probówka
Pixabay/frolicsomepl/CC0 1.0 https://creativecommons.org/publicdomain/zero/1.0/

Posocznica, czyli sepsa, to nazwa specyficznej reakcji organizmu na zakażenie. Budzi lęk, ponieważ trudno się przed nią zabezpieczyć w 100%, a jej konsekwencje bywają śmiertelne.

Czy każda infekcja powoduje sepsę?

Zwykle infekcja wywołuje tylko stan zapalny, z którym radzi sobie układ odpornościowy. Zdarza się, że drobnoustrojom udaje się przedostać do krwi, co wywołuje uogólnione zakażenie. Zakażenie to wywołują różne drobnoustroje, najczęściej gronkowce, paciorkowce, pneumokoki i meningokoki. Sama sepsa nie jest zaraźliwa, natomiast zaraźliwe są bakterie, które je wywołują.

 

Posocznica, czyli sepsa może wystąpić u każdego, jednak najbardziej narażone są osoby, które mają z różnych powodów osłabiony układ odpornościowy, na przykład noworodki, ludzie starsi, osoby po przeszczepach i inwazyjnych zabiegach medycznych.

Objawy sepsy

Sepsa może się objawiać zarówno gorączką, bólem gardła i mięśni, osłabieniem (czyli objawami grypopodobnymi), przyspieszonym oddechem i biciem serca, ale równie dobrze objawy mogą być przeciwne, czyli temperatura poniżej 36 stopni, niskie ciśnienie. Wraz z rozszerzaniem zakażenia, objawy się wzmagają. Charakterystyczne jest wystąpienie drobnej czerwonej lub sinawej wysypki, która obejmuje kończyny i tułów. W zależności od tego, które narządy zostały zaatakowane, mogą pojawić się zaburzenia ich pracy – zatrzymanie wydzielania moczu, nudności, wymioty, problemy z krzepnięciem krwi.

 

Nie wolno więc zaniedbywać leczenia stanów zapalnych, nawet zęba czy przeziębień. Nadużywanie i stosowanie antybiotyków bez konsultacji z lekarzem może prowadzić do osłabienia naturalnej ochrony organizmu i uodpornienia się bakterii na leki. Jeśli po zabiegu stomatologicznym albo po operacji zauważysz u siebie objawy sepsy, natychmiast zgłoś to lekarzowi! Sepsa rozwija się błyskawicznie i ważna jest każda minuta.

Czy można się zaszczepić na sepsę?

Na rynku są szczepionki przeciwko bakteriom, które wywołują sepsę. Dostępne są szczepionki przeciwko Haemophilus influenzae typu b (Hib), meningokokom, oraz dwa rodzaje szczepionek przeciwko pneumokokom. Specjaliści zalecają szczepienia, jednak jedynie szczepienie przeciwko Hib jest finansowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia. Szczepionki przeciwko pneumokokom są refundowane przez NFZ tylko w przypadku dzieci o podwyższonym ryzyku zachorowania i w określonym przedziale wiekowym. Przeciwko meningogokom należy samodzielnie zakupić szczepionkę. Mimo to wszystkie są zalecane osobom, które znajdują się w grupach ryzyka, czyli dzieciom i młodzieży, żołnierzom, rekrutom. Osoby te przebywają w dużych grupach, co sprzyja rozprzestrzenianiu bakterii. Lekarze uważają, że nawet 5-10% dorosłych i 20% młodzieży może być nosicielami np. bakterii meningokokowych i nie zdawać sobie z tego sprawy. Nie mają oni żadnych objawów, ale rozsiewają bakterie, które przenoszą się z wydzieliną z jamy nosowo-gardłowej.

 

Szczepionki powinny stosować również osoby przewlekle chore i cierpiące na obniżoną odporność. Jedna ampułka szczepionki przeciwko meningokokom to koszt około 100 złotych.

Leczenie sepsy

W ciągu pierwszych kilku godzin od pojawienia się objawów należy podać jak najszybciej antybiotyki, leki przeciwzakrzepowe, nasercowe i płyny. Najważniejsze jest określenie, która bakteria wywołała posocznicę, jednak nie zawsze badanie przesiewowe krwi jest w stanie zidentyfikować rodzaj zakażenia. Wtedy rozpoczyna się terapię przy pomocy antybiotyków o szerokim spektrum działania.

 

Ciężka sepsa w Stanach Zjednoczonych zabija więcej osób niż udar mózgu, rak płuc oraz rak piersi razem wzięte. Nie bagatelizuj objawów i działaj szybko.

Więcej na temat odporność pierwsza pomoc