Zaburzenia dojrzewania płciowego u chłopców i dziewczynek – przyczyny, rozpoznanie i sposoby leczenia
Opóźnione dojrzewanie płciowe najczęściej spowodowane jest zaburzeniami w gospodarce hormonalnej organizmu. Jego przyczyną mogą być zarówno czynniki genetyczne, jak i chorobowe. Za opóźnione dojrzewanie płciowe może odpowiadać: cukrzyca, mukowiscydoza, astma oraz nadczynność i niedoczynność tarczycy.
Opóźnione dojrzewanie płciowe najczęściej spowodowane jest zaburzeniami w gospodarce hormonalnej organizmu. Jego przyczyną mogą być zarówno czynniki genetyczne, jak i chorobowe. Za opóźnione dojrzewanie płciowe może odpowiadać: cukrzyca, mukowiscydoza, astma oraz nadczynność i niedoczynność tarczycy. Dojrzewanie płciowe, nazywane również pokwitaniem, rozpoczyna się pomiędzy 7. a 13. rokiem życia u dziewczynek, a u chłopców – pomiędzy 9. a 15. rokiem życia. Dojrzewanie płciowe – czym jest? Dojrzewanie płciowe jest procesem trwającym około 5 lat. W tym czasie dokonują się zmiany w wyglądzie człowieka, a także pojawiają się nowe potrzeby i zainteresowania. Zmienia się również sylwetka, barwa głosu i sposób poruszania się. Przebieg pokwitania uzależniony jest od płci, diety, miejsca zamieszkania oraz czynników genetycznych. W trakcie dojrzewania płciowego u młodych kobiet zaczynają uwalniać się estrogeny i progesteron, co skutkuje: powiększeniem się narządów płciowych, wzrostem piersi, pojawieniem się owłosienia w miejscach intymnych i krwawieniem miesiączkowym. Natomiast u młodych mężczyzn zachodzi mutacja, powiększają się narządy płciowe, pojawia się owłosienie łonowe, dochodzi także do wzrostu masy mięśniowej. Choroby opóźniające dojrzewanie płciowe Podstawową przyczyną opóźnienia dojrzewania płciowego są czynniki genetyczne, co nie powinno budzić niepokoju. Częstym podłożem opóźnienia pokwitania są także choroby, w tym: astma, cukrzyca, mukowiscydoza. Niekiedy związane jest ono z zaburzeniami odżywiania, niedoborem wartości odżywczych – anemią oraz anoreksją. Jak rozpoznać i leczyć opóźnione dojrzewanie płciowe? W celu rozpoznania przyczyn opóźnionego dojrzewania płciowego, należy udać się do ginekologa, który na początku przeprowadza wywiad z pacjentem oraz z jego rodzicami. Oprócz tego określa on również wiek kostny oraz zleca przeprowadzenie badań: moczu, morfologii krwi oraz, ewentualnie, poziomu hormonów we krwi. W przypadku, gdy za opóźnienie pokwitania odpowiadają zaburzenia w funkcjonowaniu gospodarki hormonalnej organizmu, koniecznie jest wdrożenie leczenia hormonalnego.
Badanie hemoglobiny: jakie są normy u kobiet, mężczyzn oraz u dzieci
Hemoglobina (Hb, HGB) jest białkiem, które odpowiada za transport tlenu z krwi do tkanek organizmu. Jej stężenie zależy od płci i wieku. Zbyt wysoki poziom Hb bywa wynikiem odwodnienia. Za niskie stężenie HGB często współwystępuje z anemią.
Hemoglobina (Hb, HGB) jest białkiem, które odpowiada za transport tlenu z krwi do tkanek organizmu. Jej stężenie zależy od płci i wieku. Zbyt wysoki poziom Hb bywa wynikiem odwodnienia. Za niskie stężenie HGB często współwystępuje z anemią. Hemoglobina to białko, które wchodzi w skład krwinek czerwonych (erytrocytów). Jej poziom zależy od płci i wieku. U kobiet może być niższy ze względu na utratę krwi podczas menstruacji. Stężenie tego białka oznacza się w ramach morfologii krwi. Funkcje hemoglobiny Hemoglobinę oznacza się skrótem HGB lub Hb. Odpowiada za przenoszenie tlenu z płuc do komórek organizmu. Hb jest zbudowana z dwóch par podjednostek białkowych. W każdej z nich znajduje się cząsteczka hemu, a w niej żelaza. Dzięki tej ostatniej tlen może być transportowany do tkanek. Rodzaje hemoglobiny Wyróżnia się następujące rodzaje hemoglobiny: HbA (HbA1) – prawidłowa hemoglobina u osób dorosłych, HbA2 – prawidłowa hemoglobina u dorosłych; stanowi około 1,5-3% ilości hemoglobiny całkowitej ; HbF – hemoglobina płodowa; HGB płodowa jest zastępowana normalną hemoglobiną po urodzeniu, może jednak pozostać we krwi w niewielkich ilościach – do 2% Hb całkowitej. Kiedy oznacza się poziom hemoglobiny? Badanie poziomu hemoglobiny jest wykonywane w trakcie badania krwi. Lekarze zlecają je profilaktycznie oraz w diagnostyce większości chorób. Krew do badania jest pobierana z żyły łokciowej bądź z opuszki palca. Jakie są normy hemoglobiny? Norma HGB dla kobiet mieści się w przedziale 11,5-15,5 g/dl. U kobiet w ciąży wynosi on 11,5-13,5 g/dl. Obniżony poziom hemoglobiny u ciężarnych zwykle nie powinien niepokoić, ponieważ nie wskazuje na nieprawidłowości. Norma Hb dla mężczyzn jest nieco wyższa i plasuje się w okolicach 14-18 g/dl. U dzieci norma to: 20 g/dl u noworodków, 10 g/dl u 3-miesięcznych niemowląt (tak niska wartość wynika z tego, że zapas hemoglobiny z życia płodowego kończy się, a szpik nie produkuje jeszcze wystarczającej ilości Hb), 11,5-11,8 g/dl u dzieci od 4. do 1.2 miesiąca życia, 13 g/dl po ukończeniu 12 miesięcy. W kontroli cukrzycy oznacza się też hemoglobinę glikowaną HbA1c. Dzięki niej można ocenić, czy choroba jest skutecznie leczona. Badanie wykonuje się raz na 3 miesiące. Wysokie stężenie HbA1c wskazuje na zwiększone ryzyko rozwinięcia się powikłań cukrzycy. Zbyt wysoki poziom hemoglobiny Poziom hemoglobiny, który przekracza normę może wynikać z nadkrwistości pierwotnej, zwanej też czerwienicą prawdziwą. Innym powodem jest nadkrwistość wtórna. Do tej grupy zaliczają się: nabyte i wrodzone serca, przewlekłe choroby płuc oraz nowotwory nerek. Zbyt wysokie stężenie HGB może być spowodowane odwodnieniem. Często jest ono skutkiem wymiotów, biegunek bądź obfitego pocenia się. Ilości hemoglobiny przekraczająca normę może wynikać z niedotlenienia, które pojawia się m.in. podczas wycieczek w wyższych partiach gór. Niedobory hemoglobiny Niedobór hemoglobiny może być skutkiem anemii z niedokrwistości. Poziom Hb obniża się też u osób, które są przemęczone bądź przewodnione. Niskie stężenie hemoglobiny może się objawiać pogorszeniem nastroju i koncentracji oraz zawrotami głowy. Występują też: przyspieszone bicie serca, bladość skóry i omdlenia. Libido może być obniżone. Pojawiają się też problemy z miesiączkowaniem. Niedobór HGB nie zawsze musi się jednak wiązać z chorobą. Może występować u kobiet, które miesiączkują bądź są przewlekle chore. Przyczyną niskiego poziomu hemoglobiny bywa też zaburzenie pracy szpiku kostnego bądź niedobór kwasu foliowego, żelaza lub witaminy B12.
Czym objawia się zbyt niskie i zbyt wysokie BMI?
BMI określa stosunek masy ciała do wzrostu. Zbyt niski wynik skutkuje brakiem miesiączkowania u kobiet, zaburzeniem gospodarki hormonalnej, anoreksją i niepłodnością. Za wysokie BMI prowadzi do chorób wieńcowych i nadciśnienia tętniczego.
BMI określa stosunek masy ciała do wzrostu. Zbyt niski wynik skutkuje brakiem miesiączkowania u kobiet, zaburzeniem gospodarki hormonalnej, anoreksją i niepłodnością. Za wysokie BMI prowadzi do chorób wieńcowych i nadciśnienia tętniczego. Czym jest BMI? BMI (Body Mass Index) jest współczynnikiem, za pomocą którego określa się proporcje masy ciała do wzrostu. Jest to skala opracowana dla dorosłych. Dla dzieci przygotowano podobne siatki centylowe, które są dostosowane do danej populacji. Oznaczanie wskaźnika masy ciała służy do oceny zagrożeń chorobami związanymi z nadwagą, otyłością lub niedowagą. Jest to bardzo prosty wzór matematyczny, za pomocą którego każdy w domu może obliczyć masę ciała i sprawdzić, czy jest ona prawidłowa dla jego wieku i wzrostu. Skutki zbyt niskiego BMI Za niskie BMI uważa się wskaźnik poniżej 18,5. Według poszerzonej klasyfikacji, pomiędzy 17 a 18,5 można zauważyć niedowagę, 16-17 wychudzenie, a poniżej 16 wygłodzenie. Niski poziom BMI może być związany z chorobami typu anoreksja i bulimia. Są na nie narażone szczególnie młode kobiety. Zbyt mała masa ciała może wiązać się z wieloma powikłaniami, np. z zaburzeniem gospodarki hormonalnej, niepłodnością, uszkodzeniami układu nerwowego, wahaniami nastroju lub anemią. U kobiet, które mają niedowagę, najczęściej zanika miesiączkowanie, co może prowadzić do bezpłodności. Niedowaga może być też skutkiem różnych chorób, np. nowotworów. Niskie BMI może prowadzić do wyniszczenia całego organizmu. Skutki zbyt wysokiego BMI Za wysoka masa ciała wiąże się z nadwagą lub otyłością. Jest ona oznaczona jako wskaźnik BMI powyżej 25. Dokładniej od 25 do 30 określa się jako nadwagę, 30 do 35 – I stopień otyłości, 35 do 40 – II stopień otyłości, a powyżej 40 to otyłość skrajna. Nadmierna waga ciała jest jedną z najczęstszych przyczyn chorób serca. Jest odpowiedzialna również za choroby przewlekłe, takie jak cukrzyca, choroba wieńcowa, nadciśnienie tętnicze a nawet nowotwory. Skrajna otyłość i choroby z nią związane mogą prowadzić do śmierci. Dlatego bardzo ważne jest kontrolowanie swojej masy ciała oraz odkładania się tłuszczu w organizmie. Bardzo istotna dla zdrowia człowieka jest zbilansowana dieta, a co za tym idzie racjonalne żywienie.
Podkrążone oczy mogą być spowodowane przemęczeniem, anemią, cukrzycą oraz chorobami wątroby, nerek i trzustki
Przyczyną podkrążonych oczu, czyli sińców, są choroby tarczycy, wątroby, nerek oraz trzustki. Sińce powstają też na skutek przemęczenia, alergii, anemii i cukrzycy.
