Głęboka rana - poparzenie skóry
©aleksicze/Fotolia

Oparzenie termiczne III stopnia to kontakt skóry z gorącym przedmiotem, np. garnkiem, cieczą, np. olejem lub bezpośrednim źródłem ognia, na skutek którego doszło do uszkodzenia skóry właściwej wraz z naczyniami i nerwami skórnymi, a także podskórną tkanką tłuszczową. Niekiedy martwica skóry obejmuje również mięśnie i kości.

Oparzenie termiczne III stopnia – objawy

Oparzenie termiczne III stopnia sprawia, że skóra staje się martwa – nie reaguje na dotyk, nie boli w miejscu poparzenia, jest wysuszona. Z czasem rana zmienia się w biało-szare lub żółte strupy. Oparzenie termiczne obejmujące naskórek i warstwę podskórną pozostawia ślad na całe życie.

Oparzenie termiczne III stopnia – sposób postępowania

Oparzenie termiczne III stopnia zawsze wymaga fachowej opieki medycznej. W pierwszym momencie należy schłodzić ranę w zimnej, bieżącej wodzie przez kilka minut. Rany nie wolno dezynfekować alkoholem, ponieważ podrażnia on tkanki i powoduje ból. Następnie na miejsce oparzenia należy nałożyć jałowy, wilgotny opatrunek i jak najszybciej udać się do lekarza. Jeśli do oparzenia przylega ubranie, nie wolno go na siłę odrywać.

 

W leczeniu oparzeń termicznych III stopnia stosuje się leczenie dożylne i przetaczanie krwi, a niekiedy konieczny jest również przeszczep skóry. Oparzenia leczy się miejscowo roztworem azotanu żelaza. Wstrząs oparzeniowy może prowadzić nawet do śmierci. Ewentualne powikłania po zabiegu chirurgicznym dotyczą powstawania przerośniętych blizn i przykurczy.  

Więcej na temat zmiany skórne pierwsza pomoc