O tej karmie marzy twój pies i kot! Odkryj ekologiczne i bezglutenowe produkty Butcher's
Kto z nas nie kocha zwierzaków? Każdy właściciel czworonoga potwierdzi, że ich pupil to najlepsze, co ich w życiu spotkało! Psy i koty są z nami w gorsze dni, ale i zarażają swoją radością. Życie bez nich byłoby o wiele smutniejsze, dlatego trzeba o nie odpowiednio dbać! Co jest kluczowe dla ich zdrowia? Regularne wizyty u weterynarza, ruch i mądra dieta. Jedzenie jest „paliwem”, które dostarcza energii i wpływa bezpośrednio na kondycję zwierzaków. Jaką karmę najlepiej wybrać? Oczywiście z najlepszych składników i dostosowaną do potrzeb psa lub kota. W końcu każdy pupil jest inny – jeden może nie tolerować wołowiny, a inny kurczaka. Wielkość psa także ma znaczenie – małe rasy mają bardziej wrażliwe żołądki. Idealna karma zawiera również wszystkie niezbędne witaminy i minerały. Dodatkowo nie powinny się w niej znaleźć sztuczne barwniki, wzmacniacze smaku czy konserwanty. Marką, która nie tylko spełnia te wszystkie wymagania, ale jest również ekologiczna i dba o środowisko, jest Butcher’s. Ostatnio mieliśmy przyjemność porozmawiać z Pat Romanek, członkinią zarządu Butcher’s, o odpowiedniej diecie zwierząt i produkcji BIO żywności. Czym wyróżnia się Butcher's Pet Care na tle innych firm? Jesteśmy rodzinną firmą o brytyjskich korzeniach sięgających lat 50. Wywodzimy się z najlepszych tradycji farmerskich. Biznes związany z żywnością dla psów i kotów został zapoczątkowany przez Grahama Bakera. Owocem tej działalności było założenie firmy Butcher’s w 1987 roku. Już od samego początku jej celem było tworzenie najwyższej jakości, naturalnych karm dla psów i kotów. Dzisiaj jesteśmy marką numer 2 na rynku brytyjskim, a nasi czworonożni klienci uwielbiają nas na całym świecie! W ofercie znajdują się karmy premium zarówno dla psów, jak i kotów, z wysokiej jakości składników, bez sztucznych barwników, konserwantów czy wzmacniaczy smaku i zapachu. Mamy produkty dopasowane do potrzeb poszczególnych pupili, a także linię Superfoods czy linię produktów BIO. Oferujemy wyjątkową jakość na rynku spożywczym. Czy trend BIO i zero waste to chwilowa moda? Ta moda nie przeminie! Im bardziej jesteśmy świadomi naszych potrzeb i tego, co jest dla nas zdrowe, tym bardziej będziemy zwracać uwagę na to, co jedzą nasi milusińscy. To nie wszystko, dla coraz większej liczby osób, ważne jest, żeby zakup produktów nie wpływał negatywnie na środowisko. Chcą być odpowiedzialnymi konsumentami i szukają firm, które im to umożliwią. A my jesteśmy jedną z nich. Dlatego nasza spółka w Wielkiej Brytanii zrezygnowała ze zbiorczych opakowań plastikowych, a karmy spakowane są w kartony z recyklingu. Brytyjska fabryka dysponuje najnowocześniejszymi rozwiązaniami technologicznymi i ekologicznymi. Wykorzystywane są w niej, m.in. systemy do odzysku wody deszczowej i ciepła, systemy solarne, własny system oczyszczania ścieków, czy system generujący znaczny spadek emisji CO2. Co to oznacza, że produkt jest BIO? Produkt BIO oznacza, że surowce pochodzą wyłącznie z regionalnych gospodarstw rolnych, które posiadają certyfikat produkcji ekologicznej. Podlegają bardzo restrykcyjnym zasadom kontroli, w tym minimalizacji negatywnego wpływu na środowisko naturalne. Receptury Butcher’s zawierają wszystkie niezbędne witaminy i minerały, których pies czy kot potrzebuje. Dodatkowo nie znajdziemy w nich sztucznych barwników, wzmacniaczy smaku, konserwantów. Są bez glutenu i zbóż. Mają tylko składniki organiczne, pochodzące z ekologicznym certyfikowanych hodowli, z dodatkiem certyfikowanych witamin i minerałów. Jaka jest zaleta produktów BIO? Ich produkcja jest mniej szkodliwa dla środowiska, a sama karma jeszcze bardziej bezpieczna i zdrowa dla czworonogów. Co więcej, dzięki przejrzystemu łańcuchowi dostaw i produkcji każdego składnika, możemy być w 100% pewni o bezpieczeństwie produktów. Kupowanie produktów ekologicznych to moda, czy konieczność? Żyjemy w czasach coraz większej świadomości ekologii. Sama zwracam uwagę na to, co kupuję i jem. Szukam produktów zdrowych z tzw. minimalnym składem. Robię zakupy u znanych mi sprzedawców. Wierzę, że pomaga to nie tylko naszemu środowisku, ale i zdrowiu. Myślę, że nie jestem jedyna i coraz więcej osób chce żyć eko. Nasi pupile również :) Czy w planach macie wejście na rynek z czymś zupełnie nowym? Chcemy być bliżej naszych klientów i ich potrzeb, dlatego będziemy rozwijać linię produktów BIO o produkty jednoproteinowe, szczególnie polecane dla alergików. Ten produkt zachwyci największych czworonożnych smakoszy! View Ediplayer on the source website Karma dla psów Butcher's Produkty Butcher’s to kompletna karma dla psów, odpowiadająca wymaganiom psów różnej wielkości i w różnym wieku. Wysoka zawartość mięsa oraz wysokiej jakości receptura sprawia, iż produkt stanowi zdrowe, naturalne oraz kompletne źródło składników odżywczych dla twojego pupila. Jakie linie mokrej karmy bezglutenowej dla psa oferuje Butcher’s? BUTCHER’S BIO FOODS Certyfikowana karma przygotowana z organicznych składników, odpowiedzialnie wyhodowanych w naturalnym środowisku, wolna od antybiotyków i herbicydów, co jest gwarancją zdrowej i zgodnej z naturą diety twojego pupila. BUTCHER’S ORGANIC Linia pełnoporcjowych karm funkcjonalnych przygotowanych z najwyższej jakości składników organicznych. Unikalne receptury odpowiadające na konkretne, specyficzne potrzeby pupila. BUTCHER’S SUPER FOODS Wyjątkowo smaczna karma z flaczkami lub warzywami – naturalnymi pełnowartościowymi produktami w diecie psa. Bogata w ważne dla zdrowia twojego pupila składniki odżywcze – wysokojakościowe białko, witaminy, minerały, kwasy Omega 3 i 6 oraz błonnik. BUTCHER’S KARMA FUNKCJONALNA Linia funkcjonalnych, pełnoporcjowych karm mokrych dopasowanych do zróżnicowanych potrzeb każdego psa. Kompletne codzienne żywienie pupila, dzięki któremu na długo zachowa zdrowie i witalność. BUTCHER’S PRO SERIES Linia produktów premium odpowiadających na specyficzne potrzeby psów ras małych. Dzięki zawartości unikalnych składników pomaga utrzymać witalność nawet najmniejszych milusińskich. BUTCHER’S NATURAL&HEALTHY Najwyższej jakości składniki to klucz do zdrowia i dobrego samopoczucia twojego psa – z tego przekonania powstała linia Natural&Healthy, czyli pyszny, pełnoporcjowy pokarm do codziennego żywienia nawet najbardziej wymagających psów. Karma dla kotów Butcher's Marka Butcher's oferuje również mokrą karmę bezglutenową dla kotów, odpowiadająca wymaganiom kotów różnej wielkości i w różnym wieku. Dzięki wysokiej zawartości mięsa oraz recepturze bezglutenowej sprawia, że produkt jest zdrowym, naturalnym oraz kompletnym źródłem składników odżywczych. Jakie linie mokrych karm bezglutenowych oferuje Butcher’s? BUTCHER’S BIO FOODS Certyfikowana karma przygotowana z organicznych składników, odpowiedzialnie wyhodowanych w naturalnym środowisku bez antybiotyków i herbicydów, co jest gwarancją zdrowej i zgodnej z naturą diety Twojego kota. BUTCHER’S ORGANIC Linia pełnoporcjowych karm funkcjonalnych przygotowanych z najwyższej jakości składników organicznych. Unikalne receptury odpowiadające na konkretne, specyficzne potrzeby pupila, dzięki którym zatrzyma zdrowie i witalność na dłużej. BUTCHER’S DELICIOUS DINNERS Wyrafinowane posiłki trafiające w gusta najbardziej wymagających kotów. Receptury bogate w mięso i świeże składniki, które każdego dnia dostarczają twojemu pupilowi niezbędnej porcji witamin i minerałów. BUTCHER’S FUNCTIONAL Linia funkcjonalnych, pełnoporcjowych karm mokrych dostosowanych do zróżnicowanych, specyficznych potrzeb kotów. Kompletne codzienne żywienie kota, dzięki któremu na długo zachowa zdrowie i witalność. BUTCHER’S NATURAL&HEALTHY Najwyższej jakości składniki to klucz do zdrowia i dobrego samopoczucia twojego kota – z tego przekonania powstała linia Natural&Healthy, czyli smakowite, pełnoporcjowe karmy do codziennego żywienia nawet najbardziej wymagających czworonożnych koneserów. Materiał powstał we współpracy z marką Butcher's
Jak sprawić, żeby kot się polubiły? Jak wprowadzić do domu nowego kota?
Koty, pomimo tego, że z natury są raczej towarzyskie wobec ludzi, często miewają problemy z zaakceptowaniem innych przedstawicieli swojego gatunku. Sprawdź, co zrobić, aby dwa koty żyjące pod jednym dachem, polubiły się.
Koty, pomimo tego, że z natury są raczej towarzyskie wobec ludzi, często miewają problemy z zaakceptowaniem innych przedstawicieli swojego gatunku. Sprawdź, co zrobić, aby dwa koty żyjące pod jednym dachem, polubiły się. Chociaż zdarza się, że dwa nieznane sobie wcześniej koty z miejsca zostają najlepszymi przyjaciółmi, sytuacje te należą do zdecydowanej rzadkości. Aby dwa koty zaczęły się lubić, lub chociażby tolerować, potrzeba sporo czasu i cierpliwości. Zbyt szybkie lub zbyt nachalne zachęcanie zwierząt do przebywania w swoim towarzystwie, może przynieść odwrotny skutek od zamierzonego. Jak wprowadzić nowego kota do domu? Istnieją dwie możliwości na przeprowadzenie tak zwanego dokacania: 1. Przyniesienie nowego pupila do domu i pozostawienie spraw samym sobie. Ignorowanie bójek, krzyków i warczenia z nadzieją, że zaczną tracić one na sile. 2. Stopniowe zapoznawanie kotów ze sobą i ograniczanie ich kontaktów, dopóki nie zaczną się wzajemnie akceptować. Oczywiście znacznie lepszym wyjściem jest opcja numer 2. Pozostawienie kotów samym sobie, z nadzieją na to, że jakoś się w końcu dogadają, może na zawsze przekreślić szansę na przyjaźń między nimi. Stopniowa aklimatyzacja – jak ją przeprowadzić? Przede wszystkim, trzeba pamiętać, że koty to zwierzęta mocno terytorialne. Po przywiezieniu nowego pupila domu warto zapewnić mu spokojne miejsce, do którego drugi kot nie będzie miał dostępu – może to być zamykany pokój, ostatecznie kuchnia lub łazienka. Przez pewien czas nie pokazuj sobie kotów – pozwól na to, by zapoznały się „przez drzwi”. Obydwa powinny wykazywać ciekawość i powoli zaznajamiać się ze swoimi zapachami i odgłosami. Gdy żaden z kotów nie będzie wykazywał już stresu związanego z nową sytuacją, możesz pozwolić im na nawiązanie kontaktu wzrokowego. Początkowo warto zorganizować to tak, by zwierzęta jedynie się widziały, ale nie mogły do siebie podejść (np. przez lekko uchylone drzwi). Kiedy koty przywykną do swojego widoku, możesz pozwolić im na pełen kontakt. Możesz wypuszczać nowego kota z zamkniętego pomieszczenia na określony czas. Staraj się, aby wszystkie kontakty kotów odbywały się pod nadzorem. Przygotuj się na to, że raczej nie obędzie się bez bójek – to całkowicie normalne. Ważne, aby nie wtrącać się w kocie porachunki, o ile sytuacja tego bezwzględnie nie wymaga (np. gdy bójka staje się bardzo brutalna). Ile będzie trwało pełne zaaklimatyzowanie się kotów? Niestety, nie sposób jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie – wszystko zależy od charakteru zwierzaków. W związku z tym czas ten może wynieść od jednego do nawet kilkunastu tygodni.