Przyczyną podkrążonych oczu, czyli sińców, są choroby tarczycy, wątroby, nerek oraz trzustki. Sińce powstają też na skutek przemęczenia, alergii, anemii i cukrzycy. Sińce pod oczami są dziedziczne i nie zawsze muszą świadczyć o chorobie. Niekiedy pojawiają się wraz z wiekiem oraz w wyniku przyjmowania leków, opalania lub pracy przed komputerem. Czym są sińce pod oczami? Sińce pod oczami są rodzajem przebarwień lub opuchlizny. Mogą mieć kolor szary, niebieski, fioletowy, żółty oraz brązowy. Sińce powstają na skutek działania stresu, słońca, sztucznego światła, dymu papierosowego, leków, alkoholu, ogrzewania lub niektórych kosmetyków. Skóra wokół oczu jest cienka, dlatego naczynia krwionośne idealnie przez nią prześwitują, tworząc sińce i przebarwienia. Niedospanie, przemęczenie i anemia to główne przyczyny podkrążonych oczu Szare sińce pod oczami najczęściej świadczą o niewyspaniu, przemęczeniu, przepracowaniu lub stresie. Są to główne przyczyny podkrążonych oczu. Jeśli dodatkowo pojawią się niedożywienie, zanik miesiączki, bóle głowy, osłabienie, bladość skóry, problemy z koncentracją i zapamiętywaniem, apatia oraz senność jest to znak, że doszło do anemii. Tego rodzaju sińce pod oczami zazwyczaj ustępują samoistnie po kilku dniach lub miesiącach. Należy jednak pamiętać, że nie jest to równoznaczne z wyleczeniem niedokrwistości. Dolegliwość można pokonać za pomocą diety bądź farmakologicznie. Podkrążone oczy mogą być spowodowane chorobami wątroby, nerek i trzustki i innymi dolegliwościami Sińce pod oczami mogą sygnalizować wiele chorób. Wśród nich są: Cukrzyca – do pierwszych objawów choroby należą utrata wagi, nieustanne uczucie pragnienia, oddawanie moczu częściej, niż raz na pół godziny oraz senność. Niedoczynność lub nadczynność tarczycy – cząsteczki cukru przedostają się do skóry twarzy, co w efekcie prowadzi do opuchlizny i przebarwień pod oczami. Zakażenie pasożytami – cieniom pod oczami towarzyszy ból brzucha i głowy, nudności oraz wymioty. Alergia – oprócz podkrążonych oczu występuje świąd, wysypka, katar, łzawienie i ból głowy. Niewydolność nerek – objawami choroby są sińce pod oczami, obrzęk twarzy i nóg, ból pleców, przemęczenie i problemy z oddawaniem moczu. Dolegliwości trzustki – najważniejszymi symptomami, poza podkrążonymi oczami, są silne bóle brzucha, biegunki i wymioty. Choroby wątroby – sińce, białka oczu i kolor skóry mają kolor lekko żółty. W przypadku zaobserwowania powyższych objawów warto udać się do lekarza pierwszego kontaktu oraz wykonać badania krwi i moczu. Jak wyeliminować podkrążone oczy Jeśli worki pod oczami są spowodowane przemęczeniem, niedospaniem lub silnym stresem, warto się zrelaksować i odpocząć. Zaleca się również rezygnację z używek (alkoholu, papierosów), dietę bogatą w witaminy i minerały (szczególnie żelazo i witaminę K), picie 2 litrów wody dziennie oraz przebywanie na świeżym powietrzu. Pomocne mogą okazać się zimne okłady pod oczy, na przykład z plastrów ogórka albo płatki kolagenowe. W przypadku chorób i trwale występujących sińców pod oczami można zapisać się na zabieg ich laserowego usuwania. Może być przyczyną podkrążonych oczu i sińców pod oczami. Poznaj rodzaje niedokrwistości. Twój maluch ma sińce pod oczami? Zobacz, jakie są przyczyny podkrążonych oczu u dziecka.
Przyczyny i objawy niskiego poziomu hemoglobiny we krwi
Objawy niskiej hemoglobiny we krwi to anemia, senność, zaburzenia koncentracji, omdlenia. Przyczynami mogą być niedobory żelaza, witaminy B12 lub kwasu foliowego, ale także różnorakie zakażenia organizmu, oraz choroby nerek i nowotwory.
Objawy niskiej hemoglobiny we krwi to anemia, senność, zaburzenia koncentracji, omdlenia. Przyczynami mogą być niedobory żelaza, witaminy B12 lub kwasu foliowego, ale także różnorakie zakażenia organizmu, oraz choroby nerek i nowotwory. Hemoglobina jest białkiem, ważnym składnikiem czerwonych krwinek. Jest bogata w żelazo, a jej zadaniem jest dystrybucja tlenu do tkanek i narządów organizmu ludzkiego. Niski poziom hemoglobiny we krwi: objawy Osoba, u której występuje niedobór hemoglobiny we krwi, zwykle jest nienaturalnie blada, senna i chronicznie zmęczona. Często występują problemy z refleksem i koncentracją. Osoby z niedoborem hemoglobiny często mają też problemy z niskim apetytem. Ich skóra jest szorstka, a w kącikach ust pojawiają się zajady. Objawem tego niedoboru są również silne bóle głowy, pieczenie w jamie ustnej i przełyku, łamliwość włosów i paznokci, ból i pieczenie języka, a także zanik brodawek. Pojawia się niskie ciśnienie krwi, tachykardia, bóle zamostkowe. Często mamy do czynienia z wymiotami, nudnościami, ciemnym stolcem, biegunkami i bólami brzucha, dusznościami, a nawet omdleniami. Niski poziom hemoglobiny we krwi: przyczyny Niedobór hemoglobiny może sugerować występowanie poważnych schorzeń, jak niedokrwistość czy białaczka, dlatego konieczne jest poddanie się serii badań. Niedokrwistość, czyli anemia, jest skutkiem niedoboru żelaza w organizmie człowieka. Może wynikać również z niedoboru witaminy B12 lub kwasu foliowego. Przyczynami lekkiej niedokrwistości u kobiet mogą być obfite i częste miesiączki oraz w ciąża. Wpływ może mieć także dobrowolne oddawanie krwi. Niedobór żelaza i hemoglobiny może wskazywać na zaawansowaną przewlekłą chorobę nerek, niedokrwistość w przebiegu zakażeń bakteryjnych, grzybiczych i pasożytniczych. Występuje też u osób z chorobami autoimmunologicznymi i nowotworami złośliwymi. Przyczyną może być także nieprawidłowa budowa erytrocytów lub niedobór niektórych enzymów. Niedobór hemoglobiny może wskazywać również na nieprawidłowe funkcjonowanie szpiku kostnego. Należy poprosić lekarza o wykonanie markerów nowotworowych i innych sposobów diagnozowania raka szpiku. Niski poziom hemoglobiny we krwi: leczenie Niedobór hemoglobiny we krwi uzupełnia się samoistnie po usunięciu głównej przyczyny, która go powodowała. Jeśli przyczyną jest kuracja antyrakowa, po zakończeniu chemio- lub radioterapii poziom hemoglobiny powinien sam się uregulować. Również w przypadku krwotoków należy poczekać, aż organizm sam ureguluje jej poziom. Leczenie zachowawcze polega na jedzeniu posiłków zawierających żelazo, kwas foliowy i witaminę B12. Jest to mięso, głównie wołowe, orzechy, suszone morele i rodzynki, szpinak, pietruszka, jaja, ryby, rośliny strączkowe, wszystkie rodzaje warzyw i owoców. W celu zapobiegania niedoborom warto zdrowo się odżywiać, a także unikać kontaktu z produktami naftowymi, substancjami toksycznymi, chemikaliami i środkami owadobójczymi. Niedobór żelaza jest jednym z powodów obniżenia poziomu hemoglobiny. Poznaj przyczyny, objawy i leczenie niedoboru żelaza. Czujesz się ciągle zmęczona? Sprawdź, czy powinnaś zbadać MCHC, czyli średnie stężenie hemoglobiny w erytrocytach.
Objawy anemii w ciąży to m.in.: nieustanne osłabienie, męczliwość, zawroty głowy, słabsza sprawność umysłowa, niska odporność, wypadające włosy i łamliwe paznokcie.
Objawy anemii w ciąży to m.in.: nieustanne osłabienie, męczliwość, zawroty głowy, słabsza sprawność umysłowa, niska odporność, wypadające włosy i łamliwe paznokcie. Najcięższe postaci anemii ciążowej są niezwykle groźne dla płodu. W ciągu pierwszego trymestru narażony on jest na zaburzenia implantacji lub poronienie, w drugim istnieje podwyższone ryzyko zahamowania jego wzrostu i powstania wad wrodzonych. Anemia w trzecim trymestrze ciąży może skutkować przedwczesnym porodem. Jakie są przyczyny anemii w ciąży Lekarze szacują, że anemia (niedokrwistość) może dotyczyć nawet 40% ciężarnych kobiet. To fizjologicznie normalne zjawisko jest efektem naturalnych zmian w kobiecym organizmie. Do anemii przyczyniają się niedobory żelaza. Mogą być one skutkiem ubogiej w ten pierwiastek diety, jego słabego przyswajania lub nadmiernego wydalania z organizmu. W efekcie komórkom ciała kobiety w ciąży brakuje tlenu. Anemię mogą również powodować niedobory kwasu foliowego, witaminy B12, zaburzenia funkcjonowania układu pokarmowego, a także krwawienia z odbytu. Objawy anemii w trakcie ciąży Do wczesnych objawów anemii ciążowej można zaliczyć: stałe uczucie braku energii, osłabienia organizmu i zmęczenia, senność, bóle, zawroty głowy, pieczenie języka, ciężkie przełykanie, problemy z pamięcią i koncentracją, niższa sprawność umysłowa, bladość cery, zmniejszona odporność, łamliwe paznokcie, wypadające włosy, szorstkość skóry, skłonność do tworzenia się zajadów. Zaawansowana anemia charakteryzuje się: bardzo szybką męczliwością, napadami duszności, drętwieniem kończyn, niedociśnieniem tętniczym, przyspieszonym biciem serca, bladością skóry oraz błon śluzowych, zaburzeniami czucia oraz widzenia, bólami brzucha, żółtaczką. Anemia: jakie badania najlepiej wykonać Kobiety w ciąży powinny regularnie, co miesiąc, wykonywać morfologię krwi. Tylko dzięki temu można w porę wykryć pierwsze objawy anemii i rozpocząć leczenie. U przyszłej matki wzrasta objętość krwi oraz stopień jej rozcieńczenia, a maleje liczba czerwonych krwinek oraz zawartość hemoglobiny we krwi. Jeżeli poziom hemoglobiny spadnie poniżej 11g/dl, można już mówić o anemii i ryzyku niedotlenienia lub nawet zaburzeń rozwojowych płodu. Czy anemia jest groźna Anemia jest bardzo groźna dla prawidłowego rozwoju płodu. Skutkuje zaburzeniami implantacji, wadami wrodzonymi, zaburzeniami rozwoju fizycznego i umysłowego, a nawet poronieniami i przedwczesnymi porodami. Leczenie anemii zależne jest od przyczyn oraz stopnia zaawansowania choroby. Odczuwasz bóle w żebrach? O czym może świadczyć ból w żebrach? Warto pozostać aktywną w ciąży. Ćwiczenia dla kobiet w ciąży: co można, a czego nie należy? Obawiasz się anemii? Dowiedz się więcej o diagnozie i leczeniu anemii w ciąży. Jesteś w ciąży i odczuwasz bóle w klatce piersiowej? Ból żeber w ciąży to częsta dolegliwość. Spodziewasz się dziecka? Sprawdź przyczyny, objawy i leczenie przeziębionego pęcherza w ciąży.
Powszechne oraz rzadko występujące przyczyny bólu mięśni
Osłabienie mięśni może sprawiać, że poruszanie rękami i nogami staje się trudniejsze niż dotychczas. Osłabieniu może towarzyszyć wiotkość mięśni oraz drżenie. Najczęściej jest ono spowodowane zmęczeniem, infekcją lub odwodnieniem. Bywa też jednak objawem poważnych chorób, m.in. miastenii i zaniku mięśni.
