Pacjent jest na wizycie w gabinecie lekarskim
©Syda Productions/Fotolia

Pierwotny hiperaldosteronizm, czyli inaczej zespół Conna, to choroba polegająca na zwiększonym wydzielaniu aldosteronu, czyli hormonu kory nadnerczy. Najczęściej wywołuje ją gruczolak lub przerost kory nadnerczy. Chorobie towarzyszy wysokie ciśnienie krwi, osłabienie mięśni i częste oddawanie moczu.

 

Po raz pierwszy, w 1954 roku, chorobę opisał amerykański endokrynolog, Jerome W. Conn.

Przyczyny zespołu Conna

Pierwotny hiperaldosteronizm w większości przypadków jest wywołany przez dwustronny idiopatyczny przerost nadnerczy – odpowiada za około 60% wszystkich przypadków. Drugą najczęstszą przyczyną – u 30% chorych osób – jest gruczolak nadnerczy. Oprócz tego zespół Conna może być też wynikiem pierwotnego przerostu nadnerczy lub dziedzicznego hiperaldosteronizmu.

Objawy pierwotnego hiperaldosteronizmu

Hiperaldosteronizm pojawia się zwykle u osób w wieku 30-50 lat, przy czym częściej cierpią na niego kobiety niż mężczyźni. Najważniejszym objawem jest nadciśnienie tętnicze. W związku z tym zespół Conna należy podejrzewać u każdej osoby, która cierpi na wysokie ciśnienie.

 

Do innych najbardziej charakterystycznych objawów zespołu Conna należą:

 

Część z nich, jak np. migreny i problemy ze wzrokiem, mogą być konsekwencją nadciśnienia.

Diagnoza zespołu Conna

Zespół Conna diagnozuje na podstawie dodatkowych badań. Oznacza się:

  • poziom aldosteronu – w hiperaldosteronizmie jest podwyższony,
  • poziom aktywności reniny (enzym wpływający na ciśnienie krwi) – u osób chorych jest niska.

Dodatkowo wykonuje się badanie biochemiczne surowicy w celu określenia stężenia sodu i potasu. W zespole Conna potas jest obniżony, natomiast sód wysoki. W przypadku wstępnej diagnozy wykonuje się również rezonans magnetyczny i tomografię komputerową, by dokładniej przeanalizować gruczolaki.

Leczenie zespołu Conna

Leczenie zespołu Conna jest uzależnione od jego przyczyny. U osób, u których hiperaldosteronizm rozwinął się w wyniku gruczolaka, czyli pojedynczego, łagodnego guza, wykonuje się operację – chirurgiczne usunięcie nadnercza. Gdy przyczyną jest obustronny przerost nadnerczy, wystarczy farmakoterapia, polegająca na przyjmowaniu leków blokujących efekt aldosteronu. Dodatkowo należy przejść na dietę o niskiej zawartości soli, żeby uniknąć wysokiego ciśnienia.

 

Brak leczenia wiąże się z podwyższonym ryzykiem:

  • zawału serca,
  • niewydolności serca,
  • udaru mózgu,
  • niewydolności nerek.

 

Z tego względu przy niereagującym na leczenie nadciśnieniu należy wziąć pod uwagę możliwość rozwinięcia się zespołu Conna.

 

Więcej na temat choroby nerek choroby oczu