Jak wybrać kota dla siebie i swojej rodziny? Czym się kierować przy wyborze?
Wątpliwości do tego, czy przygarnąć do swojego domu dachowca, czy może kupić kota rasowego, dotykają prawie wszystkich przyszłych właścicieli mruczków. Sprawdź, jakie czynniki powinieneś wziąć pod uwagę, zanim podejmiesz ostateczną decyzję.
Wątpliwości do tego, czy przygarnąć do swojego domu dachowca, czy może kupić kota rasowego, dotykają prawie wszystkich przyszłych właścicieli mruczków. Sprawdź, jakie czynniki powinieneś wziąć pod uwagę, zanim podejmiesz ostateczną decyzję. Wbrew pozorom, wybór pomiędzy dachowcem a kotem rasowym zwykle nie jest prostą sprawą. Obydwa rozwiązania mają swoje zalety oraz wady. Kot rasowy – dla kogo? Podstawową zaletą kotów rasowych jest ich przewidywalność. Decydując się na kupno kota ze sprawdzonej hodowli, doskonale wiesz, jak Twój pupil będzie wyglądał, jakie cechy charakteru będzie posiadał – czy będzie aktywny, towarzyski, cierpliwy, czy może leniwy, wycofany i nieco wstydliwy. Poznając dobrze konkretną rasę, przed podjęciem decyzji o zakupie, możesz wybrać kota, który będzie posiadał pożądane przez Ciebie cechy, dzięki czemu doskonale dopasuje się do oczekiwań i stylu życia Twojej rodziny. Kot rasowy jest wyborem najbezpieczniejszym. Decydując się na niego, nie będziesz musiał martwić się o to, że gdy dorośnie, zacznie przejawiać niepożądane cechy, np. agresję. W hodowli powinieneś mieć szansę poznania rodziców kociaka, dzięki czemu będziesz mógł ocenić, jak Twój pupil będzie zachowywał się w przyszłości. Co więcej, kot rasowy powinien być wolny od chorób genetycznych – zadaniem hodowców jest wykluczanie genów nosicieli rozmaitych chorób dziedzicznych z hodowli. Oczywiście, kupno rasowego kota wiąże się ze sporym wydatkiem – w zależności od rasy może być to nawet kilka lub kilkanaście tysięcy złotych. Właśnie to powstrzymuje wiele osób przed decyzją o pupilu z rodowodem. Szeroki wybór odzieży, akcesoriów, obuwia. Nie przepłacaj, skorzystaj ze strony Peek and Cloppenburg promocje. Dachowiec – kiedy warto go przygarnąć? Przyjęcie pod swój dach kota z ulicy lub schroniska równe jest często uratowaniu mu życia. To właśnie chęć pomocy bezdomnym zwierzętom jest najczęstszą motywacją dla osób, które przygarniają dachowce. Warto jednak pamiętać, że nie każdy kot schwytany na ulicy, żyjący od urodzenia na wolności, będzie chciał żyć w towarzystwie człowieka. Dachowiec nie będzie kosztował Cię ani złotówki. Często zdarza się nawet, że osoby, które szukają domu dla porzuconych kotów, oferują np. zapas karmy, w zamian za przygarnięcie zwierzaka. Minusem adopcji nierasowego kociaka jest to, że nie sposób przewidzieć, co z niego wyrośnie. Nie znając rodziców kota, nie będziesz w stanie ocenić tego, jak będzie on wyglądał, ani tego, jaki będzie jego charakter. Rozwiązaniem w tej sytuacji może być jednak przygarnięcie dorosłego kota, o ukształtowanej psychice – oczywiście o ile jego osobowość będzie Ci odpowiadać.
Jak się objawia choroba kociego pazura? Jakie badania wykonać?
Jedną z chorób odzwierzęcych przenoszonych niekiedy przez koty jest tak zwana choroba kociego pazura, czyli bartoneloza. Człowiek może się nią zarazić, kiedy zostanie zadrapany bądź ugryziony przez zwierzę będące nosicielem choroby (najczęściej są to młode koty). Zespół kociego pazura zaliczany jest do łagodniejszych chorób odzwierzęcych, jednak w niektórych przypadkach może być niebezpieczny. Przypadłość ta została opisana po raz pierwszy przez Henriego Parinauda w 1889 roku.
Jedną z chorób odzwierzęcych przenoszonych niekiedy przez koty jest tak zwana choroba kociego pazura, czyli bartoneloza. Człowiek może się nią zarazić, kiedy zostanie zadrapany bądź ugryziony przez zwierzę będące nosicielem choroby (najczęściej są to młode koty). Zespół kociego pazura zaliczany jest do łagodniejszych chorób odzwierzęcych, jednak w niektórych przypadkach może być niebezpieczny. Przypadłość ta została opisana po raz pierwszy przez Henriego Parinauda w 1889 roku. Z chorobą kociego pazura mają do czynienia osoby z całego świata. Częściej jednak pojawia się ona w ciepłym i wilgotnym klimacie. W Polsce, kraju o umiarkowanym klimacie, choroba kociego pazura najczęściej daje o sobie znać zimą i jesienią. Przypadki zakażenia rozpoznawane są w okresie od września do stycznia. Warto wiedzieć, że koty nawet bez objawów choroby mogą być nosicielami bakterii, które ją wywołują. Na koty natomiast bakterie przenoszone są przez pchły. Najczęściej choroba kociego pazura rozpoznawana jest u dzieci w wieku do piętnastu lat. Choroba kociego pazura - objawy Wiedząc już, co to jest choroba kociego pazura, warto też poznać jej przebieg. Początkowo przypadłość ta może być bezobjawowa lub objawiać się jedynie w miejscu zadrapania czy ugryzienia. Na ciele może pojawić się wówczas grudka zapalna z miejscowym zaczerwienieniem. Zmiana skórna najczęściej utrzymuje się od jednego do ośmiu dni. W niektórych przypadkach dochodzi też do powiększenia węzłów chłonnych, które mogą zajść ropą. Objawy choroby kociego pazura to także gorączka czy powiększenie śledziony i wątroby. Ponadto mogą pojawić się bóle pleców, podbrzusza i głowy, a także zmęczenie. Powikłania choroby kociego pazura W większości przypadków syndrom kociego pazura nie wymaga leczenia, a jego objawy znikają w ciągu maksymalnie sześciu miesięcy. Zdarza się jednak, że zakażony może potrzebować pomocy medycznej. Jeśli na skutek choroby kociego pazura dojdzie do zropienia i powstania przetoki, niezbędna jest interwencja chirurgiczna. Wśród powikłań narządowych wymienia się natomiast zajęcie oka, czyli zespół Parinauda, będący najczęściej spotykaną postacią atypową zespołu kociego pazura. Ponadto może także dojść do zajęcia siatkówki, prowadzącego do zapalenia mózgu i ślepoty. Choroba kociego pazura – leczenie Zespół kociego pazura to choroba, która zwykle ma łagodny przebieg i mija w ciągu dziesięciu dni. Nawet jeśli dojdzie do powiększenia węzłów chłonnych, wracają one zwykle do swojego naturalnego rozmiaru w sposób samoistny. W przypadku ostrzejszego przebiegu choroby wymagane jest podanie pacjentowi antybiotyku. Azytromycyna pomaga zwalczać drobnoustroje odpowiadające za chorobę kociego pazura. Choroba kociego pazura – diagnostyka Do rozpoznania u pacjenta choroby kociego pazura najczęściej skłania wcześniejszy kontakt zakażonego z młodymi kotami. Podczas wywiadu lekarz ogląda węzły chłonne. Pomocne w rozpoznaniu choroby są badania serologiczne. Badania histopatologiczne węzłów chłonnych nie są raczej brane tu pod uwagę. Choroba kociego pazura a ciąża Choroba kociego pazura w ciąży nie powinna być powodem do zmartwień. Dotychczas odnotowano tylko nieliczne przypadki tego schorzenia u kobiet ciężarnych. Choroba nie wywarła jednak negatywnego wpływu na narodzone dzieci. Choroba kociego pazura – jak się przed nią chronić? Bartoneloza to jedna z chorób, którymi człowiek może zarazić się od swojego zwierzaka. Warto jednak wiedzieć, że jest wywoływana przez pchły. Bakterie powodujące chorobę mnożą się w przewodzie pokarmowym tych pasożytów. Do zakażenia dochodzi przez kontakt z odchodami pcheł i kocimi pazurami, które mogą zostać nimi zanieczyszczone. Duża ilość pcheł wywołuje świąd, co zmusza kota do drapania. Odpowiedzialni opiekunowie kotów nie dopuszczają do sytuacji, w których zwierzak musi zmagać się z pasożytami zewnętrznymi czy wewnętrznymi, dlatego ryzyko zarażenia się od domowego pupila jest raczej niewielkie. W sytuacji, gdy znajdzie się potrzebującego pomocy młodego kotka, warto natomiast od razu udać się z nim do lekarza weterynarii, który przebada zwierzaka i w razie potrzeby zaaplikuje odpowiednie preparaty. Warto też pilnować, by najmłodsi nie głaskali przypadkowo napotkanych kotów, a w razie zadrapania trzeba odpowiednio zdezynfekować ranę.
Prezenty dla zwierząt na święta. Co kupić swojemu pupilowi?
Zwierzęta domowe często są traktowane jak pełnoprawni członkowie rodziny. Bożonarodzeniowy czas jest szczególny i wielu właścicieli chce podzielić się swoją radością ze swoimi pupilami. Tym bardziej, że w okresie świątecznym ożywa legenda mówiąca o tym, że w wigilię zwierzęta przemawiają ludzkim głosem. Ona dodatkowo podkreśla znaczenie zwierząt w życiu ludzi i między innymi z tego względu właściciele często przy zakupach prezentów dla najbliższych decydują się również na podarunek dla swojego mniejszego ulubieńca.
Zwierzęta domowe często są traktowane jak pełnoprawni członkowie rodziny. Bożonarodzeniowy czas jest szczególny i wielu właścicieli chce podzielić się swoją radością ze swoimi pupilami. Tym bardziej, że w okresie świątecznym ożywa legenda mówiąca o tym, że w wigilię zwierzęta przemawiają ludzkim głosem. Ona dodatkowo podkreśla znaczenie zwierząt w życiu ludzi i między innymi z tego względu właściciele często przy zakupach prezentów dla najbliższych decydują się również na podarunek dla swojego mniejszego ulubieńca. Jeszcze kilka lat temu obdarowywanie zwierząt świątecznymi podarunkami uchodziło za przejaw dziwactwa i było uważane za przesadę. Praktyka, która do Polski wkroczyła z zachodnich krajów stosunkowo szybko się jednak przyjęła i obecnie prezenty dla zwierząt już nie dziwią. Pomysły na świąteczne prezenty dla psów i kotów Z racji tego, że psy i koty są najpopularniejszymi domowymi zwierzakami, możliwości prezentowych właśnie dla nich jest zdecydowanie najwięcej. W polskich sklepach nie brakuje ciekawie opakowanych produktów do jedzenia, zabawy, ubrania czy pielęgnacji czworonogów. Wiadomo, że zwierzęta nie będą zwracały uwagi na jakość i rodzaj opakowania, lecz mogą (choć nie muszą) zainteresować się zawartością. Trzeba też brać pod uwagę, że często prezent dla zwierzątka będzie również prezentem dla samego właściciela. Poniżej lista pomysłów na prezenty pod choinkę dla psów i kotów: ulubione smakołyki, gumowe zabawki dla psa, drapak dla kota, ubranka zimowe ze świątecznym motywem, apaszka dla psa, kokarda świąteczna dla psa (szczególnie dobrze sprawdzi się w przypadku czworonogów rasy york), obroża ze smyczą w świąteczne wzory, koc dla psa lub kota, zabawka interaktywna dla kota. Pomysły na prezenty pod choinkę dla pozostałych zwierząt domowych Poza psami i kotami popularnymi domowymi zwierzętami są m.in. gryzonie, króliki i papugi. Z różnych względów właściciele rzadziej decydują się na zakup im świątecznych prezentów. Ci, którzy chcieliby obdarować swoje zwierzaki mogą wybierać spośród takich pomysłów na podarunki pod choinkę, jak: przysmaki dla zwierząt, piłka z dzwonkiem dla papugi, huśtawka dla ptaków, zabawka z lusterkiem dla ptaków, drabinka dla ptaków, labirynt dla gryzoni, mostek lub huśtawka dla gryzoni, domek do klatki dla gryzoni. Jak widać, pomysłów na prezenty dla domowych zwierzaków nie brakuje. Akurat w tym przypadku podarunki nie muszą być zaskakujące i oryginalne. Wręcz przeciwnie, dla zwierząt najlepsze jest to, co już znają i lubią.