Osłabienie mięśni może sprawiać, że poruszanie rękami i nogami staje się trudniejsze niż dotychczas. Osłabieniu może towarzyszyć wiotkość mięśni oraz drżenie. Najczęściej jest ono spowodowane zmęczeniem, infekcją lub odwodnieniem. Bywa też jednak objawem poważnych chorób, m.in. miastenii i zaniku mięśni. Do lekarza powinny niezwłocznie wybrać się zarówno te osoby, które obserwują u siebie stopniowo zwiększające się osłabienie mięśni, jak i te, u których zmęczenie wystąpiło gwałtownie i niespodziewanie. Niedobór elektrolitów przyczyną osłabienia mięśni Jedną z częstych przyczyn osłabienia mięśni jest <a href="http://Os%C5%82abienie%20mi%C4%99%C5%9Bni%20mo%C5%BCe%20sprawia%C4%87,%20%C5%BCe%20poruszanie%20r%C4%99kami%20i%20nogami%20staje%20si%C4%99%20trudniejsze%20ni%C5%BC%20dotychczas.%20Os%C5%82abieniu%20mo%C5%BCe%20towarzyszy%C4%87%20wiotko%C5%9B%C4%87%20mi%C4%99%C5%9Bni%20oraz%20dr%C5%BCenie.%20Najcz%C4%99%C5%9Bciej%20jest%20ono%20spowodowane%20zm%C4%99czeniem,%20infekcj%C4%85%20lub%20odwodnieniem.%20Bywa%20te%C5%BC%20jednak%20objawem%20powa%C5%BCnych%20chor%C3%B3b,%20m.in.%20miastenii%20i%20zaniku%20mi%C4%99%C5%9Bni.%20%20%20Do%20lekarza%20powinny%20niezw%C5%82ocznie%20wybra%C4%87%20si%C4%99%20zar%C3%B3wno%20te%20osoby,%20kt%C3%B3re%20obserwuj%C4%85%20u%20siebie%20stopniowo%20zwi%C4%99kszaj%C4%85ce%20si%C4%99%20os%C5%82abienie%20mi%C4%99%C5%9Bni,%20jak%20i%20te,%20u%20kt%C3%B3rych%20zm%C4%99czenie%20wyst%C4%85pi%C5%82o%20gwa%C5%82townie%20i%20niespodziewanie.%20%20%20Niedob%C3%B3r%20elektrolit%C3%B3w%20przyczyn%C4%85%20os%C5%82abienia%20mi%C4%99%C5%9Bni%20%20Jedn%C4%85%20z%20cz%C4%99stych%20przyczyn%20os%C5%82abienia%20mi%C4%99%C5%9Bni%20jest%20niedob%C3%B3r%20elektrolit%C3%B3w:%20potasu%20i%20sodu.%20Mo%C5%BCe%20on%20by%C4%87%20zwi%C4%85zany%20z%20intensywnym%20treningiem%20fizycznym,%20biegunk%C4%85%20i%20wymiotami,%20odwodnieniem%20lub%20stosowaniem%20%C5%9Bcis%C5%82ej,%20nieprawid%C5%82owo%20u%C5%82o%C5%BConej%20diety.%20Innymi%20objawami%20niedoboru%20elektrolit%C3%B3w%20s%C4%85:%20kurcze%20mi%C4%99%C5%9Bniowe,%20obrz%C4%99k%20i%20b%C3%B3l%20n%C3%B3g%20albo%20ramion,%20nieprawid%C5%82owe%20ci%C5%9Bnienie%20krwi,%20zaburzenia%20rytmu%20serca.%20%20Stosowanie%20niekt%C3%B3rych%20lek%C3%B3w%20%20Os%C5%82abienie%20mi%C4%99%C5%9Bni%20mo%C5%BCe%20by%C4%87%20skutkiem%20ubocznym%20stosowania%20lek%C3%B3w%20obni%C5%BCaj%C4%85cych%20st%C4%99%C5%BCenie%20cholesterolu,%20zawieraj%C4%85cych%20statyny.%20R%C3%B3wnie%C5%BC%20benzodiazepiny,%20stosowane%20w%20leczeniu%20l%C4%99ku%20i%20bezsenno%C5%9Bci,%20mog%C4%85%20sprawi%C4%87,%20%C5%BCe%20mi%C4%99%C5%9Bnie%20b%C4%99d%C4%85%20sprawia%C5%82y%20wra%C5%BCenie%20os%C5%82abionych%20i%20wiotkich.%20%20Os%C5%82abienie%20mi%C4%99%C5%9Bni%20jednym%20z%20objaw%C3%B3w%20grypy%20%20B%C3%B3l%20oraz%20os%C5%82abienie%20mi%C4%99%C5%9Bni%20s%C4%85%20powszechnymi%20symptomami%20grypy.%20Opr%C3%B3cz%20objaw%C3%B3w%20mi%C4%99%C5%9Bniowych%20podczas%20choroby%20wyst%C4%99puj%C4%85%20tak%C5%BCe%20wysoka%20temperatura%20(oko%C5%82o%2039%20stopni%20Celsjusza),%20b%C3%B3l%20g%C5%82owy,%20suchy%20kaszel%20i%20%C5%82zawienie%20oczu.%20%20Niedoczynno%C5%9B%C4%87%20tarczycy%20a%20os%C5%82abienie%20mi%C4%99%C5%9Bni%20%20Zm%C4%99czenie%20i%20os%C5%82abienie%20mi%C4%99%C5%9Bni%20mo%C5%BCe%20%C5%9Bwiadczy%C4%87%20tak%C5%BCe%20o%20nieprawid%C5%82owym%20funkcjonowaniu%20gruczo%C5%82u%20tarczycy:%20jego%20niedoczynno%C5%9Bci.%20Innymi%20charakterystycznymi%20objawami%20tej%20choroby%20s%C4%85:%20ospa%C5%82o%C5%9B%C4%87,%20przybieranie%20na%20wadze,%20wysuszenie%20sk%C3%B3ry,%20zaparcia,%20obni%C5%BCony%20nastr%C3%B3j.%20%20Niedokrwisto%C5%9B%C4%87%20(anemia)%20przyczyn%C4%85%20os%C5%82abienia%20mi%C4%99%C5%9Bni%20%20Og%C3%B3lne%20os%C5%82abienie,%20w%20tym%20tak%C5%BCe%20os%C5%82abienie%20mi%C4%99%C5%9Bni,%20jest%20charakterystyczne%20r%C3%B3wnie%C5%BC%20dla%20niedokrwisto%C5%9Bci.%20Jej%20najcz%C4%99stsz%C4%85%20przyczyn%C4%85%20jest%20niedob%C3%B3r%20%C5%BCelaza,%20kt%C3%B3ry%20jest%20g%C5%82%C3%B3wnym%20sk%C5%82adnikiem%20hemoglobiny.%20Innymi%20objawami%20niedokrwisto%C5%9Bci%20s%C4%85:%20blado%C5%9B%C4%87%20sk%C3%B3ry%20i%20dzi%C4%85se%C5%82,%20wypadanie%20i%20%C5%82amliwo%C5%9B%C4%87%20w%C5%82os%C3%B3w,%20problemy%20z%20koncentracj%C4%85,%20zawroty%20g%C5%82owy,%20szumy%20w%20uszach,%20senno%C5%9B%C4%87%20i%20obni%C5%BCony%20nastr%C3%B3j.%20%20Os%C5%82abienie%20mi%C4%99%C5%9Bni%20w%20cukrzycy%20%20Jednym%20z%20powik%C5%82a%C5%84%20cukrzycy%20mo%C5%BCe%20by%C4%87%20neuropatia%20cukrzycowa.%20D%C5%82ugotrwa%C5%82e%20wysokie%20st%C4%99%C5%BCenie%20glukozy%20we%20krwi%20prowadzi%20do%20uszkodzenia%20w%C5%82%C3%B3kien%20nerwowych.%20Konsekwencjami%20tego%20stanu%20mog%C4%85%20by%C4%87%20objawy%20mi%C4%99%C5%9Bniowe:%20os%C5%82abienie,%20dr%C4%99twienie,%20zaburzenia%20czucia%20oraz%20bolesno%C5%9B%C4%87%20n%C3%B3g%20i%20r%C4%85k.%20%20Udar%20m%C3%B3zgu%20lub%20zawa%C5%82%20a%20os%C5%82abienie%20mi%C4%99%C5%9Bni%20%20Gwa%C5%82towne%20os%C5%82abienie%20mi%C4%99%C5%9Bni%20i%20utrata%20czucia%20w%20wybranym%20rejonie%20cia%C5%82a%20mo%C5%BCe%20by%C4%87%20objawem%20udaru%20m%C3%B3zgu.%20Opr%C3%B3cz%20tego%20udarowi%20towarzyszy%20silny%20b%C3%B3l%20g%C5%82owy,%20wymioty,%20cz%C4%99sto%20utrata%20przytomno%C5%9Bci.%20Typowym%20objawem%20jest%20te%C5%BC%20opadni%C4%99cie%20k%C4%85cika%20ust%20po%20jednej%20stronie%20twarzy.%20%20Nag%C5%82e%20os%C5%82abienie%20mi%C4%99%C5%9Bni%20n%C3%B3g%20mo%C5%BCe%20te%C5%BC%20%C5%9Bwiadczy%C4%87%20o%20zawale%20mi%C4%99%C5%9Bnia%20sercowego.%20Inne,%20bardziej%20charakterystyczne%20objawy%20zawa%C5%82u,%20to%20silny,%20piek%C4%85cy%20b%C3%B3l%20w%20klatce%20piersiowej,%20panika%20oraz%20duszno%C5%9B%C4%87%20i%20zawroty%20g%C5%82owy.%20%20Zesp%C3%B3%C5%82%20Guillaina%20i%20Barr%C3%A9go%20a%20post%C4%99puj%C4%85ce%20os%C5%82abienie%20mi%C4%99%C5%9Bni%20%20Zesp%C3%B3%C5%82%20Guillaina%20i%20Barr%C3%A9go%20jest%20chorob%C4%85%20autoimmunologiczn%C4%85,%20objawiaj%C4%85c%C4%85%20si%C4%99%20post%C4%99puj%C4%85c%C4%85%20degeneracj%C4%85%20nerw%C3%B3w%20obwodowych%20(bezpo%C5%9Brednio%20steruj%C4%85cych%20ruchami%20ko%C5%84czyn),%20a%20co%20za%20tym%20idzie%20os%C5%82abieniem%20mi%C4%99%C5%9Bni.%20Choroba%20zaczyna%20si%C4%99%20na%20og%C3%B3%C5%82%20od%20%C5%82agodnej%20infekcji%20uk%C5%82adu%20pokarmowego%20lub%20oddechowego.%20Nast%C4%99pnie%20pojawiaj%C4%85%20si%C4%99%20zaburzenia%20czucia%20w%20palcach%20r%C4%85k%20i%20n%C3%B3g%20oraz%20os%C5%82abienie%20mi%C4%99%C5%9Bni.%20W%20ci%C4%85gu%20kilku%20dni%20mo%C5%BCe%20to%20doprowadzi%C4%87%20do%20parali%C5%BCu%20mi%C4%99%C5%9Bni,%20tak%C5%BCe%20mi%C4%99%C5%9Bni%20oddechowych.%20Mo%C5%BCe%20to%20doprowadzi%C4%87%20do%20%C5%9Bmierci.%20Szybko%20zdiagnozowana%20choroba%20jest%20jednak%20uleczalna.%20%20Miastenia%20%20%20Szybka%20m%C4%99czliwo%C5%9B%C4%87%20mi%C4%99%C5%9Bni%20szkieletowych%20jest%20jednym%20z%20objaw%C3%B3w%20miastenii.%20Choroba%20prowadzi%20do%20tego,%20%C5%BCe%20nawet%20obiektywnie%20niewielki%20wysi%C5%82ek%20zaczyna%20przewy%C5%BCsza%C4%87%20mo%C5%BCliwo%C5%9Bci%20chorego.%20Opadaj%C4%85ce%20powieki%20i%20%C5%BCuchwa,%20a%20tak%C5%BCe%20niemo%C5%BCno%C5%9B%C4%87%20utrzymania%20przedmiot%C3%B3w%20w%20d%C5%82oniach,%20niewyra%C5%BAna%20mowa,%20upadki%20przy%20chodzeniu%20to%20charakterystyczne%20objawy%20miastenii.%20Najgorzej%20rokuje%20miastenia,%20kt%C3%B3rej%20objawy%20obejmuj%C4%85%20mi%C4%99%C5%9Bnie%20oddechowe.%20Leczenie%20miastenii%20cz%C4%99sto%20jednak%20prowadzi%20do%20ust%C4%85pienia%20objaw%C3%B3w.%20%20%20Zanik%20mi%C4%99%C5%9Bni%20(dystrofia%20mi%C4%99%C5%9Bniowa)%20%20Post%C4%99puj%C4%85ce%20os%C5%82abienie%20mi%C4%99%C5%9Bni%20wyst%C4%99puje%20tak%C5%BCe%20w%20dystrofii%20mi%C4%99%C5%9Bniowej.%20Jest%20to%20schorzenie%20dziedziczne.%20Post%C4%99puj%C4%85ca%20degeneracja%20w%C5%82%C3%B3kien%20mi%C4%99%C5%9Bniowych%20prowadzi%20do%20utraty%20umi%C4%99%C5%9Bnienia%20(atrofii).%20Zanik%20mi%C4%99%C5%9Bni%20mo%C5%BCe%20rozpocz%C4%85%C4%87%20si%C4%99%20ju%C5%BC%20nawet%20u%203-letniego%20dziecka%20(dystrofia%20mi%C4%99%C5%9Bniowa%20Duchenne'a).%20Z%20czasem%20niemo%C5%BCliwe%20staje%20si%C4%99%20samodzielne%20chodzenie%20i%20wykonywanie%20innych%20ruch%C3%B3w%20cia%C5%82a.%20Do%20%C5%9Bmierci%20dochodzi%20najcz%C4%99%C5%9Bciej%20wskutek%20niewydolno%C5%9Bci%20uk%C5%82adu%20oddechowego%20lub%20uk%C5%82adu%20kr%C4%85%C5%BCenia." target="_blank" rel="nofollow noopener">niedobór elektrolitów: potasu i sodu. Może on być związany z intensywnym treningiem fizycznym, biegunką i wymiotami, odwodnieniem lub stosowaniem ścisłej, nieprawidłowo ułożonej diety. Innymi objawami niedoboru elektrolitów są: kurcze mięśniowe, obrzęk i ból nóg albo ramion, nieprawidłowe ciśnienie krwi, zaburzenia rytmu serca. Stosowanie niektórych leków Osłabienie mięśni może być skutkiem ubocznym stosowania leków obniżających stężenie cholesterolu, zawierających statyny. Również benzodiazepiny, stosowane w leczeniu lęku i bezsenności, mogą sprawić, że mięśnie będą sprawiały wrażenie osłabionych i wiotkich. Osłabienie mięśni jednym z objawów grypy Ból oraz osłabienie mięśni są powszechnymi symptomami grypy. Oprócz objawów mięśniowych podczas choroby występują także wysoka temperatura (około 39 stopni Celsjusza), ból głowy, suchy kaszel i łzawienie oczu. Niedoczynność tarczycy a osłabienie mięśni Zmęczenie i osłabienie mięśni może świadczyć także o nieprawidłowym funkcjonowaniu gruczołu tarczycy: jego niedoczynności. Innymi charakterystycznymi objawami tej choroby są: ospałość, przybieranie na wadze, wysuszenie skóry, zaparcia, obniżony nastrój. Niedokrwistość (anemia) przyczyną osłabienia mięśni Ogólne osłabienie, w tym także osłabienie mięśni, jest charakterystyczne również dla niedokrwistości. Jej najczęstszą przyczyną jest niedobór żelaza, który jest głównym składnikiem hemoglobiny. Innymi objawami niedokrwistości są: bladość skóry i dziąseł, wypadanie i łamliwość włosów, problemy z koncentracją, zawroty głowy, szumy w uszach, senność i obniżony nastrój. Osłabienie mięśni w cukrzycy Jednym z powikłań cukrzycy może być neuropatia cukrzycowa. Długotrwałe wysokie stężenie glukozy we krwi prowadzi do uszkodzenia włókien nerwowych. Konsekwencjami tego stanu mogą być objawy mięśniowe: osłabienie, drętwienie, zaburzenia czucia oraz bolesność nóg i rąk. Udar mózgu lub zawał a osłabienie mięśni Gwałtowne osłabienie mięśni i utrata czucia w wybranym rejonie ciała może być objawem udaru mózgu. Oprócz tego udarowi towarzyszy silny ból głowy, wymioty, często utrata przytomności. Typowym objawem jest też opadnięcie kącika ust po jednej stronie twarzy. Nagłe osłabienie mięśni nóg może też świadczyć o zawale mięśnia sercowego. Inne, bardziej charakterystyczne objawy zawału, to silny, piekący ból w klatce piersiowej, panika oraz duszność i zawroty głowy. Zespół Guillaina i Barrégo a postępujące osłabienie mięśni Zespół Guillaina i Barrégo jest chorobą autoimmunologiczną, objawiającą się postępującą degeneracją nerwów obwodowych (bezpośrednio sterujących ruchami kończyn), a co za tym idzie osłabieniem mięśni. Choroba zaczyna się na ogół od łagodnej infekcji układu pokarmowego lub oddechowego. Następnie pojawiają się zaburzenia czucia w palcach rąk i nóg oraz osłabienie mięśni. W ciągu kilku dni może to doprowadzić do paraliżu mięśni, także mięśni oddechowych. Może to doprowadzić do śmierci. Szybko zdiagnozowana choroba jest jednak uleczalna. Miastenia Szybka męczliwość mięśni szkieletowych jest jednym z objawów miastenii. Choroba prowadzi do tego, że nawet obiektywnie niewielki wysiłek zaczyna przewyższać możliwości chorego. Opadające powieki i żuchwa, a także niemożność utrzymania przedmiotów w dłoniach, niewyraźna mowa, upadki przy chodzeniu to charakterystyczne objawy miastenii. Najgorzej rokuje miastenia, której objawy obejmują mięśnie oddechowe. Leczenie miastenii często jednak prowadzi do ustąpienia objawów. Zanik mięśni (dystrofia mięśniowa) Postępujące osłabienie mięśni występuje także w dystrofii mięśniowej. Jest to schorzenie dziedziczne. Postępująca degeneracja włókien mięśniowych prowadzi do utraty umięśnienia (atrofii). Zanik mięśni może rozpocząć się już nawet u 3-letniego dziecka (dystrofia mięśniowa Duchenne'a). Z czasem niemożliwe staje się samodzielne chodzenie i wykonywanie innych ruchów ciała. Do śmierci dochodzi najczęściej wskutek niewydolności układu oddechowego lub układu krążenia. Rozładuj stres i napięcie w naturalny sposób. Poznaj pozytywne efekty przytulania. Martwią cię zaciśnięte piąstki dziecka? Kiedy zaciśnięte piąstki u niemowlaka są powodem do niepokoju? Nękają cię skurcze? Skąd się biorą mimowolne skurcze mięśni - czego są objawem? Czym jest hipertonia? Poczytaj o przykurczu mięśni u niemowlaka. Twój maluch często wysuwa język? Oto przyczyny częstego wysuwania języka przez niemowlę.
