Kobieta rozmasowuje sobie zdrętwiałą nogę
©DragonImages/Fotolia

Hipokalcemia jest wynikiem diety ubogiej w wapń lub nieprawidłowego wchłaniania tego pierwiastka. W pierwszej fazie nie daje charakterystycznych objawów poza zmęczeniem i pogorszeniem kondycji skóry, włosów i paznokci. Ostre stadium hipokalcemii prowadzi do tężyczki, czyli poważnych zaburzeń układu nerwowego.

 

Prawidłowy poziom wapnia we krwi wynosi 8,5-10 miligramów na decylitr. Niższy wynik może świadczyć o hipokalcemii. Nawet nieznaczny niedobór wapnia może doprowadzić do zaburzeń mineralizacji kości, takich jak krzywica i osteoporoza.

Przyczyny hipokalcemii: źle dobrana dieta lub zaburzenia wchłaniania wapnia

Hipokalcemia może być spowodowana niedostateczną ilością wapnia dostarczanego z pożywieniem lub upośledzeniem mechanizmów odpowiadających za gospodarkę tego pierwiastka w organizmie. Niedobory wapnia w diecie mogą wynikać z pominięcia w jadłospisie produktów bogatych w ten pierwiastek: mleka i przetworów mlecznych, ryb, szpinaku i warzyw strączkowych. Z kolei nieprawidłowości związane z prawidłowym wchłanianiem wapnia to między innymi:

 

  • niedoczynność przytarczyc,
  • utrata wapnia z moczem,
  • niedobór witaminy D,
  • ostre zapalenie kości.

 

Hipokalcemia często współistnieje także z przewlekłymi chorobami nerek i wątroby.

Objawy lekkiej i ostrej hipokalcemii: kiedy należy zgłosić się do szpitala?

Nieznaczny spadek poziomu wapnia we krwi nie daje charakterystycznych objawów. Może pojawić się przewlekłe zmęczenie, wysuszona skóra, łamliwe paznokcie czy zmiany dermatologiczne. W dłuższej perspektywie nawet nieznaczny niedobór wapnia może doprowadzić do chorób kości. Przy znacznym spadku poziomu wapnia we krwi (około 5 miligramów na decylitr) dochodzi do zaburzeń układu nerwowego zwanych tężyczką. Objawy tężyczki to:

 

  • drętwienie mięśni – początkowo rąk, a stopniowo także przedramion, ramion, twarzy, klatki piersiowej i nóg,
  • symetryczne skurcze mięśni,
  • skurcz powiek,
  • światłowstręt,
  • podwójne widzenie,
  • skurcz krtani (zmiana głosu),
  • napady astmy i dławicy piersiowej,
  • nagły i ostry ból brzucha,
  • napad migreny,
  • omdlenia.

 

Tężyczka może być stanem zagrożenia życia, dlatego wymaga leczenia w warunkach szpitalnych. W większości przypadków pacjentom podaje się kroplówkę z wapniem.