, bukszpan, żywotniki. Popularne są także różaneczniki i bambus. W ideę geometrycznych form dobrze wpisują się też rośliny o regularnym kształcie np. jukki ogrodowe, których nie trzeba przycinać i dobrze znoszą nasze warunki klimatyczne. Ogród powinien wymagać jak najrzadszej ingerencji człowieka, dlatego sadzi się rośliny, które sprawiają wrażenie rosnących dziko, np. bylice, krwawniki, czosnki, ale również trawy ozdobne. Wyposażenie ogrodu Wyposażenie ogrodu powinno podkreślać modernistyczny charakter przestrzeni. W nowoczesnych ogrodach często spotykanym materiałem jest drewno, stal i beton. Meble i donice o geometrycznych formach bez ozdobników są najbardziej pożądane. Ważniejszy jest komfort użytkowania mebli od ich nietypowego designu. W ogrodzie powinien koniecznie znaleźć się duży, np. rozkładany stół. Najlepiej postawić na klasykę – bardzo eleganckie jest połączenie drewna z metalem. Warto przemyśleć zakup składanych krzeseł – będzie wówczas możliwe zabranie ich ze sobą np. na grilla za miastem lub złożenie i schowanie na czas zimy. Godnym polecenia materiałem, z którego wykonuje się meble ogrodowe jest rattan – odporny na działanie słońca i wody, bardzo łatwy w czyszczeniu. Moda na ekologię W ogrodach w stylu nowoczesnym coraz częściej można zaobserwować ekologiczne aranżacje: lampy ogrodowe zasilane energią słoneczną, karmniki dla ptaków, budki lęgowe, kryjówki dla owadów. Wszystko po to, aby ogród był miejscem sprzyjającym rozmaitym stworzeniom i żył w zgodzie z naturą. Ogród angielski charakteryzuje się naturalną przyrodą, tajemniczością i romantyzmem. Naturalne piękno, czyli ogród w stylu angielskim. Ogród w stylu francuskim, czyli ogród barokowy, cechują krzewy w kształcie figur geometrycznych i równo przycięty żywopłot. Jak zaaranżować ogród w stylu skandynawskim? Ogrody skandynawskie są schludne i łatwe w utrzymaniu. Jak zaaranżować ogród w stylu skandynawskim? Ogród w stylu wiejskim cechuje duża swoboda. Jak zaaranżować ogród w stylu wiejskim?
Ogród w stylu francuskim, czyli ład i symetria dwuboczna
Ogród w stylu francuskim, czyli ogród barokowy, cechują krzewy w kształcie figur geometrycznych i równo przycięty żywopłot. Niezwykle ważna jest regularność kompozycji. Ogród w stylu francuskim najlepiej prezentuje się na dużej przestrzeni, którą wypełniają liczne alejki.
Ogród w stylu francuskim, czyli ogród barokowy, cechują krzewy w kształcie figur geometrycznych i równo przycięty żywopłot. Niezwykle ważna jest regularność kompozycji. Ogród w stylu francuskim najlepiej prezentuje się na dużej przestrzeni, którą wypełniają liczne alejki. W ogrodzie w stylu francuskim dominują kąty proste, którym podporządkowana jest roślinność i inne elementy architektury. Ogrody w stylu francuskim w Polsce i na świecie Ogród w stylu francuskim ma swoje korzenie w XVII wieku. Wywodzi się z renesansowych ogrodów włoskich. Do najbardziej okazałych należą Ogrody Wersalu, ogrody w wiedeńskim Belwederze oraz w Poczdamie. W Polsce ogród w stylu francuskim można podziwiać m.in. w Wilanowie, Białymstoku i Licheniu. Najważniejsze cechy ogrodu francuskiego Pierwszą zasadą, której należy przestrzegać aranżując ogród w stylu francuskim, jest proporcjonalność oraz symetryczność. Główna alejka powinna przebiegać przez środek ogrodu, rozgałęziając się w tej samej odległości na lewą i prawą stronę (w ten sposób zostaje zachowana zasada symetrii dwubocznej). Należy dbać o systematyczne i równomierne przycinanie żywopłotu. W ogrodzie w stylu francuskim nie może zabraknąć krzewów ozdobnych, formowanych w kształt figur geometrycznych: kul, kwadratów, wielościanów. Pomiędzy roślinnością koniecznie powinny się znaleźć rzeźby oraz posągi. Idealnym dopełnieniem ogrodu francuskiego jest fontanna. Roślinność – drzewa, krzewy i kwiaty Najważniejszą rolę w ogrodzie francuskim pełnią drzewa i krzewy w odcieniach zieleni: klony, świerki, ostrokrzewy, cisy, graby, głogi. Mniejsze znaczenie mają kwiaty, które najczęściej umieszcza się w ozdobnych donicach: tulipany, krokusy, lawenda, aksamitki, goździki, bławatki. Kwiaty mogą też wypełniać przestrzeń między liniami żywopłotów tworząc jednokolorowe płaszczyzny lub kolorowe wzory. Ławki w ogrodzie w stylu francuskim Ogród w stylu francuskim będzie idealnym miejscem na wypoczynek, jeśli ustawi się w nim żeliwne bądź stalowe ławki, np. z ozdobnymi poręczami. Najlepiej ustawić je wzdłuż alejek oraz w pobliżu fontanny. Ogród angielski charakteryzuje się naturalną przyrodą, tajemniczością i romantyzmem. Naturalne piękno, czyli ogród w stylu angielskim. Ogrody skandynawskie są schludne i łatwe w utrzymaniu. Jak zaaranżować ogród w stylu skandynawskim? Ogród w stylu wiejskim cechuje duża swoboda. Jak zaaranżować ogród w stylu wiejskim? Ogród w stylu nowoczesnym to miejsce funkcjonalne, łatwe w pielęgnacji, z dużym trawnikiem. Jak zaaranżować ogród w stylu nowoczesnym?
Optyczne triki w ogrodzie – jak powiększyć małą przestrzeń
Triki optyczne są niezbędne, gdy ogród nie ma idealnego kształtu ani rozmiaru. Zbyt mała powierzchnia lub zbyt długi i wąski teren utrudniają aranżację ogrodu marzeń. Można jednak chociaż częściowo złagodzić te niedogodności, umieszczając lustra lub tworząc wijące się ścieżki zamiast prostych.
Triki optyczne są niezbędne, gdy ogród nie ma idealnego kształtu ani rozmiaru. Zbyt mała powierzchnia lub zbyt długi i wąski teren utrudniają aranżację ogrodu marzeń. Można jednak chociaż częściowo złagodzić te niedogodności, umieszczając lustra lub tworząc wijące się ścieżki zamiast prostych. Lustra w ogrodzie Zwierciadła optycznie powiększają przestrzeń nie tylko w mieszkaniu, ale także w ogrodzie. Umiejscowienie dużego lustra pozwoli uzyskać wrażenie głębi i iluzję większej przestrzenności. Lustro powinno być wykonane z wytrzymałego, ale jednocześnie dobrze odbijającego obraz materiału. Zwierciadło w ogrodzie powinno być ustawione lekko pochylone, żeby nie odbijało wizerunku osoby stojącej naprzeciwko, ale raczej rośliny. Oryginalnym rozwiązaniem jest stworzenie przy końcu ogrodu rodzaju przejścia – lustro można oprawić w ramę lub w stare drzwi, dzięki czemu będzie wyglądało jak portal do innego świata. Granice pomiędzy lustrem a ścianą najlepiej zamaskować wysokimi roślinami, pnączami lub ozdobnymi krzakami. Dzięki temu efekt przejścia będzie jeszcze subtelniejszy. Wijące się ścieżki w ogrodzie Ogród zawsze powinien mieć ścieżkę, jednak gdy nie jest zbyt duży, należy wystrzegać się prostych dróżek. Zamiast tego ścieżka niech będzie kręta i wijąca się, a przestrzeń będzie się wydawała większa. Patrzący na ogród będzie miał wrażenie, że można sobie w nim urządzać naprawdę długie spacery. Ścieżkę można optycznie wydłużyć kończąc ją tuż za skalniakiem lub ozdobnym krzakiem – ma się wtedy wrażenie, że ciągnie się jeszcze daleko za zakrętem. Im bliżej granic ogrodu, tym węższe powinny być ścieżki. Ściany z roślin W małych ogródkach należy zadbać o to, by zamaskować ich granice. W związku z tym typowe ogrodzenie lub siatka nie powinny rzucać się w oczy, a zamiast tego lepiej zakryć je roślinami. Niewskazane są jednak wysokie drzewa, krzewy czy żywopłot, które jeszcze bardziej podkreślą rozmiar ogrodu. O wiele korzystniej będą wyglądały