Jak leczyć anemię? Najlepiej stosować dietę bogatą w pokarmy zawierające żelazo. Warto jeść je razem z sokami owocowymi, zawierającymi witaminę C, która poprawia wchłanianie żelaza.
Jak leczyć anemię? Najlepiej stosować dietę bogatą w pokarmy zawierające żelazo. Warto jeść je razem z sokami owocowymi, zawierającymi witaminę C, która poprawia wchłanianie żelaza. Naturalną reakcją ludzkiego organizmu na przyjmowanie żelaza w tabletkach są ciemniejsze stolce i trudności z wypróżnianiem. Badania na anemię – rozpoznawanie choroby Anemię wykrywa się, regularnie wykonując morfologię krwi. Rozwija się ona w sytuacji niedoboru pierwiastków (np. żelaza) i witamin (np. B12), niezbędnych do procesów krwiotwórczych. Gdy poziom hemoglobiny spanie poniżej 11 g/dl, a hematokrytu poniżej 33%, występuje groźna dla płodu anemia. Kobiety ciężarne powinny poddawać się badaniu krwi co 4-6 tygodni. Przy podejrzeniu niedostatecznego poziomu żelaza we krwi, lekarz może zalecić dodatkowe badania: oznaczenie poziomu żelaza w surowicy krwi. Leczenie anemii Sposób leczenia anemii zależy od jej przyczyn i stopnia jej zaawansowania. Niskiemu poziomowi hemoglobiny i hematokrytu we krwi może towarzyszyć mała objętość erytrocytów (czerwonych krwinek). Zaleca się wtedy wykonanie dodatkowych badań mających sprawdzić zawartość żelaza we krwi. Przy dużej objętości erytrocytów, zwanej MCV, istnieje podejrzenie anemii wywołanej niedoborem kwasu foliowego oraz witaminy B12. Przy niskim poziomie czerwonych krwinek i hemoglobiny warto suplementować organizm wielowitaminowymi preparatami zawierającymi żelazo. W poważniejszych sytuacjach przepisywane są preparaty żelaza. W celu zwiększenia wchłanialności żelaza, tabletki warto popijać sokami pomidorowymi lub z ciemnych owoców i przyjmować je na pół godziny do godziny przed posiłkiem. Najczęstsza dawka żelaza przy łagodnej postaci anemii to 120 mg na dobę, a w poważniejszych przypadkach zaleca się podawanie pierwiastka dożylnie lub wykonuje się transfuzję krwi (np. przy obfitych krwawieniach). Anemia w ciąży: co jeść Żelazo powinno się dostarczać do organizmu wraz z pożywieniem. Dzienna dawka żelaza dla kobiet wynosi około 14 mg żelaza. Przyszła matka potrzebuje natomiast aż 26 mg tego pierwiastka, ponieważ rozwijające się dziecko również zużywa zapasy żelaza. Niedokrwistość u kobiet ciężarnych wymaga urozmaiconej i wartościowej diety, gównie jakościowej, a nie ilościowej („dla dwojga”, a nie jedzenia „za dwoje”). Żelazo można dostarczyć organizmowi zarówno z pokarmami zwierzęcymi (żelazo zwane hemowym – jest łatwiej przyswajalne), jak i roślinnymi. Przyswajanie żelaza można zwiększyć, spożywając je z produktami bogatymi w witaminę C, np. sokami z aronii, czarnej porzeczki, żurawiny. Kawa i herbata znacząco opóźniają wchłanianie tego cennego pierwiastka z pokarmów. Najwięcej łatwo przyswajalnego żelaza znajduje się w wątrobie wieprzowej, cielęcinie, wołowinie, kaszance i tuńczyku. Dużą jego ilość zawierają również żółtka jaj, nasiona roślin strączkowych, żółte oraz zielone warzywa liściaste, pełnoziarniste produkty zbożowe, kakao. Odczuwasz bóle w żebrach? O czym może świadczyć ból w żebrach? Warto pozostać aktywną w ciąży. Ćwiczenia dla kobiet w ciąży: co można, a czego nie należy? Jesteś w ciąży i odczuwasz bóle w klatce piersiowej? Ból żeber w ciąży to częsta dolegliwość. Skąd się bierze anemia w ciąży? Oto przyczyny i objawy anemii w ciąży. Spodziewasz się dziecka? Sprawdź przyczyny, objawy i leczenie przeziębionego pęcherza w ciąży.
Niedokrwistość czyli anemia – jakie są jej rodzaje?
Niedokrwistość może pojawić się w każdym wieku. Dotknięte są nią noworodki, dzieci, młodzież oraz osoby w średnim wieku i starsze.
Niedokrwistość może pojawić się w każdym wieku. Dotknięte są nią noworodki, dzieci, młodzież oraz osoby w średnim wieku i starsze. Najczęściej pojawiającą się odmianą anemii wśród pacjentów, jest niedokrwistość z powodu braku żelaza. W większości cierpią na nią kobiety. Główną przyczyną anemii jest ubytek żelaza w organizmie. Może być spowodowana także brakiem witaminy B12. Towarzyszy również niektórych chorobom nowotworowym. Objawia się m.in. zmęczeniem, osłabieniem i brakiem koncentracji. Rodzaje anemii Anemia wywołana utratą krwi – jej przyczyną są urazy i wypadki. W niektórych przypadkach pojawia się na skutek długotrwałej utraty krwi. Anemia megaloblastyczna – związana jest z niedoborem witaminy B12 lub kwasu foliowego. Jej przyczyną może być niewłaściwa dieta, wegetarianizm, alkoholizm i niezrównoważona dieta. Anemia towarzysząca chorobom przewlekłym – uwidacznia się ona przy zakażeniach bakteryjnych, pasożytniczych i grzybiczych. Często towarzyszy również nowotworom złośliwym, chorobom autoimmunologicznym i infekcjom dróg moczowych. Anemia wywołana niedoborem żelaza – jest spowodowana utratą krwi, chorobami przewlekłymi, oraz obfitymi miesiączkami. Związana jest także z ciążą i okresem dojrzewania. Leczenie anemii Jeśli anemia została wywołana przez utratę krwi, jest ona leczona poprzez transfuzję. Gdy zaś niedokrwistość pojawiła się w związku z niedoborem żelaza, lekarz po przebadaniu powinien przepisać choremu żelazo w formie tabletek i diety bogatej w ten pierwiastek. Anemia związana z niedoborem witaminy B12 leczona jest poprzez zastrzyki z witaminą. Pacjentowi sugerowana również jest wtedy dieta obfitująca w mięsa, ryby, ostrygi, małże i mleko. Choroba, która wynika z wadliwej budowy cząsteczek krwi. Dowiedz się więcej na temat anemii sierpowatej, czyli wrodzonej wady krwi,a także jej przyczyn i objawów. Twoje dziecko jest ciągle zmęczone i nie ma apetytu? Poznaj przyczyny i objawy anemii u dzieci. Czy domowe sposoby działają na choroby z niedoboru żelaza? Przeczytaj o tym, jak wyleczyć złośliwą anemię. Ta choroba pojawia się nawet u noworodków. Sprawdź, czym jest anemia, czyli niedokrwistość u dzieci.
Niedokrwistość u noworodków, niemowląt i starszych dzieci
Niedokrwistość (anemia) u noworodków, niemowląt i dzieci jest najczęściej skutkiem niedoboru żelaza. U niemowlaków i starszych dzieci pierwiastek ten należy uzupełniać włączając do diety produkty pochodzenia zwierzęcego, warzywa zielonoliściaste, kwas foliowy i witaminy z grupy B.