Kot może być doskonałym przyjacielem rodziny. Warto jednak podjąć decyzję o jego kupnie lub adopcji świadomie. Nie każda rasa sprawdzi się tak samo dobrze w domu, w którym są małe dzieci.
Kot może być doskonałym przyjacielem rodziny. Warto jednak podjąć decyzję o jego kupnie lub adopcji świadomie. Nie każda rasa sprawdzi się tak samo dobrze w domu, w którym są małe dzieci. Kot dla rodziny z dzieckiem musi mieć cechy, które pozwolą mu zaprzyjaźnić się z głośnymi i wykonującymi gwałtowne ruchy maluchami. Z drugiej strony, musi być on na tyle zrównoważony, aby nie stwarzać zagrożenia dla dziecka. Nie może być agresywny, niecierpliwy czy zbyt płochliwy. Kot dla rodziny z dzieckiem – jaki powinien być? Duża część kotów nie reaguje zbyt entuzjastycznie na kontakt z dziećmi. Przyczyną tego jest zwykle fakt, że dzieci są znacznie głośniejsze od dorosłych, a ich ruchy są mniej przewidywalne. Wiele kotów, zwłaszcza tych, które nie miały wcześniej kontaktu z maluchami, zareaguje na takie zachowanie paniką i ucieczką lub agresją. Na szczęście nie każdy kot będzie miał problem z zaakceptowaniem dziecka. Pupil dla rodziny z małym dzieckiem powinien być łagodny, cierpliwy i towarzyski. Dobrze, jeżeli będzie lubił głaskanie, noszenie na rękach, przytulanie i inne pieszczoty – wtedy można mieć pewność, że dziecko z miejsca go pokocha. Warto zwrócić uwagę, by zwierzę było dobrze zsocjalizowane, czyli przyzwyczajone do obecności i kontaktu z ludźmi. UWAGA! Przed przygarnięciem lub kupnem kota koniecznie należy upewnić się, czy dziecko nie ma alergii na jego sierść! Jaka rasa kota będzie najlepsza dla dziecka? Wszystkie z wymienionych cech może mieć mieszaniec, czyli tak zwany dachowiec. Niestety, ciężko jest to jednak w pełni przewidzieć. Jeżeli rodzina oczekuje od kota odpowiedniego zachowania czy konkretnych cech, najbezpieczniejszym wyjściem będzie kupno lub adopcja kota rasowego. Jakiego? Oto lista kotów, które bez problemu zaprzyjaźnią się z dzieckiem: Ragdoll – kot tej rasy uwielbia kontakt z człowiekiem do tego stopnia, że za swoim opiekunem potrafi podążać krok w krok, niczym pies. Uwielbia głaskanie, pieszczoty i rozmaite zabawy. Ragdolle są na tyle przyjazne i łagodne, że wykorzystuje się je nawet w zajęciach felinoterapii. Kot brytyjski krótkowłosy – niezwykle cierpliwy, nieco flegmatyczny kot, który z wyglądu przypomina pluszowego misia. Ze stoickim spokojem zniesie wszelkie pieszczoty i noszenie na rękach. Gdy będzie miał dość dziecięcych wygłupów, po prostu zaszyje się w swojej kryjówce. Maine Coon – to prawdziwy kot rodzinny, którego określa się mianem labradora wśród mruczków. Uwielbia kontakt z ludźmi, bardzo chętnie spędza czas z dziećmi. Kocha pieszczoty i zabawę. Nie przejawia agresji. Jeżeli to możliwe, do hodowli warto udać się wraz z dzieckiem. Dzięki temu będzie można spokojnie obserwować reakcje kota w towarzystwie malucha i ocenić, czy jest to odpowiedni pupil dla rodziny.
Jak powinna wyglądać pielęgnacja kota perskiego?
Kot perski to jeden z najpopularniejszych kotów rasowych. Nic dziwnego! Czworonogi tej rasy wyróżnia niezwykle przyjazny charakter i niepowtarzalna uroda.
Kot perski to jeden z najpopularniejszych kotów rasowych. Nic dziwnego! Czworonogi tej rasy wyróżnia niezwykle przyjazny charakter i niepowtarzalna uroda. Koty perskie są jedną z najstarszych ras. Pierwsze osobniki trafiły do Europy już w XVII wieku, podbijając serca hodowców i miłośników kotów. Zwierzęta te wyróżniają się jedwabistą, długą sierścią, którą należy odpowiednio pielęgnować. W przeciwnym wypadku futro może się zbijać i kołtunić. Pielęgnacja kota perskiego – przede wszystkim szczotkowanie Pomimo tego, że koty perskie (podobnie jak koty innych ras) sporą część dnia poświęcają higienie i pielęgnacji, nie są w stanie same w pełni zadbać o swoje wymagające futro. Aby utrzymać je w nienagannym stanie, niezbędna jest pomoc człowieka. Właściciel kota perskiego powinien wyposażyć się w: metalowe grzebienie (jeden o szeroko, drugi o gęsto rozstawionych ząbkach), zgrzebło (specjalną szczotkę z zakrzywionymi, cienkimi, metalowymi drutami), gęsty grzebyk do czesania sierści na pysku, miękką szczotkę z włosia, filcak, czyli specjalny grzebień do usuwania kołtunów. Jak często należy czesać kota perskiego? Młode kocięta nawet kilka razy w ciągu dnia. Dzięki temu jego sierść będzie rosła bez przeszkód, a zwierzę szybko przyzwyczai się do zabiegów. Dorosłe persy wystarczy czesać raz dziennie. Jeden zabieg tego typu powinien trwać około pięciu minut. Szczególnie uważnie szczotkować należy futerko na brzuchu, klatce piersiowej i w pachwinach kota – to właśnie w tych miejscach najczęściej powstają kołtuny. Kot perski w kąpieli Oprócz codziennego i starannego czesania koty perskie wymagają także regularnych kąpieli. Dzięki nim futro kotów zachowuje miękkość, blask i jest mniej podatne na powstawanie kołtunów. Koty perskie powinny być kąpane raz na cztery tygodnie. Do kontaktu z wodą warto przyzwyczajać je już od pierwszych tygodni życia. Dzięki temu wykąpanie dorosłego persa nie powinno być zbyt dużym wyzwaniem. Do kąpieli należy używać jedynie kosmetyków przeznaczonych dla kotów. Niedopuszczalne jest mycie kota szamponem dla ludzi. Wynika to z faktu, iż kocia skóra ma inne pH niż skóra człowieka. Potraktowanie jej produktem przeznaczonym dla ludzi mogłoby wywołać poważne podrażnienia. Warto pamiętać o tym, by woda, w której kąpany jest kot perski, miała odpowiednią temperaturę – powinna być ciepła, lecz w żadnym wypadku nie może być gorąca! Futro należy najpierw rozczesać, następnie delikatnie zmoczyć, nałożyć szampon, wmasować go w sierść i spłukać. Kolejnym krokiem jest nałożenie odżywki i spłukanie jej po odpowiednim czasie. Po kąpieli kota należy owinąć w ręcznik. Następnie futro wysuszyć należy suszarką do włosów.
Ragdoll – sprawdź, czy to kot dla Ciebie
Ragdoll to rasa kotów, która w ciągu ostatniej dekady zyskała ogromną popularność. Wynika to zarówno z wyjątkowej urody, jak i niezwykłej osobowości ragdolli. Warto jednak pamiętać, że nie jest to rasa odpowiednia dla każdego.
Ragdoll to rasa kotów, która w ciągu ostatniej dekady zyskała ogromną popularność. Wynika to zarówno z wyjątkowej urody, jak i niezwykłej osobowości ragdolli. Warto jednak pamiętać, że nie jest to rasa odpowiednia dla każdego. Kot rasy ragdoll obdarza swoich opiekunów wyjątkowo głębokim uczuciem. Hodowcy i wielbiciele rasy często podkreślają, że ragdolle najchętniej spędzałyby ze swoimi właścicielami każdą możliwą chwilę, nie odpuszczając ich nawet na krok. Nie ma w tym stwierdzeniu przesady. Koty te bardzo zżywają się z ludźmi i pragną ciągłego kontaktu. Ragdoll – historia rasy Rasa ragdoll narodziła się w Stanach Zjednoczonych w latach 60. dwudziestego wieku w wyniku krzyżówki kota birmańskiego, burmskiego i perskiego. Ich pierwsza hodowczyni, Ann Baker, stworzyła kilka legend na temat ragdolli. Twierdziła, że nowa rasa zapoczątkowana została przez bezdomną, potrąconą przez samochód, ciężarną kotkę. Miała ona za wszelką cenę, pomimo prawom natury, pozostawać przy życiu – po to, by zapewnić przetrwanie swojemu potomstwu. Urodzone przez nią kocięta miały dzięki temu posiadać niezwykłe cechy – być silne, duże, odporne i niewrażliwe na ból. Ta i kilka innych historii rozpropagowanych przez Baker sprawiły, że rasa stała się bardzo popularna. Charakter ragdolli Rag doll z angielskiego oznacza… szmacianą laleczkę. Określenie to nawiązuje do unikalnej cechy kotów – kiedy ukochany opiekun bierze je na ręce, ich ciało całkowicie się rozluźnia i swobodnie zwisa. Ragdolle są niezwykle przyjazne i towarzyskie. Uwielbiają przebywać w pobliżu swoich właścicieli, w związku z czym często chodzą przy ich nogach niczym psy. Co ciekawe, rasa ta z łatwością dostosowuje się do trybu życia rodziny – koty budzą się i kładą spać wtedy, kiedy ich opiekunowie. Koty rasy ragdoll wymagają dużej ilości uwagi, głaskania i przytulania. Nie lubią być same. Jeżeli opiekunów często nie ma w domu, warto pomyśleć o towarzystwie dla ragdolla – drugim kocie lub psie. Ragdoll świetnie dogada się z każdym z nich. Rasa ta doskonale sprawdza się w domach, w których są dzieci. Ragdolle są niezwykle cierpliwe, delikatne i pozbawione agresji. Chętnie spędzają czas z dziećmi, pozwalają im się głaskać i przytulać. Wygląd kotów rasy ragdoll Ragdoll to jedna z większych ras kotów. Dorosłe kotki ważą zwykle około 5 kilogramów, kocury mogą ważyć 6-8 kilogramów. Do najbardziej charakterystycznych cech rasy należą duże, intensywnie niebieskie oczy oraz półdługie, jedwabiste futro.
Jakie rośliny doniczkowe są bezpieczne dla kotów?
Kwiaty doniczkowe, chociaż stanowią jedną z najpopularniejszych ozdób mieszkań i domów, mogą stanowić śmiertelne niebezpieczeństwo dla kotów. Warto wiedzieć, jakie rośliny są bezpieczne dla pupili, aby uchronić ich przed poważnym zatruciem lub śmiercią.
Kwiaty doniczkowe, chociaż stanowią jedną z najpopularniejszych ozdób mieszkań i domów, mogą stanowić śmiertelne niebezpieczeństwo dla kotów. Warto wiedzieć, jakie rośliny są bezpieczne dla pupili, aby uchronić ich przed poważnym zatruciem lub śmiercią. Koty, zwłaszcza te, które nie wychodzą na zewnątrz, mają tendencję do podgryzania niemal wszystkich roślin, które znajdą się w zasięgu ich pyszczków. Nie należy liczyć na to, że kot nie zainteresuje się nowym kwiatem lub nie dostanie się do niego, jeżeli zostanie ustawiony odpowiednio wysoko. Nasze domowe mruczki są bardzo sprytne i zdeterminowane, dlatego ich kontakt z rośliną jest zwykle jedynie kwestią czasu. Paprotka – roślina, którą mogą uprawiać kociarze Paprocie to rośliny, które uprawiamy bardzo chętnie. Dobra wiadomość jest taka, że większość popularnych odmian paprotek jest bezpieczna dla kotów. Najczęściej spotykana w polskich domach odmiana – Nefrolepis Wyniosły to roślina, która doskonale czuje się w wilgotnych warunkach, źle znosi zaś przeciągi. Dobrym pomysłem może być trzymanie jej w łazience. Drzewko szczęścia – bezpieczne dla kotów Grubosz, czyli roślina popularnie nazywana drzewkiem szczęścia, może bez przeszkód ozdabiać dom, w którym mieszka kot. Nawet jeżeli pupil zje kilka „liści szczęścia”, nie powinno stać się mu nic złego. Drzewko szczęścia należy trzymać w pobliżu okna (czyli miejsca, gdzie większość kotów najchętniej się wyleguje!), w miejscu słonecznym lub w półcieniu. Roślina jest łatwa w uprawie – wystarczy obficie podlewać ją wtedy, gdy podłoże zupełnie wyschnie. Storczyk – roślina do domu z kotem Eleganckie storczyki to bardzo popularne rośliny doniczkowe – często wręczane jako upominki. Dzięki temu, że nie stanowią one zagrożenia dla kotów, bez przeszkód można podarować je w prezencie właścicielowi mruczka (najlepiej od razu z zapewnieniem, że kwiat jest w pełni bezpieczny dla zwierzęcia). Storczyki należy ustawiać w ciepłym, jasnym, lecz nienasłonecznionym miejscu. Ważne, by nie podlewać ich w klasyczny sposób – wlewając wodę do doniczek. Storczyki należy zanurzać w wodzie na kilkanaście minut. Woda powinna sięgać do górnego brzegu doniczki. Maranta – roślina, którą może podgryzać kot Maranta to kwiat, który wyróżnia się dużymi, zielono-różowymi liśćmi. Mogą one bez ryzyka być podjadane przez kota, chociaż oczywiście może to zaszkodzić wyglądowi rośliny, Marantę należy ustawić w półcieniu (pod wpływem promieni słonecznych jej liście mogą płowieć), obficie podlewać i zraszać. Aby koty nie dewastowały domowych kwiatów, warto zainteresować je roślinami przeznaczonymi specjalnie dla nich, na przykład kocią trawą. Jest ona w pełni bezpieczna dla zwierząt.