pnącza, krzaki lub ściany z roślin, nazywane też pionowymi ogrodami. Jest to ściana, która jest pokryta różnymi roślinami – w zależności od upodobań. Mogą to być tylko zielone rośliny albo też kwitnące kwiaty. Sprawiają wrażenie, że tuż za ścianą jest ciąg dalszy ogrodu, który jednak jest ukryty w gęstwinie. Tajemnicze zakamarki Jeszcze innym sposobem na mały ogród jest otwarcie go na przestrzenie, które są wokół. Stworzenie tajemniczego zakamarka może pobudzić wyobraźnię. Można go zaaranżować tworząc przy granicy ogrodu schody, które tak naprawdę donikąd nie prowadzą. Innym sposobem jest pozostawienie uchylonej, ozdobnej furtki, która prowadzi... właśnie! Wyobraźnia już zaczęła pracować. Zabawa kolorami w ogrodzie Jeśli w ogrodzie znajdują się kwiaty, należy przemyśleć sposób ich aranżacji. Rośliny pomarańczowe, żółte i czerwone powinny być jak najbliżej domu. Im dalej granic ogrodu, tym kwiaty powinny przechodzić w kolory fioletowy i niebieski. Zimne barwy sprawiają wrażenie, że przedmioty są w znacznej odległości. Podobnie z ciemnymi i jasnymi kolorami – to, co jasne, wydaje się być dalej. Dlatego w końcach ogrodu nie powinno być ciemnych mebli ogrodowych. Same meble powinny być jak najbliżej domu. Najlepszą opcją jest połączenie tych dwóch przestrzeni ze sobą, czyli zagospodarowanie części tarasu. Ogród będzie sprawiał wrażenie kontynuacji domu. Efekt będzie wzmocniony, jeśli na tarasie i w ogrodzie będą wykorzystywane podobne materiały. Obie przestrzenie będą się nawzajem powiększały.
Kolory w ogrodzie – jak stworzyć bajkową aranżację
Aranżacja ogrodu według jednego koloru wygląda bardzo efektownie, ale wymaga wiele wysiłku i musi być przemyślana. Wybierając rośliny, należy kierować się nie tylko kolorami w ogrodzie, ale także wymaganiami poszczególnych roślin. Tworząc biały ogród trzeba pamiętać, że konwalia wymaga zacienionego i wilgotnego miejsca, a lilie potrzebują słońca.
Aranżacja ogrodu według jednego koloru wygląda bardzo efektownie, ale wymaga wiele wysiłku i musi być przemyślana. Wybierając rośliny, należy kierować się nie tylko kolorami w ogrodzie, ale także wymaganiami poszczególnych roślin. Tworząc biały ogród trzeba pamiętać, że konwalia wymaga zacienionego i wilgotnego miejsca, a lilie potrzebują słońca. Wiele kwiatów ma różnorodne odmiany kolorystyczne, np. róże czy tulipany. Więcej uroku mają jednak takie rośliny, które kojarzą się jednoznacznie z daną barwą, np. niezapominajki z błękitem, a słonecznik z żółcią. Rośliny do ogrodu w białej tonacji Biel, symbol czystości i niewinności, to często występujący kolor – kwitną tak nie tylko kwiaty, ale także drzewa i krzewy. Naturalnie białe są: konwalie i przebiśniegi – wymagają wilgotnego i zacienionego miejsca. Nadają się do stworzenia uroczego zakątka lub białego skalniaka. Kwitną wczesną wiosną; gęsiówka – ma drobne białe kwiatki. Idealna na brzegi rabat. Potrzebuje słonecznego stanowiska. Kwitnie wiosną; zawilce – najbardziej lubią półcieniste stanowiska, ale tolerują także bardziej nasłonecznione i zacienione. Kwitnie późnym latem; funkie z ozdobnymi biało-zielonymi liśćmi. W ich wypadku to nie kwiaty, tylko liście grają kluczową rolę. Pięknie wyglądają od wiosny do późnej jesieni. Doskonałym pomysłem jest także zasadzenie krzewów, które kwitną na biało, np. intensywnie pachnące jaśmin i bez. Pięknie rozjaśni ogród również kalina, kwitnący dereń oraz tawuła. Kwitną zwykle na przełomie wiosny i lata. Rośliny do ogrodu w niebieskiej tonacji Niebieski i fioletowy ogród wywołuje romantyczny nastrój i wycisza. Do kwiatów kwitnących na niebiesko należą: krokusy i szafirki – jedne z pierwszych kwitnących kwiatów, zwiastuny wiosny. Idealne na rabatkę i posadzenie wzdłuż ścieżki; niezapominajki – wymagają zacienionych i wilgotnych miejsc. Sprawdzą się w uroczych zakątkach ogrodu oraz na osłoniętych od słońca skalniakach; fiołki – także wolą cienie i półcienie. Są drobne, ale pachną bardzo intensywnie; kocimiętka – jest bardzo łatwa w uprawie i kwitnie długo, szczególnie na nasłonecznionym stanowisku. W dodatku to bardzo pożyteczna roślina – nie tylko pięknie wygląda, ale i odstrasza komary. Sama się rozrasta, dlatego najlepiej sadzić ją w kępach; lawenda – może rosnąć w rabacie lub jako obwódka ścieżki. Żeby ładnie wyglądała, należy ją przycinać. Pachnie intensywnie i, podobnie jak kocimiętka, odstrasza komary. Wymaga słonecznego miejsca. Krzewy, które kwitną na fioletowo to m.in. wspomniany już bez, czyli lilak pospolity. Jego zapach jest bardzo intensywny. Oryginalnym pnączem ogrodowym, które kwitnie na liliowo-niebiesko, jest glicynia. Rośliny do ogrodu w czerwonej i różowej tonacji Intensywna czerwień zwraca uwagę i przykuwa wzrok. Nadaje ogrodowi magicznego charakteru. Kwiaty, które wspaniale wyglądają w czerwonej odsłonie, to m.in.: malwy – są wysokie (nawet do 3 metrów) i mają bardzo duże kwiaty. Rosną niemal w każdym miejscu, ale najlepiej czują się w słońcu; stokrotki – również nie mają specjalnych wymagań. Występują w odmianach od białych przez różowe do intensywnie czerwonych. Idealne na skalniaki; goździki – potrzebują słońca, w którym pięknie kwitną na czerwono i różowo; aksamitki. Pięknym krzewem kwitnącym na czerwono jest pigwowiec – roślina ma intensywnie czerwone kwiaty, na miejscu których z czasem pojawiają się owoce. Cytryniec, który co prawda kwitnie na biało, daje następnie efektowne, krwistoczerwone owoce, które przypominają kiście winogron. Rośliny do ogrodu w żółtej tonacji Żółty ogród wygląda bardzo słonecznie i żywo. Nawet jeden kwiat o tej barwie potrafi odmienić charakter całego otoczenia. Najbardziej typowymi roślinami, które naturalnie ożywią ogród, są: słoneczniki – kwitną od lata do jesieni. Należy dla nich znaleźć miejsce słoneczne, ale jednocześnie osłonięte od wiatru. W zależności od odmiany, mogą osiągać od pół metra (odmiany ozdobne) do nawet trzech (odmiana zwyczajna z ziarnami). żonkile – kwitną wczesną wiosną. Lubią średnio wilgotną glebę; aksamitki – najpiękniej kwitną w pełnym słońcu. Są bardzo łatwe w uprawie i niewymagające. Cieszą oczy do wczesnej jesieni; gazanie – kwitną bardzo długo, do pierwszych przymrozków. Preferują żyzną glebę i słoneczne stanowisko; nagietki – efektowne i niewybredne, rosną w każdym wilgotnym i słonecznym miejscu. Drzewa i krzewy kwitnące na żółto to m.in. złotokap, który ma ogromne, żółte kwiaty, zwieszające się nad ziemią jak zasłona. Efektownie wygląda także forsycja, kwitnąca wczesną wiosną. Praktycznie nie ma liści i składa się niemal wyłącznie z żółtych kwiatów. Uniwersalne rośliny do ogrodów w różnej tonacji Jest szereg roślin, które mogą z powodzeniem odnaleźć się w każdej tonacji ogrodu. Wynika to z tego, że mają bardzo wiele odmian w różnorodnych kolorach. Uniwersalnymi roślinami do ogrodu są m.in. cynie, astry, bratki, tulipany, róże, lilie, łubin, lwia paszcza. Na rynku dostępne są cebulki, nasiona i sadzonki w tak wielu wariantach, że bez problemu można tylko z nich ułożyć jednokolorową kompozycję w każdej tonacji.
Ogród w skandynawskim stylu – prostota, natura i porządek
Ogrody skandynawskie są schludne i łatwe w utrzymaniu. Powinny się w nich znaleźć wrzosy, sosny, świerki, trawy, jasne meble oraz brukowane alejki.
