Potrawy wigilijne: Przepis na paszteciki z kapustą i grzybami
Paszteciki z kapustą i grzybami to znakomita przekąska - smakują świetnie zarówno na ciepło, jak i na zimno. Na wigilijnym stole odnajdą się najlepiej w towarzystwie tradycyjnego barszczu czerwonego. Farsz z kiszonej kapusty i grzybów można zawinąć w różne rodzaje ciasta, np. francuskie lub półfrancuskie. My przygotowaliśmy dla Was przepis na paszteciki z ciasta drożdżowego z kapustą i grzybami. Przepis na paszteciki z kapustą i grzybami Składniki na ciasto 400 g mąki pszennej 250 ml mleka 30 g świeżych drożdży łyżeczka cukru łyżeczka soli 50 ml oleju roślinnego Składniki na farsz 400 g kiszonej kapusty cebula 200 g grzybów leśnych mrożonych lub 50 g suszonych olej roślinny opcjonalnie: łyżka sosu sojowego Jak zrobić paszteciki z kapustą i grzybami? Jeśli używamy grzybów mrożonych, należy jest rozmrozić, przelać kilka razy chłodną wodą i pokroić na małe kawałki. Grzyby suszone moczymy kilka godziny w ciepłej wodzie i kroimy na drobną kostkę. W misce zmieszaj drożdże z ciepłym mlekiem, cukrem i dwoma łyżkami mąki. Pozostaw na 15 minut w ciepłym miejscu. Rozczyn z droższy wymieszaj w dużej misce z resztą mąki, olejem i solą. Ugnieć przez 5-10 minut na gładkie ciasto. Można również użyć robota planetarnego. Przykryj zwilżoną szmatką i odstaw do wyrośnięcia na 1-1,5 godziny. Ciasto powinno potroić swoją objętość. Przez ten czas przygotujemy farsz. Kapustę płuczemy dwa razy w chłodnej wodzie. Przekładamy do garnka i podlewamy odrobiną wody. Gotujemy około 40 minut. Cebulkę kroimy w kosteczkę i podsmażamy na dwóch łyżkach oleju. Do kapusty dodajemy cebulę i grzyby. Gotujemy jeszcze 5 minut. Doprawiamy solą, pieprzem i sosem sojowym. Ciasto wyjmujemy na stolnicę, chwilę ugniatamy i rozwałkujemy na placek o grubości około 0,5 cm. Kroimy na paski o szerokości około 10 cm. Na każdy placek wykładamy farsz, zawijamy w rulon. Rulony układamy na blasze pokrytej papierem do pieczenia i kroimy na 5 cm kawałki. Paszteciki smarujemy roztrzepanym jajkiem. Pieczemy przez 20 min w 200 stopniach (góra-dół). View Burdaffi on the source website
Klasyczna zupa grzybowa z dodatkiem świeżych grzybów leśnych i śmietanki jest pyszna i bardzo prosta w przygotowaniu. Ta zupa świetnie się sprawdzi zarówno na jesienny obiad, jak i wykwintną kolację wigilijną. Zupę można również przygotować z mrożonych grzybów lub pieczarek, ale właśnie ta wersja z grzybami leśnymi smakuje najlepiej. Poniżej znajdziecie prosty przepis na klasyczną zupę grzybową. Do tej zupy możesz użyć jednego lub różnych gatunków grzybów. Najlepiej będą pasować prawdziwki, borowiki, podgrzybki, maślaki lub kozaki, smak będzie ciekawszy jeśli będziesz mieć w zapasie kilka kurek. Osoby na diecie wegańskiej mogą pominąć śmietanę lub dodać jej roślinną wersję. Przepis na zupę grzybową Składniki 2 litry bulionu warzywnego 1 kg grzybów leśnych łyżka masła łyżka oliwy cebula ząbek czosnku 100 ml śmietany 18% 100 ml śmietanki 30-36% przyprawy: sól, pieprz, tymianek Jak zrobić klasyczną zupę grzybową? W średnim garnku rozgrzać masło i oliwę. Cebulę obrać i pokroić w piórka. Podsmażyć na rozgrzanym tłuszczu na złoto. Pod koniec smażenia dodać przeciśnięty przez praskę czosnek i łyżeczkę tymianku. Przez ten czas grzyby należy oczyścić i pokroić w kostkę. Do garnka dodać grzyby i podsmażyć je z cebulką. Całość zalej bulionem, zagotuj i gotuj przez 15 minut. Dokładnie zamieszaj śmietanę ze słodką śmietanką. Odlej kilka łyżek gorącego bulionu i zahartuj śmietany. Całość wlej do zupy i dokładni wymieszaj. Dopraw zupę i doprowadź ją jeszcze raz do wrzenia. Do zupki pasuje makaron, lane kluski, ziemniaki lub świeże pieczywo. Przepis na kluski lane 2 jajka 3 łyżki mąki szczypta soli Jak zrobić lane kluski do zupy grzybowej? Do małej miski należy rozbić jajka, dodać mąkę i sól. Wszystkie składniki roztrzepać widelcem na gładką masę. Masę wlewaj partiami do gorącej wody lub zupy. Jeśli gotujesz kluski w wodzie, wyjmij je po minucie. Jeżeli wlewasz kluski od razu do zupy, to przełóż je wraz z zupą do misek.
Jak nie zgubić się w lesie? Lasy Państwowe stworzyły aplikacje dla grzybiarzy
Aplikacja dla grzybiarzy to świetny wybór dla osób, które lubią się wybrać na rekreacyjne grzybobranie lub spacer po lesie. Bardzo łatwo zgubić się w lesie, szczególnie jeśli jesteśmy na zupełnie nieznanym terenie. Ten program pozwoli bez problemu wyjść z lasu, a w dodatku jest całkowicie darmowy i działa w trybie offline. Poniżej znajdziesz przegląd najlepszych aplikacji na grzyby. Aplikacja dla grzybiarzy - jak się nie zgubić w lesie? Od wielu lat pracownicy Lasów Państwowych mierzą i opisują tereny zielone, tworząc mapy polskich lasów. Każdego roku leśnicy wprowadzają dane dotyczące każdych zmian, jakie zachodzą na ich terenie. Na podstawie tych danych stworzono aplikację z dokładną mapą lasów, która działa w trybie offline. To bardzo ważna funkcja, gdyż podczas spacerów po lesie często można stracić zasięg. Aplikację tą możesz znaleźć pod nazwą mBDL (Mobilny Bank Danych o Lasach), jest ona dostępna zarówno na urządzenie z system Android, jak i na produkty z oprogramowaniem iOS. Aplikacja dla grzybiarzy - dodatkowe funkcje Oprócz podstawowej mapy lasów, w aplikacji możemy znaleźć wiele dodatkowych, bardzo przydatnych funkcji. Przede wszystkim możemy tam znaleźć ciekawe mapy tematyczne lasów, takie jak: mapa drzewostanowa, mapa form własności, mapa siedlisk leśnych, mapa zbiorowisk roślinnych, mapa łowiecka. Może również zapisać punkty z lokalizacji GPS lub wskazania na mapie, dzięki czemu bez problemu wrócimy do miejsc, gdzie raz już znaleźliśmy skupiska grzybów. W aplikacji znajduje się również opcja zapisania trasy i nawigacji do wybranego punktu na mapie. View Burdaffi on the source website Inne aplikacje przydatne podczas zbierania grzybów Aplikacją konkurencyjną dla mBDL jest program Sygic, która ma podobne funkcje, a ponadto jest darmowy i działa offline. Do jego funkcjonowania potrzebny jest jedynie sygnał GPS. Niezwykle przydatną aplikacją jest Atlas grzybów, który zawiera zdjęcia i opis aż 260 gatunków grzybów występujących w Polsce. Znajdziemy tutaj również wskazówki, jak rozróżnić bardzo podobne gatunki grzybów. Dzięki niej nasze grzybobranie będzie duża bardziej efektywne i bezpieczniejsze.
