Źródła witaminy D i D3
© photka/Fotolia.com

Witamina D a witamina D3 – co je różni?

Źródła witaminy D i D3
© photka/Fotolia.com

Witamina D3 jest jedną z form witaminy D. Obie te substancje budują tkankę kostną i regulują gospodarkę wapniowo-fosforową. Bogate pokłady witaminy D i D3 znajdują się w rybach, jajkach oraz serach.

 

Witamina D jest niezbędna dla organizmu, gdyż buduje kości i pomaga wchłaniać makroelementy do krwi. D3 to jedna z form witaminy D i wstępuje w tłuszczach zwierzęcych. Niedobory tych substancji mogą wywołać krzywice, zaburzenia pracy nerek, nowotwory, alergie, obniżenie odporności oraz infekcje.

Witaminy D i D3 – czym są i co je różni

Witamina D to ogólne określenie grupy substancji. Jedną z nich jest witamina D3, czyli cholekalcyferol, występujący naturalnie w organizmach zwierzęcych. Druga istotna substancja to ergokalcyferol (witamina D2), który znajduje się w drożdżach i organizmach roślinnych. Witamina D ma jeszcze inne formy, jednak są one mniej ważne dla organizmu. Substancja ta pełni również rolę prohormonu, czyli związku wytwarzającego hormony. To zalicza witaminę D do substancji unikatowych, gdyż jest również hormonem, który powstaje na skutek ekspozycji ciała na słońce (jest produkowany z cholesterolu). Witamina D pozytywnie wpływa na rozwój kośćca oraz gospodarkę wapniowo-fosforową.

Za co odpowiadają witaminy D i D3?

Witamina D (a także jej węższa forma, czyli witamina D3) pełni w organizmie następujące funkcje:

  • buduje kości i zęby (mineralizuje tkankę kostną),
  • reguluje gospodarkę wapniowo-fosforową (wspiera wchłanianie wapnia i fosforu),
  • wspomaga działanie układu mięśniowego,
  • wspiera prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego.

Niedobór witamin D oraz D3 oraz jego skutki

Zbyt mała ilość witamin D i D3 zaburza odpowiednie funkcjonowanie organizmu. Według specjalistów ponad 90% Polaków ma niedobór tej substancji.

 

Zaniepokojenie powinny wzbudzić następujące symptomy:

  • brak apetytu,
  • choroby przyzębia,
  • nudności,
  • osłabienie organizmu,
  • bezsenność,
  • wzmożona potliwość,
  • uczucie pragnienia,
  • pieczenie w gardle i ustach,
  • zaburzenia widzenia,
  • bóle głowy i oczu.

Przewlekłe niedobory witamin D i D3 mogą prowadzić do krzywicy, osteoporozy, niedoczynności przytarczyc, nadciśnienia, alergii, infekcji, otyłości, nowotworów, problemów trawiennych, chorób serca, cukrzycy, dolegliwości autoimmunologicznych oraz niewydolności wątroby i nerek.

Występowanie witamin D i D3

Żeby zapobiec niedoborom witamin D i D3 należy regularnie uzupełniać ich zasoby. Substancja ta jest produkowana, jeśli przebywamy na słońcu (minimum 20 minut opalania dziennie), ale warto wprowadzić ją także poprzez dietę. Najlepsze źródło witaminy D3 znajdziemy w tłustych rybach, czyli głównie w węgorzu, dorszu i łososiu, a także w śledziach i makreli, rybach puszkowanych (np. w tuńczyku). Ryb nie należy panierować, gotować w wodzie ani smażyć w oleju, gdyż wówczas substancja traci pokłady witaminy D3. Warto spożywać ryby pieczone i gotowane na parze. Z kolei witaminę D znajdziemy też w produktach pochodzenia zwierzęcego, czyli jajkach (szczególnie w żółtkach), mleku krowim oraz serach żółtych. 


Przeładuj

Ewa Kasprzyk będzie jak babcia Wolańska w czwartej części "Kogla Mogla"?! Wszystko przez... Shakirę!

zobacz 02:36