Ogrody skandynawskie są schludne i łatwe w utrzymaniu. Powinny się w nich znaleźć wrzosy, sosny, świerki, trawy, jasne meble oraz brukowane alejki. Ogrody skandynawskie są wyjątkowo proste, funkcjonalne i ładne. Można w nich odpocząć i się wyciszyć. Do ich pielęgnacji nie trzeba wiele, wystarczy od czasu do czasu podlać, podciąć lub przesadzić rośliny, skosić trawnik i przyciąć gałęzie. Czym charakteryzuje się ogród skandynawski? Ogrody skandynawskie wyróżniają wśród innych charakterystyczne cechy. Prostota – ogród nie jest wymyślny ani szczegółowo zaplanowany. Znajdują się w nim znane i popularne rośliny, proste jasne meble i mała architektura. Linie są proste, materiały naturalne (np. drewno, tkaniny), a kolory jasne (np. kwiaty i meble). Minimalizm – w ogrodzie nie ma zbędnych roślin ani architektury. Im mniej elementów, tym lepiej. Porządek – ogrody skandynawskie uchodzą za wyjątkowo uporządkowane, eleganckie i czyste. Wszystko w nich jest dopasowane i na swoim miejscu. Choć przy aranżacji ogrodów skandynawskich nie stosuje się wymyślnych projektów, całość wygląda na przemyślaną. Naturalność – tego typu ogrody wyglądają bardzo naturalnie, jak gdyby nikt w nie ingerował. Rośliny rozwijają się swobodnie, jest też miejsce na samosiejki. Surowość – ogrody skandynawskie położeniem, dodatkami i roślinnością przypominają przyrodę krajów zimnej Północy. Suche trawy, iglaki i rośliny zimozielone świetnie imitują skandynawski, surowy klimat. Dlaczego warto zaaranżować ogród skandynawski? Ogrody skandynawskie są: łatwe w utrzymaniu – nie wymagają wiele pielęgnacji, rośliny rozwijają się bez ingerencji człowieka, wyciszające – dają ukojenie i odstresowują, ładne i dopasowane – są eleganckie i będą pasowały do prawie każdego domu. Co powinno znaleźć się w ogrodzie skandynawskim? Żeby zaaranżować ogród w stylu skandynawskim, muszą się w nim znaleźć: drzewa i krzewy iglaste – np. świerki, sosny, jałowce, jodły, modrzewie, cyprysy; drzewa i krzewy owocowe – warto zasadzić jabłoń, gruszę, śliwę, wiśnię, brzoskwinię, porzeczkę, borówkę, agrest, pigwę; kwiaty – np. nasturcje, orchidee, petunie; ozdobne trawy – będą imitowały skandynawski klimat. Warto zainwestować w bambus karłowaty, imperatę cylindryczną, kostrzewę popielatą, miskant chiński, rozplenię japońską oraz trawę pampastową; wrzosy i wrzośce – są niskie i wyjątkowo dekoracyjne. Kwitną latem i jesienią, kwiaty mają ciepłe odcienie różów i fioletów; brukowane alejki – proste i kręte, wykonane z jasnej kostki (np. beżowej lub szarej), pozbawionej dodatkowych wzorów. Dzięki temu materiał będzie przypominał naturalne kamienie; jasne meble – mają za zadanie rozjaśnić ogród i złagodzić jego surowy wygląd. Nie powinny posiadać zbędnych zdobień i dodatków. Obicia na fotele, ławki lub kanapy muszą mieć pastelowe kolory, choć sprawdzą się również biele, szarości oraz naturalne barwy drewna; proste lampy – dzięki nim można doświetlić ogród po zmroku. Lampy muszą dawać jasne i ciepłe światło, a przy tym nie mogą mieć wymyślnych kształtów ani dekoracji. Najlepiej postawić w ogrodzie kilka takich samych modeli lamp. Ogród angielski charakteryzuje się naturalną przyrodą, tajemniczością i romantyzmem. Naturalne piękno, czyli ogród w stylu angielskim. Ogród w stylu francuskim, czyli ogród barokowy, cechują krzewy w kształcie figur geometrycznych i równo przycięty żywopłot. Jak zaaranżować ogród w stylu skandynawskim? Ogród w stylu wiejskim cechuje duża swoboda. Jak zaaranżować ogród w stylu wiejskim? Ogród w stylu nowoczesnym to miejsce funkcjonalne, łatwe w pielęgnacji, z dużym trawnikiem. Jak zaaranżować ogród w stylu nowoczesnym?
