kobieta w białym biustonoszu
Pixabay/Foundry/CC0 1.0 https://creativecommons.org/publicdomain/zero/1.0/

Endometrioza, wyłącznie kobieca przypadłość

kobieta w białym biustonoszu
Pixabay/Foundry/CC0 1.0 https://creativecommons.org/publicdomain/zero/1.0/

Endometrioza to choroba żeńskich narządów płciowych. Objawia się obecnością endometrium poza jamą macicy. Może okazać się przewlekła i trudna do wyleczenia. Często powoduje niepłodność. Wcześnie wykryta gruczolistość macicy zwiększa prawdopodobieństwo wyleczenia.

Endometrium w różnych etapach życia kobiety

Endometrium to błona śluzowa macicy. Jest wrażliwa na hormony steroidowe (estrogeny i gestageny), dlatego zmienia się razem z cyklem miesięcznym. W trakcie cyklu menstruacyjnego tkanka narasta i złuszcza się. Endometrium przed okresem dojrzewania osiąga grubość od 0,3 do 0,5 mm. U kobiet miesiączkujących zwykle wartość ta w okresie okołoowulacyjnym waha się od 7-9 mm, a w drugiej fazie cyklu endometrium osiąga do 15 mm. Gdy błona śluzowa macicy osiąga grubość powyżej 15 mm, traktuje się to jako nieprawidłowość. Kobiety stosujące hormonalną terapię zastępczą w okresie po menopauzie powinny mieć endometrium do 8 mm. Dla kobiet, które nie stosują terapii hormonalnej właściwa wartość to 5 mm. Jeżeli błona śluzowa macicy po menopauzie osiąga powyżej 12 mm może to sygnalizować nowotwór trzonu macicy.

Endometrioza, czyli endometrium poza jamą macicy

Endometrioza (gruczolistość macicy) to hormonalno-immunologiczna choroba narządów płciowych, która dotyczy kobiet (najczęściej w wieku rozrodczym). Komórki błony śluzowej lokują się poza macicą, tam narastają i złuszczają się. Budową przypominają komórki, które znajdują się wewnątrz macicy. Aktywność wydzielnicza komórek jest widoczna. Reagują na wszelkie zmiany hormonalne cyklu menstruacyjnego, powodując w ten sposób przewlekłe zapalenia. Prowadzi to do wewnętrznych krwotoków, powstawania blizn, zrostów, guzków i zapaleń. Endometrioza generuje zmiany anatomiczne w miednicy mniejszej.

 

Narośla śluzówki macicy najczęściej lokalizują się w jamie brzusznej. Pojawiają się na jajnikach, wiązadłach podtrzymujących macicę, jajowodach, na przestrzeni pomiędzy pochwą a odbytem i zewnętrznych częściach macicy.

Objawy gruczolistości macicy

Objawem typowym dla endometriozy jest przewlekły ból w okolicach miednicy (trwający ok. 6 miesięcy, niezależnie od faz cyklu menstruacyjnego). Ponadto dokuczliwy ból podczas stosunków, miesiączkowania i przy wypróżnianiu. Cykliczne bóle charakterystyczne dla rwy kulszowej i krwotoki z odbytu lub dróg rodnych. Niekiedy endometrioza objawia się biegunką, zaparciami lub częstomoczem.

 

Endometrioza często nie objawia się żadnymi symptomami, a jej rozpoznanie następuje przypadkowo, np. w trakcie badania ginekologicznego. Rozpoznanie endometriozy oparte jest na wyniku badania ginekologicznego (ocena wielkości, pozycji i ruchliwości macicy i przydatków), badaniach obrazowych (USG), względnie tomografii, rezonansu magnetycznego oraz wyniku laparoskopii i badań histologicznych pobranych tkanek.

Przyczyny powstawania endometriozy

Wśród przyczyn endometriozy wymienia się czynniki wrodzone, alergiczne, środowiskowe, autoimmunologiczne i epigenetyczne. Podstawowym mechanizmem powodującym namnażanie i powstawanie ognisk gruczolistości macicy jest miesiączkowanie wsteczne. Krew przedostaje się wtedy jajowodami do jamy otrzewnowej, a złuszczone komórki endometrium mają możliwość wszczepienia się. Jednak procesowi temu muszą towarzyszyć także inne nieznane czynniki, ponieważ mechanizm wstecznego miesiączkowania zachodzi także u kobiet zdrowych.

Leczenie endometriozy

Metody farmakologiczne – w farmakologii stosuje się hormonalne preparaty o działaniu antykoncepcyjnym (zwalczają ból związany z endometriozą), odpowiedniki hormonu, który uwalnia gonadotropiny (łagodzą ból i zmniejszają produkcję gonadotropin przez przysadkę), progestageny (powodują zanik implantów endometriotycznych). W rzadszych przypadkach podaje się także inhibitory aromatazy (enzym wpływający na produkcję estrogenów i gestagenów) i danazol (hamuje syntezę hormonów jajnika). Terapia farmakologiczna nie doprowadzi do całkowitego wyleczenia, może utrudniać zajście w ciążę, a wielu przypadkach jest po prostu całkowicie nieskuteczna.

 

Metody chirurgiczne. Do wskazań leczenia operacyjnego należy brak skuteczności farmakoterapii, ból w okolicy miednicy mniejszej, niepłodność w trakcie trwania endometriozy i torbiele endometrialne na jajnikach. Zachowawcze leczenie chirurgiczne to usunięcie ognisk endometriozy (zwykle laparoskopem). Leczenie radykalne, stosowane w ciężkich przypadkach, polega na usunięciu macicy i jajników.

 

Można również posługiwać się metodami skojarzonymi (połączenie farmakologii i chirurgii). Decyzja o tym, jaki sposób leczenia należy wybrać zależy od skuteczności i reakcji organizmu kobiety. Często bierze się pod uwagę plany macierzyńskie – u kobiet planujących ciążę zaleca się raczej metodę chirurgiczną niż farmakoterapię.

 

Endometrioza powoduje niepłodność i dolegliwości bólowe, a w związku z tym wpływa na pogorszenie jakości życia. Jest to choroba, której leczenie odbywa się na oddziałach ginekologicznych. Jest na tyle niebezpieczna, że może prowadzić do usunięcia macicy (histerektomii).


  • Zaburzenie błony śluzowej macicy, która krwawi nie tylko na zewnątrz organizmu, ale i do wewnątrz określane jest mianem podwójnej miesiączki. Jest to endometrioza, czyli zrosty na macicy.
  • Zrosty powstające wewnątrz macicy mogą doprowadzić ostatecznie do całkowitego zrośnięcia się jamy macicy. Sprawdź, czy nie grozi ci zespół Ashermana.
  • Zrosty na macicy wymagają leczenia hormonalnego lub chirurgicznego. Oprócz tego przy endometriozie ważna jest dieta, redukcja masy ciała i ruch. 

Więcej na temat miesiączka ginekologia
Przeładuj

Klaudia El Dursi jest faworyzowana w "Top Model"? Jurorka show odpowiada na zarzuty internautów

zobacz 01:04