In-Vitro
© xolibu/Fotolia.com

W in vitro, czyli zapłodnieniu pozaustrojowym, przeprowadza się ocenę jakości nasienia – na przykład metodą ICSI – i wybiera te plemniki, które wyglądają na zdrowe.

 

Pod mikroskopem sprawdzana jest między innymi budowa plemników. Najpopularniejszą techniką in vitro jest ICSI. Różni się od IMSI powiększeniem, w jakim obserwowane jest nasienie.

Połączenie komórki jajowej i wybranego plemnika poza organizmem ludzkim – in vitro

Wskazaniami do zapłodnienia in vitro są często problemy z nasieniem – zbyt mała ruchliwość albo liczba plemników w ejakulacie. Zapłodnienie in vitro wykorzystuje się także w przypadku kobiet, które mają kłopot z zajściem w ciążę ze względu na m.in. niedrożne jajowody, ich uszkodzenie, zaburzenia hormonalne czy endometriozę. Aby stworzyć zarodek, łączy się komórkę jajową z wybranym pod mikroskopem plemnikiem. Plemnik powinien być zdrowy i ruchliwy, jednak czasem trudno dokonać jego prawidłowej oceny nawet w powiększeniu. Dlatego zdarza się, że embrion nie jest wystarczająco silny. In vitro to nie tylko połączenie komórek rozrodczych i późniejsze wszczepienie ich kobiecie, to także długotrwała terapia hormonalna umożliwiająca utrzymanie ciąży.

ICSI oraz IMSI – ta sama technika, inna skuteczność

Zarówno ICSI, najpopularniejsza technika in vitro, jak i IMSI polegają na wyborze najlepszego nasienia i połączeniu go z komórką jajową, a następnie wyhodowaniu embrionu i wszczepieniu go kobiecie. Jednak metody te różnią się skutecznością i ceną. Najczęściej przeprowadza się in vitro z wykorzystaniem ICSI – plemniki są oceniane i wybierane w powiększeniu przez specjalistę. Technika IMSI pozwala na obejrzenie nasienia w sześciokrotnie większym powiększeniu i bardziej precyzyjną selekcję, ale jest droższa niż ICSI i wymaga użycia specjalistycznego sprzętu.

 

Więcej na temat ciąża