Brzuch kobiety ciężarnej.
Image by LifetimeStock.com

Zapłodnienie in vitro to metoda zapłodnienia pozaustrojowego. Polega na połączeniu komórki jajowej i plemnika poza układem rozrodczym kobiety.

 

Ryzyko związane z próbą zapłodnienia metodą in vitro dotyczy kuracji hormonalnej oaz bezpośrednio samego zabiegu.

Powikłania u kobiety – torbiele jajnika, zespół hiperstymulacji jajników

Zabieg punkcji jajników (pobrania komórek jajowych) oraz stosowanie kuracji hormonalnej niosą ze sobą ryzyko powikłań. Należą do nich:

 

  •  hiperstymulacja jajników – to nadmierna odpowiedź jajników na leki. Zaburzenie powstaje w chwili, gdy na jajniku tworzy się zbyt dużo pęcherzyków, które produkują hormony. Zespół hiperstymulacji jajników to efekt działania leków hormonalnych, które mają za zadanie wywoływanie owulacji. Specyfiką hiperstymulacji jajników jest znaczne powiększenie jajników. Zespół hiperstymulacji jajników dotyczy 20% kobiet (łagodna postać powikłania zapłodnienia in vitro) i poniżej 1% kobiet (postać ciężka).

 

  •  torbiel jajnika – leki mogą powodować powstawanie torbieli na jajniku. Torbiele objawiają się zaburzeniami cyklu miesiączkowego, omdleniami, bólami głowy, krwawieniami poza miesiączką, bólami jajnika i mdłościami.

 

  •  łożysko przodujące – powikłanie to polega na niskim, nieprawidłowym zagnieżdżeniu łożyska w macicy.

 

  •  ciąża ektopowa – nazywana także ciążą pozamaciczną. Polega na implantacji jaja płodowego poza jamą macicy (np. w okolicy jajowodu).

 

  •  inne powikłania to infekcje lub krwawienia bezpośrednio związane z wykonywaniem zabiegu.

 

Według opinii lekarzy wpływ stymulacji hormonalnej na rozwój chorób nowotworowych nie został dotąd jeszcze wykazany. Kwestia ta wymaga przeprowadzenia dokładnych, długoterminowych badań.

Powikłania ciąży – ciąża bliźniacza lub ryzyko obumarcia płodu

Po zapłodnieniu in vitro głównym powikłaniem dotyczącym ciąży jest ciąża bliźniacza lub mnoga. Jest ona spowodowana wprowadzeniem do macicy dwóch lub trzech zarodków. Transferowanie jednego zarodka zmniejszałoby możliwość ciąży mnogiej, ale równocześnie ograniczałoby szansę na zajście w ciążę – transfer jednego zarodka daje około 14%-20% szans na zapłodnienie. W przypadku wprowadzenia do macicy większej liczby zarodków prawdopodobieństwo zostaje zwiększone. Dzieci urodzone w wyniku zapłodnienia in vitro mają zwykle wagę niższą o ok. 90 g w porównaniu z dziećmi poczętymi w sposób naturalny. Dzieci zapłodnione metodą in vitro narażone są także na zwiększone ryzyko wystąpienia mózgowego porażenia dziecięcego.

 

Ryzyko poronienia (zakończenie ciąży, która trwała krócej niż 22 tygodnie) po zapłodnieniu in vitro jest porównywalne do ryzyka towarzyszącego zapłodnieniu naturalnemu. Zwiększone jest jednak ryzyko wewnątrzmacicznego obumarcia płodu (śmierć płodu przed wydobyciem go z łona matki). U kobiet zapłodnionych metodą pozaustrojową ryzyko to zwiększone jest o 0,37%-1,62%.  

Więcej na temat ciąża ginekologia