Niedokrwistość (anemia) u noworodków, niemowląt i dzieci jest najczęściej skutkiem niedoboru żelaza. U niemowlaków i starszych dzieci pierwiastek ten należy uzupełniać włączając do diety produkty pochodzenia zwierzęcego, warzywa zielonoliściaste, kwas foliowy i witaminy z grupy B. Pierwsze objawy anemii u dzieci i niemowląt to bladość i skłonność do szybkiego zmęczenia. U starszych dzieci widoczne są też problemy z koncentracją. Diagnoza anemii opiera się na badaniach krwi. Najważniejszym wskaźnikiem jest poziom hemoglobiny. Na niedokrwistość wskazuje występowanie niskiej hemoglobiny wraz z obniżonym MCV i liczbą erytrocytów. Normy w badaniach na anemię dzieci Poziom hemoglobiny poniżej normy to pierwsza wskazówka możliwej anemii u dziecka. Prawidłowa hemoglobina: u noworodka: 13,5 – 19,5 g/100 ml, u niemowlaka (3 miesiące) 9,5 – 12,5 g/100 ml, u dziecka rocznego – 10,5 – 13,5 g/100 ml, u przedszkolaka (3 – 6 lat) – 12-14 g/100 ml, u dziecka w szkole podstawowej – 11,5-14,5 g/100 ml. Niedokrwistość u noworodka: najczęściej dotyka wcześniaki i dzieci z ciąż mnogich Noworodek urodzony o czasie zazwyczaj nie jest narażony na niedokrwistość, ponieważ ma duży zapas żelaza zgromadzony w czasie życia płodowego. Anemia może jednak wystąpić u wcześniaków. Jest to spowodowane tym, że żelazo odkłada się w tkankach dziecka w czterech ostatnich tygodniach ciąży. Na niedobór tego pierwiastka cierpią też często noworodki z ciąż mnogich, dzieci urodzone w odstępie nie większym niż 12 miesięcy po starszym rodzeństwie oraz dzieci, których matki miały anemię w ciąży. Niedokrwistość niemowlęca grozi każdemu dziecku Zapasy żelaza zgromadzone podczas życia płodowego wystarczają dziecku tylko na 3-6 miesięcy życia. Później zasoby tego pierwiastka zaczynają się wyczerpywać i jest to naturalne u wszystkich niemowlaków. Na tym etapie życia dziecko musi zacząć czerpać żelazo z pożywienia (mleko kobiece zawiera za małą ilość żelaza). W diecie półrocznego dziecka powinny się zatem pojawić produkty pochodzenia zwierzęcego, na przykład mieszanki i przeciery warzywne z dodatkiem mięsa oraz żółtka jaj. Dieta bogata w żelazo znacząco zmniejsza ryzyko późniejszej anemii u dziecka. Niedokrwistość u dzieci spowodowana nieprawidłową dietą Anemia u kilkulatków i starszych dzieci najczęściej wiąże się z niedoborem żelaza dostarczanego w diecie. Może to być skutkiem jedzenia zbyt dużej ilości wysokoprzetworzonej żywności. Produkty tego typu powinno się u dziecka zastąpić naturalnymi źródłami żelaza (mięso, soja, warzywa zielonoliściaste). Ważne jest też przyjmowanie kwasu foliowego i witamin z grupy B, które ułatwiają wchłanianie żelaza. Naturalny kwas foliowy znajduje się między innymi w brokułach, szpinaku i sokach z cytrusów, a witaminy B w produktach zbożowych, ciemnym pieczywie i kaszy jęczmiennej. Niedokrwistość u alergików Prawdopodobieństwo zachorowania na anemię jest wyższe u dzieci, które cierpią na alergie i uczulenia. Dieta takich dzieci jest zazwyczaj ograniczona ze względu na nietolerancję niektórych produktów, a przez to może nie dostarczać potrzebnej ilości żelaza. Co więcej, alergia na niektóre produkty (na przykład mleko krowie, gluten) może powodować problemy z wchłanianiem składników odżywczych. Z diety małego alergika ze skłonnością do niedokrwistości powinno się wyeliminować białą mąkę i produkty bogate z wapń, ponieważ hamuje on wchłanianie żelaza. Anemia ma różne przyczyny i cały szereg objawów. Sprawdź, jakie są rodzaje niedokrwistości. Twoje dziecko jest ciągle zmęczone i nie ma apetytu? Poznaj przyczyny i objawy anemii u dzieci. Choroba, która wynika z wadliwej budowy cząsteczek krwi. Dowiedz się więcej na temat anemii sierpowatej, czyli wrodzonej wady krwi, a także jej przyczyn i objawów. Czy domowe sposoby działają na choroby z niedoboru żelaza? Przeczytaj o tym, jak wyleczyć złośliwą anemię.
Jakie są przyczyny i objawy anemii u dzieci?
Anemia u dzieci jest wywołana m.in. niedoborem żelaza, zbyt małą produkcją czerwonych krwinek lub ich niszczeniem. Objawy anemii to np. drażliwość, zmęczenie i osłabienie odporności.
Anemia u dzieci jest wywołana m.in. niedoborem żelaza, zbyt małą produkcją czerwonych krwinek lub ich niszczeniem. Objawy anemii to np. drażliwość, zmęczenie i osłabienie odporności. Anemia to jedno z najczęstszych zaburzeń w obrębie składników krwi. Pojawia się, kiedy liczba erytrocytów, czyli czerwonych krwinek, ma niski poziom. Anemia u dziecka może przyczynić się do jego wolniejszego rozwoju. Przyczyny anemii u dzieci Główne przyczyny anemii u dzieci to: niedobór żelaza w diecie, utrata krwi, niszczenie erytrocytów, zbyt mała produkcja erytrocytów. Jedną z najczęstszych przyczyn anemii u dzieci jest niedobór żelaza, który warunkuje działanie hemoglobiny zawartej w czerwonych krwinkach. Hemoglobina transportuje tlen do komórek całego organizmu. W przypadku zbyt małej ilości czerwonych krwinek, których jest składnikiem, rozpoczyna się proces chorobowy. Na anemię z niedoboru żelaza najczęściej narażone są dzieci do 2. roku życia, w szczególności karmione naturalnie. Mleko matki zawiera bowiem niewielką ilość żelaza. Tzw. niedokrwistość fizjologiczna pojawia się najczęściej u dzieci w wieku od 3. do 6. miesięcy. Dzieci poniżej 3 miesięcy korzystają z żelaza, które matka dostarczyła im jeszcze przed urodzeniem. Maluchy po 6. miesiącu mają natomiast wprowadzane nowe pokarmy, którymi można uzupełnić poziom żelaza. Anemią z powodu utraty krwi są zagrożone dziewczynki, które zaczynają miesiączkować. Pojawienie się okresu to sygnał na zwiększenie podaży żelaza w diecie. Także zaburzenia krwi lub przewlekłe krwawienia w wyniku zapalenia jelit mogą prowadzić do anemii na skutek utraty krwi. Niszczenie erytrocytów przez organizm powoduje anemia hemolityczna. Szpik kostny, w którym są produkowane krwinki czerwone nie ma szansy wytworzyć tylu nowych erytrocytów, na ile jest zapotrzebowanie. Przyczyną anemii hemolitycznej może być stosowanie pewnych leków lub infekcja. Występują trzy postaci anemii hemolitycznej: talasemia, anemia sierpowata i sferocytoza wrodzona. Zbyt mała produkcja krwinek czerwonych jest równoznaczna z występowaniem anemii aplastycznej. W tej chorobie szpik kostny produkuje za małą ilość erytrocytów. Anemia aplastyczna pojawia się na skutek promieniowania jonizującego stosowanego w leczeniu nowotworów, przyjmowania niektórych leków (na padaczkę, nowotwory lub antybiotyków), a także wskutek działania toksycznych substancji. Ten typ anemii powodują też niektóre choroby przewlekłe lub choroby genetyczne upośledzające działanie szpiku. Anemia może być też skutkiem: występowania pasożytów, zespołu nieprawidłowego wchłaniania, np. celiakii, chorób zapalnych stawów, chorób jelit, chorób nerek, chorób tarczycy, nieprawidłowej budowy erytrocytów. Anemia u dzieci – objawy Najczęściej pojawiające się symptomy anemii u dzieci to: szybsze męczenie się, zawroty głowy, większa drażliwość, zwolniony wzrost, utrata wagi, mniejszy apetyt, osłabienie odporności, blada skóra, problemy ze snem, przyspieszenie akcji serca. Jeśli przyczyną anemii jest niszczenie czerwonych krwinek, mogą pojawić się też: ciemniejsza barwa moczu, żółtaczka, zażółcenie białek w gałkach ocznych, powiększenie śledziony. Anemia u dzieci może skutkować problemami w rozwoju, np. trudniejszym nawiązywaniem kontaktów, nadmierną aktywnością ruchową lub kłopotami z koncentracją. Choroba, która wynika z wadliwej budowy cząsteczek krwi. Dowiedz się więcej na temat anemii sierpowatej, czyli wrodzonej wady krwi, a także jej przyczyn i objawów. Czy domowe sposoby działają na choroby z niedoboru żelaza? Przeczytaj o tym, jak wyleczyć złośliwą anemię. Ta choroba pojawia się nawet u noworodków. Sprawdź, czym jest anemia, czyli niedokrwistość u dzieci. Anemia ma różne przyczyny i cały szereg objawów. Sprawdź, jakie są rodzaje niedokrwistości.
Ciągłe uczucie zimna a zaburzone krążenie krwi, choroby i tryb życia
Przyczyną ciągłego uczucia zimna, może być zbyt wysoka temperatura ciała, choroba tarczycy, anemia, niskie ciśnienie krwi, stres, złe odżywianie czy cukrzyca, a także za mała tkanka mięśniowa, odwodnienie oraz niewystarczająca ilość ruchu, snu i nadużywanie alkoholu.
Przyczyną ciągłego uczucia zimna, może być zbyt wysoka temperatura ciała, choroba tarczycy, anemia, niskie ciśnienie krwi, stres, złe odżywianie czy cukrzyca, a także za mała tkanka mięśniowa, odwodnienie oraz niewystarczająca ilość ruchu, snu i nadużywanie alkoholu. Zepsuta termoregulacja ciała sprawia, że ciągle ci zimno Bezpośrednio za ciągłe uczucie zimna odpowiada ośrodek termoregulacji, który znajduje się w podwzgórzu. Rzadko zdarza się, by zaburzenia termoregulacji wynikały z uszkodzenia tego ośrodka lub zaburzenia jego pracy. Możliwe jest to w przypadku ciężkich urazów głowy i guza mózgu zajmującego tę część, w której ośrodek termoregulacji się znajduje. Mało ruchu, złe odżywianie, niedosypianie, stres – oto dlaczego ciągle jest ci zimno Problemem w zapewnieniu ciepła organizmowi jest nie tylko niedowaga i związana z tym zbyt mała tkanka mięśniowa i tłuszczowa. Ciągłe zimno towarzyszy też wtedy, gdy zbyt mało się ruszamy. Mięśnie podczas pracy wytwarzają ciepło, a krążenie krwi jest lepsze, co wpływa na odczuwanie temperatury. Przyczyną stałego uczucia zimna mogą być niedobory witamin, w tym witaminy B12. Również zbyt mała ilość płynów w organizmie zaburza odczuwanie ciepła i zimna. Permanentny chłód możesz odczuwać również wówczas, gdy nadużywasz alkoholu. Mocne trunki pozornie rozgrzewają, ale w rzeczywistości rozszerzają naczynia i przyspieszają wychładzanie organizmu. Nadużywanie alkoholu zaburza też gospodarkę wodno-elektrolitową, co ma duży wpływ na odczuwanie temperatury. Uczucie chłodu może pojawić się też na początku ciąży. Temperatura ciała może być wówczas podwyższona do około 37°C, a to wystarczy, by odczuwać dyskomfort i zimno. Kolejną przyczyną bywa stres i zmęczenie. Bardzo często za stresem idzie złe odżywianie, brak odpowiedniej ilości snu i fizyczne osłabienie czy wręcz wyczerpanie. To sprawia, że krew zasila głównie najważniejsze organy, słabiej krążąc np. w kończynach. Choroby, przez które ciągle odczuwasz zimno Przeziębienie i grypa Infekcje wirusowe i bakteryjne wywołujące stany zapalne w organizmie dają takie objawy jak ciągłe uczucie zimna, osłabienie, a także katar, kaszel, ból głowy, mięśni i stawów. Jeśli ciągle ci zimno, zmierz temperaturę – zapewne okaże się, że jest ona podwyższona. Im wyższa gorączka, tym większe odczucie zimna. Anemia Ciągłe uczucie zimna i senność to objawy anemii. Jeśli brakuje ci żelaza i witamin z grupy B, to zauważysz u siebie permanentne zmęczenie, bladość, osłabienie i ciągle będzie ci zimno. To wynik zbyt małej liczby czerwonych krwinek, które są odpowiedzialne za dystrybucję tlenu w organizmie. Zaburzenia krążenia Jeśli należysz do osób cierpiących na choroby układu sercowo-naczyniowego, zapewne masz ciągłe uczucie zimna. Chłód odczuwasz z tego powodu, że krew nie może swobodnie krążyć w organizmie i go zasilać. Dzieje się tak m.in. przy miażdżycy oraz rzadkiej chorobie Raynauda. Niedoczynność tarczycy Zbyt mała ilość hormonów tarczycy powoduje spowolnienie metabolizmu. To dlatego może ciągle być ci zimno. Ciągłe uczucie zimna i senność, wzrost wagi, nadmierne rogowacenie i przesuszenie skóry to objawy niedoczynności tarczycy. Cukrzyca i neuropatia Neuropatia to choroba nerwów. Może przyczyniać się do zaburzenia w odczuwaniu m.in. ciepła i zimna, ale też bólu. Często występuje jako skutek cukrzycy. Jeśli oprócz tego, że ciągle ci zimno, drętwieją ci palce u stóp i dłoni, zacznij badać poziom cukru we krwi, bo to może pozwolić wcześnie wykryć cukrzycę. Nerwica Gęsia skórka i ciągłe uczucie zimna towarzyszą nerwicy. Niepokój, lęk, napady paniki, a nawet duszności potęgują wrażenie chłodu, a chłód w ten sam sposób działa na pozostałe objawy. Podczas ataku możliwe są nawet dreszcze. Jeśli ciągle ci zimno, rozpocznij leczenie i zmień tryb życia Leczenie ciągłego uczucia zimna powinno być przyczynowe, ale w wielu przypadkach kończy się na nakładaniu ciepłych ubrań i przykrywaniu się kocem czy piciu rozgrzewających napojów. Permanentne uczucie chłodu powinno skłonić cię do bacznej obserwacji swojego trybu życia i ewentualnej jego zmiany, jeśli masz za dużo stresu, źle się odżywiasz lub zbyt mało ruszasz. Gdy przyczyną uczucia zimna jest choroba, możesz ją wyleczyć i pozbyć się nieprzyjemnych dolegliwości. W anemii konieczne jest uzupełnienie niedoboru żelaza, w cukrzycy – kontrolowanie poziomu cukru we krwi, a nerwica wymaga wizyty u psychologa lub psychiatry. Pomoc w przypadku niedoczynności tarczycy uzyskasz od endokrynologa, a gdy powodem ciągłego odczuwania zimna jest złe krążenie – udaj się do kardiologa. Nagła zmiana temperatury ciała może być niebezpieczna. Zobacz, jak wygląda pierwsza pomoc w szoku termicznym. Gdy doskwiera ci odczucie zimna lub gorąca... Dowiedz się więcej o zaburzeniach termoregulacji organizmu.