Łatwy przepis na krokiety z kapustą i grzybami
Krokiety z kapustą i grzybami to pyszny, sycący posiłek, który szczególnie sprawdzi się w okresie jesienno-zimowym. Farsz jest bardzo prost w przygotowaniu, możesz użyć do niego pieczarek lub suszonych grzybów leśnych. Obie wersje są warte wypróbowania. Poniżej znajdziecie prosty przepis na krokiety z kapustą i grzybami. Przepis na krokiety z kapustą i grzybami Składniki na ciasto do krokietów szklanka mąki pszennej szklanka mleka 2 jajka 3 łyżki oleju roślinnego szczypta soli Składniki na farsz z kapustą i grzybami 500 g kapusty kiszonej 200 g pieczarek lub kilka suszonych grzybów cebula olej roślinny sól i pieprz Składniki na panierkę do krokietów 2 jajka bułka tarta sól i pieprz olej do smażenia Jak zrobić krokiety z kapustą i grzybami? W dużej misce miksujemy składniki na naleśniki. Ciasto nakładamy chochelką na rozgrzaną patelnię bez dodatku tłuszczu. Smażymy z obu stron do lekkiego zarumienienia. W czasie smażenia naleśników zabieramy się za farsz. Cebulę kroimy w kostkę, pieczarki szatkujemy. Jeśli używamy suszonych grzybów mamy dwie opcje. Albo zostawiamy je do namoczenia na noc, albo suszone grzyby miksujemy w młynku i dorzucamy do kapusty. Cebulę podsmażamy na oleju. Dodajemy pieczarki i kapustę kiszoną. Podlewamy odrobiną wody i dusimy pod przykryciem przez 20-30 minut. Doprawiamy pieprzem i solą. Na każdy naleśnik nakładamy farsz, zwijamy boki i zawijamy w ciasny rulon. Maczamy w jajku z solą i pieprzem, a następnie w bułce tartej. Smażymy z każdej strony na złoty kolor. Krokiety najlepiej smakują na ciepło, świetnie smakują jako dodatek do zup, np. barszczu czerwonego. View Burdaffi on the source website
Przepis na gołąbki z kaszą i grzybami leśnymi
Gołąbki z kaszą i grzybami leśnymi to jesienna wersja obiadowego klasyka. To dużo zdrowsza propozycja ze względu na dodatek wartościowej kaszy gryczanej. To świetny wybór na wigilię oraz dla osób na diecie wegetariańskiej i wegańskiej - śmietaną można zastąpić śmietaną wegańską lub passatą pomidorową. Głęboki smak potrawy podkreśli delikatny i kremowy sos śmietanowy z aromatem grzybowym. Poniżej znajdziecie najprostszy przepis na gołąbki z grzybami leśnymi. Jeśli nie przepadasz za kaszą, koniecznie spróbuj klasycznej wersji gołąbków z mięsem i ryżem zapiekanych w piekarniku. Przepis na gołąbki z kaszą gryczaną i grzybami leśnymi Składniki na gołąbk główka kapusty białej lub włoskiej 200 g kaszy gryczanej 150 g świeżych grzybów leśnych lub 2 garści suszonych grzybów cebula przyprawy: sól, pieprz, majeranek 300 ml bulionu lub/i wody z moczenia grzybów 100 ml śmietany 18% 2 łyżki mąki olej Jak zrobić gołąbki z kaszą i grzybami? Jeśli używamy grzybów suszonych, należy je namoczyć przez kilka godzin w ciepłej wodzie. Wodę po grzybach zostawiamy do przygotowania sosu. Wodę zagotowujemy w dużym garnku. Do wrzącej wody wrzucamy odcięte liście i zostawiamy na kilka minut aż nabiorą elastyczności. Cebulę posiekać w drobną kostkę i zeszklić na 2 łyżkach oleju. Dorzucić świeże lub namoczone posiekane grzyby i obsmażyć na złoto. Dodać ugotowaną kaszę, zamieszać i doprawić solą, pieprzem i majerankiem. Gotowy farsz nakładać na sparzone liście. Najpierw zawinąć dolny, grubszy brzeg, potem boki, a następnie ciasno zawinąć. Do dużego garnka włożyć pozostałe liście, a na nich ułożyć gołąbki. Gołąbki zalać bulionem i gotować przez 30-45 minut do miękkości. Odlewamy bulion z gotowania gołąbków. Dodajemy wodę z moczenia grzybów, śmietanę i mąkę. Doprawiamy. Ponownie zalewamy gołąbki i gotujemy jeszcze 10 minut. View Burdaffi on the source website Takie gołąbki świetnie będą smakować od razu po przygotowaniu. Jednak najlepsze są na następny dzień podsmażone na patelni albo podpieczone w piekarniku.
Risotto z grzybami leśnymi - prosty przepis
Risotto z grzybami to klasyka włoskiej kuchni. Najlepiej sprawdzą się świeże borowiki lub prawdziwki. Dodatek parmezanu, cebuli i czosnku uzupełni głęboki smak grzybów. Poniżej znajdziecie łatwy przepis na risotto z grzybami leśnymi. Bardzo duże znaczenie ma konsystencja ryżu, risotto powinno być kleiste, lecz nie za rzadkie. Z zewnątrz miękkie, a w środku delikatnie twarde - al dente. Podstawą dania jest ryż, bulion, masło i parmezan. Dodatki mogą być różnorodne, najczęściej są to grzyby, zioła, kurczak lub warzywa. Często wybierane są też opcje sezonowe, np. risotto ze szparagami. Przepis na risotto z grzybami leśnymi Składniki na risotto z grzybami 5-6 ulubionych grzybów leśnych (świetnie sprawdzą się borowiki lub prawdziwki), 200 g ryżo arborio 1 litr bulionu warzywnego cebula, 2 ząbki czosnku, 4 łyżki masła 3/4 szklanki tartego Parmezanu sól, pieprz, tymianek opcjonalnie: 100 ml białego wina Jak zrobić risotto z grzybami? Na 2 łyżkach masła w dużym garnku podsmażyć cebulę na złoto, pod koniec dodać czosnek. Dodać ryż, smażyć jeszcze 2-3 minuty. Dodawaj po chochelce bulionu, za każdym razem przemieszaj i poczekaj aż wywar zostanie wchłonięty przez ryż. Do ostatniej porcji bulionu dodaj wino, jeśli używasz. Na patelni podsmaż grzyby na łyżce masła. Temperatura musi być wysoka, tak by usmażyły się na złoto, a nie udusiły. Risotto dopraw solą, pieprzem i tymiankiem. Dodaj łyżkę masła, parmezan i grzyby. Podawaj ze świeżymi ziołami. Jak przygotować risotto z suszonych grzybów? Risotto można również przygotować z grzybów suszonych, najpierw trzeba je jednak namoczyć. Grzyby wrzucamy do chłodnej wody na minimum kilka godzin lub całą noc. Tak przygotowane grzyby dorzucamy do garnka w momencie podsmażania ryżu. Podsmażanie ich oddzielnie nie ma sensu, robi się to w celu zachowania jędrności i smaku grzybów. Te suszone i namoczone są miękkie i nie mają takich walorów smakowych jak świeże.
Jak przyrządzić kanię? Przepisy na dania z kanią
Potrawy z kanią są proste w przygotowaniu i niezwykle smaczne. To idealny wybór dla osób na diecie wegetariańskiej lub takich, które chciałyby ograniczyć spożycie mięsa. Można z nich przygotować klasyczne polskie dania w zupełnie nowej, jesiennej odsłonie. Poniżej znajdziecie kilka łatwych przepisów na kanię - flaczki z kani, kanie w cieśnie oraz jajecznicę z kanią. Pamiętajcie, że przy zbieraniu kani wskazana jest wzmożona ostrożność. Do czubajki kani niezwykle podobny jest inny grzyb - trujący muchomor sromotnikowy. Jeżeli nie jesteście pewni co do gatunku grzyba, lepiej go nie zbierać. Bardzo smacznym i bardziej bezpiecznym grzybem jest boczniak, z którego również można przyrządzić pyszne flaczki i kotlety. Przepis na flaczki z kani 1 l bulionu warzywnego z tego przepisu ok. 15 kani łyżka sosu sojowego łyżka koncentratu pomidorowego 2 łyżki oleju roślinnego przyprawy: sól, pieprz, lubczyk, chili, 2 liście laurowe, kilka kulek ziela angielskiego Jak zrobić flaczki z kani? Kanie oczyszczamy i kroimy w paski. Grzyby podsmażamy na dwóch łyżkach oleju przez 5 minut. Pod koniec smażenia dodajemy wszystkie przyprawy. Zalewamy gorącym bulionem i gotujemy przez 15-20 minut, aż kanie będą miękkie. Doprawiamy solą i pieprzem oraz ewentualnie papryką chili. Przepis na kanię w cieście 5-6 kani 200 g mąki 200 ml mleka lub wody 1 jajko sól 3-4 łyżki oleju roślinnego Jak zrobić kanię w cieście? Kanie należy oczyścić. Nóżki odciąć od kapeluszy. Osolić. W misce przygotować ciasto. Mąkę, mleko i jajka zmiksować na gładką, puszystą masę. Nóżki i kapelusze moczyć w cieście i smażyć na patelni z rozgrzanym olejem. Podawać na ciepło. Świetnie skomponują się z tłuczonymi ziemniakami i sosem jogurtowym lub chili. Przepis na jajecznicę z kanią 4 jajka 2 kanie cebula 2 łyżki oleju lub masła Jak zrobić jajecznicę z kanią? Cebulę kroimy w piórka i smażymy na łyżce oleju. Doprawiamy solą i odrobiną cukru. Kanie kroimy w drobną kosteczkę, dodajemy do cebuli wraz z drugą łyżką oleju. Podsmażamy na złoto. Jajka roztrzepujemy z solą i pieprzem w miseczce lub zostawiamy w całości. Dorzucamy na rozgrzaną patelnię. Jeśli mamy roztrzepane jajka, co chwilę mieszamy. Jeżeli w całości najpierw czekamy aż zetnie się białko. Jajecznicę podajemy ze świeżym pieczywem i masłem.
