dziewczyna pisze na tablicy kredą
©Alexey Rumyantsev/Fotolia

Inteligencja wieloraka to koncepcja, którą opracował w latach osiemdziesiątych Howard Gardner. Według niej nie mamy do czynienia z jedną inteligencją, a z wieloma jej rodzajami.

 

Gardner uważał, że każdy człowiek rodzi się ze wszystkimi rodzajami inteligencji, jednak są one rozwinięte w różnym stopniu. Jest to uzależnione od edukacji, kultury, sposobu wychowania i predyspozycji. W teorii o inteligencji wielorakiej Gardner wyróżnił siedem rodzajów inteligencji:

 

Inteligencja językowa – wysoka inteligencja werbalna objawia się bogatym słownictwem, zamiłowaniem do gier słownych, pisania, czytania. Ogólnie rzecz biorąc jest to umiejętność posługiwania się językiem. Kluczowe elementy inteligencji lingwistycznej to wrażliwość na dźwięki, brzmienie, budowę i znaczenie słów oraz modulację.

 

Inteligencja logiczno-matematyczna – dobrze rozwinięta oznacza łatwość w rozwiązywaniu problemów dzięki integrowaniu wielu danych. To także zdolność abstrakcyjnego myślenia, wykonywania obliczeń w pamięci, dostrzegania różnych zależności.

 

Inteligencja cielesno-kinestetyczna – zdolność wyrażania ciałem emocji, brania udziału w grach i zabawach ruchowych, koordynacji ciała. To także umiejętność kontrolowania własnych odruchów.

 

Inteligencja muzyczna – jest to umiejętność rozróżniania dźwięków, melodii, rytmu. Osoba z wysoką inteligencją muzyczną bez trudno rozpoznaje i odtwarza melodie. Jest bardzo wrażliwa na dźwięki z otoczenia.

 

Inteligencja interpersonalna – oznacza zdolność dostrzegania nastrojów, motywacji i temperamentów innych ludzi.

 

Inteligencja intrapersonalna – jest to tzw. samowiedza, czyli świadomość przeżywanych uczuć i emocji, zdolność ich rozróżniania, rozumienia przyczyn swojego zachowania

 

Inteligencja przestrzenna – to rodzaj inteligencji, który pozwala na orientację w przestrzeni, prawidłowe spostrzeganie świata.

 

Więcej na temat psychologia społeczna