©Ingo Bartussek/Fotolia

Hortiterapia pomaga obniżyć napięcie psychiczne i poprawić koordynację ruchową

©Ingo Bartussek/Fotolia

Hortiterapia, czyli terapia w ogrodzie, wykorzystuje zbawienny wpływ roślin na ludzką psychikę. Przebywanie wśród kwiatów i drzew odstresowuje i budzi pozytywne emocje. Praca z roślinami pomaga także w rehabilitacji osób z problemami ruchowymi.

 

Podobna w swoich założeniach do hortiterapii jest sylwoterapia. Jej istotą jest czerpanie korzyści zdrowotnych z przebywania wśród drzew.

Ogólne założenia hortiterapii

Hortiterapia (łac. hortus – ogród) jest rodzajem terapii zajęciowej, która odbywa się w ogrodzie. Osoby uczestniczące w terapii wykonują czynności związane z uprawą i pielęgnacją roślin. Kontakt z roślinami, praca z nimi (hortiterapia aktywna) oraz możliwość ich podziwiania (hortiterapia bierna), np. podczas spacerów, wzbudza w uczestnikach terapii pozytywne emocje, zmniejsza stres i napięcie psychiczne. Różnorodność bodźców sensorycznych (wzrokowych, zapachowych, słuchowych, węchowych, smakowych), których dostarczają rośliny, pozwala rozwinąć zdolność dostrzegania, różnicowania, syntetyzowania i kategoryzowania tego typu doznań (może to mieć szczególne znaczenie dla osób z autyzmem). Zaangażowanie w pracę w ogrodzie terapeutycznym daje natomiast osobom biorącym udział w hortiterapii poczucie sensu własnej pracy, uczy ich współpracy, a także pomaga odnaleźć swoje miejsce w grupie.

Kto może uczestniczyć w hortiterapii

Hortiterapia jest metodą pomocniczą w terapii osób niepełnosprawnych umysłowo i fizycznie. Duże korzyści może przynieść osobom z zaburzeniami neurologicznymi, np. dzieciom z dziecięcym porażeniem mózgowym. Podczas pracy w ogrodzie mają one okazję ćwiczyć koordynację i precyzję ruchów. Hortiterapia prowadzona jest też w niektórych domach pomocy społecznej dla osób starszych.

 

Terapia w ogrodzie pomaga również w leczeniu zaburzeń nastroju oraz zaburzeń nerwicowych. Bywa także stosowana w ośrodkach terapii uzależnień. Przebywanie wśród roślin uspokaja, przywraca równowagę wewnętrzną i dostarcza pozytywnych wrażeń estetycznych. Konieczność systematycznego wykonywania czynności pielęgnacyjnych sprawia natomiast, że człowiek odzyskuje wiarę w możliwość konstruktywnego, skutecznego działania. Ma to szczególne znaczenie dla osób z deficytem motywacji, towarzyszącym m.in. depresji.

Kto może prowadzić hortiterapię

Hortiterapię mogą prowadzić osoby, które mają wiedzę i umiejętności związane z uprawą roślin, a także pracą z osobami niepełnosprawnymi lub osobami z zaburzeniami psychicznymi. Tego rodzaju kwalifikacje można również zdobyć podczas studiów podyplomowych lub kursów hortitoterapii. Studia i kursy z zakresu hortiterapii pozwalają zdobyć nowe kompetencje psychoterapeutom, a także absolwentom studiów na kierunkach takich jak architektura krajobrazu, biologia, ogrodnictwo czy rolnictwo.

 

W zakres programu takich kursów i studiów na ogół wchodzą:

 

Przeładuj

Anna Mucha w półfinale "Czaru Par"! "Małżeństwo to jest obóz przetrwania"

zobacz 00:30