Planując ogród zadbajmy o to, by styl ogrodu korespondował z elementami elewacji oraz wnętrzem domu. Ważne jest też połączenie jego urody z funkcjonalnością.
Planując ogród zadbajmy o to, by styl ogrodu korespondował z elementami elewacji oraz wnętrzem domu. Ważne jest też połączenie jego urody z funkcjonalnością. Aranżacja ogrodu powinna rozpocząć się przede wszystkim od sporządzenia dobrego planu. Powierzchnia, jaką mamy do dyspozycji, determinuje wystrój i charakter przestrzeni. To co można zastosować w dużym ogrodzie niekoniecznie sprawdzi się w przypadku małego. 1. Ogrodzenie ogrodu Bardzo dobrym rozwiązaniem – szczególnie, gdy zależy nam na intymnej atmosferze jest wysokie i szczelne ogrodzenie. W tym przypadku doskonale sprawdzają się gęste krzewy, żywopłoty, drzewa, bluszcze i pnącza. Możemy również odgrodzić ogród drewnianym płotem, murkiem lub metalowym ogrodzeniem. 2. Przestrzeń Mały ogród to wyzwanie aranżacyjne. Trzeba bardzo uważać, by nie przytłoczyć przestrzeni zbyt masywnymi meblami lub pstrokatymi roślinami rosnącymi do dużych rozmiarów. Do wprowadzenia harmonii sprawdzają się geometryczne linie (proste lub łuki) wyznaczające granice rabat, trawnika i ścieżek oraz kamienne murki, które wszystko porządkują i idealnie eksponują rośliny. Murki mogą mieć dodatkowo funkcję ławek. Kwiaty do małego ogrodu warto wybierać, zwracając uwagę na wielkość ich liści oraz kolorystykę. Pamiętajmy – mniej znaczy więcej. W dużym ogrodzie ważne są ścieżki i specjalne, funkcjonalne miejsca. Grill ustawiony w kącie – daleko od domu może być dobrym rozwiązaniem, ponieważ dym nie będzie docierał do domu, ale warto również przemyśleć, czy przynoszenie potraw podczas przyjęcia nie nastręczy nam trudności – wówczas warto zadbać o jak najlepsze logistyczne zaaranżowanie przestrzeni. W dużym ogrodzie za pomocą roślin i małej architektury możemy również tworzyć zakamarki, zatoczki i przesłony, które dodają przestrzeni tajemniczości. 3. Plan ogrodu Zanim przystąpimy do prac ogrodowych i nasadzeń, trzeba zaplanować układ ogrodu i wyznaczyć miejsce na podjazd, ścieżki ogrodowe, śmietnik, trawnik, miejsce przeznaczone np. na odpoczynek, grilla, zabawę, ogród warzywny i oczywiście rabaty kwiatowe. Mając plan, w pierwszej kolejności rozprowadzamy instalacje ogrodowe (rury do nawadniania, kable do oświetlenia, gniazdka elektryczne), następnie układamy nawierzchnie, budujemy murki, uzupełniamy żyzną ziemię. W następnej kolejności sadzimy rośliny i zakładamy trawnik, a na końcu instalujemy zraszacze i linie kroplujące oraz mocujemy lampki ogrodowe. 4. Rośliny Aby ogród nie był zbyt kosztowny w utrzymaniu, dobierajmy rośliny do istniejących warunków glebowych, nasłonecznienia lub zacienienia oraz strefy klimatycznej. Wówczas będą mniej chorowały i pięknie się rozwijały. Aranżując ogród musimy wiedzieć, w jaki sposób operuje w nim słońce w ciągu dnia o określonych porach roku, by we właściwy sposób rozplanować układ roślin. Drzewa i krzewy oraz kwiatowe rabaty mogą zdobić go przez cały rok, pod warunkiem, że skomponujemy układ roślin tak, by kwitły kolejno. Najwcześniej (już w lutym) zaczynają kwitnąć oczary i ciemierniki, po nich – kwiaty cebulowe takie jak przebiśniegi, krokusy, ranniki, szafirki, tulipany, kosaćce i wiele innych gatunków. Maj przepełniony jest kwiatami. W tym miesiącu rozkwitają m.in. lilaki (bzy), magnolie, rododendrony, azalie, glicynie i wiele innych drzew i krzewów, bylin i innych roślin. Latem również kwitnie mnóstwo gatunków. Najpóźniej kwitnące kwiaty jesieni to wrzosy, astry, chryzantemy, dalie i rozchodniki. Ale jesienne barwy ogrodu to również, a może przede wszystkim kolorowe liście. Jeśli w nowo zakładanym ogrodzie zależy nam na szybkim efekcie, możemy sadzić duże egzemplarze, które są dość drogie lub wybrać rośliny szybko rosnące np. pnącza lub byliny o dużych liściach oraz szybko rosnące i długo kwitnące kwiaty jednoroczne. 