Hanna Lis w mocnych słowach po śmierci Soni Szklanowskiej z "Hotelu Paradise". Zaapelowała do fanów
Nagła tragiczna śmierć Soni Szklanowskiej wstrząsnęła całą Polską. Uczestniczka "Hotelu Paradise" miała zaledwie 25 lat. Pogrążeni w smutku bliscy celebrytki, ale też gwiazdy stacji TVN żegnali Sonię nie kryjąc rozgoryczenia. Teraz również Hanna Lis postanowiła zabrać głos w sprawie.
Udział w 2. edycji "Hotelu Paradise" był dla Soni Szklanowskiej prawdziwą trampoliną do sławy. Charyzmatyczna dziewczyna, choć nie znalazła w miłosnym show TVN swojej bratniej duszy, szybko awansowała do grona najbardziej lubianych influencerów, a jej piosenka "Oto raj" stała się swoistym hymnem programu. Niestety, 17 maja 2025 roku media obiegła wstrząsająca wiadomość. Sonia Szklanowska nie żyje. Przyjaciółkę w mediach społecznościowych żegnały nie tylko osoby z produkcji rajskiego hotelu czy związane ze stacją TVN, ale też grono celebrytów. Teraz również Hanna Lis postanowiła skomentować sprawę. Jej wymowny wpis wywołał w sieci niemałe poruszenie. Hanna Lis w wymownych słowach o śmierci Soni Szklanowskiej z "Hotelu Paradise" Sonia Szklanowska była finalistką 2. edycji "Hotelu Paradise". Jej śmierć zasmuciła internautów ale także produkcję rajskiego hotelu. Pan Lektor pożegnał Sonię Szklanowską wyciskającymi łzy słowami, "To jedna z tych informacji, w które tak bardzo nie chcesz uwierzyć... a jednak". Również przyjaciele z programu nie kryli rozgoryczenia i ogromnej straty. Jak wiadomo, Sonia Szklanowska przez długi czas zmagała się z depresją, presją otoczenia i demonami przeszłości. Choć w mediach społecznościowych i na branżowych wydarzeniach uśmiech nie schodził z jej twarzy, to Sonia Szklanowska z "Hotelu Paradise" przeszła przez piekło. Głos w sprawie tragicznej śmierci 25-latki zabrali nie tylko uczestnicy "Hotelu Paradise" i innych programów rozrywkowych. Poruszające słowa napisała też Hanna Lis, która zwróciła szczególną uwagę, na wszechobecny w sieci hejt. Hanna Lis gorzko o hejcie i śmierci Soni Szklanowskiej z "Hotelu Paradise" Dokładnie tydzień przed śmiercią Sonia Szklanowska śmiała się z przyjaciółmi, publikowała w sieci radosne nagrania i promowała swoją muzyczną twórczość. Co więcej, Sonia Szklanowska z "Hotelu Paradise" odliczała dni do wielkiego marzenia, które niedługo miało się spełnić. Dziewczyna planowała przeprowadzkę do własnego domu, jednak nie dane było jej doczekać do tego dnia. Wielu fanów Soni Szklanowskiej podkreśla, że jej najnowsza piosenka "To już nie mój dom" była swoistym wołaniem 25-letniej artystki o pomoc. Także Hanna Lis w swoim instagramowym wpisie na temat śmierci Soni Szklanowskiej nawiązała do wymownego utworu zmarłej gwiazdy "Hotelu Paradise". Nawiązując do "uśmiechniętej depresji", z jaką zmaga się wiele osób, Hanna Lis zaapelowała do internautów, by zanim zdecydują się na kąśliwy komentarz w sieci, zastanowili się, czy te słowa nie popchną kogoś do nieodwracalnej decyzji. Słowa Hanny Lis sprawiły, że w sieci zawrzało. Internauci odnieśli się do apelu dziennikarki. Przyczyny śmierci Soni Szklanowskiej z "Hotelu Paradise" Sonia Szklanowska została znaleziona martwa 17 maja 2025 roku w swoim domu rodzinnym w Świeciu. Prokuratura Rejonowa potwierdziła, że bezpośrednią przyczyną śmierci było uduszenie. Sekcja zwłok nie wykazała udziału osób trzecich. Tragiczna śmierć 25-letniej finalistki 2. edycji "Hotelu Paradise" zwróciła uwagę na problem zdrowia psychicznego. Pogrzeb Soni Szklanowskiej z "Hotelu Paradise" Pogrzeb Soni Szklanowskiej odbędzie się 24 maja 2025 roku w Świekatowie. Do dnia pogrzebu o godz. 18:30 codziennie będą odbywały się modlitwy różańcowe za śp. Sonię Szklanowską. W dzień pogrzebu różaniec odbędzie się o godz. 10:30. Najbliżsi przekazali także ostatnią wolę Soni Szklanowskiej. Zobacz także: Razem z Sonią Szklanowską wzięła udział w "Hotelu Paradise". Dziś nie ukrywa bólu po jej śmierci Sonia Szklanowska tuż przed śmiercią nagrała wyjątkową piosenkę. Fani: "Wołałaś o pomoc"
Doda o zdrowiu psychicznym: "Staramy się, żeby choroby nie były obiektem do kpin"
Doda zabrała głos w kwestii głośnego mówienia o zdrowiu psychicznym. Aktywnie wspiera Fundację Twarze Depresji i dzieli się swoimi doświadczeniami związanymi z depresją. " Staramy się z innymi ambasadorami przybliżyć temat chorób psychicznych i powodować swoim wizerunkiem i swoimi przeżyciami, żeby te choroby nie były stygmatyzowane".
Doda od lat udziela się charytatywnie. Od niedawna głośno mówi na temat zdrowia psychicznego. Kilka lat temu sama zmierzyła się z ciężką depresją, która mogła zakończyć się tragedią. Dziś jako osoba publiczna chce głośno mówić o problemie i radzeniu sobie z nim. Doda o zdrowiu psychicznym Doda została ambasadorką Fundacji Twarze Depresji. Niedawno wzięła udział w konferencji wcześniej wymienionej fundacji. To właśnie na tę organizację zbierała też pieniądze, udzielając głośnego wywiadu, podczas którego można było wpłacać datki, które przeznaczone zostały na telefony ze wsparciem psychologicznym dla dzieci i młodzieży. Temat chorób psychicznych jest Dodzie bliski. Sama jeszcze niedawno zmagała się z depresją. Nie wstydzi mówić się głośno o swoich doświadczeniach. Podczas konferencji Fundacji Twarze Depresji, Doda podjęła temat zdrowia psychicznego. Zauważa duży wpływ mediów społecznościowych na dzieci i młodzież. Zwróciła uwagę, jak osoby mediów mogą pomóc innym walczyć z hejtem. Zobaczcie wywiad z Dodą w tym ważnym temacie. Przypominamy, że osoby w stanie kryzysu psychicznego, potrzebujące pomocy, mogą zadzwonić na całodobową i bezpłatną linię wsparcia pod numer: 800 70 2222. Zobacz także: Doda: "Żaden normalny facet nie będzie lgnął do środowiska, w którym jestem" Te zdjęcia Dody z Wietnamu musisz zobaczyć. Przezroczysta kreacja odsłania więcej niż myślisz View oEmbed on the source website
Doda mówi głośno o depresji. "Chcę pomagać, wiem jaka to jest niemoc"
Doda została ambasadorką Fundacji Twarze Depresji i głośno mówi o problemie chorób psychicznych, Sama kilka lat temu zmagała się z depresją. Dziś chce dzielić się swoim doświadczeniem, by pomagać innym. "Moja depresja przeczołgała mnie po podłodze, że uznałam, że skoro tyle na tej podłodze leżałam, nauczyłam się patrzeć w niebo, czyli do góry".
Doda postanowiła wykorzystać swoją popularność i doświadczenia życiowe by głośno mówić o problemach psychicznych. Wzięła udział w konferencji Fundacji Twarze Depresji, gdzie opowiedziała o swoich przeżyciach i tym dlatego, tak angażuje się w działalność fundacji. Doda o depresji Doda, to jedna z najbardziej rozpoznawalnych polskich wokalistek i osobowości medialnych. Znana ze swojego charyzmatycznego stylu, kontrowersyjnych wypowiedzi i przebojów, od lat budzi duże emocje w polskim show-biznesie. Jednak niewiele osób ma świadomość, że niedawno Doda borykała się z ciężką chorobą, jaką jest depresja. Teraz swoje doświadczenia chce przekuć w pomoc innym. Zobacz, co powiedziała w rozmowie z nami: Zobaczcie, co jeszcze powiedziała Doda w tej ważnej sprawie. Przypominamy, że osoby w stanie kryzysu psychicznego, potrzebujące pomocy, mogą zadzwonić na całodobową i bezpłatną linię wsparcia pod numer: 800 70 2222. Zobacz także: Bohosiewicz komentuje słowa Dody o Pawle z "Love Never Lies". To musiało zostać powiedziane Paweł z "Love Never Lies" zdradzał żonę z facetami, widzowie go nie oszczędzili. Broni go Doda! Cały wywiad z Dodą dostępny tutaj: View oEmbed on the source website
Doda pozuje w przezroczystym kombinezonie. Wszystko w jednym celu!
Doda po raz kolejny przyciąga uwagę, publikując odważne zdjęcia w przezroczystym kombinezonie. Artystka zaprasza fanów na wyjątkowy live, podczas którego będzie odpowiadać na niewygodne pytania lub zdejmować części garderoby. Tego jeszcze nigdy nie zrobiła!
Doda ponownie wywołuje sensację, publikując odważne zdjęcia w przezroczystym kombinezonie. Piosenkarka eksponuje swoje pośladki i zaprasza na specjalne wydarzenie na żywo, które odbędzie się na YouTube i TikToku. Wszystko w szczytnym celu. Cały dochód z transmisji zostanie przeznaczony na wsparcie fundacji walczącej z depresją wśród dzieci i młodzieży. Tak odważna Doda jeszcze nie była! Dorota Rabczewska, znana jako Doda, po raz kolejny udowadnia, że nie boi się kontrowersji. Piosenkarka opublikowała na swoich profilach w mediach społecznościowych zdjęcia w przezroczystym kombinezonie, który eksponuje jej pośladki. Stylizacja od razu przyciągnęła uwagę fanów i wywołała lawinę komentarzy. Odważne kreacje to znak rozpoznawczy Dody, która wielokrotnie zaskakiwała śmiałymi stylizacjami na scenie i poza nią. Tym razem jej zdjęcia nie tylko budzą zainteresowanie, ale również mają na celu promocję charytatywnego projektu, w który zaangażowała się artystka. Doda odpowiada na pytania lub zdejmuje ubrania Doda zaprasza swoich fanów na wyjątkową transmisję na żywo, która odbędzie się na platformach YouTube i TikTok. W trakcie wydarzenia piosenkarka będzie odpowiadać na niewygodne pytania zadawane przez widzów. Jeśli zdecyduje się nie odpowiadać – zdejmie część swojej garderoby. Tego typu interaktywna forma programu budzi ogromne emocje i z pewnością przyciągnie rzesze fanów. Doda słynie z bezpośredniości i szczerości, dlatego widzowie mogą spodziewać się kontrowersyjnych pytań oraz odważnych decyzji ze strony artystki. Doda wspiera fundację walczącą z depresją u dzieci i młodzieży Najważniejszym celem całego wydarzenia jest pomoc potrzebującym. Dochód z transmisji zostanie w całości przekazany na fundację zajmującą się walką z depresją wśród dzieci i młodzieży. To problem, który w ostatnich latach narasta, a Doda chce wykorzystać swoją popularność, aby zwrócić na niego uwagę i realnie wesprzeć potrzebujących. Artystka od lat angażuje się w różne akcje charytatywne i społeczne, a jej inicjatywa może znacząco przyczynić się do zwiększenia świadomości na temat problemów psychicznych wśród młodych ludzi. Teraz zaskoczyła nową formą pomocy i pisze: Zobacz także: Doda dzieli się szczęśliwą nowiną. To stanie się już w tę niedzielę! View oEmbed on the source website
Doda komentuje śmierć Jeza z "Warsaw Shore". Niebywałe, do czego się przyznała
Niedawno, media obiegła tragiczna informacja o śmierci jednego z uczestników "Warsaw Shore". Okazało się, że mężczyzna nie radził sobie psychicznie i targnął się na swoje życie. Teraz Doda postanowiła odnieść się do przykrego zdarzenia i poruszyła temat zdrowia psychicznego. To nie było dla niej łatwe!
