Boląca kolano
©staras/Fotolia

Martwica jałowa atakuje kości kończyn dolnych, górnych, kręgosłupa, śródstopia stopy oraz stawów. Polega na obumarciu tkanek kostnych na skutek wylewów i zatorów.

 

Na powstawanie martwiczych ognisk nie mają wpływu drobnoustroje, takie jak bakterie czy wirusy, dlatego choroba ta jest nazywana jałową lub aseptyczną martwicą kości.

Martwica jałowa – rodzaje i diagnoza jałowej martwicy kości

Obecnie rozpoznanych jest ponad 40 rodzajów jałowej martwicy kości, które są różnie zlokalizowane, wśród nich wyróżniane są m.in.:

  • Choroba Perthesa – zmiana zlokalizowana jest w głowie i szyjce kości udowej;
  • Choroba Freiberga-Köhlera II – zmiana zlokalizowana jest w głowie drugiej, rzadziej w trzeciej kości śródstopia;
  • Choroba Osgooda-Schlattera – zmiana zlokalizowana jest w kości piszczelowej (jest to tzw. jałowa guzowatość kości piszczelowej);
  • Choroba Scheuermanna – zmiana zlokalizowana jest w płytkach granicznych trzonów kręgów;
  • Choroba Haglunda – zmiana zlokalizowana jest w nasadzie kości piętowej;
  • Choroba Pannera – zmiana zlokalizowana jest w główce kości ramiennej.

Do najczęściej występujących rodzajów jałowej martwicy kości należy choroba Perthesa i choroba Scheuermanna. Diagnoza martwicy kości polega przede wszystkim na wykonaniu badania radiologicznego (prześwietlenie RTG) oraz wywiadzie lekarskim.

Leczenie martwicy jałowej kości – fizjoterapia, gorsety ortopedyczne, ćwiczenia oddechowe

Lokalizacja zmian martwiczych ma bezpośredni wpływ na sposób leczenia jałowej martwicy kości. Przede wszystkim stosuje się metody, takie jak:

  • fizjoterapia,
  • rehabilitacja, która zapobiega przykurczom oraz zanikowi mięśni,
  • różne formy unieruchomienia (np. gorsety ortopedyczne),
  • chirurgiczne zabiegi przywracające prawidłową anatomię stawu (często dzięki zastępowaniu martwej głowicy kości specjalnym implantem), stosowane są w przypadku poważnych dolegliwości bólowych i ograniczeniach ruchomości stawu,
  • ćwiczenia oddechowe i rozciągające.

 

Ważne jest, aby w trakcie leczenia jałowej martwicy kości unikać długiego przebywania w pozycji stojącej i siedzącej. Istotne też jest, aby stan zdrowia i postęp terapii były stale monitorowany przez lekarza specjalistę.