zapis pracy serca
©lenetsnikolai/Fotolia

Jak wyznacza się oś elektryczną serca?

zapis pracy serca
©lenetsnikolai/Fotolia

Oś elektryczną serca wyznacza się, wykorzystując wynik badania EKG. W tym celu korzysta się z zapisu elektrod kończynowych.

 

Aby uzyskać wynik elektrod kończynowych, czerwoną elektrodę lekarz umieszcza na prawej, a żółtą na lewej ręce pacjenta. Na lewej nodze montuje się elektrodę zieloną, a na prawej – czarną. Elektrody, oprócz elektrody czarnej, wraz z galwanometrem służą do pomiaru różnicy potencjałów: między elektrodami na lewej a prawej ręce jest odprowadzenie I, między lewą nogą a prawą ręką – odprowadzenie II i między lewą ręką a lewą nogą – odprowadzenie III. Odprowadzeniem nazywa się obwód elektryczny, który tworzą elektrody umieszczone na ciele pacjenta razem z urządzeniem magnetoelektrycznym.

Czym jest oś elektryczna serca?

Oś elektryczna serca nie ma związku ze sposobem ułożenia tego narządu w klatce piersiowej. To pojęcie odnosi się do czynności elektrycznych i fizjologicznych tego mięśnia. Elektrofizjologia, inaczej zwana refrakcją, to czasowy brak wrażliwości na bodźce po zmianie potencjału błony komórki. Oś wiąże się z powstawaniem i przewodzeniem pobudzeń elektrycznych w układzie serca.

 

W węźle zatokowym powstają impulsy elektryczne, które są przewodzone do mięśniówki komór. Odbywa się to w zorganizowany sposób. Oś serca to wektor wypadkowy wszystkich wektorów pobudzenia, które rozchodzą się w sercu.

Metoda wyznaczania osi serca

Aby wyznaczyć kąt nachylenia osi elektrycznej serca w stopniach, nanosi się sumę algebraiczną załamków dodatnich i ujemnych zespołu QRS w dwóch odprowadzeniach: I i III na wzorzec graficzny. Rezultat jest równy wypadkowej osi elektrycznej serca.

 

QRS to największy zespół załamków EKG służący do opisu pobudzenia mięśni serca. W jego skład mogą wchodzić trzy załamki lub jeden. Jest to uzależnione od miejsca i kierunku wychylenia. Załamek Q jest pierwszym ujemnym wychyleniem, załamek R – pierwszym dodatnim wychyleniem, a załamek S to kolejne wychylenie za załamkiem R. Do nałożenia sumy algebraicznej tych załamków służy nomogram Węsława.

 

Położenie osi elektrycznej serca czasami podaje się w przybliżeniu. Używa się w tym celu następującej terminologii: jeśli oś serca jest prawidłowa, określa się ją mianem normogramu, jeżeli jest odchylona w lewo, nazywa się ją lewogramem, jeśli w prawo – dextrogramem. Kąt nachylenia osi prawidłowej mieści się pomiędzy 0 stopni a +90 stopni. Odchylenie osi w lewo i w prawo może oznaczać zaburzenia rytmu serca. Ich przyczyną może być przerost komory lub zawał jednej ze ścian serca.

Przeładuj

Z okazji urodzin Party.pl Izabela Janachowska wybrała cztery najpiękniejsze suknie ostatnich czterech lat!

zobacz 01:53