Informacja o śmierci Jeza spadła na wszystkich w ubiegły weekend. Teraz Doda odniosła się do sytuacji i poruszyła temat zdrowia psychicznego. Nie każdy o tym wiedział! Doda chorowała na depresję Jez z "Warsaw Shore" nie żyje. Taka informacja obiegła media kilka dni temu, a wraz z nią powstawały spekulacje, jaki mógł być powód śmierci tak młodego mężczyzny. Sylwia Madeńska wyjawiła wówczas, że influencer targnął się na swoje życie, a teraz Doda skomentowała tę tragiczną informację. Jej życzeniem jest to, aby więcej mówiło się o chorobach psychicznych, aby móc unikać najgorszych "scenariuszy". Wyjawiła również, że wspiera osoby chore na depresję. Jak? Obejrzyj materiał wideo, aby dowiedzieć się więcej! Zobacz także: Urodzinowe nagranie Dody rozbawi Was do łez. Oto co zrobiła jej mama Doda zabrała głos przed preselekcjami na Eurowizję 2025. Zaczepiła Steczkowską
Olaf Lubaszenko o depresji: "Myślę, że powoli znikałem. Paradoksalnie, bo będąc zewnętrznie coraz większym"
Olaf Lubaszenko był gościem cyklu "Życie od nowa". W rozmowie z Joanną Przetakiewicz dla Vivy.pl opowiedział o walce z depresją: "Znikałem wewnętrznie i było mnie coraz mniej. Nawet chyba do końca nie wiedziałem, że mam depresję. Raczej po prostu to czułem, rozumowo umiałem sobie do tego dojść. Ale nie było to jeszcze potwierdzone".
Olaf Lubaszenko w cyklu "Życie od nowa" Vivy.pl, w rozmowie z Joanną Przetakiewicz poruszył trudny, jak i ważny temat depresji. Przez wiele lat nie był gotowy, by mówić o tym głośno. Dziś szczerze opowiedział o tym, jak radził sobie z najczarniejszymi myślami: Olaf Lubaszenko o depresji Olaf Lubaszenko z depresją zmagał się kilkanaście lat. Początkowo nie chciał o tym rozmawiać głośno. Kiedy się przełamał, okazało się, że jego świadectwo dało siłę wielu innym ludziom, którzy zmagali się z podobnym problemem. Dziś w rozmowie z Joanną Przetakiewicz, dla Vivy.pl, aktor przyznaje: Olafowi Lubaszenko towarzyszyły nie tylko czarne myśli ale również zmagał się z problemem otyłości. W pewnym momencie ważył już 160 kg. Leczenie i stopniowe wychodzenie z depresji sprawiło, że zmieniał się nie tylko wewnętrznie ale również zewnętrznie: "Wydaje mi się, że ja dość dobrze wiem, od czego się ten proces zaczął" - mówił o przyczynach depresji, jednak nie był gotowy, by wyznać to wprost: Tak aktor opisał walkę z depresją: Olaf Lubaszenko postanowił o sobie zawalczyć, zrozumiał także, że mówienie o depresji to nic złego, a może być także motywacją i wsparciem dla innych, którzy walczą z podobnym problemem. To był również przełomowy moment, w którym zaczęły się zmiany nie tylko wewnętrzne ale również zewnętrzne. Co jeszcze pomogło? Olaf Lubaszenko w cyklu "Życie od nowa" dla Vivy.pl, wyznał, że pomogły mu słowa Winstona Churchilla, który opowiadał o tym, jak sam zmagał się z chorobą. Dodał: Całą szczerą rozmowę Olafa Lubaszenki z Joanną Przetakiewicz znajdziecie poniżej. Zobacz także: Żurnalista był bezdomny: "Mama powiedziała, że jedziemy na wycieczkę" View oEmbed on the source website
Odmieniona Paulla w Polsacie. Widzowie przecierali oczy: "Wyglądasz przecudnie"
Paulla w "Halo tu Polsat" poruszyła temat swojej metamorfozy: "Moja przemiana zewnętrzna była podyktowana tym, że się trochę "zapuściłam", bo zachorowałam na depresję".
Paulla była gościem programu śniadaniowego Polsatu. Widzowie przecierali oczy, gdy zobaczyli wokalistkę w trakcie emisji "Halo tu Polsat". To naprawdę ona? Zobaczcie metamorfozę Pauli Ignasiak, która zdradziła jej smutne tajniki: Paulla przeszła metamorfozę. Poruszyła temat depresji Paulla, znana piosenkarka, postanowiła szczerze opowiedzieć o swoim doświadczeniu z depresją. Podczas wizyty w "Halo tu Polsat" artystka podzieliła się z fanami trudnymi przeżyciami, które wpłynęły na jej życie osobiste i karierę zawodową. "To była bardzo trudna droga" – przyznała Paulla, nawiązując do lat zmagania się z chorobą. Depresja sprawiła, że na jakiś czas wycofała się z życia publicznego, próbując znaleźć spokój i równowagę. Otwierając się na ten temat, Paulla zwróciła uwagę, że depresja nie wybiera – dotyka zarówno osoby publiczne, jak i każdego z nas. Decyzja o szukaniu pomocy była jednym z najtrudniejszych, ale zarazem najważniejszych kroków w jej życiu. Paulla poruszyła także temat swojej metamorfozy, która przyciągnęła uwagę mediów: Zmiana była widoczna nie tylko w jej wyglądzie, ale także w postawie – Paulla zaczęła zarażać pozytywną energią i inspirować innych do walki o siebie. Jej metamorfoza nie była tylko zewnętrzna – była przede wszystkim symbolem zwycięstwa nad własnymi słabościami i dowodem na to, że nawet najciemniejsze dni mogą przynieść nowe światło. Paulla zaskoczyła wizerunkiem także podczas swojej wizyty w "Halo Tu Polsat". Artystka pojawiła się w oszałamiającej stylizacji, która natychmiast przyciągnęła uwagę mediów i fanów. W mediach pojawiły się liczne komentarze, w których fani wyrażali swoje zaskoczenie i podziw dla Paulli. "Aż trudno uwierzyć, że to naprawdę ona" – pisali internauci. Zobacz także: Tomasz Jakubiak choruje na nowotwór: "Rzadki i bardzo ciężki do wyleczenia"
Olaf Lubaszenko mówi o walce z chorobą. "Popłakałem się w samolocie"
W ostatnim wywiadzie Olaf Lubaszenko wypowiedział się o depresji. Aktor przez ponad dekadę zmagał się z chorobą. Wspomniał trudne momenty.
Kilka lat temu Olaf Lubaszenko ujawnił, że chorował na depresję. Gwiazdor niedawno pojawił się w podcaście Kuby Wojewódzkiego i Piotra Kędzierskiego. W rozmowie z dziennikarzami aktor wrócił do trudnego okresu w swoim życiu. Opowiedział o odejściu z "Barw szczęścia" i jak poradził sobie z problemami. Olaf Lubaszenko poruszającym wyznaniu o walce z depresją Udzielając wywiadu Kubie Wojewódzkiemu i Piotrowi Kędzierskiemu, Olaf Lubaszenko przyznał, że wiele lat intensywnego życia oraz sukces, który przyszedł bardzo wcześnie, mogły wpłynąć na jego problemy zdrowotne. Przez pewien czas próbował radzić sobie z niepokojącymi sygnałami za pomocą pracy oraz używek. Aktor przyznał, że jego walka z depresją mogła trwać od 10 do nawet 15 lat. Stwierdził, że jednym z objawów jego choroby była wyraźna zmiana w wyglądzie. W trakcie lotu samolotem nie mógł zapiąć pasa bezpieczeństwa, ponieważ ten okazał się za krótki. Wtedy zrozumiał, że stracił kontrolę nad swoim życiem. Zobacz także: Anita Lipnicka poruszyła temat eutanazji. Wspomniała o rodzinnym dramacie Później gwiazdor zdradził, że choroba zaczęła mu mocno przeszkadzać także w życiu zawodowym. Aktor wspomniał, że czuł się fatalnie na planie i w pewnym momencie sam podjął decyzję o tym, by odejść z serialu "Barwy szczęścia". Na szczęście znalazł pracę w teatrze. Zobacz także: Wojciech Bojanowski opowiedział o rozstaniu z partnerką. "To był dla nas niezwykle bolesny okres"
Poruszający wpis Anny Lewandowskiej: "Dziś ważny dzień. Długo zastanawiałam się, co napisać"
Anna Lewandowska poruszyła temat Ogólnopolskiego Dnia Walki z Depresją. Trenerka pisze: "To choroba naszych czasów, ma wiele twarzy"
Z okazji Ogólnopolskiego Dnia Walki z Depresją, który przypada na 23 lutego, Anna Lewandowska zdobyła się na bardzo przejmujący wpis na temat tej poważnej choroby. Gwiazda apeluje do swoich obserwatorów, żeby nie wstydzili prosić się o pomoc, gdy jej potrzebują: Depresja to CHOROBA naszych czasów, ma wiele twarzy i często pod maską uśmiechu, który wydaje się być ok, niszczy nas od środka - pisze Anna. Zobaczcie całość. Anna Lewandowska w poruszającym wpisie o depresji. Fanki dziękują 23 lutego obchodzimy Ogólnopolski Dzień Walki z Depresją. Coraz więcej gwiazd mówi o swoich doświadczeniach z tą poważną i podstępną chorobą, chcąc pomóc swoim fanom i uświadomić, że depresja nie jest powodem do wstydu czy wymysłem. Zobacz: Dziś Światowy Dzień Walki z Depresją. Te gwiazdy opowiedziały wprost o swojej chorobie Anna Lewandowska także zdecydowała się zabrać w tej sprawie głos. Napisała na Instagramie długi wpis, w którym podzieliła się własnymi refleksjami na temat tej choroby. Dodała, że zna kilka osób, którym udało się z pokonać depresję: - Dziś ważny dzień! Długo zastanawiałam się, co napisać na temat Ogólnopolskiego Dnia Walki z Depresją [...]. Depresja to CHOROBA naszych czasów, ma wiele twarzy i często pod maską uśmiechu, który wydaje się być ok, niszczy nas od środka. Znam kilka osób, którym udało się z niej wyjść - napisała Anna Lewandowska. Zobacz także: Anna Lewandowska dzieli się wieściami. Ciążowe kadry to nie przypadek W kolejnych słowach gwiazda zachęciła wszystkich swoich obserwatorów do tego, by nigdy nie wstydzili się szukać pomocy, kiedy tylko poczują, że negatywne myśli stają się dla nich przytłaczające. Przypomniała także o palącym problemie, związanym ze zdrowiem psychicznym dzieci i nastolatków. - Dlatego jeśli czujecie, że dzieje się z Wami coś niedobrego, a w Waszej głowie pojawiają się przede wszystkim negatywne myśli, NIE WSTYDŹCIE SIĘ I NIE BÓJCIE SIĘ PROSIĆ O POMOC psychologów, psychiatrów czy znajomych. nie zapomnijcie także o dzieciach i nastolatkach - jeśli jesteście rodzicami obserwujcie zachowania swoich dzieci - rozmawiajcie z nimi, bo ich także dotyka ta choroba - zaapelowała trenerka. Zobacz także: Anna Lewandowska w czarnym wydaniu na meczu Roberta Lewandowskiego. Look z charakterem Anna Lewandowska swój wpis połączyła z kilkoma cytatami, pochodzącymi z forum o depresji. Jej post wywołał olbrzymie poruszenie wśród internautów. Część z nich zaczęła dzielić się swoimi historiami, związanymi z depresją. Wiele osób podziękowało trenerce za te ważne słowa. -Tak! Prowadziłam kiedyś zajęcia fizjoterapia w psychiatrii i psychologii. Depresja bardzo mocno wpływa na nasze ciało. W sumie nie tylko ona: nerwica, zaburzenia lękowe również. Ruch jest lekarstwem - Najgorsza i podstępna choroba. Niestety tak mało osób rozumie tych co chorują na depresję. - Dziękuję. To bardzo potrzebny post - piszą internautki. Jak widać, Anna Lewandowska kolejny raz pokazała, że ważne i trudne tematy nie są jej obce. Zgadzacie się z podejściem gwiazdy? Zobacz także: Walentynki Anny i Roberta Lewandowskich wywołały burzę w sieci. Fani: "Jak na pogrzebie". O co chodzi?