Przepis na pieczarki nadziewane szpinakiem lub mięsem mielonym
Pieczarki faszerowane to doskonała przekąska, dodatek do dania lub samodzielna potrawa. Są szybkie w przygotowaniu, a jednocześnie bardzo smaczne. Świetnie sprawdzą się również na kolację - są niezwykle sycące. Poniżej znajdziecie dwa przepisy na nadziewane pieczarki: z serem i z mięsem mielonym. Przepis na pieczarki nadziewane szpinakiem Składniki na faszerowane pieczarki 8 dużych pieczarek 500 g mrożonego szpinaku 2 łyżki oliwy z oliwek 2 ząbki czosnku 3 łyżki tartego parmezanu przyprawy: sól, pieprz, gałka muszkatołowa Jak zrobić pieczarki ze szpinakiem? Pieczarki oczyścić, oderwać nóżki. Posmarować oliwą z oliwek, oprószyć solą i pieprzem. Na patelni rozgrzać resztę oliwy. Czosnek przecisnąć przez praskę i podsmażyć przez 30 sekund. Czosnek nie może się spalić, bo będzie gorzki. Na patelnię dodać mrożony szpinak. Doprawić solą, pieprzem, gałką muszkatołową, dokładnie zamieszać i smażyć przez około 5 minut. Pieczarki wypełnić farszem szpinakowym i piec przez 15 minut w 180 stopniach (góra-dół). Wyjąć z piekarnika, posypać tartym parmezanem i piec jeszcze 5-6 minut. View Burdaffi on the source website Przepis na pieczarki faszerowane mięsem mielonym Składniki na pieczarki z mięsem 10 dużych pieczarek 200 g mięsa mielonego wieprzowego ząbek czosnku garść tartego żółtego sera przyprawy: łyżka sosu sojowego, papryka słodka i ostra, oregano olej roślinny, np. rzepakowy opcjonalnie: natka pietruszki Jak zrobić pieczarki nadziewane mięsem mielonym? Pieczarki należy oczyścić i oderwać nóżki. Delikatnie posmarować olejem i przyprawić solą i pieprzem. Mięso mielone doprawić przyprawami i przeciśniętym przez praskę czosnkiem, dokładnie wymieszać. Kapelusze wypełniamy farszem z mięsa mielonego i delikatnie dociskamy. Układamy na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia i pieczemy 25 minut w 180 stopniach. Wyjmujemy, na wierzch wykładam ser i zapiekamy jeszcze przez 5 minut. Pieczarki najlepiej smakują posypane natką pietruszki. View Burdaffi on the source website
Przepisy na boczniaki – kotlety z boczniaków, flaki z boczniaków
Potrawy z boczniaków są niezwykle smaczne i bardzo proste w przygotowaniu. Najpopularniejsze dania to pikantne flaki z boczniaków i kotlety w chrupiącej panierce. To świetny wybór dla wegetarian i wegan, którzy mogę przygotować na ich bazie bezmięsne wersje popularnych polskich dań. Boczniaki to grzyby, które rosną na pniach drzew liściastych. Składają się w ponad 70% z białka oraz nienasyconych kwasów tłuszczowych. Są bogatym źródłem witamin i składników odżywczych, między innymi: wapnia, żelaza czy fosforu. W dodatku grzyby te mają liczne właściwości zdrowotne, miedzy innymi obniżają cholesterol i niszczą komórki nowotworowe. Przepis na flaki z boczniaków 500 g boczniaków 4 marchewki 4 pietruszki 2 cebule 1 l bulionu warzywnego 1 łyżka koncentratu pomidorowego przyprawy: 1 łyżka lubczyku, 1 łyżka majeranku, 1/2 łyżki ostrej papryki, szczypta gałki muszkatołowej, sól i pierz 2 łyżki oleju Jak zrobić flaki z boczniaków? Boczniaki oczyścić i pokroić w grube paseczki. Marchewkę i pietruszkę obrać i pokroić w cienkie paseczki. Cebulę obrać i pokroić w piórka. W dużym garnku zeszklić cebulę na oleju, dodać warzywa i boczniaki. Całość smażyć na średnim ogniu przez 15 minut. Warzywa i grzyby zalać bulionem i doprawić przygotowaną mieszanką przypraw. Gotować jeszcze przez 15 minut. Podawać ze świeżym pieczywem. Przepis na kotlety z boczniaków 500 g boczniaków 2 jajka - w wersji wegańskiej ciasto z 4 łyżek mąki i 4 łyżek wody szklanka bułki tartej 4 łyżki mąki pszennej sól i pieprz około 5 łyżek oleju roślinnego, np. rzepakowego Jak zrobić kotlety z boczniaków? Boczniaki oczyścić i doprawić solą oraz pieprzem. Jajka roztrzepać na talerzyku z odrobiną soli. Bułkę tartą zmieszać z mąką pszenną. Boczniaki maczać w roztrzepanym jajku, a następnie w bułce z obu stron. Grzyby kłaść na rozgrzaną patelnie z olejem. Kotlety smażyć na złoto z obu stron. Najlepiej podawać z ziemniaczkami/surówką/na świeżym pieczywie z masłem. View Burdaffi on the source website
Przepis na pierogi z kurkami - pomysł na letni obiad
Przepis na pierogi z kurkami nie jest trudny, lecz pracochłonny. Z takiej ilości składników wyjdzie około 30 sztuk pysznych, aromatycznych pierogów. To świetny wybór na letni obiad, kiedy mamy nieco więcej czasu. Podstawa farszu na pierogi są jędrne kurki i delikatny ser ricotta. Charakteru nada podsmażana cebulka z czosnkiem. Kurki to jedne z najsmaczniejszych grzybów. Mają szerokie zastosowanie z kuchni - można ich użyć na przykład do jajecznicy lub omletu z kurkami. Świetnie sprawdzą się również w daniach obiadowych, pizza lub makaron z kurkami to strzał w dziesiątkę. Jak przygotować idealne pierogi? Z pewnością podstawą dobrych pierogów jest miękkie i delikatne ciasto. Pod żadnym pozorem nie powinno się dodawać do niego jajka, wtedy wychodzi zdecydowanie twardsze. Sekretem jest wlewanie małych ilość gorącej wody do mąki, aż uzyskamy pożądaną gęstość, a także długie, energiczne ugniatanie. Pierogi to danie uwielbiane na całym świecie, choć ma bardzo różne formy podania i przygotowania. W Rosji i na Ukrainie skosztujemy pielmieni z dodatkiem octu, we Włoszech zachwycimy się tortellini i ravioli, a w Hiszpanii chrupiącymi empanadas. Przepis na pierogi z kurkami Składniki na ciasto do pierogów 2 szklanki mąki 1/2 szklanki gorącej wody szczypta soli Składniki na farsz z kurkami 400 g kurek 200 g ricotty cebula 2 ząbki czosnku 2 łyżki masła Jak zrobić pierogi z kurkami? Do miski przesiej mąkę. Dolewaj powoli gorącej wody, mieszając i ugniatając powstałą masę. Przełóż ciasto na stolnicę i wyrabiaj przez 10-15 minut na jednolitą konsystencję. Ciasto przykryj ściereczką i odstaw. Cebulę podsmaż na złoto na maśle, pod koniec dodaj czosnek zgnieciony przez praskę. Oczyszczone kurki pokrój i dorzuć na patelnię. Smaż około 5 minut. Posól, dodaj serek ricotta i dopraw według własnego uznania. Ciasto podziel na kilka części i rozwałkuj na stolnicy. Wycinaj koła szklanką, nakładaj farsz i sklejaj rogi. Pierogi należy ugotować w dużym garnku z osoloną wodą. Trwa to kilka minut, wyjmujemy pierogi kiedy wypłyną na powierzchnię. Podawać z zasmażaną cebulką lub masłem i świeżymi ziołami.
Sos kurkowy – idealny dodatek do makaronu, mięsa lub ryżu
Sos kurkowy ze śmietaną idealnie pasuje do klusek, makaronu lub ryżu. Ale nie tylko - sprawdzi się również jako aromatyczna przyprawa do mięs, szczególnie na większe uroczystości i imprezy. Jeśli masz ochotę na śniadanie z kurkami - postaw na ziołowy omlet lub chrupiącą bułkę faszerowaną sosem. Jest on niezwykle szybki w przygotowaniu i bardzo smaczny. Poniżej znajdziecie prosty przepis na sos z kurkami. Kurki (pieprznik jadalny) - składniki odżywcze i właściwości zdrowotne Kapelusze kurek zwierają wiele istotnych dla organizmu witamin i składników odżywczych, m.in.: witaminy: A, B1, B2, C, D, PP i E, sole mineralne: cynk, żelazo, potas, siarka, wapń, jod, błonnik. Kurki są również źródłem białka złożonego z aminokwasów egzogennych odpowiednim dla wegetarian i wegan. Przy tym wszystkim są niskokaloryczne, zawierają jedynie 38 kcal w 100 g. Trzeba jednak pamiętać, że grzyby są ciężkostrawne i nie powinny ich jeść dzieci, osoby starsze oraz te, które mają problemy z układem pokarmowym/ Przepis na sos kurkowy Składniki na sos z kurek 250 g kurek 100 ml śmietanki kremówki 30% lub 18% (jeśli chcemy ograniczyć ilość tłuszczu) cebula szalotka 2 ząbki czosnku 2 łyżki masła 2 łyżki oliwy z oliwek sól i świeżo mielony pieprz tymianek lub natka pietruszki Jak przygotować sos z kurkami? Kurki dokładnie umyć, wyczyścić i osuszyć. Czosnek przecisnąć przez praskę. Cebule pokroić w drobną kostkę lub cienkie piórka. Na rozgrzaną patelnię z masłem i oliwą wrzucić cebulkę. Podsmażyć na złoto, pod koniec dodać czosnek. Dorzucić kurki i smażyć około 5 minut. Wlać śmietanę kremówkę, doprawić solą i pieprzem. Poczekać aż sos się zredukuje. Dodać sos do dania. Można posypać natką pietruszki lub tymiankiem. Jak wykorzystać kurki w kuchni? Sos kurkowy to klasyk, ale z kurek można stworzyć również wiele innych ciekawych dań. Każdy wielbiciel grzybów zachwyci się jajecznicą z kurkami i świeżym szczypiorkiem. Można je również dodać do dań kuchni włoskiej: chrupiącej pizzy, aromatycznego risotto czy zapiekanki. Niezwykłym sposobem na przygotowanie kurek jest ich zamarynowanie.
Jakie gatunki grzybów są w Polsce chronione? Ochrona ścisła i częściowa
Wybierając się na grzyby, musisz rozpoznawać nie tylko grzyby jadalne i trujące (choć to oczywiście najważniejsza umiejętność podczas grzybobrania), ale także grzyby objęte ochroną gatunkową. Zbieranie czy niszczenie chronionych gatunków grozi grzywną lub nawet aresztem.
