smutny mężczyzna
©Alen-D/fotolia

Hipochondryk jest osobą, która ciągle koncentruje się na własnym zdrowiu, przesadnie analizuje choroby i ponadprzeciętnie często odczuwa ból. Hipochondria jest klasyfikowana jako zaburzenie nerwicowe. Dotyczy 4-9 % populacji.

Czynniki wywołujące hipochondrię – silne przeżycia, brak miłości, nadmierny stres

Do przyczyn wywołujących hipochondrię można zaliczyć przemoc, nadużycia seksualne, silne przeżycia z okresu dzieciństwa (np. śmierć rodzica, poważną chorobę członka rodziny). Przyczyną zaburzeń może być także brak dostatecznego ciepła i miłości okazywanych w dzieciństwie. Wówczas nadmierna koncentracja na własnym zdrowiu byłaby sposobem na zainteresowanie sobą osób bliskich. Jej źródłem może być także transferowanie objawów nerwicowych na objawy somatyczne. Osoba, która nie potrafi sobie poradzić z nadmiernym napięciem i stresem, podświadomie buduje sobie wyobrażenie, że lepiej być chorym na ciele niż chorym psychicznie. W tym wypadku hipochondria zastępowałaby klasyczną nerwicę.

Hipochondryk – ciągła analiza chorób, lęk przed zachorowaniem

Hipochondryk stale koncentruje się na własnym zdrowiu w obawie, że zachoruje na jakąś poważną chorobę. Tkwi w przekonaniu (zbliżonym do paranoi), że cierpi na niezdiagnozowaną chorobę somatyczną. W związku z czym często odwiedza lekarzy pierwszego kontaktu oraz specjalistów i domaga się licznych badań dodatkowych. Lęk pojawia się pomimo pozytywnych badań i zapewnień lekarzy o dobrym stanie zdrowia. Charakterystyczną cechą jest zmienność skarg i stopnia przekonania o istnieniu rzekomej choroby. Oprócz obaw przed zachorowaniem, hipochondrycy nie widzą możliwości wyleczenia i poradzenia sobie z nieistniejącą chorobą. Są bardzo skupieni na sobie i swoich dolegliwościach. Naturalne reakcje ciała, np. burczenie w brzuchu utożsamiają z objawami nieodkrytej choroby. Negatywnie reagują na sugestie wskazujące, że przyczyną obaw i dolegliwości są problemy natury psychicznej.

Leczenie hipochondrii – psychoterapia

Zasadniczą formą leczenia jest psychoterapia. W przypadku hipochondryków pozytywne skutki przynosi terapia grupowa, w trakcie której osoba może liczyć na wsparcie innych oraz redukcję swojego lęku. Z pomocą przychodzą także terapie takie jak – terapia behawioralna oraz psychodynamiczna. Leczenie farmakologiczne nie jest leczeniem pierwszego wyboru i sprawdza się tylko w przypadku, gdy zaburzenia związane są z występowaniem depresji lub stanów lękowych.  

Więcej na temat depresja nerwica