Jak rozpoznać i czym skutkuje niedobór i nadmiar żelaza w organizmie?
Prawidłowy poziom żelaza we krwi mieści się w przedziale 70-150 mikrogramów/dl. Stężenie żelaza we krwi u kobiet jest zwykle o 10 mikrogramów/dl niższe niż u mężczyzn. Ilość żelaza w surowicy zależy m.in. od tego jak żelazo wchłania się w przewodzie pokarmowym i od funkcjonowania metabolizmu w organizmie.
Prawidłowy poziom żelaza we krwi mieści się w przedziale 70-150 mikrogramów/dl. Stężenie żelaza we krwi u kobiet jest zwykle o 10 mikrogramów/dl niższe niż u mężczyzn. Ilość żelaza w surowicy zależy m.in. od tego jak żelazo wchłania się w przewodzie pokarmowym i od funkcjonowania metabolizmu w organizmie. Żelazo jest głównym składnikiem hemoglobiny. Jest niezbędne do prawidłowego funkcjonowania organizmu, ponieważ przechowuje i transportuje tlen w erytrocytach (krwinkach czerwonych). Przyczyny wysokiego poziomu żelaza we krwi – zapalenie nerek, zatrucie ołowiem Zbyt duże stężenie żelaza we krwi może być oznaką nadmiernego wchłaniania żelaza z układu pokarmowego, ostrego zapalenia wątroby lub uszkodzeń wątroby. Może być efektem zatrucia ołowiem, zapalenia nerek lub częstych transfuzji krwi. Wysoki poziom żelaza może także oznaczać zbyt dużą ilość żelaza dostarczanego w pokarmach. Stężenie żelaza zwiększają: estrogeny, alkohol oraz tabletki antykoncepcyjne. Objawy nadmiaru żelaza – spadek libido, bóle stawów Objawami nadmiaru żelaza we krwi jest uczucie ogólnego zmęczenia i złego samopoczucia. Doskwierają bóle stawów i osłabienie. Masa ciała zaczyna się zwiększać. Spada libido. Skóra przybiera ziemisty, szaro-brązowy kolor. Znika owłosienie z okolic miejsc intymnych oraz dołów pachowych. W przypadku kobiet pojawiają się nieregularne miesiączki. Przyczyny niskiego poziomu żelaza we krwi – utrata żelaza, zbyt mała ilość żelaza w diecie Zbyt niski poziom żelaza we krwi może świadczyć o osłabionej zdolności wchłaniania tego pierwiastka. Często przyczyną niskiego poziomu żelaza jest zjadanie zbyt małej ilości produktów zwierających je lub zwiększone zapotrzebowanie. Może być to oznaką utraty żelaza przez drogi moczowe, przewód pokarmowy lub drogi płciowe. Obniżona ilość żelaza we krwi może być efektem odkładania się go w tkankach. Poziom żelaza obniżają: kolchicyna, testosteron i hormon ACTH (hormon wydzielany przez przedni płat przysadki mózgowej). Objawy niskiego poziomu żelaza – zmęczenie, sińce pod oczami Niedobór żelaza objawia się apatią i ciągłym zmęczeniem. Pojawiają się sińce pod oczami i brak energii do pracy. Cera staje się blada i przesuszona. Włosy i paznokcie są łamliwe. Często doskwierają zawroty głowy i krwawienia z nosa. Przewlekły niedobór żelaza jest przyczyną anemii. Jeśli leci ci krew z nosa przy anemii, powinieneś usiąść na krześle lub w fotelu. Dowiedz się, jak sobie radzić z krwią z nosa przy anemii. Anemia należy do niebezpiecznych chorób. Dowiedz się, czy pokrzywa wyleczy anemię. Żelazo jest pierwiastkiem, dzięki któremu organizm funkcjonuje prawidłowo. Poznaj 10 produktów bogatych w żelazo. Anemia wymaga specjalnej diety. Najlepsza okazuje się dieta bogata w żelazo. Niedokrwistość pojawia się, kiedy mamy niedobór żelaza. Poznaj objawy i leczenie niedokrwistości.
5 najczęstszych przyczyn nadmiernej senności
Nadmierna senność, problemy ze wstawaniem z łóżka i drzemki w ciągu dnia to problem wielu osób. Do najczęstszych przyczyn nadmiernej senności należą przemęczenie, anemia, cukrzyca, niedoczynność tarczycy i depresja.
Nadmierna senność, problemy ze wstawaniem z łóżka i drzemki w ciągu dnia to problem wielu osób. Do najczęstszych przyczyn nadmiernej senności należą przemęczenie, anemia, cukrzyca, niedoczynność tarczycy i depresja. 1. Zmęczenie i przepracowanie Nadmierna senność zwykle pojawia się w czasie, w którym organizm człowieka wystawiony był na duży wysiłek. W takim przypadku należy dostarczyć mu odpowiednią dawkę snu i odpoczynku, aby samopoczucie wróciło do normy. W przypadku, gdy nadmierna senność jest efektem przemęczenia, pozytywnie na kondycję organizmu wpłynie także jedzenie produktów bogatych w magnez (kakao, nasiona słonecznika, kasza gryczana) i potas (pomidory, grejpfruty, suszone morele). 2. Anemia Nadmierna senność może być spowodowana anemią. Jest to zaburzenie, które polega na zbyt małej liczbie erytrocytów (czerwonych krwinek) we krwi. Anemia rozpoznawana jest w tracie morfologii (badania krwi), gdy liczba erytrocytów spada poniżej normy. Norma erytrocytów we krwi dla kobiet wynosi 4,2-5,4 mln/ul, dla mężczyzn 4,7-6,2 mln/ul. Zależnie od ustalonej przez lekarza przyczyny anemii (np. niedobór żelaza) następuje rozpoczęcie odpowiedniego leczenia. Przy anemii spowodowanej niedoborem żelaza leczenie polega na modyfikacji diety przez wprowadzenie produktów bogatych w żelazo. 3. Cukrzyca Często nadmierna senność może być spowodowana zaburzeniem gospodarki węglowodanowej lub odwodnieniem organizmu. W przypadku podejrzenia cukrzycy należy wykonać doustną próbę obciążenia glukozą. Próba polega na oznaczeniu poziomu cukru we krwi na czczo (po 8 godzinach od przyjmowania napojów i pokarmów) oraz na 120 minut po wypiciu szklanki wody z glukozą. Prawidłowy poziom glukozy na czczo wynosi od 70 do 99 mg/dL. Poziom glukozy w stanie przedcukrzycowym wynosi od 100 do 125 mg/dL. Cukrzycę stwierdza się, gdy przy co najmniej dwóch pomiarach poziom glukozy wynosi min. 126 mg/dL. 4. Niedoczynność tarczycy Nadmierna senność, której towarzyszy wzmożone uczucie zimna, zaparcia, zwolniona akcja serca oraz sucha skóra mogą być oznaką niedoczynności tarczycy. Niedoczynność tarczycy polega na zbyt małej ilości produkowanych hormonów tyroksyny. Tyroksyna odpowiedzialna jest m.in. za przyspieszanie wchłaniania glukozy z przewodu pokarmowego oraz jej zużycia przez komórki. Bez odpowiedniego przyswojenia glukozy organizm nie ma podstawowej siły napędzającej do działania, co powoduje spowolnienie akcji serca i ospałość. 5. Depresja Spadek życiowej motywacji, nadmierna senność i niechęć do wychodzenia z łóżka mogą być symptomami depresji. Depresja to problem cywilizacyjny. Objawy depresyjne powodują obniżenie nastroju i niską samoocenę. Wpływają na zmniejszenie apetytu (rzadziej wzmożenie) i obniżenie napędu psychoruchowego, czyli spowolnienie ruchów i myślenia. W przypadku wystąpienia objawów depresji niezbędne jest rozpoczęcie terapii psychologicznej.
Wskaźnik RDW-SD (red blood cell distribution width, standard deviation) opisuje rozpiętość rozkładu objętości czerwonych krwinek (erytrocytów). Jest miarą, która pomaga postawić trafną diagnozę na podstawie wyników badania morfologii krwi.
Wskaźnik RDW-SD (red blood cell distribution width, standard deviation) opisuje rozpiętość rozkładu objętości czerwonych krwinek (erytrocytów). Jest miarą, która pomaga postawić trafną diagnozę na podstawie wyników badania morfologii krwi. O czym informuje RDW-SD? Nie wszystkie erytrocyty mają tę samą objętość. Średnią objętość czerwonej krwinki opisuje wskaźnik morfologiczny MCV. Jednak sama średnia nie zawsze jest trafną miarą. Wyobraźmy sobie, że w grupie 20 osób 10 osób ma 1,5 m wzrostu, a 10 – 2 m, średni wzrost w tej grupie wynosi 175 cm. W rzeczywistości wzrost każdej osoby w grupie znacznie odbiega od tej liczby. Dla pewnych grup średnia nie jest więc miarą wystarczającą do adekwatnego opisu jakiejś cechy. Dopiero obliczenie dodatkowej miary: odchylenia standardowego (SD) dałoby nam informację o tym, jak bardzo wzrost poszczególnych osób w tej grupie odbiega od średniej. W tym przypadku jest to +/- 25 cm. Wskaźnik RDW-SD w wynikach badań morfologii krwi uzupełnia wskaźnik MCV właśnie o informację na temat odchylenia od średniej i pomaga w postawieniu odpowiedniej diagnozy. Norma RDW-SD Prawidłowy wynik RDW-SD to 11,5-14,5%. Wynik mieszczący się w tych granicach świadczy o stosunkowo jednolitej objętości czerwonych krwinek. Wysoki wynik RDW oznacza natomiast dużą różnorodność w zakresie objętości komórek (tzw. anizocytozę). O czym świadczy wysoki i niski RDW-SD? Wynik RDW-SD interpretowany jest zazwyczaj razem z MCV, co pozwala na zdiagnozowanie przyczyn niedokrwistości. Niski MCV i wysoki RDW-SD może świadczyć o niedoborze żelaza i talasemii (wrodzonych ilościowych zaburzeniach syntezy hemoglobiny). Niski MCV przy normalnym RDW-SD jest charakterystyczny dla przewlekłej niedokrwistości. Podwyższenie wyników zarówno MCV, jak i RDW-SD może natomiast świadczyć o anemii hemolitycznej, w której erytrocyty ulegają przedwczesnemu rozpadowi, lub o chorobach wątroby. Rozpiętość rozkładu objętości erytrocytów rośnie też po przetoczeniu krwi, po podaniu witaminy B12 lub kwasu foliowego, towarzyszy ona także stanom zapalnym, np. ostremu zapaleniu trzustki. Niski RDW-SD (poniżej 10,2%) jest typowy dla anemii makrocytarnej, kiedy organizm wytwarza mało erytrocytów, a te, które wyprodukuje, są duże. Może on również świadczyć o anemii mikrocytarnej, kiedy wytwarzane czerwone krwinki są bardzo małe. Innym ważnym wskaźnikiem, który powinien być brany pod uwagę podczas odczytu wyników badań morfologicznych, jest badanie hematologiczne krwi - hematokryt.
Przyczyny wypadania włosów mogą być różnorodne – od nadmiernego stresu, przez niewłaściwą dietę do poważnych problemów zdrowotnych. Właściwa diagnoza pozwoli ci wyeliminować przyczynę i zatrzymać wypadanie włosów.
