dziecko w wełnianej czapce
Flickr/M&R Glasgow/CC BY 2.0 https://creativecommons.org/licenses/by/2.0/

Różyczkę wywołuje wirus z rodziny Togaviridae, który obecny jest w organizmie osoby chorej 7 dni przed wystąpieniem wysypki i 14 dni po jej zakończeniu. Chorują na nią i dorośli i dzieci. Do zakażenia dochodzi drogą kropelkową lub przez łożysko.

 

Chorobę tę cechuje sezonowość – zimą i wczesną wiosną odnotowuje się najwięcej zachorowań. Najgroźniejsza jest dla dorosłych oraz kobiet w ciąży. Zarażenie różyczką w pierwszym trymestrze jest szczególnie groźne ponieważ istnieje wówczas duże ryzyko wystąpienia różyczki wrodzonej (zwanej zespołem Gregga), która powoduje poronienia, obumarcia płodu lub poważne wady rozwojowe (tj. zaćma, mikrocefalia, wady serca).

Objawy różyczki

Najbardziej widocznym symptomem charakterystycznym dla różyczki są małe, czerwone plamki, które z czasem zlewają się w czerwone obszary pokrywające znaczne części skóry. Twarz jest pierwszym miejscem atakowanym przez wysypkę, później szyja i po 2-3 dniach reszta ciała. Zmiany znikają szybko nie pozostawiając śladów. Mogą też w ogóle się nie pojawić. Oprócz wysypki obserwujemy powiększenie węzłów chłonnych – za uszami oraz czasem na potylicy, które są bolesne przy dotyku (stan ten może utrzymywać się nawet do kilkunastu dni). Może wystąpić gorączka oraz symptomy podobne do grypy (osłabienie, katar, ból głowy, kończyn, brak apetytu, suchy kaszel). Dlatego zdarza się, że choroba ta bywa mylona z alergią skórną – szczególnie u osób dorosłych.

Powikłania różyczki

Występują niezwykle rzadko, najczęściej u młodzieży i osób dorosłych. Należą do nich: wędrujące zapalenie stawów, zapalenie mózgu, wybroczyny na skórze, małopłytkowość, krwawienia z przewodu pokarmowego oraz krwiomocz.

Leczenie różyczki

Polega przede wszystkim na terapii objawowej, czyli podawaniu leków przeciwgorączkowych (jeżeli występuje gorączka) oraz wygrzewanie się w łóżku. Zalecane jest pozostanie w domu, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się wirusa.

 

Przed różyczką chroni nas szczepienie lub zachorowanie w wieku dziecięcym, ponieważ raz przebyta daje odporność na całe życie.