5. Ozdoby do ogrodu, mała architektura Fontanny, kaskady, altany, patio, hamaki, posążki, lampiony – wszystkie tego typu dekoracje powinny być dostosowane do stylu ogrodu. Pamiętajmy, aby nie ustawiać ogrodowych krasnali na ścieżkach lub w miejscach, gdzie mogą utrudniać swobodne poruszanie się czy przemieszczanie. Oświetlenie ogrodu to duże wyzwanie, ale również element, który kreuje atmosferę tego miejsca. 6. Wyposażenie ogrodowe Meble ogrodowe wybierajmy w taki sposób, by pasowały stylem do elewacji budynku i całego wystroju domu. Warto zwrócić uwagę na to, czy mamy je gdzie przechowywać w czasie zimy i deszczu – szczególnie, gdy w ogrodzie nie ma zadaszonego miejsca lub szopy na narzędzia. Na drobne narzędzia, poduszki lub hamak możemy przeznaczyć skrzynię ogrodową, która również może służyć jako siedzisko na tarasie. 7. Pielęgnacja Tylko zadbany ogród cieszy oczy, a pielęgnacja wymaga zwykle sporo czasu i wysiłku. Żeby ją sobie ułatwić warto zastosować kilka trików. Nawadnianie automatyczne. Chroni ogród przed suszą zwłaszcza w sezonie urlopowym. Podlewanie włącza się samodzielnie – bez naszego udziału. Najlepiej zaprogramować podlewanie o świcie, gdy różnica temperatury między wodą i powietrzem nie jest duża (rośliny nie doznają szoku termicznego), wilgoć nie wyparowuje zbyt szybko, a rośliny mają czas na pobranie i zmagazynowanie wody. Podwyższane rabaty. Ograniczają migrację roślin. Podwyższenie jest również wygodniejsze niż niskie rabaty, do których trzeba się schylać podczas pielenia. Obrzeże trawnika. Może być wykonane z kamienia, kostki brukowej, drewna, tworzywa sztucznego. Raz ułożone znacznie ułatwia utrzymanie kształtu trawnika i zapobiega przerastaniu trawy na sąsiednie rabaty. Ściółkowanie rabat. Chroni glebę przed nadmiernym parowaniem wilgoci. Gruba warstwa ściółki sprawia też, że chwasty nie wrastają zbyt głęboko w glebę i łatwo je wyrwać. Jednoroczne kwiaty do ogrodu to jeden z lepszych pomysłów na aranżację tej przestrzeni roślinami. Jakie kwiaty wybrać do ogrodu? Ogród dla leniwych musi być łatwy w pielęgnacji. Aranżacja ogrodu dla leniwych: co i jak w nim zrobić? Aranżacja ogrodu powinna być spójna i dobrze zaplanowana. Dowiedz się, jak wygląda aranżacja ogrodu krok po kroku. Taras przed domem powinien być przedłużeniem domowej strefy odpoczynku. Aranżacja tarasu przed domem: ciekawe pomysły. Drzewa i krzewy na żywopłot muszą charakteryzować się ładnym, zwartym pokrojem i obfitym ulistnieniem. Poznaj 8 najpopularniejszych roślin na żywopłot. Ogrodzenia odwzorowujące naturalne drewno są niezwykle uniwersalne. Z czego zrobić ogrodzenie domu?
Najlepsze rośliny na żywopłot: ligustr, bukszpan, grab, berberys, tuja, cis, modrzew, jałowiec
Drzewa i krzewy na żywopłot muszą charakteryzować się ładnym, zwartym pokrojem i obfitym ulistnieniem. Dodatkowym atutem jest odporność na mróz, choroby i szkodniki. Mogą być zarówno liściaste, jak i iglaste, niskie i wysokie, formowane i naturalne.