Wybierając się na grzyby, musisz rozpoznawać nie tylko grzyby jadalne i trujące (choć to oczywiście najważniejsza umiejętność podczas grzybobrania), ale także grzyby objęte ochroną gatunkową. Zbieranie czy niszczenie chronionych gatunków grozi grzywną lub nawet aresztem. W 1983 roku Polska, jako pierwszy kraj w Europie, wprowadziła ochronę 21 gatunków grzybów. W 1995 roku wszystkie gatunki grzybów objęto ochroną częściową. W roku 2004 weszło w życie Rozporządzenie Ministra Środowiska, które stało się podstawą prawną do ochrony gatunkowej grzybów. W roku 2014 wprowadzono nowe Rozporządzenia Ministra Środowiska, które wymienia zarówno chronione gatunki, jak i określa listę zabronionych czynności (takich jak niszczenie, zrywanie czy posiadanie chronionych gatunków). Grzyby objęte w Polsce ścisłą ochroną Na liście grzybów objętych ścisłą ochroną jest 109 gatunków. Grzybów, które objęte są ścisłą ochroną, nie można: celowo niszczyć, zrywać, w żaden sposób pozyskiwać (także kupować i przyjmować), sprzedawać, wymieniać lub przekazywać jako darowiznę, przetrzymywać, wywozić za granicę, przywozić z zagranicy do Polski, wprowadzać do środowiska, umyślne przesiedlać. Ponadto zakazane jest także niszczenie siedlisk grzybów chronionych. Wśród grzybów ściśle chronionych są gatunki, takie jak: boczniak mikołajkowy (jadalny), borowik korzeniasty (niejadalny, gorzki), borowik szatański (trujący), borowik królewski (jadalny), maślak trydencki (jadalny), dwupierścieniak cesarski (jadalny). Jak widać, wśród grzybów chronionych znajdują się także grzyby jadalne, które łatwo pomylić z innymi gatunkami. Jeśli podczas grzybobrania trafisz na grzyb, który wzbudza jakiekolwiek Twoje wątpliwości, nie zrywaj go. Może on być zarówno grzybem chronionym jadalnym, jak i trującym. Grzyby objęte ochroną częściową – także jadalne podgrzybki i borowiki Grzyby, które objęte są ochroną częściową, chroni się przed: niszczeniem, zrywaniem i uszkodzeniem, niszczeniem siedlisk, pozyskiwaniem i zbiorem, przemieszczaniem w środowisku, wprowadzaniem do środowiska. Regionalny dyrektor ochrony środowiska może wyrazić zgodę na odstępstwo od wymienionych wyżej zakazów. Do grzybów, które rosną dziko i objęte są częściową ochroną, należą: gąska pomarańczowa (jest niejadalna, można pomylić ją z kurką), maślak błotny (jadalny), maślak syberyjski (jadalny), smardz grubonogi (jadalny), mitrówka półwolna (jadalna), podgrzybek tęgoskórowy (jadalny). Jeśli spotkasz na swojej drodze grzyby objęte ochroną, nie zbieraj ich, ani nie niszcz ich siedlisk. Szczególnie na terenie rezerwatów przyrody, parków narodowych czy na obszarach będących pomnikami przyrody, za złamanie zasad, grozi kara grzywny (nawet w wysokości 10 000 zł) lub areszt.
Kuchnia rosyjska: przepis na ciasto drożdżowe, czyli jak przygotować tradycyjny kulebiak?
Kulebiak to ciasto drożdżowe nadziewane farszem z kapusty i grzybów. Wypiek przypomina duży pieróg w kształcie walca. Jest on szczególnie popularny w kuchni rosyjskiej i przygotowywany najczęściej na Święta Bożego Narodzenia. Potrawa idealnie sprawdzi się również jako sycąca przekąska ciągu dnia albo lunch do pracy.
Kulebiak to ciasto drożdżowe nadziewane farszem z kapusty i grzybów. Wypiek przypomina duży pieróg w kształcie walca. Jest on szczególnie popularny w kuchni rosyjskiej i przygotowywany najczęściej na Święta Bożego Narodzenia. Potrawa idealnie sprawdzi się również jako sycąca przekąska ciągu dnia albo lunch do pracy. Kulebiak to potrawa popularna nie tylko w kuchni rosyjskiej, ale i polskiej. Nazwa kulebiak najprawdopodobniej pochodzi od słowa “kohlgeback”, które oznacza ciasto nadziewane farszem kapuścianym. Potrawę kuchni rosyjskiej, w zależności od regionu, przyrządza się nieco inaczej, stosując inne nadzienie, np.: mięso, grzyby, kaszę gryczaną, jajka na twardo, warzywa, a także ryby. Przepis na kulebiak, krok po kroku W przepisie na kulebiak wykorzystuje się suszone grzyby, które trzeba wcześniej namoczyć. Na ok. 2 godziny przed rozpoczęciem przygotowywania ciasta drożdżowego, wystarczy zalać grzyby zimną wodą (tak, aby je całkowicie przykryła). Składniki: 2 szklanki mąki, ¾ szklanki mleka, 3 jajka, 500 g kiszonej kapusty, 100 g suszonych grzybów, 40 g masła klarowanego, 15 g świeżych drożdży, 1 duża cebula, 1 łyżeczka cukru, 3 łyżki oleju, sól i pieprz do smaku. Czas przygotowania: 1h 20 minut Stopień trudności: łatwe Sposób przygotowania: Masło klarowane rozpuść w rondelku i odstaw do ostygnięcia. Do letniego mleka dodaj drożdże oraz cukier i całość wymieszaj, aż składniki połączą się ze sobą. W oddzielnym naczyniu połącz mąkę z 1 jajkiem. Dodaj mleko z drożdżami i ostudzone płynne masło klarowane i całość wymieszaj. Ciasto przełóż na oprószony mąką blat i wyrabiaj przez chwile, aż stanie się całkowicie gładkie i jednolite. Wyrobioną masę delikatnie posmaruj olejem i przełóż do miski do wyrośnięcia. Na patelni rozgrzej 3 łyżki oleju. Dodaj posiekaną w kostkę cebulę i smaż na oleju, aż się zeszkli. Kapustę i grzyby odsącz z wody i pokrój w drobne kawałki. Dodaj składniki na patelnię i duś pod przykryciem, aż kapusta zrobi się miękka (ok. 20 minut). Farsz dopraw solą i pieprzem a następnie dodaj jajko i dokładnie wymieszaj, aż jajko zetnie się pod wpływem wysokiej temperatury. Zdejmij patelnię z ognia. Ciasto drożdżowe rozwałkuj na grubość ok. 1 cm. Na środek placka wyłóż farsz z kapusty (zostawiając 1-2 cm odstępu od krawędzi). Ciasto zawiń na kształt walca, a wierzch posmaruj roztrzepanym jajkiem. Piekarnik rozgrzej do temperatury 200 stopni Celsjusza (z włączoną opcją dolnego grzania) i piecz ciasto przez 40 minut, aż ładnie zarumieni się z wierzchu. Kulebiak doskonale smakuje, zarówno na ciepło, jak i na zimno. Smacznego!
Jak zrobić kaszotto pod swojsku - z pęczakiem, kiełbasą, pieczarkami i cebulą
Kaszotto to smaczna i pożywna potrawa, idealna na obiad bądź kolację. Najbardziej istotnym składnikiem potrawy jest kasza. W przepisie zostanie użyta gruba odmiana kaszy jęczmiennej, czyli pęczak, z kolei do dodatkowych składników należy: swojska kiełbasa.
Kaszotto to smaczna i pożywna potrawa, idealna na obiad bądź kolację. Najbardziej istotnym składnikiem potrawy jest kasza. W przepisie zostanie użyta gruba odmiana kaszy jęczmiennej, czyli pęczak, z kolei do dodatkowych składników należy: swojska kiełbasa. Klasyczne kaszotto to danie stworzone na wzór włoskiego risotto. Najważniejszym składnikiem potrawy jest kasza, najczęściej: gryczana lub jęczmienna, zarówno drobna, jak i gruba, czyli pęczak. Kaszotto rewelacyjnie wydobywa smak kaszy, ponieważ jest ona gotowana razem ze składnikami dania (np.: kurczakiem, wołowiną, grzybami, warzywami). Smaczna i pożywna potrawa to doskonały pomysł na obiad dla całej rodziny, zwłaszcza miłośników kaszy pod różnymi postaciami. Przepis na swojskie kaszotto, krok po kroku Potrzebujesz: tarki o dużych oczkach, sita, praski do czosnku, niedużego garnka, ręcznika papierowego, rondla. Składniki (na 4 porcje): 200 g kaszy pęczak, 10 pieczarek, 150 g swojskiej kiełbasy (najlepiej tłustej, mocno przyprawionej i podwędzanej), 2 szklanki bulionu warzywnego, ½ szklanki jasnego piwa (opcjonalnie), 2 nieduże cebule, 2 ząbki czosnku, 2 łyżki masła, garść posiekanej natki pietruszki, 2 łyżki startego żółtego sera, sól, pieprz, tymianek do smaku, olej rzepakowy do smażenia. Czas przygotowania: ok. 40 minut Stopień trudności: łatwe Sposób przygotowania: Kaszę dokładnie opłucz na sicie chłodną wodą. Kiełbasę pokrój na bardzo drobne plasterki lub w kostkę. Cebulę posiekaj w cienkie półplasterki. Umyte pieczarki osusz delikatnie ręcznikiem papierowym i pokrój w drobną kostkę (z trzonkami włącznie). Bulion warzywny podgrzej w garnku (ale nie gotuj!). Do rondla wlej 2 łyżki oleju rzepakowego, a gdy się podgrzeje dodaj kiełbasę, którą następnie smaż, aż stanie się chrupiąca. Odcedź kiełbasę z tłuszczu i odstaw do małej miseczki. Do rondla dodaj pieczarki i smaż, aż woda z nich wyparuje. Dodaj kaszę, kiełbasę, czosnek przeciśnięty przez praskę oraz piwo i gotuj na większym ogniu, aż alkohol odparuje. Do rondla wlej podgrzany wcześniej bulionu warzywnego i wsyp szczyptę tymianku. Gotuj całość na małym ogniu (często mieszając), aż kasza wchłonie bulion i stanie się miękka (ok. 20 minut). Dopraw solą i pieprzem do smaku. Podawaj na gorąco ze startym żółtym serem, posypanym posiekaną natką pietruszki. Smacznego!