TVN zareagował na wpis Anny Wendzikowskiej. "Przytoczone sytuacje nie powinny były się nigdy zdarzyć"
Po głośnym wpisie Anny Wendzikowskiej w sieci zawrzało, a stacja TVN zdecydowała się na lakoniczny komentarz i nie ukrywa, że "zdarzały się niestety zachowania, które nie powinny były mieć miejsca"!
Anna Wendzikowska, po tym jak odeszła z TVN, zdecydowała się opublikować poruszający wpis, w którym ujawniła kulisy swojej pracy w redakcji "Dzień dobry TVN" i zdradziła szokujące szczegóły dotyczące warunków jej pracy przed porodem i niedługo po narodzinach córki. Stacja TVN odpowiedziała Annie Wendzikowskiej, ale nie w oficjalnym oświadczeniu, ale za pomocą komentarza w mediach społecznościowych... TVN odpowiedział na wpis Anny Wendzikowskiej! Anna Wendzikowska nie ukrywa, że to ona jest autorką e-maila, który był początkiem zwolnień w redakcji i zapoczątkował dochodzenie w sprawie mobbingu. Była dziennikarka "Dzień dobry TVN" pisze wprost, że była "poniżana, gnębiona" i "codziennie drżała o pracę". Anna Wendzikowska nie ukrywa też, że bała się o pracę w czasie ciąży i pracowała niemal do samego porodu, a zaledwie sześć dni po narodzinach córki wróciła, za co spotkał ją ogromny hejt w sieci. Tymczasem ona sama obawiała się zwolnienia, a jako samotna matka nie mogła pozwolić sobie na taką sytuację. Teraz stacja TVN wydała krótką odpowiedź, w której piszą wprost, że takie sytuacje nie powinny mieć miejsca: Aniu, Twój wpis poruszył bardzo wiele osób. W redakcji DDTVN zdarzały się niestety zachowania, które nie powinny były mieć miejsca w dobrze zarządzanej, przyjaznej firmie, jaką chcemy, żeby był TVN. Zobacz także: Anna Wendzikowska o mobbingu w TVN-ie. Nawet w zaawansowanej ciąży stacja jej nie oszczędzała TVN zapewnia też, że po liście Anny Wendzikowskiej w redakcji "Dzień dobry TVN" nastąpiły zmiany, również personalne, a obecnie stacja dba o to, aby nigdy się nie pojawiły: Po otrzymaniu Twojego listu wprowadziliśmy sporo zmian organizacyjnych i personalnych. Przytoczone przez Ciebie sytuacje nie powinny były się nigdy zdarzyć i zrobimy wszystko, żeby się nie powtórzyły. Wpis Anny Wendzikowskiej poruszył nie tylko jej fanów, ale też znajomych z redakcji "Dzień dobry TVN", którzy przekazują dziennikarce słowa wsparcia!
Maja Bohosiewicz opowiedziała o swojej chorobie. "Uklękłam na ziemi i zaczęłam wyć..."
Maja Bohosiewicz zdecydowała się na trudny krok i opowiedziała o problemach, z którymi boryka się od jakiegoś czasu. Aktorka szczegółowo opisała początki swojej choroby.
Choć od dłuższego czasu Maja Bohosiewicz nie pojawia się na szklanym ekranie, zyskała sporą popularność w sieci. Gwiazda od jakiegoś czasu pokazuje, że rzeczywistość, która ją otacza, nie zawsze jest tak piękna, jak na Instagramie. Celebrytka podzieliła się z fanami informacją o swoim zdrowiu psychicznym i zdradziła, że od kilku miesięcy uczęszcza na terapię oraz wspomaga się lekami przepisanymi przez specjalistę. Tym razem postanowiła opowiedzieć internautom historię o tym, jak dowiedziała się o swojej chorobie. Wszystko zaczęło się od... kwiatów, które miała ułożyć w wazonie. Z pozoru błaha sytuacja uświadomiła jej, że potrzebuje pomocy! Maja Bohosiewicz opowiedziała, jak dowiedziała się o depresji Maja Bohosiewicz swoją karierę w show-biznesie rozpoczynała od seriali oraz filmów, jednak musiała ciężko pracować, aby wyjść z cienia starszej siostry, która od lat jest cenioną aktorką. Gwiazda od jakiegoś czasu nie pojawia się już na ekranie, jednak na Instagramie obserwuje ją spore grono fanów - ponad pół miliona użytkowników. Przedsiębiorcza mama dwójki dzieci otworzyła swój własny biznes i spełnia się w roli żony, mamy, a przede wszystkim właścicielki butiku z ubraniami. Od kilku miesięcy aktorka zdecydowała się nie używać filtrów upiększających w mediach społecznościowych i często opowiada o przykrych konsekwencjach sławy. Tym razem zdradziła fanom, jak dowiedziała się o swojej depresji. - Jak mieczyki zniszczyły moje życie psychiczne? A działo się to w roku pańskim 2021 w lipcu właśnie. Za oknem świeciło słońce, ogrodnik kosił trawę, przyjaciółka zadzwoniła zapytać czy jestem w domu, byłam, więc wpadła na kawę. Ekspres poinformował mnie o braku wody, braku kawy, o konieczności odkamieniania i o pełnym skraplaczu. Zaproponowałam przyjaciółce szklankę kranówy. W prezencie dostałam od niej 10 wielkich mieczyków- zaczęła gwiazda. - Spojrzałam na mieczyki i ich wielkość. Moje myśli zaczęły świdrować w głowie: - jak obetnę takie grube łodygi? Skąd wezmę taki wysoki wazon? Jak naleje wody do tak wielkiego wazonu? Jak przeniosę wazon spod zlewu na stół??? - napisała na Instagramie. Zobacz także: Dorota Szelągowska w szczerym wyznaniu. Gwiazda TVN bierze leki antydepresyjne. Dlaczego? Maja Bohosiewicz przyznała, że z pozoru błaha sytuacja, jaką było wstawienie kwiatów do wody ją przerosła. Wówczas zrozumiała, że potrzebuje pomocy i zgłosiła się do specjalisty. - Uklękłam na ziemi i zaczęłam wyć. Wszystkiego było już za dużo. Dlaczego te mieczyki mnie zniszczyły i uratowały jednocześnie? Bo jak już zebrałam się do kupy zrozumiałam, że na prawdę potrzebuje pomocy specjalisty skoro dekompensuje się na czymś tak błahym. Ja, królowa zapi**olu. Ja, perszing mojej rodziny. Uzależnieniowiec od problemów i ich rozwiązywania. Ja - pani „nie ma problemów - są wyzwania” - WYWALIŁAM SIĘ NA PODCIĘCIU CHOLERNYCH ŁODYG W MIECZYKACH. Po roku nierównej walki z depresją Maja Bohosiewicz była gotowa, aby podzielić się z fanami swoją historią. Przy okazji zachęciła fanów, aby dbali o swoje zdrowie psychiczne i nie bali się prosić o pomoc. - Rok później, mogę tylko z całego serca namówić was na to abyście nie bagatelizowali swojego zdrowia psychicznego. Swojego ani swoich bliskich. Pójście do specjalisty czyli PSYCHIATRY - to konieczność. ???? love. - podsumowała. Zobacz także: Małgorzata Rozenek pokazała szyję, a fani martwią się o jej zdrowie! Gwiazda odpowiedziała
Magdalena Chorzewska szczerze o depresji i trudności w zaakceptowaniu siebie
Magdalena Chorzewska opowiedziała o swoich młodych pacjentach. Ekspertka "Ślubu od pierwszego wejrzenia" gorzko o pułapkach mediów społecznościowych.
Magdalena Chorzewska, którą znamy głównie z programu "Ślub od pierwszego wejrzenia" dużo przeszła pracując z uczestnikami telewizyjnego show. Jej rady i wybory na małym ekranie nie raz były ostro komentowane przez widzów. Magdalena Chorzewska jest jednak odporna na krytykę, a w swoich mediach społecznościowych zebrała pokaźne grono fanów, dla których prowadzi "Instaporadnię" - kanał psychologiczny na Instagramie i TikToku. To właśnie tam odpowiada na pytania obserwatorów, głównie młodych i bardzo młodych ludzi. Swoim doświadczeniem i przemyśleniami dotyczącymi samoakceptacji podzieliła się w rozmowie z dziennikarką "Party.pl". Magdalena Chorzewska o samoakceptacji młodych ludzi: "Nauka akceptacji zaczyna się w domu" Ruszyliśmy z akcją "Party KochaJ siebie" w ramach której rozmawiamy z osobami publicznymi o drodze do samoakceptacji. Dawid Kwiatkowski otwarcie przyznał, że chodzi na terapię, a Kinia Wiczyńska, która wygrała plebiscyt "Party Young 2021" zdradziła, że robi wszystko, by w swoich mediach społecznościowych być autentyczna. W ramach akcji porozmawialiśmy także z Magdaleną Chorzewską, ekspertką "Ślubu od pierwszego wejrzenia", doświadczoną psycholożką, która podzieliła się z nami swoimi spostrzeżeniami dotyczącymi zagrożeń, które powodują u młodych ludzi niskie poczucie wartości. Gwiazda miłosnego hitu TVN opowiedziała także o najczęstszych problemach swoich młodych pacjentów i... wpływie celebrytów na świadomość zdrowia psychicznego u młodych ludzi. Twoja „Instaporadnia” cieszy się wielką popularnością. Na czym polega jej fenomen? Kiedy otwierałam poradnię psychologiczną online, nie sądziłam, że spotkam się z tak ogromnym odzewem. W środku pandemii, w ciągu zaledwie kilku dni, napisały do mnie tysiące osób, które nie radziły sobie z izolacją, dojmującym poczuciem osamotnienia, paraliżującym strachem o przyszłość, o zdrowie swoje i bliskich. Młodzi ludzie, żeby poczuć choć trochę „normalności”, przenieśli niemal całkowicie swoje życie do sieci. W której dla zabicia czasu mogli nie tylko grać w gry, ale też śledzić, np. na Instagramie czy TikToku, życie gwiazd i influencerów. Powiedzmy to głośno: to życie, które bardzo odbiega od codzienności przeciętnego polskiego nastolatka. Modne markowe ciuchy, barterowe wyjazdy czy intratne współprace gwarantujące kilka, a nawet kilkadziesiąt tysięcy złotych zysku to dla młodych obserwatorów tych gwiazd bardzo kusząca perspektywa. Ona jest kusząca nawet dla starszych! Tak, często to świat jak z bajki. Wielu dorosłych nie zdaje sobie sprawy z tego, na czym polega bycie influencerem. A co dopiero nastolatki. Ludzie myślą, że ich idol nie ma innego życia poza siecią, że nie ma przed obserwatorami nic do ukrycia. Tymczasem w zawodzie influencera bardzo ważne jest to, żeby nie miksować światów online i offline. Kilkunastoletni człowiek, który jest zafascynowany kanałami ulubieńców lub sam marzy o byciu gwiazdą social mediów, nie zawsze to potrafi. Dlatego może szybko uzależnić się od świata wirtualnego, który wydaje mu się znacznie ciekawszy. To uzależnienie działa jak narkotyk? Dokładnie. Popularność uzależnia. Nagrasz superfilm, masz więcej followersów i nagle czujesz ekscytację, czujesz się ważna. Gdy zbierasz lajki, w mózgu uaktywnia się ośrodek nagrody. Jeśli jest ich zbyt mało, jesteś na głodzie i czujesz się odtrącona. Dlatego zawsze powtarzam młodym ludziom, że Instagram czy inne social media powinny być dodatkiem do życia, a nie jego sensem. Nastolatek dopiero buduje swoją tożsamość, nie ma doświadczenia i fajnie, żeby w sieci częściej trafiał na treści edukacyjne, przybliżające tematy tabu lub te, które długo nie były zauważane, niż np. na filmiki patostreamerów, którzy zarabiają na cudzym nieszczęściu, wyśmiewaniu lub obrażaniu innych. Zobacz także: Dawid Kwiatkowski głosem młodego pokolenia: "Pamiętajcie, że terapia to żaden wstyd!” Myślisz, że celebryci w sieci mają dziś duży wpływ na młodych ludzi? Niektórzy być może nawet nie do końca zdają sobie sprawę, jak wielki. Nastolatki w pewnym wieku zaczynają się porównywać. Patrzą na siebie bardzo krytycznym okiem. Wzorują się na znanych aktorkach, aktorach, trenerkach czy sportowcach, chcą wyglądać i żyć tak jak oni. Dziewczyna oglądająca profil znanej influencerki, która ma wyćwiczone ciało, spędza kilka godzin na treningach i ma specjalną dietę, może wpaść w kompleksy. Nagle wydaje jej się, że jest za gruba, ma za małe piersi i zbyt krótkie nogi. Czuje się brzydka i gorsza od innych. Całe szczęście w sieci jest coraz więcej osób promujących ciałopozytywność, po chorobach nowotworowych, z niepełnosprawnościami, które pokazują, że życie, choć nie zawsze usłane różami, może być piękne i bez instagramowego filtra. Coraz więcej gwiazd przyznaje głośno, że