Kobieta drapie się w rękę
© Adiano/Fotolia.com

Zapalenie skórno-mięśniowe można rozpoznać po charakterystycznym rumieniu

Kobieta drapie się w rękę
© Adiano/Fotolia.com

Na podstawie zmian skórnych, osłabienia lub uszkodzenia mięśni kończyn, grzbietowych i karku oraz badania enzymów mięśniowych można stwierdzić zapalenie skórno-mięśniowe. Jest to choroba autoimmunologiczna, dlatego leczenie polega na zmniejszeniu odporności organizmu.

Objawy skórne w zapaleniu skórno-mięśniowym

Diagnoza zapalenia skórno-mięśniowego opiera się na stwierdzeniu i rozpoznaniu objawów charakterystycznych. Symptomy skórne, mięśniowe i ogólne nie muszą występować jednocześnie, mogą pojawiać się w odstępach nawet kilku miesięcy. Ważnym wskaźnikiem jest przewlekłość tych zmian, czyli okresy nawracania objawów i ich znikania. Zapalenie skórno-mięśniowe charakteryzuje się zmianami skórnymi – rumieniem, wysypką, owrzodzeniami, a także obrzękiem. Rumień obejmuje powieki, okolicę wokół oczu i ma on kolor fioletowy (nazywa się go rumieniem heliotropowym), pojawia się też w okolicach nosa i warg, dekoltu, ramion oraz karku, jak również po zewnętrznej stronie ud, na łokciach i kolanach, wówczas może mieć barwę czerwono-fioletową. Rumieniowi może towarzyszyć grudkowata wysypka o fioletowym zabarwieniu. Bywa, że w tych miejscach pojawia się także opuchlizna.

Stan mięśni sugerujący zapalenie skórno-mięśniowe

Znaczne osłabienie mięśni kończyn górnych i dolnych (symetryczne osłabienie mięśni proksymalnych), karku i grzbietu, ból tych obszarów, a czasem nawet obrzęk występują w zapaleniu skórno-mięśniowym. Choroba ta powoduje także wapnicę, czyli powstawanie złogów wapniowych w skórze, mięśniach i m.in. nerkach. Prowadzi to do przykurczu mięśni, może wywoływać nawet ich atrofię, czyli zanikanie. Zapalenie skórno-mięśniowe można zdiagnozować dzięki uzupełniającym badaniom, m.in. poprzez stwierdzenie zbyt wysokiego poziomu jednego bądź kilku enzymów mięśniowych. Uszkodzenia i patologie mięśni są widoczne również podczas elektromiografii – badania czynności elektrycznej mięśni. Potwierdzić zapalenie skórno-mięśniowe można też poprzez biopsję. Budowa pobranego wycinka może świadczyć o stanie zapalnym czy nawet martwicy.

Leki immunosupresyjne w walce z zapaleniem skórno-mięśniowym

Degradacja mięśni i zmiany skórne w zapaleniu skórno-mięśniowym są spowodowane tym, że organizm wytwarza przeciwciała przeciwko własnym komórkom. Dlatego, by zatrzymać chorobę, podaje się leki obniżające odporność organizmu. Leczenie polega na stopniowym zmniejszaniu dawki tych leków. Pierwszym wyborem są kortykosteroidy. Jeśli zapalenie skórno-mięśniowe ma umiarkowanie ciężki przebieg, podaje się też metotreksat. Gdy terapia lekami immunosupresyjnymi jest mało skuteczna, włącza się do niej trwające od 3 do 8 miesięcy dożylne podawanie immunoglobulin.


 
  • Dystrofia miotoniczna objawia się osłabieniem i zanikiem mięśni. Powoduje też zaćmę, zaburzenia rytmu serca i utrudnia połykanie. Jest nieuleczalna. Jak z nią żyć?

Więcej na temat zmiany skórne
Przeładuj

Syn Małgorzaty Rozenek jest najpopularniejszym dzieckiem na Instagramie!

zobacz 02:22