Jak zrobić pizzę z borowikami, wędliną, ostrą papryczką i białym sosem cebulowym
Ciasto na pizzę z białym cebulowym sosem i dodatkami w postaci: borowików, ostrej papryki i wędzonej wędliny to pomysł na smaczną i oryginalną w smaku przekąskę. Grzyby należy wcześniej zamarynować w świeżych gałązkach rozmarynu, dzięki czemu uzyskają one mocniejszy i bardziej aromatyczny smak.
Ciasto na pizzę z białym cebulowym sosem i dodatkami w postaci: borowików, ostrej papryki i wędzonej wędliny to pomysł na smaczną i oryginalną w smaku przekąskę. Grzyby należy wcześniej zamarynować w świeżych gałązkach rozmarynu, dzięki czemu uzyskają one mocniejszy i bardziej aromatyczny smak. Pizza to jedno z najbardziej charakterystycznych włoskich dań. Drożdżowy placek można podawać z przeróżnymi dodatkami, jak klasyczne: pomidory, świeża bazylia, ser mozzarella, ale i bardziej oryginalne, np.: smażone borowiki, szalotka, rozmaryn. Borowikowa pizza - przepis, krok po kroku Jesień to dobry moment, aby wybrać się na grzybobranie i do przepisu użyć świeżych grzybów. Do przygotowania smacznej pizzy sprawdzą się również grzyby mrożone. Składniki: klasyczne ciasto na pizzę, 150 g borowików (świeżych lub mrożonych), świeży rozmaryn (2-3 gałązki), 5 plastrów wędzonej wędliny, 5 plastrów żółtego sera, papryczka chili, 3 szalotki, opakowanie śmietany (150 ml), 2 cebule, 1 łyżeczka majeranku, 3 łyżki oliwy z oliwek, sól, pieprz do smaku. Czas przygotowania: ok. 30 minut Stopień trudności: łatwe Sposób przygotowania: Na rozgrzanej patelni z oliwą smaż cebulę pokrojoną w piórka, aż się zarumieni. Dodaj kwaśną śmietanę, majeranek oraz pieprz i sól do smaku. Duś całość, aż sos zgęstnieje (ok. 4 minuty). Borowiki (same kapelusze, pokrojone na mniejsze kawałki) zamarynowane wcześniej z listkach rozmarynu przesmaż na patelni na złoty kolor. Szalotki pokrój w grube plastry i również przesmaż chwile na patelni, do momentu, aż plasterki rozpadną się na pojedyncze krążki. Z ciasta drożdżowego uformuj kształt pizzy. Na spód pizzy wyłóż sos cebulowy, pamiętając, aby zostawić ok. 1 centymetra wolnego miejsca od brzegu. Dodaj kolejno: podsmażone grzyby, krążki szalotki, porwane na kawałki plastry wędzonej wędliny i żółtego sera oraz cienko pokrojone plasterki ostrej papryczki. Pizze piecz w rozgrzanym do 200 stopni Celsjusza piekarniku, przez ok. 20 minut. Smacznego! Borowikową pizzę przed podaniem można lekko skropić oliwą z oliwek. Smak pizzy jest wyjątkowy i dość oryginalny, dlatego zastosowanie klasycznego sosu pomidorowego czy ketchupu, może nieco popsuć jej smak.
Makaron z sosem grzybowym i szynką parmeńską na bazie białego wytrawnego wina
Sos grzybowy podany z tagliatelle to pomysł na obiad lub kolację dla każdego miłośnika leśnych grzybów i makaronu. Aby zapewnić mu wyjątkowy i wyrazisty smak grzyby podlewa się białym wytrawnym winem, a kiedy płyn wyparuje całość zalewa się gęstą, kremową śmietaną.
Sos grzybowy podany z tagliatelle to pomysł na obiad lub kolację dla każdego miłośnika leśnych grzybów i makaronu. Aby zapewnić mu wyjątkowy i wyrazisty smak grzyby podlewa się białym wytrawnym winem, a kiedy płyn wyparuje całość zalewa się gęstą, kremową śmietaną. Tagliatelle to rodzaj makaronu, który największą popularnością cieszy się w północnych Włoszech, a dokładniej w regionie Emilia-Romania. Makaron ma postać długich, płaskich i dość szerokich wstążek. Jest idealnym dodatkiem do aromatycznych sosów, nie tylko grzybowych, ale i bolognese , carbonara , puttanesca. Tagliatelle i sos grzybowy, krok po kroku Na ok. godzinę przed przyrządzeniem dania namocz suszone borowiki w ciepłej wodzie. Dzięki temu staną się miękkie i doskonale pogłębią smak sosu. Do przepisu możesz również dodać klasyczne pomidory lub pomidorki koktajlowe. Potrzebujesz: patelni, garnka, sita, praski do czosnku. Składniki (dla 2 osób): 200 g makaronu tagliatelle, 15 g borowików, najlepiej suszonych, 100 g pieczarek, 2 plasterki szynki parmeńskiej, 1 cebula, 100 ml białego wytrawnego wina, oliwa z oliwek do smażenia, 100 ml gęstej śmietany, np. 30%, 3 ząbki czosnku, natka pietruszki, sól, pieprz do smaku. Czas przygotowania: 30 minut Stopień trudności: łatwe Sposób przygotowania: Rozgrzej 1 łyżkę oliwy z oliwek na patelni i smaż na niej szynkę parmeńską, do momentu, aż zarumieni się i stanie się chrupka. Odłóż szynkę, dodaj na patelnię cebulę pokrojoną w kostkę oraz borowiki i pieczarki pokrojone w ćwiartki i smaż ok. 5 minut, ciągle mieszając składniki. Czosnek przeciśnij przez praskę i dodaj do grzybów. Zalej całość winem, a gdy połowa płynu odparuje dodaj śmietanę i dokładnie wymieszaj. Dopraw solą i pieprzem. Makaron tagliatelle ugotuj al dente w osolonej wodzie (aby nitki makaronu nie sklejały się podczas gotowania, do wody dodaj kilka kropel oliwy z oliwek) i wymieszaj dokładnie z sosem grzybowym. Potrawę podawaj w głębszych talerzach. Makaron oprósz posiekaną natką pietruszki oraz pokruszoną szynką parmeńską. Smacznego!
Czy grzyby są zdrowe? Najzdrowsze gatunki grzybów
Większość z nas chociaż raz słyszała, że grzyby nie mają żadnych wartości odżywczych i w związku z tym nie dostarczają nam nic oprócz smaku. Całe szczęście, stwierdzenie to nie ma zbyt wiele wspólnego z prawdą i uważane jest dziś za jeden z największych dietetycznych mitów.
Większość z nas chociaż raz słyszała, że grzyby nie mają żadnych wartości odżywczych i w związku z tym nie dostarczają nam nic oprócz smaku. Całe szczęście, stwierdzenie to nie ma zbyt wiele wspólnego z prawdą i uważane jest dziś za jeden z największych dietetycznych mitów. Jak pokazują badania, grzyby są produktem wyjątkowo bogatym w wartości odżywcze. Co więcej, pod względem zawartości witamin i mikroelementów w 100 gramach, przewyższają one nawet większość popularnych warzyw, na przykład pomidory. Grzyby są szczególnie bogate w witaminy z grupy B, cynk, miedź, fosfor, żelazo oraz białko. Najzdrowsze gatunki grzybów Wszystkie grzyby jadalne można uznać za zdrowe i korzystne dla diety człowieka. Niektóre gatunki wyróżniają się jednak wyjątkowym bogactwem składników odżywczych działaniem prozdrowotnym. Oto najważniejsze z nich: Boczniak królewski – gatunek ten powszechnie występuje w polskich lasach liściastych. Boczniaki są wyjątkowo bogate w antyoksydanty, czyli substancje zapobiegające działaniu wolnych rodników. Stanowią bardzo dobre źródło ergotioneiny, czyli związku, który zapobiega przedwczesnym procesom starzenia się Mun – azjatyckie grzyby mun w Polsce kupić można głównie w formie suszonej. W Chinach uważa się je za naturalny lek w problemach z krążeniem – mówi się nawet, że chronią przed powstawaniem zakrzepów krwi skuteczniej niż aspiryna. Dodatkowo, grzyby mun stanowią niezwykle bogate źródło potasu, który korzystnie wpływa na koncentrację i funkcjonowanie mózgu. Grzyb słomkowy – gatunek ten, podobnie jak mun, pochodzi z Azji. Grzyby słomkowe rosną na słomie ryżowej, stąd też wywodzi się ich nazwa. Zawierają bardzo wysoką ilość aminokwasów egzogennych (tych, których organizm człowieka nie jest w stanie wytworzyć samodzielnie). Dzięki temu wpływają na poprawę funkcjonowania systemu odpornościowego. Shiitake – ten gatunek również wywodzi się z Azji. Grzyby shittake zawierają bardzo duże ilości niacyny oraz potasu. Substancje te pozytywnie wpływają na funkcjonowanie mózgu, pamięć i koncentrację, a także łagodzą nerwy. W grzybach shittake znajduje się także lentinan – substancja o silnym działaniu antynowotworowym. Grzyby – naturalne bogactwo wartości odżywczych Jak widać, grzyby zawierają niezwykle dużo wartościowych substancji. Co więcej, są wyjątkowo niskokaloryczne – bez obaw mogą je jeść nawet osoby na diecie odchudzającej. Warto jednak pamiętać, by grzybów nie podawać dzieciom, osobom starszym oraz kobietom w ciąży, gdyż mogą wywoływać niebezpieczne zatrucia.
Lubisz grzyby? Sprawdź, czego powinieneś unikać podczas grzybobrania
Czy wiesz, kiedy nie zbierać grzybów, które grzyby są bezpieczne dla zdrowia i czy możesz zbierać młode okazy? Jeśli wybierasz się na grzybobranie, przeczytaj nasz poradnik i dowiedz się, czego unikać podczas zbierania grzybów.
