pieprzyk na twarzy
©Monet/Fotolia

Znamiona skórne dzielimy na wiele grup: ze względu na rodzaj, pochodzenie i budowę. Do najczęściej występujących należą znamiona barwnikowe i znamiona naczyniowe.

Znamiona skórne – podział i rodzaje znamion skórnych

Znamię skórne charakteryzuje się przede wszystkim trwałością. Okresowo występujące i samoistnie ustępujące zmiany pigmentacyjne skóry to tzw. wykwity. Znamiona dzielimy na:

 

  •  Znamiona barwnikowe. Są to ciemne zmiany różnej wielkości, od kilku milimetrów do kilku centymetrów. Duże znamiona skórne o charakterze wrodzonym wykazują większe predyspozycje do zezłośliwienia, dlatego należy je obserwować. Często znamiona barwnikowe są owłosione.

 

  •  Znamiona lub brodawki łojotokowe znane również pod nazwą: znamiona starcze, ponieważ przeważnie występują u osób starszych, są też u nich większe i liczniejsze. Zlokalizowane są najczęściej na plecach. Czasem zabarwione na ciemno, przez co często bywają mylone ze znamionami barwnikowymi. Struktura znamion łojotokowych jest nieregularna, rogowaciejąca, brodawkowata i pomarszczona. Brodawki łojotokowe są luźno związane ze skórą przez co mogą samoistnie odpadać. U osób młodszych są jaśniejsze i najczęściej występują pojedynczo. Znamiona te nie są groźne i z reguły nie ulegają zezłośliwieniu. Można jest usuwać metodą elektroresekcji. Jednak o tym, czy zmiana nie jest złośliwa i kwalifikuje się do wycięcia musi zadecydować lekarz.

 

  •  Włókniaki wiszące. Są to narośle na miękkiej często bardzo cienkiej nóżce (szypułce). Najczęściej spotykane są w miejscach takich jak szyja, skóra pod pachami i pachwiny. Często występują w skupiskach, ale mogą również być pojedyncze. Najczęściej są to kilkumilimetrowe zmiany, ale występują też kilkucentymetrowe guzki. Zdarza się, że w miejscu, gdzie początkowo znajdował się jeden włókniak zaczyna się wysiewać całe skupisko kolejnych zmian. Dlatego wskazane jest usuwanie ich zanim obejmą większy obszar skóry i ulegną zezłośliwieniu. Małe włókniaki można usuwać laserowo, poprzez zamrażanie (krioterapię), elektrochirurgię, większe wycina się chirurgicznie. Samodzielne usuwanie włókniaków jest bardzo niebezpieczne i może prowadzić do poważnych zakażeń skóry.

 

  •  Znamiona skórne właściwe czyli tzw. znamiona naskórkowe. Często usuwane, przede wszystkim ze względów kosmetycznych (za pomocą elektroresekcji). Są to zmiany łagodne. Występują na brodzie, w fałdach nosowo-wargowych i bywają pokryte włoskami. Znamiona naskórkowe są lekko wypukłe i nieco ciemniejsze od skóry.

 

  •  Rak skóry. Najczęściej jest to tzw. rak podstawnokomórkowy. Jest to jeden z mniej groźnych nowotworów, jednak nie należy go lekceważyć. Na początku wygląda jak płasko-wypukła pojedyncza, lekko różowa zmiana, rogowaciejąca i czasem swędząca. Ma od kilku milimetrów do kilku centymetrów średnicy, w środku pojawia się wgłębienie, a jej brzegi grubieją. Rak podstawnokomórkowy najczęściej rośnie kilka lat i pojawia się w pobliżu oka. Z czasem zamienia się w naciekający owrzodziały guzek niszczący otaczające go tkanki. Pomimo tego, że rak ten charakteryzuje się brakiem przerzutów, z czasem może nawet zagrażać życiu. Pomimo chirurgicznego usunięcia zmiany, zdarzają się częste nawroty, dlatego ważne jest stałe monitorowanie osoby chorej.

Samodzielna diagnoza znamion skórnych

Samemu trudno jest właściwie rozpoznać rodzaj znamienia, dlatego najlepiej skonsultować się z lekarzem. Nie ma reguły, ponieważ nie dające objawów, łagodnie wyglądające znamię skórne może być czerniakiem złośliwym, natomiast czarna, swędząca kropka - niegroźną brodawką łojotokową. 

 

Więcej na temat nowotwór zmiany skórne