człowiek na wizycie lekarskiej
©rogerphoto/fotolia

Diagnostyka, rokowanie i leczenie ziarnicy złośliwej

człowiek na wizycie lekarskiej
©rogerphoto/fotolia

Ziarnica złośliwa nazywana jest również chłoniakiem Hodgkina. To nowotwór układu limfatycznego. Towarzyszące jej objawy nie są specyficzne i przypominają oznaki przeziębienia. Najczęściej na ziarnicę chorują mężczyźni pomiędzy 18 a 25 rokiem życia oraz pomiędzy 50 a 55 rokiem życia. Leczenie ziarnicy złośliwej jest złożone. Polega na określeniu zaawansowania choroby, rokowaniu i doborze właściwego schematu leczenia.

Postępowanie diagnostyczne w rozpoznaniu ziarnicy złośliwej

W postępowaniu diagnostycznym przeprowadzany jest wywiad, badania fizykalne, obrazowe (zdjęcie rentgenowskie, tomografia komputerowa), biopsja i transbiopsja szpiku kostnego. W wybranych wypadkach lekarz może dodatkowo zalecić przeprowadzenie badania PET (pozytronowej tomografii emisyjnej) lub torakocentezy (punkcji opłucnej; badanie zlecane jest, gdy w jamie opłucnej pojawia się płyn).

Po rozpoznaniu nowotworu określany jest stan zaawansowania, mianowicie czy choroba jest zlokalizowana w jednej grupie węzłów chłonnych, czy zajęła także inne części układu chłonnego bądź narządów pozalimfatycznych. Przeprowadzane są także konsultacje z innymi specjalistami m.in. stomatologiem i laryngologiem, a w przypadku kobiet także z ginekologiem.

Czynniki wpływające na rokowanie w ziarnicy złośliwej

Ziarnica złośliwa jest chorobą, którą da się wyleczyć. Rokowania do wyleczenia z ziarnicy złośliwej są optymistyczne, o ile chłoniak Hodgkina został wykryty we wczesnym stadium. Zidentyfikowano listę negatywnych czynników, które pogarszają rokowanie w ziarnicy złośliwej.

  • guz w klatce piersiowej, który przekracza 1/3 jej szerokości lub guz, który przekracza 10 cm,
  • występowanie ogólnych objawów takich jak: nocne pocenie, gorączka i nagła utrata masy ciała,
  • przypadki, w których zmiany nowotworowe zajęły trzy i więcej obszarów anatomicznych,
  • szybszy opad krwinek (OB) – przy braku ogólnych objawów <50, w przypadku wystąpienia objawów <30.
  • lokalizacja zmian nowotworowych poza układem limfatycznym (poza węzłami chłonnymi),
  • wiek powyżej 45 lat.

Im więcej negatywnych czynników rokowniczych, tym rokowanie jest gorsze.

Leczenie ziarnicy złośliwej

Leczenie ziarnicy złośliwej to proces złożony. Obejmuje określenie zaawansowania choroby, rokowanie i wybór właściwego schematu terapeutycznego (chemioterapia, radioterapia bądź połączenie obydwu metod). Radioterapia radykalna nastawiona jest na wyleczenie osoby chorej. Jest metodą wybieraną we wczesnych stadiach ziarnicy złośliwej – wówczas, gdy nie ma negatywnych czynników rokowniczych. Polega na naświetlaniu dużych powierzchni ciała przy użyciu naświetlania płaszczowego (specjalna technika wielkopolowa). Radioterapia obejmuje struktury limfatyczne, które są zlokalizowane ponad przeponą. W radykalnych przypadkach zachorowań zalecana jest chemioterapia. Schematy leczenia ziarnicy opierają się na lekach cytotoksycznych. Jednym ze standardowych schematów leczenia chłoniaka Hodgkina jest schemat ABVD. Nazwa ABVD pochodzi od pierwszych liter nazw leków wchodzących w skład tego schematu: A - adriamycyna, B – bleomycyna, V – winkrystyna, D – dakarbazyna. U osób obciążonych chorobami układu krążenia i u osób starszych najczęściej wykorzystywanym schematem leczenia ziarnicy złośliwej jest schemat MOPP. W jego skład wchodzą leki takie jak: chlormetyna, winkrystyna, prokarbazyna i prednizon). Schemat MOPP w mniejszym stopniu obciąża serce niż schemat ABVD, jednak ze względu na działania niepożądane (trwała bezpłodność, większe ryzyko wystąpienia powtórnych nowotworów) nie jest zalecany u osób młodych. Leczenie skojarzone, czyli połączenie chemioterapii i radioterapii, stosowane jest we wczesnych stadiach zaawansowania ziarnicy złośliwej z niekorzystnymi czynnikami rokowniczymi.

 

Więcej na temat pielęgnacja ciała nowotwór
Przeładuj

Michał Szpak ostro do swojej przyjaciółki w "The Voice of Poland"! Jej udział zaszkodzi ich prywatnym relacjom?

zobacz 01:04