Czy wiesz, kiedy nie zbierać grzybów, które grzyby są bezpieczne dla zdrowia i czy możesz zbierać młode okazy? Jeśli wybierasz się na grzybobranie, przeczytaj nasz poradnik i dowiedz się, czego unikać podczas zbierania grzybów. W Polsce tradycja grzybobrania jest niezwykle silnie zakorzeniona. Często zarówno młodzi ludzie, jak i ich rodzice oraz dziadkowie, wstają bladym świtem, aby wyruszyć do lasu w poszukiwaniu grzybów. Jeśli należysz do grona miłośników grzybów, pamiętaj, że podczas grzybobrania należy zachować pewne środki ostrożności. Polskie lasy, mimo iż bogate w grzyby, takie jak prawdziwki, kurki, podgrzybki, maślaki czy borowiki, obfitują także w gatunki trujące. Poza tym, aby uniknąć zatrucia grzybami, należy przestrzegać także kilku innych zasad – sprawdź, jakich. Nie zbieraj grzybów, gdy jest zbyt mokro Grzybów nie zbieraj zaraz po ulewnych deszczach, a także wtedy, gdy mocno pada. Owszem, wilgoć sprzyja wzrostowi grzybów (nie bez przyczyny mówi się, że coś rośnie, jak grzyby po deszczu), jednak zbyt mokra ściółka może sprzyjać powstawaniu pleśni, szybszemu rozkładowi grzybów lub częstszemu atakowi insektów. Nie zbieraj młodych oraz uszkodzonych grzybów Grzyby, które nie rozwinęły się w 100%, można łatwo pomylić z innymi gatunkami. Jest to szczególnie niebezpieczne, gdy uznasz trujący grzyb za gatunek jadalny. Zbieraj więc tylko w pełni rozwinięte okazy. Ponadto nie podnoś grzybów, które są nadgniłe, spleśniałe czy częściowo wyjedzone przez robaki. Nie tylko jest to niebezpieczne dla zdrowia, ale też może niekorzystnie wpłynąć na grzyby, które znajdą się w tym samym koszyku, co felerny okaz. Nie przechowuj grzybów w foliówkach Grzyby zbieraj najlepiej do wiklinowych koszyków, które są przewiewne i naturalne. Nigdy nie wkładaj grzybów do plastikowych toreb. Po pierwsze, grzyby będą zaparowane, a przez to mogą szybko się popsuć. Po drugie – foliowe torebki w kontakcie z grzybami mogą tworzyć niebezpieczne dla zdrowia toksyny. Nie każdy grzyb rurkowaty jest jadalny Grzyby rurkowe to najbezpieczniejsza grupa grzybów. W większości przypadków, gdy pod kapeluszem znajduje się gąbka, oznacza to, że grzyb można śmiało przyrządzić i zjeść. Istnieją jednak pewne wyjątki. Do grzybów rurkowatych, których nie należy jeść, należy tzw. szatan, czyli borowik szatański. Na szczęście jest on rzadko spotykany i nie jest śmiertelnie trujący. Drugim niejadalnym grzybem rurkowatym jest goryczak żółciowy. Jego nazwa nie wzięła się znikąd – jest on tak gorzki, że nie sposób go zjeść. W związku z tym ryzyko spożycia takiego grzyba zwykle jest niskie. Grzyby blaszkowe tylko dla doświadczonych grzybiarzy Jeśli nie masz dużego doświadczenia w zbieraniu grzybów, zbieraj tylko grzyby rurkowate. Mimo iż wśród grzybów blaszkowych znajdują się takie gatunki, jak kurka (pieprznik jadalny), czubajka kania, boczniak czy gąska zielona, to często trudno odróżnić je od ich trujących sobowtórów. Pamiętaj! Wszystkie śmiertelnie trujące grzyby mają blaszki, ale nie każdy grzyb blaszkowy jest trujący.
Kobiety w ciąży często zmuszone są do wykluczenia ze swojej diety wielu produktów – surowego mięsa, surowych ryb, serów pleśniowych, wątróbki i wielu innych. Wiele pań decyduje się także na to, by ze swojego menu wyeliminować grzyby.
Kobiety w ciąży często zmuszone są do wykluczenia ze swojej diety wielu produktów – surowego mięsa, surowych ryb, serów pleśniowych, wątróbki i wielu innych. Wiele pań decyduje się także na to, by ze swojego menu wyeliminować grzyby. Zdania, na temat tego, czy jedzenie grzybów w ciąży jest szkodliwe, są podzielone – zarówno wśród lekarzy czy dietetyków, jak i wśród kobiet. Z jednej strony uważa się, że grzyby zawierają wiele cennych składników odżywczych, które wspomagają rozwój płodu. Z drugiej, wskazuje się na problemy trawienne, jakie mogą wywoływać grzyby oraz na ryzyko związane z grzybami trującymi. Wartości odżywcze grzybów Zwolennicy jedzenia grzybów w czasie ciąży podkreślają, że zawierają one cenne witaminy, mikroelementy oraz antyoksydanty. Jak jest w rzeczywistości? Grzyby składają się w około 80% z wody – dzięki temu, podobnie jak warzywa, zawierają niewiele kalorii. Spożywając je, raczej nie należy więc obawiać się przekroczenia dziennego zapotrzebowania kalorycznego (chyba że grzyby smażone są na głębokim tłuszczu lub wchodzą w skład wysokokalorycznej potrawy). W grzybach znaleźć można wiele substancji, które są niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania organizmu u kobiet ciężarnych. Najważniejsze z nich to: niacyna (czyli witamina B3, witamina PP), witamina A, witaminy z grupy B, przede wszystkim witaminy B1 i B2, fosfor, potas, wapń, żelazo, jod, selen. Grzyby stanowią także źródło aminokwasów egzogennych, których organizm nie jest w stanie wytworzyć samodzielnie. Zagrożenia związane ze spożywaniem grzybów Spożywanie grzybów, zwłaszcza w dużych ilościach, może powodować u kobiet ciężarnych problemy trawienne. Dzieje się tak z powodu chityny – wielocukru, który znajduje się we wszystkich gatunkach grzybów. Chityna nie jest rozpuszczana przez kwas żołądkowy, w związku z czym grzyby mogą przez bardzo długi czas zalegiwać w żołądku. Kobiety w ciąży, które zmagają się z problemami trawiennymi (nudnościami, wymiotami, zgagą), po spożyciu grzybów mogą czuć się jeszcze gorzej. Drugim ryzykiem związanym ze spożywaniem grzybów w ciąży jest możliwość zatrucia. Pod żadnym pozorem nie należy jeść grzybów, jeżeli nie ma się absolutnej pewności, że nie są one trujące. Nie należy kupować grzybów w niepewnych miejscach (np. przy drogach) ani zbierać ich samodzielnie, jeżeli nie posiada się wystarczającej wiedzy na ich temat. Niestety, nie sposób udzielić jednoznacznej odpowiedzi na pytanie „czy można jeść grzyby w ciąży?”. Jeżeli jednak kobieta decyduje się na to, by nie wykluczać ich ze swojej diety, powinna zachować dużą ostrożność – jeść tylko grzyby ze sprawdzonego źródła i raczej w niewielkich ilościach.
Prawdopodobnie każdy wie, że spożycie trujących grzybów może być niebezpieczne nie tylko dla zdrowia, ale i życia. Niewiele osób zdaje sobie jednak sprawę z tego, że dla dzieci nawet nietrujące gatunki grzybów mogą stanowić poważne zagrożenie.
Prawdopodobnie każdy wie, że spożycie trujących grzybów może być niebezpieczne nie tylko dla zdrowia, ale i życia. Niewiele osób zdaje sobie jednak sprawę z tego, że dla dzieci nawet nietrujące gatunki grzybów mogą stanowić poważne zagrożenie. Grzyby, pomimo tego, że zawierają wiele cennych dla zdrowia substancji (m.in. witaminy z grupy B, fosfor, jod, żelazo czy aminokwasy egzogenne) i zachwycają swoim głębokim aromatem, nie mogą być spożywane przez wszystkich. Wątpliwości budzi przede wszystkim spożywanie ich przez kobiety w ciąży, osoby starsze, osoby z problemami trawiennymi, chorobami nerek czy wątroby oraz dzieci w wieku poniżej 7-10 lat. Grzyby w diecie kilkulatków Ściany komórkowe grzybów zbudowane są z chityny – wielocukru, którego struktura chemiczna podobna jest do błonnika, znajdującego się m.in. w warzywach czy zbożach. Chityna odporna jest na działanie soków żołądkowych – trafiając do żołądka, nie ulega rozpuszczeniu. Z tego względu, zanim trafi do kolejnego odcinka układu pokarmowego, może zalegać w żołądku przez bardzo długi czas. Oczywiście, skutkiem tego mogą być problemy z trawieniem. Dziecko, które zjadło grzyby, może skarżyć się na nudności, zgagę, ból brzucha. Mogą również wystąpić u niego wymioty. Co ważne, chityna może powodować dyskomfort trawienny także u dorosłych, zwłaszcza jeżeli spożyją oni duże ilości grzybów. Dzieci są jednak znacznie bardziej narażone na niekorzystne działanie chityny – ich układ trawienny nie jest jeszcze w pełni rozwinięty, więc gorzej radzi sobie z jej spożyciem. Bezpieczny wiek, w którym dzieci mogą zacząć jeść niewielkie ilości grzybów to 7-10 lat. Grzyby trujące – ogromne zagrożenie dla dzieci Zatrucia niejadalnymi grzybami to wciąż ogromny problem w Polsce. Szacuje się, że rocznie około stu osób umiera z tego powodu. Jak dochodzi do niebezpiecznych zatruć grzybami? Ich przyczyną jest przede wszystkim samodzielne zbieranie grzybów przez osoby, które nie posiadają wystarczającej wiedzy. Bardzo niebezpieczne jest również kupowanie grzybów z niepewnego źródła – na przykład od grzybiarzy, ustawiających się przy drogach. Zatrucia grzybami u dzieci przebiegają dużo ciężej niż w przypadku dorosłych. Ich organizmy nie radzą sobie z dużą ilością toksycznych substancji. Z tego powodu aż co drugie dziecko, które spożyje niejadalnego grzyba, umiera z powodu silnego zatrucia. Grzyby można podawać dzieciom, które ukończyły co najmniej 7 lat. Warto rozpoczynać od niewielkich ilości i obserwować reakcję dziecięcego organizmu. Koniecznie należy pamiętać o tym, aby najmłodszym nie podawać do spożycia grzybów, których pochodzenia nie jest się pewnym.