sława nie uchroniła ich od depresji czy innych poważnych chorób. Mówią otwarcie, że korzystały z pomocy psychologa. I całe szczęście, bo to ważne, by mówić o tym głośno. Korzystanie z pomocy psychiatry czy psychologa nie jest niczym złym! Przeciwnie, często jest to jedyna droga, by nasze zdrowie psychiczne wróciło do normy, byśmy przepracowali problemy, z którymi się zmagamy, które nas blokują. Mieli świadomość schematów, które powielamy od pokoleń. Terapia uczy samoakceptacji, tego, że każdy z nas, choć inny, jest wartościowym człowiekiem. Dobrze, że świadomość ludzi na ten temat jest coraz większa. W niektórych kręgach jest nawet moda, by mieć swojego terapeutę dla higieny życia. Gdybyś miała wskazać znane osoby, które mówiąc głośno o swoich problemach, zrobiły dobrą robotę, kto by to był? Na pewno Gosia Ohme – moja koleżanka po fachu, która w „Mieście kobiet” opowiedziała o śmierci mamy, o trudnych relacjach, jakie je łączyły, i sprawach, których nie udało się im załatwić. Wiele osób zarzuciło jej, że jak psychoterapeutka może mówić takie rzeczy? Skoro nie poradziła sobie z własną traumą, jak chce terapeutyzować innych? My też jesteśmy tylko ludźmi, każdy z nas ma swoje problemy. I właśnie to, że mówimy o nich głośno, potrafimy je nazwać, jest formą ich przepracowywania. Głupotą byłoby myślenie, że kardiochirurg nigdy nie dostanie zawału. Kogo jeszcze mogłabyś wymienić? Warto też wspomnieć o Dodzie, która nie tylko ma piękny głos. Nie wstydziła się wyznać, że wpadła w głęboką depresję i miała myśli samobójcze. Co więcej, po kolejnym nieudanym związku musiała na chwilę zniknąć z przestrzeni publicznej, by skupić się na swoim zdrowiu. Depresja może dotknąć każdego, niezależnie od płci, wieku i statusu społecznego. Piękna kobieta w luksusowej różowej sukni też może płakać. Pokazuje innym kobietom, że również przeżywa to co one, dzieli się swoim doświadczeniem i tym, w jaki sposób sobie z tym radzi. Jeśli gwiazda mówi głośno o tym, że to wszystko jest ludzkie, to super. Choć trzeba uważać, żeby nie przedobrzyć. Weźmy Michała Wiśniewskiego, który swoje problemy przedstawia w dość hardcorowej wersji. Otwarcie mówi m.in. o alkoholizmie, bankructwie, rozwodach, co tworzy obraz człowieka z ogromnymi problemami. Nie znam jego historii, nie wiem, co nim kieruje, ale widać jednak, że do wielu ludzi taka forma przemawia i tę szczerość Michała bardzo sobie cenią. Wcześniej wspomniałaś o samoakceptacji. Jak rodzice mogą jej nauczyć swoje dzieci? Nauka akceptacji zaczyna się w domu, w którym powinna być tylko miłość bezwarunkowa. Każdemu rodzicowi nieraz zdarza się zdenerwować, podnieść głos czy powiedzieć coś z automatu. Jeśli dzieje się to okazjonalnie, to pół biedy. Natomiast są dzieci, które non stop słyszą tylko, że są nie takie, jak powinny, że nie spełniają oczekiwań. Są krytykowane za wygląd, porównywane do rówieśników, wyśmiewane z powodu słabych ocen. Mam masę już dorosłych pacjentów, którzy mierzą się z takimi traumami. Jeśli dzieci czują się kochane, akceptowane, wysłuchane, a ich zdanie jest brane pod uwagę, to idą do świata z komunikatem: jestem wartościowy, mogę mieć swoje zdanie, mogą mnie lubić lub nie i będę się z tym czuł OK. A jeśli tego komunikatu nie otrzymują? Jest kilka opcji: mogą wycofać się, bo czują się gorsze i niekochane. Wpadają w lęki społeczne, siedzą przed komputerem i nie wychodzą z domu, unikają rówieśników. Albo kompensują wiele rzeczy, np. hejtując innych lub znęcając się nad słabszymi psychicznie i fizycznie. Co zrobić, żeby nastolatki czuły, że życie poza siecią też jest fajne? Wspierać, chwalić i kochać – nie za, lecz pomimo! Lubić siebie, dawać przykład, spędzać z dzieckiem czas. Widzieć w nim człowieka i partnera do rozmowy, ale wyraźnie stawiać granice. Rodzicu, nie krzycz, nie bij i nie krytykuj. Masz dostęp do wiedzy: książek, poradników. Z nich też warto korzystać. Zobacz także: "Hotel Paradise 5": Eliza i Jay szczerze o walce z depresją. "Nie można tego lekceważyć"!
Jak przetrwać najbardziej depresyjny dzień w roku?
Na trzeci poniedziałek stycznia przypada tzw. Blue Monday, czyli najbardziej depresyjny dzień w roku. Termin Blue Monday został stworzony przez psychologa z Wielkiej Brytanii, Cliffa Arnalla. Według niego właśnie tego dnia najwięcej osób cierpi na rozdrażnienie, stany depresyjne lub do nich podobne oraz odczuwa brak motywacji i chęci do działania. Niezależnie od tego, czy jest się podatnym na złe samopoczucie i stany depresyjne, warto umilić sobie trzeci poniedziałek stycznia.
Na trzeci poniedziałek stycznia przypada tzw. Blue Monday, czyli najbardziej depresyjny dzień w roku. Termin Blue Monday został stworzony przez psychologa z Wielkiej Brytanii, Cliffa Arnalla. Według niego właśnie tego dnia najwięcej osób cierpi na rozdrażnienie, stany depresyjne lub do nich podobne oraz odczuwa brak motywacji i chęci do działania. Niezależnie od tego, czy jest się podatnym na złe samopoczucie i stany depresyjne, warto umilić sobie trzeci poniedziałek stycznia. Poniedziałek z reguły nie należy do najbardziej ulubionego dnia tygodnia. Powrót do codziennych obowiązków po wolnym weekendzie stanowi dla wielu osób trudną przeprawę. Jeśli dołożymy do tego fakt, że w styczniu dni są krótkie, często zimne i pochmurne, to ogólne samopoczucie faktycznie nie musi być najlepsze. Najbardziej depresyjny dzień w roku: dlaczego akurat trzeci poniedziałek stycznia? Termin Blue Monday obowiązuje od 2004 roku. Warto jednak wiedzieć, że do 2011 roku najbardziej depresyjnym dniem w roku był poniedziałek ostatniego pełnego tygodnia. Później dokonano zmiany, która obowiązuje do dzisiaj. Wspomniany psycholog Arnall swoją teorię na temat Blue Monday oparł na podstawie wzoru matematycznego, który uwzględnia takie czynniki jak: warunki meteorologiczne, psychologia, ekonomia. Jeśli chodzi o czynniki meteorologiczne, to kluczowa ma być tu kwestia postanowień noworocznych, w zasadzie świadomość ich niedotrzymywania. Z kolei pod względami ekonomicznymi styczeń jest dla wielu osób trudnym miesiącem ze względu na poniesione wydatki w grudniu (Mikołajki, Boże Narodzenie, Sylwester). Jak zaplanować sobie trzeci poniedziałek stycznia? Dla większości osób poniedziałek jest normalnym dniem pracy. Nawet w takich przypadkach warto jednak zadbać o to, aby te kilka czy kilkanaście godzin upłynęło w dobrym nastroju. Dobra kawa, ulubione ciasto – takie proste rzeczy potrafią poprawić humor na resztę dnia. Poza tym warto zadbać o uatrakcyjnienie dnia po pracy. Blue Monday jest wykorzystywany przez większość sklepów, klubów sportowych czy punktów usługowych do wprowadzania specjalnych obniżek cen. Można z tego skorzystać i wybrać się w ulubione miejsce albo spróbować czegoś nowego. Propozycjami wartymi rozważenia mogą być: wyjście do kina, trening fitness lub na siłowni, zakupy z bliską osobą, nauka gry w tenisa lub squasha, spróbowanie sił w sportach walki, kolacja w restauracji z bliską osobą lub znajomymi. Ostateczną decyzję na temat planów na trzeci poniedziałek stycznia każdy powinien dopasować do własnych preferencji, oczekiwań i możliwości. Chodzi bowiem o to, aby to, co będziemy robić sprawiało radość i pozwoliło na chwilę zapomnienia o codziennych obowiązkach i problemach.
Opieka nad chorym na alzheimera: przystosowanie mieszkania, wsparcie psychologiczne oraz zajęcia, pobudzające mózg do pr
Choroba Alzheimera jest jednym z najpowszechniejszych rodzajów otępienia. Charakteryzuje się ona wieloetapowym przebiegiem, o zróżnicowanych objawach. Zwykle dotyka ludzi w wieku starczym i znacząco wpływa na komfort życia zarówno osób, dotkniętych alzheimerem, jak i ich opiekunów. Chorzy potrzebują wsparcia zarówno psychicznego, jak i pomocy przy wykonywaniu codziennych czynności.
Choroba Alzheimera jest jednym z najpowszechniejszych rodzajów otępienia. Charakteryzuje się ona wieloetapowym przebiegiem, o zróżnicowanych objawach. Zwykle dotyka ludzi w wieku starczym i znacząco wpływa na komfort życia zarówno osób, dotkniętych alzheimerem, jak i ich opiekunów. Chorzy potrzebują wsparcia zarówno psychicznego, jak i pomocy przy wykonywaniu codziennych czynności. Choroba Alzheimera jest schorzeniem o podłożu neurologicznym o bliżej nieznanych przyczynach. Cechują ją zróżnicowane objawy: począwszy od zaburzeń pamięci krótkotrwałej, przez upośledzenie mowy i słuchu, aż po całkowitą utratę mobilności. Choroba Alzheimera jest schorzeniem nieuleczalnym o postępującym przebiegu. Na zaawansowanym etapie choroby pacjent jest całkowicie uzależniony od pomocy bliskich mu osób. Przystosowanie mieszkania do potrzeb chorego na alzhaimera Podstawą w opiece nad osobą chorą na alzhaimera jest zadbanie o jej bezpieczeństwo w domu. Należy zdać sobie sprawę z tego, że pacjent zmagający się z tym schorzeniem nie myśli racjonalnie i może w sposób nieświadomy wyrządzić krzywdę zarówno sobie, jak i innym domownikom. Przy dostosowaniu mieszkania do potrzeb chorego na alzhaimera w szczególności należy pamiętać o: usunięciu z zasięgu wzroku wszystkich przedmiotów (w tym również detergentów), którymi chory mógłby zrobić sobie krzywdę, zabezpieczeniu kuchenki gazowej, zamontowaniu w oknach dodatkowych zabezpieczeń, zabezpieczeniu lustra lub całkowicie usunięcie go z zasięgu wzroku chorego, uniemożliwieniu choremu dostępu do samochodu i innych pojazdów mechanicznych, zabezpieczeniu naczyń szklanych – choremu podawać jedzenie w naczyniach plastikowych, zabezpieczeniu kontaktów. Wsparcie psychologiczne osoby chorej na alzheimera Wsparcie duchowe jest potrzebne w szczególności na pierwszym etapie rozwoju choroby i w momencie jej diagnozowania. Wówczas chory zaczyna zdawać sobie sprawę ze zmian w swoim zachowaniu. Ponadto zaczynają się zaburzenia pamięci krótkotrwałej, które znacznie obniżają komfort życia pacjenta. W takiej sytuacji wsparcie duchowe i deklaracja pomocy od osób bliskich są nieocenione. Niekiedy warto skorzystać z pomocy specjalisty i zabrać chorego na wizytę u psychologa, który pomoże mu oswoić się z chorobą. W udzielanym osobie chorej na alzhaimera wsparciu bardzo ważne jest również zadbanie o częste pochwały. Zajęcia dla osoby chorej na alzheimera Chociaż choroba Alzhaimera jest nieuleczalna, a przyjmowane farmaceutyki mają na celu przede wszystkim złagodzenie objawów, to warto organizować choremu zajęcia związane z wysiłkiem intelektualnym. Przykładowo może być to gra w szachy lub w karty, rozwiązywanie krzyżówek czy czytanie książek. Dobrze sprawdzą się także ćwiczenia pamięci, oglądanie albumów rodzinnych oraz śpiewanie piosenek. W celu utrzymania sprawności fizycznej chorego należy wykonywać z nim proste ćwiczenia gimnastyczne. Z myślą o poprawie komfortu życia chorego można przygotować karteczki z informacjami i umieścić je na różnych przedmiotach. Warto również zadbać o to, żeby chory w zasięgu swojego wzroku miał telefon, a na nim zapisane kontakty do osób najbliższych oraz numery alarmowe.
