Mężczyzna z usztywnionym nadgarstkiem
© highwaystarz/Fotolia.com

Budzący w nocy ból nadgarstka i palców oraz ich drętwienie to objawy zespołu cieśni nadgarstka

Mężczyzna z usztywnionym nadgarstkiem
© highwaystarz/Fotolia.com

Zespół cieśni nadgarstka zaczyna się od drętwienia palców i ręki, któremu towarzyszy ból zdolny wybudzać ze snu. Z czasem choroba postępuje i ból oraz drętwienie odczuwane są i w łokciu, i w barku.

 

Zespół cieśni nadgarstka wymaga leczenia. W zależności od stopnia zaawansowania może pomóc fizykoterapia i oszczędzanie kończyny albo konieczny jest zabieg chirurgiczny.

Dolegliwości powodowane przez zespól cieśni nadgarstka: ból i drętwienie

Pierwszymi objawami zespołu cieśni nadgarstka są ból i drętwienie palców, zwłaszcza nocą. Dolegliwości te nasilają się, a ból z czasem pojawia się w łokciu, a nawet w barku i jest na tyle silny, że nocą wybudza ze snu. Alarmującym sygnałem jest też coraz słabsze czucie w opuszkach palców i tzw. efekt małpiej ręki, czyli przesunięcie kciuka tak, że z czasem przestaje być przeciwstawny.

Grupa ryzyka zachorowania na zespół cieśni nadgarstka

Na zespół cieśni nadgarstka narażone są zwłaszcza te osoby, które dużo czasu spędzają przy komputerze, ale też wszyscy ci, którzy pracują przede wszystkim dłońmi. Wykonywanie przez kilka godzin dziennie tych samych ruchów prowadzi do przeciążenia i zachorowania. Nadwyrężenie nadgarstków to problem także kolarzy i grających na instrumentach muzyków, dotyka też pracowników fizycznych. Aby temu zapobiec najlepiej stosować regularne ćwiczenia.

Leczenie zespołu cieśni nadgarstka – fizykoterapia, lekarstwa lub zabieg chirurgiczny

Pierwszym krokiem w leczeniu zespołu cieśni nadgarstka jest unieruchomienie ręki – na 3 tygodnie w gipsie lub kilka tygodni w ortezie, i jej oszczędzanie.

 

Aby zwalczyć stan zapalny, lekarz może zalecić przyjmowanie leków przeciwzapalnych. W niektórych przypadkach stosuje się też sterydy. Aby wspomóc regenerację nerwów, można przyjmować duże dawki witaminy B6.

 

Do leczenia stosuje się także zabiegi fizjoterapeutyczne, np. ultradźwięki czy jonoforezę a także ćwiczenia.

Jednak gdy dolegliwości nie ustępują lub się pogłębiają, konieczne jest przeprowadzenie operacji. Wykonuje się ją w znieczuleniu miejscowym, w zależności od zaawansowania choroby, endoskopowo lub metodą otwartą. Troczek zginaczy musi zostać przecięty i pozostawiony do zagojenia. Jest to odbarczenie nerwu pośrodkowego. Zwykle gojenie troczka zginaczy trwa około 3 miesięcy. Zabieg jest metodą stosowaną, gdy inne okażą się zawodne.


 

Więcej na temat choroby kości i stawów
Przeładuj

"Love Island": Jak rodzice Julii zareagowali na Dominika? "Tak, już szepnęli mi, że to bardzo..."

zobacz 02:48