Grzyby dzieli się na jadalne oraz niejadalne i trujące. Tylko jadalne grzyby są bezpieczne dla zdrowia. Niejadalne mogą powodować przykre dolegliwości żołądkowe, a trujące mogą być niebezpieczne dla zdrowia i życia. Sprawdź, jak nie zatruć się grzybami.
Grzyby dzieli się na jadalne oraz niejadalne i trujące. Tylko jadalne grzyby są bezpieczne dla zdrowia. Niejadalne mogą powodować przykre dolegliwości żołądkowe, a trujące mogą być niebezpieczne dla zdrowia i życia. Sprawdź, jak nie zatruć się grzybami. Wszystkie śmiertelnie trujące grzyby mają pod kapeluszami blaszki. Nie oznacza to jednak, że każdy grzyb rurkowaty (z „gąbką” pod kapeluszem) jest jadalny. Do wyjątków należą: szatan, czyli borowik szatański – należy do grzybów niejadalnych, a nie trujących i jest rzadko spotykany; goryczak żółciowy – mimo iż jest grzybem niejadalnym, trudno znaleźć śmiałka, który by go zjadł; smak goryczaka, jak sama nazwa wskazuje, jest niezwykle gorzki. Istnieją także jadalne grzyby blaszkowate (np. kurki, kanie, gąski czy boczniaki), ale łatwo pomylić je z trującymi gatunkami. Dlatego zbieranie grzybów blaszkowatych lepiej zostawić doświadczonym grzybiarzom. Na grzybobraniu – jak i kiedy zbierać grzyby? Zbieraj tylko te grzyby, co do których masz pewność, że są jadalne. Jeśli cokolwiek wzbudza Twoje wątpliwości, lepiej nie wkładaj grzyba do koszyka. Nie zbieraj grzybów po ulewnych deszczach, ponieważ nadmierna wilgoć sprzyja powstawaniu pleśni i powoduje, że grzyby szybciej się rozkładają. Wykręcaj grzyby w całości, a nie zrywaj tylko kapelusze. Aby mieć pewność, że grzyb jest jadalny, musisz obejrzeć do w całości. Zbieraj tylko w pełni rozwinięte grzyby. Młode, niedojrzałe okazy łatwo pomylić z innymi, trującymi gatunkami. Grzyby najlepiej zbierać do wiklinowych koszy. Nie wkładaj ich do plastikowych torebek, które w kontakcie z grzybami mogą tworzyć groźne dla zdrowia toksyny. Ponadto grzyby w foliówkach parują, a wilgoć sprzyja psuciu się grzybów. Nie zbieraj grzybów, które rosną na zanieczyszczonych obszarach – np. przy ruchliwych drogach czy w pobliżu zakładów produkcyjnych. Grzyby szybko wchłaniają zanieczyszczenia z powietrza. Po grzybobraniu – środki ostrożności Grzyby należy wyczyścić i przygotować najlepiej tego samego dnia, kiedy zostały zebrane. W innym wypadku mogą się zepsuć i łatwo się nimi zatruć. Podczas czyszczenia jeszcze raz dokładnie przyjrzyj się grzybom – sprawdź, czy na pewno wszystkie zebrane grzyby są jadalne, czy nie zostały uszkodzone przez robaki, czy nie są pokryte pleśnią lub nie są nadgniłe. Pamiętaj też, że grzybów nie należy jeść w postaci surowej. Musisz poddać je obróbce termicznej (ugotować, usmażyć lub udusić), albo wysuszyć (i ugotować przed spożyciem). Warto wiedzieć! Popularne mity Sinienie NIE oznacza, że grzyb jest trujący. Trujące okazy nie muszą sinieć i odwrotnie – jadalne grzyby czasem przybierają siny odcień. Robaki czy ślimaki NIE są potwierdzeniem, że grzyb jest jadalny. To, że inne, żywe istoty mogą jeść niejadalne grzyby, nie oznacza, że człowiek także. Cebula gotowana z trującymi grzybami lub srebrna łyżeczka w grzybowej potrawie NIE muszą czernieć. Jeśli ugotujesz grzyby z cebulą i nie zmieni ona koloru, nie będzie to potwierdzeniem, że grzyb jest jadalny. Wypicie alkoholu NIE zapobiega zatruciu grzybami, a wręcz przeciwnie – może potęgować działanie trucizny. Gorzki smak grzybów NIE musi oznaczać, że grzyb jest trujący. Na przykład muchomor sromotnikowy ma lekko słodki smak.
Jak bezpiecznie zbierać grzyby? Sprawdź, o czym musisz pamiętać?
Grzyby są smaczne, pożywne i zdrowe. Zawierają dużo błonnika i cennych dla zdrowia substancji odżywczych. Dużą zaletą grzybów jest także możliwość ich ramowego zbierania! Musisz jednak pamiętać, że spora część grzybów, które rosną w polskich lasach, jest niejadalna, a nawet śmiertelnie trująca. Sprawdź, na co zwracać uwagę i jakie grzyby możesz zbierać.
Grzyby są smaczne, pożywne i zdrowe. Zawierają dużo błonnika i cennych dla zdrowia substancji odżywczych. Dużą zaletą grzybów jest także możliwość ich ramowego zbierania! Musisz jednak pamiętać, że spora część grzybów, które rosną w polskich lasach, jest niejadalna, a nawet śmiertelnie trująca. Sprawdź, na co zwracać uwagę i jakie grzyby możesz zbierać. Kluczem do bezpieczeństwa jest odpowiednie przygotowanie. Zanim wyruszysz do lasu, przestudiuj atlas grzybów i uważnie przyjrzyj się zarówno jadalnym, jak i trującym okazom. Jeśli jesteś osobą początkującą, postaraj się o towarzystwo doświadczonego grzybiarza, który pokaże Ci, jak w praktyce wygląda zbieranie grzybów oraz rozpoznawanie jadalnych i trujących okazów. Poza tym stosuj się do kilku podstawowych zasad grzybobrania. Jakich? Sprawdź! Kiedy zbierać grzyby? Jeśli mocno pada lub gdy dopiero przestał padać ulewny deszcz, nie wybieraj się na grzybobranie. Ściółka jest wtedy bardzo wilgotna, a grzyby narażone są na pleśnienie, rozkładanie i częstsze ataki insektów. Grzyby rurkowe = bezpieczeństwo? Grzyby rurkowe to takie, które pod kapeluszem mają miękką gąbkę, a nie blaszki. Wśród tej grupy grzybów nie znajdziesz okazów śmiertelnie trujących. Istnieją jednak niejadalne gatunki grzybów rurkowych. Są nimi: borowik szatański, nazywany szatanem – jest on jednak rzadko spotykany i nie jest śmiertelnie trujący; goryczak żółciowy – grzyb ten jest tak gorzki, że jego zjedzenie jest niemal niemożliwe (goryczak żółciowy zmieni smak każdego dania). Grzyby blaszkowe = trucizna? Wszystkie grzyby śmiertelnie trujące mają pod kapeluszem blaszki. Nie oznacza to jednak, że jadalnych grzybów z blaszkami nie ma. Są! I jest ich całkiem sporo. Do jadalnych grzybów blaszkowych należą: pieprznik jadalny (kurka), gąska zielona, opieńka miodowa, mleczaj rydz, czubajka kania, gąbek zielonawy. Jeśli dopiero zaczynasz przygodę ze zbieraniem grzybów i nie wiesz, jak odróżnić muchomora sromotnikowego od kani lub lisówkę pomarańczową od kurki, postaw na gatunki rurkowe. Zbieraj tylko po grzyby w pełni wykształcone Jeśli grzyb jest młody, jest także mały i nie do końca wykształcony. Co za tym idzie, łatwo o pomyłkę – małe owocniki trujących grzybów mogą przypominać grzyby jadalne. Plastik zostaw w domu Podczas kontaktu grzybów z torebkami foliowymi mogą wytwarzać się toksyny szkodliwe dla organizmu. Do lasu zabierz ze sobą na przykład wiklinowy koszyk. Zbieraj grzyby, które rosną z dala od zanieczyszczeń Jeśli grzyby rosną w okolicach zakładów produkcyjnych, przy ruchliwych drogach (np. w rowach), nie zbieraj ich. Grzyby łatwo absorbują zanieczyszczenia z powietrza. Grzyby przygotuj w dniu zbierania Po udanym grzybobraniu, od razu obierz i przygotuj zebrane okazy. W innym wypadku może dojść do rozwoju pleśni. Podczas obierania i czyszczenia grzybów, jeszcze raz dokładnie im się przyjrzyj. Masz wątpliwości? Nie zbieraj! Zjedzenie trujących grzybów to poważne zagrożenie dla zdrowia, a nawet życia. W związku z tym, jeśli masz choć najmniejsze wątpliwości związane z wyglądem danego grzyba, lepiej zostaw go w lesie.
Jakie właściwości odżywcze mają grzyby? Witaminy i mikroelementy w grzybach
Zdania co do tego, czy grzyby są wartościowym produktem, który warto uwzględniać w codziennej diecie, są podzielone. Niektórzy są przekonani, że poza smakiem grzyby nie mają w sobie absolutnie nic. Inni twierdzą, że są skarbnicą witamin i mikroelementów. Warto przekonać się, jak jest naprawdę.
