©kegfire/Fotolia

Hipopigmentacja nabyta i wrodzona: przyczyny i leczenie odbarwień skóry

©kegfire/Fotolia

Hipopigmentacja to inaczej albinizm lub bielactwo. Może powstać na skutek urazu skóry, niektórych leków lub być dziedziczona. W leczeniu stosuje się repigmentację lekami, należy też unikać nadmiernych ilości słońca. W hipopigmentacji pomaga umiarkowana dawka światła słonecznego.

 

Plamy powstałe podczas tej choroby mogą ustąpić po jakimś czasie. Bywa, że pojawiają się samoczynnie. Skóra w ich obrębie może swędzieć, jednak nie jest bardziej wrażliwa na ból.

Przyczyny powstania zmian hipopigmentacyjnych

Wyróżnia się następujące przyczyny powstania zmian hipopigmentacyjnych:

  • Zmiany skórne powstałe po urazach lub infekcjach skórnych określa się mianem hipopigmentacji pozapalnej. Mogą ją wywołać różnego rodzaju skaleczenia, oparzenia lub otarcia, ale też zapalenia grzybicze np. łupież pstry. Po zagojeniu się skóry na skórze powstają jasne plamy.
  • Bielactwo nabyte – rodzaj albinizmu - nie jest do końca rozpoznane. Białe plamy mogą pojawiać się w wyniku reakcji autoimmunologicznych, silnego stresu, chorób. Przy bielactwie nabytym odbarwione plamy mogą się powiększać.
  • Bielactwo wrodzone, czyli wrodzony brak barwnika (albinizm właściwy) to natomiast choroba genetyczna polegająca na dziedziczeniu jednego lub pary genów odpowiedzialnych za defekt pigmentu skóry. Pojawia się na skutek braku odpowiedniej ilości barwnika – melaniny w skórze. Wiąże się z tym również brak zabarwienia włosów i tęczówek oczu. Oczy są czerwone lub bladoniebieskie, a skóra i włosy białe. Bielactwo wrodzone może być częściowe (na fragmencie ciała – zwykle na linii włosów na czole) lub uogólnione – na całej lub bardzo dużej powierzchni ciała.

Inną przyczyną zbyt małej ilości barwnika w skórze bywają leki np. sterydowe lub zawierające substancję fotouczulającą, antykoncepcja hormonalna, promieniowanie słoneczne bądź inne substancje działające na skórę.

Zmiany w przypadku hipopigmentacji pozapalnej są jedynie miejscowe, bielactwo nabyte powoduje powiększanie się odbarwionych plam, natomiast albinosi mają bardzo jasną skórę na całym ciele.
Nagle i samoczynnie pojawiające się plamy na skórze zwykle znajdują się na przedramionach i przodzie ud. Ich rozmiar to 2-4 mm.
Hipopigmentacja występuje także w przypadku choroby Fenyloketonurii. Melanocyty, czyli komórki produkujące barwnik w skórze nie produkują melatoniny. Jej wytwarzanie blokuje enzym fenyloalanina.
Leukomelanodermia również może wywoływać odbarwienia skóry. To stan, w którym odbarwienia powstają jednocześnie w przebiegu różnych chorób.

Leczenie hipopigmentacji

Albinizm, czyli bielactwo wrodzone, nie jest uleczalny. Albinosi powinni unikać zbyt dużej ilości światła słonecznego oraz zgłaszać się na wizyty kontrolne do dermatologa. Dzięki temu istnieje szansa wczesnego wykrycia ewentualnych zmian nowotworowych. Osoby o bardzo jasnej skórze są bardziej narażone na raka skóry. Albinosi czasami stosują na skórę kortykosteroidy. Są to silnie działające leki przeciwzapalne, stosowane na zmiany skórne. Mają za zadanie osłabić reakcję układu immunologicznego.

Pourazowa i innego rodzaju nabyta hipopigmentacja może być leczona z zastosowaniem światła słonecznego, także tego z solarium. W jej przebiegu podaje się również leki, mające na celu repigmentację, czyli uzupełnienie barwnika w skórze. Hipopigmentacja czasowa jest leczona hydrokortyzonem. 


Więcej na temat geny
Przeładuj

Anna Mucha w półfinale "Czaru Par"! "Małżeństwo to jest obóz przetrwania"

zobacz 00:30