Przyczyny wypadania włosów mogą być różnorodne – od nadmiernego stresu, przez niewłaściwą dietę do poważnych problemów zdrowotnych. Właściwa diagnoza pozwoli ci wyeliminować przyczynę i zatrzymać wypadanie włosów. Przyczyn wypadania włosów jest wiele. Próbując je usystematyzować, można wskazać na 10 czynników, które mają największy wpływ na kondycję włosów: 1. Stres – organizm, który jest narażony przez dłuższy czas na stres czy przemęczenie, staje się osłabiony, a to skutkuje z kolei osłabieniem i wypadaniem włosów. Długotrwały lub bardzo silny stres może rozregulować nadnercza, które wzmagają produkcję androgenów, zaburzających funkcjonowanie cebulek włosowych. 2. Niewłaściwa pielęgnacja – zbyt częste farbowanie włosów, trwała ondulacja, używanie lokówki, prostownicy i suszenie suszarką, a więc wystawianie włosów na działanie gorącej temperatury. Także stosowanie kosmetyków z alkoholem, który podrażnia mieszki włosowe. Alkohol jest obecny w większości kosmetyków i trzeba je stosować z umiarem. Szampon powinien by dobrany do rodzaju włosów, podobnie inne preparaty do ich pielęgnacji. Niektóre fryzury mogą też nadwyrężać skórę głowy i dodatkowo uszkadzać włosy, np. „koński ogon” i kok. Częste tapirowanie, zbyt mocne związywanie włosów, używanie spinek, rozczesywanie na siłę – wszystko to ma wpływ na kondycję włosów. 3. Dieta – niedobory witamin i minerałów osłabiają włosy. Szczególnie dotkliwie odczuwane są: niedobór żelaza, biotyny (witamina H), witaminy A, witamin z grupy B, kwasu foliowego, oraz krzemu, magnezu, cynku i nienasyconych kwasów tłuszczowych. 4. Przyjmowane leki – zawsze trzeba zapoznać się z ulotką przyjmowanych leków. Niektóre z nich mogą wywoływać skutki uboczne w postaci wypadania włosów. Łysienie polekowe może być wynikiem stosowania środków antykoncepcyjnych, leków przeciwzakrzepowych, cytostatycznych i immunopresyjnych, przeciwtarczycowych. 5. Ogólne problemy ze zdrowiem – wypadanie włosów towarzyszy anemii, ponieważ niedobór żelaza powoduje niedotlenienie krwi, a następnie osłabienie i łamanie się włosów. Może być także skutkiem problemów z tarczycą (nadczynność i niedoczynność tarczycy), gorączki i chorób ogólnoustrojowych (toczeń rumieniowaty) i zakaźnych (np. kiła). Także zatrucie toksynami (talem, arsenem, rtęcią) mogą spowodować utratę włosów nawet w ciągu dwóch tygodni! 6. Łysienie androgenowe – występuje zarówno u mężczyzn jak i u kobiet. Jest uwarunkowane genetycznie i ma podłoże hormonalne. Objawia się u mężczyzn utratą włosów w kątach czołowych (tzw. zakola), a u kobiet na szczycie głowy. 7. Choroby skóry – m.in. łuszczyca, grzybica, łojotokowe zapalenie skóry czy łupież. Wywołują przede wszystkim łysienie plackowate. 8. Zmiana pór roku i pogody – włosy wypadają w większych ilościach jesienią oraz wiosną, często wina leży po stronie niewłaściwej diety, co jest typowe w tym czasie. Niekorzystnie na włosy wpływają także wahania wilgotności powietrza, niska temperatura i śnieg, słona i chlorowana woda, promieniowanie UV i wiatr. O włosy należy dbać nie tylko odpowiednimi kosmetykami, ale także nosząc kapelusz w słoneczny dzień, czapkę, w wietrzny dzień i związując włosy przed wyjściem na zewnątrz. 9. Zmiany hormonalne – szczególnie w czasie menopauzy, ciąży i po porodzie zmiany hormonalne są gwałtowne, co obciąża organizm i powoduje jego osłabienie. 10. Palenie papierosów – dym papierosowy powoduje matowienie i niszczenie włosa. Działa niekorzystnie nie tylko od wewnątrz, ale i na zewnątrz, w związku z tym bierni palacze także mogą zaobserwować wypadanie włosów.
Co jeść, żeby dostarczyć sobie żelaza? 10 produktów bogatych w żelazo
Żelazo to jeden z mikroelementów, które mają największe znaczenie dla prawidłowego funkcjonowania ludzkiego organizmu. Jego niedobór może powodować anemię i choroby układu krążenia. Żeby zaspokoić dzienne zapotrzebowanie na żelazo, mężczyzna musi dostarczać sobie ok. 10-12 mg żelaza dziennie, a kobieta ok. 12-15 mg.
Żelazo to jeden z mikroelementów, które mają największe znaczenie dla prawidłowego funkcjonowania ludzkiego organizmu. Jego niedobór może powodować anemię i choroby układu krążenia. Żeby zaspokoić dzienne zapotrzebowanie na żelazo, mężczyzna musi dostarczać sobie ok. 10-12 mg żelaza dziennie, a kobieta ok. 12-15 mg. Wątroba wieprzowa źródłem żelaza Jednym z najbogatszych źródeł żelaza jest wątroba wieprzowa. W 100 g tego produktu znajduje się aż 17 mg żelaza. 70 g wątróbki zaspokaja dzienne zapotrzebowanie dorosłego człowieka na żelazo. Gorzka czekolada źródłem żelaza Smacznym źródłem żelaza jest gorzka czekolada, zawierająca przynajmniej 70% kakao. Jedna tabliczka czekolady, czyli 100 g, zawiera 12 mg żelaza. Niestety jest bardzo kaloryczna, ta sama ilość czekolady dostarcza ok. 560 kcal. Należy więc jeść ją z umiarem i nie traktować jako podstawowego źródła żelaza w diecie. Pestki dyni i nasiona słonecznika źródłem żelaza Pestki dyni i nasiona słonecznika mogą stanowić zdrową przekąskę, uzupełniającą dietę w żelazo. 100 g pestek dyni zawiera 11 mg żelaza, a 100 g nasion słonecznika – 4,2 mg. Można je także dodawać do sałatek i różnych wypieków, np. ciast albo chleba. Suszone owoce źródłem żelaza Suszone morele zawierają 5,5 mg żelaza w 100 g, figi 2,6 mg, a śliwki 2,5 mg. Można dodawać je do ciast i deserów oraz jeść same zamiast słodyczy. Należy jednak zachować umiar i nie jeść więcej niż 5-6 owoców jednorazowo, ponieważ w nadmiarze mogą mieć efekt przeczyszczający. Natka pietruszki źródłem żelaza Świeża natka pietruszki jest bombą witaminową. Zawiera między innymi dużo witaminy C. W 100 g natki pietruszki znajduje się także 6 g żelaza, które dzięki witaminie C jest łatwo przyswajalne. Orzechy źródłem żelaza Pyszne orzechy oprócz walorów smakowych mają też właściwości zdrowotne. 100 g pistacji dostarcza 4,2 mg żelaza. Ta sama ilość orzechów laskowych – 4,4 mg tego mikroelementu. 100 g orzechów włoskich to 3,1 mg żelaza, a orzechów nerkowca – 3 mg. Rośliny strączkowe źródłem żelaza W żelazo bogate są też rośliny strączkowe, np. biała fasola i bób. W 100 g gotowanej białej fasoli znajduje się 3,7 mg, a w 100 g bobu aż 4,5 mg żelaza. Gotowana soczewica źródłem żelaza Soczewica to kolejna roślina, która powinna znaleźć się w diecie każdego, kto chce utrzymać prawidłowe stężenie żelaza we krwi. Pamiętać o niej powinni szczególnie wegetarianie i weganie. 100 g soczewicy dostarcza 3,3 mg żelaza. Z soczewicy można przygotować zupę, kotlety oraz pasztet. Kasza jaglana źródłem żelaza Kasza jaglana zawiera największą ilość żelaza spośród wszystkich kasz. W 100 g znajduje się 4,8 mg tego mikroelementu. Kaszę jaglaną można dodawać do zup i innych posiłków, ale bardzo dobra jest też na słodko: można piec z niej ciasta lub jeść ugotowaną i zmieszaną z miodem i suszonymi owocami. Maliny źródłem żelaza Kiedy trwa sezon na maliny, należy korzystać i jeść ich jak najwięcej. 100 g malin dostarcza 1 mg żelaza. Maliny zawierają też witaminę C, która ułatwia przyswajanie żelaza. Anemia to niebezpieczna choroba, przy której należy stosować dietę bogatą w żelazo. Anemia to inaczej niedokrwistość. Dowiedz się, czy pokrzywa wyleczy anemię. Jeśli podczas anemii pojawi się krew z nosa usiądź w fotelu. Dowiedz się, jak sobie radzić z krwią z nosa. Żelazo jest głównym składnikiem hemoglobiny. Poznaj wysoki i niski poziom żelaza. Niedobór żelaza w diecie przejawia się poprzez częste zmęczenie. Zobacz jakie są objawy i jak wyleczyć niedokrwistość.
Silne krwawienia menstruacyjne – choroba czy właściwość organizmu
Obfity okres to taki, który trwa ponad tydzień i pozbawia nas ponad 100 ml krwi (liczba zużytych podpasek w ciągu dnia – około 10 szt.).
Obfity okres to taki, który trwa ponad tydzień i pozbawia nas ponad 100 ml krwi (liczba zużytych podpasek w ciągu dnia – około 10 szt.). Miesiączka, okres, menstruacja – różnie można określać dni comiesięcznego kobiecego krawienia. Wiąże się z wieloma uciążliwymi dolegliwościami, takimi jak PMS, bóle brzucha czy osłabienie odporności i podatność na infekcje. W momencie, gdy do wszystkich tych symptomów dochodzą jeszcze bardzo obfite krwawienia sytuacja staje się nieznośna. Obfity okres może świadczyć o poważnej chorobie Nieregularna i obfita miesiączka może zdarzyć się każdej kobiecie (szczególnie tej, która dopiero zaczęła miesiączkować oraz tej przed menopauzą), jednak gdy powtarza się regularnie może sygnalizować poważne schorzenia, tj.: polipy szyjki macicy lub śluzówki macicy, mięśniaki macicy, rozwijająca się infekcja, endometrioza, toczeń rumieniowaty układowy, choroby tarczycy, rak szyjki macicy, rak jajnika, zaburzenia krzepliwości krwi, choroba Willebranda. Wszelkie nieprawidłowości i odchylenia od przyjętych norm związanych z regularnością cyklu menstruacyjnego powinny być zdiagnozowane przez specjalistę oraz (w zależności od potrzeby) objęte leczeniem. W momencie, gdy wiemy gdzie tkwi problem, podjęcie odpowiednich kroków może go raz na zawsze usunąć. Ale co robić, gdy nie jest to możliwe, ponieważ nie wykryto żadnych chorób ani zaburzeń, i musimy się co miesiąc zmagać z obfitymi krwawieniami? Jak radzić sobie z obfitym okresem? Przede wszystkim należy zweryfikować jaki prowadzimy tryb życia, czy nie jest on zbyt intensywny, stresujący, czy nie wymagamy od siebie zbyt wiele i nieustannie jesteśmy zestresowane? Czy nie eksploatujemy za bardzo swojego organizmu, nie przemęczamy się? Odpoczynek, który zapewni spokój i regenerację sił, jest niezbędnym elementem każdego dnia. Czyli po pierwsze relaks. Po drugie – komfort. Chłodny prysznic, bardzo odświeża, chłodna woda spowoduje również obkurczenie naczyń krwionośnych, co może na krótko nieznacznie osłabić krwawienie. Ważne jest wzbogacenie codziennej diety w wapń, ponieważ działa on rozkurczowo na mięśnie macicy, a to właśnie jej wzmożone skurcze powodują obfite krwawienia. Należy także zwiększyć suplementację żelaza, gdyż comiesięczny ubytek dużej ilości krwi, może powodować osłabienie, a w konsekwencji długotrwałego niedoboru nawet anemię. Ile trwa twój cykl? Poznaj najczęstsze przyczyny nieregularnego okresu. Jak długo powinno trwać krwawienie? Ile trwa okres - miesiączka 6-dniowa to norma? Jesteś w ciąży? Miesiączka a ciąża: czy okres w ciąży jest możliwy?
Niedokrwistość, czyli kiedy w organizmie brakuje żelaza
Niedobór żelaza w diecie przejawia się poprzez częste zmęczenie, zaburzenia koncentracji i zawroty głowy. Niedokrwistość to poważna choroba, która może prowadzić do wycieńczenia organizmu.
