Kobieca szyja
Flickr/Monik Markus/CC BY 2.0 https://creativecommons.org/licenses/by/2.0/

Jak żyć z padaczką? Epilepsja nie wyklucza normalnego życia

Kobieca szyja
Flickr/Monik Markus/CC BY 2.0 https://creativecommons.org/licenses/by/2.0/

Padaczka, albo inaczej epilepsja, to jedna z najczęściej występujących chorób neurologicznych. Cierpi na nią 1% społeczeństwa. Osoba chora na padaczkę doświadcza objawów, które mogą utrudniać jej codzienne funkcjonowanie. Normalne życie z epilepsją jest jednak możliwe.

Czym jest padaczka i jak wygląda napad padaczkowy?

Padaczka może mieć podłoże genetyczne, ale często pojawia się też wskutek doznanych urazów i przebytych chorób. Cierpi na nią co setna osoba. Charakterystyczne dla epilepsji jest występowanie nawracających napadów, które są efektem krótkotrwałego zaburzenia czynności mózgu. Dochodzi do nich na skutek wyładowań elektrycznych w jednej lub obu półkulach mózgu. Taki atak może trwać od kilkunastu sekund do kilku minut. Podczas napadu chory doznaje szeregu objawów, takich jak:

  • drgawki,
  • silne skurcze mięśni,
  • drętwienie różnych części ciała,
  • zaburzenia mowy,
  • omamy słuchowe, wzrokowe i czuciowe,
  • krótkotrwały zanik świadomości.

Rodzaj i nasilenie objawów zależą od rozległości obszaru kory mózgowej, w którym występują wyładowania oraz ich lokalizacji. Napady padaczkowe mogą ograniczyć się do skurczów twarzy, omamów węchowych i déjà vu, trwających przez 5 minut. Czasem przybierają jednak ostrzejszą postać z utratą przytomności, rytmicznymi skurczami ciała i ślinotokiem.

Jak sobie radzić z padaczką?

Widok osoby, która doświadcza napadu padaczki, może być dla innych nieprzyjemny, wielu ludzi nie wie, jak należy na niego zareagować. Z tego względu osoby chore na padaczkę mogą unikać np. dłuższego przebywania wśród obcych ludzi. Niesłusznie. Osoby chore na padaczkę mogą pracować zawodowo, prowadzić normalne życie towarzyskie, uprawiać sport, podróżować. Muszą jednak:

1. Przyjmować leki – stosowanie właściwie dobranych leków w ok. 70% pozwala kontrolować występowanie napadów padaczkowych. Leki należy przyjmować regularnie w przepisanej dawce. Decyzję o odstawieniu leków należy zawsze poprzedzić konsultacją z lekarzem. Należy też informować lekarza o lekach, które mogą wchodzić w interakcje z lekami przeciwpadaczkowymi, np. o doustnych środkach antykoncepcyjnych i lekach przeciwdepresyjnych.

2. Unikać czynników sprzyjających napadom epileptycznym lub ograniczać je. Do czynników takich należą:

  • stres, przemęczenie i braku snu,
  • infekcje,
  • przebywanie w zbyt wysokiej temperaturze, dusznych pomieszczeniach o wysokim poziomie wilgotności i niskiej zawartości tlenu,
  • bodźce świetlne (jeśli powodują one u danej osoby napady): lampy stroboskopowe, oglądanie telewizji, praca przy komputerze, gry komputerowe.

3. Poinformować przełożonego w pracy o chorobie i o tym, jak postępować w przypadku napadu

Pierwsza pomoc w przypadku napadu epileptycznego

Osobę, która doświadcza ataku padaczki, należy ułożyć na boku, zapobiegnie to zachłyśnięciu się śliną. W miejscu ataku należy zapewnić dostęp świeżego powietrza, np. otworzyć okno. Trzeba zabezpieczyć głowę tej osoby przed urazem, np. podkładając pod nią dłonie, płaską poduszkę albo złożony koc. Trzeba pozostać przy niej do momentu ustąpienia objawów napadu.

 

Absolutnie nie można próbować powstrzymać drgawek, krępując ruchy osoby, która doświadcza ataku, nie można też wkładać jej niczego między zęby. Pogotowie ratunkowe należy wezwać dopiero, kiedy po pierwszym ataku występują następne, a chory nie odzyskuje świadomości, lub jeśli napad padaczki jest dłuższy niż 7 minut.

Padaczka a prowadzenie samochodu

U niektórych osób napad padaczki podczas prowadzenia samochodu może być wywołany m.in. przez błyski światła, stres albo wysoką temperaturę w samochodzie. Napad padaczki w samochodzie stanowi zagrożenie zarówno dla samego kierowcy, jak i innych uczestników ruchu drogowego. Ponieważ jednak w przypadku wielu osób ataki udaje się powstrzymać lub kontrolować, padaczka nie stanowi bezwzględnej przeszkody ani dla uzyskania, ani dla przedłużenia ważności prawa jazdy.

 

Przepisy obowiązujące od 2013 roku nakazują wszystkim lekarzom zgłaszanie organowi wydającemu prawo jazdy odnotowanych przypadków wystąpienia napadu padaczkowego. Osoby, które doświadczyły napadu i już mają prawo jazdy, oraz te, które zaczynają się o nie starać, zostaną skierowane na dodatkowe badania lekarskie. Prawo jazdy kategorii A, A1, B, B1, B+E, T można wydać lub przedłużyć po przedstawieniu opinii neurologa stwierdzającej brak napadów padaczkowych w ciągu ostatnich dwóch lat. Chory na padaczkę musi przez kolejne dwa lata co pół roku poddawać się badaniom kontrolnym u neurologa, później przez 3 lata co rok i następnie według zaleceń lekarza.

Ciąża a padaczka

Kobiety chore na epilepsję jeśli chcą zajść w ciążę, powinny skonsultować to z lekarzem, ponieważ leki przeciwpadaczkowe mogą uszkodzić płód. Konieczne jest zmniejszenie dawki leków przeciwpadaczkowych lub zmiana ich, np. na jeden lek.

 

 

Przeładuj

Jak Ania z "Hotelu Paradise" wspomina związek z Tindera? Zdradziła również, jaki ma typ mężczyzny

zobacz 02:11