Objawy choroby neurologicznej: depresja, omdlenia, lęki, światłowstręt
Choroba neurologiczna silnie oddziałuje na cały organizm. Jest związana z nieprawidłowym funkcjonowaniem układu nerwowego. Jej główne objawy to: zawroty głowy, zaburzenia widzenia, omdlenia czy zaburzenia psychiczne.
Choroba neurologiczna silnie oddziałuje na cały organizm. Jest związana z nieprawidłowym funkcjonowaniem układu nerwowego. Jej główne objawy to: zawroty głowy, zaburzenia widzenia, omdlenia czy zaburzenia psychiczne. Choroby układu nerwowego występują tak często, jak zaburzenia innych systemów. Jednak podstawowa funkcja układu nerwowego (m.in. odbiór bodźców i kontrola narządów wewnętrznych) sprawia, że choroby z nim związane są niezwykle ciężkie oraz uniemożliwiają pracę całego organizmu. Choroby układu nerwowego – ogólna charakterystyka objawów Choroby neurologiczne zaczynają się niepostrzeżenie. Wiele zaburzeń może rozwijać się przez lata, pozostając niezauważone. Najczęściej pierwsze objawy są ogólne, przez co choroba jest trudna do zdiagnozowania. Zawroty głowy – diagnostyka i konsekwencje Zawroty głowy mogą mieć podłoże neurologiczne wtedy, gdy powtarzają się regularnie lub powodują zagrożenie dla zdrowia. Objawiają się poczuciem braku „twardego gruntu” pod stopami, zawirowaniami w głowie lub lękiem przed nagłym upadkiem. Potencjalne choroby neurologiczne, które mogą wywoływać zawroty głowy, to: uszkodzenia nerwów czaszkowych, ataksja (problemy z koordynacją ruchów i utrzymaniem równowagi), zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych lub udar mózgu. Zaburzenia psychiczne – występowanie 50% pacjentów trafiających do neurologa skarży się na zaburzenia psychiczne. Do podstawowych nieprawidłowości świadczących o chorobie neurologicznej można zaliczyć: zaburzenia depresyjne: patologiczne przypadki tej choroby występują w większości chorób neurologicznych (u osób cierpiących na chorobę Parkinsona, depresja diagnozowana jest w 50% przypadków, natomiast w przebiegu padaczki może dotyczyć nawet 75%); zaburzenia świadomości: dezorientację, zaburzenia myślenia i pamięci, urojenia; zaburzenia lękowe: paniczny lęk, zaburzenia snu, zaburzenia rytmu serca. Omdlenia – niebezpieczeństwo czy fałszywy alarm? Najczęstsze typy omdleń to omdlenia ortostatyczne, odruchowe i pochodzenia sercowego. Omdlenia pochodzenia ortostatycznego (czyli nagły spadek ciśnienia krwi przy zmianie pozycji ciała na pionową) to jedyny rodzaj omdleń, który może mieć podłoże neurologiczne. W przypadku jednorazowego epizodu, nie powinno być powodów do obaw. Jeśli natomiast sytuacje takie pojawiają się systematycznie, przyczyna może znajdować się w układzie neurologicznym. Potencjalne choroby neurologiczne, których objawem mogą być omdlenia ortostatyczne, to: neuropatie (zaburzenia przewodzenia informacji ruchowych i czuciowych), stwardnienie rozsiane, guzy mózgu. Światłowstręt – przyczyny i rodzaje Światłowstręt to nadwrażliwość na światło. Powoduje go zwykle zaburzone funkcjonowanie elementów oka, czyli spojówki, rogówki oraz tęczówki. Jeśli wizyta u okulisty nie wykazuje nieprawidłowości oka, przyczyny można szukać w neurologii. Potencjalne choroby neurologiczne, przy których występuje światłowstręt, to: choroby ze spektrum autyzmu, nowotwory ośrodkowego układu nerwowego i krwawienia podpajęczynówkowe. Kamica nerkowa to choroba, która powoduje ból przy oddawaniu moczu. Poznaj, inne objawy piasku w nerkach. Zażółcone białka oka to częsty objaw żółtaczki oraz problemów z wątrobą. Dowiedz się więcej, o tym czego objawem są żółte białka oczu. Mechaniczne uszkodzenie lub choćby podrażnienie oczu sprawia, że zaczynają one łzawić. Dowiedz się, jak leczyć łzawiące oczy.
Zespół Cotarda to negacja swojego życia i przekonanie o tym, że ciało się rozkłada
Zespół Cotarda, nazywany jest inaczej syndromem chodzącego trupa. Jego objawami są urojenia nihilistyczne: przekonanie, że jest się martwym, a ciało pozbawione jest niektórych części. Zespół Cotarda często towarzyszy depresji psychotycznej oraz schizofrenii. Leczy się go podobnie jak te choroby, przede wszystkim poprzez farmakoterapię.
Zespół Cotarda, nazywany jest inaczej syndromem chodzącego trupa. Jego objawami są urojenia nihilistyczne: przekonanie, że jest się martwym, a ciało pozbawione jest niektórych części. Zespół Cotarda często towarzyszy depresji psychotycznej oraz schizofrenii. Leczy się go podobnie jak te choroby, przede wszystkim poprzez farmakoterapię. Zaburzenie zostało opisane przez francuskiego neurologa Jules'a Cotarda w 1880 roku. Przyczyny zespołu Cotarda Zespół Cotarda najczęściej pojawia się jako jedno z zaburzeń towarzyszących schizofrenii oraz depresji klinicznej. Występuje on także u osób ze schorzeniami neurologicznymi, np. z uszkodzeniami płatów: czołowego (w środkowej części) i ciemieniowego mózgu. Objawy zespołu Cotarda Dla zespołu Cotarda charakterystyczne są urojenia nihilistyczne. Osoba, która cierpi na to zaburzenie, jest przekonana, że nie żyje, a jej ciało rozkłada się, jest pozbawione niektórych części i organów. Stąd inna nazwa tego zaburzenia: zespół chodzącego trupa. Często występują także urojenia negacyjne: poczucie, że się nie istnieje, nie ma się ciała, a więc nie można umrzeć. Z tego względu niektóre osoby z tym syndromem nie myją się i nie chcą jeść. Znane są przypadki, kiedy to śmierć osoby z tym zaburzeniem nastąpiła wskutek wygłodzenia. Z badań przeprowadzonych w Wielkiej Brytanii (zobacz badanie) wynika, że urojenia związane z ciałem występują u 86% osób z zespołem Cotarda, urojenia dotyczące nieistnienia – u 69%, a poczucie nieśmiertelności u 55%. Dodatkowo występują u nich: lęk, poczucie winy oraz urojenia hipochondryczne, czyli nieprawdziwe przekonanie o chorobach, na które rzekomo się cierpi. Aż 89% osób ze zdiagnozowanym zespołem Cotarda cierpi także na depresję. Zgodnie z Międzynarodową Klasyfikacją Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD-10 zespół Cotarda może być przyporządkowany do zaburzeń urojeniowych, których kod to F22. Dla tych zaburzeń charakterystyczny jest rozwój jednego urojenia lub wielu powiązanych ze sobą urojeń, które na ogół utrzymują się u danej osoby do końca życia. Stadia rozwoju zespołu Cotarda Zespół Cotarda ma trzy stadia: W pierwszym pojawiają się obrzydzenie do samego siebie, objawy hipochondrii i depresji psychotycznej. (Charakterystycznymi objawami tego rodzaju depresji są symptomy psychotyczne, np. urojenia i omamy). W drugim stadium rozwijają się urojenia negacji. W trzecim – urojenia negacji zaostrzają się i współwystępują z depresją kliniczną. Osoba z zespołem Cotarda może wtedy próbować targnąć się na własne życie lub dokonywać samookaleczeń. Leczenie zespołu Cotarda Zespół Cotarda leczy się farmaceutycznie: poprzez podawanie leków antydepresyjnych, przeciwpsychotycznych i stabilizujących nastrój. Stosowane bywa także leczenie za pomocą elektrowstrząsów, szczególnie w przypadku wyjątkowo ciężkiej postaci zaburzenia. Dręczy cię smutek i chandra? Jak sobie radzić z obniżonym nastrojem? Podnieś swoje samopoczucie. Dowiedz się, jak być zadowolonym z pracy. Dobre samopoczucie jest niezwykle ważne. Jak poprawić sobie nastrój?
Czy da się skutecznie zapobiec Alzheimerowi?
Objawy początkowe Alzheimera obejmują: nieustanne poszukiwanie słów, problemy z pamięcią świeżą, trudności z przetwarzaniem nowych faktów, zmiany nastroju i osobowości. Aby zapobiegać chorobie, należy aktywnie dbać o kondycję mózgu, np. rozwiązywać krzyżówki oraz zadbać o codzienną aktywność fizyczną, np. spacery.
Objawy początkowe Alzheimera obejmują: nieustanne poszukiwanie słów, problemy z pamięcią świeżą, trudności z przetwarzaniem nowych faktów, zmiany nastroju i osobowości. Aby zapobiegać chorobie, należy aktywnie dbać o kondycję mózgu, np. rozwiązywać krzyżówki oraz zadbać o codzienną aktywność fizyczną, np. spacery. Chorobę Alzheimera prawdopodobnie warunkują mutacje nieznanego dotąd genu. Okoliczności zachorowania wciąż pozostają dla naukowców nie do końca wyjaśnioną tajemnicą. Czym charakteryzuje się choroba Alzheimera Na Alzheimera (otępienie starcze) może cierpieć nawet 14 milionów osób na świecie. To schorzenie otępienne ujawnia się zwykle po 60. roku życia W ciągu 7-12 lat umiera nawet połowa komórek nerwowych, zwanych neuronami, co powoduje stopniową utratę pamięci i zdolności poznawczych, dezorientację, trudności z planowaniem i radzeniem sobie z problemami. W jakim wieku występuje choroba Alzheimera i czy jest dziedziczna? Nie wykryto jednoznacznej przyczyny zachorowań na chorobę Alzheimera. Występuje ona rodzinnie, co sugeruje genetyczną etiologię (przyczynę) otępienia starczego. Występowanie choroby mogą wyzwalać dodatkowo czynniki środowiskowe, takie jak oddziaływanie na organizm aluminium czy niski poziom hormonów. Zachorować może nawet 30-latek (najmłodszy na świecie odnotowany przypadek zachorowania na dziedziczną postać Alzheimera miał 17 lat), dlatego tak ważna jest profilaktyka. Początki choroby Alzheimera - objawy Pierwsze objawy choroby Alzheimera, występujące we wczesnym stadium choroby to m.in. utrata pamięci świeżej, szukanie słów, problemy z zapamiętywaniem i przetwarzaniem nowych informacji, chwiejność nastroju, zmiany osobowości. Następnie upośledzona zostaje pamięć o dawnych wydarzeniach, postępuje zagubienie, nawet w obrębie własnego mieszkania, mnożą się bezcelowe wędrówki, chory zachowuje się wrogo w stosunku do osób z najbliższego otoczenia. Sposoby zapobiegania chorobie Alzheimera Dotychczas nie wynaleziono skutecznego leku na chorobę Alzheimera, istniejące jedynie łagodzą jej postępy. O dobrą kondycję mózgu można jednak dbać samemu. Jak to zrobić? Gimnastyka umysłu. Ćwiczenie sprawności intelektualnej hamuje występowanie objawów choroby i łagodzi jej przebieg. Ważny jest stały trening umysłu: rozwiązywanie krzyżówek, łamigłówek, sudoku, czytanie książek, gry poznawcze, nauka języków obcych. Aktywność fizyczna i towarzyska. Sport, wychodzenie z domu i kontakty z ludźmi powinny towarzyszyć nam na co dzień. Wybierajmy dyscypliny, które sprawiają radość, które lubimy uprawiać i zbytnio nie przemęczają organizmu. Spacery, marszobiegi, nordic walking, narty, pływanie to najbezpieczniejsze dyscypliny, które warto uprawiać codziennie. Zdrowa, niskotłuszczowa, małokaloryczna dieta, bogata w witaminy z grupy B i przeciwutleniacze. Warto prawidłowo się odżywiać, włączyć do diety aronię, czarną porzeczkę, wiśnie, buraki ćwikłowe, szpinak, truskawki, maliny, jeżyny, sok pomidorowy, śliwki. Kontrola poziomu homocysteiny – markera choroby Alzheimera – który wzrasta po zjedzeniu posiłku mięsnego. Testy laboratoryjne z krwi można wykonać podczas rutynowych badań okresowych. Pamięć autobiograficzna wpływa na kształtowanie osobowości – odpowiada za inteligencję emocjonalną. Pamięć autobiograficzna: czym jest? Choroba Alzheimera rozwija się powoli, stopniowo zmieniając zachowanie i sposób funkcjonowania. Zaburzenia pamięci epizodycznej. Choroba Alzheimera. Pamięć semantyczna dotyczy podstawowej wiedzy o świecie, jest oderwana od kontekstu. Pamięć semantyczna: czym się charakteryzuje? Pamięć fotograficzna dotyczy zarówno tekstu, obrazów, jak i dźwięków. Pamięć ejdetyczna, czyli fotograficzna: czy można ją rozwijać.