Zdania co do tego, czy grzyby są wartościowym produktem, który warto uwzględniać w codziennej diecie, są podzielone. Niektórzy są przekonani, że poza smakiem grzyby nie mają w sobie absolutnie nic. Inni twierdzą, że są skarbnicą witamin i mikroelementów. Warto przekonać się, jak jest naprawdę. Grzyby leśne chętnie spożywane są jedynie w niektórych krajach świata. W wielu zakątkach Europy nie je się ich prawie wcale – mieszkańcy Szwecji, Norwegii, Danii, Austrii, Belgii czy Hiszpanii właściwie nie znają innych grzybów niż uprawiane w szklarniach pieczarki czy boczniaki. Co kryją w sobie grzyby? Grzyby, podobnie jak warzywa, zawierają w sobie przede wszystkim wodę (stanowi ona około 80%). Dzięki temu zawierają niewielkie ilości kalorii i mogą być bez przeszkód spożywane przez osoby, które próbują stracić na wadze. Podstawowym budulcem ścian komórkowych grzybów jest chityna. Jest to wielocukier, którego chemiczna budowa zbliżona jest do struktury błonnika. Chityna, podobnie jak błonnik, nie jest rozpuszczana przez soki żołądkowe. To właśnie ze względu na jej obecność grzyby mogą powodować problemy trawienne – po spożyciu przez długi czas zalegają w żołądku, by później jedynie przemieścić się w dół układu pokarmowego. Wśród witamin, jakie zawierają grzyby, wymienia się między innymi: witaminę A (w postaci karotenu) – największe jej ilości zawierają mleczaje, witaminę B1 – szczególnie dużo zawierają jej kurki (ilość witaminy B1 w tych grzybach jest tak samo wysoka, jak w przypadku drożdży piekarskich), witaminę D – duże jej ilości zawierają przede wszystkim borowiki i podgrzybki brunatne, witaminę PP (niacyna) – określana również jako witamina B3, można znaleźć ją we wszystkich gatunkach grzybów. Grzyby zawierają także wiele soli mineralnych oraz mikroelementów. Najważniejsze z nich to: żelazo, potas, fosfor, miedź, wapń, cynk, jod, mangan. Warto pamiętać, że znacznie więcej witamin i mikroelementów znajduje się w kapeluszach niż trzonkach grzybów. Czy warto włączyć grzyby do swojej diety? Jak widać, grzyby zawierają wiele cennych wartości odżywczych, a przy tym są wyjątkowo niskokaloryczne. Włączenie ich do swojego menu może być dobrym pomysłem. Warto jednak wiedzieć, że ze względu na zawartość ciężkostrawnej chityny, grzybów nie powinny spożywać dzieci, kobiety w ciąży, osoby mające problemy z nerkami lub wątrobą.
5 zalet jedzenia grzybów. Dlaczego warto włączyć je do diety?
Czy wiesz, że grzyby poprawiają odporność, pomagają utrzymać prawidłową masę ciała i mogą chronić przed chorobami cywilizacyjnymi? Sprawdź, dlaczego warto jeść grzyby.
Czy wiesz, że grzyby poprawiają odporność, pomagają utrzymać prawidłową masę ciała i mogą chronić przed chorobami cywilizacyjnymi? Sprawdź, dlaczego warto jeść grzyby. Grzyby uważane są przez wiele osób za ciężkostrawne i często niebezpieczne dla zdrowia. Część osób rezygnuje ze spożywania grzybów w obawie przed zatruciem czy niestrawnością. Oczywiście, należy jeść tylko te grzyby, które pochodzą ze sprawdzonych źródeł (sklepów czy od wprawionych grzybiarzy) i odpowiednio je przygotowywać. 1. Mają mało kalorii W skład grzybów wchodzi głównie woda – nie zawierają one prawie w ogóle tłuszczu. W związku z tym można dodawać je do wielu dań – nawet przez osoby, które chcą zredukować lub utrzymać masę ciała. Wśród wszystkich grzybów najmniej kaloryczne są pieczarki – zawierają tylko 15 kalorii w 100 gramach. Tylko 18 kalorii mają kurki, około 30 – boczniaki i inne grzyby leśne. 2. Są wyjątkowo odżywcze Grzyby są bardzo sycące i odżywcze. Zgodnie ze skalą ADNI (Aggregate Nutrient Density Index), czyli skalą gęstości odżywczej, która porządkuje produkty ze względu na zawartość składników odżywczych przypadających na 1 kalorię, grzyby mają aż 238 punktów. Wyprzedzają tym samym niektóre produkty mięsne o ponad 200 punktów! 3. Zawierają dużo błonnika Błonnik jest niezwykle ważną substancją w codziennej diecie – także osób, które zwracają uwagę na swoją sylwetkę. Potrawy z wysoką zawartością błonnika utrzymują uczucie sytości przez długi czas. Błonnik pomaga utrzymać metabolizm na wysokim poziomie. Warto jednak pamiętać, że grzyby zawierają chitynę, czyli tak zwany błonnik nierozpuszczalny. Jest on słabo trawiony przez nasz organizm. W związku z tym grzybów powinny unikać dzieci do 3-4 roku życia oraz osoby, które mają kłopoty z trawieniem. Od grzybów leśnych znacznie lżejsze są pieczarki, które są bezpieczne dla dzieci. 4. Poprawiają odporność Grzyby zawierają dużą ilość antyoksydantów (przeciwutleniaczy), takich jak selen czy ergotioneina. Związki te chronią organizm przed przeziębieniami oraz stymulują produkcję limfocytów T. Ponadto część naukowców uważa, wymienione związki mogą być w przyszłości wykorzystywane do leczenia nowotworów czy AIDS. Ponadto grzyby zawierają też dużo witamin z grupy D, a także polifenole, korzystnie wpływające na funkcjonowanie organizmu. 5. Mogą zapobiegać powstawaniu chorób cywilizacyjnych W skład grzybów wschodzą także związki, takie jak beta-glukan czy CLA – sprzężony kwas linolowy (nienasycony kwas tłuszczowy). Związki te mają wiele korzystnych dla zdrowia właściwości. Między innymi pomagają obniżyć poziom złego cholesterolu oraz poziom cukru we krwi, mają właściwości antynowotworowe czy zwiększają odporność na wirusy. Dzięki temu mogą zapobiegać takim chorobom, jak nowotwory, cukrzyca, nadciśnienie i choroby układu sercowo-naczyniowego.
Warto jeść leśne grzyby, ponieważ są źródłem witamin i minerałów potrzebnych ludzkiemu organizmowi. Gatunków grzybów jest bardzo wiele i warto wiedzieć, które do czego nadają się najlepiej. Nie wszystkie grzyby są jednakowo dobre do suszenia, marynowania czy robienia potraw.
Warto jeść leśne grzyby, ponieważ są źródłem witamin i minerałów potrzebnych ludzkiemu organizmowi. Gatunków grzybów jest bardzo wiele i warto wiedzieć, które do czego nadają się najlepiej. Nie wszystkie grzyby są jednakowo dobre do suszenia, marynowania czy robienia potraw. Podstawową zasadą zbierania leśnych grzybów jest zbieranie tylko tych grzybów, które dobrze się zna. Najlepiej dodatkowo swoje zbiory sprawdzić. Można to zrobić, korzystając z atlasu grzybów lub z pomocy specjalisty w regionalnej stacji sanitarno-epidemiologicznej. Grzyby najlepsze do suszenia Suszone grzyby to znakomity dodatek do świątecznej kapusty, do bigosu, do farszu na uszka i pierogi oraz główny składnik zupy grzybowej. Suszenie powoduje, że grzyby zachowują wartości odżywcze oraz zyskują intensywny smak i aromat znany z tradycyjnej polskiej kuchni. Do suszenia najlepiej nadają się borowiki, podgrzybki i koźlarze. Od 2014 roku pod ochroną nie są też nadające się do suszenia smardze. Wysuszyć można tylko te osobniki, które są zdrowe (bez robaków), nieuszkodzone i świeże. Nie należy ich moczyć, zanieczyszczenia usuwa się na sucho, np. przy użyciu pędzelka. Grzyby do marynowania – które wybierać? Do marynowania w zalewie octowej najlepsze są młode osobniki różnych grzybów jadalnych. Smaczne w tej postaci są zarówno borowiki, podgrzybki, kurki, rydze, opieńki, koźlarze, gąski czy maślaki. Te gatunki można mieszać ze sobą w jednym słoiku. Należy jednak wiedzieć, że maślaki mogą zmieniać konsystencję zalewy na ciągnącą, jakby żelową, dlatego warto te grzyby marynować osobno. Przed marynowaniem grzyby leśne należy dokładnie oczyścić, dobrze wypłukać, a następnie obgotować nie dłużej niż przez 5 minut. Po tym można ugotować je w nowej wodzie przez 20 minut lub od razu włożyć do przygotowanych słoiczków. Grzyby wystarczy zalać gorącą zalewą, a następnie zakręcić słoiczki, ustawić je do góry dnem i przykryć kocykiem. Tak powinny zostać do wystygnięcia. Leśne grzyby najlepsze na potrawy smażone, duszone i pieczone Leśne grzyby używane do przyrządzania potraw mogą być świeże, mrożone lub suszone. Do smażenia najlepsze są kurki, rydze, koźlarze, podgrzybki i borowiki, a także maślaki. Wybornie smakują z cebulą, masłem, śmietanką, z koperkiem, można przyrządzać je także z jajkami (jako dodatek do jajecznicy), z mięsem (jako sos lub farsz do kotletów) czy z serem żółtym. Grzyby leśne znakomicie nadają się także do pieczenia. Można z nich robić zapiekanki, tarty, zapiekanki makaronowe i pizzę. Podgrzybków i borowików można użyć też do zrobienia aromatycznego risotto, sosu grzybowego lub zupy. Do zupy poza wymienionymi gatunkami nadają się także opieńki. Z dodatkiem suszonych grzybów robi się też dobrze znane pierogi, bigos, kapustę świąteczną i uszka do barszczu.