Kot rosyjski niebieski – wygląd, charakter
Kot rosyjski niebieski to uosobienie subtelności, elegancji i gracji. Smukły, z wyjątkowo długimi kończynami i tajemniczym uśmiechem Mona Lisy, uchodzi za jedną z najpiękniejszych i najbardziej pożądanych ras kotów.
Kot rosyjski niebieski to uosobienie subtelności, elegancji i gracji. Smukły, z wyjątkowo długimi kończynami i tajemniczym uśmiechem Mona Lisy, uchodzi za jedną z najpiękniejszych i najbardziej pożądanych ras kotów. Chociaż na pierwszy rzut oka może wydawać się niepozorny, kot rosyjski niebieski uchodzi za prawdziwego arystokratę w swoim gatunku. Kotki i kocury tej rasy zamieszkiwały carskie dwory, królewskie pałace, a nawet… apartamenty papieskie. Jednym z najbardziej znanych miłośników tych niezwykłych kotów był papież Jan Paweł II, który posiadał dwie kotki rosyjskie niebieskie. Historia rasy Kot rosyjski niebieski to rasa naturalna, czyli powstała bez ingerencji człowieka. Jej wygląd ukształtowany został przez środowisko, w jakim żyły koty. Felinolodzy uznają, że koty rosyjskie niebieskie narodziły się w Archangielsku, rosyjskim mieście, które położone jest bardzo blisko koła podbiegunowego. Trudne, niezwykle surowe i mroźne warunki sprawiły, że archangielskie koty nie miały możliwości krzyżowania się z innymi przedstawicielami swojego gatunku i dały początek nowej rasie. Pierwsze wzmianki o kotach rosyjskich niebieskich pochodzą z XVII wieku. Ich niezwykłą urodę doceniali carowie, którzy umieszczali koty na swoich dworach i wręczali je w ramach prezentów innym monarchom. Dzięki temu oraz dzięki marynarzom, którzy zabierali koty rosyjskie na pokłady swoich statków, rasa trafiła do Europy. Charakter kotów rosyjskich niebieskich Hodowcy i właściciele kotów rosyjskich niebieskich mówią często, że zwierzęta te są niezwykle wierne i lojalne – tak samo, a może nawet bardziej niż psy. Są całkowicie oddane swojemu opiekunowi. To właśnie tę cechę charakteru często określa się jako najbardziej typową dla rasy. Co ciekawe, koty rosyjskie niebieskie są wyjątkowo empatyczne. Doskonale rozpoznają nastrój swojego właściciela i są w każdej chwili gotowe do tego, by go pocieszyć lub uspokoić. Z tego względu często określa się go mianem kociego psychoterapeuty. Koty rosyjskie niebieskie są bardzo aktywne – zdecydowanie nie jest to typ flegmatycznych lwów kanapowych. Są bardzo ciekawe, zwinne i chętne do zabawy. Uwielbiają gonitwy, aportowanie, skoki i wspinaczkę. Kot rosyjski niebieski – wygląd Kot rosyjski osiąga średnie rozmiary i zwykle nie waży więcej niż 4-6 kilogramów. Jego ciało jest niezwykle smukłe, nogi są długie i zakończone okrągłymi łapkami. Charakterystyczne są duże oczy o kształcie migdałów. Mają one zwykle zielony kolor. Najbardziej typową cechą wyglądu kotów rosyjskich niebieskich jest pluszowe, krótkie futerko o kolorze srebrno-szarym. Pod sierścią skóra kotów ma kolor niebieskawy (stąd nazwa rasy). Poduszki łap oraz nos mają kolor lawendowy.
Alergie uznaje się za jedne z chorób cywilizacyjnych XXI wieku. Reakcje uczuleniowe może wywoływać niemalże wszystko – konkretne jedzenie, kosmetyki, leki, rośliny, a także zwierzęta.
Alergie uznaje się za jedne z chorób cywilizacyjnych XXI wieku. Reakcje uczuleniowe może wywoływać niemalże wszystko – konkretne jedzenie, kosmetyki, leki, rośliny, a także zwierzęta. Szacuje się, że nawet co dziesiąty człowiek może mieć alergię na białko, które znajduje się w kociej ślinie. O ile problem ten może nie być dotkliwy dla osób, które nie obcują na co dzień ze zwierzętami, o tyle dla miłośników kotów może być poważnym zmartwieniem. Całe szczęście, alergicy mogą spróbować żyć pod jednym dachem z kotem – zwłaszcza, jeżeli należy on do rasy, która uczula jedynie w niewielkim stopniu. Hipoalergiczny kot? Od czasu do czasu w mediach pojawiają się informacje o hodowli, w której udało się „stworzyć” nieuczulającego kota. Warto patrzeć na te rewelacje z przymrużeniem oka. Jak potwierdzają specjaliści, nie istnieje rasa kotów, która byłaby w stu procentach hipoalergiczna. Prawdą natomiast jest to, że niektóre koty uczulają znacznie mniej niż inne. Za reakcję alergiczną u ludzi odpowiada nie, jak często się mówi, sierść kotów, ale ich ślina. A konkretne znajdujące się w niej białko Fel D1. W związku z tym, że koty należą do szczególnie czystych, regularnie myjących się zwierząt, na ich futrze niemalże zawsze znajdują się cząsteczki śliny. To właśnie dlatego samo pogłaskanie (lub nawet przebywanie w pobliżu) kota doprowadza to reakcji uczuleniowej. Rasy kotów odpowiednie dla alergików Decydując się na kupno kota dla osoby uczulonej, zawsze warto ocenić indywidualną reakcję jej organizmu na dane zwierzę. Jakie rasy warto wziąć pod uwagę? Oto nasze propozycje: Davon rex – kot o bardzo krótkiej sierści, z niewielką skłonnością do linienia. Niezależny na tyle, by bez problemu zająć się sobą, kiedy opiekunowie są poza domem, a zarazem bardzo uczuciowy i mocno przywiązujący się do właścicieli. Cornish rex – podobnie jak poprzednik, kot ten ma krótką sierść i właściwie nie linieje. Dzięki temu niewiele kociej sierści krąży po mieszkaniu. To kot niezwykle uczuciowy, obdarzający opiekuna ogromem miłości. Niezbyt dobrze czuje się w samotności. Sfinks – kot niemalże zupełnie pozbawiony futra. Dzięki temu, że sierści w mieszkaniu, w którym żyje sfinks, jest bardzo mało, niewiele jest również alergenów. Mimo to warto pamiętać, że drażniące białko wciąż znajduje się na skórze kota, który myje się tak samo i często, jak przedstawiciele innych ras. Sfinksy są towarzyskie, pogodne, lojalne i bardzo chętne do zabaw. Kot balisjki – pomimo długiego i gęstego futra, kot ten nie wywołuje silnych reakcji alergicznych. To wszystko dzięki temu, że w jego ślinie znajduje się jedynie niewielka ilość białka Fel D1. Kot balisjki jest wyjątkowo oddany, towarzyski i aktywny – uwielbia długie gonitwy i wszelkiego rodzaju zabawy. Kot syberyjski i kot neva masquerade – podobnie jak w przypadku kota balijskiego, za obniżone ryzyko reakcji uczuleniowej odpowiada tu niewielka ilość białka Fel D1. Pamiętaj, że rasy te uczulają jedynie mniej niż pozostałe. Żadna z nich nie jest w pełni hipoalergiczna!
Rasa kotów - maine coon. Jak wyglądają i jaki mają charakter?
Maine coon to jedna z najpopularniejszych ras kotów. Hodowcy oraz miłośnicy na całym świecie doceniają maine coony za niepowtarzalną urodę oraz łagodny charakter.
Maine coon to jedna z najpopularniejszych ras kotów. Hodowcy oraz miłośnicy na całym świecie doceniają maine coony za niepowtarzalną urodę oraz łagodny charakter. Maine coon to rasa, która powstała w sposób naturalny, bez ingerencji człowieka. Felinolodzy nie są jednak zgodni co do tego, kiedy i jak się to stało. Jedna z najbardziej wiarygodnych wersji mówi, że przodkami dzisiejszych maine coonów są długowłose koty z Azji, które w XVII wieku trafiły do USA na statkach handlowych. Jak wygląda kot rasy maine coon? Maine coony to jedne z największych kotów domowych – średnio ważą od 3,5 do 11 kilogramów, jednak często zdarzają się kocury, które znacznie wykraczają poza tę skalę. Głowa maine coona ma średnią wielkość. Jej profil jest wklęsły, ze względu na subtelnie wygięte czoło oraz wyjątkowo pełne kości policzkowe. Pyszczek jest nieco kanciasty, przede wszystkim przez mocno zarysowaną brodę. Niezwykle charakterystyczną cechą maine coonów są wysoko osadzone uszy zakończone pędzelkami, tak zwanymi rysimi kępkami. Duże, szeroko rozstawione oczy, mogą mieć kolor zielony, brązowy lub złoty (zależny od koloru umaszczenia). Ciało maine coona pokryte jest półdługim, gęstym, jedwabistym futrem, które tworzy charakterystyczną kryzę na piersi oraz portki na tylnych łapach. Koty posiadają również niezwykle puszyste ogony i włosy między palcami. Maine coon – charakter Pomimo ogromnych rozmiarów i silnego ciała, maine coony to koty niezwykle delikatne i pogodne. Z tego powodu często określa się je jako olbrzymy o gołębim sercu. Maine coon to kot wyjątkowo towarzyski, wesoły, zrównoważony. Uwielbia przebywać w pobliżu opiekunów, często podąża za nimi niczym cień i towarzyszy we wszystkich codziennych czynnościach. Uwielbia być głaskany, przytulany i pieszczony. Dobrze odnajduje się w domu z dziećmi, chętnie spędza z nimi czas i nie wykazuje w stosunku do nich agresji. Właściwie zawsze jest chętny do zabawy. Kot rasy maine coon bardzo mocno przywiązuje się do swojego opiekuna i cierpi, kiedy zostaje sam w domu. Dom, w którym często nikogo nie ma, może nie być dla niego najlepszym miejscem. Decydując się na zakup lub adopcję maine coona, warto rozważyć zapewnienie mu towarzystwa innego zwierzęcia. Może to być pies lub kot – maine coon nie ma problemu z akceptacją innych pupili.
Kot brytyjski – poznaj rasę kocich arystokratów
Duży, leniwy, spokojny, opanowany, pluszowy niczym żywy miś – tak właśnie opisać można kota brytyjskiego krótkowłosego. Uroczy wygląd i charakter prawdziwego lwa kanapowego sprawiają, że jest to obecnie jedna z najpopularniejszych ras kotów.