Nagły atak głodu może świadczyć o cukrzycy. Recepta na wilczy apetyt to 5 posiłków dziennie i picie wody
Niepohamowany apetyt pojawia się, kiedy nie możemy przestać jeść mimo uczucia sytości. Przyczyną nagłych napadów jedzenia może być choroba, problemy emocjonalne, zespół napięcia przedmiesiączkowego lub odchudzanie. Nagłym atakom głodu można zapobiec stosując zbilansowaną dietę.
Niepohamowany apetyt pojawia się, kiedy nie możemy przestać jeść mimo uczucia sytości. Przyczyną nagłych napadów jedzenia może być choroba, problemy emocjonalne, zespół napięcia przedmiesiączkowego lub odchudzanie. Nagłym atakom głodu można zapobiec stosując zbilansowaną dietę. Badania francuskich naukowców wykazały, że napady niepohamowanego apetytu o podłożu emocjonalnym mają różne przyczyny w zależności od płci. Kobiety są skłonne do nadmiernego objadania się, kiedy mają obniżony nastrój, są złe lub rozdrażnione. Mężczyźni przyznają się do wzmożonego apetytu w momentach, kiedy są najbardziej zadowoleni. Niepohamowany apetyt może być skutkiem choroby Wilczy apetyt tłumaczymy często stanami emocjonalnymi, stresem lub po prostu ogromną ochotą na zjedzenie jakiegoś produktu. Częste napady objadania się nie powinny być jednak lekceważone, ponieważ mogą świadczyć o chorobach takich jak: cukrzyca, niedoczynność tarczycy, depresja i problemy emocjonalne, zaburzenia odżywiania: bulimia, bigoreksja (obsesja na punkcie muskulatury). Objawem wszystkich tych schorzeń może być zwiększony apetyt, ciągła chęć podjadania lub nagły atak głodu. Przyczyny wilczego apetytu: SAD i PMS Napady niepohamowanego apetytu mogą występować także u osób zdrowych, ale doświadczających niegroźnych zaburzeń somatycznych (nerwowych). Narażone na nie są głównie kobiety. Do najpopularniejszych schorzeń tego typu należą SAD (seasonal affective disorders), czyli sezonowe zaburzenia nastroju oraz PMS (premenstrual syndrome), czyli zespół napięcia przedmiesiączkowego. Przyczyną SAD i PMS są zaburzenia równowagi hormonalnej i zmiany w gospodarce wodno-elektrolitowej. Kobiety skarżą się wtedy na obniżone samopoczucie i wzmożony apetyt. Nieodpowiednia dieta może skutkować napadami głodu Zbyt restrykcyjne diety odchudzające również mogą prowadzić do niepohamowanego apetytu. Organizm, któremu gwałtownie ogranicza się ilość dostarczanych kalorii domaga się większych porcji jedzenia. Po kilku dniach ostrej diety restrykcyjnej uczucie głodu może być już niemożliwe do zahamowania i kończy się napadem jedzenia. Jak zahamować nadmierny apetyt? Jeśli wilczy apetyt nie jest wynikiem choroby, możemy nad nim zapanować stosując zbilansowaną dietę. Ważne jest regularne jedzenie – specjaliści zalecają 5 posiłków dziennie. Powinniśmy pić także około 2 litrów wody dziennie. Płyn wypełni nasz żołądek, dzięki czemu rzadziej będziemy odczuwać głód. Produkty, które zapewniają uczucie sytości przez kilka godzin to między innymi pełnoziarniste produkty zbożowe, kasze, ziemniaki i orzechy. Jeśli niepohamowany głód ma podłoże psychiczne lub jest skutkiem choroby powinniśmy się udać do lekarza specjalisty. Cukrzycy powinni przestrzegać norm cukru we krwi. Zobacz czym grozi hiperglikemia. Niska aktywność fizyczna zwiększa ryzyko cukrzycy. Dowiedz się, dlaczego brak ruchu jest szkodliwy dla organizmu. W terapii insulinowej wykonuje się zastrzyki insulinowe. Poznaj rodzaje igieł do penów insulinowych.
Czy depresja jest dziedziczna? Genetyczne i środowiskowe przyczyny zaburzeń nastroju
Depresja bywa uwarunkowana genetycznie. Szacuje się, że geny w ok. 50% odpowiadają za rozwój tej choroby. Drugie 50% to czynniki środowiskowe, przede wszystkim wychowanie, ale też warunki życia i silnie stresujące sytuacje, np. rozwód albo wypadek.
Depresja bywa uwarunkowana genetycznie. Szacuje się, że geny w ok. 50% odpowiadają za rozwój tej choroby. Drugie 50% to czynniki środowiskowe, przede wszystkim wychowanie, ale też warunki życia i silnie stresujące sytuacje, np. rozwód albo wypadek. Osoby, które mają predyspozycje do depresji, mogą interpretować wydarzenia życiowe w sposób, który będzie obniżał ich samoocenę i chęć działania. Czy gen depresji istnieje Szacuje się, że od 10% do 15% ludzi przynajmniej raz w życiu doświadczyło epizodu depresyjnego, czyli m.in. utrzymujących się przynajmniej przez kilka tygodni: głębokiego smutku, niechęci do działania, trudności w wykonywaniu codziennych, rutynowych czynności, lęku, bezsenności. Z obserwacji rodzin, w których wystąpiła depresja, wynika, że krewni pierwszego stopnia, czyli dzieci i rodzeństwo, obarczeni są nawet czterokrotnie większym ryzykiem zachorowania na nią niż osoby z populacji ogólnej (zobacz badanie). Brytyjscy naukowcy zidentyfikowali miejsce na krótszym ramieniu chromosomu 3. (3p25-26), które może odpowiadać za ciężką postać nawracającej depresji przekazywanej w rodzinie (zobacz badanie). Rodzinne ryzyko zachorowania na depresję Powszechną metodą w badaniach nad wpływem genów i środowiska na zachowanie człowieka są obserwacje bliźniąt jedno- i dwujajowych, adoptowanych we wczesnym dzieciństwie i wychowywanych w innych rodzinach. Bliźnięta jednojajowe rodzą się wyposażone w identyczny zestaw genów. Jeżeli każde z nich wychowywane jest w innym środowisku, łatwo zaobserwować, jakie predyspozycje genetyczne ujawniają się pod wpływem różniących się czynników zewnętrznych. Przykład: Załóżmy, że bliźnięta odziedziczyły po rodzicach geny odpowiedzialne za rozwój cukrzycy typu 2. Jedno z bliźniąt będzie prowadziło zdrowy tryb życia, uprawiało sport i zachowywało prawidłową wagę ciała, podczas gdy drugie przez swój styl życia stanie się otyłe. Pierwsze ma dużą szansę uniknąć zachorowania na cukrzycę, drugie prawdopodobnie zachoruje. Podobnie jest z depresją oraz wieloma innymi zaburzeniami psychicznymi. Odziedziczenie genów predysponujących do zachorowania nie zawsze oznacza, że dana osoba na nie zachoruje. Duże znaczenie będą miały czynniki takie jak warunki życia, stres, wzorce radzenia sobie z trudnościami zaczerpnięte z otoczenia oraz jakość relacji międzyludzkich. Badania na bliźniętach pozwalają ocenić, jaki udział w rozwoju zaburzeń mają te czynniki, a w jakim stopniu trudności natury psychologicznej zdeterminowane są genetycznie. Wyniki takich badań nad depresją pokazują, że geny odpowiadają za 40-50% przypadków depresji (zobacz badanie). Wychowanie a depresja Osoby z genetyczną skłonnością do depresji mogą w większym stopniu niż inne być podatne na czynniki środowiskowe, które obniżają nastrój. Przy założeniu, że geny w 40-50% odpowiadają za depresję, należy przyjąć, że w 50-60% na jej ujawnienie się wpływa środowisko. Nawet dzieci rodziców z depresją, które nie mają predyspozycji genetycznych do tej choroby, mogą w pewien sposób ją odziedziczyć. Wychowywanie się w rodzinie, w której osoba dorosła choruje na depresję, sprawia, że dziecko poprzez obserwację nabywa schematy zachowań charakterystycznych dla depresji. Jest ono również narażone na poczucie odrzucenia, wskutek czego może rozwinąć się u niego nieprawidłowy wzorzec przywiązania: nerwowo-ambiwalentny lub unikający. Oba wzorce sprzyjają zaburzeniom nastroju w dorosłym życiu. Syndrom wyuczonej bezradności a depresja Depresja może mieć również przyczynę w wyuczonej bezradności. Jeżeli rodzic jest wobec dziecka nadmiernie surowy, karze je wybiórczo i raczej pod wpływem emocji niż adekwatnie do winy, oraz nie nagradza za pożądane zachowania, dziecko także w dorosłym życiu, może cierpieć na deficyt motywacyjny. Brak motywacji do działania, rozwoju i wprowadzania zmian w życiu jest jednym z kryteriów diagnostycznych depresji. Silny stres może być przyczyną depresji Oprócz czynników środowiskowych wynikających z wychowania, depresję mogą wywoływać stresujące wydarzenia życiowe: kataklizmy, śmierć bliskich osób, wypadek, rozwód, utrata pracy. Może do niej doprowadzić przewlekły stres i przemęczenie, np. pracą. Zawsze, kiedy odczuwa się smutek, żal, poczucie winy oraz brak chęci do życia, które utrzymują się przez kilka tygodni, warto porozmawiać z kimś, kto w profesjonalny sposób będzie potrafił ocenić zagrożenie depresją. Po pomoc można udać się do psychologa, psychoterapeuty lub psychiatry. Obniżenie nastroju może być skutkiem ubocznym stosowania antykoncepcji hormonalnej. Zobacz najczęstsze skutki uboczne tabletek antykoncepcyjnych. Zobacz jak sobie radzić z brakiem chęci do życia. Sprawdź, jak odróżnić depresję od dystymii. Masz kryzys, depresję, lęki? Spróbuj metody introspekcji!
Wenlafaksyna – stosowanie, przeciwwskazania, skutki uboczne, dawkowanie
Wenlafaksyna jest lekiem na depresję. Stosowana jest też przy zaburzeniach lękowych. Przedawkowanie wenlafaksyny objawia się zaburzeniami pracy serca, może prowadzić do drgawek.