Drzewa i krzewy na żywopłot muszą charakteryzować się ładnym, zwartym pokrojem i obfitym ulistnieniem. Dodatkowym atutem jest odporność na mróz, choroby i szkodniki. Mogą być zarówno liściaste, jak i iglaste, niskie i wysokie, formowane i naturalne. Rośliny na żywopłot różnią się wyglądem, sposobem pielęgnacji i formowania. W każdym ogrodzie sprawdzą się inne gatunki i odmiany. Najpopularniejsze rośliny liściaste na żywopłot 1. Ligustr pospolity - zdecydowanie najbardziej popularny krzew żywopłotowy, często sadzony w przestrzeni miejskiej, ale świetnie sprawdzi się także w domowym ogrodzie. Nie ma wysokich wymagań uprawowych, jest odporny na niskie temperatury i dobrze znosi przycinanie. Zaraz po posadzeniu trzeba go radykalnie przyciąć do około 20 cm, w przeciwnym wypadku nie zagęści się i zawsze będzie rzadki na dole. 2. Bukszpan – jest zimozielony, czyli zachowuje swoje zielone liście przez cały rok. Można go bardzo łatwo formować, nawet w nietypowe, finezyjne kształty. Jego wadą jest powolny wzrost. Aby uzyskać wysoki żywopłot z bukszpanu, trzeba czekać cierpliwie nawet kilkanaście lat. 3. Grab - coraz częściej wybierany do nowoczesnych ogrodów. Lubi żyzne gleby, ale nie ma dużych wymagań uprawowych. Dobrze znosi cięcie, a jego zielone liście nie opadają zimą, tylko dopiero na wiosnę. Wytwarza odrosty korzeniowe, które zagęszczają żywopłot od dołu. 4. Berberys - sadzony najczęściej wzdłuż ogrodzenia. Ze względu na ostre kolce może pełnić też funkcje obronne. Jego najbardziej popularny kolor to czerwony, ale występuje też w odmianie żółtej i zielonej. Nadaje się zarówno na żywopłoty formowane, jak i nieformowane. Najpopularniejsz rośliny iglaste na żywopłot 1. Tuja - nazywana też żywotnikiem. Jedna z najbardziej popularnych roślin ogrodowych, widoczna niemal przed każdym domem. Na żywopłoty szczególnie polecane są odmiany Smaragd i Brabant. Pierwsza z nich bardzo szybko rośnie i wymaga regularnego przycinania, druga rośnie wolniej, ale naturalnie przybiera ładniejszą formę. 2. Cis - należy do bardziej wymagających roślin. Jest wrażliwy na mróz i powinien być posadzony z zacisznym miejscu. Wymaga bardzo dobrych warunków glebowych, przy czym rośnie stosunkowo wolno. Jego zaletą jest wyjątkowo piękna osłona, oraz to, że może rosnąć w miejscach zacienionych. 3. Modrzew - żywopłoty można formować zarówno z modrzewia europejskiego, jak i z jego japońskiej odmiany. Pierwszy z nich ma bardziej efektowne, różowe lub purpurowe kwiaty. Za to modrzew japoński dużo lepiej poddaje się formowaniu. Oba bardzo szybko rosną, dlatego muszą być regularnie przycinane. Modrzew mimo, że jest drzewem iglastym, gubi igły na zimę. 4. Jałowiec - nie ma dużych wymagań i z powodzeniem rośnie nawet na mało urodzajnych glebach. Dobrze pasuje do polskiego klimatu i krajobrazu. Do utworzenia żywopłotu najlepiej nadają się wysokie i wąskie odmiany jałowca pospolitego, jak na przykład Hibernica i Suecica, które osiągają nawet 3 m wysokości. Planując ogród zadbajmy o to, by styl ogrodu korespondował z elementami elewacji oraz wnętrzem domu. Poznaj 7 porad, jak zaaranżować ogród. Jednoroczne kwiaty do ogrodu to jeden z lepszych pomysłów na aranżację tej przestrzeni roślinami. Jakie kwiaty wybrać do ogrodu? Ogród dla leniwych musi być łatwy w pielęgnacji. Aranżacja ogrodu dla leniwych: co i jak w nim zrobić? Aranżacja ogrodu powinna być spójna i dobrze zaplanowana. Dowiedz się, jak wygląda aranżacja ogrodu krok po kroku. Taras przed domem powinien być przedłużeniem domowej strefy odpoczynku. Aranżacja tarasu przed domem: ciekawe pomysły. Ogrodzenia odwzorowujące naturalne drewno są niezwykle uniwersalne. Z czego zrobić ogrodzenie domu?