Duży, leniwy, spokojny, opanowany, pluszowy niczym żywy miś – tak właśnie opisać można kota brytyjskiego krótkowłosego. Uroczy wygląd i charakter prawdziwego lwa kanapowego sprawiają, że jest to obecnie jedna z najpopularniejszych ras kotów. Kot brytyjski krótkowłosy jest inteligentny i uczuciowy. Nie można także odmówić mu wyjątkowej urody. Co innego jednak z temperamentem – koty brytyjskie potrafią być bardzo flegmatyczne i powściągliwe. Zachęcenie ich do zabawy lub aktywności fizycznej może okazać się wyjątkowo trudne. Historia kotów brytyjskich krótkowłosych Kot brytyjski to jedna z najstarszych ras, jakie znamy. Według felinologów przodkami współczesnych brytyjczyków są koty egispkie, które trafiły do Europy na statkach legionów rzymskich. Z biegiem czasu koty trafiły na terytorium Wielkiej Brytanii, której mieszkańcy szybko docenili zdolności łowieckie i przyjazną osobowość zwierząt. W związku z tym, że koty znajdujące się na terytorium Wielkiej Brytanii nie miały możliwości krzyżowania się z kotami z kontynentalnej Europy, wykształciły się u nich charakterystyczne cechy. Oczywiście większość z nich związana była z warunkami, w jakich żyły – przede wszystkim niezbyt sprzyjające warunki pogodowe. Oficjalnie, koty brytyjskie za rasę uznane zostały w 1929 roku. Pierwsza polska hodowla tej rasy powstała na początku lat 90. XX wieku. Wygląd kotów brytyjskich Kot brytyjski jest dość duży i krępy. Jego futerko jest krótkie, bardzo gęste, sztywne i dosyć twarde (chociaż nie jest szorstkie w dotyku). Charakterystyczną cechą Brytyjczyków są pełne, okrągłe policzki oraz niewielkie oczy, które w zależności od umaszczenia mogą być miedziane, pomarańczowe lub złote. Umaszczenie kotów brytyjskich może być bardzo różne – organizacje felinologiczne uznają aż 313 jego odmian. Kot brytyjski – jaki ma charakter? Kot brytyjski nie należy do najbardziej temperamentnych zwierząt. Pomimo tego, że jest przyjacielski i pogodny, cechuje go pewna powściągliwość w kontaktach z ludźmi i innymi zwierzętami. Nie oznacza to jednak, że nie potrzebuje bliskości! Koty brytyjskie uwielbiają głaskanie i inne pieszczoty (oczywiście o ile akurat mają na nie ochotę). Wyjątek stanowi noszenie na rękach – większość przedstawicieli rasy niezbyt je lubi. Koty brytyjskie są leniwe, a nawet nieco flegmatyczne. Zamiast dzikich gonitw wolą wylegiwanie się na kanapie. Nie oznacza to jednak, że zupełnie nie potrzebują zabawy. Kiedy najdzie je chęć na nieco aktywności, chętnie pobawią się z opiekunem bądź innym zwierzęciem lub same znajdą sobie ciekawą rozrywkę.
Ludzie fascynują się dzikimi kotami o niepamiętnych czasów. Podziwiają ich siłę, odwagę, silny charakter i piękny, a zarazem budzący respekt, wygląd. Spełnieniem marzeń dla tych, którzy marzyli o pupilu o wyglądzie dzikiego kota, może być kot bengalski.
Ludzie fascynują się dzikimi kotami o niepamiętnych czasów. Podziwiają ich siłę, odwagę, silny charakter i piękny, a zarazem budzący respekt, wygląd. Spełnieniem marzeń dla tych, którzy marzyli o pupilu o wyglądzie dzikiego kota, może być kot bengalski. Moda na lwy kanapowe o wyglądzie panter, pum czy serwali narodziła się stosunkowo niedawno w Stanach Zjednoczonych. Co prawda, tamtejsze prawo pozwala na hodowanie dzikich gatunków kotowatych (np. gepardów), jednak wiele z nich znajduje się pod ścisłą ochroną lub stwarza zbyt duże problemy hodowlane. Odpowiedzią na te problemy jest kot bengalski – o wyglądzie dzikiego drapieżnika i przyjaznym charakterze kota domowego. Jak powstały koty bengalskie? Kot bengalski to hybryda, która powstała na skutek skrzyżowania dwóch gatunków – dzikiego kota bengalskiego (nazywanego także leopardem azjatyckim) oraz krótkowłosego kota domowego. Pierwsze próby tego typu podejmowano już w latach 30. XX wieku, jednak zawsze kończyły się one niepowodzeniem – kocięta nie przeżywały lub były zbyt dzikie, by można było żyć z nimi pod jednym dachem. Pierwsze zakończone sukcesem krzyżówki dzikiego kota bengalskiego z kotem domowym miały miejsce dopiero w latach 90 ubiegłego stulecia i były zasługą biolożki Jean Mill. Kobieta zdecydowała się na to, by skrzyżować ze sobą koty czterech ras: dzikiego kota bengalskiego, kota amerykańskiego krótkowłosego, kota abisyńskiego oraz egipskiego mau. Wyhodowane kocięta zachowały dziki wygląd, jednak ich charakter zdecydowanie bardziej zbliżony był do przyjaznych, domowych mruczków. Pomimo to, przez wiele pokoleń u kotów bengalskich pojawiały się osobniki agresywne, dzikie i nieobliczalne. Hodowcom wiele lat zajęło wyeliminowanie genów odpowiedzialnych za te zachowania, jednak w końcu odnieśli sukces. Charakter kotów bengalskich Pomimo tego, że współczesne koty bengalskie nie przejawiają takich zachowań jak pierwsze ich pokolenia, wciąż mogą sprawiać pewne problemy. Warto pamiętać, że to koty, które mimo wszystko, zachowały w sercach pewną dozę dzikości. Dość częstym zmartwieniem właścicieli kotów bengalskich jest załatwianie się poza kuwetą – co oczywiście ma związek z potrzebą znaczenia terenu. Problemy z agresją należą do rzadkości i jeżeli występują, to zwykle w tak zwanych pseudohodowlach, gdzie nie poświęca się wystarczającej uwagi socjalizacji kociąt. Jeżeli planujesz zakup kota bengalskiego, koniecznie wybierz prawdziwą, uczciwą hodowlę. Sprawdź, jak kocięta zachowują się w naturalnym środowisku. Jeżeli nie będziesz miał zastrzeżeń co do ich socjalizacji, śmiało możesz zaprosić do swojego domu tego niezwykłego pupila.
O czym mruczy Mruczek? Sprawdź co twój kot chce ci powiedzieć
Miauczenie, mruczenie, świergotanie, syczenie - kot komunikuje się z otoczeniem za pomocą przeróżnych dźwięków. W zależności od ich natężenia i długości mówi nam kiedy jest głodny, chce być głaskany albo pozostawiony w spokoju. O czym mruczy Mruczek? Poznaj tajniki kociej komunikacji.
Miauczenie, mruczenie, świergotanie, syczenie - kot komunikuje się z otoczeniem za pomocą przeróżnych dźwięków. W zależności od ich natężenia i długości mówi nam kiedy jest głodny, chce być głaskany albo pozostawiony w spokoju. O czym mruczy Mruczek? Poznaj tajniki kociej komunikacji. Wśród wielbicieli kotów panuje przekonanie, że nie ma przyjemniejszego dźwięku od cichego, uspokajającego kociego pomruku. Mruczące koty są szczęśliwe, zrelaksowane i odprężone, a mruczeć zaczynają już kocięta. Przyjmuje się, że dźwięki wydawane przez współczesne koty wytworzyły się na gruncie kociej socjalizacji - z osobnikami tego samego gatunku i z ludźmi. Koty to inteligentne stworzenia i tak jak my uczymy się ich zachowań, tak i one studiują nasze, sprawdzając jak reagujemy na poszczególne wydawane przez nie dźwięki. Istnieją jednak pewne ogólne zasady charakteryzujące kocią mowę - poniżej prezentujemy krótki słowniczek kociego języka. Sprawdź, co mówi do ciebie twój kot i wdaj się z nim w fascynująca pogawędkę. Miauczenie Każdy kot miauczy inaczej, wydając wyższe i niższe dźwięki, a naukowcy uważają, że akurat ten rodzaj dźwięków powstał na kanwie kontaktu kota... z człowiekiem. Miauczenie można więc określić jako rozmowę i pogawędkę, którą kociak ucina sobie ze swoim właścicielem. Krótkie miauknięcie odczytuje się jako powitanie, szereg krótkich miauknięć jest wyrazem kociej tęsknoty i zainteresowania nami, zaś ponaglające, wydłużone miauki świadczą o kociej niecierpliwości. Mruczenie Mruczeć zaczynają nowonarodzone kocięta, a kocie mamy za pomocą pomruków uspokajają swoje młode. Chore koty mruczą żeby by się uspokoić i ukoić - podobnie zachowuje się podnoszący nas na duchu kociak. Najczęściej jednak pomruk jest wyrazem zadowolenia i szczęścia, które bardzo często osiągnięte zostaje na kolanach pana podczas głaskania i przytulania. Kocie nawoływania i świergoty Nawoływania to długie, przeciągłe miauczenia mające za zadanie zwrócenie czyjejś uwagi lub zwabienie kociego kolegi. Znudzone koty czasami manifestują w ten sposób swoja gotowość do kontaktu. Świergoty to natomiast nic innego jak pogawędka, którą ucina sobie nasz zwierzak. Właściciele Maine Coonów, jednych z najbardziej gadatliwych kotów na świecie, doskonale wiedzą, o co chodzi. Szczeknięcia kotowatych Zdarza się, że niektóre wydawane przez koty dźwięki brzmią skądinąd znajomo… Podekscytowane Mruczki, które zauważyły w oddali (np. za oknem) potencjalną ofiarę wydają krótkie, charakterystyczne odgłosy. Dlaczego? Istnieją dwie teorie wyjaśniające to zjawisko - jedna mówi o kociej frustracji, druga o ćwiczeniach szczęki przed atakiem.
Adopcja kota - jak będą wyglądały pierwsze dni w nowym domu?
Aby adopcja kota mogła przebiec bezproblemowo, należy się do niej przygotować, kupując kuwetę, miski, a także drapak i transporter. Po przywiezieniu zwierzęcia, warto zamknąć je w niewielkim pomieszczeniu z dostępem do kuwety, wody i jedzenia.
Aby adopcja kota mogła przebiec bezproblemowo, należy się do niej przygotować, kupując kuwetę, miski, a także drapak i transporter. Po przywiezieniu zwierzęcia, warto zamknąć je w niewielkim pomieszczeniu z dostępem do kuwety, wody i jedzenia. Adopcja młodego kota powinna obejmować dużą ilość czasu spędzonego z nowym pupilem. Natomiast dorosłe osobniki potrzebują więcej przestrzeni dla siebie i zwykle same wybierają moment, kiedy nawiążą kontakt z opiekunem. Adopcja kota - co będzie potrzebne w nowym domu? Przed przywiezieniem zwierzaka do domu trzeba przygotować wyprawkę dla kota. Należą do niej m.in.: miski, drapak, transporter, żwirek, łopatka oraz kuweta. Karma powinna być taka sama, jaką zwierzak jadł w hodowli lub schronisku. Przeprowadzka to dla niego duży stres, dlatego ewentualną zmianę pokarmu warto zaplanować na kilka tygodni później. Dobrze jest też zabezpieczyć okna i balkony siatką, aby zwierzę nie wypadło przez nie lub nie zawiesiło się na uchylonej szybie. Niezbyt bezpieczne są też foliowe opakowania, które zwierzęta chętnie gryzą, a niekiedy połykają. Konieczne jest sprawdzenie, czy w domu nie ma trujących dla kotów roślin i usunięcie ich z miejsc, w których mogą się do nich dostać. Ostatni etap przygotowania mieszkania przed adopcją kota to przestawienie szklanych przedmiotów w bezpieczne miejsca. Kot w nowym domu - podróż Na czas podróży do nowego miejsca kot powinien znajdować się w transporterze. Jeśli jazda będzie trwała kilka godzin, dobrze jest spakować miseczkę, do której można wlać wodę. Przydatne będą też ręczniki papierowe, w razie gdyby zwierzę załatwiło się w trakcie przewożenia go. Warto zdawać sobie sprawę, że kot będzie zestresowany podróżą, co może objawiać się np. głośnym miauczeniem. Opieka nad kotem - pierwsze chwile w nowym domu Po przywiezieniu zwierzaka do domu najlepiej zamknąć go w niewielkim i cichym pomieszczeniu. Bardzo ważne jest, by zostawić mu rzecz, np. kocyk lub zabawkę, która będzie pachniała poprzednim miejscem pobytu. Sprawi, że kot poczuje się bezpieczniej. W pokoju ”izolatce” powinna się znaleźć kuweta i miska z wodą. Można go nakarmić po kilku godzinach od przyjazdu (chyba, że podróż trwała długo), ponieważ początkowo i tak będzie zbyt zestresowany, aby jeść. Kiedy kot oswoi się z pokojem, w którym go zamknięto, można stopniowo zapoznawać go z pozostałymi pomieszczeniami. Ważne, aby w pierwszych dniach pobytu zwierzaka w domu było w miarę możliwości jak najciszej. To zdecydowanie przyspieszy jego aklimatyzację. Pierwszy kontakt z opiekunem powinien należeć do kota. Nie wolno go zmuszać do zabawy ani głaskać lub brać na ręce na siłę. Dobrze jest, by po kolei oswajał się z kolejnym domownikami, zwłaszcza jeśli są nimi dzieci, które potrafią zachowywać się głośno, co może przestraszyć zwierzaka.