Wenlafaksyna jest lekiem na depresję. Stosowana jest też przy zaburzeniach lękowych. Przedawkowanie wenlafaksyny objawia się zaburzeniami pracy serca, może prowadzić do drgawek. Działanie wenlafaksyny polega na wybiórczym hamowaniu wychwytu zwrotnego noradrenaliny i serotoniny. Powoduje to przewodnictwo impulsów elektrycznych w połączeniach między określonymi obszarami mózgu. Przedawkowanie wenlafaksyny prowadzi do zaburzeń działania mięśnia sercowego, tachykardii (przyspieszenia akcji serca), zaburzeń świadomości, oraz drgawek. Stosowanie wenlafaksyny Wenlafaksyna działa na wszystkie typy depresji, łącznie z zaburzeniami lękowymi. Jest pomocna w walce z fobią społeczną i zespołem lęku napadowego z agorafobią. Zapobiega również nawrotom depresji. Kiedy nie można brać wenlafaksyny? Wenlafaksyny nie powinny brać osoby wrażliwe na którykolwiek jej składnik, chorzy z niewydolnością nerek, wątroby, stwierdzonymi w przeszłości napadami padaczki i z cukrzycą. Gdy podczas leczenia występują drgawki, należy je przerwać. Nie zaleca się podawania wenlafaksyny osobom poniżej 18. roku życia. Skutki uboczne brania wenlafaksyny Działania niepożądane występują zazwyczaj w pierwszym okresie brania wenlafaksyny. Chorzy stosujący lek narażeni są na: zmęczenie, osłabienie, biegunkę, tachykardię, drgawki kloniczne mięśni, szumy uszne, wysypkę, łysienie, nadciśnienie, większy cholesterol we krwi, brak apetytu, spadek masy ciała, pocenie się, zmniejszenie popędu seksualnego, bezsenność, zawroty głowy, nerwowość, zaburzenia erekcji. Pacjenci mogą doświadczać również efektu zwanego brain zaps. Powoduje ono odczucie przebiegania przez mózg impulsów elektrycznych, pojawiających się co kilka sekund. Brain zaps ustępuje po trzech tygodniach. Dawkowanie wenlafaksyny Wenlafaksyna występuje w dawkach: 25 miligramów, 37,5 miligramów, 75 miligramów, 150 miligramów. Lek produkuje się również w specjalnych kapsułkach, które przedłużają jego wydzielanie. Wenlafaksynę o przedłużonym działaniu należy przyjmować raz na dobę o określonej godzinie. Standardowy lek należy podawać według zaleceń lekarza, nie przekraczając maksymalnej dawki dziennej, która wynosi 150 miligramów.
Leki antydepresyjne starej generacji – leki trójcykliczne
Trójpierścieniowe (trójcykliczne) leki przeciwdepresyjne należą do grupy leków psychotropowych tak zwanej starej generacji. Pierwszy z nich – imipramina – został wprowadzony na rynek aż 60 lat temu. Choć są wciąż stosowane i skuteczne, ich przyjmowanie niesie ryzyko wielu skutków ubocznych, np. senności, problemów z koncentracją i niepokojem.
Trójpierścieniowe (trójcykliczne) leki przeciwdepresyjne należą do grupy leków psychotropowych tak zwanej starej generacji. Pierwszy z nich – imipramina – został wprowadzony na rynek aż 60 lat temu. Choć są wciąż stosowane i skuteczne, ich przyjmowanie niesie ryzyko wielu skutków ubocznych, np. senności, problemów z koncentracją i niepokojem. Obecnie odchodzi się od stosowania trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych na rzecz nowocześniejszych leków drugiej generacji. Niepożądane działanie trójcyklicznych leków przeciwdepresyjnych Trójcykliczne leki przeciwdepresyjne są skuteczne w łagodzeniu obniżonego nastroju, jednak działają nieselektywnie. Oznacza to, że wpływają nie tylko na poziom serotoniny i noradrenaliny, czyli neurotransmiterów odpowiedzialnych za zaburzenia afektywne, ale także na inne neuroprzekaźniki. Z tego względu wykazują wiele skutków ubocznych, takich jak: senność, niepokój, anhedonię i apatię, czyli otępienie emocjonalne, zawroty głowy, nadwrażliwość, przyrost masy ciała, splątanie i dezorientację, osłabienie libido. Najnowsze badania wskazują również na związek między stosowaniem przeciwdepresyjnych leków starej generacji a otępieniem (zobacz badania). Leki trójpierścieniowe są też niejednokrotnie powodem ostrych zatruć – ośrodki informacji toksykologicznej w USA donoszą, że za 26% zatruć odpowiadają antydepresanty starej generacji. Także one są przyczyną 91% zgłaszanych przedawkowań leków, oraz 84% zgonów spowodowanych antydepresantami (zobacz badania). Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne – uzależnienie i syndrom odstawienia Długotrwałe przyjmowanie antydepresantów może doprowadzić do uzależnienia. W przypadku nagłego przerwania leczenia lekami starej generacji, może pojawić się syndrom odstawienia. Jego podstawowymi objawami są ból głowy, bezsenność, niepokój, rozdrażnienie i ogólnie złe samopoczucie. Leczenia nigdy nie powinno się przerywać na własną rękę. Dawkę należy stopniowo zmniejszać i tylko pod okiem lekarza. Przedawkowanie trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych Leki trójcykliczne mają wąski indeks terapeutyczny, co oznacza, że zalecana dawka terapeutyczna (korzystna, działająca leczniczo) jest bardzo zbliżona do szkodliwej, toksycznej dawki (zobacz badania). Bardzo ważne jest więc przyjmowanie leku według ścisłych zaleceń lekarza. Absolutnie nie wolno na własną rękę zwiększać dawki, ponieważ może to doprowadzić do ostrego przedawkowania. W sytuacji zatrucia lekami stosuje się m.in. płukanie żołądka lub nawet płukanie jelit. Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne – przykładowe leki Trójpierścieniowe leki depresyjne opierają swój skład na kilku substancjach, mających różne działanie. Część z nich nie jest dostępna w Polsce lub w ogóle została wycofana z użytku: Imipramina – pierwszy lek z grupy trójpierścieniowych, jaki został wprowadzony na rynek farmaceutyczny w latach pięćdziesiątych, Dezypramina – stosowana coraz rzadziej, ze względu na wyzwalanie niepokoju i lęku, Klomipramina – pochodna imipraminy wprowadzona w latach sześćdziesiątych; silniej blokuje wychwyt noradrenaliny, Amitryptylina – oprócz działania typowo antydepresyjnego redukuje niepokój i uspokaja, Protryptylina – stosuje się ją przede wszystkim w leczeniu szpitalnym, ponieważ może wywołać lęk i podniecenie psychoruchowe, Noksyptylina – wprowadzona w latach sześćdziesiątych o stosunkowo łagodnym działaniu; nie stosuje się jej obecnie w leczeniu depresji, Doksepina – ma również silne działanie uspakajające i przeciwlękowe, Dosulepina – również działa przeciwlękowo, jednak nie stosuje się jej obecnie w Polsce, Opipramol – może negatywnie wpływać na sprawność psychomotoryczną, Pipofezyna – rosyjski lek wprowadzony do użytku w latach siedemdziesiątych; obecnie nie jest stosowany w Polsce. Nie nadużywasz leków? Dowiedz się więcej o lekomanii i poznaj objawy uzależnienia od leków. Czy kontrolujesz każdy aspekt swojego życia? Jak rozpoznać i leczyć uzależnienie od Facebook'a? W mechanizmie uzależnienia ważne są odgrywane role. Jak pomóc narkomanowi wyjść z nałogu?
Tryptofan – suplement diety w walce z bezsennością i depresją
Tryptofan to aminokwas, którego działanie wspomaga produkcję melatoniny odpowiedzialnej za spokojny sen oraz serotoniny – poprawiającej nastrój. Tryptofan znajduje się w produktach sojowych i bananach, a także występuje jako suplement diety dostępny w aptece bez recepty.
Tryptofan to aminokwas, którego działanie wspomaga produkcję melatoniny odpowiedzialnej za spokojny sen oraz serotoniny – poprawiającej nastrój. Tryptofan znajduje się w produktach sojowych i bananach, a także występuje jako suplement diety dostępny w aptece bez recepty. Tryptofan – dzienna dawka Tryptofan jest naturalnym aminokwasem, a jego działanie polega na wspieraniu procesu syntezy białek. Zalecana dzienna dawka tryptofanu wynosi 500 miligramów przyjmowanych doustnie, przed posiłkiem. Tryptofan a witamina B6 i magnez Przyjmowanie doustne tryptofanu razem z witaminą B6 oraz magnezem wzmocni efekt działania aminokwasu oraz przyspieszy jego wchłanianie. Tryptofan znajduje się również w preparatach egzogennych, tzw. EAA polecanych sportowcom po wysiłku fizycznym oraz w odżywkach białkowych, np. dla osób trenujących na siłowni. Tryptofan – działanie na sen i dobre samopoczucie Tryptofan bierze udział w produkcji melatoniny nazywanej „hormonem snu” oraz serotoniny - „hormonu szczęścia”. Zatem niedobór aminokwasu powoduje problemy ze snem oraz wpływa na pogorszenie nastroju, co, w najgorszym wypadku, może skończyć się bezsennością i depresją. Tryptofan a odporność organizmu na infekcje Tryptofan reguluje procesy metaboliczne w organizmie, wpływając na zwiększenie uczucia sytości. Aminokwas buduje na oku naturalny filtr, chroniąc tym samym wzrok przed szkodliwymi promieniami ultrafioletowymi. Uczestniczy w produkcji hormonu wzrostu oraz zwiększa odporność organizmu na infekcje. Gdzie występuje tryptofan Osoby chcące wzbogacić swoją dietę w tryptofan mogą to zrobić poprzez jedzenie takich produktów, jak: ryby, szparagi, pestki słonecznika oraz dyni, produkty sojowe, sery typu parmezan, banany oraz rośliny strączkowe. Tryptofan jako lek bez recepty Tryptofan występuje jako suplement diety dostępny w aptece bez recepty. Suplementacja diety tryptofanem wskazana jest dla osób mających problemy ze złym samopoczuciem oraz bezsennością. W opakowaniu znajduje się 60 kapsułek, każda z nich zawiera 500 miligramów tryptofanu. Zalecane spożycie to 1 tabletka dziennie. W skład leku, oprócz aminokwasu, wchodzi zazwyczaj żelatyna, brązowa mąka ryżowa, dwutlenek krzemu oraz stearynian magnezu. Cena za tryptofan (w opakowaniu po 60 kapsułek) wynosi od około 50 do 60 złotych. Tryptofan a skutki uboczne Tryptofan jak każdy lek miewa swoje skutki uboczne, dlatego przed zażyciem dobrze jest przeczytać ulotkę na opakowaniu. Efekty niepożądane, jakie może wywołać aminokwas w przypadku przedawkowania zalecanej dziennej dawki, to: ból głowy, złe samopoczucie, nudności i wymioty, ból brzucha, suchość w gardle oraz niewyraźne widzenie. Co może być konsekwencją depresji lub stresu? Poznaj przyczyny i zapobieganie samookaleczaniom. Interesujesz się psychologią? Dowiedz się, czym jest depresja maskowana. Cierpisz na depresję? Oto najpopularniejsze leki antydepresyjne. Walcz ze stresem skutecznie! Przed tobą 8 sposobów na radzenie sobie ze stresem. Czym jest biofeedback? Oto biofeedback w walce ze stresem.
Depresja maskowana – jak rozpoznać ukrytą chorobę?
Depresja maskowana objawia się bezsennością, napięciem mięśni, bólem głowy, objadaniem się lub utratą apetytu. Leczenie choroby opiera się na przyjmowaniu leków, odpoczynku i psychoterapii.