Niedobór żelaza w diecie przejawia się poprzez częste zmęczenie, zaburzenia koncentracji i zawroty głowy. Niedokrwistość to poważna choroba, która może prowadzić do wycieńczenia organizmu. Czym jest niedokrwistość? Osoby, u których występuje niedokrwistość, mają bardzo niewielkie czerwone krwinki o dużo mniejszej zawartości hemoglobiny niż u ludzi zdrowych. Jest to związane z zaburzeniami wytwarzania hemu, spowodowanymi niedoborem żelaza. Ten czerwony barwnik krwi spełnia funkcje transportujące. Dostarcza wszystkim organom tlenu – przyłącza go w płucach i uwalnia w tkankach. Kto znajduje się w grupie szczególnego ryzyka? Kiedy zdolność wchłaniania we krwi ulega upośledzeniu, to znak, że w organizmie brakuje żelaza. Może się tak stać – i to jest najczęstszą przyczyną – że jego niedobór wynika z nieodpowiedniej diety. Szczególnie narażeni są wegetarianie i weganie, którzy nie jadają bogatych w żelazo mięs, jaj czy ryb i nie zastępują żelaza żadnymi suplementami. Jeszcze częściej na niedokrwistość zapadają ci, którzy poddają się restrykcyjnym dietom i głodówkom, ale jej wystąpienie możliwe jest także w momencie poważnej utraty krwi, np. przy porodzie. Na anemię cierpią też zazwyczaj anorektycy. Objawy niedokrwistości Rola hemoglobiny dla organizmu jest nieoceniona, dlatego kiedy zaczyna jej brakować, pojawiają się liczne objawy. Jako pierwsze odczuwamy suchość skóry i związane z nią bolesne pękanie kącików ust. Pogarsza się również stan włosów i paznokci, które zaczynają się łamać. W wyniku długotrwałego i znacznego niedoboru żelaza pojawia się osłabienie. Męczymy się coraz częściej, czemu niejednokrotnie towarzyszą zawroty i bóle głowy, a także zaburzenia koncentracji i uwagi. Niekiedy dochodzi także do kołatania serca. Leczenie niedokrwistości Jeśli chodzi o leczenie, warto na początek wspomnieć o wadze naturalnych produktów, które w przypadku niewielkiego niedoboru żelaza mogą być wystarczające do uzupełnienia jego ilości. Najlepiej sięgać po wspomniane już mięso, ryby i żółtka jaj. Bogatym źródłem żelaza są także pełnoziarniste produkty zbożowe, nasiona, orzechy i warzywa zielone. Bardziej zaawansowaną niedokrwistość można leczyć trojako: doustnie, dożylnie i poprzez przetoczenia krwi. W większości przypadków wystarcza ten pierwszy rodzaj leczenia. Na rynku jest bardzo dużo preparatów, uzupełniających niedobory żelaza – wybór zależy od zawartości tego składnika w jednej tabletce. Chory w ciągu doby powinien przyjąć dawkę ok. 150–200 mg. Bardzo ważne jest, aby pigułki przyjmować na czczo, ponieważ niektóre produkty spożywcze upośledzają zdolność absorbowania żelaza przez organizm. Jego wchłanianie ułatwia kwas askorbinowy, dlatego kupując tabletki, warto zwracać uwagę, czy mają go w swoim składzie. Poziom hemoglobiny we krwi normuje zwykle miesięczna kuracja. Jeśli jednak chory z jakichś powodów nie toleruje leków w formie doustnej, żelazo podaje się dożylnie. W skrajnych przypadkach nieodzowna okazuje się hospitalizacja i leczenie przetoczeniami. Dotyczy to zwłaszcza tych, którzy cierpią na niewydolność układu sercowo-naczyniowego. Żelazo jest głównym składnikiem hemoglobiny. Poznaj wysoki i niski poziom żelaza. Anemia należy do niebezpiecznych chorób. Dowiedz się, jak przy anemii poradzić sobie z krwią z nosa. Anemia to inaczej niedokrwistość. Sprawdź, czy pokrzywa wyleczy anemię. Żelazo jest niezbędne do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Oto 10 produktów bogatych w żelazo. Anemia wymaga stosowania diety. Warto więc wprowadzić dietę bogatą w żelazo.
Anemia przyczyną krwotoków z nosa. Jak je zatamować?
Krew z nosa przy anemii może przynieść niebezpieczne skutki, dlatego trzeba szybko reagować. Aby zatamować krwawienie należy obkurczyć naczynia krwionośne, co zmniejsza napływ krwi.
Krew z nosa przy anemii może przynieść niebezpieczne skutki, dlatego trzeba szybko reagować. Aby zatamować krwawienie należy obkurczyć naczynia krwionośne, co zmniejsza napływ krwi. Na czym polega niedokrwistość i jak przebiega leczenie anemii? Anemia, inaczej nazywana niedokrwistością, to zespół objawów chorobowych, którego podłożem jest zbyt niska wartość erytrocytów w hemoglobinie. Prawidłowa ilość erytrocytów to 4,2-5,4 mln/mm3 w przypadku mężczyzn, a 3,5-5,2 mln/mm3 u kobiet. Poza obniżonym wskaźnikiem erytrocytów, osoby z anemią mają też zaniżoną ilość hemoglobiny (barwnika, który przenosi tlen) i hematokrytu (odsetek objętości krwi) – stopnień zmniejszenia jest zróżnicowany. Przyczyny anemii są liczne, podobnie jak i jej rodzaje. Rodzaj anemii pociąga za sobą konkretny sposób leczenia. Można wyodrębnić trzy grupy podstawowe: anemia niedoborowa (powodowana brakiem, np. żelaza w organizmie), anemia wtórna (pojawia się przy innych schorzeniach, tj. choroby wątroby czy nerek) i anemia występująca przy zaburzeniach funkcji szpiku. W leczeniu anemii przede wszystkim należy zadbać o właściwą dietę. Najczęstszą przyczyną powstawania anemii są niedobory żelaza, witaminy B12 czy kwasu foliowego. Warto zadbać, aby w codziennym jadłospisie znajdowały się: mięsa, ryby, orzechy, pieczarki, warzywa strączkowe, brokuły, szpinak, sałata, słonecznik, jaja, które dostarczą potrzebnych składników odżywczych. Jeżeli niedobór jest znaczny, warto wybrać się do lekarza po suplementy w postaci tabletek. Dzienna dawka zapotrzebowania na żelazo to – 8 mg (mężczyźni), 18 mg (kobiety do 50 roku życia, powyżej górnej granicy zapotrzebowanie na żelazo się zmniejsza i wynosi około 8 mg) Anemia może okazać się schorzeniem wrodzonym, związanym z defektem krwinek czerwonych. Przyczyną powstania anemii jest również znaczna utrata krwi, np. podczas obfitego miesiączkowania. Częstym objawem towarzyszącym anemii jest krwawienie z nosa, ponieważ ilość płytek krwi (trombocytów) jest wówczas obniżona. Norma trombocytów to co najmniej 150 000/mm³, krwawienie może pojawić się, gdy ta wartość spadnie poniżej 50 000. Krew z nosa – pierwsza pomoc przy krwotoku Krwawienie z nosa pojawia się nagle. Należy wówczas usiąść w fotelu lub na krześle i pochylić głowę do przodu, jednocześnie uciskając nos przez kilka minut (około 5-10 minut). Oddech przez usta powinien być wtedy spokojny i równomierny. Ta pozycja uniemożliwia dotarcie krwi do gardła. Inny sposób polega na położeniu zimnego okładu na czoło, nos i kark. W tym przypadku naczynia krwionośne obkurczają się i zmniejszają napływ krwi do nosa. Opisane sposoby powinny pomóc w zatamowaniu krwotoku. Warto pamiętać, aby przez najbliższy czas nie oczyszczać nosa, najlepiej wstrzymać się z tym aż skrzep zaschnie i zablokuje miejsce krwawienia, dopiero wtedy można zająć się usuwaniem pozostałych śladów krwi. Po zatamowaniu krwawienia, trzeba położyć się w łóżku z głową ułożoną pod kątem 45-90º. Przeciwwskazane są gorące potrawy, napoje i kąpiele oraz alkohol, ponieważ powodują one rozszerzenie naczyń krwionośnych, co może doprowadzić do nawrotu krwawienia. Przy częstych krwotokach warto udać się na konsultację do lekarza i mieć pewność, że nie grozi nam nic poważnego. Anemia należy do niebezpiecznych chorób. Dowiedz się, czy pokrzywa wyleczy anemię. Żelazo odpowiada za prawidłowe funkcjonowanie organizmu. Poznaj 10 produktów bogatych w żelazo. Anemię powodują niedobory żelaza. Zobacz, jaką dietę stosować przy anemii. Żelazo jest głównym składnikiem hemoglobiny. Poznaj wysoki i niski poziom żelaza. Niedokrwistość niekiedy prowadzi do wycieńczenia organizmu. Zobacz objawy choroby i sposoby leczenia.
Pokrzywa zawiera żelazo, ale czy pomoże na anemię?
Skuteczność leczenia anemii w dużej mierze zależy od stopnia zaawansowania choroby. W każdym przypadku istotne jest uzupełnianie niedoborów żelaza, w czym może pomóc pokrzywa.
Skuteczność leczenia anemii w dużej mierze zależy od stopnia zaawansowania choroby. W każdym przypadku istotne jest uzupełnianie niedoborów żelaza, w czym może pomóc pokrzywa. Anemia – opis choroby Anemia to inaczej niedokrwistość, która polega na zmniejszonej liczby czerwonych krwinek – erytrocytów, obniżeniu poziomu hemoglobiny (barwnika nadającego krwi czerwony kolor) oraz hematokrytu (parametru oznaczanego na morfologii jako Ht lub HTC). Anemia jest często mylona z przeciążeniem wywołanym życiem w stresie, a jej późne rozpoznanie utrudnia dojście do zdrowia. Dlatego bardzo ważne jest, aby leczenie anemii zacząć jak najwcześniej. Przyczyny niedokrwistości Główną przyczyną anemii jest niedobór żelaza. Może to być spowodowane spożywaniem zbyt małych ilości produktów, zawierających ten pierwiastek, czyli podrobów, roślin strączkowych, produktów zbożowych, drobiu, jaj, produktów mlecznych. Prawdopodobieństwo zapadnięcia na anemię wzrasta u osób, które utraciły dużo krwi – np. przy obfitych miesiączkach, mięśniakach macicy, wrzodach żołądka czy nowotworach przewodu pokarmowego. Leczenie anemii bardzo często jest konieczne u ludzi, u których żelazo nie jest dobrze wchłaniane, np. na skutek wycięcia żołądka. O ryzyku niedokrwistości powinny szczególnie pamiętać kobiety w ciąży i po porodzie. Mało kto wie, że do anemii mogą przyczynić się także niektóre leki oraz wirus HIV i AIDS. Objawy anemii Symptomy tej choroby łatwo przeoczyć, ponieważ do złudzenia przypominają objawy zwykłego przemęczenia. Czujność powinny obudzić następujące objawy: długotrwałe zmęczenie, duszności, bóle głowy, uczucie zimna, kruchość włosów i paznokci. Niestety są to także oznaki wielu innych chorób, bądź po prostu życia w stresogennych warunkach, co utrudnia rozpoznanie anemii. Być może łatwiej zauważyć ci będzie takie objawy, jak pieczenie języka, który przybiera jaśniejszą barwę i pękanie kącików ust. Bardzo wiarygodnym sposobem jest sprawdzenie spojówek oczu – po odchyleniu dolnej powieki, powinnyśmy zaobserwować intensywną czerwień. Jeśli tak nie jest, to znak, że być może będzie konieczne leczenie anemii. Wówczas należy zacząć od zrobienia morfologii krwi, a decyzję o dalszych krokach podejmie lekarz. Pokrzywa a anemia Jako że anemia wynika z niedoboru żelaza, wielu ludzi uznaje pokrzywę za zbawienny lek na tę przypadłość. Dietetycy polecają herbatę z pokrzywy, z tego względu, że 1 g suchych liści pokrzywy zawiera aż 1,7 mg żelaza. Wynika z tego, że już napar z trzech łyżeczek (ok. 2 g) w 28% pokrywa dzienne zapotrzebowanie na ten składnik. Niestety, badania nie dowodzą żadnego związku między spożywaniem wspomnianego zioła a wyleczeniem z niedokrwistości. Co prawda, chlorofil zawarty w soku z pokrzywy może ułatwiać przyswajanie żelaza, ale tylko wtedy gdy zostanie wypity zaraz po zjedzeniu pokarmu bogatego w ten cenny pierwiastek. Pokrzywa może więc wspomagać leczenie anemii – działa krwiotwórczo, ale nie jest cudownym środkiem, który sam spowoduje, że choroba odejdzie. Dieta w anemii Dobrze, jeśli na stole zagoszczą podroby (wątróbka, żołądki), czerwone mięso, ryby, zwłaszcza sardynki. Warzywa bogate w żelazo to głównie ziemniaki, kapusta i sałata i surowe buraki. Powinnaś zaprzyjaźnić się z pietruszką – dodaj ją do porannego śniadania, np. jajecznicy, ale także kanapek czy makaronów. Zaraz po spożyciu produktów bogatych w żelazo, nie pij kawy, herbaty czy wina, ponieważ zmniejszają przyswajalność żelaza. Leczenie anemii często wymaga łykania suplementów diety, co powinnaś skonsultować z lekarzem. Żelazo ma największe dla prawidłowego funkcjonowania organizmu. Poznaj 10 produktów bogatych w żelazo. Przy anemii należy stosować dietę. Sprawdź, jaka jest dieta bogata w żelazo. Jeśli przy anemii leci ci krew z nosa powinieneś usiąść na krześle. Zobacz, jak się zachować podczas krwi z nosa przy anemii. Żelazo jest głównym składnikiem hemoglobiny. Poznaj wysoki i niski poziom żelaza. Niedobór żelaza wiąże się z niedokrwistością. Poznaj jak się objawia i leczy niedokrwistość.