HIT DNIA! Prezes PiS zaczytany w Parlamencie w "Atlasie kotów" niemieckiego wydawnictwa. A dziś w sejmie ważne ustawy...
Dziś w sejmie poruszane są ważne kwestie - reforma polskiego wymiaru sprawiedliwości, całkowity zakaz handlu w niedzielę i rekonstrukcja rządu. A czym zajmuje się w trakcie obrad prezes PiS? Jarosław Kaczyński podczas głosowań w Sejmie miał naprawdę ważne rzeczy na głowie i od samego początku czytał „Atlas kotów. Dzikie i domowe” niemieckiego wydawnictwa! Jarosław Kaczyński kocha koty, to wiedzą wszyscy, widocznie czytanie ustaw i dyskusja nad sprawami dla Polski nie jest w stanie zainteresować go bardziej niż ukochane kotki. ;) Zobacz: Jarosław Kaczyński jakiego jeszcze nie widzieliście! Co go aż tak rozbawiło?! HIT O czym jest ta fascynująca książka Jarosława Kaczyńskiego? „Atlas prezentuje wszystkie 38 gatunków kotowatych oraz 54 rasy kota domowego. Przybliży czytelnikowi fascynującą różnorodność i niezwykłe obyczaje członków tej dzikiej rodziny oraz pomoże wybrać najodpowiedniejszego kota osobom zainteresowanym posiadaniem domowego mruczka”. Zobacz: 15 RZECZY, KTÓRE Z CAŁĄ PEWNOŚCIĄ ZROZUMIEJĄ POSIADACZE KOTÓW Przez chwilę Ryszard Terlecki, wicemarszałek i szef klubu parlamentarnego, pokazał mu coś na telefonie. Jarosław Kaczyński wybuchł wtedy śmiechem, ale kilka sekund później znowu zaczął przeglądać książkę o kotach. To co się dzieje w Polskich Parlamencie, zainteresowało też zagraniczne media. Na "Washingtonpost.com" czytamy, że jeden z najsilniejszych polskich polityków w czasie obrad nad kluczowymi sprawami dla Polski i polskiej demokracji czyta "Atlas dla kotów". Zobacz także: W "Milionerach" padło pytanie o... Jarosława Kaczyńskiego! Znacie poprawną odpowiedź? Jarosław Kaczyński czyta "Atlas kotów" w czasie obrad sejmu. Ryszard Terlecki, wicemarszałek i szef klubu parlamentarnego - próbuje zainteresować prezesa PiS inną sprawą. Jarosław Kaczyński wrócił do czytania "Atlasu kotów" za 9,99 zł.
Jak karmić i pielęgnować znalezione kocię
Z przyniesioną do domu kocią znajdą, jak najszybciej trzeba udać się do weterynarza. Najważniejsze jest ustalenie wieku kociaka, jego płci oraz określenie stanu zdrowia. Od wieku zależy sposób karmienia kota, określenie terminów odrobaczania i szczepień.
Z przyniesioną do domu kocią znajdą, jak najszybciej trzeba udać się do weterynarza. Najważniejsze jest ustalenie wieku kociaka, jego płci oraz określenie stanu zdrowia. Od wieku zależy sposób karmienia kota, określenie terminów odrobaczania i szczepień. Do 8. tygodnia życia kocięta są w tzw. siodle immunologicznym. Oznacza to, że prawie nie posiadają już odporności nabytej, a odporność własna dopiero się kształtuje. Małe kotki są wtedy szczególnie narażone na zakażenia i różnego rodzaju infekcje, dlatego trzeba na nie bardzo uważać. Karmienie kociąt Przed wizytą u weterynarza najbezpieczniej dać maleństwu (na palcu lub małej plastikowej łyżeczce) odrobinę mleka lub serka. Mruczki przed 5. tygodniem życia nie potrafią żuć, dlatego trzeba je karmić mlekiem. Najlepsze do tego jest pozbawione laktozy mleko sprzedawane w drogeriach lub sklepach zoologicznych. Tam też musimy się zaopatrzyć w specjalne strzykawki, pipety lub butelki do karmienia. Pamiętajmy, że mleka nie wolno wtłaczać w pyszczek na siłę. Może to być przyczyną niebezpiecznych zadławień lub zachłystowego zapalenia płuc, które jest śmiertelne. Mały kociak musi jeść bardzo często, nawet co dwie godziny. Mleko podane od razu po wyjęciu z lodówki może spowodować u mruczka bolesna kolkę, groźny koci katar żołądka lub biegunkę. Optymalna temperatura pożywienia to około 38 – 40 stopni Celsjusza, czyli minimalnie wyższa niż ciepłota kociego ciała. W przypadku kociąt przed 5. tygodniem życia perystaltyka jelit jest bardzo słaba, dlatego po każdym posiłku powinno się bardzo delikatnie, opuszkami palców, masować brzuszek malucha. Dzięki temu kociak nie będzie miał czkawki i problemów z wypróżnianiem. Po 5. tygodniu życia do jadłospisu kotka możemy powoli włączać karmę, zarówno suchą, jak i mokrą. Sucha karma dla kociąt musi być w postaci bardzo drobnych granulek. Dzięki temu nasz pupil nie będzie miał problemów z jej pogryzieniem. Mokrą dzielmy na malutkie cząstki. Karma przeznaczona specjalnie dla kociąt, jest bardziej kaloryczna od karm dla dorosłych kotów, dzięki czemu maluch szybko rośnie i przybiera na wadze. Bardzo ważne jest, by kociaka nie przekarmić. Szczegółowe informacje dotyczące ilości jedzenia, jaka może być mu podawana, znajdują się na opakowaniu karmy. Higiena: żwirek i kuweta dla małego kotka Koty to bardzo czyste zwierzęta, które naturalnie potrafią korzystać z kuwety. Maleństwu wystarczy nasypać odrobinę żwirku (najlepiej jak najdrobniejszego, by nie kaleczył delikatnych łapek) do przykrywki z pudełka po butach lub kuwety o niskich brzegach. Należy go tam włożyć kilka razy, by zapamiętał miejsce swojej toalety. Pamiętajmy, że mały kociak ma trudności z pokonywaniem długich dystansów, dlatego, zanim podrośnie, kuwetę najlepiej ustawić niedaleko miejsca, w którym śpi. Opieka nad małym kotkiem Kocięta szybko się wyziębiają. Szczególnie te malutkie (do 5. tygodnia życia) należy pilnować, by zawsze były przykryte delikatnym kocykiem lub leżały i bawiły się w pobliżu umiarkowanie ciepłego grzejnika lub termoforu. Po ukończeniu przez kociaka 9. tygodnia życia konieczna będzie ponowna wizyta u weterynarza w celu ustalenia terminów odrobaczania i szczepień, kastracji kocura lub sterylizacji kotki. Trymowanie westa można wykonać samemu. Trymowanie psa rasy west highland white terier. Pielęgnacja spaniela to używanie kosmetyków do długiej sierści. Jak zadbać o cocker spaniela? Dobierając kaganiec dla psa, warto zwrócić uwagę na rozmiar pupila. Jaki kaganiec dla psa wybrać?
Rodzaje kocich legowisk. Jak zrobić spanie dla kota własnoręcznie, z kartonu i starego swetra
Kocie legowisko można zrobić z kartonu. Wystarczy kartonowe pudło i nożyczki, aby zrobić w 5 minut miejsce nie tylko do spania, ale i do zabawy. Właściciele kotów, szukając legowiska, mogą wybierać spośród wiklinowych koszy, drapaków, budek oraz materiałowych posłań.
Kocie legowisko można zrobić z kartonu. Wystarczy kartonowe pudło i nożyczki, aby zrobić w 5 minut miejsce nie tylko do spania, ale i do zabawy. Właściciele kotów, szukając legowiska, mogą wybierać spośród wiklinowych koszy, drapaków, budek oraz materiałowych posłań. Koty znane są z tego, że lubią ucinać sobie drzemkę kilka razy w ciągu dnia. Z reguły mruczki wybierają do spania spokojne i ciche miejsca, czasem dość specyficzne, np. szafę z ubraniami, kosz na brudną bieliznę, chlebak, doniczkę czy gorący kaloryfer. Nowe legowisko warto postawić w ustronnym miejscu. Typowe kocie legowiska – drapaki, budki W sklepach zoologicznych można znaleźć specjalne kocie budki połączone najczęściej z półkami, na które pupil może swobodnie wskakiwać. Niektóre modele mogą sięgać prawie 3 metrów wysokości. Typowe drapaki mają miękkie elementy, na których kot może spać. Legowisko dla kota z kartonu Koty zazwyczaj wolą zamknięte przestrzenie, do których mogą swobodnie wchodzić, kiedy mają na to ochotę. Legowisko z kartonu może służyć nie tylko do spania, ale i do zabawy oraz chowania się. Na wykonanie kociego „domku” wystarczy 5 minut. Potrzebujesz: dużego kartonu, np. po mikrofalówce, odkurzaczu, nożyczek, długopisu, ołówka lub markera, taśmy bezbarwnej. Sposób wykonania: Taśmą bezbarwną zaklej wszystkie krawędzie kartonu. Ołówkiem lub innym pisakiem namaluj 3 duże koła (takiej wielkości, aby zmieścił się w nich kot), każde na innej ścianie kartonu. Nożyczkami wytnij naszkicowane koła. Postaw karton w ustronnym miejscu, np. w rogu pokoju. Karton możesz pomalować na ulubiony kolor. Gotowe! View oEmbed on the source website Legowisko z materiału dla kota Koty z reguły lubią ciasne miejsca do spania, dlatego zamiast dużej rozłożystej maty, lepiej kupić mu nieduże materiałowe legowisko. Gotowe posłanie, np. z obudowanymi ścianami, można kupić w sklepie zoologicznym lub zrobić własnoręcznie w domu. Do wykonania legowiska potrzeba 3 małych poduszek i starego swetra. Potrzebujesz: swetra, np. w rozmiarze M, 3 małych poduszek, nożyczek, igły i nitki. Sposób wykonania: 2 poduszki rozetnij nożyczkami i wyjmij z nich wnętrze. Przełóż zawartość poduszek do wewnętrznej strony swetra łącznie z rękawami. Jedną poduszkę zegnij na pół i włóż do środka swetra, od strony kołnierza. Wypchane rękawy połóż na krawędziach swetra. Za pomocą igły i nitki przyszyj je z pozostałą częścią materiału. Gotowe! View oEmbed on the source website Psy gryzą najczęściej ze strachu oraz z chęci zabawy. Dlaczego szczeniak gryzie. Psi fryzjer nie goli zwierząt do gołej skóry. Jak wygląda strzyżenie psów? Małe psy domowe wymagają odpowiedniej pielęgnacji. Najpopularniejsze rasy małych psów.
Co pije kot? Ile musi wypić dziennie i jaka powinna być jakość podawanych mu płynów
Kot powinien pić nawet do 200 ml płynów dziennie. Ważne jest, by obok jedzenia zawsze była dostępna miska wody lub chudego mleka. Musi być ono czyste i świeże.
Kot powinien pić nawet do 200 ml płynów dziennie. Ważne jest, by obok jedzenia zawsze była dostępna miska wody lub chudego mleka. Musi być ono czyste i świeże. Podstawowym płynem, jaki można podać kotu, nie jest mleko, lecz woda. Musi jednak być przefiltrowana lub przegotowana. Mleko prosto od krowy nie dość, że jest tłuste, to dodatkowo zawiera zbyt mało składników odżywczych, a przy tym może powodować nudności, bolesne skurcze żołądka i biegunkę. Kotu trzeba dostarczać odpowiednią ilość płynów Najważniejsze w opiece zarówno nad kotem, jak i psem, jest dostarczenie odpowiedniej ilości wody. Dorosłe osobniki powinny wypijać od 100 do 200 ml wody na dobę. Pozwala to na uchronienie zwierzaka przed odwodnieniem (szczególnie w letnie, upalne dni) oraz schorzeniami układu moczowego (przede wszystkim nerek i pęcherza). Należy więc kontrolować ilość wypijanych przez kota płynów - jest to bardzo ważne, jeśli nasz pupil zjada głównie suchą karmę. Co robić, jeśli kot pije za mało płynów? Jeśli kot pije zbyt mało płynów i ma problemy z nerkami lub pęcherzem, powinniśmy zrezygnować z serwowanych mu dań suchych na rzecz wilgotnych. Co ważne, domowe czworonogi mają w zwyczaju picie wody podczas jedzenia. Warto więc prócz zapewnienia mu karmy jak najlepszej jakości (z jak największą ilością składników mięsnych), zatroszczyć się o dodatkową miskę, w której kot będzie miał dostęp do czystej i świeżej wody. Przy karmieniu kota daniami wilgotnymi, można dawać mu mniejsze ilości płynów. Kota, który pije mało wody, należy obserwować i pilnować. Najlepiej odmierzać mu odpowiednie ilości wody i sprawdzać, ile wypił. Dodatkowo można kontrolować kotu kuwetę i monitorować, jak często się wypróżnia. Jeśli ma z tym problemy, oznacza to zazwyczaj, że pije za mało płynów. Jeśli kot przez dłuższy czas nie będzie wypijał dostatecznej ilości płynów, należy zasięgnąć porady weterynarza. Jaka powinna być woda, którą pije kot Woda, którą pije kot, powinna być jak najlepszej jakości (np. z dodatkiem tauryny oraz kocimiętki), czysta i świeża. Warto wymieniać ją często, a miskę myć regularnie. Podawana czworonogowi z butelki nie może mieć dużego stężenia magnezu, fosforu ani sodu, ponieważ może źle wpłynąć na jego układ pokarmowy. Decydując się na wodę z kranu, najlepiej ją przefiltrować lub przegotować. Co prócz wody może pić kot Kot prócz wody może pić: mleko (najlepiej chude z butelki. Świeże od krowy może mu zaszkodzić), rosół (bez przypraw, szczególnie soli i pieprzu), wywary mięsne (np. z kurczaka, wołowiny), wywary rybne (np. z łososia, śledzia czy makreli), śmietankę (jak najmniej tłustą).
