plaża
Flickr/Gareth Williams/CC BY 2.0 https://creativecommons.org/licenses/by/2.0/

Leczenie i dieta w kandydozie

plaża
Flickr/Gareth Williams/CC BY 2.0 https://creativecommons.org/licenses/by/2.0/

Kandydoza to choroba nazywana także drożdżycą lub bielnicą. Drożdżaki mogą pojawiać się na różnych narządach lub układach, np. grzybice skóry, układu pokarmowego lub oddechowego. Pasożyty mogą doprowadzić także do grzybicy ogólnoustrojowej. Podstawą leczenia jest zdrowa dieta, miejscowe leczenie farmakologiczne oraz antybiotykoterapia.

 

Przyczyną kandydozy jest grzyb o nazwie Candida albicans. W każdym organizmie ludzkim znajdują się niewielkie ilości tych pasożytów. Grzyby rodzaju candida są naturalnym składnikiem mikroflory układu pokarmowego. Dopiero zbyt intensywny przyrost grzybów jest odpowiedzialny za powstawanie drożdżycy. Nadmierna kolonizacja pasożytów powstaje, gdy mają one zapewnione odpowiednie warunki rozwoju, a odporność organizmu jest osłabiona.

Leczenie kandydozy – dieta w drożdżycy

Leczenie kandydozy jest długotrwałe, a u jego podstaw leży przede wszystkim właściwie skomponowana dieta. Leczenie ma na celu odbudowanie prawidłowej kondycji mikroflory przewodu pokarmowego. Aby tego dokonać należy wyeliminować z codziennego jadłospisu cukry proste, produkty wysokoprzetworzone oraz produkty o wysokim indeksie glikemicznym. Osoba cierpiąca na drożdżycę powinna unikać wyrobów cukierniczych, produktów z mąki pszennej, produktów typu instant, białego ryżu, cukru i miodu. Ograniczenie dotyczy także owoców. Dieta dopuszcza jedzenie grejpfruta, awokado, jabłek i cytryny. Restrykcje obejmują także produkty mleczne (poza naturalnymi jogurtami i kefirami, które zawierają żywe kultury bakterii). Leczeniu nie sprzyjają produkty na bazie drożdży, alkohol, kawa, herbata, ocet oraz wszelkie dodatki wpływające na smak potraw np. musztarda, ketchup, marynaty i dipy. Dieta opiera się na produktach naturalnego pochodzenia. W codziennym menu powinno znaleźć się dużo błonnika – warzywa (najlepiej surowe lub gotowane na parze), gruboziarniste kasze, nasiona strączkowe, orzechy i brązowy ryż. Z mięs należy wybierać chude produkty, np. ryby, królika, drób lub cielęcinę. Wzrostowi toksyn zapobiegnie także spożywanie ok. dwóch litrów płynów dziennie (ziołowe herbaty, soki warzywne, woda mineralna). Działanie przeciwzapalne mają także kwasy omega-3 zawarte m.in. w oliwie z oliwek i oleju lnianym.

Farmakologiczne leczenie kandydozy

Aby ustalić wrażliwość szczepu pasożytów na dany lek należy wykonać antymykogram. Farmakologiczne leczenie kandydozy polega przede wszystkim na miejscowym stosowaniu maści, płynów przeciwgrzybiczych oraz barwników (np. jodyny, zieleni brylantowej, eozyny). Istotnym elementem leczenia drożdżycy jest także zażywanie dużych dawek witamin z grupy B. Jeżeli miejscowe leczenie nie przynosi oczekiwanych efektów, włączane są leki doustne, np. antybiotyki na bazie nystatyny lub natamycyny. Dobre efekty przynoszą także flukonazol oraz worykonazol. Leczenie kandydozy powinno być kontynuowane ok. dwóch tygodni po ustąpieniu objawów, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia nawrotu.

 

Nawrót choroby może nastąpić nawet po 3 latach. Dlatego ważne, aby nawet po zakończeniu leczenia przestrzegać zasad zdrowego odżywiania i stosować preparaty oraz produkty prebiotyczne (stymulują wzrost mikroflory bakteryjnej) i probiotyczne (zawierają kultury bakterii).

Przeładuj

"Hotel Paradise": Kto odpadł za szybko? Klaudia El Dursi zdradza, kogo jest jej najbardziej szkoda

zobacz 01:10