Depresja maskowana objawia się bezsennością, napięciem mięśni, bólem głowy, objadaniem się lub utratą apetytu. Leczenie choroby opiera się na przyjmowaniu leków, odpoczynku i psychoterapii. Depresja maskowana (zwaną też ukrytą) nie daje symptomów charakterystycznych dla typowej depresji. Zamiast widocznego obniżenia nastroju, smutku i ograniczenia aktywności fizycznej występuje bezsenność oraz bóle różnych części ciała. Organizm w nieoczywisty sposób daje znać o chorobie. Jakie są przyczyny depresji ukrytej? Depresja ukryta może być spowodowana przewlekłym stresem, przeżytą traumą, nagromadzeniem problemów osobistych, zaburzeniami hormonalnymi oraz czynnikami genetycznymi. Osoba chora nie chce lub nie może pozwolić sobie na gorsze samopoczucie, więc lekceważy stres i emocje (takie jak smutek czy niepewność siebie). Człowiek blokuje się psychicznie, a z tego powodu depresja nie ma szansy objawić się tradycyjnymi sposobami, czyli melancholią, poczuciem winy, obniżonym nastrojem, przygnębieniem lub utratą zainteresowań. Pojawiają się różne dolegliwości fizyczne, opisane poniżej. Są one rodzajem maski, która ma ukryć przed chorym i otoczeniem stan depresyjny. Depresja maskowana może dotknąć osoby, które: mają wiele obowiązków (na przykład matki opiekujące się dziećmi), są pracoholikami (nie potrafią odpoczywać), są perfekcjonistami (wszystko, co robią, musi być na najwyższym poziomie), są samotne (obawiają się, że nikt się nimi nie zajmie w przypadku choroby). Objawy depresji maskowanej Do najpopularniejszych objawów depresji maskowanej zalicza się: zaburzenia snu, czyli bezsenność, wybudzanie się w nocy oraz nadmierna senność (ponad 8 godzin snu dziennie), zaburzenia odżywiania, czyli brak apetytu lub objadanie się, chudnięcie lub tycie, bóle i zawroty głowy, napięcie mięśni pleców, brak energii lub pobudzenie, bóle kończyn, świąd skóry, zaparcia, nudności, zmiany ciśnienia tętniczego, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia wzroku, zawał mięśnia sercowego, zespół niespokojnych nóg, problemy z zapamiętywaniem i przyswajaniem informacji, problemy z koncentracją. Diagnoza depresji ukrytej Diagnozowanie depresji ukrytej odbywa się na podstawie obserwacji organizmu i wykluczenia innych chorób. Chory powinien sam przeanalizować objawy i skonfrontować je ze swoją sytuacją życiową. Warto postępować według poniższych wskazówek: wizyta u lekarza rodzinnego – pozwoli wyeliminować inne choroby, a w razie potrzeby specjalista przepisze skierowanie do psychologa; spotkanie z psychologiem – rozmowa ze specjalistą pozwoli zdiagnozować zaburzenia psychiczne, na przykład depresję maskowaną lub nerwicę. Psycholog przedstawi istotę choroby oraz pomoże choremu dociec jej przyczyn. W niektórych przypadkach wystarczy kilka spotkań ze specjalistą, jednak może się okazać, że pacjent potrzebuje psychoterapii długoterminowej; porada psychiatry – po wywiadzie lekarskim psychiatra zdecyduje, czy pacjent potrzebuje leków antydepresyjnych. Lekarz może zalecić też odpoczynek oraz psychoterapię. Warto stosować suplementy diety. Poznaj działanie tryptofanu na problemy ze snem i depresją. Co może być konsekwencją depresji lub stresu? Poznaj przyczyny i zapobieganie samookaleczaniom. Cierpisz na depresję? Oto najpopularniejsze leki antydepresyjne. Walcz ze stresem skutecznie! Przed tobą 8 sposobów na radzenie sobie ze stresem. Czym jest biofeedback? Oto biofeedback w walce ze stresem.
Najpopularniejsze leki antydepresyjne – SSRI, trój- i czteropierścieniowe
Leki antydepresyjne podzielone są na rodzaje. Środki przeciwdepresyjne SSRI stosowane są głównie w leczeniu napadów paniki. Czteropierścieniowe leki antydepresyjne zawierają w sobie serotoninę, przez co poprawiają nastrój.
Leki antydepresyjne podzielone są na rodzaje. Środki przeciwdepresyjne SSRI stosowane są głównie w leczeniu napadów paniki. Czteropierścieniowe leki antydepresyjne zawierają w sobie serotoninę, przez co poprawiają nastrój. Lekarz rodzinny lub psychiatra wybiera rodzaje leków przeciwdepresyjnych, jakie będzie przyjmować osoba z depresją. Symptomy świadczące o tym, że zaburzenia nastroju mogą mieć podłoże depresyjne to: przygnębienie i smutek bez konkretnej przyczyny, zaburzenia snu, wzmożony apetyt lub brak ochoty na jedzenie, myśli samobójcze lub nieuzasadniony ból brzucha. Leki antydepresyjne typu SSRI - działanie Środki przeciwdepresyjne SSRI to inaczej selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny. Leki typu SSRI stosuje się głównie w leczeniu napadów paniki. Wskazania do przyjmowania środków SSRI to: nerwica natręctw, depresja wywołana alkoholizmem, zespół lęku napadowego, żarłoczność psychiczna (napady objadania się). Trójpierścieniowe leki antydepresyjne – stosowanie, dzienna dawka Kolejnym rodzajem leczenia depresji są trójpierścieniowe i czteropierścieniowe leki antydepresyjne. Nazwy tych leków pochodzą od schematu budowy chemicznej. Trójpierścieniowe leki stosuje się w leczeniu depresji oraz niektórych stanów lękowych, jak agorofobia, czyli paniczny strach przed otwartą przestrzenią. Leki działają nasennie i uspokajająco, łagodzą objawy nasilonej emocjonalności. Przeciętna dzienna dawka leku wynosi 150 - 200 miligramów dziennie, na noc. Leczenie trwa od 4 dni do tygodnia. Leki czteropierścieniowe na depresję Czteropierścieniowe leki antydepresyjne zawierają w swoich składzie mianserynę – organiczny związek chemiczny powodujący zwiększone wydzielanie dopaminy i serotoniny. Dopamina podwyższa ciśnienie tętnicze, dlatego stosowana jest we wstrząsie septycznym. Serotonina nazywana „hormonem szczęścia”, reguluje sen i apetyt, poprzez hamowanie go po spożyciu węglowodanów i zwiększanie apetytu po zjedzeniu produktów białkowych. Działanie leków przeciwdepresyjnych – skutki uboczne Skutki uboczne leków antydepresyjnych mają charakter przejściowy, jednak jeśli nie ustąpią po upływie tygodnia od zakończenia leczenia, należy skonsultować się z lekarzem. Typowe działania niepożądane leków przeciwdepresyjnych to: nudności i wymioty, suchość w ustach, senność, intensywne pocenie się, drgania rąk, spowolnienie akcji serca. Leki antydepresyjne bez recepty – wyciąg z dziurawca Leki antydepresyjne bez recepty stosowane są w łagodnych zaburzeniach nastroju i zawierają w sobie, np. wyciąg z dziurawca. Roślina przyspiesza przemianę materii i łagodzi dolegliwości układu pokarmowego, np., bóle brzucha. Wyciąg z dziurawca polecany jest osobom z łagodnymi nastrojami depresyjnymi (np. z jesienną chandrą). Stosowanie dziurawca może powodować nadwrażliwość na słońce, co prowadzi do poparzeń skóry i bólów głowy. Inne lekarstwa dostępne bez recepty to np. Deprim, Deprisan, Depresanum. Warto stosować suplementy diety. Poznaj działanie tryptofanu na problemy ze snem i depresją. Interesujesz się psychologią? Dowiedz się, czym jest depresja maskowana. Co może być konsekwencją depresji lub stresu? Poznaj przyczyny i zapobieganie samookaleczaniom. Walcz ze stresem skutecznie! Przed tobą 8 sposobów na radzenie sobie ze stresem. Czym jest biofeedback? Oto biofeedback w walce ze stresem.
Jak zwiększyć poziom serotoniny i z czego wynika jej brak
Niedobór serotoniny wynika z braków w diecie, np. zbyt małej ilości orzechów i produktów pełnoziarnistych. Objawia się m.in. zmniejszeniem apetytu, apatią i problemami z koncentracją. Niski poziom serotoniny negatywnie wpływa na nastrój, a także funkcjonowanie układu pokarmowego.
Niedobór serotoniny wynika z braków w diecie, np. zbyt małej ilości orzechów i produktów pełnoziarnistych. Objawia się m.in. zmniejszeniem apetytu, apatią i problemami z koncentracją. Niski poziom serotoniny negatywnie wpływa na nastrój, a także funkcjonowanie układu pokarmowego. Serotonina jest wydzielana przez podwzgórze. Znajduje się także w niektórych potrawach, np. ryżu lub kaszy. Większą ilość serotoniny zapewnia też uregulowany tryb życia i ruch. Serotonina odpowiada za funkcjonowanie układu nerwowego i pokarmowego. Wpływa też na cykl miesiączkowy i ciśnienie krwi. Niedobór serotoniny – przyczyny Receptory serotoninowe mają udział w działaniu hormonu serotoniny. Powstaje on dzięki obecności aminokwasu dostarczanego z pożywieniem – tryptofanu. Tryptofan znajduje się w mięsie (szczególnie w indyku i rybach), mleku, serach, a także soi i bananach. Prawidłową ilość tryptofanu we krwi zapewniają węglowodany, które umożliwiają jego przedostanie się do krwi. Brak serotoniny może pojawić się w czasie pochmurnych dni, kiedy to wytwarzana jest większa ilość melatoniny. Melatonina odpowiada za zasypianie i jest, podobnie jak serotonina, pochodną tryptofanu. Kiedy ten aminokwas jest wykorzystywany w dużych ilościach do produkcji melatoniny, nie wystarcza go już do wytworzenia serotoniny w takiej wysokości, jakiej potrzebuje organizm. Objawy niedoboru serotoniny Niski poziom serotoniny wywołuje pogorszenie nastroju, a niekiedy agresję. Zbyt niski poziom „hormonu szczęścia” wywołuje również lęki. Może powodować objadanie się słodyczami. Cukier jako jeden z węglowodanów ma udział w produkcji serotoniny, dlatego przy niskim jej stężeniu pojawia się czasem nadmierna ochota na słodycze. Niedobór serotoniny niekiedy skutkuje – paradoksalnie – brakiem apetytu. Osoby z niskim poziomem serotoniny mają problemy z koncentracją. Pojawia się u nich problem z libido i nie mają ochoty na współżycie seksualne. Niedobór serotoniny – skutki Zbyt niski poziom serotoniny może wywołać bezsenność. Ten hormon odpowiada bowiem za wytwarzanie melatoniny, niezbędnej do zaśnięcia. Niedobór serotoniny powoduje także wahania nastrojów. Przez długi czas zaburzenia depresyjne wiązano z niedoborem serotoniny. Depresja, jak wynikło z badań przeprowadzonych przez naukowców z Uniwersytetu Stanowego z Wayne, nie jest jednak skutkiem niedoboru tej substancji. To może być przełom w leczeniu depresji. Wpływ zbyt niskiego poziom serotoniny był także kojarzony z występowaniem fobii społecznych. Zupełnie odwrotną tezę udowodnili jednak naukowcy z Uniwersytetu w Uppsali. Dowiedli, że fobie pojawiają się u osób mających zbyt wysoki poziom serotoniny. Jak zwiększyć poziom serotoniny? Nieodpowiednie odżywianie może wywołać niedobór serotoniny. Dieta bogata w produkty z witaminami z grupy B uczestniczące w syntezie serotoniny zwiększy jej poziom. Warto jeść: brązowy ryż, brokuły, kiełki, orzechy, kasze, pieczywo razowe, a także pestki np. dyni. Uregulowanie dobowego rytmu także wpłynie pozytywnie na obecność serotoniny w organizmie. Ważny jest czas na odpoczynek. Codzienna aktywność fizyczna to kolejny dobry sposób na zwiększenie produkcji serotoniny w mózgu. Wystarczy już 30-45 minut wysiłku dziennie. Serotoninę wytwarza także kontakt cielesny z drugim człowiekiem. Pocałunki i współżycie mogą podnieść poziom serotoniny nawet o 200%. Zaburzenia produkcji lub przyswajania serotoniny leczone są za pomocą preparatów medycznych. Pierwszym tego typu lekiem był Prozac. Masz problemy z zasypianiem? Dowiedz się jak działa melatonina, czyli hormon snu. Samopoczucie możesz poprawić szybko i naturalnie. Poznaj 10 sposobów pobudzających wydzielanie endorfin. Hormony szczęścia odpowiadają za kontrolowanie emocji oraz zmniejszanie nasilenia bólu. Wyjaśniamy, jakie funkcje w organizmie człowieka pełnią endorfiny.