Co powinno się znajdować w wyprawce dla kota?
W wyprawce dla kota, oprócz misek na pożywienie czy kuwety, powinien znaleźć się również transporter. Jest on niezbędny, jeśli musimy bezpiecznie przetransportować pupila do weterynarza, czy też chcemy wybrać się z nim do rodziny lub na wakacje.
W wyprawce dla kota, oprócz misek na pożywienie czy kuwety, powinien znaleźć się również transporter. Jest on niezbędny, jeśli musimy bezpiecznie przetransportować pupila do weterynarza, czy też chcemy wybrać się z nim do rodziny lub na wakacje. Kupując kota do domu, trzeba zadbać o to, by czuł się w nim jak najlepiej. Wyprawka dla małego czworonoga powinna przede wszystkim zaspokoić jego podstawowe potrzeby – musi mieć on z czego jeść i gdzie się załatwić. Warto również zapewnić mu zabawki i akcesoria do pielęgnacji. Podstawowa wyprawka – miska i kuweta Zanim kot trafi do naszego domu, powinniśmy zaopatrzyć się w miskę i kuwetę dla niego. Miska na pokarm nie powinna być większa niż 0,3 l, zaś miska na płyny nie przekraczać pół litra pojemności. Ważne, żeby nie przekarmiać czworonoga oraz dbać, by otrzymywał karmy bogate w wartości odżywcze i witaminy. Z kolei podając płyny, należy pamiętać, że mleko krowie dla kota jest niezdrowe i powoduje biegunkę oraz rozstrojenie jego układu pokarmowego. Kuwetę można kupić krytą lub otwartą. Zdecydowanie wygodniejsza i bezpieczniejsza dla kota jest ta z daszkiem. Główną zaletą kuwety krytej jest to, że rzadziej wysypuje się z niej żwirek, a mały czworonóg czuje się w niej swobodnie. Niektóre koty nie lubią jednak obudowanych przestrzeni, dlatego dla nich lepsza będzie kuweta otwarta. Zabawki dla kota Młode koty uwielbiają zabawę. Zabawki dla nich powinny rozbudzać ciekawość i rozwijać ich kondycję fizyczną. Koty z natury są łowcami, dlatego najlepsze dla nich mogą okazać się różnego rodzaju piłeczki czy przedmioty w kształcie myszek. Należy pamiętać, aby materiały, z jakich są wykonane były jak najmocniejsze i najtrwalsze (najlepiej z poliestru) – pozwoli to na długą i bezpieczną zabawę naszego pupila. Koty lubią również eksplorację (odkrywanie nieznanych terenów i miejsc). Warto w związku z tym kupić im specjalny domek czy tunel, w którym będą mogły się chować, skakać i przedzierać. Oczywiście tego typu zabawki łatwo zastąpić zwykłymi pudełkami, które koty uwielbiają. Akcesoria dla kota – gilotyna, szczotka, grzebień, drapak Osoby decydujące się na kota, powinny zaopatrzyć się również w szczotkę oraz gilotynę do paznokci. Wybór grzebienia do czesania jest zależy od długości i typu futra czworonoga. Prócz gilotyny do pazurków, warto kupić kotu również drapak. Na rynku można znaleźć wiele ich rodzajów, od małych i niskich, do wielkich i wysokich. Drapaki, co najważniejsze, powinny być wykonane jak najstaranniej. Te chwiejne i niestabilnie mogą szybko odstraszyć kota. Ile kosztuje wyprawka? Koszt wyprawki uzależniony głównie jest od budżetu, jakim dysponuje właściciel. Podstawową miskę do picia lub jedzenia można kupić za około 10 zł. Duży worek wartościowej karmy to wydatek około 100 zł. Kuweta ze żwirkiem może kosztować około 50 zł. W wyprawce uwzględnione powinny być również zabawki, transporter i narzędzia do pielęgnacji. Najtańsze drapaki można kupić już za 20 zł, transportery za ok. 100 zł, zaś gilotynę do paznokci za 10 zł. Przygotowując się na przyjęcie kota do domu, warto więc mieć zarezerwowane przynajmniej 200 zł na jego wyprawkę. Brak apetytu u kota może oznaczać problemy z układem trawiennym. Brak apetytu u kota. Podstawowe akcesoria dla królika to klatka i pojemniki na jedzenie. Jakie kupić akcesoria dla królika? Jak wybrać miskę dla kota? Zobacz najlepsze propozycje.
Wybieramy suchą i mokrą karmę dla kotów, również kastratów
Ograniczając kaloryczność pożywienia dla kota, należy pamiętać, że 5% tłuszczu zawartego w mokrej karmie to odpowiednik suchej karmy, która ma 20% tłuszczu. Najlepsze suche oraz mokre karmy dla kotów nie mogą zawierać nietrawionych przez koty zbóż.
Ograniczając kaloryczność pożywienia dla kota, należy pamiętać, że 5% tłuszczu zawartego w mokrej karmie to odpowiednik suchej karmy, która ma 20% tłuszczu. Najlepsze suche oraz mokre karmy dla kotów nie mogą zawierać nietrawionych przez koty zbóż. W diecie każdego kota po ukończeniu 4. miesiąca życia powinno dominować mięso. Zwracajmy uwagę na „produkty pochodzenia zwierzęcego”, znajdujące się w części suchych i mokrych karm, ponieważ nie zawierają mięsa, a odpady produkcyjne z rzeźni. Sucha karma dla kota: ze zbożami czy bez? Koci układ pokarmowy nie jest w stanie trawić zbóż. Jednak wiele suchych oraz mokrych karm zawiera takie wypełniacze jak owies, pszenicę, jęczmień, proso, kukurydzę, otręby, ryż, kasze, mączki zbożowe. Nie powinno się karmić kota pokarmem zawierającym zboża. Dopuszczalny natomiast jest dodatek ziemniaków lub grochu. Karmy bezzbożowe są najczęściej tańsze niż zawierające zboża, kot szybciej się nimi najada i zjada mniej pokarmu, a jego odchody wydzielają mniej intensywny zapach. Kot rzadziej korzysta z kuwety (nie musi wydalać niestrawionych zbóż) i zużywa się mniej żwirku. Jest zdrowszy, nie trzeba często zabierać go do weterynarza i dłużej żyje. Warto więc zwrócić szczególną uwagę na skład suchej karmy dla kota przed jej zakupem i wybrać bezzbożową, całkowicie przyswajalną przez układ pokarmowy czworonoga. Dobrej jakości suche kocie karmy zawierają także warzywa, owoce, żywe kultury bakterii, antyoksydanty, nie mają sztucznych barwników ani konserwantów. Najlepsza mokra karma dla kota Właściciele kotów powinni unikać kupowania swoim pupilom karm, na których etykiecie znajduje się napis „4% produktów pochodzenia zwierzęcego” lub „produkty pochodzenia zwierzęcego (4% kurczaka)”. Oznacza to, że jedzenie nie zawiera 4% mięsa z kurczaka, a drobiowe odpadki produkcyjne z rzeźni, takie jak mielone pióra, dzioby, łapki, włosy w ilości 4% objętości opakowania. Reszta to nietrawione przez koty odpadki zbożowe, a także soja, popiół, a nawet włókna. Koty stale karmione tego rodzaju karmami cierpią na zaparcia, biegunki, mają nadwagę, chorują na cukrzycę, nerki lub wątrobę i nie mają w diecie wystarczającej ilości białka z mięsa. Oprócz suchej karmy warto podawać pupilowi surową wołowinę, drób lub podroby, które można mrozić i przedłużać czas ich przechowywania. Takie pożywienie dodatkowo zawiera wodę, więc jeśli kot nie pije zbyt dużo, uzupełni przy okazji braki płynów. Czy istnieje dobra karma dla kotów sterylizowanych 5% tłuszczu, który zawiera mokra karma to odpowiednik suchej karmy z 20% tłuszczu. Po kastracji lub sterylizacji koty niewychodzące na zewnątrz, mają skłonność do mniejszej ruchliwości oraz przybierania na wadze. Jeśli zaobserwuje się tycie i spowolnienie metabolizmu u swojego kota, należy stopniowo wprowadzić zmiany do jego codziennej diety. Karmy suche typu „indoor” czy „light” mają obniżoną kaloryczność i nie zawierają zapychających i bezwartościowych zbóż. Warto karmić nimi koty, zwłaszcza te mało ruchliwe czy niezbyt skłonne do zabawy. Nie należy gwałtownie zmieniać kociego menu – może to skutkować problemami trawiennymi. Ilość karmy zmniejsza się powoli, mieszając coraz mniejszą porcję standardowej karmy z karmą o ograniczonej ilości kalorii. Brak apetytu u kota może oznaczać problemy z układem trawiennym. Brak apetytu u kota. Jak wybrać miskę dla kota? Zobacz najlepsze propozycje. Transporter dla kota powinien mieć określone przez przewoźnika atesty. Kot w podróży. Przyczyn wymiotów u psów i kotów może być wiele. Dlaczego psy i koty wymiotują?
Transporter czy torba dla kota? Kilka przydatnych wskazówek
Transporter lub torba dla kota powinny być dostosowane do rozmiaru i temperamentu pupila. Ważne jest również to, czy kot ma być jedynie dowieziony do weterynarza, czy będzie towarzyszył nam w podróży samochodem lub samolotem.
