Mężczyzna trzyma w dłoni okulary
©ronstik/Fotolia

Widzenie barwne zawdzięczamy czopkom, czyli komórkom światłoczułym oka

Mężczyzna trzyma w dłoni okulary
©ronstik/Fotolia

Za postrzeganie barw obiektów występujących w naszym otoczeniu odpowiadają czopki, receptory światła znajdujące się w siatkówce oka. Niezdolność do widzenia barw lub nierozróżnianie ich, często związane jest z całkowitym brakiem tych komórek lub brakiem jednego ich rodzaju.

 

Przyczyny zaburzeń widzenia barw często są genetyczne, wrodzone. W niektórych przypadkach mogą jednak być spowodowane przez mechaniczne lub chorobowe uszkodzenie struktur mózgu.

Światło białe a kolory przedmiotów

Światło słoneczne, a także stosowane we wnętrzach sztuczne oświetlenie, to światło białe, które zawiera w sobie wszystkie inne kolory (a dokładnie wiązkę fal elektromagnetycznych o różnych długościach). Przedmioty, które nas otaczają, w różnym stopniu pochłaniają padające na nie światło, częściowo też rozpraszają je i odbijają. To, jakie promienie zostaną wchłonięte, a jakie rozproszone, decyduje o tym, w jakim kolorze będziemy widzieli dany przedmiot. Przedmioty, które widzimy jako białe, odbijają całą wiązkę światła, przedmioty czarne w całości ją pochłaniają. Niebieskie przedmioty natomiast pochłaniają prawie całą wiązkę, a odbijają tylko falę niebieską. Mieszanki fal odpowiadających za postrzeganie barw prostych (czerwonej, pomarańczowej, żółtej, zielonej, cyjanowej, niebieskiej, indygo i fioletowej) tworzą barwy złożone, np. brązową.

Budowa ludzkiego oka a widzenie barwne

Ludzkie oko odbiera fale świetlne odbijane przez przedmioty, a mózg interpretuje je jako konkretne kolory. Za odbiór wrażeń wzrokowych odpowiadają dwa rodzaje komórek znajdujących się w siatkówce oka. Są nimi pręciki i czopki, fotoreceptory które absorbują fale świetlne o różnej długości. Pręciki odpowiadają za postrzeganie ruchu i kształtu obiektów oraz widzenie nocne (skotopowe), przy niewielkiej ilości światła. Czopki natomiast umożliwiają postrzeganie barw w świetle dziennym (widzenie fotopowe). W ludzkim oku znajdują się trzy rodzaje czopków: odbierające światło czerwone, światło zielone oraz światło niebieskie.

Zaburzenia widzenia barwnego

Zaburzenia widzenia barw można podzielić na trzy główne rodzaje: monochromatyzm, dichromatyzm oraz trichromatyzm. Monochromatyzm charakteryzuje się całkowitą niezdolnością do widzenia barw. Jeśli spowodowany jest on brakiem czopków w siatkówce oka, mamy do czynienia z achromatopsją. Jeżeli natomiast jego przyczyną jest uszkodzenie płatów potylicznych mózgu, stanowi on jeden z rodzajów agnozji wzrokowej.

 

Dichromatyzm to ślepota barw spowodowana przez brak czopków jednego rodzaju. W zależności od tego, jakiej barwy nie widzi dana osoba, dichromatyzm można podzielić na:

 

Trichromatyzm występuje wtedy, kiedy w siatkówce oka znajdują się trzy rodzaje receptorów światła. Prowadzi to zaburzeń postrzegania barw, objawiających się słabszą percepcją koloru czerwonego, niebieskiego lub zielonego.

 

Więcej na temat choroby oczu
Przeładuj

Weronika Rosati odradzała Julii Wieniawa udział w "Tańcu z Gwiazdami". Dlaczego?!

zobacz 02:00