Transporter lub torba dla kota powinny być dostosowane do rozmiaru i temperamentu pupila. Ważne jest również to, czy kot ma być jedynie dowieziony do weterynarza, czy będzie towarzyszył nam w podróży samochodem lub samolotem. Dokonując wyboru transportera dla zwierzęcia, najlepiej zrezygnować z wiklinowej budki. Jest doskonała jako legowisko, ale w podróży się nie sprawdzi. Trudno ją utrzymać w czystości, jest ciężka, ma łatwe do sforsowania drzwiczki a dno często odpada. Torba dla kota Torba dla kota to rozwiązanie dobre na krótkie dystanse. Na rynku dostępne są torby wykonane z różnych tworzyw, często lekko usztywnianych. Dobrym rozwiązaniem jest torba z odpinanym dnem (najczęściej przy pomocy suwaka). Dzięki temu łatwo ją wyprać, gdy pupilowi przytrafi się niespodzianka. Torba – szczególnie ta, wykonana z grubego weluru lub puchatego materiału, latem nie zda egzaminu, nawet na krótkie trasy. Zwierzęciu będzie w niej bardzo gorąco i przez to może się trwale zniechęcić do podróży. Torby często mają otwory, przez które kot może wystawiać głowę. Znajdujące się wewnątrz kółeczka na gumkach są przeznaczone do przypięcia kocich szelek. Podsumowując: torba tak – ale tylko na podróż trwającą nie dłużej niż 1-2 godziny przy umiarkowanej temperaturze na zewnątrz. Jak wybrać rozmiar transportera dla kota Transportery dla kota dostępne są w trzech kategoriach rozmiarów, oznaczonych następująco: 1 lub 10 – dla kota o wadze do 6 kg, 2 lub 20 – dla kota o wadze powyżej 6 kg lub dla dwóch małych kotów, 3 lub 30 – dla dwóch lub trzech kotów. Transporter 1 jest najlepszy, gdy nie mamy samochodu i zależy nam na przenoszeniu pupila na krótkie dystanse np. do weterynarza. Dłuższe podróże samochodem lub pociągiem kot lepiej zniesie w większym transporterze o rozmiarze 2 lub 3. Trudno się je nosi ręcznie, ale są komfortowe dla zwierzęcia i idealne do montażu w samochodzie. Parametry i rodzaje transporterów dla kotów Transportery i kontenery wykonane są z mocnego plastiku i metalu, które są łatwe do utrzymania w czystości. Transporter plastikowy – bardzo przewiewny z dodatkowymi drzwiczkami od góry, sprawdzi się w czasie letnich podróży. Zimą można do niego dokupić specjalny ocieplacz. Transportery całkowicie zabudowane są najlepsze dla zwierząt, które boją się podróży. Ograniczenie bodźców z zewnątrz może działać uspokajająco na wystraszonego mruczka. Przy wyborze kontenera, zwróćmy uwagę na jego zapach. Intensywna, chemiczna woń może odstraszyć wrażliwego kota. Transporter przeznaczony do noszenia ręcznego, musi mieć bardzo solidną, mocno zamontowaną rączkę. Drzwiczki powinny mieć bezpieczne zamknięcie, a wnętrze nie może posiadać wystających elementów, o które – w przypadku szturchnięcia lub gwałtownego hamowania, kot mógłby się skaleczyć. Transportery wykonane z usztywnionego materiału z zasuwanym siatką wejściem są bardzo wygodne na krótkie dystanse. Mocowanie transportera w samochodzie Transporter w samochodzie powinien być przymocowany pasami. Dzięki temu dbamy o bezpieczeństwo -zarówno naszego pupila, jak i swoje. Ważne jest również dokładne sprawdzenie drzwiczek klatki przed podróżą. Biegający podczas jazdy po aucie kot jest zagrożeniem dla osoby kierującej pojazdem, szczególnie gdy wbiegnie pod pedały lub skoczy na jej kolana czy plecy. Jeżeli zwierzak bardzo nie lubi przebywać w kontenerze, najlepiej by ktoś przy nim siedział, głaskał, podsuwał smakołyki lub zabawki. Transportery dla kota - dodatki Dodatki do transporterów to np. miejsca na miseczki, ocieplacze, wkłady wchłaniające wilgoć, dodatkowe zaczepy do szelek oraz paski i wzmocnienia ułatwiające przenoszenie. Są szczególnie przydatne w trakcie długich podróży samochodem lub pociągiem. Podróż samolotem z pupilem to konieczność sprawdzenia wymaganych przez daną linię atestów, wagi i rozmiarów kontenera, przed jego zakupem. Cena transportera lub torby dla kota Suma, jaką wydamy na koci transporter, uzależniona jest od jego rozmiaru, tworzywa, marki i sposobu wykonania. Najtańsze, materiałowe nosidełka i torby dla kotów kupimy już za 50 zł. Plastikowy transporter kosztuje około 70 zł. Wysokiej klasy kontenery z dodatkami i niezbędnymi atestami to koszt kilkuset złotych. Brak apetytu u kota może oznaczać problemy z układem trawiennym. Brak apetytu u kota. Podstawowe akcesoria dla królika to klatka i pojemniki na jedzenie. Jakie kupić akcesoria dla królika? Wyprawka dla kota powinna składać się z misek na karmę, kuwety i zabawek. Wyprawka dla kota. Najlepsza karma dla kota powinna mieć obniżoną liczbę kalorii. Jak wybrać najlepszą karmę dla kota? Przyczyn wymiotów u psów i kotów może być wiele. Dlaczego psy i koty wymiotują?
Jakie są powody wymiotów u psów i kotów? Co mogą oznaczać?
Wymioty u psów i kotów mogą być nieco krwiste, z dodatkiem żółci, ze strawionym lub nie w pełni strawionym pokarmem. Gwałtowny wyrzut treści żołądkowej przez jamę ustną to wynik silnych skurczów mięśni m.in. klatki piersiowej lub brzucha.
Wymioty u psów i kotów mogą być nieco krwiste, z dodatkiem żółci, ze strawionym lub nie w pełni strawionym pokarmem. Gwałtowny wyrzut treści żołądkowej przez jamę ustną to wynik silnych skurczów mięśni m.in. klatki piersiowej lub brzucha. Zazwyczaj wymioty poprzedza zgaga oraz nudności. Są one odruchem obronnym organizmu przed przepełnieniem przewodu pokarmowego lub zatruciem. Wymioty u zwierząt jako przejaw problemów z jedzeniem lub chorobą Wymioty u psów i kotów najczęściej są spowodowane: problemami z pokarmem (np. jeśli pies zje coś nieodpowiedniego dla niego), zmianą karmy (np. alergia lub niechęć do danego smaku), zbyt łapczywym jedzeniem (np. gdy pies zje za dużo), chorobą (np. wirusową lub lokomocyjną). Objawy poprzedzające wymioty u psów i kotów Gdy pies lub kot czuje, że jest mu niedobrze, zaczyna m.in.: intensywnie mlaskać, przełykać zbyt często ślinę, oblizywać się, czuć się zaniepokojonym. Wymioty u zwierząt domowych nie są chorobą, jednak mogą być jej objawem. Dodatkowo nie są uwarunkowane ani wiekiem psa czy kota, jego rasą, czy płcią. Mogą występować z różnym nasileniem i częstotliwością. Wymioty jako objaw choroby u zwierzęcia – pies i kot zwraca pianą, żółcią i niestrawionym jedzeniem Wymioty u zwierząt domowych mogą być objawem zakażenia układu pokarmowego przez wirusy, których skutkiem są choroby zakaźne np. parwowiroza czy panleukopenia, lub bakterie (salmonelloza). Mogą być również efektem ubocznym podawanych leków, szczególnie tych stosowanych do leczenia chorób nowotworowych, znieczulających, oraz antybiotyków. Często też są objawem choroby wrzodowej (powoduje ją stres lub złe stosowanie leków przeciwzapalnych). Zwracanie pokarmu towarzyszy nie tylko chorobom zakaźnym, ale również: niewydolności nerek, zapaleniu trzustki, ropomaciczu, zapaleniu opon mózgowych, mocznicy, niewydolności wątroby, zapaleniu jelit. Dodatkowo wymioty mogą być objawem choroby lokomocyjnej zwierząt. Zwierzęta chore zwracają najczęściej żółć, niestrawiony pokarm, pianę lub ślinę. Wymioty spowodowane zatruciem zwierzęcia Kot lub pies może zatruć się np. lekami, trutką na myszy lub szczury i roślinami (np. poisencją czy draceną), co może prowadzić do zwracania pokarmu. Będąc właścicielem zwierzęcia domowego, warto odpowiednio zabezpieczyć środki chemiczne, które również mogą powodować wymioty. Diagnozowanie przyczyn wymiotów u psów i kotów Zdiagnozowanie u psów i kotów przyczyn wymiotów wymaga badań klinicznych i diagnostycznych, takich jak: badanie krwi, badanie moczu, USG, RTG, endoskopia. Leczenie zwracania pokarmów przez zwierzęta w większości uzależnione jest od przyczyn występowania problemu. Najważniejsze jednak jest intensywnie nawadnianie psa lub kota, który cierpi na wymioty (podczas zwracania pokarmów dochodzi do utraty wody z organizmu). W skrajnych przypadkach metodą leczenia może okazać się interwencja chirurgiczna. Jak zapobiegać wymiotom? Posiadacze psów i kotów w łatwy sposób mogą ograniczyć występowanie wymiotów u ich pupili. Wystarczy, że będą: monitorować, co ich zwierze robi na spacerze lub w domu, pilnować kalendarza szczepień, dbać o ich regularne odrobaczanie, zapewniać odpowiednią karmę. Brak apetytu u kota może oznaczać problemy z układem trawiennym. Brak apetytu u kota. Podstawowe akcesoria dla królika to klatka i pojemniki na jedzenie. Jakie kupić akcesoria dla królika? Wyprawka dla kota powinna składać się z misek na karmę, kuwety i zabawek. Wyprawka dla kota. Transporter dla kota powinien mieć określone przez przewoźnika atesty. Kot w podróży. Najlepsza karma dla kota powinna mieć obniżoną liczbę kalorii. Jak wybrać najlepszą karmę dla kota?
Brak apetytu u kota – choroba, zmiana diety czy problemy psychiczne?
Brak apetytu u czworonoga najczęściej spowodowany jest problemami z układem pokarmowym. Nie można go ignorować, ponieważ może prowadzić do poważnych konsekwencji (niewydolności jelit), w wyniku których kot może umrzeć.
Brak apetytu u czworonoga najczęściej spowodowany jest problemami z układem pokarmowym. Nie można go ignorować, ponieważ może prowadzić do poważnych konsekwencji (niewydolności jelit), w wyniku których kot może umrzeć. Koty mogą nic nie jeść nawet do dwóch dni bez konsekwencji. Po tym czasie ich wątroba zaczyna gorzej pracować, co w konsekwencji prowadzi do poważnych schorzeń narządów wewnętrznych. Najważniejsze jest więc szybkie zdiagnozowanie braku apetytu u kota lub wizyta u weterynarza. Problemy z układem pokarmowym Jedną z najczęstszych przyczyn braku apetytu u kota są zaparcia i problemy z wydolnością układu pokarmowego. Spowodowane jest to zazwyczaj połykaniem sierści przez czworonoga podczas mycia się. Powstają wtedy tzw. pilobezoary, czyli kule pokarmu wymieszane z włosami kota, które odkładają się na ścianach jego jelit. By poradzić sobie z tym problemem trzeba odkłaczyć pupila, podając mu trawy, lub stosując specjalną pastę rozpuszczającą pilobezoary. Zmiana żywienia – jedna z przyczyn braku apetytu u kota Inną przyczyną braku apetytu u kota może być zmiana karmy. Czworonogi nie lubią nagłych zmian w żywieniu. Warto więc urozmaicać dietę kota, po to by w przypadku gdy z rynku zniknie jego ulubiony przysmak, nie wpadł on w panikę i nie przestał jeść. Braku apetytu na tle chorobowym – cukrzyca, problemy z nerkami lub układem pokarmowym Najpoważniejszą przyczyną braku apetytu u kota jest jednak choroba. Niejedzenie przez pupila może oznaczać, że się zatruł, cierpi na cukrzycę, problemy z nerkami, układem pokarmowym, lub okolicami pyszczka. Często takim chorobom prócz braku apetytu towarzyszą także osowiałość, wymioty, nudności, ślinienie kota i utrata wagi. Czworonóg nie je wówczas z powodu bólu, jaki odczuwa, a nie dlatego, że nie jest głodny. Gdy takie objawy występują u naszego pupila, należy jak najszybciej udać się do weterynarza w celu podjęcia leczenia. Brak apetytu u kota po operacji, odrobaczeniu i antybiotyku Kot może nie mieć apetytu jeśli jest świeżo po operacji (najczęściej w przypadku podania mu narkozy). Jest to zupełnie naturalne i nie należy się tym martwić. Apetyt u czworonoga zazwyczaj wraca razem z odzyskiwaniem przez niego zdrowia. Niechęć do posiłków może pojawić się też po odrobaczeniu lub podczas brania antybiotyku. Tak jak w przypadku operacji jest to spowodowane osłabieniem kota i nie powinno utrzymywać się dłużej niż kilka dni. Psychika czworonoga Brak apetytu u kota może być również spowodowany zmianami w życiu. Pupil może stracić zainteresowanie jedzeniem jeśli zmieniamy miejsce zamieszkania, w domu trwa remont, lub pojawiło się w nim nowe zwierzę np. pies. Kot może również cierpieć na depresję lub ubolewać nad nieobecnością swojego opiekuna. Często brak apetytu wynika również z trwającego okresu godowego u kotów. Zapominają one wtedy całkiem o jedzeniu i innych aktywnościach, a koncentrują się na znalezieniu partnera do prokreacji. Najprostszym sposobem na poradzenie sobie z tym problemem jest kastracja lub sterylizacja Nie warto ignorować problemu braku apetytu u kota Choć brak apetytu u kota często wynika z jego kaprysu lub humoru i znika po kilku dniach, nie należy go ignorować. W niektórych przypadkach może być on objawem poważnej choroby fizycznej lub psychicznej. Wtedy należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem weterynarii lub behawiorystą. Podstawowe akcesoria dla królika to klatka i pojemniki na jedzenie. Jakie kupić akcesoria dla królika? Wyprawka dla kota powinna składać się z misek na karmę, kuwety i zabawek. Wyprawka dla kota. Transporter dla kota powinien mieć określone przez przewoźnika atesty. Kot w podróży. Najlepsza karma dla kota powinna mieć obniżoną liczbę kalorii. Jak wybrać najlepszą karmę dla kota? Przyczyn wymiotów u psów i kotów może być wiele. Dlaczego psy i koty wymiotują?